Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΑΡΚΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΑΡΚΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

17 Ιουλίου 2024

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΖΩΗ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ! ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΜΑΖΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ!

0

Το τελεσίγραφο για οριστική απόλυση των εργαζομένων στη ΛΑΡΚΟ που έστειλε ο ειδικός διαχειριστής για λογαριασμό της κυβέρνησης, με καταλύτη τη δικαστική απόφαση που απέρριψε πλέον τις προσφυγές των εργαζομένων, αποδεικνύει μ’ έναν ακόμα τρόπο ότι το σύστημα δεν δίνει δεκάρα για τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων, όπως και συνολικά για το παρόν και το μέλλον του τόπου και του λαού. Αφού συνειδητά οδήγησε τη ΛΑΡΚΟ στην παρακμή και την απαξίωση, με σκοπό την υλοποίηση με τους πιο ληστρικούς όρους της μνημονιακής δέσμευσης για ιδιωτικοποίηση, αφού μεθοδευμένα μείωσε το προσωπικό και τσάκισε τους όρους δουλειάς του, τώρα πετάει στον δρόμο εκατοντάδες εργαζόμενους, μαζί με τις οικογένειές τους. Η σημερινή κυβέρνηση προκλητικά τους κατηγορεί σαν υπεύθυνους για την κατάσταση που διαμόρφωσαν οι δικές της πολιτικές αποφάσεις, στο έδαφος και σε συνέχεια των προηγούμενων, με πλέον πρόσφατη την τροπολογία που επιτρέπει στον ειδικό διαχειριστή την απόλυση όλου του προσωπικού. Η εξέλιξη της ΛΑΡΚΟ όλα αυτά τα χρόνια είναι αποκλειστική ευθύνη της κυρίαρχης πολιτικής και των κυβερνήσεων που την υπηρέτησαν και την υπηρετούν. Πολιτική που δεν έχει καμιά προοπτική για τον λαό, παρά μόνο εξαθλίωση και καταστροφή.

Απ’ τη στιγμή που η ΛΑΡΚΟ στοχοποιήθηκε ως φιλέτο προς ξεπούλημα το 2010, μεθοδικά μετατράπηκε από κερδοφόρα (με χρονιά ρεκόρ το 2012) σε ζημιογόνα, για να μπορεί σήμερα η κυβέρνηση να «δικαιολογεί» το πέταγμα των εργατών στην ανεργία. Τα δήθεν «αντικειμενικά δεδομένα» που επιστρατεύει η κυβερνητική προπαγάνδα μόνο στόχο έχουν να κρύψουν την ταξική πολιτική που διευκολύνει το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, ενώ διαλύει τη ζωή των εργαζομένων και καταστρέφει μια ολόκληρη περιοχή. Κανένας πόνος δεν έπιασε την κυβέρνηση για το περιβάλλον, που κινδυνεύει ακόμα περισσότερο καθώς ξεγυμνώνονται από προσωπικό οι εγκαταστάσεις, ενώ είναι επίσημη παραδοχή πως η μεταβίβαση στον ιδιώτη είναι στον αέρα, με άγνωστο το πού, πότε, ακόμα και το αν θα καταλήξει. Όπως άγνωστο είναι το αν θα ξαναλειτουργήσουν, τόσο τα μεταλλεία όσο κι οι μονάδες.

Τα «μέτρα στήριξης των εργαζομένων» δεν είναι παρά επιβεβαίωση της κατεύθυνσης «να κόψουν τον λαιμό τους» οι εργαζόμενοι, που πετιούνται μαζί με την εμπειρία τους. Προγράμματα ΔΥΠΑ συγκεκριμένης διάρκειας, μέχρι 2 χρόνια για την πλειοψηφία, με μισθό πολύ μικρότερο, σε θέσεις που δεν υπάρχουν αλλά περιμένουν τους «φορείς υποδοχής να δηλώσουν τον αριθμό θέσεων που επιθυμούν». Οι εργάτες πρακτικά εξαναγκάζονται, μαζί με τις οικογένειές τους, να φύγουν απ’ τα σπίτια και τον τόπο τους και να προσπαθήσουν να επιβιώσουν μέσα στην επισφάλεια και με το δικαίωμα στη δουλειά μόνιμα υπό αίρεση -καθεστώς που γνωρίζουν καλά άλλοι μαζικά απολυμένοι, όπως των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά που αναφέρει η ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών σαν «πρότυπο».

Σκοπός της κυβερνητικής προπαγάνδας είναι να καμφθεί ο αγώνας που συνεχίζουν να δίνουν, εδώ και πολλά χρόνια, οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ. Ταυτόχρονα, να τους απομονώσει απ’ τον λαό, ο οποίος μόνο να κερδίσει έχει απ’ την ανατροπή των μαζικών απολύσεων. Οι εργάτες που τώρα κατηγορούνται σαν «τεμπέληδες» είναι αυτοί που για δεκαετίες λειτουργούσαν τις εγκαταστάσεις, κάτω απ’ τις πιο δύσκολες συνθήκες, απ’ την αρχή της ΛΑΡΚΟ το 1963, στην εξαγορά της ως «προβληματική» απ’ το κράτος το 1989, στη μεταβίβασή της στο ΤΑΙΠΕΔ το 2013, μέχρι τη σημερινή «ειδική διαχείριση» που θέλει να παραδώσει την επιχείρηση άδεια από εργαζόμενους και εργασιακά δικαιώματα. Είναι αυτοί που είδαν τους μισθούς τους να πετσοκόβονται, τις εργολαβίες να επεκτείνονται, το προσωπικό να διαχωρίζεται σε πολλαπλές ταχύτητες, χωρίς συλλογική σύμβαση και δικαιώματα. Είναι αυτοί που θρήνησαν δεκάδες συναδέλφους στα καμίνια, τα καζάνια, τα μεταλλεία κ.α. προκειμένου η εκάστοτε εργοδοσία ν’ απολαμβάνει το αποτέλεσμα του κόπου τους.

Δεν είναι μόνοι τους! Στο πλευρό τους βρίσκεται ολόκληρη η εργατική τάξη της χώρας, που έχει ζήσει και συνεχίζει να ζει τις συνέπειες της διαρκούς αποβιομηχάνισης και των λουκέτων απ’ τη μια, και της εντατικοποίησης, των ατελείωτων ωραρίων, της εξαήμερης δουλειάς (πλέον και επίσημα), των μισθών πείνας απ’ την άλλη. Ωστόσο, αυτό πρέπει να μετατραπεί και σε συγκεκριμένο και αποφασιστικό κάλεσμα μαζικού και ανυποχώρητου αγώνα προς όλους τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Και σε αυτό το πεδίο θα κριθούν ΟΛΕΣ οι συνδικαλιστικές ηγεσίες. Γιατί η ανατροπή της κυβερνητικής απόφασης απαιτεί πραγματικό πανεργατικό και παλλαϊκό ξεσηκωμό, πραγματικό αγωνιστικό συντονισμό, κεντρικές απεργιακές και κινηματικές αποφάσεις.

ΟΧΙ στο κλείσιμο της ΛΑΡΚΟ!
Να μην περάσουν οι μαζικές απολύσεις των εργατών στη ΛΑΡΚΟ!
Ο αγώνας για το δικαίωμα στη δουλειά να γίνει υπόθεση όλων των εργαζομένων και να συνεχιστεί μέχρι τη νίκη!

Τετάρτη 17 Ιουλίου 2024


 https://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

20 Ιουνίου 2024

Νέα μεγάλη συγκέντρωση στην Αθήνα και πορεία των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ

0

 

Εκατοντάδες εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ, μαζί και ολόκληρες οικογένειες, έφτασαν με πορεία λίγο μετά τις 12 στο Σύνταγμα, όπου βρίσκονταν συγκεντρωμένοι κάποιες δεκάδες αλληλέγγυοι, αν και οι αποφάσεις για στάση εργασίας με χαρακτηριστικά «τελευταίας στιγμής» δεν διευκόλυναν πραγματικά την πλατιά έκφραση συμπαράστασης που είναι αναγκαία για τη νίκη του δίκαιου αγώνα που δίνουν οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ ενάντια στις απολύσεις και το ξεσπίτωμα. Στο επίκεντρο της κινητοποίησης η νέα επίθεση που φέρνει για τους εργαζόμενους η προς ψήφιση τροπολογία που κατέθεσε η κυβέρνηση σε άσχετο νομοσχέδιο και επιτρέπει στον ειδικό διαχειριστή να βάλει επίσημο λουκέτο στο εργοστάσιο, πριν τη μεταβίβαση στον νέο ιδιοκτήτη. Σκοπός, να πεταχτούν όλοι οι εργαζόμενοι στον δρόμο για να παραδοθούν οι εγκαταστάσεις χωρίς την παραμικρή δέσμευση.

Η συγκέντρωση ανέβηκε τη Βασ. Γεωργίου και συνεχίστηκε μπροστά από τα λουλουδάδικα, με τοποθετήσεις εκπροσώπων των σωματείων, ενώ στο πλάι της Βουλής ήταν παραταγμένες κλούβες.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

31 Μαρτίου 2024

Συγκέντρωση των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ στο υπουργείο Οικονομικών

0

Το απόγευμα της Πέμπτης 28/3 πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ στην πλατεία Συντάγματος, έξω από το υπουργείο Οικονομικών. Οι περίπου 850 εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ, εδώ και χρόνια, δίνουν μάχη για να κρατήσουν τη δουλειά τους. Παλεύουν κόντρα στις μεθοδεύσεις όλων των κυβερνήσεων, κόντρα στην απαξίωση της εταιρίας και των εγκαταστάσεων, υπερασπιζόμενοι το δικαίωμά τους στη δουλειά

Στη συγκέντρωση βρέθηκαν εκατοντάδες εργαζόμενοι από τα σωματεία της ΛΑΡΚΟ, το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου και σωματεία της Αθήνας. Η Ταξική Πορεία στήριξε με την παρουσία της τη συγκέντρωση, φώναξε συνθήματα και μοίρασε προκηρύξεις στους συγκεντρωμένους εργάτες.

