"Το ημερολόγιο μιας τρελής"

6

Όταν αγωνίζεσαι για κάτι πολλά αλλάζουν στη ζωή σου. Ένα από αυτά είναι ότι πλέον δεν κρατάς μόνο ένα προσωπικό ημερολόγιο με πράγματα που θες να καταγράψεις για πάντα, αλλά ένα κοινό ημερολόγιο. Γεγονότα, συζητήσεις, κινήσεις, που είναι πλέον χαραγμένες στο μυαλό όλων μας, ως αποτέλεσμα της κοινής δράσης. Ο χρόνος που φεύγει είναι για τους περισσότερους από μας ένας δύσκολος χρόνος, ένας χρόνος που είδε τη ζωή του να χειροτερεύει, τα δικαιώματά του να περικόπτονται και την καταστολή να αυξάνεται και όλα αυτά τα έζησε είτε μένει στη Χαλκιδική είτε στην Κρήτη. Αυτές τις μέρες είθισται να γίνονται απολογισμοί, ο οποίοι συχνά τελειώνουν με την ευχή να πάνε τα πράγματα καλύτερα την επόμενη χρονιά. Σκέφτομαι εδώ και ώρα αυτό που ένας δικός μου άνθρωπος μοιράζεται συχνά μαζί μου, ότι δηλαδή σιχαίνεται τις ευχές (είμαι σίγουρη ότι σιχαίνεται και τους απολογισμούς) και έχει πολύ δίκιο γιατί με ευχές το σύμπαν αδιαφορεί κι ας λένε κάποιοι άλλα …

Οπότε, αν δεν κάνω απολογισμό, δεν γράψω και ευχές, τι ακριβώς θα κάνω σε αυτό το κείμενο; Μάλλον θα σας ανοίξω σελίδες από το ημερολόγιό μου..

Ο περσινός χρόνος ξεκίνησε στην ΒΑ Χαλκιδική από τις 17 Φεβρουαρίου, όσο περίεργο και να φαίνεται αυτό. Ήταν τότε που έγινε εμπρησμός στις εγκαταστάσεις της Ελληνικός Χρυσός. Από εκείνη την μέρα και έπειτα όλος ο αγώνας άλλαξε μορφή. Οι κάτοικοι βίωσαν μια απίστευτου μεγέθους καταστολή από την μεριά του κράτους, που στόχο είχε απλώς να προασπίσει τα συμφέροντα ενός εργολάβου και να καταπνίξει έναν αγώνα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή κανένα κανάλι δεν είχε ασχοληθεί με τα όσα γίνονταν στη Χαλκιδική, για κανέναν οι Χαλκιδικιώτες δεν ήταν τρομοκράτες και πολλοί λίγοι ήξεραν για τον αγώνα τους. Και αίφνης όλα άλλαξαν. Οι επισκέψεις της αστυνομίας καθημερινές, οι προσαγωγές επίσης. Οι σχεδόν απαγωγές των ανθρώπων για να καταθέσουν στην ασφάλεια συνεχείς. Όμως στο δικό μου ημερολόγιο του αγώνα με πιο έντονα γράμματα δεν έχουν καταγραφεί αυτά που περάσαμε από την αστυνομία, η οποία λειτουργούσε και λειτουργεί σαν ιδιωτικός στρατός του Μπόμπολα. Καταγράφηκαν όσα μας έκαναν να αντέξουμε όλα αυτά και να συνεχίσουμε τον αγώνα μας.

Καταγράφηκε ο τρόπος που όλοι μαζί συσπειρωθήκαμε και βοηθήσαμε ο ένας τον άλλον, όταν καθημερινά χτυπούσαν οι καμπάνες στο χωριό γιατί κάποιον κάλεσαν. Όταν για ώρες περιμέναμε στα φανάρια και όταν δεκάδες φορές ανεβήκαμε στην ασφάλεια για να συμπαρασταθούμε σε όποιον σέρνονταν εκεί για να δώσει παράνομα DNA. Όταν μάνες άφηναν τα παιδιά τους για να συντρέξουν τα παιδιά όσων είχαν ανάγκη και όταν οι άντρες άφηναν τη δουλειά τους για να βρίσκονται καθημερινά στον αγώνα. Ένα τέτοιο μεγαλειώδες παράδειγμα αλληλεγγύης ήταν η συναυλία, που έγινε τον Μάη στην Ιερισσό. Μια συναυλία για την οποία πολλές μέρες πριν εργάστηκαν νέοι και μεγαλύτεροι, έτσι ώστε όλα να πάνε καλά. Όλα να γίνουν σωστά. Και εργάστηκαν έχοντας ήδη δύο παιδιά στη φυλακή και εύκολα κανείς καταλαβαίνει την ψυχολογία τους. Και αυτό πέτυχε. Η αυτοοργάνωση και η αλληλεγγύη απέδωσαν τους μέγιστους καρπούς. Γιατί είναι επιτυχία όχι απλώς να έρχονται στην Ιερισσό τόσοι άνθρωποι από διάφορα μέρη για μία συναυλία, αλλά και να λειτουργεί σαν καλοκουρδισμένο ρολόι ένας μηχανισμός που ποτέ πριν δεν είχε λειτουργήσει. Όμως όλοι μαζί πήγαμε και σε πορείες και όλοι μαζί συνεχίσαμε να δίνουμε από το υστέρημά μας υλικά και ψυχικά ό,τι μπορούσαμε για τον αγώνα. Μάθαμε ότι ο ένας θα βάλει βενζίνη και ο άλλος θα κεράσει καφέ, μάθαμε ότι θα έχουμε λιγότερα, αλλά αυτό που πρέπει να γίνει θα γίνει. Μάθαμε και να συγχωρούμε και να παραβλέπουμε μερικά πράγματα που μας πληγώνουν και να μετράμε λίγο περισσότερο τις κουβέντες μας, αν και μέχρι να το μάθουμε κάναμε και λάθη. Μάθαμε και ανθρώπους. Ανθρώπους που για χρόνια ζούσαμε μαζί τους, αλλά στην ουσία δεν τους γνωρίζαμε. Μάθαμε και τι σημαίνει στην πράξη η φράση «η ζωή είναι επτά φορές να πέφτεις και οκτώ να σηκώνεσαι». Μάθαμε και τι θα πει να αφήνει καθημερινά σχεδόν κάποιος το σπίτι του για να είναι στα φυλάκια, Σάββατα, Κυριακές γιορτές και αργίες. Κάθε μέρα εκεί στα φυλάκια του αγώνα, στα φυλάκια που υπάρχουν σχεδόν ένα χρόνο.

Στο δικό μου ημερολόγιο έχει καταγραφεί ότι ο δρόμος αυτός δεν θα περπατηθεί αν είμαστε ξυπόλυτοι και ξυπόλυτοι θα είμαστε αν πιστέψουμε ότι μπορεί ο διπλανός μας να τα καταφέρει χωρίς εμάς, αν σκεφτούμε τον εαυτό μας κι αν πιστέψουμε ότι ο δρόμος των υποσχέσεων είναι σημαντικότερος από τον δρόμο του αγώνα.  

Κρατώντας την υπόσχεσή μου, δεν θα κάνω ευχές. Θα πω μόνο ότι τη δύναμη την έχουμε μέσα μας και η αλλαγή έρχεται όχι όταν αλλάξει ο χρόνος, αλλά όταν αλλάζει η οπτική μας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Επαναπροωθήσεις μεταναστών, Ε.Ε., Τουρκία, Κύπρος και Σύριζα

1

Στις 16/12 “η Τουρκία και η Ευρωπαϊκή Ένωση υπέγραψαν συμφωνία επαναπροώθησης των λαθρομεταναστών που εισέρχονται στην Ευρώπη μέσω του τουρκικού εδάφους, η οποία «οδηγεί» στην άρση, το 2017, της υποχρέωσης για βίζα που έχουν επιβάλει οι Βρυξέλλες στους Τούρκους υπηκόους… σε αντάλλαγμα η Ε.Ε. θα διευκολύνει την έκδοση βίζας για τους Τούρκους καθώς η Τουρκία να παραμένει η μόνη υποψήφια προς ένταξη χώρα, οι πολίτες της οποίας χρειάζονται βίζα για να ταξιδέψουν στις χώρες-μέλη της Ε.Ε.”. Η είδηση πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων και των ηλεκτρονικών του εκδόσεων, μιλώντας όλες ανεξαιρέτως για “λαθρομετανάστες”, όπως και στο συγκεκριμένο απόσπασμα που αναδημοσιεύουμε από την προοδευτική Ελευθεροτυπία.
Η είδηση πέρασε όμως στα ψιλά και από τα αριστερά ΜΜΕ. Ο Σύριζα ούτε που σκέφτηκε να βγάλει μια ανακοίνωση, ενώ η ιστοσελίδα Ισκρα (που πρόσκειται στο Αριστερό Ρεύμα του Π. Λαφαζάνη), ασχολήθηκε με το ζήτημα σε ένα σχόλιο μόνο και μόνο για να τονίσει ότι η “Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΛΑΒΕ ΓΕΝΝΑΙΟ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΒΙΖΑΣ ΓΙΑ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΕ… ποία για άλλη μια φορά, επιβεβαιώνει το status μεγάλης δύναμης, η οποία μπορεί να παραμένει εκτός ΕΕ, αποσπώντας, όμως, ένα-ένα τα σημαντικά πλεονεκτήματα που θα είχε από την ενδεχόμενη συμμετοχή της, χωρίς, όμως και τα μεγάλα μειονεκτήματά της ένταξής της στην ΕΕ.” Το σημαντικό λοιπόν για την Ίσκρα δεν είναι η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για μαζικές απελάσεις-επαναπροωθήσεις μεταναστών ή προσφύγων προς την Τουρκία, αλλά ότι η Τουρκία κερδίζει ανταλλάγματα (κατάργηση βίζας). Δηλαδή σύντροφοι της Ισκρα, αν η Τουρκία δεν ελάμβανε αυτό το “πλεονέκτημα” θα είχε κάτι μεμπτό αυτή τη συμφωνία, ή όλα θα ήταν ok;

Προσθήκη λεζάντας

Και ενώ η αριστερά έκανε την πάπια για την ουσία της συμφωνίας, ξαφνικά λίγες μέρες αργότερα αποφάσισε να εξεγερθεί, όχι βεβαίως κατά της συμφωνίας, αλλά… για την άρνηση της Τουρκίας να την εφαρμόσει στην περίπτωση της Κύπρου. Μια άρνηση άλλωστε που ήταν αναμενόμενη αφού η Τουρκία ως γνωστόν δεν αναγνωρίζει την κρατική υπόσταση της “Κυπριακής Δημοκρατίας”, αφού θεωρεί ότι μετά το 1974 (πραξικόπημα εθνοφρουράς υπό την καθοδήγηση της ελληνικής χούντας, τούρκικη επέμβαση) και τις μετακινήσεις πληθυσμών που ακολούθησαν, η Κύπρος δεν έχει μια ενιαία κρατική εκπροσώπηση. Όμως πριν απ’ αυτό έχει μια σημασία να σχολιαστούν οι αντιδράσεις του Συριζα δια μέσω της Δούρου για τη στάση της Τουρκίας αναφορικά με την εφαρμογή της συμφωνίας επαναπροώθησης μεταναστών στην περίπτωση της Κύπρου. Η κ Δούρου λοιπόν επιχείρησε να πουλήσει πατριωτισμό στην κυβέρνηση Σαμαρα, υπερθεματίζοντας, όχι φυσικά για τα δικαιώματα των μεταναστών ή των προσφύγων που θα απελαύνονται με συνοπτικές διαδικασίες στην Τουρκία, αλλά για το ότι αυτή η επαίσχυντη συμφωνία δεν θα εφαρμόζεται από την πλευρά της Τουρκίας για την Κύπρο: “Για άλλη μία φορά η Τουρκία δείχνει το πώς αντιλαμβάνεται την εφαρμογή των διεθνών της υποχρεώσεων: όπως τη συμφέρει και αγνοώντας προκλητικά το διεθνές και στη συγκεκριμένη περίπτωση το κοινοτικό δίκαιο. Αποφάσισε έτσι αυθαίρετα να… αποκλείσει την Κυπριακή Δημοκρατία από την εφαρμογή της συμφωνίας σχετικά με την επανεισδοχή μεταναστών, την οποία υπέγραψε μόλις στις 16/12 με την ΕΕ.”… “Εκείνο που εκκρεμεί -σύμφωνα πάντα με την κ Δούρου- είναι το ποια θα είναι, στην πράξη και όχι στις δηλώσεις του εκπροσώπου του υπουργείου, η στάση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία αναλαμβάνει από την 1η Ιανουαρίου την ευθύνη της προεδρίας της Ε.Ε., αναφορικά με το άνοιγμα προενταξιακών κεφαλαίων, που επιδιώκει η Τουρκία. Θα δεχθεί να προχωρήσει η ΕΕ σε κάτι τέτοιο έναντι μιας χώρας που δεν αναγνωρίζει ένα κράτος – μέλος της; Η έλλειψη άμεσης αντίδρασης από την αρμόδια επίτροπο για θέματα μετανάστευσης αποτελεί εξαιρετικά ανησυχητικό οιωνό”. Πηγή: left.gr
Αυτό λοιπόν ανησυχεί την υπεύθυνη διεθνών σχέσεων του Συριζα; Η έλλειψη άμεσης αντίδρασης της αρμόδιας επιτρόπου για θέματα μετανάστευσης; Τι ακριβώς ζητάει η κ Δούρου τελικά; Να εφαρμοστεί εδώ και τώρα το κοινοτικό δίκαιο, που σημαίνει μαζικές απελάσεις μεταναστών; Και εξ αφορμής της εφαρμογής του “χωρίς αποκλεισμούς” να επιβληθεί στην Τουρκία με de facto αναγνώριση της -ελληνο-Κυπριακής Δημοκρατίας; Ας μας εξηγήσει κάποιος στο Σύριζα γιατί πραγματικά έχουμε μπερδευτεί με τις πατριωτικές ευαισθησίες αυτού του είδους, που στον οίστρο τους ζητάνε ακόμα και την εφαρμογή μιας ελεεινής αντιμεταναστευτικής νομοθεσίας στα πλαίσια μιας Ευρώπης φρούριο με εκατομμύρια ανθρώπους να ζουν σε καθεστώς εξαίρεσης, άλλοι στοιβαγμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, άλλοι χωρίς χαρτιά έρμαια της εκμετάλλευσης κρατικών και παρακρατικών κυκλωμάτων και άλλοι να πνίγονται στη μεσόγειο ύστερα από τα σχετικά τζαρτζαρίσματα των κατά τόπους λιμενικών αρχών, μιας Ευρώπης που κλαίγεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Συρία και το Ιράν, αλλά τα τσαλαπατάει στην ίδια της την αυλή. Για την ιστορία να πούμε ότι οι δηλώσεις της Δούρου ήρθαν μια μέρα μετά τα αυστηρά διαβήματα της ελληνοκυπριακής κυβέρνησης (Κύπρος: Διάβημα στην Ε.Ε. για την τουρκική πρόκληση), και λίγη ώρα μετά τις ανάλογες δηλώσεις του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών (Υπ. Εξ: Καμία ευρωπαϊκή προοπτική για Τουρκία αν δεν αναγνωρίζει την Κύπρο). Ας μην βιάζεται ο Συριζα να μπει επικεφαλής της υπεράσπισης των “εθνικών δικαίων”, δηλαδή των ενδοκαπιταλιστκών ανταγωνισμών της Ελλάδας με την Τουρκία. Υπάρχουν ήδη άξιοι υπερασπιστές αυτών των συμφερόντων: Η ελληνική αστική τάξη, μαζί και η ελληνοκυπριακή και σύσσωμο το πολιτικό τους προσωπικό γνωρίζουν πολύ καλά τι πρέπει να κάνουν και δεν περιμένουν κανένα Σύριζα για να πάρουν μαθήματα εθνικού τσαμπουκά. Εκτός και αν μια “σκληρή στάση” της ελληνικής κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση γα την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, πράγμα που άλλωστε απαιτεί η κ Δούρου, θα είναι και ένας λόγος για να πραγματοποιηθεί ένα είδος εθνικής ενότητας, έστω αρχίζοντας από την Τουρκία ακόμα και με το κόστος μερικών χιλιάδων απελάσεων “λαθρομεταναστών”. Ένας ακόμα λόγος δηλαδή, για να γίνει ο Σύριζα κ..λος και βρακί με την άρχουσα τάξη.

