Δραματικό Ιούνη ετοιμάζουν οι ιμπεριαλιστές- Συνυπογράφει τη «λύση» τους η κυβέρνηση

0

Να μην περάσει το νέο Μνημόνιο. Με το λαό στους δρόμους!

Αν δεν επρόκειτο για τα βάσανα και τη φτώχεια ενός ολόκληρου λαού, αν δεν αφορούσε την υπόσταση κα τις τύχες μιας χώρας, το κυβερνητικό σενάριο της συμφωνίας-λύσης αυτών των δεινών από όσους τα επέβαλλαν -και βέβαια απαιτούν τη συνέχισή τους και το βάθεμά τους-  θα μπορούσε να γίνει κείμενο για επιθεώρηση.
Τελικά, η ελπίδα (των εργατών, των φτωχών, των κατατρεγμένων) έχει όνομα, επώνυμο και θεσμική ιδιότητα: Είναι ο Τζακ Λιου, υπουργός οικονομικών των ΗΠΑ! Τελικά, το θαύμα (για το λαό που δεν έχει πού να νοσηλευτεί, για την διέξοδο από την πιστωτική ασφυξία, για την «παραγωγική ανασυγκρότηση» της χώρας) μπορεί να έρθει από πολλές μεριές: από την Αγία Βαρβάρα, από τις «προκαταβολές» του Πούτιν, από την Τράπεζα των BRICS -όπως τουλάχιστον ισχυρίζονται από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι την ISKRA! Τελικά, ο ΦΠΑ -και ίσως όλοι οι έμμεσοι φόροι- είναι «αναδιανεμητικό εργαλείο» υπέρ των αδυνάτων και γι’ αυτό όταν οι εισπράξεις από αυτόν αυξάνονται κατά 1,8 δις ή έστω κατά 1 δις, η φτωχολογιά πρέπει να πανηγυρίζει και να αποθεώνει την «διαπραγματευτική ομάδα» που κατάφερε τέτοιο βαρύ πλήγμα στην πλουτοκρατία!…
Όμως, η κατάσταση είναι ήδη πολύ βαριά για το λαό μας και καθώς φαίνεται, πλησιάσαμε πολύ την ώρα των «υπογραφών» της νέας συμφωνίας, την ώρα που θα μπει για ψήφιση και εφαρμογή ένα ακόμα Μνημόνιο! Όσο και αν μια τέτοια διαπίστωση ακούγεται «βαριά» από έναν ολόκληρο κόσμο που τον οδήγησαν να αποθέσει ελπίδες και προσδοκίες για τη ζωή του στην κυβερνητική αλλαγή του περασμένου Γενάρη, η πραγματικότητα ξετυλίγεται αμείλικτη μπροστά μας. Έχει τους όρους της, τις δυνάμεις που καθορίζουν αυτή ή την άλλη εξέλιξη. Αυτήν την πραγματικότητα πρέπει να «κατανοήσουμε για να την αλλάξουμε» σε μια κατεύθυνση, σε έναν δρόμο που θα συγκροτούνται και θα ισχυροποιούνται οι εργατικές-λαϊκές δυνάμεις. Για όλο αυτόν τον κόσμο που ήδη εδώ και 3,5 χρόνια –από τις 12/2/12 που ψηφίστηκε το δεύτερο Μνημόνιο- του έδειξαν ως διέξοδο στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση και στην καπιταλιστική εκμετάλλευση την κάλπη, αλλά και για το λαό συνολικά και όλους τους αγωνιστές, είναι χρήσιμοι ίσως αυτή την ώρα οι αιχμηροί στίχοι του Μπρεχτ, που στο «κουράστηκα να αγωνίζομαι» απαντούσε «ήλπιζες τι; Πώς ο αγώνας θαν’ εύκολος;
Δεν είναι έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες». Και διαπίστωνε-προέτρεπε: «Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει, θα χαθούμε». Χρειάζεται, λοιπόν, να κάνουμε αυτό που εμείς, οι εργάτες, η νεολαία, ο λαός, θα ζητήσουμε από τον εαυτό μας. Την οργάνωση και τη συγκρότηση της δύναμής μας. Την ανάπτυξη της μαζικής μας πάλης για να μην περάσει το νέο Μνημόνιο, για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας, για να ανοίξουμε το δικό μας δρόμο.

Η «τελευταία ώρα»