Ωστόσο, για άλλη μια φορά, φάνηκαν οι αυταπάτες των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ που, με τις τοποθετήσεις τους, έδωσαν και τον παλμό της συγκέντρωσης. Με επικλήσεις προς την κυβέρνηση «να κάνει σωστά τη δουλειά της» και αυταπάτες για τις αποφάσεις της και τις πιθανές λύσεις που θα προτείνει, αντιπροσωπία των συγκεντρωμένων ανέβηκε στο υπουργείο Οικονομικών για να συναντηθεί με «κυβερνητικό κλιμάκιο». Οι προθέσεις της κυβέρνησης για το κλείσιμο της επιχείρησης είναι γνωστές και φάνηκαν και μετά από μια ώρα συζητήσεων, όταν οι εκπρόσωποι, αν και «πανηγυρίζοντας για την επιτυχία», ανακοίνωσαν απλά παράταση των συμβάσεων των εργαζομένων για 40 μέρες.

Ο αγώνας των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ για πλήρη και σταθερή δουλειά, με αξιοπρεπείς μισθούς και όρους δουλειάς, πρέπει να συνεχιστεί και να βρει την αλληλεγγύη όλων των εργαζομένων

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

12 Ιουλίου 2022

ΛΑΡΚΟ: αρνητικές εξελίξεις και απολύσεις, ανάγκη για αγωνιστική απάντηση

0

Μια και καλή η κυβέρνηση θέλει να τελειώνει με την «εκκρεμότητα» που λέγεται ΛΑΡΚΟ, το ξεπούλημα της οποίας έχει μετατραπεί σε «καυτή πατάτα» καθώς απ’ τη μια πιέζουν οι προθεσμίες για τους διαγωνισμούς (αρχές Αυγούστου) και απ’ την άλλη πρέπει ν’ αποφευχθεί το σενάριο πτώχευσης της επιχείρησης που ολοένα και πλησιάζει, αφού οι εναπομείναντες υποψήφιοι μνηστήρες δεν δείχνουν την απαιτούμενη για τους κυβερνώντες προθυμία για την εξαγορά.

Στην προσπάθεια να δημιουργήσει ακόμα πιο ευνοϊκές συνθήκες για τους «επενδυτές» και μετά την παράκαμψη της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, η κυβέρνηση προχώρησε στην ψήφιση νέας τροπολογίας με την οποία δίνεται η δυνατότητα στον ειδικό διαχειριστή της εταιρείας να καταγγείλει όλες τις συμβάσεις εργασίας και να συνάψει μηνιαίες και διμηνιαίες συμβάσεις. Επιπλέον μετά από αυτό ο ειδικός εκκαθαριστής ενημέρωσε τους διευθυντές των εργοστασίων και εργοταξίων της εταιρείας ότι από 1η Αυγούστου σταματά η λειτουργία του εργοστασίου.

Ανοίγει ξεδιάντροπα λοιπόν ο δρόμος για τις απολύσεις των 1.080 εργαζομένων, οι οποίοι θα προσλαμβάνονται για ένα μήνα ώστε να συντηρούν το εργοστάσιο μέχρι να έρθει ο «αγοραστής» και να τα βρει όλα έτοιμα χωρίς να βάλει το χέρι στην τσέπη, αφού και οι αποζημιώσεις των απολύσεων θα επιχορηγηθούν απ’ τον κρατικό προϋπολογισμό. Για τους εργαζόμενους δε άνω των 55 ετών, δεν προβλέπεται ούτε καν η εξευτελιστική επαναπρόσληψη του ενός μήνα, αλλά ειδικά προγράμματα απασχόλησης στους ΟΤΑ.

Η αδυναμία της κυβέρνησης να δώσει «λύση» στο ζήτημα αυξάνει και τις πιέσεις από πλευράς ΕΕ. Δεν είναι τυχαίο ότι η συγκεκριμένη τροπολογία εντασσόταν στο νομοσχέδιο για την «Αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας» σε μια κατεύθυνση που μπαίνει απ’ τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές για ανάκτηση των «παράνομων» κρατικών ενισχύσεων που δόθηκαν στη ΛΑΡΚΟ, δικαιολογώντας παράλληλα όλα τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν στην επιχείρηση.

Σε μια περίοδο όπου τα αφηγήματα περί ανάπτυξης και αναβάθμισης του παραγωγικού μοντέλου της χώρας μόνο σαν ανέκδοτα μπορούν να ακουστούν, η κυβερνητική πολιτική μοιάζει ανήμπορη να προωθήσει το σχέδιο για το φαινομενικά εύκολο ξεπούλημα αυτού του πλουτοπαραγωγικού θησαυρού που είναι η ΛΑΡΚΟ. Δεν μένει άλλος δρόμος στην κυβέρνηση λοιπόν απ’ το να χτυπήσει ακόμα πιο ταξικά, πιο στοχευμένα και επιθετικά τα δικαιώματα των εργαζομένων, να τελειώνει όσο το δυνατόν γρηγορότερα με τα «βαρίδια» και να προσφέρει ένα καθαρό από άποψη εργασιακών δικαιωμάτων «φιλέτο».

Τόση είναι η βιασύνη τους που μόλις 3 μέρες μετά την υπερψήφιση της τροπολογίας (τι σύμπτωση!), οι νομικοί εκπρόσωποι της κυβέρνησης και της ειδικής διαχείρισης αιτήθηκαν την άρση του παγώματος των ομαδικών απολύσεων. Αίτημα το οποίο απορρίφθηκε αφού το δικαστήριο έδωσε παράταση στην απαγόρευση απολύσεων ωσότου ανακοινωθεί η απόφαση για τα ασφαλιστικά μέτρα που έχουν καταθέσει τα σωματεία των εργαζομένων ενάντια στις ομαδικές απολύσεις.

Όσο μένει παγωμένη η διαδικασία ξεπουλήματος και με βάση τις επιπλέον καθυστερήσεις που ίσως προκύψουν σε σχέση με το προεκλογικό κλίμα που όλο και φουντώνει, οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ πρέπει να εκμεταλλευτούν τον χρόνο που κερδίζουν απ’ την απόφαση για πάγωμα των απολύσεων. Οι συγκεντρώσεις έξω από τη Βουλή στις 14/06 και στο Πρωτοδικείο Αθηνών στις 17/06 δείχνουν πως εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμα αγωνιστικές διαθέσεις και δυνατότητες παρά το κλίμα απογοήτευσης και ηττοπάθειας που καλλιεργείται. Για να ξεπεράσουν τα αδιέξοδα και την κατάσταση ομηρίας που έχουν βρεθεί, οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να υποκύψουν στις ψεύτικες υποσχέσεις της κυβέρνησης και στις διάφορες αυταπάτες που σπέρνουν οι κάθε λογής επίδοξοι σωτήρες, οι οποίοι προτείνουν ένα διαφορετικό τρόπο διαχείρισης της επιχείρησης. Εξάλλου το ζήτημα δεν είναι αν η ΛΑΡΚΟ είναι ή μπορεί να γίνει κερδοφόρα ή το πόσους τόνους νικελίου παράγει, το ζήτημα είναι ότι η μόνιμη και σταθερή δουλειά με αξιοπρεπείς όρους και μέτρα ασφαλείας αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα για την εργατική τάξη και ο μόνος τρόπος για να το κατακτήσει και να το υπερασπιστεί είναι η ανυποχώρητη συλλογική πάλη, στηριζόμενη αποκλειστικά στις δικές της δυνάμεις.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

13 Ιουνίου 2022

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ! Όλοι στη συγκέντρωση την Τρίτη 14/6 στις 14.00 στη Βουλή!

0

  


Η κυβέρνηση της ΝΔ την Τρίτη 14 Ιουνίου κατεβάζει προς ψήφιση στη Βουλή την τροπολογία για το ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ και το πέταγμα των εργαζομένων στο δρόμο. Η ‘’εξυγίανση’’ που εδώ και καιρό επικαλείται η κυβέρνηση για την επιχείρηση, σημαίνει παύση κάθε δραστηριότητας λειτουργίας, απολύσεις των εργαζομένων και μαράζωμα της γύρω περιοχής. Η ‘’ανάπτυξη’’ που επικαλείται σημαίνει τη βαθιά εκμετάλλευση των εργαζομένων,  οι οποίοι την πληρώνουν με τις εξοντωτικές συνθήκες εργασίας, με το αίμα και με την ίδια τη ζωή τους, στο βωμό του κέρδους του κεφαλαίου. Τώρα ο ‘’υγιής ανταγωνισμός’’ τους στέλνει στο ασφυκτικό αδιέξοδο της ανεργίας.

Οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ ξεσηκώνονται απέναντι στις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης και του κεφαλαίου και για ακόμη μια φορά αρνούνται να σκύψουν το κεφάλι! Καλούν σε απεργιακή κινητοποίηση και μαζικό συλλαλητήριο την Τρίτη 14 Ιουνίου στην Αθήνα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

13 Φεβρουαρίου 2022

Η ΛΑΡΚΟ να μείνει ανοιχτή κανένας εργάτης να μην απολυθεί - Συγκέντρωση στη Λάρυμνα

0


Μετά τις κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν την περασμένη βδομάδα, με κορυφαία αυτή της Πέμπτης στην Αθήνα, οι εργαζόμενοι στη ΛΑΡΚΟ συνέχισαν σήμερα τον αγώνα τους με συγκέντρωση στο εργοστάσιο στη Λάρυμνα. Συνεχίζουν κόντρα στη κυβέρνηση που και αυτή επιμένει στη πολιτική ξεπουλήματος της εταιρείας με απόλυση των εργαζόμενων όπως επίσης και ξεσπίτωμα αυτών που μένουν στα σπίτια του εργοστασίου. Στη σημερινή συγκέντρωση βρέθηκαν και αρκετοί αλληλέγγυοι ανάμεσά τους και μέλη της Ταξικής Πορείας και του ΚΚΕ(μ-λ).
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

12 Φεβρουαρίου 2022

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ | ΚΑΒΑΛΑ ΟΪΛ – ΛΑΡΚΟ – COSCO, νίκη στους εργατικούς αγώνες!

0

ΚΑΒΑΛΑ ΟΪΛ – ΛΑΡΚΟ – COSCO, νίκη στους εργατικούς αγώνες!

Ένας σπουδαίος αγώνας διεξάγεται τους τελευταίους μήνες στα Πετρέλαια Καβάλας και για λογαριασμό όλης της εργατικής τάξης, ενώ τον ίδιο δρόμο βαδίζουν και οι εργαζόμενοι στη ΛΑΡΚΟ και στην Cosco.

Οι εργάτες στα Πετρέλαια Καβάλας (Καβάλα Όϊλ) συσπειρωμένοι στο σωματείο τους, αγωνίζονται ενάντια στα σχέδια μετατροπής τους σε σύγχρονους σκλάβους. Η εργοδοσία της Energean, που διαχειρίζεται τις εγκαταστάσεις εξόρυξης πετρελαίου, επιτίθεται με μεγάλη ένταση. Αξιοποιεί και εφαρμόζει όλο το αντιδραστικό νομοθετικό οπλοστάσιο του συστήματος, και ιδιαίτερα τον αντεργατικό νόμο Χατζηδάκη (ν. 4808/2021).

Τα σχέδια «αναδιάρθρωσης» της εταιρίας, περιλαμβάνουν διαθεσιμότητες και εκ περιτροπής εργασία, μειώσεις σε μισθούς και επιδόματα, ατομικές συμβάσεις εργασίας και διάλυση του σωματείου, ως μορφή συλλογικής έκφρασης και πάλης των εργατών. Παράλληλα, τα ωράρια γίνονται λάστιχο, τα δωδεκάωρα καθημερινότητα, ενώ οι συνθήκες ασφαλούς λειτουργίας των εγκαταστάσεων πάνε περίπατο. Για να σπάσει τον αγώνα των εργατών, η εταιρία έφερε τα ΜΑΤ σε μια πρωτοφανή αστυνομική επέμβαση μέσα στις εγκαταστάσεις της, θέτοντας σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.

Οι εργάτες απέναντι σε όλα αυτά απάντησαν με ενότητα και υψηλό αγωνιστικό φρόνημα. Προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας από την αρχή της χρονιάς, η οποία έχει καθολική συμμετοχή. Διοργανώνουν μαζικές και μαχητικές κινητοποιήσεις με εκατοντάδες κόσμου να διαδηλώνουν προς υποστήριξη του αγώνα τους. Η εργοδοσία βέβαια συνεχίζει στη δική της αντεργατική ρότα. Απέλυσε μέχρι στιγμής συνολικά 26 εργάτες, μέσα σε αυτούς και σύσσωμο το 7μελές ΔΣ του σωματείου, ενώ απειλεί όσους δεν «συμμορφωθούν» ότι θα έχουν την ίδια τύχη. Παράλληλα, μηνύει σχεδόν το σύνολο των εργατών με στόχο να τους εξοντώσει δικαστικά και να κάμψει την αγωνιστικότητα τους.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση δίνει τελεσίγραφο στα πέντε εργοστάσια της ΛΑΡΚΟ να βάλουν λουκέτο μέχρι τέλος Φλεβάρη, οδηγώντας 1080 εργαζόμενους σε απόλυση. Ενώ παράλληλα διώχνει από τα σπίτια τους 300 οικογένειες εργαζομένων σε αυτή. Επίσης, στο λιμάνι του Πειραιά, οι εργάτες της Cosco δίνουν έναν σημαντικό αγώνα για την υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας. Τον Οκτώβρη μετά την 7ήμερη απεργία τους πέτυχαν την ικανοποίηση μιας σειράς αιτημάτων τους και επιμένουν απεργιακά να δίνουν τη μάχη. Το Σεπτέμβρη αντίστοιχα οι διανομείς της efood πέτυχαν με τον αγώνα τους τη μη μετατροπή τους σε «συνεργάτες» της εταιρίας, όπου δεν θα είχαν κανένα κατοχυρωμένο δικαίωμα.

Οι αγώνες αυτοί διεξάγονται σε μια περίοδο που το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του θέλουν να τσακίσουν κάθε δικαίωμα που είχε κατακτήσει με σκληρούς αγώνες η εργατική τάξη και ο λαός. Στόχος τους είναι να δημιουργήσουν εργαζόμενους φθηνούς, πειθήνιους και αναλώσιμους. Εργαζόμενους εντελώς αποξενωμένους από συλλογικές διαδικασίες και αγώνες διεκδίκησης. Εργαζόμενους που μοναδική τους έγνοια θα είναι να αυγατίζουν τα κέρδη των κηφήνων της αστικής τάξης.

Το σύνολο της εργατικής τάξης, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, της νεολαίας βιώνει στο πετσί του καθημερινά τις συνέπειες της «ανάπτυξης» που εξαγγέλλουν οι διάφοροι κυβερνητικοί. Όλοι οι εργαζόμενοι βιώνουν τις συνέπειες του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη, που χτυπά την ταξική συνδικαλιστική οργάνωση, τα σωματεία και τις απεργίες, τα μόνα όπλα που έχουν οι εργαζόμενοι στα χέρια τους. Με διαδικασίες-εξπρές τα αστικά δικαστήρια βγάζουν τους αγώνες στην παρανομία!

Μοναδικός δρόμος για να υπάρξουν νίκες απέναντι στην εργοδοσία, είναι ο μαζικός και ανυποχώρητος αγώνας. Βαδίζοντας στα μονοπάτια αγώνα που ανοίγουν οι εργαζόμενοι στην Καβάλα Όϊλ, στη ΛΑΡΚΟ και στηv Cosco! Βάζοντας μπροστά τα δίκαια αιτήματα μας:

·             μόνιμη και σταθερή δουλειά-5μερο-8ωρο

·             συλλογικές συμβάσεις-αυξήσεις στους μισθούς

·             ελεύθερη συνδικαλιστική δράση

·             κατάργηση του νόμου Χατζηδάκη (ν.4808/2021)


ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

10 Φεβρουαρίου 2022

Συγκέντρωση των εργατών της ΛΑΡΚΟ στο υπ. Οικονομικών

0

 

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποίησαν σήμερα στο υπουργείο Οικονομικών εκατοντάδες εργάτες της ΛΑΡΚΟ στα πλαίσια της 24ωρης απεργίας που έχει κηρυχθεί ενάντια στις απολύσεις και το ξεσπίτωμα των εργατών. Στη σημερινή συγκέντρωση συμμετείχαν, εκδηλώνοντας την αλληλεγγύη τους, εργατικά κέντρα, ομοσπονδίες, δεκάδες σωματεία αλλά και εργαζόμενοι από χώρους δουλειάς που βρίσκονται ήδη σε κινητοποιήσεις ενάντια στις απολύσεις και υπερασπίζονται τη μόνιμη και σταθερή δουλειά. Ανάμεσά τους βρίσκονταν οι εργάτες της COSCO, εργαζόμενοι στα «Πετρέλαια Καβάλας» και στην «Βαρβαρέσος», οι συμβασιούχοι και οι απολυμένοι στην καθαριότητα στο υπ. Οικονομικών και οι αγωνιζόμενοι αγρότες που έχουν στήσει  μπλόκα σε πολλές περιοχές της χώρας.

Με βασικά συνθήματα «Όχι στο κλείσιμο της ΛΑΡΚΟ, Όχι στις απολύσεις, Όχι στο ξεσπίτωμα», οι εργάτες έδειξαν την αποφασιστική τους στάση για τη συνέχιση του αγώνα και τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Η επόμενη κινητοποίηση των εργατών της ΛΑΡΚΟ θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή στη Λάρυμνα, ενώ προσανατολίζονται για νέα 24ωρη απεργία στις 26 Φλεβάρη.

Η Ταξική Πορεία συμμετείχε στη σημερινή κινητοποίηση δείχνοντας την αμέριστη αλληλεγγύη της στους εργάτες της ΛΑΡΚΟ και μοιράζοντας την ανακοίνωσή της, ανέδειξε την αναγκαιότητα να παραμείνουν οι εργάτες ενωμένοι και να μην υποκύψουν στις προκλήσεις και τους εκβιασμούς της εργοδοσίας, η οποία επιδιώκει με κάθε τρόπο να τους διαχωρίσει και να κάμψει τις αντιστάσεις τους. Ο δίκαιος αγώνας των εργατών της ΛΑΡΚΟ είναι ένας αγώνας όλης της εργατικής τάξης και σαν τέτοιος θα πρέπει στηριχθεί από το σύνολο των εργαζομένων.

  • ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ!
  • ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΣΠΙΤΩΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ!
ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

04 Φεβρουαρίου 2022

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ | Απολύουν και πετάνε στο δρόμο τους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ! Μαζικός και ανυποχώρητος αγώνας, η μόνη απάντηση!

0
Στην τελική ευθεία μπαίνει το κατάπτυστο σχέδιο ξεπουλήματος της ΛΑΡΚΟ, το οποίο δρομολογούν εδώ και καιρό κυβέρνηση και κεφάλαιο. Σε χθεσινή τηλεδιάσκεψη με συνδικαλιστές, η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι υπουργοί ανακοίνωσαν την απόλυση όλων των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ, οι οποίοι ανέρχονται στους 1080 περίπου, μέχρι το τέλος του μήνα(!). Η απόλυση των εργαζομένων αποτελεί όρο για την έναρξη των διαγωνισμών, ώστε οι υποψήφιοι επενδυτές να υποβάλουν τις προτάσεις τους, απαλλαγμένοι από τα εργασιακά “βαρίδια”. Μάλιστα, οι εργαζόμενοι θα απομακρυνθούν και από τις κατοικίες τους στις εγκαταστάσεις της ΛΑΡΚΟ, με αποτέλεσμα 300 οικογένειες να πεταχτούν κυριολεκτικά στο δρόμο!

Προκειμένου να διασκεδάσουν την τεράστια οργή των εργαζομένων, αλλά και να τους εξαναγκάσουν να συναινέσουν στην απόλυση τους, οι υπουργοί “υπόσχονται” πως ο νέος επενδυτής θα προσλάβει ξανά ορισμένους (όσους εκείνος κρίνει αναγκαίο). Το πόσους, αλλά κυρίως με τί όρους εργασίας, μισθούς κτλ παραμένει φυσικά αδιευκρίνιστο. Για την ώρα, η κυβέρνηση ανακοινώνει πως οι εργαζόμενοι που είναι άνω των 55 ετών (δηλαδή περίπου 300 άτομα) θα ενταχθούν σε προγράμματα κοινωφελούς εργασίας, ενώ οι υπόλοιποι θα μπουν στο Ταμείο Ανεργίας. Αν παραμείνουν άνεργοι για πάνω από ένα χρόνο, θα ενταχθούν στα αντίστοιχα προγράμματα για τους μακροχρόνια ανέργους. Την ίδια ώρα που συντηρούν την “ελπίδα” για επαναπρόσληψη, το μόνο που έχουν να τάξουν είναι ελάχιστα ψίχουλα που θα δοθούν μέσα από τα γνωστά προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας και της εξαθλίωσης.

Αυτή είναι η αποζημίωση που κρίνουν τα κυβερνητικά επιτελεία και το κεφάλαιο πως αντιστοιχούν στους εργάτες της ΛΑΡΚΟ που εδώ και χρόνια δουλεύουν στο κάτεργο, κάτω από άκρως ανθυγιεινές και επικίνδυνες συνθήκες εργασίας. Που τόσα χρόνια έχουν μετρήσει νεκρούς και σακατεμένους συναδέλφους, έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με τη διαδικασία απαξίωσης του εργοστασίου και έχουν ρισκάρει τη ζωή τους αμέτρητες φορές. Που εδώ και καιρό βλέπουν τα εργασιακά τους δικαιώματα να τσακίζονται, τους μισθούς να καταρρέουν, τις εργασιακές σχέσεις να ελαστικοποιούνται και οι ίδιοι αντιμετωπίζονται σαν αναλώσιμο υλικό. Μέχρι και λίγες ημέρες πριν, εν μέσω χιονιά, η αδιαφορία κυβέρνησης και εργοδοσίας οδήγησε στον εγκλωβισμό πολλών εργαζομένων στο χώρο του εργοστασίου για δεκάδες ώρες. Και μάλιστα, για να προωθήσουν τη βάρβαρη αντεργατική πολιτική, το δίλημμα που επιστράτευαν κάθε φορά ήταν “αποδοχή της ή κλείσιμο του εργοστασίου”!

Τώρα που οι τίτλοι τέλους έφτασαν και η επαναλειτουργία είναι μετέωρη, σίγουρα πάντως με ακόμη χειρότερους όρους από πριν, οι εκβιασμοί και η τρομοκρατία επιστρατεύονται ξανά! Το τυράκι της επαναπρόσληψης ενός μέρους του προσωπικού, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, γίνεται μόνο γιατί ο νόμος προβλέπει την παράδοση του εργοστασίου στο νέο επενδυτή σε κατάσταση λειτουργίας. Βασικός σκοπός τους, όμως, είναι να διασπάσουν του εργαζόμενους και να τσακίσουν τον αγώνα που δίνουν ενιαία τα τελευταία χρόνια. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να υποκύψουν σε αυτές τις πιέσεις! Μοναδική διέξοδος για τους εργάτες της ΛΑΡΚΟ παραμένει ο μαζικός και αποφασιστικός αγώνας! Ήδη το Σωματείο σήμερα, Παρασκευή, έχει συγκαλέσει γενική συνέλευση, προκειμένου να αποφασιστούν κινητοποιήσεις των εργαζομένων. 

Ο αγώνας των εργατών της ΛΑΡΚΟ είναι αγώνας ολόκληρης της εργατικής τάξης και σαν τέτοιος πρέπει να στηριχθεί!

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ εντείνουν τις κινητοποιήσεις τους

0
«Θα παραμείνουμε στα πόστα μας και θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που ξέρουμε πολύ καλά. Το χώμα ατσάλι. Δεν θα μας κουνήσει κανένας». Με αυτή τη χαρακτηριστική φράση, το συντονιστικό των πέντε σωματείων των 1.200 εργαζομένων στη ΛΑΡΚΟ προϊδεάζει για το τι πρόκειται να συμβεί στη Λάρυμνα, στην Εύβοια, στην Καστοριά, στα Σέρβια και στην Αθήνα, όπου δηλαδή έχει εγκαταστάσεις, μεταλλεία και γραφεία η μεγαλύτερη μεταλλουργία της χώρας και η σημαντικότερη παραγωγός σιδηρονικελίου στην Ευρώπη, μέχρι το τέλος του Φεβρουαρίου οπότε λήγει το κυβερνητικό τελεσίγραφο απόλυσης αλλά και έξωσης των εργαζομένων από τις κατοικίες τους. Στους 1080 εργαζόμενους στη ΛΑΡΚΟ και στις 300 οικογένειες που καλούνται να εγκαταλείψουνε τα σπίτια τους πρέπει να προστεθούν 200 εργολαβικοί και περίπου 150 με 170 μικροαυτοπασχολούμενοι με δικά τους οχήματα.

Τα σωματεία των εργαζόμενων στην εταιρεία δηλαδή το Σωματείο Εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα (ΣΕΛ), η Ένωση Εργαζομένων Εταιρείας ΛΑΡΚΟ στα Μεταλλεία Εύβοιας, το Σωματείο Εργαζομένων Μεταλλωρύχων ΛΑΡΚΟ ο «Άγιος Ιωάννης», το Σωματείο Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ Καστοριάς και Σερβίων και το Συνδικαλιστικό Σωματείο Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ ΑΕ (Αθήνα) αποφάσισαν από σήμερα να ξεκινήσουν γενικές συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς και στις 13 Φλεβάρη σύσκεψη πολιτικών, φορέων, οργανώσεων και σωματείων στον χώρο του εργοστασίου.

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

03 Φεβρουαρίου 2022

Απολύoνται και ξεσπιτώνονται εκατοντάδες εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ!

0


Στο δρόμο πετάει η κυβέρνηση εκατοντάδες εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ μέσα στο Φλεβάρη, απολύοντάς τους και καλώντας τους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους στον οικισμό.

Σύμφωνα με τον Παναγιώτη Πολίτη, του προέδρου του σωματείου και του Συνδικάτου Μετάλλου στον Νομό Φθιώτιδας σε δηλώσεις του στο webradio του ΠΑΜΕ, οι συναρμόδιοι υπουργοί κ. Σταϊκούρας, Σκρέκας και Χατζηδάκης ανακοίνωσαν ότι η κυβέρνηση επιταχύνει τις διαδικασίες των διαγωνισμών για την πώληση της ταλαιπωρημένης μεταλλουργίας και προχωρά στις απολύσεις του συνόλου των εργαζομένων στην εταιρεία με ταυτόχρονη απομάκρυνσή τους από τις κατοικίες που διαμένουν, ώστε οι επενδυτές να υποβάλουν τις τελικές τους προτάσεις "απελευθερωμένοι" από εργασιακά βάρη. Στις κατοικίες στεγάζονται περίπου 300 οικογένειες. Και όλα αυτά μέσα στον Φλεβάρη. Κυριολεκτικά λοιπόν η κυβέρνηση πετά στο δρόμο απολύοντας και ξεσπιτώνοντας τους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ.