Κ. Μαραγκός

http://avantgarde2009.wordpress.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ανταπόκριση από τις παρεμβάσεις ενάντια στη “λευκή νύχτα”

0

Το βράδυ του Σαββάτου 28 Δεκέμβρη ως Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής και από κοινού με συναδέλφους και συναδέλφισσες από το εμπόριο κι από άλλους κλάδους, από εργατικά σωματεία και συλλογικότητες εργαζομένων κι ανέργων και συνελεύσεων γειτονιάς, προχωρήσαμε σε μια σειρά παρεμβάσεων στο κέντρο της Αθήνας  ενάντια στη «λευκή νύχτα», την παράταση του ωραρίου των εμπορικών καταστημάτων μέχρι της 11μμ (!), που μας επέβαλαν ο δήμαρχος Καμίνης και τα αφεντικά.

Οι παρεμβάσεις, στις οποίες συμμετείχαν πάνω από 300 διαδηλωτές ξεκίνησαν από τις 7μμ με συγκέντρωση έξω από το public στην πλατεία Συντάγματος με πανό, μοίρασμα κειμένων και συνθήματα. Στη συνέχεια, ακολούθησε μια μεγάλη και δυναμική πορεία στην Ερμού που έφτασε μέχρι και το ύψος της Αιόλου. Από εκεί μεγάλο κομμάτι της διαδήλωσης κινούμενο μέσω Αιόλου και περνώντας και μπροστά από το δημαρχείο, κατέφτασε στη Σταδίου και στη συνέχεια στην Πανεπιστημίου, όπου και πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις έξω από μεγάλα βιβλιοπωλεία (ΙΑΝΟΣ Bazaar, ΙΑΝΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ και ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ) που παρέμειναν ανοιχτά στο πλαίσιο της «λευκής νύχτας». Κατά τη διάρκεια όλων των παρεμβάσεων κολλιόνταν το σχετικό αφισάκι του Συλλόγου και πετάγονταν τρικάκια.

Όλα συνεχίζονται…

Το κείμενο του Συλλόγου μας που μοιραζόταν (και κατά τις προηγούμενες ημέρες στο public και σε βιβλιοπωλεία) βρίσκεται εδώ κι εδώ

Η “ΛΕΥΚΗ ΝΥΧΤΑ” ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ “ΜΑΥΡΟ” ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ [ανακοίνωση ΣΥΒΧΑ]

Κάποια από τα πολλά συνθήματα που φωνάχτηκαν: Δε σου λείπουν ώρες για να ψωνίσεις, σου λείπουνε τα φράγκα κι ώρες για να ζήσεις. // Ποτέ δουλειά νύχτα και Κυριακή, μη σώσουμε και γίνουμε ανταγωνιστικοί. // Κυριακή και νύχτα να πάνε για δουλειά οι υπουργοί, ο δήμαρχος και τα αφεντικά. // Ελαστικά ωράρια, δουλειά την Κυριακή – Λάστιχο μας έκαναν όλη τη ζωή. //  Ελαστικά ωράρια, απλήρωτη εργασία – Να ποια είναι η τρομοκρατία. // Αν δεν αντισταθούμε σε κάθε μαγαζί, θα γίνουμε όλοι δούλοι για μια μπουκιά ψωμί. // Ένας είναι ο δρόμος εργάτη να νικάς, οργάνωση κι αντίσταση στους χώρους της δουλειάς. // Βιτρίνες λουσάτες – Απλήρωτοι εργάτες. // …

[ακολουθούν εικόνες από τις παρεμβάσεις, το αφισάκι, και τα τρικάκια]

στο public

 

από τη διαδήλωση στην Ερμού:

περνώντας από το δημαρχείο:

στα βιβλιοπωλεία:

http://bookworker.wordpress.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πρέβεζα: Ενημέρωση για τη χτεσινή αντιφασιστική πορεία

0

Το Σάββατο 28/12 στις 6 το απόγευμα πραγματοποιήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα αντιφασιστικά συλλαλητήρια των τελευταίων τριών χρόνων στην Πρέβεζα. Την ώρα που η παρακρατική-νεοναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής έκανε τα εγκαίνια των γραφείων της, πλήθος διαδηλωτών κινήθηκαν προς το σημείο των εγκαινίων. Στον παράλληλο δρόμο κάτω από εκείνον όπου γίνονταν τα εγκαίνια οι διαδηλωτές στάθηκαν μπροστά από τις διμοιρίες των ΜΑΤ και φώναξαν με παλμό για αρκετή ώρα αντιφασιστικά συνθήματα όπως και συνθήματα ενάντια στην καταστολή, ενάντια στην επίθεση που γίνεται στη ζωή των εργαζομένων, αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΠΡΕΒΕΖΑ

12

Μετά την αντιφασιστική πορεία, που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 21 Δεκέμβρη στην Πρέβεζα και στην οποία συμμετείχαν το ΠΑΜΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αναρχικοί και ανένταχτοι αγωνιστές, πραγματοποιήθηκε σύσκεψη αντιφασιστικού συντονισμού.
Η σύσκεψη έγινε το απόγευμα τις Δευτέρας 23/12.
Το επικείμενο άνοιγμα των γραφείων της Χρυσής Αυγής το Σάββατο 28/12 ήταν αυτό που συζητήθηκε. Το ΠΑΜΕ αν και ήταν στην πορεία, πίσω από τα block των ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΣΥΡΙΖΑ, δεν συμμετείχε στη σύσκεψη. Στον αντιφασιστικό συντονισμό συμμετείχαν 30 άτομα, κυρίως ανένταχτοι αγωνιστές, εκπρόσωποι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εκπρόσωπος του ΚΚΕ(μ-λ) μέλη της Αντιφασιστικής Συνέλευσης Πρέβεζας και εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ.
Εκτός από το ΣΥΡΙΖΑ όλοι συμφώνησαν ότι θα πρέπει να γίνει πορεία που θα φτάσει όσο πιο κοντά γίνεται στο μέρος όπου θα γίνουν τα εγκαίνια. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρότεινε να γίνει συναυλία και διαδήλωση άλλη ώρα και σε άλλο μέρος. Η απόφαση που πάρθηκε καλεί σε προσυγκέντρωση στη πρώην Λαϊκή Αγορά Πρέβεζας στις 5 μ.μ. το Σάββατο 28/12. Το ΠΑΜΕ θα συμμετέχει στη πορεία χωρίς να έχει ενημερώσει μέχρι που θα φτάσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ επίσης αλλά οι όροι συμμετοχής του είναι αδιευκρίνιστοι. Η περιοχή που θα γίνουν τα εγκαίνια ονομάζεται πλατεία Νέσσερη.
Ο λαός της Πρέβεζας πρέπει και μπορεί να δώσει μια αποφασιστική απάντηση στη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής και στη φασιστική εφεδρεία του κράτους τη Χρυσή Αυγή.
Να είμαστε όλοι εκεί!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

0

 

Το Σάββατο 28 Δεκέμβρη στις 5:00 το απόγευμα
το βιβλιο-καφέ «Εκτός των τειχών»
(Γραβιάς 10-12, Εξάρχεια)
και οι Παραμυθοκόρες
σας προσκαλούν σε μια παράσταση με παραμύθια από όλο τον κόσμο
για τα πραγματικά δώρα των Χριστουγέννων, την αγάπη και την καλοσύνη.
Μαζί με τα παραμύθια φτιάχνουν ένα μωσαϊκό με ιστορίες, θρύλους και παραδόσεις
από τη μια άκρη της Γης ως την άλλη για εκείνους που φέρνουν τα δώρα στα παιδιά της Γης.
Άη Βασίλης ή Άγιος Νικόλαος, Μπεφάνα ή Μπάμπουσκα, Τόμτε ή Τιό,
όπως και να τους λένε, όλοι φέρνουν δώρα και χαρά
τις γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων σε μικρούς και μεγάλους.
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ-ΚΑΦΕ
Εκτός των τειχών
Γραβιάς 10-12 - Εξάρχεια
Τηλ. 210-3303348
E-mail: books@ektostonteixon.org
www.ektostonteixon.org

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συνέδριο ΑΔΕΔΥ Δύο μέρες διαδικασία και μια μέρα εκλογές στο άντρο του εργατοπατερισμού

0

Με στρίμωγμα της συζήτησης στην πασαρέλα των διαδικαστικών και της νομιμοποίησης αντιπροσώπων εξελίχθηκε για δύο μέρες το 35ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ. Πιο σημαντική στιγμή της διαδικασίας αυτής ήταν η απόπειρα των ΔΑΚΕ – ΠΑΣΚ να νομιμοποιήσουν συνέδρους από την ΕΥΠ (απόπειρα που, ευτυχώς, δεν ευοδώθηκε)!
Κατά τα άλλα, ήταν φανερή η διαδικασία αποσυγκρότησης των ΔΑΚΕ – ΠΑΣΚ, των οποίων οι σύνεδροι έλειπαν κατά κανόνα από την αίθουσα. Χαρακτηριστική επίσης ήταν η τοποθέτηση κάποια στιγμή συνδικαλιστή τους ότι «η ΔΑΚΕ και η ΠΑΣΚ αποχωρούμε από την αίθουσα».
Η διαδικασία δεν άγγιξε καμία στιγμή ούτε από τις κυρίαρχες δυνάμεις της Αριστεράς την ανάγκη ουσιαστικής συζήτησης πέρα από τους γενικούς εντυπωσιασμούς. Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ παρουσίαζαν τον αέρα της αυριανής κυβέρνησης και υποβάθμιζαν έμπρακτα (και καθόλου τυχαία) τον παράγοντα του κινήματος και οι δυνάμεις του ΚΚΕ έμειναν στις γενικές τοποθετήσεις που θύμιζαν ακτίφ γα αρχάριους, χωρίς καθήκοντα και στοχεύσεις για τους εργαζόμενους πέρα από την «ανάγκη ενίσχυσης του ΠΑΜΕ».
Η Ταξική Πορεία και οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών είχαν τρεις συνέδρους. Μετά την εξέλιξη της μη συνεργασίας των δυνάμεων της ΕΡΓΑΣ με τις Παρεμβάσεις, συζητήθηκε από τους συνέδρους των δύο δυνάμεων το ενδεχόμενο της κοινής καθόδου. Το ψηφοδέλτιο που στήριξαν οι ΕΡΓΑΣ-Εκπ/κός Όμιλος και Ταξική Πορεία – Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπ/κών πήρε οκτώ ψήφους και εξέλεξε μία έδρα στο Γενικό Συμβούλιο.
Ακολουθούν τα αποτελέσματα και το κοινό πλαίσιο:
Για το Γενικό Συμβούλιο:

Τα αποτελέσματα για την Εκτελεστική Επιτροπή (που ψηφίστηκε από τα μέλη του ΓΣ) είναι τα εξής:

Ακολουθεί το πλαίσιο που στήριξαν οι ΕΡΓΑΣ-Εκπ/κός Όμιλος και Ταξική Πορεία – Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπ/κών:

ΕΡΓ.Α.Σ – Ταξική Πορεία
Προγραμματική διακήρυξη για το 35ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ
1. Η σαρωτική επίθεση των ιμπεριαλιστών και του κεφαλαίου σε ότι έχει σχέση με τη συντήρηση και αναπαραγωγή των υλικών και κοινωνικών όρων της εργατικής τάξης, του λαού και της νεολαίας μπορεί να συγκριθεί μόνο με συνθήκες πολέμου. Μετά την είσοδο στην «κόλαση του μνημονίου» έχουμε κηρυγμένο πόλεμο που θα διαρκέσει πολύ και θα δοκιμάσει τις αντοχές των τάξεων και των εκπροσώπων τους
2. Βρισκόμαστε στην καρδιά της περιόδου που οι ιμπεριαλιστές εφορμούν ενάντια στους λαούς όπου γης επιχειρώντας να πάρουν την ιστορική ρεβάνς. Ταυτόχρονα είναι η φάση της όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για το ξαναμοίρασμα των αγορών και των σφαιρών επιρροής.
3. Η βαθιά εξαρτημένη από τους ξένους πάτρωνες αστική τάξη, με κυβέρνηση Σαμαρά και δεκανίκι τον Βενιζέλο (αφού το ΠΑΣΟΚ – Γ. Παπανδρέου αυτοκτόνησε για αν σώσει την άρχουσα τάξη) επιτίθεται με μανία στο σύνολο των δικαιωμάτων, των κατακτήσεων και στοιχειωδών αναγκών του λαού και της χώρας. Μισθοί, συντάξεις, Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, Δημόσια περιουσία, οδηγούνται στο βωμό ώστε το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο να βγουν στο δρόμο μιας νέας κερδοφορίας. Πρόκειται για μια γενικευμένη «γενοκτονία» που συμπαρασέρνει φτωχά και μικρομεσσαία στρώματα και δεν θα σταματήσει εκεί.
4. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποκτά το κεφάλαιο Δημοκρατία, δηλαδή τα δημοκρατικά δικαιώματα και κατακτήσεις που βρίσκονται πλέον στο στόχαστρο. Το δικαίωμα στην απεργία, στη διαδήλωση, ο συνδικαλισμός και τα συνδικάτα, η συνάθροιση, η οργάνωση και η διαμαρτυρία, αμφισβητούνται με διάφορα προσχήματα και συκοφαντίες από το κυρίαρχο μπλοκ εξουσίας. Είναι απολύτως βέβαιο ότι η σιδερένια φτέρνα της εξουσίας θα χτυπήσει το επόμενο διάστημα τρεις στόχους. Τα συνδικάτα, την αριστερά και τις μαχόμενες εστίες αντίστασης. Σ’ αυτή την κατεύθυνση κινείται και η λεγόμενη «θεωρία των δύο άκρων» που προβάλλεται από το κυρίαρχο μπλοκ εξουσίας και η οποία σαν στόχο έχει να χτυπήσει τις δυνάμεις της Αριστεράς και του κινήματος, στην ουσία τον ίδιο το λαό και τους αγώνες του. Μόνη απάντηση είναι η οργάνωση, ενότητα, αλληλεγγύη και πάλη.
5. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αδυνατούν πλέον να διαχωριστούν τόσο σε ιδεολογικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Αποτελούν τις αντιδραστικές εκείνες δυνάμεις που υλοποιούν την επίθεση και που δεν θα διστάσουν μπροστά σε τίποτα, έχοντας την κύρια στήριξη από τα κέντρα εξουσίας, εντός και εκτός της χώρας. Για για εξυπηρετήσουν αυτή ακριβώς την πολιτική, αξιοποιούν και τη δράση της φασιστικής συμμορίας της ΧΑ, για να μετατοπίσουν το πολιτικό σκηνικό δεξιότερα και αντιδραστικότερα.
6. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αμφισβητεί την παραμονή στην ΕΕ, την εξάρτηση της χώρας από τους αμερικανονατοϊκούς ιμπεριαλιστές, την εξουσία του κεφαλαίου. Πασχίζει να ισορροπήσει σε μια σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση νέας κοπής. Η δυστυχία του είναι ότι το σύστημα δεν παράγει γραμμή σοσιαλδημοκρατίας σε περιόδους κρίσης και επίθεσης. Όσες φορές το εργατολαϊκό δημοσιουπαλληλικό κίνημα έγινε ουρά και σκιά των αστο-αντιδραστικών ή αστο-ρεφορμιστικών δυνάμεων θρήνησε σκληρά. Πολύ περισσότερο σήμερα όπου ο ΣΥΡΙΖΑ μεταμορφώνεται από μέρα σε μέρα, δίνει εξετάσεις στην εξουσία, κολακεύει τις αυλές της Ευρώπης. Όποιος μετακομίζει στον ΣΥΡΙΖΑ ελπίζοντας «καληνύχτα και καλή τύχη», θα ξυπνήσει με εφιάλτες.
7. Το ΚΚΕ έχει «καταπιεί» τον εξαρτημένο χαρακτήρα της χώρας και είναι δέσμιο της παραλυτικής και αντικινηματικής πολιτικής εκτίμησης ότι «οι αγώνες δεν έχουν αποτέλεσμα αν δεν μπαίνει το ζήτημα της λαϊκής εξουσίας». Και επειδή δεν είμαστε σε προεπαναστατική περίοδο και δεν μπορεί να μπει το ζήτημα της λαϊκής εξουσίας, το ΚΚΕ καταλήγει σε αγώνες οπισθοφυλακής και διαμαρτυρίας, και όχι στην κατεύθυνση της ανατροπής της πολιτικής. Την ίδια στιγμή αυτοθαυμάζεται σε χωριστές πλατείες, στο όνομα της ενότητας των εργαζομένων(!) και της ταξικής συνέπειας.
8. Η πολιτική των διαθεσιμοτήτων – απολύσεων βρίσκεται στον πυρήνα της σημερινής επίθεσης στους εργαζόμενους στο Δημόσιο. «Ήμασταν πολλοί», «γίναμε ακόμα περισσότεροι», κραυγάζουν τα παπαγαλάκια του συστήματος. Στην ουσία υπονοούν ότι είναι πολλοί οι κάτοικοι αυτής της χώρας για να «μεριμνά» γι αυτούς το κράτος. Χιλιάδες εργαζόμενοι είναι ήδη σε καθεστώς διαθεσιμότητας – απόλυσης. 15000 απολύσεις, 25000 διαθεσιμότητες μέχρι το τέλος του 2014. 150.000 συνολικά απολυμένοι σε βάθος τριετίας. Η επιχείρηση ανακύκλωσης ολόκληρου του προσωπικού του Δημόσιου ξεκίνησε. Μια διαρκής διαδικασία αξιολόγησης(!) δομών και εργαζομένων, με στόχο μικρότερο και λιγότερο κράτος, με κακοπληρωμένους, υποταγμένους και ανασφαλείς εργαζόμενους. Ταυτόχρονα ένα μεγαλύτερο και ισχυρότερο κράτος στους μηχανισμούς καταστολής.
9. Μέσα σ’ αυτό το ζοφερό τοπίο τα «νεκροταφεία ελεφάντων» έβγαλαν εκκωφαντική σιωπή. Το Γενικό Συμβούλιο και η Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ κήρυξαν – ουσιαστικά – σιγή ασυρμάτου και σε καμία περίπτωση δεν ίδρωσε το αυτί της κυβέρνησης από τις ανακοινώσεις τους. Ακόμα και όταν ανακοίνωναν απεργίες για την τιμή των όπλων ήταν ξέπνοες και «ψόφιες». Μάλιστα το τελευταίο διάστημα έχουν λανσάρει ένα νέο μοντέλο αντιμετώπισης των ζητημάτων. Τις μορφές αποκλιμάκωσης των αγώνων και της – ανοιχτά – εχθρικής στάσης απέναντί τους. Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από αυτή την ηγεσία. Είναι μια ηγεσία που θα εξακολουθεί να μας πηγαίνει από ήττα σε ήττα.
10. Οι αγώνες μπορούν να χαράξουν μια ελπιδοφόρα προοπτική, για τους εργαζόμενους, το λαό και τη νεολαία, στο βαθμό που απεγκλωβίζονται από τη λογική της διαμαρτυρίας, των κοινοβουλευτικών – εκλογικών αυταπατών και της ανάθεσης. Στο βαθμό που ξεπερνιούνται τα όρια ελέγχου που θέλουν να επιβάλουν στους εργαζόμενους και στους αγώνες τους, οι κυρίαρχες πολιτικο-συνδικαλιστικές δυνάμεις. Στο βαθμό που οι ίδιοι οι εργαζόμενοι παίρνουν την υπόθεση των αγώνων στα δικά τους χέρια. Ταυτόχρονα, πρέπει να ισχυροποιηθεί μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα μια γραμμή ανεξαρτησίας από το αστικό κράτος και τους μηχανισμούς του, μια γραμμή αντιπαράθεσης στη λογική της συνδιαλλαγής και της συνδιαχείρισης της κρίσης, της συνυπευθυνότητας με το αστικό κράτος, της ταξικής συνεργασίας.
11. Οι σύνεδροι της ΕΡΓ.Α.Σ, του Εκπαιδευτικού Ομίλου, της Ταξικής Πορείας και των Αγωνιστικών Κινήσεων, με βάση τη σύγκλιση που παρουσιάζουν οι πολιτικές τους θέσεις, παρεμβαίνουν από κοινού στο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ για να στηρίξουν μια αγωνιστική κατεύθυνση, να προωθήσουν τη πολιτική γραμμή αντίστασης στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση και την καπιταλιστική επίθεση, σε μια προσπάθεια ζωντανέματος των σωματείων και των συνδικάτων σε αγωνιστική κατεύθυνση.
12. Μπροστά στο 35ο Συνέδριο καταθέτουμε για μάχη τις παρακάτω προτάσεις:
• Διάταξη μάχης των συνδικάτων και της Αριστεράς. Οργάνωση – Αγώνας – Αλληλεγγύη!
• Απόκρουση και ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ!
• Κάτω το μνημόνιο – Έξω από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ – Έξω οι βάσεις!
• Να μην περάσουν οι διαθεσιμότητες – απολύσεις!
• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους!
• Όχι στο κλείσιμο φορέων και υπηρεσιών – Δωρεάν Υγεία – Παιδεία – Πρόνοια για όλους
• Ταξική ανατροπή των συσχετισμών – αγωνιστική ανασυγκρότηση!
ΕΡΓ.Α.Σ – Ταξική Πορεία
Νοέμβρης 2013

πηγή: Προλεταριακή Σημαία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

35ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ: Βασικά συμπεράσματα

0

Από τις 2 Μάη 1926, όταν ιδρύθηκε η Συνομοσπονδία Δημοσίων Υπαλλήλων Ελλάδας (ΣΔΥΕ), έχει περάσει περίπου ένας αιώνας. Οι ΔΥ και οι Οργανώσεις βρίσκονται σε δεινή θέση. Το 1945 με το άρθρο 1 της “Συμφωνίας της Βάρκιζας” τυπικά αποκα­θίστανται οι συνδικαλιστικές ελευθερίες, αλλά το μο­­ναρχοφασιστικό κράτος (Σεπτέμβριος 1947) σταματάει τη λειτουργία της ΣΔΥΕ.
Μόλις το 1950 η ΑΔΕΔΥ (πλέον) συγκαλεί το 5ο τακτικό Συνέδριό της που εκκρεμεί από το 1931. Έκτοτε τροποποιείται το καταστατικό της ΑΔΕΔΥ (1950, 57, 60, 65, 71, 80, 89). Στο 30ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ (1998) παίρνουν μέρος 51 ομοσπονδίες ΔΥ με σύνολο πρωτοβάθμιων σωματείων 1258.
Στο 31ο Συνέδριο (Νοέμβριος 2001) παίρνουν μέρος 49 ομοσπονδίες , ψήφισαν 265.000 ΔΥ, στο 32ο Συνέδριο 45 ομοσπονδίες με ψηφίσαντες 290.000 ΔΥ, ενώ στο τελευταίο 35ο έχουμε 35 ομοσπονδίες με μεγαλύτερες της ΔΟΕ (159 σύνεδροι), της ΟΛΜΕ (117 σύνεδροι), ΠΟΕΔΗΝ (103 σύνεδροι) και ΠΟΕ – ΟΤΑ (108 σύνεδροι).
Οι αλλαγές που γίνονται στη δομή του αστικού κράτους (συγχωνεύσεις – απολύσεις) επηρεάζουν και τη δομή του συνδικαλιστικού κινήματος.
Για την ιστορία σημειώνουμε το τέλος της ιδρυτικής διακήρυξης της ΣΔΥΕ (1926):
“Ας εργαστώμεν όλοι κάτω από το σύνθημα. Πάντες οι υπάλ­ληλοι εις τας Οργανώσεις. Πάσαι αι Οργανώσεις εις την Συνομοσπονδίαν”.

Η συγκυρία
Το 35ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ έγινε ακριβώς στο χρονικό μάτι του αντιλαϊκού κυκλώνα. Τρία χρόνια μετά το μνημόνιο, με απολύσεις, μειώσεις μισθών και συντάξεων, συγχωνεύσεις υπηρεσιών, λιγότερο κράτος που σημαίνει υποβάθμιση υπηρεσιών και έξωση υπαλλήλων, χτύπημα σε υγεία, πρόνοια, παιδεία. Αντί όμως οι “συνδικαλιστικοί ελέφαντες” στην ΑΔΕΔΥ να οργανώσουν την άμυνα των χαμηλόμισθων – χαμηλόβαθμων δημοσίων υπαλλήλων προτίμησαν το συμφιλιωτισμό και την υποταγή. Πολλοί θεωρούν ότι οι 27 απεργίες της ΑΔΕΔΥ , πέντε από τις οποίες ήσαν γενικές (ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ) αποτελούν μία αγωνιστική απάντηση. Πρόκειται για σφάλμα ολκής. Η απεργία δεν “εξαγγέλλεται και ο κόσμος δηλώνει συμμετοχή”. Είναι ταξική μάχη. Αρχίζει από τις περιοδείες, τις επιτροπές αγώνα, τις συνελεύσεις, τη συσπείρωση στη βάση, το τράβηγμα εργαζομένων στην απεργία και τη διαδήλωση. Η ντόπια εκδοχή του ρεφορμισμού που σκούριασε τις συνειδήσεις βλέπει την απεργία σαν ημερολόγιο. Έχουμε στο νου μας συνδικάτα στις δυτικές καπιταλιστικές χώρες αστορεφορμιστικού τύπου που κάνουν “άλλες” απεργίες με άλλη κουλτούρα.
Στο 35ο Συνέδριο το μεγάλο ερωτηματικό ήταν η αιμορραγία της ΠΑΣΚ που συρρικνώνεται με ταχύτατους ρυθμούς, σφαδάζει σαν καμακωμένο ψάρι κι αγωνίζεται ν αποφύγει τον αφανισμό.
Ήδη έφτασε από τους 376 συνέδρους (2010) τους 174 (2013) κι έπεται συνέχεια.
Η κυοφορία του 2013 είχε τ' όνομα Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή (ΟΤΑ – Μπαλασόπουλος) και η νέα διάσπαση έδωσε στη Δ.Α. 63 συνέδρους με 8 έδρες στο Γενικό Συμβούλιο.
Ονομάσαμε τη Δ.Α – Μπαλασόπουλος “οικονομίστικη και κλαδική κίνηση” με μετέωρο βήμα. Όσο η Δ.Α. δεν κινείται σε πολιτική αναζήτηση, θα ψαρεύεται από τον ΣΥΡΙΖΑ και θα καταγγέλλεται από το ΚΚΕ/ΠΑΜΕ, το οποίο αποχώρησε από το συνέδριο της ΠΟΕ-ΟΤΑ (2012) και τώρα μηχανεύεται αγωνιστική επαναφορά με δικαστικές οδούς, δικηγόρους και δικολάβους. Η παρουσία της εκπροσώπησης του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ/ΔΑΣ ήταν στα όρια του αξιοθρήνητου. Δεν μπόρεσε ούτε μία στιγμή να εξηγήσει και ν' αναλύσει την πολιτική του γραμμή για τη λαϊκή εξουσία – οικονομία και το νεόκοπο αντικαπιταλισμό. Όταν προκλήθηκε από τον εκπρόσωπο της ΕΡΓΑΣ – Εκπαιδευτικός Όμιλος να απαντήσει για το σβήσιμο oποιασδήποτε αντιιμπεριαλιστικής αναφοράς η απάντηση, υπεκφυγή και ρηχότητα ήταν πως “αυτά
θα τα λύσει το κίνημα”.