Η κυβερνητική προπαγάνδα, εδώ και μέρες, επιμένει –πανηγυρίζοντας!- ότι επίκειται συμφωνία το αμέσως επόμενο διάστημα, τέλη Μάη-αρχές Ιούνη. Αυτή η κυβερνητική στάση είναι χρήσιμη στο βαθμό που επιδεικνύει «καλή διαγωγή» στα ξένα κυρίως -αλλά και στα ντόπια- αφεντικά, με τα οποία εμφανίζεται πρόθυμη να συμφωνήσει. Ωστόσο την «τελευταία ώρα», την «ώρα της συμφωνίας» δεν την επιλέγει η κυβέρνηση, αλλά οι ιμπεριαλιστές. Αυτοί είναι που θέλουν να κυλήσει και άλλο ο χρόνος, πριν δεχθούν να… συμφωνήσουν σε όσα απαιτούν. Ακριβώς για να διευρύνουν αυτά που απαιτούν, για να δέσουν ακόμα πιο σφιχτά την κυβέρνηση στο άρμα τους, για να διαμορφώσουν ακόμα πιο ισχυρούς όρους ευθυγράμμισης και να πετύχουν βήματα προς την απαιτούμενη για αυτούς κατάλληλη διαμόρφωση συνολικά του πολιτικού συστήματος.
Η μεθόδευση αυτή βέβαια, βασίζεται στην πραγματική σχέση εξάρτησης, στην πολιτική, οικονομική, στρατιωτική επικυριαρχία που έχουν Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές έναντι της αστικής τάξης της χώρας. Και για έναν ολόκληρο κόσμο που χρειάζεται να καταλάβει «τι έχει γίνει» αυτούς τους τέσσερις μήνες των διαπραγματεύσεων, θα πρέπει να επαναλάβουμε μια βασική αλήθεια. Η υπόθεση της αντίστασης και της σύγκρουσης με τα ιμπεριαλιστικά δεσμά της χώρας δεν  είναι υπόθεση μιας κυβέρνησης με το λαό στη γωνία, αμέτοχο, να περιμένει το «θαύμα»! Δεν είναι καθόλου «πρόθυμοι» οι ιμπεριαλιστές να παραιτηθούν οικειοθελώς έστω και εν μέρει από την καταλήστευση και τον έλεγχο μιας χώρας που τους «ανήκει» και στην οποία οι ίδιοι καθορίζουν το πλαίσιο της λειτουργίας της, την υπόστασή της. Πολύ περισσότερο αυτή η υπόθεση δεν είναι υπόθεση μιας κυβέρνησης όπως αυτής των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που θεμέλια γραμμή της είναι το «ανήκουμε στη Δύση», που δηλαδή όχι μόνο δεν αμφισβητεί την ιμπεριαλιστική εξάρτηση, αλλά  θεωρεί απόλυτα αναγκαία την αναπαραγωγή της. Και αυτή η γραμμή δεν αποτελούσε μόνο μια προεκλογική θέση των δυνάμεων αυτών ή απλώς μια διακήρυξή τους μετά τις 25 Γενάρη. Αλλά αποτελούσε τον οδηγό της κυβερνητικής πράξης σε όλο το φάσμα του πλέγματος της εξάρτησης. Δεν αφορά δηλαδή μόνο στο θέμα των Μνημονίων και της αποδοχής των όρων που έχουν διαμορφωθεί με τα «προγράμματα διάσωσης» από ΔΝΤ και ΕΕ που ξεκίνησαν το 2010. Αλλά αφορά στο σύνολο των «υποχρεώσεων» και του ρόλου που έχει η χώρα έναντι της Δυτικής Συμμαχίας, σε τέτοιο βαθμό που έφτασε να προτείνει και να «διεκδικεί» από τις ΗΠΑ νέα βάση τους στο Αιγαίο!
Αυτός ο φαύλος κύκλος βαθέματος της υποταγής σε αυτούς από τους οποίους ζητάς υποτίθεται χαλάρωση των όρων επιτροπείας δεν μπορούσε παρά να οδηγήσει στη σημερινή εικόνα: Η κυβέρνηση –πνιγμένη από την πιστωτική ασφυξία και ανήσυχη για το βαθμό στήριξης που θα συνεχίσει να έχει από τα ντόπια κέντρα- εκλιπαρεί ουσιαστικά για συμφωνία με όσα έχει ήδη δώσει, αλλά ΔΝΤ, Βερολίνο, Κομισιόν κοκ δηλώνουν πως χρειάζεται «και άλλη δουλειά». Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση επιδιώκει να μεταθέσει σε δεύτερο χρόνο την συμφωνία της σε μια σειρά ζητήματα (εργασιακό, ασφαλιστικό) ώστε να μπορεί να διαχειριστεί πολιτικά την πρώτη της συμφωνία. Από την άλλη, οι ιμπεριαλιστές έχουν κάθε λόγο να επιδιώξουν να τη δέσουν από τώρα με συγκεκριμένες δεσμεύσεις στα ζητήματα αυτά, ακόμα και αν τα σχετικά μέτρα θα μπαίνουν σε χρονοδιάγραμμα μετά το καλοκαίρι. Σε αυτή τη βάση δεν θα είναι καθόλου απροσδόκητο η «τελευταία ώρα» να κρατήσει όλο τον Ιούνη, στη διάρκεια του οποίου να εφαρμοστούν στην πράξη και πιο έντονα οι εκβιασμοί που αφορούν το στράγγισμα της ρευστότητας και την απειλή της χρεοκοπίας.