Για να «σπάσει» την ενότητα των εργαζομένων η κυβέρνηση επανέλαβε και πάλι την παγίδα του «κοινωνικού πακέτου» και της σαλαμοποίησης των εργαζομένων, επιδιώκοντας να αποσπάσει τη συναίνεσή τους στις απολύσεις τους. Τάζοντας λίγα ψίχουλα για αποζημιώσεις, κοινωφελής προγράμματα εργασίας ακόμη και για εργαζόμενους πάνω από 60 χρόνων που δουλεύουν μία ζωή στα κάτεργα της ΛΑΡΚΟ και «ελπίδα» για επαναπρόσληψη στους νεότερους κυβέρνηση επιδιώκει να διασπάσει τους εργαζόμενους και τον αγώνα που δίνουν δύο χρόνια τώρα ενάντια στους εγκληματικούς της σχεδιασμούς.

Οι υπουργοί "ενημέρωσαν" - ανακοίνωσαν την απόφασή τους ώστε στο επόμενο χρονικό διάστημα να αναμένονται τα εξής:

  • Oλοκλήρωση των τριών διαγωνισμών, οι οποίοι είναι στη φάση εκδήλωσης ενδιαφέροντος και δεν έχουν καμία πρόβλεψη για διατήρηση θέσεων εργασίας. Μέσα στην επόμενη εβδομάδα οι επενδυτές θα έχουν λάβει τα σχέδια σύμβασης με στόχο να κατατεθούν οι δεσμευτικές προσφορές μέχρι τα μέσα Μαρτίου.
  • Απόλυση όλων των εργαζομένων (και των εργολαβικών) και καταβολή αποζημιώσεων βάσει του νόμου 4093/2012, εφόσον τελεσφορήσουν οι διαγωνισμοί. Εάν δεν τελεσφορήσουν (σημειωτέον πως έχουν πάρει θέση έξι μεγάλοι επενδυτές μεταξύ των οποίων η Μυτιληναίος και η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ), η ΛΑΡΚΟ, η μοναδική βιομηχανία σιδηρονικέλιου στην Ευρώπη, θα κλείσει με πρωτοβουλία της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
  • Ενταξη των απολυμένων άνω των 55 ετών σε προγράμματα κοινωφελούς εργασίας των δήμων μέχρι την ηλικία των 62 ετών, οπότε μπορούν να συνταξιοδοτηθούν με την κατώτατη σύνταξη (εάν δεν έχουν 40ετή προϋπηρεσία). Για τους κάτω των 55 ετών προβλέπεται ένταξη σε προγράμματα του ΟΑΕΔ βραχυχρόνιας διάρκειας.
  • Πρόσληψη τμήματος απολυμένων από τους νέους επενδυτές ανάλογα με τις ανάγκες τους.

Χθες συνεδρίασε το Δ.Σ. του Σωματείου της Λάρυμνας και για αύριο Παρασκευή συγκαλείται η γενική συνέλευση των εργαζομένων στο εργοστάσιο ενώ ευρεία σύσκεψη με όλους τους φορείς της περιοχής συγκαλείται για τις 13 Φεβρουαρίου με στόχο να ενταθούν οι κινητοποιήσεις και να μην περάσουν τα σχέδια της κυβέρνησης.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

14 Νοεμβρίου 2021

ΛΑΡΚΟ: Συγκέντρωση και διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας ενάντια στο ξεπούλημα και τις απολύσεις

0

Η Tαξική Πορεία το Σάββατο 13/11 πραγματοποίησε παρέμβαση στη συγκέντρωσης των απεργών εργαζόμενων της ΛΑΡΚΟ στο κέντρο της Αθήνας, δείχνοντας την έμπρακτη συμπαράσταση στον δίκαιο και μακρύ αγώνα τους ενάντια στο ξεπούλημα και τις απολύσεις. Το κείμενο που μοιράστηκε στη συγκέντρωση:


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

17 Φεβρουαρίου 2021

ΛΑΡΚΟ-Λάρυμνα: Εργαζόμενοι και κάτοικοι στο έλεος της αντιλαϊκής πολιτικής

0
Το εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα, οι δεκάδες εργαζόμενοι και οι οικογένειες τους και ολόκληρη η περιοχή του βόρειου Ευβοϊκού κόλπου, βρίσκονται πραγματικά σε συνθήκες πλήρους εγκατάλειψης και αδιαφορίας. Ο χιονιάς που μόλις χτύπησε ολόκληρη τη χώρα αποτέλεσε μια ακόμη αφορμή για να έρθουν στη επιφάνεια οι τραγικές αντιλαϊκές πολιτικές που εφαρμόζονται ακατάπαυστα, οι οποίες ναρκοθετούν το μέλλον ολόκληρων περιοχών και αφήνουν εργαζόμενους και κατοίκους έκθετους σε τεράστιους κίνδυνους.

Τα ξημερώματα της Δευτέρας μεγάλο τμήμα της οροφής του εργοστασίου στη Λάρυμνα κατέρρευσε υπό το βάρος της πυκνής χιονόπτωσης. Την ώρα του συμβάντος στο εργοστάσιο βρισκόταν δεκάδες εργαζόμενοι της  νυχτερινής βάρδιας, οποίοι έμειναν εγκλωβισμένοι στον χώρο για περισσότερες από 16 ώρες. Με βάση τις συνθήκες που επικρατούσαν στην περιοχή πραγματικά από τύχη δεν είχαμε κάποιο σοβαρό τραυματισμό.

Είναι ξεκάθαρο ότι οι εργαζόμενοι τη ΛΑΡΚΟ εδώ και καιρό βρίσκονται στο έλεος των πολιτικών του ξεπουλήματος, της εγκατάλειψης και της αδιαφορίας. Οι προσπάθειες της κυβέρνησης και του κεφαλαίου να διαμορφώσουν το έδαφος του ξεπουλήματος του μεγάλου φιλέτου και ταυτόχρονα να τελειώνουν με τα δικαιώματα των εργατών της ΛΑΡΚΟ, δημιουργούν συνθήκες «έρημου τοπίου» και τεράστιων κινδύνων. Οι εγκαταστάσεις αφήνονται στο έλεος της καταστροφής χωρίς καμία συντήρηση παρά τα απανωτά έως και θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα». Οι εργάτες πετιούνται κυνικά στο δρόμο της ανεργίας χωρίς καμιά φροντίδα για το μέλλον και ολόκληρη η περιοχή μαραζώνει ακριβώς γιατί εδώ και δεκαετίες ζει από τη λειτουργία του εργοστασίου.

Για τα μικρά και μεγάλα «ατυχήματα» δεν φταίει «η κακιά στιγμή» ούτε τα φυσικά φαινόμενα. Η ευθύνη βρίσκεται ακέραιη στις δολοφονικές αντεργατικές πολιτικές του κεφαλαίου που εφαρμόζονται με αγριότητα. Η ανάγκη διεκδίκησης δουλειάς, η πάλη ενάντια στο ξεπούλημα και τις απολύσεις είναι αναγκαίο να συνδεθεί με τον αγώνα για δουλειά με δικαιώματα και ανθρώπινες συνθήκες  εργασίας.

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

13 Οκτωβρίου 2020

ΛΑΡΚΟ: Νέες εξελίξεις, καινούρια αδιέξοδα. Διέξοδος ο μαζικός αγώνας.

0


Οι εκατοντάδες εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ βρίσκονται ξανά μπροστά σε νέες σοβαρές αντεργατικές εξελίξεις. Οι διεργασίες ξεπουλήματος του εργοστασίου και των μεταλλείων της ΛΑΡΚΟ προχωρούν ξανά με γρήγορούς ρυθμούς και σηματοδοτούν νέα δεινά, αφόρητη ανασφάλεια κι ένα γκρίζο μέλλον για ολόκληρες περιοχές που εμπλέκονται στον κύκλο εξόρυξης και παραγωγής σιδηρονικελίου.

Υπενθυμίζουμε ότι το νέο σχέδιο ιδιωτικοποίησης και ξεπουλήματος της ΛΑΡΚΟ ξεκίνησε στις αρχές του έτους με την υπαγωγή της εταιρίας σε ειδικό καθεστώς εκκαθάρισης, με τελική διορία το τέλος του τρέχοντος έτους. Βασική πρόθεση του κράτους το χτύπημα των κατακτήσεων των εργατών, η περεταίρω απαξίωση του εργοστασίου και στο τέλος το ξεπούλημα, σερβιρισμένα σαν δήθεν «εξυγίανση» της επιχείρησης. Για τους εργαζόμενους το ειδικό καθεστώς σήμανε τεράστιες περικοπές στους μισθούς και τα επιδόματα, ενώ επίτεινε την επικίνδυνη και θανατηφόρα εγκατάλειψη του εργοστασίου.

Τη βδομάδα που μας πέρασε κατέληξε η διαιτησία μεταξύ της εταιρίας που έχει αναλάβει την εκκαθάριση και του ελληνικού δημοσίου. Επίδικο της αντιπαράθεσης η ιδιοκτησία της ΛΑΡΚΟ και κατ’ επέκταση κάτω από ποιου την αιγίδα και με τι όρους θα διενεργηθεί ο διαγωνισμός που βρίσκεται μπροστά. Στην ουσία τα κοράκια τρώγονται για το ποιος θα φάει το μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα, ποιες πλευρές του κεφαλαίου θ’ αναλάβουν να πουλήσουν καλύτερα το φιλέτο. Αντιθέσεις μακριά και έξω από τα συμφέροντα των εργατών και των οικογενειών τους.