ΕΡΓΑΣ – Εκπαιδευτικός Όμιλος και οι Παρεμβάσεις στην ΑΔΕΔΥ
Ως γνωστό οι συνδικαλιστές της ΕΡΓΑΣ – Εκπαιδευτικός Όμιλος και η Ταξική Πορεία - Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών εμφανίστηκαν από κοινού στις εκλογές στο νέο Γενικό Συμβούλιο. Το κοινό εκλογικό – πολιτικό “κατέβασμα” ήταν η κατάληξη μιας πορείας της οποίας σταθμοί ήσαν οι παρακάτω:
Τρίτη 25 Νοέμβρη : Στη συγκέντρωση των Παρεμβάσεων Δημοσίου οι σύντροφοι της ΕΡΓΑΣ – Εκπαιδευτικός Όμιλος μπροστά σ' ένα απαράδεκτο πολιτικό κείμενο που θύμιζε ΝΑΡ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ θέτουν ολοκληρωμένα και απαιτητικά τα παρακάτω ζητήματα :
- Η διακήρυξη δεν μπορεί και δεν πρέπει να έχει ένα φλύαρο βερμπαλιστικό (8 σελίδες) τόνο αλλά είναι κείμενο αποκάλυψης, συσπείρωσης και πάλης.
- Να διακρίνεται ο ρόλος του ιμπεριαλισμού
- Να τροποποιηθούν τα γνωστά περιπτώσεων των κυβερνήσεων και να αντικατασταθούν από την ταξική πάλη για την απόκρουση των αντιλαϊκών μέτρων, τον παλλαϊκό αγώνα, τη σύγκρουση με κυβέρνηση, Ε.Ε. και ΔΝΤ.
- Να υπερασπίζεται η συλλογική οργάνωση των εργαζομένων (συνδικάτα) χωρίς να “χαριζόμαστε” στις αστορεφορμιστικές δυνάμεις.
- Να αναδειχθεί ο υπονομευτικός ρόλος των ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ.
- Να απαλειφθούν τα περί χρέους και τ' “ασόβαρα” περί διαγραφής των ... πιστωτικών καρτών.
Με δύο λόγια υποστηρίζουμε ότι το φλύαρο μανιφέστο των υπευθύνων των Παρεμβάσεων περιέγραφε ένα μεταβατικό πρόγραμμα, θύμιζε Tσάβες και οδηγούσε αγωνιστικά το κίνημα στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ.
Επιπρόσθετα οι αποφάσεις δεν μπορούσαν να παρθούν “κατά πλειοψηφία” όπως υποστήριζε η ομάδα διεύθυνσης (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και ανέχονταν παθητικά η πλειονότητα των συνέδρων μ' έναν κεντριστικό και συμφιλιωτικό τρόπο.
Όμως στην τεκμηριωμένη μας κριτική η ομάδα διαχείρισης απάντησε με τελεσίγραφα, με ιταμό τρόπο εξαντλώντας τα επιχειρήματά της στη δημοκρατία του διαδικτύου “τα στείλαμε ηλεκτρονικά”
Τετάρτη 27 Νοέμβρη : Αφού ολοκληρώσαμε σε νέα σύσκεψη τις παρατηρήσεις μας, προσθέτοντας στον αρνητικό κατάλογο τις απαιτήσεις του ΝΑΡ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ για λεόντειο συμφωνία στις έδρες και τις κατανομές, επανήλθαμε με διατύπωση αγωνιστικών αξόνων για την ΑΔΕΔΥ. Κατανοήσαμε ότι οι συνδικαλιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ΝΑΡ, ΣΕΚ, ΑΡΑΝ) είχαν συμφωνήσει πως η ταξική και κομμουνιστική πτέρυγα των Παρεμβάσεων έπρεπε να παραδοθεί πλήρως.
Είναι χαρακτηριστικό ότι “ο αγώνας για τη φτώχεια – ανεργία – απολύσεις” έπιανε 1 γραμμή, ενώ οι μετανάστες 7 (επτά) και μάλιστα ήταν λίγες κατά ορισμένους, ενώ το “κοινωνικό μέτωπο αγώνα” των κεντριστών - δασκάλων δεν βρήκε ούτε μία αράδα προβολής .
Η συζήτηση είχε ολοκληρωθεί. Ο κύβος ερρίφθη. Στη σύσκεψη της ΕΡΓΑΣ – Εκπαιδευτικού Ομίλου ομόφωνα αποφασίσαμε ότι έπρεπε να πάμε αλλιώς.
Πέμπτη 28 Νοέμβρη : Η συνάντηση με τους συνέδρους της Ταξικής Πορείας έγινε σε ατμόσφαιρα συντροφικότητας, αμοιβαιότητας και κοινής εκτίμησης πραγμάτων και καταστάσεων.
Αποφασίσαμε το ψηφοδέλτιο, τα κοινά κείμενα, τις παρεμβάσεις μας και ανοίξαμε το κεφάλαιο της επόμενης μέρας.
Εκτιμάμε πως τα όσα γραπτά ή προφορικά καταθέσαμε στο 35ο Συνέδριο αποτελούν σοβαρή παρακαταθήκη αγώνα και στοχασμού.
Στους συναγωνιστές των Παρεμβάσεων και από το βήμα του Συνεδρίου υπογραμμίσαμε το ραντεβού στους αγώνες και ταυτόχρονα επαναλάβαμε ότι όντας γεννήτορες των Παρεμβάσεων στο Δημόσιο (από το 1990) δε θα δεχτούμε “καπέλα” και “τετελεσμένα”. Ας βγάλουν όλοι τα συμπεράσματά τους.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κίνα Ζώνη Αναγνώρισης Αεράμυνας, Αμυντική κίνηση ή κάτι περισσότερο;

0

Η ανακήρυξη από την Κίνα, στις 23 του Νοέμβρη, της λεγόμενης Αναγνωριστικής Ζώνης Αεράμυνας (Air Defense Identification Zone, ADIZ, στην διεθνή ορολογία) στην ανατολική κινέζικη θάλασσα πυροδότησε ένα νέο κύκλο γεγονότων σε μια μεγάλη περιφερειακή αντιπαράθεση με παγκόσμια, όμως, σημασία. Η ζώνη, που περιλαμβάνει και μέρος του διαφιλονικούμενου τομέα των οκτώ βραχονησίδων που οι γιαπωνέζοι ονομάζουν Σενκάκου και οι κινέζοι Diaoyu, εκτείνεται κατά το μισό εντός της ζώνης που έχει ανακηρύξει η Ιαπωνία στα νότια και εισέρχεται εν μέρει και στις αντίστοιχες ζώνες της Νότιας Κορέας και της Ταιβάν. Οι ADIZ, που δεν προβλέπονται από καμιά διεθνή συνθήκη και δεν ρυθμίζονται από κάποιο διεθνή οργανισμό, είναι αμερικάνικη επινόηση και αργότερα υιοθετήθηκαν και από τις υπόλοιπες -κυρίως- παράκτιες χώρες. Η γιαπωνέζικη και η κορεάτικη ADIZ ανακηρύχτηκαν από τις αμερικάνικες ένοπλες δυνάμεις, η πρώτη μεταπολεμικά και η δεύτερη το 1951, και αυτό, αν μη τι άλλο, σχετικά με την σύγχρονη αντιπαράθεση, έχει μια σημασία για τον ρόλο των αμερικανών στην περιοχή. Οι ADIZ, τέλος, αφορούν τον έλεγχο και την αναγνώριση πολιτικών αεροσκαφών που εισέρχονται στον ορισμένο εναέριο χώρο και διακρίνονται από το γνωστό FIR για την διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας.
Αν και η αντιπαράθεση υπερβαίνει κατά πολύ την όποια συμβολική, γεωστρατηγική ή πιθανή οικονομική σημασία του συμπλέγματος των οκτώ νησίδων, έχει αξία να σημειωθεί πως την ευθύνη για την κλιμάκωση των τελευταίων χρόνων γι’ αυτά κυρίως την έχει το Τόκιο. Από το 1996, με προκάλυμμα υπερεθνικιστικές ομάδες και ρεβανσιστές πολιτικούς σαν τον πρώην δήμαρχο του Τόκιο, Σιντάρο Ισιχάρα, προσπάθησε να επιβάλλει ντε-φάκτο την κυριαρχία του πάνω σε αυτά. Κατασκεύασε φάρους, εκπόνησε σχέδιο για ελικοδρόμιο στο Uotsuri και το 2012 ανακοίνωσε την εθνικοποίηση των τριών από τα οκτώ νησιά. Αντέδρασαν οργισμένα όχι μόνο το Πεκίνο αλλά και η Σεούλ και η κυβέρνηση της Ταϊβάν. Παράλληλα, η Ιαπωνία, με το πρόσχημα της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης που μπορεί να διεκδικήσουν νησιά, ατόλες έως και βραχονησίδες, προσπαθεί να επιβάλλει όρους κυριαρχίας σε μια τεράστια περιοχή στον Ειρηνικό. Μόνο μια ματιά στον χάρτη που δημοσιεύτηκε με αφορμή την κινέζικη εξαγγελία δείχνει το μέγεθος της ιαπωνικής ADIZ, που φτάνει στα 100 χιλιόμετρα τις ακτές της Ταϊβάν και πολύ κοντά στις ακτές της νότιας Κορέας και της Κίνας. Οι γιαπωνέζοι μάλιστα, αφότου ανέλαβαν την διαχείριση της ADIZ το 1969 από τους αμερικανούς, την επέκτειναν δύο φορές μονομερώς. Μια το 1972 και μια το 2010. Το 2010 μάλιστα, η απόφαση για επέκταση αγνόησε τις αντιδράσεις της Ταϊβάν ενώ Κίνα και Ρωσία δεν έχουν αναγνωρίσει εξαρχής τα όρια της γιαπωνέζικης ADIZ.
Η κινέζικη εξαγγελία, όπως ήταν φυσικό, προξένησε αντιδράσεις από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές. Η Ουάσιγκτον σχεδόν αμέσως έστειλε δύο βομβαρδιστικά Β-52 από το Γκουάμ να διασχίσουν για δυο ώρες και είκοσι λεπτά την διαφιλονικούμενη περιοχή, δίχως να προειδοποιήσουν τις κινεζικές αρχές. Αργότερα ανακοίνωσαν πως δεν ήταν οπλισμένα, θέλοντας να δείξουν πως επιθυμούν να διατηρήσουν σε πολιτικο-διπλωματικό επίπεδο την κρίση, αλλά με αυτόν τον τρόπο έσπευσαν να κάνουν σαφή την θέση τους πως δεν διαπραγματεύονται την κεκτημένη στρατιωτική παρουσία τους στην περιοχή. Έμπρακτη αμφισβήτηση της ζώνης πραγματοποίησαν αργότερα και μαχητικά αεροπλάνα της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας, με τους Κινέζους να μην αντιδρούν έμπρακτα σε καμία από αυτές τις κινήσεις. Η οδηγία των αμερικανικών αρχών προς τις αεροπορικές εταιρίες να σέβονται τις οδηγίες (ΝΟΤΑΜ) τρίτων χωρών, η οποία θεωρήθηκε σαν έμμεση αποδοχή της κινέζικης δικαιοδοσίας, αποτελεί κίνηση διαφύλαξης της ασφάλειας των εμπορικών πτήσεων και προσπάθεια αποφυγής κάποιου ανεπιθύμητου γεγονότος και όχι αναγνώριση της κινέζικης πρωτοβουλίας. Η Ουάσινγκτον διαμέσου του αντιπροέδρου Μπάιντεν φρόντισε να συνταχθεί με τις γιαπωνέζικες θέσεις και να διαβεβαιώσει για την σταθερή στάση της απέναντι στην λεγόμενη κινέζικη επιθετικότητα.
Η πρωτοβουλία του Πεκίνου, από την μια πλευρά, απαντά στην αυξανόμενη γιαπωνέζικη μιλιταριστική αφύπνιση αλλά και στην διαφαινόμενη προσπάθεια των Αμερικανών να δημιουργήσουν μια πολιτικο-στρατιωτική περίμετρο επιτήρησης και ανάσχεσης. Αποτελεί και μήνυμα και υποθήκη για μελλοντικές κινήσεις. Από την άλλη, έχει και πλευρές που υπερβαίνουν μια αποκλειστικά αμυντική κίνηση. Η Κίνα με αυξημένη αυτοπεποίθηση επιδιώκει να αποκτήσει βαρύνοντα, περιφερειακό αλλά και παγκόσμιο ρόλο, να επεκτείνει και να διασφαλίσει τις οικονομικές εξορμήσεις της, να διαφυλάξει παλιούς εμπορικούς και ενεργειακούς δρόμους και να ανοίξει καινούριους και να αυξήσει την οικονομική και πολιτική επιρροή της σε πολλές κατευθύνσεις. Μια από τις προϋποθέσεις γι’ αυτούς τους στόχους είναι η αναβάθμιση της περιφερειακής επιρροής που ασκεί και η εξουδετέρωση αντίρροπων κινήσεων που κυρίως γίνονται με μαέστρο τις ΗΠΑ και από κοντά την Ιαπωνία. Γι’ αυτό τον λόγο, το Πεκίνο έχει δρομολογήσει ένα τεράστιο σχέδιο επιχειρησιακής αναβάθμισης του πολεμικού ναυτικού του. Το 2015, το πρώτο κινέζικο αεροπλανοφόρο, το «Λιαονίν», που ήδη έχει μπει σε δρομολόγια, θα είναι πλήρως φορτωμένο με μαχητικά αεροπλάνα ενώ το δεύτερο αεροπλανοφόρο κτίζεται σε ναυπηγείο της Σαγκάης. Πρόσφατα έγινε γνωστή, επίσης, η ναυπήγηση μιας μεγάλης σειράς νέων αντιτορπιλικών τα οποία αποτελούν ένα σημαντικό βήμα αναβάθμισης για τις κινεζικές ναυπηγήσεις πολεμικών πλοίων. Η αναβάθμιση των δυνατοτήτων του πολεμικού ναυτικού της Κίνας, που τώρα υστερεί σημαντικά απέναντι στην αμερικάνικη παρουσία στην περιοχή αλλά και στην γιαπωνέζικη ναυτική ισχύ, αποτελεί προϋπόθεση για να μεταβληθούν οι ισορροπίες και οι συσχετισμοί στον Ειρηνικό και να υλοποιηθούν πρωτοβουλίες σαν αυτήν με την ζώνη αεράμυνας.
Η τελευταία κρίση, με αφορμή την ανακήρυξη της κινέζικης Ζώνης Αναγνώρισης Αεράμυνας, έδειξε πως στην περιοχή συσσωρεύεται σταδιακά, αλλά και γρήγορα, μια επικίνδυνη στρατιωτική-πολεμική δυναμική. Η εξίσωση είναι ως συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις περίπλοκη, οι διασταυρώσεις συμμαχιών και αντιθέσεων ποικίλες και τα συμφέροντα εν πολλοίς ασυμβίβαστα. Σύμφωνα με ένα πρόσφατο ρεπορτάζ της «Φωνής της Ρωσίας», «(...) όλες οι χώρες της περιοχής με γοργούς ρυθμούς αναπτύσσουν τις δυνάμεις του Πολεμικού Ναυτικού τους. Για παράδειγμα, η Νότια Κορέα και η Ιαπωνία αυξάνουν σε αριθμό και ναυπηγούν νέους τύπους αποβατικών πλοίων και υποβρυχίων. Η Ιαπωνία ήδη διαθέτει 6 αντιτορπιλικά ενταγμένα σε μοίρες και εξοπλισμένα με αμερικανικά οπλικά συστήματα πολλαπλών χρήσεων Aegis. Τρία πλοία με παρόμοια συστήματα εμφανίστηκαν στο Στόλο της Νότιας Κορέας. Οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να ενισχύσουν σημαντικά τη ναυτική τους παρουσία στον Ειρηνικό ωκεανό, να δημιουργήσουν μεγάλη ναυτική βάση στο Γκουάμ και να εγκαταστήσουν εκεί πρόσθετες αεροπλανοφόρες επιθετικές μονάδες». Το ρεπορτάζ εξηγούσε με αυτό τον τρόπο γιατί θα πρέπει το παροπλισμένο γιγαντιαίο ρωσικό καταδρομικό «Ναύαρχος Ναχίμοφ» να εκσυγχρονιστεί και να σταλεί στα νερά του Ειρηνικού με την διαδικασία του κατεπείγοντος.
Αν και φαίνεται πως καμιά πλευρά δεν θέλει σε αυτήν την φάση μια ραγδαία κλιμάκωση της κρίσης και ανεξέλεγκτες καταστάσεις, σίγουρο είναι πως τα σύννεφα στην περιοχή θα γίνονται όλο και πιο σκοτεινά. Οι κίνδυνοι για τους λαούς της περιοχής από την ιμπεριαλιστική παρουσία, κύρια την αμερικάνικη, τις μιλιταριστικές ρεβανσιστικές πολιτικές της Ιαπωνίας αλλά και από τις αντιδραστικού χαρακτήρα φιλοδοξίες της κινέζικης αστικής τάξης θα μεγαλώνουν συν τω χρόνω. Στον βαθμό φυσικά που οι λαοί θα συνεχίσουν δέχονται να είναι στρατευμένοι στις σημαίες των εκμεταλλευτών και των καταπιεστών τους και δεν προσπαθήσουν να βάλουν φραγμό στα πολεμικά σχέδια κάθε λογής αντιδραστικών.