Το «μικρό» Μνημόνιο

Ποια είναι ωστόσο η «ήδη υπάρχουσα» συμφωνία που η κυβέρνηση επείγεται να την «καθαρογράψει» ενώ π.χ. το ΔΝΤ την απορρίπτει, γιατί δεν του φτάνει συμφωνία με «δύο- τρία μέτρα»; Σύμφωνα με αυτά που διαρρέουν οι ίδιοι οι κυβερνητικοί προετοιμάζοντας το αναγκαίο κλίμα, στις «επιτυχίες» της διαπραγμάτευσης καταμετρούνται ήδη:
-Η «αναδιάρθρωση» (!) του ΦΠΑ, έτσι ώστε τα έσοδα του να αυξηθούν κατά 1,8 δις (λένε οι «εταίροι») ή κατά 1 δις (λένε οι κυβερνητικοί). Ένταση, λοιπόν, της φοροληστείας του λαϊκού εισοδήματος, των ανέργων, των φτωχών, που μπορεί να αποδειχθεί ακόμα μεγαλύτερη από όσο φαίνεται αφού π.χ. η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι οι ΔΕΚΟ θα μείνουν στο ίδιο ποσοστό ΦΠΑ αλλά ο μεσαίος συντελεστής (14%) που η ίδια προτείνει είναι μια μονάδα πάνω από το 13% που ισχύει σήμερα για τις ΔΕΚΟ.
-Αποδοχή των πρωτογενών πλεονασμάτων που λιγότερο ή περισσότερο ψηλά, σημαίνουν προϋπολογισμούς που κρατάνε εκεί που βρίσκονται ή ωθούν πιο χαμηλά μισθούς και συντάξεις, ενώ ταυτόχρονα παραμένουν… ανύπαρκτες οι δαπάνες για κοινωνικά δικαιώματα και για λειτουργικά έξοδα σχολείων, νοσοκομείων κλπ.
-Αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, γιατί αυτό σημαίνει η κατάργηση των λεγόμενων «πρόωρων» συντάξεων αλλά και ταυτόχρονη δέσμευση για αναζήτηση «βιώσιμου» ασφαλιστικού που οδηγεί στη συντριβή όποιου δικαιώματος ασφάλισης έχει μείνει για το λαό.
-Προώθηση, διεύρυνση των ιδιωτικοποιήσεων (που στο κυβερνητικό λεξικό λέγονται «αξιοποιήσεις») σε λιμάνια, αεροδρόμια, ΤΡΑΙΝΟΣΕ κλπ. Είναι και αυτές συμβολή στο «αναγκαίο» πρωτογενές πλεόνασμα, και βέβαια προϋπόθεση για την ανάδυση των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών και της ενίσχυσης της κατεύθυνσης του εργασιακού μεσαίωνα.
Αυτά είναι (με κάθε επιφύλαξη για το τι μας κρύβουν) τα βασικά στοιχεία του «μικρού μνημονίου» που έχει ήδη διαμορφωθεί. Είναι φανερό, ακόμα και αν ευοδωθούν οι κυβερνητικές επιδιώξεις και η πρώτη υπογραφή μείνει σε αυτά, ότι πρόκειται για τη στερέωση και τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής που ο λαός μας αντιμετώπισε και όλα τα προηγούμενα «μνημονιακά» χρόνια. Και είναι επίσης φανερό ότι αυτό το «μικρό» μνημόνιο, με βάση και όσα προηγούμενα αναφέραμε, ανοίγει σε κάθε περίπτωση το δρόμο για την ένταση αυτής της πολιτικής, την ένταση της βαρβαρότητας μέσα στην οποία ήδη ζουν οι εργάτες και ο λαός.

Για το λαό δεν υπάρχει «τελευταία ώρα»!

Η ιμπεριαλιστική μέγγενη λοιπόν στη χώρα και στο λαό παραμένει σφιχτή, όπως επιτάσσουν και επιτρέπουν οι συνθήκες και οι συσχετισμοί. Η αστική τάξη βολοδέρνει σε μια διαπραγμάτευση στην οποία έχει να προσφέρει -και προσφέρει- τη γεωπολιτική θέση της χώρας στους αμερικανονατοϊκούς σχεδιασμούς. Και παράλληλα προσφέρεται να συμπράξει σε «επενδύσεις» απ’ έξω που θα της δίνουν μια κάποια βεβαιότητα για τα κέρδη της. Σταθερός και απαράβατος όρος σε αυτή της την προσφορά –και για να είναι «ελκτική»- είναι η ένταση της εκμετάλλευσης, η ανέχεια, η εξαθλίωση για τους εργάτες και το λαό.
Με αυτά τα δεδομένα, η πολιτική αστάθεια παραμένει και προστίθεται ο κάβος που πρέπει να περάσει η κυβέρνηση προωθώντας τα νέα μέτρα. Παραμένουν λοιπόν ανοιχτές και ενεργές οι αναζητήσεις των όρων και των μέσων με τα οποία θα επιδιωχθεί η αναγκαία αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος. Δηλαδή όχι μόνο στο κυβερνητικό κέντρο αλλά και στα κέντρα εξουσίας συνεχίζουν να υπάρχουν προβληματισμοί για εκλογές ή αναζητήσεις άλλων λύσεων από την παρούσα Βουλή. Ήδη οι πιέσεις έχουν φέρει «πιο κοντά» το ΣΥΡΙΖΑ με το Ποτάμι, ενώ στη ΝΔ οι εξελίξεις τροφοδοτούν αντιθέσεις που καθώς δεν υπάρχει ο αδιαμφισβήτητος αρχηγός, θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμα και σε διχασμό.
Σε αυτό το πλαίσιο αναταράσσονται και οι «αριστερές συνιστώσες» του κυβερνητικού μπλοκ. Πρόκειται για μια τελικά χρήσιμη για το σύστημα «αναταραχή». Είτε γιατί θα οδηγήσει κάποιους και σε διακηρυκτική συμφωνία με την κυβερνητική πολιτική της υποταγής στο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό. Είτε γιατί θα συνεχίσουν να αποτελούν το «αριστερό νεφέλωμα» που εγκλωβίζει έναν κόσμο στην αναμονή… εξελίξεων εντός του βασικού κυβερνητικού κόμματος, που τάχα θα ανοίξουν το δρόμο στη «ρήξη»! Γιατί η μόνη πραγματική ρήξη σήμερα είναι το κάλεσμα και η συμβολή στον ξεσηκωμό του λαού για να μην περάσει το νέο μνημόνιο, για την ανατροπή της πολιτικής του συστήματος. Και οι δυνάμεις που καταγράφτηκαν (με πρόταση προσθήκης στην φιλοκυβερνητική απόφαση) ως «75» στη τελευταία Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν εργαστεί εδώ και χρόνια και οπωσδήποτε τους τελευταίους 4 μήνες στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση!
Για το λαό δεν υπάρχει «τελευταία ελπίδα», ούτε βέβαια «τελευταία ώρα». Δεν  μπορούν να τον «τελειώσουν» ούτε οι εχθροί του ούτε οι παλιοί και νέοι πολιτικοί υπηρέτες τους. Έχει ανάγκη να ζήσει, να δουλέψει, να έχει δικαιώματα και κατακτήσεις. Αυτό που δείχνει μακρινό, ο λαϊκός ξεσηκωμός, είναι αναγκαίο και οι εξελίξεις των επόμενων εβδομάδων θα το κάνουν επιτακτικό. Από πολιτική άποψη αυτό που κατάφερε το σύστημα, να έχει μια Βουλή που ομοφωνεί στην αποδοχή και την προώθηση της επίθεσης στο λαό -και με την ηγεσία του ΚΚΕ να εξαντλείται στην επιδίωξη της εκλογικής δικαίωσής της- αποτελεί ένα πολιτικό όριο που πρέπει και μπορεί να το ξεπεράσει η λαϊκή πάλη. Για αυτόν τον αναγκαίο, δύσκολο αλλά μόνο ρεαλιστικό δρόμο για το λαό χρειάζεται να αγωνιστούμε σταθερά και αποφασιστικά!