Η παραπάνω απόφαση, η οποία για την ιστορία κλείνει υπέρ του ελληνικού κράτους, φέρνει στην επιφάνεια τα σενάρια και τη διαδικασία ολοκλήρωσης του ξεπουλήματος. Μέσα στις επόμενες 15 μέρες, με ευθύνη του ειδικού διαχειριστή, πρέπει να διεξαχθεί διεθνής πλειοδοτικός διαγωνισμός που θα «βγάζει στο σφυρί» μέρος ή το σύνολο της ΛΑΡΚΟ. Ήδη ξένα κεφάλαια απ’ το Ισραήλ και τη Ρωσία έχουν δείξει ανοιχτά το ενδιαφέρον τους. Η ολοκλήρωση της πώλησης πρέπει να γίνει με ταχύρρυθμες διαδικασίες μέσα στους επόμενους 12 μήνες. Σήμερα το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας κατέθεσε τροπολογία που ορίζει συγκεκριμένες προθεσμίες για την άμεση εκκίνηση της διαδικασίας πώλησης.

Κάποια πράγματα στη νέα απόφαση προκαλούν εντύπωση χωρίς όμως να ξαφνιάζουν. Το ντόπιο προσωπικό είναι έτοιμο να κάνει το παν για το ξεπούλημα. Πιο συγκεκριμένα, αν στο διαγωνισμό που ξεκινάει δεν υπάρξει άμεσα προσφορά, προβλέπεται η επανάληψή του εντός 30 ημερών. Αν και ο νέος διαγωνισμός δεν έχει αποτέλεσμα, τότε με ευθύνη του κράτους, τμήμα ή και ολόκληρη η ΛΑΡΚΟ, μπορεί να «διατεθεί με ελεύθερη διαπραγμάτευση». Αν κι αυτή η διαδικασία δεν τελεσφορήσει μέσα σε 12 μήνες, τότε η εταιρία προχωρά σε πτώχευση και λουκέτο. Εν ολίγης, όλα τα ενδεχόμενα για το μέλλον της ΛΑΡΚΟ είναι ανοιχτά: η πώληση, η παραχώρηση ή το λουκέτο «θα παιχτεί στα ζάρια» στα χέρια των δήθεν σωτήρων της.

Την ίδια στιγμή που κράτος και κεφάλαιο τρίβουν τα χέρια τους πάνω απ’ το κουφάρι της ΛΑΡΚΟ, αδιαφορούν πλήρως για το μέλλον των εργαζομένων και των τοπικών κοινωνιών που ζουν απ’ τη λειτουργία του εργοστασίου και πληρώνουν εδώ και δεκαετίες βαρύτατο τίμημα απ’ τις πολιτικές που εφαρμόζονται. Ένα πράγμα πρέπει να γίνει καθαρό: Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τους «σκυλοκαβγάδες» των αφεντικών. Μόνο η αντίσταση και η συλλογική διεκδίκηση μπορούν να βάλουν φραγμό στα σχέδιά τους. Ο αγώνας των εργατών της ΛΑΡΚΟ πρέπει να συνεχίσει πιο μαζικά, πιο αποφασιστικά. Είναι αγώνας ολόκληρης της εργατικής τάξης και ως τέτοιος πρέπει να στηριχθεί. 

Στη ΛΑΡΚΟ εργάζονται με άμεσο τρόπο 1.200 άνθρωποι, ενώ οι έμμεσες θέσεις εργασίας μέσω υπεργολαβιών κυμαίνονται από 1.100 έως και 4.000. Ολοι οι παραπάνω θα βρεθούν στον δρόμο εφόσον η εταιρεία πτωχεύσει, χωρίς βεβαίως να διασφαλίζεται ότι θα παραμείνουν εάν πωληθεί. Η πλειονότητα των εργαζομένων βρίσκεται στη Λάρυμνα της Φθιώτιδας και οι υπόλοιποι στην Εύβοια, που χτυπήθηκε πρόσφατα από την κακοκαιρία, τη Βοιωτία, την Καστοριά και τα Σέρβια Κοζάνης.

Οι εργαζόμενοι συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους το Σάββατο με συγκέντρωση στη Λάρυμνα. 


Άρθρο από την Προλεταριακή Σημαία συμπληρωμένο με τις σημερινές εξελίξεις.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

12 Ιουλίου 2020

ΛΑΡΚΟ: η εξαρτημένη φύση της ντόπιας άρχουσας τάξης διαλύει τη βιομηχανία

25

Η κατάσταση διάλυσης στην οποία έχει οδηγηθεί η ΛΑΡΚΟ είναι ακόμα μία από τις πάμπολλες περιπτώσεις γρήγορου πλουτισμού, εκμετάλλευσης, καταστροφής, λεηλασίας και παρασιτισμού που χαρακτηρίζουν την ιστορία της άρχουσας τάξης της χώρας.

Την ίδρυσή της στη Λάρυμνα το 1963 από τον Μποδοσάκη ακολούθησε μια περίοδος επέκτασης τόσο των μεταλλείων σε Βοιωτία και Εύβοια όσο και των εγκαταστάσεων παραγωγής εμπλουτισμένου σιδηρονικελίου (πρώτη ύλη για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα), από το νικελιούχο σιδηρομετάλλευμα των ορυχείων. Με τον ιδρώτα των εκατοντάδων εργατών που συχνά δολοφονούνταν σε μια από τις πιο επικίνδυνες και ανθυγιεινές διεργασίες, αξιοποιώντας την παντελή έλλειψη παρόμοιου μεταλλεύματος και μονάδων παραγωγής στην υπόλοιπη Ευρώπη, την έκρηξη της τιμής του νικελίου στα τέλη της δεκαετίας του ’60 και την προνομιακά χαμηλή τιμή ρεύματος από τη ΔΕΗ, η ιδιοκτησία απόσβεσε την αρχική επένδυση σε τρία (!) χρόνια λειτουργίας. Συνέχισε με μεγάλη κερδοφορία μέχρι το ’79, που πέθανε ο Μποδοσάκης και μερικούς μήνες αργότερα σημειώθηκε τρομερή έκρηξη στο εργοστάσιο στη Λάρυμνα, σκοτώνοντας 6 εργάτες και τραυματίζοντας δεκάδες. Η έκρηξη επιτάχυνε μια πορεία πτώχευσης που είχε αρχίσει λόγω πτώσης των τιμών από το ’77, οπότε η εργοδοσία επιχείρησε –χωρίς επιτυχία– να καταστείλει βίαια τις μαζικές απεργίες των εργατών, που διεκδικούσαν βελτίωση των απάνθρωπων συνθηκών.

Στη δεκαετία του ’80, η ΛΑΡΚΟ ακολούθησε τον ίδιο δρόμο με πλήθος άλλων (κύρια βιομηχανικών) επιχειρήσεων στη χώρα. Μετά την εγκατάλειψη από τους ιδιοκτήτες, κρατικοποιήθηκε ως «προβληματική», δηλαδή το κράτος ανέλαβε τα τεράστια χρέη που είχαν συσσωρεύσει για να θησαυρίσουν νωρίτερα. Αντίθετα όμως με αρκετές, παρέμεινε σε λειτουργία και μάλιστα επεκτάθηκε ανοίγοντας μεταλλεία στην Καστοριά και λιγνιτωρυχεία στην Κοζάνη. Στα επόμενα χρόνια, αφαιμάχτηκε συστηματικά από τράπεζες, προμηθευτές, εργολάβους και, το κυριότερο, από τους πελάτες της (κύρια τη γερμανική χαλυβουργία), με τους οποίους οι διορισμένες διοικήσεις συχνά έκλειναν συμφωνίες προπώλησης της παραγωγής σε τιμές πολύ χαμηλότερες από αυτές που ακολουθούσαν. Στα τελευταία χρόνια, πληρώνει και το «άνοιγμα» της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα, καθότι η έλλειψη εκσυγχρονισμού τη διατηρεί στις ενεργοβόρες επιχειρήσεις.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, βρέθηκε στο στόχαστρο της ΕΕ και των μνημονίων. Τα πρόστιμα για «παράνομες» κρατικές ενισχύσεις (την ίδια ώρα που η γερμανική Lufthansa επιδοτείται με 6+3 δις), η ένταξη στο ΤΑΙΠΕΔ προς πώληση αλλά και η συνεχιζόμενη αφαίμαξη, με τελευταίο παράδειγμα τα συμβόλαια εξαγωγής νικελίου με μεγάλες εκπτώσεις μόλις η κυβέρνηση αποκάλυψε τα σχέδια εκκαθάρισης, οδήγησαν σε πλήρη διάλυση. Ο νόμος Χατζηδάκη, που προβλέπει ξεχωριστούς διαγωνισμούς για το εργοστάσιο και για κάθε μεταλλείο, δείχνει να εξυπηρετεί τις προθέσεις του πιθανού αγοραστή.

Τέτοιος εμφανίζεται μια εταιρία ονόματι GSOL, με έδρα στις Μπαχάμες και διευθυντή τον Μάρκο Καμχή, που συνδέεται μέσω ενός παζλ από off-shore με μεγάλες επιχειρήσεις αμερικανικών, ελβετικών και ισραηλινών συμφερόντων. Η ίδια εξαγόρασε κι εκσυγχρόνισε το 2018 την αντίστοιχη βιομηχανία παραγωγής νικελίου της Β. Μακεδονίας (τη δεύτερη στον ευρωπαϊκό χώρο). Ακόμα κι αν υπάρχει ενδιαφέρον όμως, αυτό περιορίζεται στα μεταλλεία της Καστοριάς, με στόχο την τροφοδοσία της εγκατάστασης στη Β. Μακεδονία και κλείσιμο του εργοστασίου στη Λάρυμνα, όπου δουλεύει η μεγάλη πλειοψηφία των σχεδόν 1.200 εργαζόμενων στη ΛΑΡΚΟ που έχουν ήδη υποστεί σημαντικές περικοπές.