Δ.Παυλίδης

πηγή: Προλεταριακή Σημαία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΕΝΤΡΟΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Γαλλική επέμβαση με την κάλυψη του ΟΗΕ

0

Ο γαλλικός ιμπεριαλισμός μετά την επέμβαση στο Μάλι, φέτος στην αρχή του χρόνου, προχώρησε σε νέα επέμβαση στην Κεντροαφρικανική Ένωση. Η κυβέρνηση του «σοσιαλιστή» προέδρου Φρανσουά Ολάντ είχε εξασφαλίσει νωρίτερα την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που αποφάσισε ομόφωνα την πραγματοποίηση επέμβασης από στρατιωτικές δυνάμεις της Γαλλίας και της Αφρικανικής Ένωσης, σε μία από τις φτωχότερες αφρικανικές χώρες με τεράστιο ανεκμετάλλευτο ορυκτό πλούτο, με πρόσχημα και πάλι την προστασία του πληθυσμού από ένοπλες ομάδες.
Ο Ολάντ ανακοίνωσε ότι το Παρίσι αναλαμβάνει «άμεσα δράση» ανταποκρινόμενο στην έκκληση της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας για «βοήθεια», ισχυριζόμενος τάχα ότι και αυτή η επέμβαση (όπως και η άλλη που ξεκίνησε από τον περασμένο Γενάρη στο Μάλι και ακόμη συνεχίζεται...) «θα είναι γρήγορη» και «δε θα διαρκέσει πολύ». Πρόσθεσε ότι θα πραγματοποιήσει την επέμβαση «σε συνεργασία με τους Αφρικανούς και με την υποστήριξη των Ευρωπαίων εταίρων μας», διαβεβαιώνοντας ότι «η Γαλλία δεν έχει κανέναν άλλο στόχο, παρά μόνο να σώσει ανθρώπινες ζωές».
Αποφασισμένος να συνεχίσει και να εμβαθύνει τις επεμβάσεις στην Αφρική παραμένει ο γαλλικός ιμπεριαλισμός παρά τις πρόσφατες περί του αντιθέτου διακηρύξεις του «σοσιαλιστή» προέδρου Φρανσουά Ολάντ για μία δήθεν «νέα σχέση» στη βάση της ισότητας, του σεβασμού και της εταιρικότητας με τις χώρες της Αφρικής. Σε αυτό το πλαίσιο πρότεινε τη σύσταση ενός μόνιμου ταμείου της ΕΕ με σκοπό τη χρηματοδότηση ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων σε τρίτες χώρες. Ο Ολάντ είπε πως θα προωθήσει την πρόταση αυτή στη διάρκεια της επόμενης συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της ΕΕ. Επίσης το πράσινο φως για «διακριτική βοήθεια» της Ουάσιγκτον στη γαλλική στρατιωτική επέμβαση δόθηκε κατά τη συνάντηση του Αμερικανού και του Γάλλου υπουργού Αμυνας στο Αφγανιστάν.
Ας μην έχουν λοιπόν αυταπάτες όσοι αποδέχονται το γαλλικό «σοσιαλιστικό» παραμύθι της «αλτρουιστικής» επέμβασης στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Ο πραγματικός στόχος της επέμβασης δεν είναι βεβαίως το σταμάτημα της σφαγής χιλιάδων αθώων, που οι ίδιοι έχουν υποδαυλίσει με τις επεμβάσεις και τα πραξικοπήματα, αλλά η συνέχιση της νεοαποκιακής επικυριαρχίας και εκμετάλλευσης, όπως επίσης και της καταλήστευσης του τεράστιου ορυκτού πλούτου της χώρας από τα μονοπώλια των ιμπεριαλιστών.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Eργαζόμενοι «Παπουτσάνη»

0

Νέα 24ωρη απεργία πραγματοποίησαν χθεςα οι εργαζόμενοι του «Παπουτσάνη» αντιδρώντας στην κυβερνητική και εργοδοτική τρομοκρατία με ΜΑΤ και συλλήψεις 8 εργατών την Τρίτη 24 Δεκέμβρη, αλλά και στις απολύσεις 6 συναδέλφων τους που έγιναν πρόσφατα.
Τη Δευτέρα θα γίνει Γενική Συνέλευση των εργαζομένων προκειμένου να καθοριστούν οι επόμενες κινητοποιήσεις με στόχο τη μεγαλύτερη συσπείρωση αλλά και τον συντονισμό της δράσης με όλο τον κλάδο.
Στο μεταξύ με μαζική πικετοφορία στους δρόμους της Χαλκίδας σήμερα το πρωί οι απεργοί, έχοντας στο πλευρό τους σωματεία και συνδικάτα, ενημέρωσαν τον κόσμο για τις απολύσεις και την τρομοκρατία που έχει εξαπολύσει η εργοδοσία
Νωρίτερα, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση των εργαζομένων στη πύλη του εργοστασίου.
Το Συνδικάτο Τροφίμων-Ποτών Εύβοιας-Βοιωτίας, με ανακοίνωση του, κάλεσε τους εργαζόμενους του κλάδου στην πύλη του «Παπουτσάνη» τα ξημερώματα της Παρασκευής «για να στηρίξουμε την απεργιακή κινητοποίηση των συναδέλφων που πραγματοποιείται για να ανακληθούν οι απολύσεις που έγιναν πριν λίγες ημέρες.
«Καταδικάζουμε την κυβέρνηση -υπηρετικό προσωπικό- των βιομηχάνων, που κινητοποίησαν τις δυνάμεις καταστολής για να χτυπήσουν την απεργία Τρίτη πρωί 24 Δεκέμβρη!!! Την ίδια στιγμή δεν κάνουν τίποτα για τις χιλιάδες επιχειρήσεις που οφείλουν το δώρο Χριστουγέννων, δεδουλευμένα μηνών, ετών κτλ.
Ο μόνος τρόπος για να τους αντιμετωπίσουμε είναι η οργάνωσή μας πρώτα και κύρια μέσα στους χώρους δουλειάς για κάθε μικρό ή μεγαλύτερο πρόβλημα. Την ίδια στιγμή η αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων, η συγκέντρωση δυνάμεων απέναντι στην εργοδοσία και το κράτος της μπορεί να μας επιτρέψει μεγαλύτερες νίκες, με τέτοιον τρόπο μπορούμε να τους ανατρέψουμε, μπορούμε να φτιάξουμε την κοινωνία όπου κουμάντο θα κάνουν οι εργαζόμενοι και ο λαός.
Καμιά αυταπάτη ότι υπάρχουν άλλες "εύκολες" λύσεις, με αλλαγή κυβέρνησης, με αλλαγή προσώπων, με αλλαγή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αλλαγή νομίσματος κτλ. Εμείς πρέπει να αλλάξουμε και να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας πρώτα και κύρια μέσα στους εργασιακούς χώρους. Στις πύλες θα κριθεί το δίκιο.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΥΛΗ ΤΟΥ "ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗ"», καταλήγει η ανακοίνωση του κλαδικού συνδικάτου.

ενημέρωση από 902.gr

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

12 χρόνια σκλάβος Του ΣΤΗΒ ΜΑΚ ΚΟΥΗΝ

0

Ο Σολομών Νόρθαπ, ελεύθερος μαύρος μουσικός κι ευτυχής οικογενειάρχης στη Νέα Υόρκη του 1841, απάγεται εν μέσω νυκτός από επιτήδειους σκλαβέμπορους, για να καταλήξει αλυσοδεμένος σε φυτεία του Νότου,όπου τίποτα δεν προοιωνίζεται μια εν ζωή επιστροφή στην οικογενειακή εστία.
Δεν χρειάστηκαν παρά δυο μεγάλου μήκους ταινίες στον μαύρο Άγγλο εικαστικό Στηβ Μακ Κουήν, προκειμένου να εγγράψει πολύτιμη και σημειολογικά αξεπέραστη παρακαταθήκη στην ιστορία του ευρωπαϊκού σινεμά.
Ακριβώς δε επειδή πρόκειται για τον δημιουργό του “Hunger” και του “Shame”, γεννά σε κάθε περίπτωση ερωτηματικά η απόφασή του να καταπιαστεί μ’ ένα εύχρηστο θέμα εμπορικών και οσκαρικών προδιαγραφών, όπως αυτό των αυτοβιογραφικά καταγεγραμμένων δεινών ενός σκλαβωμένου μαύρου στον προεμφυλιακό αμερικάνικο Νότο.
Κι εκ πρώτης όψεως το «12 χρόνια σκλάβος» πατάει σε ουκ ολίγες ευκολίες. Ο κεντρικός χαρακτήρας διαθέτει τις δέουσες αρετές και αδυναμίες του «καλού καγαθού» αφροαμερικανού που θυματοποιείται αδίκως, το ζευγάρι των ρατσιστών γαιοκτημόνων ενσαρκώνει όλες τις απεχθείς πλευρές του λευκού προτεστάντη εκμεταλλευτή, η εξιστόρηση της τραγωδίας των σκλαβωμένων μαύρων του Νότου τον απαραίτητο ρεαλιστικό – και δραματικό τόνο, και ως εδώ όλα τα βασικά μεγέθη είναι ευκόλως αναγνωρίσιμα, και οι ψυχολογικές ταυτίσεις περίπου αυτονόητες.
Αυτό όμως που κάνει την ταινία σημαντική, επιβεβαιώνοντας την αξία του Μακ Κουήν ως δημιουργού, είναι ο τρόπος που καδράρει τα μακρόσυρτα πλάνα του, τα ψιλά γράμματα της αφήγησης, τα υπονοούμενα που συνοδεύουν τις χειρονομίες ή τα βλέμματα κι ο απόηχος των δρώμενων, που οδηγούν με ζυγισμένη ακρίβεια στην κυρίαρχη αίσθηση που βρίσκει τον ευαισθητοποιημένο θεατή στο μαλακό υπογάστριο: η πραγματικότητα του άγριου ρατσισμού και της βάρβαρης εκμετάλλευσης είναι απολύτως κοντινή, σε απόσταση μιας μόλις ανάσας, με διαφορετικό ίσως προσωπείο αλλά τα περισσότερα από τα ριζικά χαρακτηριστικά της ανέπαφα.
«Τι κι αν βγάλαμε μαύρο πρόεδρο, αλυσοδεμένοι είμαστε ακόμα, αδέρφια», θα μπορούσε να ‘ναι ο υπότιτλος αυτής της ταινίας, όπου το σώμα στην απόλυτα υλιστική του υπόσταση γίνεται εναλλάξ φορέας καταπίεσης κι αντίστασης, προετοιμάζοντας τη μεγάλη σύγκρουση του αμερικάνικου εμφυλίου. Σε δεύτερο πλάνο, ο Μακ Κουήν ξεδιπλώνει μια στέρεα σπουδή για τα ποικίλα, κάποτε αντιφατικά κι έκδηλα επίκαιρα πρόσωπα της βίας, που βαδίζει εδώ χέρι-χέρι με την καταπίεση.
Κι αν στην τελευταία ταινία του ο δημιουργός του “Hunger” ολισθαίνει αραιά και που στη φορτισμένη διεκτραγώδηση, δεν ξεχνάει στιγμή ότι δεν υπάρχει τέχνη χωρίς όραμα, και όραμα χωρίς πολιτικό στοχασμό.
Εξαιρετικοί οι Τσιουετέλ Ετζιοφόρ και Λουπίτα Νιόνγκο ως Σόλομον Νόρθαπ και Πάτσι αντίστοιχα, την παράσταση ωστόσο κλέβει ο γερμανοϊρλανδός Μάικλ Φασμπέντερ ως θρησκόληπτος σαδιστής γαιοκτήμονας και σκλάβος των παθών του.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