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χαλκιδική: Ελεύθεροι μετά την απολογία τους οι 6 για την υπόθεση της πορείας του Σεπτεμβρίου του 2012

0

Από το Alterthess

Ελεύθεροι αφέθηκαν τα έξι άτομα από την Θεσσαλονίκη, την Ιερισσό και την Μεγάλη Παναγιά που απολογήθηκαν σήμερα Πέμπτη 28 Μαϊου στον ανακριτή στα δικαστήρια Πολυγύρου για τη συμμετοχή τους στη διαμαρτυρία που έλαβε χώρα στις Σκουριές την 9 Σεπτέμβρη 2012. Στους 4 επιβλήθηκε ο περιοριστικός όρος της απαγόρευσης να πλησιάσουν σε απόσταση 4 χλμ. από το εργοτάξιο της Ελληνικός Χρυσός στις Σκουριές.
Το τελευταίο διάστημα και ενώ το βουνό Κάκαβος συνεχίζει να ρημάζεται με τις εργασίες της Ελληνικός Χρυσός να συνεχίζονται, έχουμε ένα μπαράζ διώξεων εναντίον των κατοίκων της Χαλκιδικής που αντιστάθηκαν με διαμαρτυρίες εναντίον των εξορύξεων. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι μετά την αυριανή απολογία των έξι, την επόμενη Πέμπτη 4/6/2015 δικάζονται είκοσι δύο άτομα από την Ιερισσό με κατηγορίες κακουργηματικού και πλημμεληματικού χαρακτήρα, για τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά την εισβολή των ΜΑΤ στην Ιερισσό στις 7/3/2013, δηλαδή την πρωτοφανή εισβολή ανδρών της ασφάλειας, της ΟΠΚΕ, των ΕΚΑΜ με τη συνοδεία των ΜΑΤ στην Ιερισσό με τόνους χημικά μέσα στο χωριό ακόμα και μέσα στο σχολείο ενώ την Παρασκευή 5/6/2015 στις 9:00, έντεκα άτομα από τη Μεγάλη Παναγία δικάζονται με πολλαπλά πλημμελήματα για τη συμμετοχή τους σε διαμαρτυρία στην τοποθεσία ‘’Χοντρό Δέντρο’’ στις 22/4/2013.
Όσον αφορά τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν τα έξι άτομα που απολογήθηκαν σήμερα Πέμπτη 28/5 πέρα από τις πλημμεληματικού τύπου κατηγορίες της αντίστασης, της στάσης, στο κατηγορητήριο περιλαμβάνονται κατηγορίες κακουργηματικού τύπου διατάραξη κοινής ειρήνης με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά (μετά την ψήφιση του νέου νόμου είναι πλημμέλημα), της έκρηξης από την οποία θα μπορούσε να προκύψει κοινός κίνδυνος για ανθρώπους από κοινού, της κατασκευής εκρηκτικών υλών, της αντίστασης από περισσοτέρους με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά, της απόπειρας επικίνδυνης βλάβης από κοινού, διακεκριμένης φθοράς ξένης ιδιοκτησίας με φωτιά με συμμετοχή κάποιων με καλυμμένα χαρακτηριστικά και παραβάσεις για οπλοφορία και κατοχή και χρήση φωτοβολίδων κ.α.
Στο κατηγορητήριο υποβαθμίζεται φανερά η μαζικότητα της κινητοποίησης στην οποία συμμετείχαν χιλιάδες άτομα με τις αρχές να την περιορίζουν σε «100-200 άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου» τα οποία κινήθηκαν αποκλειστικά με πρόθεση να διαπράξουν βιαιοπραγίες και επιθέσεις εναντίον των αστυνομικών. Βασική αρχή που διέπει, δηλαδή, το κατηγορητήριο είναι ότι η διαμαρτυρία είχε ως στόχο την πραγματοποίηση έκνομων ενεργειών και όχι την ουσία που είναι η αντίθεση στις εξορύξεις.
Σύμφωνα με τους δικηγόρους των διωκόμενων, οι διωκτικές αρχές δίνουν πλήρη κάλυψη στις ενέργειες της αστυνομίας που επί ώρες έριχνε χημικά, δακρυγόνα διασποράς κροτίδες κρότου λάμψης με αποτέλεσμα τον τραυματισμό πολλών διαδηλωτών μεταξύ αυτών και του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Β. Διαμαντόπουλου.