Είτε προχωρήσει αυτό το σενάριο μερικού λουκέτου, είτε καταλήξει σε συνολικό κλείσιμο, το παράδειγμα της ΛΑΡΚΟ είναι τυπικό της διαδικασίας αποβιομηχάνισης που ακολουθεί η ντόπια άρχουσα τάξη για δεκαετίες. Η εξαρτημένη φύση της από τη μια δεν της επιτρέπει τον παραμικρό μακροπρόθεσμο σχεδιασμό που απαιτεί η βιομηχανία, ειδικά η βαριά (καθώς ο «σχεδιασμός» της βασικά περιορίζεται στην εξυπηρέτηση των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων), ενώ, απ’ την άλλη, την ωθεί στην παράδοση του «έχειν» της, δηλαδή της χώρας, των υποδομών, ακόμα και των επιχειρήσεών της, στην κάθε λογής κερδοσκοπία του ξένου κεφαλαίου. Άλλωστε, κομμάτια της άρχουσας τάξης κερδίζουν σημαντικά στην πορεία αυτής της διαδικασίας, στην οποία πρωτοστατεί το κράτος, ως συλλογικός εκφραστής των συμφερόντων της. Αυτοί που χάνουν μόνιμα είναι ο λαός κι οι εργαζόμενοι, που βλέπουν τον πλούτο που φτιάχτηκε με τον ιδρώτα και το αίμα τους να ξεπουλιέται, τα εργασιακά τους δικαιώματα να τσακίζονται, τους ίδιους να ωθούνται μαζικά στην ανεργία, την εξαθλίωση και τη μετανάστευση.

Μπροστά σ’ αυτή την πραγματικότητα, οι «μελετημένες» προτάσεις που σερβίρονται από δυνάμεις, με πρώτο και καλύτερο το ΚΚΕ, σπέρνουν αυταπάτες και αποδυναμώνουν τους εργαζόμενους και τους αγώνες τους. Γιατί εμφανίζουν το ζήτημα σαν ζήτημα διαχείρισης, που με μια διαφορετική διακυβέρνηση (του ΚΚΕ όπως είπε ο γραμματέας του σε εκδήλωση στη Λάρυμνα) θα μπορούσε να πάει διαφορετικά. Η τροπολογία που κατέθεσε το Μάη στη Βουλή, δίπλα στην περιγραφή των πραγματικά σκανδαλωδών κινήσεων των κυβερνήσεων, περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια την κρατικοποίηση της ΛΑΡΚΟ, τη διοίκησή της από «Πενταμελή Εκτελεστική Επιτροπή» που θα αποτελείται από μηχανικούς-εργαζόμενους στην επιχείρηση, τον παραγωγικό μετασχηματισμό της με πενταετή πλάνα, τη διαπραγμάτευσή της με τους πιστωτές κι ένα σωρό ακόμα προτάσεις διαχείρισης.

Αυτό όμως που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι κι ο λαός για να συγκροτηθούν δεν είναι νέες αυταπάτες. Είναι η αναγνώριση της πραγματικότητας, των χαρακτηριστικών της άρχουσας τάξης και του ιμπεριαλισμού, την επίθεση των οποίων αντιμετωπίζουν. Είναι η αναγνώριση της ανάγκης ν’ αντισταθούν σ’ αυτή την επίθεση με τους αγώνες τους και μέσα στην πάλη τους να συγκροτήσουν τις δικές τους δυνάμεις, όχι να αναθέσουν σε κάποιους «ειδικούς» την εκπόνηση σχεδίων για μια διαφορετική διαχείριση του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. Το άνοιγμα του δικού τους δρόμου, της ανατροπής αυτού του συστήματος, περνάει μέσα από το σπάσιμο της συνδιαχειριστικής λογικής και των ρεφορμιστικών αυταπατών, μέσα από την υπεράσπιση των δικών τους δικαιωμάτων και των δικών τους συμφερόντων.

Προλεταριακή Σημαία 
 
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

14 Ιουνίου 2020

ΑΘΗΝΑ: Συλλαλητήριο αλληλεγγύης στον αγώνα των εργατών της ΛΑΡΚΟ (ανταπόκριση)

0

Μετά τις απεργιακές κινητοποιήσεις του Απριλίου για την καταβολή του δώρου του Πάσχα και τις 24ωρες απεργίες του Μαίου, οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ διαδήλωσαν με μεγάλη πλατύτητα και μαζικότητα για δεύτερη φορά στην Αθήνα. Η πορεία ξεκίνησε από την Ομόνοια και κατέληξε στην πλατεία Συντάγματος, όπου ακολούθησε συλλαλητήριο.

Οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ βρίσκονται αντιμέτωποι με την ιδιωτικοποίηση του εργοστασίου, το πετσόκομμα των μισθών τους, το φόβο της απόλυσης και μια σειρά αντεργατικά μέτρα που προβλέπονται από την σχετική ΠΝΠ του Φεβρουαρίου. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση και η εργοδοσία προωθούν την τρομοκρατία και προσπαθούν να τους πείσουν να αποδεχτούν τα μέτρα, διαφορετικά θα κλείσουν το εργοστάσιο.Θέλουν να κάνουν τη ΛΑΡΚΟ ένα εργασιακό κάτεργο, όπου οι εργάτες με σκυφτό το κεφάλι και χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα, θα δέχονται την βάρβαρη επίθεση και θα δουλεύουν με κίνδυνο της ζωή τους σε ένα χώρο με αμέτρητα εργατικά ατυχήματα και νεκρούς, για να κερδοφορεί το κεφάλαιο.

 

Σαν Ταξική Πορεία, θεωρούμε τουλάχιστον προκλητικό το ότι συμμετείχαν στο συλλαλητήριο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΙΝΑΛΛ και του Μερα25. Όλοι αυτοί που τόσα χρόνια, με όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, στήριξαν τις πολιτικές του κεφαλαίου, των μνημονίων και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, που έβαλαν τον λαό να πληρώσει την κρίση τους, που πέρασαν τα πιο αντεργατικά μέτρα, που έχουν ξεπουλήσει τα πάντα, που έχουν παραχωρήσει όλη τη χώρα στον ιμπεριαλισμό και τους φονιάδες των λαών για να την κάνει μια απέραντη στρατιωτική βάση του ΝΑΤΟ, έχουν τώρα το θράσος να παρουσιάζονται σαν αλληλέγγυοι στον αγώνα των εργατών.

Χαρακτηριστική ήταν επίσης η στάση του ΠΑΜΕ, που προσπάθησε να μετατρέψει το συλλαλητήριο σε φιέστα, με όλους τους αντιπροσώπους του από τα ‘ταξικά’ σωματεία και τους δήμους του, που στις ομιλίες τους προωθήθηκε η λογική του να μπούμε στην κουβέντα για το αν η ΛΑΡΚΟ είναι βιώσιμη ή όχι. Γνωρίζουμε πολύ καλά πως μια τέτοια λογική οδηγεί στην συνδιαλλαγή και στη συζήτηση με την εργοδοσία και την κυβέρνηση, δηλαδή με αυτούς που ήδη έχουν αποφασίσει την ιδιωτικοποίηση του εργοστασίου και που εφαρμόζουν την επίθεση στα δικαιώματα των εργατών.

Η Ταξική Πορεία στέκεται αλληλέγγυα στον αγώνα των εργατών της ΛΑΡΚΟ και συμμετείχε στη διαδήλωση με δικό της πανό. Ο μόνος δρόμος για τους εργάτες είναι η οργάνωση και ο μαζικός αγώνας. Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε ούτε από τις πρώην και νυν κυβερνήσεις , ούτε από τα τραπέζια της συνδιαλλαγής με την εργοδοσία.





ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

12 Ιουνίου 2020

Νέα κινητοποίηση των εργαζόμενων της ΛΑΡΚΟ στην ΑΘήνα

0
Σάββατο 12/6 Προσυγκέντρωση 10:00πμ Ομόνοια,
Κεντρική συγκέντρωση 11:00 Σύνταγμα

Οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ συνεχίζουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις σαν απάντηση στην ένταση της επίθεσης κυβέρνησης και κεφαλαίου. Μετά την 48ωρη απεργία στις 21-22/4 ενάντια στην μη πληρωμή του δώρου Πάσχα και τις 24ωρες απεργίες του Μάιου, οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν, με μεγαλύτερη ένταση, μεγαλύτερη πλατύτητα, μεγαλύτερη μαζικότητα.

Μοναδική διέξοδο των εργατών της ΛΑΡΚΟ είναι ο αγώνας. Με όπλα την ενότητα των εργατών, την απεργία, τη διαδήλωση, την εργατική αλληλεγγύη και με πίστη στο δίκαιο των αιτημάτων, να ανοιχθούν νέοι δρόμοι αντίστασης. Ο αγώνας των εργατών της ΛΑΡΚΟ είναι αγώνας ολόκληρης της εργατικής τάξης και σαν τέτοιος πρέπει να στηριχθεί. Δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε εμείς.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

03 Μαΐου 2020

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ | ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ

0

Οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ συνεχίζουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις μπροστά στην ένταση της επίθεσης κυβέρνησης και κεφαλαίου. Μετά την 48ωρη απεργία στις 21-22/4 ενάντια στην μη πληρωμή του δώρου Πάσχα, αποφάσισαν με μεγάλη πλειοψηφία 5 νέες 24ωρες απεργίες για ολόκληρο το Μάιο, αρχής γενομένης από την εργατική Πρωτομαγιά (1-2-15-21-29/5).