120 χρόνια από την γέννησή του Ο υπέρ-αιωνόβιος Μάο Τσε Τουνγκ συνεγείρει τους νέους στην Κίνα

4

Στη Κόκκινη Βάση Γενάν, 1942

Στις 26 του Δεκέμβρη, συμπληρώνονται 120 χρόνια από την γέννηση του Προέδρου Μάο Τσε Τουνγκ. Ο ηγέτης της κινέζικης επανάστασης και μια από τις εξέχουσες ηγετικές προσωπικότητες του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, γεννήθηκε στις 26 Δεκέμβρη του 1893, στο Σαοσάν της επαρχίας Χουνάν σε μια αγροτική οικογένεια. Πέθανε στις 9 του Σεπτέμβρη του 1976 στο Πεκίνο. Υπήρξε συνιδρυτής του Κομμουνιστικού Κόμματος και πρώτος πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας, την ανακήρυξη της οποίας έκανε την 1η του Οκτώβρη του 1949 από τις πύλες της Απαγορευμένης Πόλης.
Στην Κίνα η επέτειος είναι πανεθνικό γεγονός για το οποίο από καιρό έχουν ξεκινήσει οι προετοιμασίες με επίκεντρο την γενέτειρα του Μάο, στην οποία συρρέουν τις τελευταίες εβδομάδες χιλιάδες κόσμου.
Το κινέζικο καθεστώς - οι γιοι που άρπαξαν την εξουσία και εν ονόματι του σοσιαλισμού έστρεψαν την Κίνα στην αντίθετη κατεύθυνση, στον καπιταλισμό, (σύμφωνα με την εντυπωσιακή προειδοποίηση του Μάο το 1962 στην Κεντρική Επιτροπή) αντιμετωπίζουν την επέτειο με έκδηλη αμηχανία. Αμφισημία είναι η λέξη που χρησιμοποιούν σε άρθρο τους οι Νιου Γιορκ Τάιμς. Γιατί ο Μάο με την θεωρητική και πολιτική κληρονομιά του δεν είναι καθόλου εύκολο να προσαρμοστεί, να μουσειοποιηθεί, και να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης και καθεστωτικής προπαγάνδας. Ο Μάο δεν μπορεί να γίνει εύκολα το αντίθετο, να μεταφραστεί κατά το δοκούν, να λογοκριθεί και να ερμηνευτεί ανάποδα.
Εκατομμύρια και εκατομμύρια Κινέζοι, (τα εγγόνια και τα δισέγγονα - κατά Μάο - που κάποια στιγμή θα ξαναγυρίσουν την κινέζικη κοινωνία προς την επαναστατική κατεύθυνση) στρέφονται με όλο και πιο θετική άποψη στην κληρονομιά του Μάο, θεωρώντας πως όχι μόνο υπήρξε ο θεμελιωτής της ανεξάρτητης και κυρίαρχης Κίνας αλλά και προσπάθησε να οικοδομήσει μια κοινωνία ισότητας και δικαιοσύνης. Η κινέζικη ηγεσία ζήτησε αυτοσυγκράτηση στις εκδηλώσεις, δείχνει την ενόχληση της στις ζωντανές μαζικές μορφές που επιλέγουν οι νέοι για να τιμήσουν την επέτειο, κατηγορεί ανοικτά το κίνημα των κόκκινων επαναστατικών τραγουδιών που αναπτύσσεται και συνεχώς
προσπαθεί να υπενθυμίσει πως ο Μάο έκανε και σοβαρά λάθη. Εννοώντας φυσικά τις πρωτοβουλίες και τον αγώνα του ενάντια στην δεξιά πτέρυγα του κόμματος, το κίνημα της Πολιτιστικής Επανάστασης και τις ιδέες του για την συνέχιση της ταξικής πάλης στον σοσιαλισμό.

Αφίσα από εκδηλώσεις στο Μπαγκλαντές

Στον αντίποδα κάνουν ότι μπορούν για να μουσειοποιήσουν τον Μάο φτιάχνοντας αγάλματα, χρυσές προτομές και οργανώνουν κρατικές εκδηλώσεις μακριά από τις μάζες. Γνωρίζουν καλά πως αν οι εκρηκτικές κοινωνικές αντιθέσεις που αναπτύσσονται γοργά σε όλη την έκταση της τεράστιας χώρας καταφέρουν να συνδεθούν με την ζωντανή παρακαταθήκη των κομμουνιστικών ιδεών που εκπροσωπεί κυρίως το έργο και η κληρονομιά του Μάο, τότε αυτό μπορεί να συνεγείρει τα εκατομμύρια που βιώνουν την καπιταλιστική κόλαση και τις κοινωνικές αδικίες. Η περίπτωση του Μπο Ξιλάι, ηγέτη στην Τσονγκίνγκ, η οποία εξελίχθηκε σε μια σκληρή εσωκομματική αναμέτρηση, υπήρξε αποκαλυπτική. Αν και ήταν μια ενδοκαθεστωτική αντίθεση, έδειξε πως οι λαϊκές μάζες στην Κίνα είναι έτοιμες να κινητοποιηθούν για τις κόκκινες ιδέες της κοινωνικής ισότητας.
Ο Μάο δεν τιμάται αυτές τις ημέρες μόνο στην Κίνα. Σε όλο σχεδόν τον κόσμο οργανώνονται εκδηλώσεις, σεμινάρια και άλλες μορφές για να αναδειχθεί η συμβολή του στην διεθνή επαναστατική πάλη του Εικοστού αιώνα. Ειδικά στην Ασία, εκατομμύρια φτωχοί και αδικημένοι εμπνέονται από τις ιδέες του για την δύναμη των μαζών στον επαναστατικό αγώνα και τα κηρύγματά του για την διεκδίκηση μιας κοινωνίας ισότητας και ελευθερίας.

Δ.Π.

Στα πλαίσια του σύντομου αυτού αφιερώματός μας στην επέτειο της γέννησης του Μάο δημοσιεύουμε στη βιβλιοθήκη μας το βιβλίο ΠΩΣ ΝΙΚΗΣΕ Ο ΚΙΝΕΖΙΚΟΣ ΛΑΟΣ που εκδόθηκε από το εκδοτικό του ΚΚΕ "Νέα Ελλάδα" το 1951 με τα εξής κείμενα:

1) Μαο Τσε Τουνγκ, Πρόεδρος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας: Η διχτατορία της Λαϊκής Δημοκρατίας (“Πράβντα”, 6 /7/1949).

2) Τσου Ντε, Μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚ της Κίνας: Πώς Νίκησε Ο Κινεζικός Λαός (“Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, 26(138), 29 /6/ 1951).

3) Τσενγκ Γιουνγκ, Μέλος του ΠΓ του ΚΚ της Κίνας: Το Κόμμα στον Αγώνα για το Χτίσιμο της Νέας Κίνας (“Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, 26(138), 29 /6/ 1951).

4) Τενγκ Χσιάο Πινγκ, Μέλος της ΚΕ του ΚΚ της Κίνας: Οι στενοί δεσμοί με τις λαϊκές μάζες είναι δοξασμένη παράδοση του Κόμματός μας (“Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, 26(138), 29 /6/ 1951).

5) Λου Τινγκ Γι, Μέλος της ΚΕ του ΚΚ της Κίνας: Η Διεθνής Σημασία της Κινεζικής Επανάστασης (“Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, 26(138), 29 /6/ 1951).

6) Λι Βέι Σεν, Υπεύθυνος του Τμήματος του Ενιαίου Μετώπου δίπλα στην ΚΕ του ΚΚ της Κίνας: Το ΚΚ της Κίνας και το Ενιαίο Λαϊκοδημοκρατικό Μέτωπο (“Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, 27(139), 6 /7/ 1951).

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΧΡΟΝΙΚΟ της απεργίας στο ΕΜΠ και μια συνέντευξη εργαζόμενης σε αυτό

1

Ο αγώνας των διοικητικών υπαλλήλων στα πανεπιστήμια, με αιχμή το ΕΚΠΑ αλλά και το ΕΜΠ, χαρακτηρίστηκε σαν ένας αγώνας από τους μεγαλύτερους των τελευταίων χρόνων, στο χώρο του δημοσίου τουλάχιστον, δημιούργησε σοβαρά πολιτικά προβλήματα στη κυβέρνηση και έδειξε ότι οι εργαζόμενοι σε οποιοδήποτε χώρο και αν βρίσκονται μπορούν να ξεπεράσουν νοοτροπίες και συνδικαλιστικές ηγεσίες και να κάνουν πράξη αυτό που λέμε "να πάρουν τον αγώνα στα χέρια τους".
Δεν ήταν βέβαια χωρίς προβλήματα. Πέρα από τα εσωτερικά τους, μη ξεχνάμε ότι ήταν ένας χώρος που δεν μας είχε συνηθίσει σε τέτοιες καταστάσεις και ότι είχαν κόντρα τη συνδικαλιστική τους ηγεσία, αντιμετώπισαν ουσιαστικά και την απομόνωση από το υπόλοιπο συνδικαλιστικό κίνημα. Για άλλη μια φορά ένας μεγάλος αγώνας ενός κλάδου δεν μπόρεσε να γίνει ο καταλύτης για να ανοίξουν κι άλλοι αγώνες αντίστασης στις μνημονιακές πολιτικές.
Εμείς συναντήσαμε εργαζόμενη από το χώρο του ΕΜΠ η οποία δέχτηκε να μας δώσει συνέντευξη και την ευχαριστούμε. Η συνέντευξη δημοσιεύεται ανώνυμα κατόπιν επιθυμίας της. 
Ξεκινάμε με το χρονικό του αγώνα των υπαλλήλων του ΕΜΠ και ακολουθεί και η συνέντευξη.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΜΑΥΡΕΣ "ΛΕΥΚΕΣ ΝΥΧΤΕΣ" ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΟΥΣ!

1

Ξαναχτύπησε ο δήμαρχος Αθήνας. Πιστός στις μνημονιακές πολιτικές παρέα με τον Εμπορικό Σύλλογο και την Περιφέρεια Αττικής αποφάσισαν να γιορτάσουν ...Λευκή Νύχτα το καταχείμωνο υποχρεώνοντας του υπαλλήλους των εμπορικών καταστημάτων να δουλέψουν ως τα μαύρα μεσάνυχτα, για να κάνουν τις χαζοχαρούμενες γιορτούλες τους περνώντας παράλληλα και με τσαμπουκά την καταστρατήγηση κάθε έννοιας εργασιακών δικαιωμάτων που έχει απομείνει και το δικαίωμα των εμποροϋπαλλήλων να περάσουν κάποιες ώρες παραπάνω με τις οικογένειές τους, χωρίς να δουλεύουν. Τους λένε κατάμουτρα ότι σκοπός της ύπαρξής τους είναι να υπηρετούν τους εργοδότες τους όπως και όποτε θέλουν αυτοί χωρίς δικαίωμα αντίδρασης  και χωρίς να πληρωθούν, έστω, για τις παραπανίσιες ώρες και μέρες που δουλεύουν. Έτσι γιατί τους αρέσει θα πρέπει τα μαγαζιά να μείνουν ανοιχτά μέχρι τις 11 το βράδυ του Σαββάτου! Για να κάνουν τις φιέστες τους πρέπει άλλοι να δουλεύουν σα σκλάβοι!
Η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων, ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων και ο Σύλλογος Βιβλίου Χάρτου έβγαλαν σχετικές ανακοινώσεις καταγγελίας, ο τελευταίος καλεί σήμερα σε σύσκεψη για να συζητηθούν οι όποιες αντιδράσεις οι οποίες κατά πως φαίνεται, δεδομένης της κινηματικής κατάστασης στο χώρο του εμπορίου, θα περιοριστούν σε απλές καταγγελτικές διαμαρτυρίες.

Η ανακοίνωση της ΟΙΥΕ:

Η «ΛΕΥΚΗ ΝΥΧΤΑ» ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΘΗΝΑΣ
ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΔΟΥΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ!
Ο μνημονιακότερος όλων των μνημονιακών εργοδοτών, ο Εμπορικός Σύλλογος Αθήνας (ΕΣΑ) και ο Πρόεδρός του σε αγαστή συνεργασία με το Δήμαρχο Αθήνας και τον Περιφερειάρχη Αττικής, εκμαίευσαν παράνομη απόφαση από το Περιφερειακό Συμβούλιο της Περιφέρειας Αττικής, σύμφωνα με την οποία τα εμπορικά καταστήματα του Δήμου Αθηναίων θα μείνουν ανοιχτά το Σάββατο 28 Δεκέμβρη έως τις 23.00!
Ας κάνουν όσες «μουσικοχορευτικές» εκδηλώσεις θέλουν, αλλά σε ό,τι αφορά τους εργαζόμενους τους προειδοποιούμε.
Η «Λευκή Νύχτα» όχι μόνο είναι παράνομη, αλλά είναι και ανήθικη απέναντι στους εμποροϋπαλλήλους.
Ας μη ξεχνούν, ότι σε πολλά από τα καταστήματα – επιχειρήσεις μέλη του ΕΣΑ, οι εργαζόμενοι έχουν υποστεί εξευτελιστικές μειώσεις μισθών, εκ περιτροπής εργασία και μένουν απλήρωτοι ή πληρώνονται έναντι για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Δεν φθάνουν όλα αυτά, τους ζητούν και από πάνω να δουλέψουν σα δούλοι ως τα μεσάνυχτα του Σαββάτου για να κάνουν το show τους, πάνω στα κοινωνικά ερείπια μιας πόλης, αστέγων, φτωχών και ανέργων.
Καλούμε τους εργαζόμενους να μη δεχθούν να δουλέψουν ούτε μια ώρα παραπάνω.
Καλούμε τους καταναλωτές να μην αγοράσουν τίποτε κατά τη διάρκεια της «Λευκής Νύχτας».
Η «Λευκή Νύχτα» που οραματίζονται ο Πρόεδρος του ΕΣΑ και ο Δήμαρχος Αθηναίων, δεν θα γίνει.
Τουλάχιστον όχι με δούλους τους εργαζομένους!