Να θυμίσουμε ότι πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις στην Χαλκιδική που έγινε μια μέρα μετά από το συλαλλητήριο για την ΔΕΘ (8 Σεπτεμβρίου του 2012) όπου χιλιάδες κόσμος ανέβηκε στο βουνό Κάκαβος για να διαμαρτυρηθεί, με δεκάδες διμοιρίες που είχαν μετακινηθεί από την Θεσσαλονίκη (λόγω της παρουσίας τους στην Θεσσαλονίκη) να αντιμετωπίζουν τους διαδηλωτές με πρωτοφανή καταστολή και βιαιότητα.
Πριν καν πλησιάσει ο κόσμος στον χώρο της συγκέντρωσης, το βουνό γέμισε με δακρυγόνα, και οι αστυνομικές δυνάμεις έκαναν χρήση ακόμη και πλαστικών σφαιρών. Είχαν αποκλειστεί οι δρόμοι για να μην υπάρχει πρόσβαση των διαδηλωτών ενώ παράλληλα το ελικόπτερο της αστυνομίας κυκλοφορούσε όλη την όλη πάνω από τα κεφάλια των διαδηλωτών.
«Ακόμη και σήμερα που η ρίψη πλαστικών σφαιρών έχει αποδειχθεί από βίντεο και φωτογραφίες, οι αστυνομικές αρχές αρνούνται ότι χρησιμοποιήθηκαν, αντιστρέφουν την πραγματικότητα και φυσικά παραμένει το ερώτημα αν υπάρχει ακόμη το δικαίωμα της αντίθεσης σε μια εξόρυξη η οποία είναι καταστρεπτική προς το περιβάλλον και την ζωή τους αλλά και το ερώτημα αν οι αστυνομικές αρχές έχουν το δικαίωμα χωρίς κανέναν έλεγχο να βιαιοπραγούν εναντίον των αστυνομικών» σημειώνει ο Γ. Κυρίτσης δικηγόρος των κατοίκων.
«Χαρακτηριστικό του κατηγορητηρίου είναι ότι δεν στοιχειοθετούνται οι κατηγορίες δεν προκύπτει ούτε από το υλικό της δικογραφίας ούτε από τις ελάχιστες καταθέσεις ουδεμία σύνδεση των κατηγορουμένων με συγκεκριμένες πράξεις. Όλη η δίωξη λαμβάνει χώρα βάση νομικών κατασκευών περί συμμετοχικού εγκλήματος και όχι βάση εξατομίκευσης συγκεκριμένων παράνομων πράξεων. Πρόκειται για ένα σαθρό, αόριστο και αστήριχτο κατηγορητήριο» τονίζει από την πλευρά του ο Β. Τζιμούρτος, επίσης δικηγόρος των κατοίκων.
Τέλος να αναφέρουμε πως για την ίδια μέρα, την 9η Σεπτέμβρη η δίκη που έγινε την περασμένη εβδομάδα με κατηγορούμενους 4 κατοίκους της Χαλκιδικής για πλημμεληματικού τύπου κατηγορίες απέδειξε ότι οι συλλήψεις έγιναν στο σωρό και μάλιστα σε ανθρώπους που ούτε καν βρίσκονταν στην διαμαρτυρία.
Είναι φανερό ότι η περίπτωση των Σκουριών εκτός από ένα περιβαλλοντικό και κοινωνικό έγκλημα συνιστά ίσως την μεγαλύτερη προσπάθεια ποινικοποίησης ενός κινήματος δεδομένου ότι μέχρι στιγμής 350 άτομα διώκονται από την περιοχή της Χαλκιδικής με σχεδόν κάθε διαμαρτυρία να μετατρέπεται σε δικογραφία.
Την Πέμπτη 28/5 οι επιτροπές αγώνα ενάντια στις εξορύξεις Χρυσού Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης καλούν σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια Πολυγύρου τονίζοντας πως «ο αγώνας για γη και ελευθερία δεν είναι νόμιμος, ούτε παράνομος, είναι δίκαιος»
Σταυρούλα Πουλημένη

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ 13 ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΑΤΙΚ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

0

Με πρωτοβουλία Χανιωτών καλλιτεχνών λάβαμε το παρακάτω κείμενο υπογραφών καταγγελίας των συλλήψεων των αγωνιστών της ΑΤΙΚ.

Ενωμένη Ευρώπη, 15 Απριλίου ’15: Δεκατρείς Τούρκοι εργαζόμενοι αγωνιστές συλλαμβάνονται ταυτόχρονα. Εφτά στη Γερμανία, ένας στη Γαλλία, ένας στην Ελβετία και τέσσερις(!) στην Ελλάδα. Απειλούνται με έκδοση σε Τουρκία –Γερμανία.
Κατηγορούνται με τους τρομονόμους που οι ΗΠΑ έχουν επιβάλει στην Ευρώπη και αλλού, ότι κάποιοι απ’ αυτούς είναι μέλη του TKP/ML (παράνομο κόμμα στην Τουρκία, όπως εξ’ άλλου και τα περισσότερα, πλην του κυβερνώντος και κάποιων που παριστάνουν την…αντιπολίτευση) και επειδή οι περισσότεροι έχουν ….φυλακιστεί στη χώρα τους για δεκάδες χρόνια!