Η επίθεση της κυβέρνησης και του κεφαλαίου στα δικαιώματα των εργατών της ΛΑΡΚΟ δεν έχει τελειωμό. Η υλοποίηση της κατάπτυστης και πλήρως αντεργατικής Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) που ψηφίστηκε 13/2/20 φέρνει τους εργάτες της ΛΑΡΚΟ και τις οικογένειες τους στο χείλος του γκρεμού εν μέσω νέας οικονομικής κρίσης και απογείωσης της ανεργίας.

Μετά τη πρόσφατη μη πληρωμή του δώρου Πάσχα και το αντίστοιχο πετσόκομμα του επιδόματος αδείας, η επίθεση συνεχίζεται και εντείνεται. Σύμφωνα με την ΠΝΠ προβλέπονται περικοπές 25% από το συνολικό μισθολογικό κόστος. Τα επιδόματα βάρδιας, νύχτας, αργίας, εργασίας την Κυριακή, ανθυγιεινής εργασίας, μειώνονται όλα κατά 25%. Αντίστοιχη μείωση έχει ήδη ξεκινήσει στους μισθούς όλων των εργαζομένων η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις μπορεί να σημάνει πετσόκομμα μέχρι και 4-5 μισθούς ετησίως. Στην ουσία μιλάμε για μεγάλες και πολύ σοβαρές μειώσεις στις αποδοχές των εργατών με τεράστιες επιπτώσεις στην ζωή εκατοντάδων οικογενειών. Το βαρέλι τις επίθεσης για τους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ δεν έχει πάτο, καθώς τα επόμενα βήματα είναι απολύσεις εργολαβικών, διαθεσιμότητες μόνιμων και εκ περιτροπής εργασία για όσους απομείνουν.

Η κυβέρνηση, ο νέος διαχειριστής και το κεφάλαιο χρησιμοποιούν το δίλημμα: ή αποδοχή των βάρβαρων αντεργατικών μέτρων ή κλείσιμο του εργοστασίου. Θέλουν να τρομοκρατήσουν, να σπάσουν την ενότητα των εργατών, να σπείρουν την ηττοπάθεια. Διαδίδουν λάσπη και ψέματα για τις δήθεν ευθύνες των εργατών για να υλοποιήσουν ανενόχλητοι τα αντεργατικά σχέδια τους. Θέλουν να χτυπήσουν πάση θυσία τα δικαιώματα των εργατών, να διασπάσουν, να απολύσουν, να τρομοκρατήσουν, να αναδιαμορφώσουν πλήρως το τοπίο μέχρι το τέλος της διορίας πώλησης και χωρίς «άχρηστα βαρίδια του παρελθόντος» να πουλήσουν κοψοχρονιά το «φιλέτο».

Η αλήθεια όμως για τους εργαζόμενους και την εργατική τάξη είναι μία και πρέπει να αναδειχθεί με κάθε τρόπο. Οι εργάτες τις ΛΑΡΚΟ εδώ και δεκαετίες δουλεύουν τον ορυκτό πλούτο της χώρας με τα ίδια τους τα χέρια χωρίς σταματημό. Έχουν πληρώσει και συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να πληρώνουν βαρύτατο τίμημα από τη βαριές, ανθυγιεινές και επικίνδυνες συνθήκες εργασίας. Οι δεκάδες νεκροί και τραυματίες από τα «εργατικά ατυχήματα» αποδεικνύουν τις τεράστιες θυσίες της εργατικής τάξης και ταυτόχρονα αποκαλύπτουν την αθλιότητα των κυβερνόντων.

Μοναδική διέξοδο των εργατών της ΛΑΡΚΟ είναι ο αγώνας. Με όπλα την ενότητα των εργατών, την απεργία, τη διαδήλωση, την εργατική αλληλεγγύη και με πίστη στο δίκαιο των αιτημάτων, να ανοιχθούν νέοι δρόμοι αντίστασης. Ο αγώνας των εργατών της ΛΑΡΚΟ είναι αγώνας ολόκληρης της εργατικής τάξης και σαν τέτοιος πρέπει να στηριχθεί. Δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε εμείς.

· Κάτω τα χέρια από τα δικαιώματα των εργατών
· Όχι στις μειώσεις μισθών, την κατάργηση επιδομάτων και δώρων
· Όχι στο ξεπούλημα, τις απολύσεις και την ανεργία
· Αγώνας για μόνιμη σταθερή δουλειά με δικαιώματα


http://taxikiporeia.blogspot.com/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

20 Απριλίου 2020

ΑΠΕΡΓΙΑ 21 - 22/4 | ΝΙΚΗ ΣΤΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

0
Μέσα στο κλίμα γενικευμένης εργασιακής ανασφάλειας που δημιουργεί η νέα κρίση που έρχεται, μέσα στη τεράστια προσπάθεια της κυβέρνησης και του κεφαλαίου να φορτώσει το κόστος στις πλάτες των εργατών και των εργαζομένων, η μη πληρωμή του δώρου του Πάσχα, καταρχήν δείχνει πως οι περικοπές θα γενικευτούν για όλο το επόμενο διάστημα, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί μια τεράστια πρόκληση. Οι 1200 εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ και οι οικογένειες τους σε αυτήν την κρίσιμη και δύσκολη περίοδο θα βρεθούν χωρίς το δώρο που οι ίδιοι δούλεψαν και τους ανήκει.

Δεν θα σταματήσουμε να λέμε πως ο αγώνας των εργατών της ΛΑΡΚΟ είναι αγώνας ολόκληρης της εργατικής τάξης. Η νέα 48ωρη απεργία την Τρίτη και Τετάρτη 21/4 και 22/4 πραγματοποιείται σε μια δύσκολη και ταυτόχρονο κρίσιμη περίοδο για το εργατικό κίνημα. Η κυβέρνηση με αιτία και αφορμή τον ιό προωθεί, ανοιχτά ή καλυμμένα, σκληρά αντεργατικά μέτρα και ταυτόχρονα ποινικοποιεί κάθε μορφή συλλογικής αντίστασης. Η νέα 48ωρη απεργία μέρος του αγώνα για δουλειά με δικαιώματα των εργατών της ΛΑΡΚΟ, ενάντια στο ξεπούλημα του εργοστασίου και του ορυκτού πλούτου της χώρας, σπάει στη πράξη το γενικευμένο πέπλο της σιωπής που προωθεί η κυβέρνηση, είναι δίκαιη και πρέπει να στηριχτεί μαζικά.

· Κάτω τα χέρια από τα δώρα και τα επιδόματα

· Όχι στο ξεπούλημα, τις απολύσεις και την ανεργία

· Αγώνας για δουλειά με δικαιώματα

http://taxikiporeia.blogspot.com/ #EpimenoumeDiekdikoume
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

10 Φεβρουαρίου 2020

ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΕ ΛΑΡΚΟ ΚΑΙ ΛΑΡΥΜΝΑ

0
Το Σάββατο 8/2 η Ταξική Πορεία πραγματοποίησε μαζική παρέμβαση στη πύλη του εργοστασίου της ΛΑΡΚΟ, αλλά και στους κατοίκους του χωριού της Λάρυμνας. Μοιράστηκαν εκατοντάδες προκηρύξεις κατά τη διάρκεια της αλλαγής βάρδιας του εργοστασίου, αναρτήθηκαν πανό αλληλεγγύης , ενώ επιδιώχθηκε να ανοίξει η κουβέντα με εργάτες και κατοίκους για όλα τα ζητήματα γύρω από τον αγώνα και την εξέλιξη του. Δεν ήταν δύσκολο να καταλάβει κάποιος ότι η οργή και η αγανάκτηση ξεχειλίζει. Οι εργάτες και οι οικογένειές τους πληρώνουν καθημερινά με τον ιδρώτα και το αίμα τους το τίμημα της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Τα δεκάδες εργατικά ατυχήματα και οι νεκροί της ΛΑΡΚΟ, οι βαριά, ανθυγιεινή και επικίνδυνη εργασία, το γκρίζο τοπίο της περιοχής από τη στάχτη και τη σκόνη, αποτυπώνονταν σε κάθε λέξη, σε κάθε κουβέντα της εργατικής τάξης η οποία αναζητά το δίκιο της.


Ο αγώνας των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ και ολόκληρης της περιοχής, η οποία ζει από τη λειτουργία του εργοστασίου, βρίσκεται σε ένα αρκετά σημαντικό σημείο. Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ψηφίσει τη σχετική τροπολογία στη βουλή και να ανοίξει το δρόμο στο ξεπούλημα, την ιδιωτικοποίηση, τις απολύσεις. Την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι προσπαθούν να εντείνουν τον αγώνα τους. Την Τρίτη 11/2 έχουν πάρει απόφαση για 24ωρη απεργία ενώ ταυτόχρονα καλούν «γενικό ξεσηκωμό της περιοχής».
Η Ταξική Πορεία μέσα από την παρουσία της στην περιοχή θέλησε να δείξει την έμπρακτη αλληλεγγύη και στήριξη της στον αγώνα των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ. Να αναδείξει πως μόνο η εργατική τάξη, οι εργαζόμενοι και η τοπική κοινωνία, στηριζόμενοι στις δικές τους δυνάμεις μπορούν να βάλουν φραγμό στα σχέδια κυβέρνησης και κεφαλαίου.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