Η ανακοίνωση του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας:

"ΛΕΥΚΗ ΝΥΧΤΑ" ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΘΗΝΑΣ & ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΚΑΜΙΝΗ ΜΕ ΟΜΗΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΕΜΠΟΡΟΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας καταγγέλλει τον Εμπορικό Σύλλογο Αθήνας και τον Δήμαρχο Αθηναίων, Καμίνη, που με αίτημα τους εκμαίευσαν απόφαση από το Περιφερειακό συμβούλιο της Περιφέρειας Αττικής σύμφωνα με την οποία τα εμπορικά καταστήματα θα μείνουν ανοικτά το Σάββατο 28 Δεκέμβρη ως τις 11 το βράδυ.
Η κυβέρνηση νομοθέτησε για την κατάργηση της Κυριακής αργίας και Δήμαρχοι, Αντιπεριφερειάρχες, περιφερειάρχες "ξηλώνουν σιγά σιγά το πουλόβερ" στοχεύοντας ίσως στην 24ωρη λειτουργία των καταστημάτων οδηγώντας τους εργαζόμενους στην απόλυτη εξαθλίωση.
Οι χιλιάδες εργαζόμενοι στο εμπόριο που έχουν υποστεί εξευτελιστικές μειώσεις μισθών,
εκ περιτροπής εργασία, απληρωσιά για μεγάλο χρονικό διάστημα, καλούνται εκβιαστικά από την εργοδοσία να ξεχάσουν την προσωπική, κοινωνική, οικογενειακή ζωή και να δουλεύουν ως δούλοι για να αυγατίσουν τα κέρδη των επιχειρήσεων.
Οι παρατάξεις που ψήφισαν στο Περιφερειακό συμβούλιο υπέρ της εξαθλίωσης των εργαζομένων, είναι οι γνωστές κυβερνητικές (ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ. και κάποιοι κυβερνώντες αριστεροί) που στήριξαν τον "γνωστό προοδευτικό" Δήμαρχο Αθηναίων, και είναι και πλειοψηφία στο Δ.Σ. του Εμπορικού Συλλόγου Αθήνας.
Καλούμε τους εκατοντάδες εμποροϋπάλληλους να μη δεχτούν να δουλέψουν μέχρι τα μεσάνυχτα, διότι δεν είστε υποχρεωμένοι να το κάνετε, δεν υπάρχει νόμος που να επιβάλει στον εμποροϋπάλληλο να δουλεύει μέχρι τα μεσάνυχτα.
Καλούμε τους εκατοντάδες εμποροϋπάλληλους να έρθουν σε επαφή με το κλαδικό τους σωματείο για να παλέψουμε και να διεκδικήσουμε το αυτονόητο:
Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους, Κυριακή υποχρεωτική αργία για όλα τα καταστήματα για όλο το χρόνο, 40ωρο, 8ωρο, 5θήμερο για τους εργαζόμενους στον κλάδο.

Η ανακοίνωση - κάλεσμα του ΣΥΒΧΑ:

[Πέμπτη 26/12, 7μμ, γραφεία ΣΥΒΧΑ] έκτακτη συνάντηση – συζήτηση για δράσεις ενάντια στη “λευκή νύχτα” [βλ. επιχειρούμενη παράταση ωραρίου των εμπορικών καταστημάτων ως τις 11μμ για το Σάββατο 28/12]

Ως Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής
μπροστά στην επιχειρούμενη παράταση ωραρίου των εμπορικών καταστημάτων ως τις 11μμ (!) για το Σάββατο 28 Δεκέμβρη, στο πλαίσιο της λεγόμενης “λευκής νύχτας” (βάσει της απόφασης, της 19.12.2013, του Περιφερειακού Συμβουλίου της Περιφέρειας Αττικής, στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων του Δήμου Αθηναίων και με ξεκάθαρη εμπλοκή του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών)
καλούμε τα μέλη του Συλλόγου μας και αλληλέγγυους συναδέλφους, εργατικά σωματεία, συλλογικότητες εργαζομένων και ανέργων και συνελεύσεις γειτονιάς
την Πέμπτη 26/12 στις 7μμ στα γραφεία μας (Λόντου 6, Εξάρχεια)
σε έκτακτη συνάντηση – συζήτηση για τον από κοινού σχεδιασμό και υλοποίηση της δράσης μας, προκειμένου να βάλουμε φρένο στο σχεδιασμό τους αυτό.

σημ.: πολύ άμεσα θα κυκλοφορήσει και σχετική ανακοίνωση του σωματείου μας

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΩΣ ΝΙΚΗΣΕ Ο ΚΙΝΕΖΙΚΟΣ ΛΑΟΣ

0

Στις 26 Δεκέμβρη συμπληρώνονται 120 χρόνια από τη γέννηση του Μάο. Σαν αφιέρωμα η βιβλιοθήκη μας αναδημοσιεύει το βιβλίο “Τριάντα χρόνια αγώνες του ΚΚ Κίνας-Πώς νίκησε ο κινέζικος λαός”, έκδοση της Νέας Ελλάδας το 1951, το βρήκαμε στο ΠΑΡΑΠΟΔΑ απ' όπου είναι και η εισαγωγή που ακολουθεί:

Το ΚΚΕ υπό την ηγεσία του Νίκου Ζαχαριάδη θεωρούσε ανέκαθεν χρήσιμη για μελέτη την εμπειρία του ΚΚ Κίνας και του κινεζικού λαού στον αγώνα τους για την εγκαθίδρυση της λαϊκής δημοκρατίας.
Αυτό φαίνεται και από την μπροσούρα που αναρτάται εδώ, η οποία εκδόθηκε το 1951 για τα 30χρονα του ΚΚ της Κίνας, με τίτλο “Τριάντα χρόνια αγώνες του ΚΚ Κίνας-Πώς νίκησε ο κινέζικος λαός”.
Όπως διαβάζουμε στη Σημείωση του Εκδοτικού “Νέα Ελλάδα”:
“Σε τούτο το βιβλιαράκι είναι συγκεντρωμένα τα άρθρα που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα (σ.σ.περιοδικό) “Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία“, στα 30 χρόνια του ένδοξου και ηρωικού Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας. Τα άρθρα, γραμμένα από ηγέτες του ΚΚΚ, μάς εξηγούν πώς και γιατί νίκησε ο κινέζικος λαός, μας μεταδίδουν μια πλουσιότατη πείρα, μας γνωρίζουν με τα σύγχρονα μεγάλα προβλήματα της ανόρθωσης και της οικοδόμησης στην Κίνα.
Κρίναμε σκόπιμο να προτάξουμε στη συλλογή τη λαμπρή εργασία του σ. Μαο Τσε Τουνγκ “Διχτατορία της λαϊκής δημοκρατίας“, γραμμένη την 1η Ιούλη 1949 στα 28 χρόνια του ΚΚ της Κίνας".
Τα περιεχόμενα της μπροσούρας είναι:


1) Μαο Τσε Τουνγκ, Πρόεδρος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας: Η διχτατορία της Λαϊκής Δημοκρατίας (“Πράβντα”, 6 /7/1949).

2) Τσου Ντε, Μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚ της Κίνας: Πώς Νίκησε Ο Κινεζικός Λαός (“Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, 26(138), 29 /6/ 1951).

3) Τσενγκ Γιουνγκ, Μέλος του ΠΓ του ΚΚ της Κίνας: Το Κόμμα στον Αγώνα για το Χτίσιμο της Νέας Κίνας (“Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, 26(138), 29 /6/ 1951).

4) Τενγκ Χσιάο Πινγκ, Μέλος της ΚΕ του ΚΚ της Κίνας: Οι στενοί δεσμοί με τις λαϊκές μάζες είναι δοξασμένη παράδοση του Κόμματός μας (“Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, 26(138), 29 /6/ 1951).

5) Λου Τινγκ Γι, Μέλος της ΚΕ του ΚΚ της Κίνας: Η Διεθνής Σημασία της Κινεζικής Επανάστασης (“Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, 26(138), 29 /6/ 1951).

6) Λι Βέι Σεν, Υπεύθυνος του Τμήματος του Ενιαίου Μετώπου δίπλα στην ΚΕ του ΚΚ της Κίνας: Το ΚΚ της Κίνας και το Ενιαίο Λαϊκοδημοκρατικό Μέτωπο (“Για σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, 27(139), 6 /7/ 1951).

πηγή: ΠΑΡΑΠΟΔΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο Άι Βασίλης της Coca Cola έφερε δώρα πολλά και φέτος.

0

Πρωτ' απ' όλα έφερε δώρα στους ίδιους τους εν Ελλάδι εργαζόμενους της δημιουργού του. Απολύσεις, και επειδή αυτοί αντιδρούν, μηνύσεις και διώξεις. Δεν χαμπαριάζουν όμως οι εργαζόμενοι. Συνεχίζουν ακάθεκτοι γιατί ξέρουν ότι οι πραγματικοί Αϊβασίληδες για τα παιδιά τους είναι αυτοί και όχι το κατασκεύασμα των αφεντικών τους.
Τα ίδια και στους εργαζόμενους του Παπουτσάνη. Εδώ με τη συνοδεία των ΜΑΤ, αντί για ...τάρανδους, έτσι γιατί δε μπορεί ρε φίλε να απαιτείς χρονιάρες μέρες! Στον δε Καλλιμάνη, πάντα στο πνεύμα των ημερών που επιβάλει αγκαλιές και φιλιά, το παράκανε στέλεχος της εταιρείας και έστειλε την πρόεδρο του σωματείου στο νοσοκομείο, τόση ήταν η λαχτάρα του να την αγκαλιάσει που έπεσε πάνω της με το αυτοκίνητο!
Στου Μαρινόπουλου οι απολαβές (πρώην μισθοί) μειώνονται, στο Δημοτικό Βρεφοκομείο των Αθηνών απολύονται κατά δεκάδες και έπεται συνέχεια, στα οπλικά συστήματα τους πήγε αναγκαστικές άδειες για να ξεκουραστούν και να προετοιμαστούν πριν την ανεργία, όπου ποιος ξέρει μπορεί κάθε Χριστούγεννα να βρίσκονται κάποιοι να κάνουν τον Άη Βασίλη για ένα ξεροκόμματο σε κάποιο μεγάλο μαγαζί, ειδικά τις Κυριακές! Όπως και στη χώρα που δημιούργησε τον σημερινό Άγιο με τα δώρα!
Ευτυχώς όμως που υπάρχει και ο Γαλαξίας με τους Έλληνες εργαζόμενους, με τα ελληνικά προϊόντα και τις ταξικότατες σχέσεις εργασίας και του μισθούς(;) των 230 ευρώ και λύνει το πρόβλημα της έλλειψης απασχολησιμότητα πατριωτικά!
Και μιας και μιλάμε για μέρες αγάπης την τιμητική τους έχουν τα παιδιά. 'Οπως ο 15χρονος που τον τραβολογάνε στα δικαστήρια μιας και είχε το θράσος, το θρασίμι, να διαδηλώσει κατά της εξόρυξης του χρυσού στη Χαλκιδική, κορυφαία η Σάρα που είχε τη τιμή τα ευσυγκίνητα πρωινάδικα και οι ειδήσεις των 8 να την ταυτίσουν με το κοριτσάκι με τα σπίρτα του παραμυθιού μετατρέποντας την πραγματικότητα σε ...συγκινητικό παραμύθι. Τα παιδιά όμως που διαδήλωσαν, όχι συγκινημένα αλλά οργισμένα, δεν τα έδειξε κανείς, αυτά χαλάγανε το πνεύμα των ημερών. Όπως και αυτά τα παλιόπαιδα που δεν πάνε στα σχολεία της Νάουσας γιατί λέει κρυώνουν. Τίποτα δεν μάθανε από τον Βασιλάκη τον Καΐλα; Ούτε αυτοί ούτε οι γονείς τους;  Ο άλλος δε ο 17χρονος από το Περιστέρι αγκαλιάστηκε στοργικά μέχρις θανάτου. Και ήταν τόσο πετυχημένη αυτή η αγκαλιά που τώρα ο ΟΑΣΑ θέλει να προσλάβει άνεργους για μισό ξεροκόμματο για να αγκαλιάζουν αναλόγως άλλους άνεργους, απλήρωτους ή κακοπληρωμένους εργαζόμενους.
Και επειδή τα δώρα τα φέρνει ο Άι Βασίλης και δεν κάνει να τον απομυθοποιούμε οι εργοδότες κόψανε, μετά τους μισθούς, και τα δώρα των Χριστουγέννων. Δε μιλάμε δε για το πάνω από το ένα τρίτο των εργαζόμενων, συγγνώμη απασχολούμενων, της χώρας που είναι άνεργοι. Αυτοί είναι πιο τυχεροί. Δεν έχουν τα μέσα να αγχώνονται για δώρα και άλλα τέτοια που απομυθοποιούσαν τον Άι Βασίλη, ούτε καν να φάνε δεν έχουν πολλοί, φροντίζει το σύστημα να μην του μοιάζουν. Του Άι Βασίλη στο πάχος!
Η δε θεοσεβούμενη κυβέρνηση φροντίζει να τον διευκολύνει και στη δουλειά του μιας και ήταν πολλοί αυτοί που είχαν δικά τους σπίτια, ιδιαίτερα σε πολυκατοικίες, που τον δυσκόλευαν. Τώρα όμως....! Έξω από τα σπίτια θα τους βρίσκει τους πελάτες του πιο εύκολα! Με τις μεταρρυθμίσεις που κάνει στο χώρο της υγείας μας και της περίθαλψής της θα τον διευκολύνει ακόμη περισσότερο μιας και θα είμαστε λιγότεροι σε μερικά χρόνια. Ήδη έχουμε μειωθεί κατά 3500 τα τελευταία τρία χρόνια. Λύνεται έτσι και το πρόβλημα του υπερπληθυσμού στον πλανήτη! Στα δε τζάκια που δουλεύουν στο φουλ θα μπει απαγόρευση μη τυχών και καεί ο κώλος του Άι Βασίλη, ενώ είναι καλύτερα να πεθάνουν κάποιοι από το κρύο, γιατί πετρέλαιο δεν θα δουν, παρά από τις φλόγες.
Τις μέρες αγάπης θυμήθηκε και ο Καμίνης και στήριξε τους βλαμμένους που ντύνουν με πλεκτά τα δέντρα στο κέντρο της Αθήνας για να μην κρυώσουν!!!! Για να μην πάθουν ζημιά από τον ...παγετό των 5 - 15 βαθμών κελσίου. Με περισσή αλαζονεία και περιφρόνηση δίπλα στους άστεγους που τους έστειλε τα ΜΑΤ, πριν καναδυό  Χριστούγεννα, στο Πνευματικό(;) Κέντρο γιατί είχαν το θράσος να θέλουν να ζεσταθούν περισσότερο μη εκτιμώντας τη ζέστη των -2 βαθμών κελσίου, ή τους έδιωξε από το Ρουφ γιατί ανέβηκε η θερμοκρασία από τη ζέστη των -2 στον καύσωνα των +2 βαθμών και που τους έβγαλε και τα παγκάκια για να μην ξαπλώνουν πάνω. Να ξαπλώνουν στα πλακάκια και στην άσφαλτο. Κορόιδα είναι τα περιστέρια που το κάνουν για να ζεσταθούν το χειμώνα και να δροσιστούν το καλοκαίρι; Αλλά αυτοί τι ανάγκη έχουν; Άνθρωποι που περισσεύουν είναι και δεν τους χρειάζεται πια το σύστημα οπότε αν δεν τους σκουπίζει, μαζί με τους μετανάστες, τους εξαφανίζει. Με διάφορους τρόπους.
Αυτά και άλλα πολλά έφερε το σύμβολο του ιμπεριαλισμού στο λαό μας και σε όλους τους λαούς.
Χρόνια πολλά λοιπόν στο λαό, ψηλά το κεφάλι και κυρίως την οργή και τις γροθιές θα ευχηθούμε εμείς!
Για να στείλουμε στο διάολο σε όσο πιο λίγα χρόνια (μήνες - μέρες;) γίνεται όλους αυτούς που συμβολίζει το καλοζωισμένο ασπροκόκκινο ανθρωπάκι. Γιατί δεν έχουμε ανάγκη από δώρα και ελεημοσύνες εφοπλιστών και καλών κυριών μια φορά το χρόνο για να ξεγελιόμαστε. Ούτε τα συσσίτια των νεοναζί και του κράτους που στηρίζουν. Δεν έχουμε ανάγκη ούτε από μετανιωμένους και ανύπαρκτους Σκρούτζ και τις δήθεν τύψεις τους για τα υπαρκτά κοριτσάκια με τα σπίρτα και τα μαγκάλια, ούτε την ανάγκη από τις κυρίες Λάτση και Βαρδινογιάννη για την υγειά μας. Ούτε τους διάφορους Σόρος για τα σχολειά μας.
Έχουμε ανάγκη να ξαναβρούμε την περηφάνια μας, να μαζέψουμε τα κομμάτια μας, να γίνουμε ένα, όπως ένα είναι τα αφεντικά του Άι Βασίλη, και να τους ξαποστείλουμε μια και καλή στους παραδείσους που μας βάζουν να ονειρευόμαστε. Πολιτικά πάντα!!!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πέρυσι τέτοιο καιρό στις Σκουριές: "Μπουζούριασαν" τον Άη Βασίλη! αλλά εντάξει, δεν έτρεξε και τίποτα...