Όντως οι πιο πολλοί είναι πράγματι πολιτικοί πρόσφυγες με πολύχρονες διώξεις, φυλακίσεις και βασανιστήρια για την αντιστασιακή τους δράση κατά τη διάρκεια της χούντας του Εβρέν κ.ε. Όλοι τους ωστόσο είναι γνωστά μέλη και στελέχη της ΑΤΙΚ και ουδέποτε έχουν παραβιάσει νόμους των χωρών που τους φιλοξενούν. Η ΑΤΙΚ άλλωστε είναι μια συνομοσπονδία χιλιάδων Τούρκων που εργάζονται στην Ευρώπη και συσπειρώνει πολλές εργατικές ενώσεις, υπάρχει από το 1980 και είναι καθόλα νόμιμη.
Αλλά στην Ε.Ε φαίνεται δεν θεωρείται τρομοκρατία να κρούεις τα τύμπανα του πολέμου! Δεν θεωρείται τρομοκρατία να σκοτώνεις τους διαφορετικούς! Να πνίγεις χιλιάδες μετανάστες! Να σκοτώνεις τη νεολαία με την πορνεία και τα ναρκωτικά! Να οδηγείς χώρες στην ανεργία και τις αυτοκτονίες, όπως στη χώρα μας!
Απεναντίας τρομοκρατία θεωρείται, όταν αντιπαλεύεις όλα αυτά και προπαντός, όταν υπερασπίζεσαι αγωνιστικά τα δικαιώματα σου, τη δημοκρατία και την ελευθερία όπου γης, αξίες που μέχρι πρότινος αποτελούσαν(;) τη φιλοσοφία της Ευρώπης. Είναι βλέπετε και κακό παράδειγμα η συμπεριφορά των “τριτοκοσμικών” αυτών αγωνιστών και δυσκολεύει το ολοκληρωτικό γκρέμισμα του κοινωνικού κράτους.

Θεωρούμε πως οι συλλήψεις αυτές αποτελούν πρωτίστως απόφαση των Γερμανών «εταίρων» μας προκειμένου να τρομοκρατήσουν του Ευρωπαίους εργαζομένους. Δευτερευόντως, ίσως και να αποτελούν «χατήρι» στο φασιστικό διευθυντήριο της γείτονος. Οι συλλήψεις αυτές αποτελούν ντροπή για τους ευρωπαϊκούς λαούς. Αποτελούν πληγές για τη Δημοκρατία και την Ελευθερία.

• Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση των Τούρκων αγωνιστών, τόσο από την ελληνική κυβέρνηση, όσο κι από τα άλλα κράτη.
• Η όποια σκευωρία θα καταρρεύσει.
• Η ΑΤΙΚ δεν είναι μόνη της

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ, ΙΔΙΟΤΗΤΑ

1. Αβραμίδης Κώστας, ζωγράφος
2. Αδαμίδης Γιώργος, συγγραφέας
3. Αλεξανδρής Χρήστος, αγιογράφος
4. Βερούλη Ελισσάβετ, μουσικοπαιδαγωγός
5. Κοροβέσης Περικλής, συγγραφέας
6. Κουλουφάκος Πέτρος, εκδότης
7. Μαρκαντωνάκης Γιάννης, εικαστικός καλλιτέχνης
8. Μαχαιρίδης Χρήστος, γλύπτης
9. Μποβιάτσου Λαμπρινή, ζωγράφος
10. Νιόλης Γρηγόρης, χαράκτης
11. Παλλήκαρης Ευτύχης, εικαστικός
12. Παναγιωτάκης Σπύρος, μουσικός
13. Παπαδάκης Μιχάλης, γλύπτης
14. Τσουκάτος Γιάννης, αρχιτέκτονας

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδήλωση των Αγωνιστικών Κινήσεων στη Σφεντόνα

0

Την Τετάρτη 3 Ιουνίου στις 19:30,

οι Αγωνιστικές Κινήσεις σας προσκαλούν σε συζήτηση με θέμα

"Νέα προγράμματα σπουδών και το Πολυνοσμοσχέδιο της κυβέρνησης"

την Παρασκευή 5 Ιούνη COCKTAIL PARTY 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Daily Mail - Όταν η θέα του συριακού λαού χαλάει την «αποικιοκρατική αισθητική»