0

...Του την ...έπεσαν, καθώς περνούσε το δάσος των Σκουριών, οι σεκιουριτάδες των ELDORADO - Μπόμπολα και τα ΜΑΤ των Γερμανοτσολιάδων και τον μπουζούριασαν -κι αυτόν και τους ...τάρανδους-, σαν ταραξίες, μπαχαλάκηδες...!
Αλλά εντάξει, δεν τρέχει και τίποτα. Δεν θα χάσουμε χρόνο, προσπαθώντας να τον απελευθερώσουμε.
Έτσι κι αλλιώς τα δώρα του, είναι ...ξενέρωτα αρκουδάκια, κούκλες και τραινάκια, για τα παιδιά μας.
Και τα παιδιά μας, δεν χρειάζονται τέτοια δώρα. Τα αληθινά δώρα που χρειάζονται, είναι γη, νερό και οξυγόνο για να ζήσουν κι ελευθερία, για να δημιουργήσουν. Είναι ...δώρα αξίας, δεν κατακτώνται εύκολα και κανένας Αη Βασίλης δεν θα τα φέρει. Αυτά τα δώρα, μόνο εμείς -με τον αγώνα μας- μπορούμε να τα προσφέρουμε στα παιδιά μας... Στέλνοντας στον αγύριστο ELDORADO - Μπόμπολα και Γερμανοτσολιάδες...

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ. προβοκατορας

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μετά τις προκλητικές συλλήψεις: Ελεύθεροι οι απεργοί του «Παπουτσάνη», νέα απεργία την Παρασκευή

0

Νέο κρούσμα τρομοκράτησης και καταστολής αγωνιζόμενων εργαζομένων. Η εργοδοσία του «Παπουτσάνη» αμείλικτη και προκλητική στη δεύτερη ημέρα απεργίας των εργαζομένων ενάντια στις 6 απολύσεις (η απεργία ξεκίνησε τη Δευτέρα), σήμερα από νωρίς το πρωί, κινητοποίησε αστυνομικές δυνάμεις για να εκφοβίσει και να σπάσει την απεργία των εργαζομένων.
Η διοίκηση της αστυνομίας ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα του εργοδότη προχώρησε σε 8 προσαγωγές απεργών και συνδικαλιστών πρωτοβάθμιων σωματείων της περιοχής, από την πύλη του εργοστασίου. Σημειώνεται ότι ανάμεσα στους προσαχθέντες ήταν και ένας από τους απολυμένους. Κατά τη διάρκεια της αστυνομικής επιχείρησης δύο εργαζόμενοι τραυματίστηκαν ελαφριά.
Οι συλληφθέντες κρατήθηκαν στην Αστυνομική Διεύθυνση Χαλκίδας, όπου κλιμακώνοντας την προκλητικότητα της η εργοδοσία κατέθεσε μηνύσεις για διατάραξη οικιακής ειρήνης και παράνομη βία. Οι 8 συλληφθέντες αφέθηκαν τελικά ελεύθεροι.
Με νέα 24ωρη απεργία την Παρασκευή 27 Δεκέμβρη απαντούν οι εργαζόμενοι στον «Παπουτσάνη» στην κυβερνητική και εργοδοτική τρομοκρατία και τις απολύσεις. Η απόφαση για τη νέα απεργία πάρθηκε στη Γενική Συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στο Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας.
Έξω από το τμήμα πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση των απεργών και πρωτοβάθμιων σωματείων της περιοχής, από εργαζόμενους του «Παπουτσάνη» απαιτώντας να αφεθούν ελεύθεροι τώρα όλοι οι προσαχθέντες και να παρθούν πίσω όλες οι απολύσεις

πηγές: 902.gr, eviatop.blogspot.gr, left.gr

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Βαρύ χειμώνα για λαό και εργάτες επιβάλλει το σύστημα Να ανάψουμε τη φλόγα των μαζικών αγώνων!

2

Το σκηνικό του πήγαινε-έλα των εκπροσώπων των ιμπεριαλιστών (τρόικα) στη χώρα, που έχει στηθεί εδώ και αρκετό καιρό, με την κυβέρνηση να επιχειρεί να εμφανιστεί ως «διαπραγματευόμενη», καθόλου δεν έχει να κάνει με το αν θα συνεχιστεί με ακόμα πιο άγριους ρυθμούς η πολιτική που τσαλαπατά στοιχειώδη δικαιώματα και οδηγεί στην εξαθλίωση ακόμα και την εξόντωση τους εργαζόμενους και τα πλατιά λαϊκά στρώματα. Η κατεύθυνση αυτή της κλιμάκωσης της πολιτικής της ανεργίας και της υπερεκμετάλλευσης των εργατών και των εργαζομένων, της πολιτικής που συντρίβει τις κοινωνικές κατακτήσεις του λαού, της πολιτικής που θέλει να «στύψει» τη χώρα, να αφαιμάξει κάθε πλούτο της και να την υποβιβάσει πολύ περισσότερο, από παραγωγική, οικονομική και κοινωνική άποψη, είναι αδιαμφισβήτητη για όλες τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Atenistas. Λοβοτομημένοι Αθηναίοι στην πράξη - by To Skouliki Tom

0

Το Σάββατο που μας πέρασε τα δέντρα και τα παγκάκια στο ύψος της Παλαιάς Βουλής, στην οδό Σταδίου, ντύθηκαν με πλεκτά πουλόβερ, στα πλαίσια εικαστικής δράσης που φέρει το όνομα «Yarn Bombing» και την οποία στηρίζει ο Δήμος Αθηναίων.
Για όλους τους άσχετους από public art, αναφέρω επιγραμματικά ότι το Υarn Bombing είναι μια παγκόσμια τάση όπου ομάδες λοβοτομημένων χιπστεράδων τύπου Ατενίστας ντύνουν με πλεκτά τα πάντα. Από δημόσια λεωφορεία μέχρι δημόσιες χέστρες.
Για όλους τους άσχετους από τέχνη γενικότερα, προσθέτω ότι αυτά τα Ατενίστας είναι κάτι μυστήρια απολιτίκ πλάσματα που δρουν σε αγέλες, διαβάζουν φρι πρέσσες και συχνάζουν σε πολύ ψαγμένα μαγαζάκια που σερβίρουν τσάι από φύκι Νεκράς Θάλασσας και ζεστή σοκολάτα με τριμμένη ταραμοσαλάτα.
Οι Ατενίστας είναι από τη φύση τους πολύ ανήσυχα πνεύματα και δεν πρόκειται να ησυχάσουν με τίποτα αν δε μαζέψουν πρώτα και την τελευταία τσίχλα από τον πεζόδρομο της Ερμού ή δε βάψουν στα χρώματα του ουράνιου τόξου και την τελευταία σκάλα στο Κολωνάκι. Κάτι σαν τα Αρκουδάκια της Αγάπης δηλαδή.
Επιστρέφοντας στο θέμα και σύμφωνα με τους συμμετέχοντες, το εικαστικό δρώμενο στην Αθήνα συμβολίζει την πρώτη μέρα του χειμώνα και τις τελευταίες μέρες του Γιώργου Καμίνη στο Δήμο Αθηναίων, αφού πλησιάζουν οι δημοτικές εκλογές.
Η ιδέα γεννήθηκε όταν ένας χίπστερ Ατενίστα διαπίστωσε με τρόμο ότι πολλά δέντρα και παγκάκια στον περίβολο της Παλαιάς Βουλής, στην προσπάθειά τους να ζεσταθούν από το κοφτερό κρύο, επιτίθονταν σε άλλα δέντρα και παγκάκια και τα έκαιγαν στο τζάκι προκαλώντας έντονη αιθαλομίχλη στο κέντρο της πόλης.
"Ο Δήμος Αθηναίων οφείλει να βρίσκεται κοντά στα δέντρα αυτές τις δύσκολες μέρες. Έχουμε ήδη διαθέσει ένα σημαντικό ποσό που θα διατεθεί σε ευπαθείς ομάδες δέντρων, όπως λεμονιές και πορτοκαλιές, με τη μορφή επιδόματος θέρμανσης για να βάλουν πετρέλαιο", ανέφερε χαρακτηριστικά ο Δήμαρχος Αθηνών Γιώργος Καμίνης. "Κανένα δέντρο μόνο του στο κρύο", κατέληξε.
Η εικαστική παρέμβαση προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στα social media από άπλυτα αναρχοκομμούνια και κομμουνίστριες με τρίχες στις μασχάλες που ισχυρίζονταν ότι είναι προκλητικό να ντύνεις τα δέντρα με πουλόβερ όταν στη διπλανή γωνία υπάρχουν άστεγοι που κοιμούνται κουλουριασμένοι μέσα σε χαρτόκουτα, για να δεχτούν την άμεση απάντηση από αυτοαποκαλούμενους φιλελεύθερους οι οποίοι υποστήριζαν ότι η παρουσία των άστεγων στο σημείο είναι λαϊκιστική συνομωσία ενάντια στα πολύχρωμα πουλόβερ.
Είναι πολύ ενδιαφέρον που οι φιλελεύθεροι θέλουν να εξαφανιστούν τα σπρέυ και τα γκραφίτι από τους τοίχους, επειδή τα θεωρούν αντιαισθητικά, αλλά γουστάρουν την καρακιτσαρία των παρδαλών πλεκτών με τις πεταλούδες.
Γενικά, είναι πολύ ενδιαφέρον που οι φιλελεύθεροι λυσσάνε συνεχώς με κάτι τέτοια αλλά έχουν γραμμένους τους άστεγους στα αρχίδια τους. Μιλάμε για πολύ επιλεκτικό φιλελευθερισμό. Ή, για να το θέσω πιο σωστά, μιλάμε για ανύπαρκτο φιλελευθερισμό.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Γιώργος Καμίνης τα Χριστούγεννα του 2011 είχε ξηλώσει τα παγκάκια από την πλατεία Κλαυθμώνος για να μην κοιμούνται εκεί οι άστεγοι, ενώ πέρσυ βρέθηκαν σε κάδους σκουπιδιών δίπλα στο Δημαρχείο πεταμένες κουβέρτες, ρούχα και παιχνίδια που είχαν συγκεντρωθεί για άπορα παιδιά, με τον κ. Καμίνη να δηλώνει ότι τα πέταξαν γιατί ήταν τόσα πολλά που δε χωρούσαν στις αποθήκες του δήμου.
Αν υπάρχουν όρια γελοιότητας που δεν έχει ξεπεράσει ο Αντώνης Σαμαράς, τα έχει ξεπεράσει σίγουρα ο Γιώργος Καμίνης.
Ο Δήμαρχος Αθηνών, θέλοντας να συνεχίσει για τρίτη συνεχόμενη χρονιά τις πράξεις αγάπης, σχεδιάζει, εκτός από πουλόβερ, να ντύσει τα παγκάκια και με καρφιά, ώστε να καταστούν ακόμα πιο φιλικά προς τους άστεγους οι οποίοι, αν και μπορούν να φιλοξενηθούν στα χιλιάδες άδεια σπίτια που ανήκουν στον δήμο, επιλέγουν να ξεπαγιάζουν από το κρύο στους δρόμους χαλώντας την ανθρώπινη εικόνα της Αθήνας στο εξωτερικό.
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες που απέσπασα από ένα δέντρο στην πλατεία Συντάγματος, οι Ατενίστας σχεδιάζουν για την Πρωτοχρονιά να στολίσουν τα δέντρα με άστεγους οι οποίοι θα κρεμιούνται από τα κλαδιά και θα πετάνε ψεύτικο χιόνι στους περαστικούς για τις πιο παραμυθένιες γιορτές που γνώρισε ποτέ η Αθήνα.

by To Skouliki Tom

(Ανήθικο δίδαγμα: Το να ξύνεις τσίχλες από τα πεζοδρόμια ή να καθαρίζεις τοίχους από τις αφίσες τη στιγμή που στο διπλανό στενό πεθαίνει κόσμος και δε λες κουβέντα γι' αυτό, δεν είναι θετική δράση. Είναι κοινωνική αφασία. Και σε κάνει να φαίνεσαι απάνθρωπος. Και κτήνος. Κι άμα τις αρπάξεις από κανέναν μην απορήσεις μετά για το λόγο, γαμημένε Ατενίστα.)

Ομορφαίνουμε τη σελίδα μας facebook.com/TheThreeMooges. Πλέκουμε ζιπουνάκια.

http://thethreemooges.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