0

«Εμετικό κολαστήριο» έχει γίνει η Κως, σύμφωνα με το γνωστό δημοσίευμα της αγγλικής Daily Mail. Η θέα των εξαθλιωμένων προσφύγων του εμφύλιου πολέμου στην Συρία, ενόχλησε κατά την εφημερίδα τους Άγγλους τουρίστες, και χαλούσε το ρομαντικό ηλιοβασίλεμα και τις διακοπές τους.
Από κοντά και τα εγχώρια κανάλια τύπου Μέγκα και Σκάι, οι γνωστοί κήρυκες της υποταγής και της απανθρωπιάς, έσπευσαν να σκύψουν τον σβέρκο και να συμφωνήσουν για την «εικόνα της χώρας προς τα έξω», που κατά την γνώμη τους χαλάει.
Ηθική και πολιτισμό δεν περιμέναμε να βρούμε στους εκφραστές της πιο παλιάς αποικιοκρατικής δύναμης που βαρύνεται με τα περισσότερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ούτε από τους ντόπιους γλύφτες των ιμπεριαλιστών.
Το δημοσίευμα μπορούμε όμως να το δούμε και από μιαν άλλη, αποκαλυπτική οπτική γωνία.
Αυτοί οι άνθρωποι, ο συριακός λαός, δεν ήτανε αυτός, που σύμφωνα τα ΜΜΕ της Δύσης, έδινε ένα ηρωικό αγώνα ενάντια στο καθεστώς Άσαντ; Ναι, αν θυμάστε, πριν μερικά χρόνια, όλα τα ΜΜΕ της Αγγλίας και της Αμερικής, κραύγαζαν για το δράμα του συριακού λαού, που σφαγιάζεται από το ανελεύθερο καθεστώς. Μάλιστα, επειδή οι Άγγλοι, οι Γάλλοι και οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές και το ΝΑΤΟ, τόσο ενδιαφέρονται και πονούν με το δράμα του συριακού λαού, ήτανε έτοιμοι να ξεκινήσουν μια ακόμα πολεμική εκστρατεία, με βομβαρδισμούς και επεμβάσεις. Υπήρχαν μάλιστα σε όλον τον τύπο, και σίγουρα υπήρξαν τέτοιοι αρθρογράφοι και στην ίδια την Daily Mail, που γράφανε φλογερά άρθρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, και για την ευθύνη της Δύσης, που δεν μπορεί να σιωπά και να υπολογίζει το πολιτικό κόστος! Φυσικά και βγάζανε φλογερά άρθρα οι μεγαλοδημοσιογράφοι… Σάμπως επρόκειτο να πάνε οι ίδιοι να πολεμήσουν, ή οι κανακάρηδες τους;
Εν πάση περιπτώσει, εάν θυμάστε καλά, η όλη σταυροφορία απελευθέρωσης του συριακού λαού κόλλησε στην αποφασιστικότητα του ρωσικού ιμπεριαλισμού και στον γεωστρατηγικό συσχετισμό στην περιοχή. Αλλιώς οι Σύριοι θα είχανε την λαμπρή ευκαιρία, εκτός από την καταπίεση της κυβέρνησης «τους», να γνωρίσουν και την «δημοκρατία» της Δύσης. Όπως την γνώρισαν από πρώτο χέρι οι Ιρακινοί, οι Αφγανοί, οι Γιουγκοσλάβοι, και άλλοι τόσοι που τώρα πλέον απελευθερωμένοι και πάνω από όλα δημοκρατικοί, έχουν τόσο προοδεύσει!
Δεν πτοήθηκαν όμως από αυτές τις δυσκολίες οι σταυροφόροι της Δύσης. Εξόπλισαν με κάθε μέσο τους αντάρτες του... «Ελεύθερου Συριακού Στρατού», ώστε εκείνος να νικήσει τον Άσαντ -ενισχύοντας μάλιστα και τις ομάδες που γέννησαν το ISIS. Μάλιστα επειδή είναι και ενάντια στα όπλα μαζικής καταστροφής (γι’ αυτό έχουν τόσα πολλά!), προθυμοποιήθηκαν να πάρουν τα χημικά του Άσαντ και να τα υδρολύσουν. Που; Ανοιχτά του Λίβερπουλ; Όχι φυσικά. Στην Κρήτη! Κίνηση που φυσικά κάνει πολύ καλό στον τουρισμό, στο «όνομα της χώρας» και στο ρομαντικό ηλιοβασίλεμα!
Από τότε κύλισε πολύ νερό και αίμα στο αυλάκι της Μέσης Ανατολής. Ξεπετάχτηκαν με μεγάλη ευθύνη της Δύσης, νέες δυνάμεις, με κύρια το Ισλαμικό Κράτος, που έριξε τον Άσαντ από το νο1 των τρομοκρατικών charts, για να χρησιμοποιήσουμε μια αγγλική έκφραση, και έγινε ο νέος μεγάλος κίνδυνος για την ανθρωπότητα. Φυσικά, οι δυτικοί σταυροφόροι, ξέχασαν με μιας ποιος χρηματοδότησε και ενίσχυσε τις ομάδες αυτές, ξέχασαν μέχρι και τον σφαγέα τον Άσαντ και προθυμοποιήθηκαν, τι άλλο; Να βομβαρδίσουν το Ισλαμικό Κράτος για να σώσουν τον συριακό λαό!
Έτσι είναι, λοιπόν. Όταν οι Σύριοι, οι Ιρακινοί και οι Αφγανοί είναι χιλιόμετρα μακριά, και συμφέρει την γεωπολιτική μας θέση, τότε στο δράμα των ανθρώπων αυτών αναδεικνύεται ο ιπποτικός ρομαντισμός, οι αξίες του δυτικού ανθρωπισμού. Οι σύγχρονοι «ιππότες» (όχι ότι οι κανονικοί, παλιοί ιππότες ήτανε καλύτερα κουμάσια, αλλά ας το αφήσουμε για άλλη φορά) είναι έτοιμοι να καβαλήσουν τα αεροπλάνα τους. Όταν οι άνθρωποι αυτοί, κυνηγημένοι από την φρίκη του πολέμου, έχοντας χάσει την οικογένεια τους και το σπίτι τους, φτάνουν πεινασμένοι και εξαθλιωμένοι στα τουριστικά θέρετρα των Άγγλων πολιτών, τότε χαλάνε την αποικιοκρατική τους αισθητική και το ρομαντικό ηλιοβασίλεμα. Με απλά λόγια, μπορούν να πάνε να ψοφήσουν λίγο πιο πέρα ή απλά μπορούνε να πάνε να πνιγούν –όπως γίνεται, άλλωστε.
Και τα ντόπια τσιράκια της υποταγής; Φυσικά και δεν θα σκούξουν για τα χημικά του Άσαντ. Φυσικά και θα μεταφέρουν αμάσητη την προπαγάνδα. Φυσικά και ονομάσουν την συνενοχή στα εγκλήματα των ιμπεριαλιστών «διεθνή υποχρέωση της χώρας». Το να περνούν από εδώ τα βομβαρδιστικά του θανάτου και σκοτώνουν κόσμο είναι «διεθνής υποχρέωση προς τους συμμάχους». Το να δίνεις ένα πιάτο φαγητό και να περιθάλπεις έναν πρόσφυγα «χαλάει την εικόνα της χώρας».
Δεν πάτε στο διάολο όλοι σας γαϊδουροτόμαρα! Εσείς και η αποκρουστική αισθητική σας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΟΥ ΕΡΟΛ ΓΚΙΟΥΛΤΕΚΙΝ Γερμανοί και Τούρκοι με κατηγορούν ως τρομοκράτη για να μπλέξουν την Ελλάδα

0

Eνα ασύλληπτο δικαστικό θρίλερ μεταξύ Αθήνας, Βερολίνου και Αγκυρας διαδραματίστηκε τις προηγούμενες ημέρες στη Δικαιοσύνη, με επίκεντρο έναν 56χρονο Τούρκο αριστερό αγωνιστή.

Πρόκειται για την πολυκύμαντη υπόθεση του Ερόλ Γκιουλτεκίν, την έκδοση του οποίου ζητούσαν επιτακτικά οι γερμανικές αρχές, καθώς τον κατηγορούν ως αρχηγό τρομοκρατικής οργάνωσης.
Με την απόφασή του το Συμβούλιο Εφετών έβαλε προσωρινό τέλος στην οδύσσεια του φιλέλληνα Τούρκου, καθώς οι τρεις δικαστές που έκριναν την υπόθεση, ύψωσαν «τείχος» νομιμότητας με το βούλευμά τους, που αποτελεί σταθμό στη Δικαιοσύνη!
Η πρόεδρος Εφετών Ισιδώρα Πόγκα και οι εφέτες Νίκος Σαλάτας και Παρασκευή Τσούμαρη, με μία ιστορική απόφαση (46/25-5-2015), παρά την αντίθετη πρόταση του εισαγγελέα είπαν «όχι» στο αίτημα της γερμανικής Δικαιοσύνης, που ζητούσε, στο πλαίσιο ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, την έκδοση στη Γερμανία του Ερόλ Γκιουλτεκίν, τον οποίο χαρακτηρίζουν τρομοκράτη και προχώρησαν στην άμεση αποφυλάκισή του!

Διαδήλωση του Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος/Μαρξιστικού - Λενινιστικού (αριστερά). Το σήμα του κόμματος (ΤΚP/ML) και του ένοπλου βραχίονά του (ΤΙΚΚΟ).

Οι εφέτες έκριναν αφενός αόριστες τις κατηγορίες της γερμανικής δικαιοσύνης, αφετέρου θεωρούν ότι «αφορούν πολιτική δραστηριότητα για την οποία είναι ανεπίτρεπτη η εκτέλεση εντάλματος σύλληψης». Ο Ερόλ τώρα φιλοξενείται από Ελληνα φίλο του και περιμένει την απόφαση των ελληνικών αρχών για την αίτηση πολιτικού ασύλου που έχει υποβάλει.
O 56χρονος, ο οποίος έχει δικαιωθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για τα φριχτά βασανιστήρια που έχει υποστεί επί 12 χρόνια στα αστυνομικά τμήματα και στις φυλακές της Τουρκίας (παλαιστινιακή κρεμάλα, ηλεκτροσόκ κλπ), για τα οποία η χώρα του έχει καταδικαστεί για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατηγορείται ως μέλος του Turkish Communist Party/Marxist Leninist (TKP ML), Τουρκικό Κομμουνιστικό Κόμμα/Μαρξιστικό-Λενινιστικό, ενώ η Γερμανία τον καταζητεί ως αρχηγό τρομοκρατικής οργάνωσης, αφού έτσι χαρακτηρίζεται στη γερμανική αίτηση το TKP/ML.

«Ως πολιτικοποιημένος άνθρωπος και αγωνιστής ήξερα ότι η εχθρική προπαγάνδα μεταξύ των λαών έχει δημιουργηθεί από τις αστικές τάξεις των δύο χωρών και δεν είναι πραγματική. Και όταν ήρθα στην Ελλάδα, αυτό το είδα με τα μάτια μου», λέει ο Ερόλ Γκιουλτεκίν στη συντάκτριά μας.

Στο ένταλμα της γερμανικής δικαιοσύνης του αποδίδεται συμμετοχή σε κομματικές συνεδριάσεις του TKP/ML σε διάφορες χώρες στην Ευρώπη, οι κυριότερες από τις οποίες φέρονται ότι έγιναν στην Ελλάδα, όπου ελήφθησαν αποφάσεις για τρομοκρατικές επιθέσεις στην Τουρκία.
Βάσει των στοιχείων της γερμανικής δικογραφίας η συμμετοχή του στις συνεδριάσεις αυτές φέρεται να τον συνδέει με την τέλεση αξιόποινων πράξεων, που αποδίδονται στο TKP/ML, όπως σειρά εκρήξεων στην Τουρκία στα πλαίσια του αντιδικτατορικού αγώνα ή ακόμα και αποστολή χρημάτων και διαφόρων υλικών μέσων ενίσχυσης στις περιοχές της Ρογιάβα και του Kομπάνι.

Εικόνα που έχει αναρτήσει στα κοινωνικά δίκτυα μέλος του κόμματος. Κουκουλοφόρος με μολότοφ δίπλα στο πορτρέτο του αδικοχαμένου Μπερκίν Ελβάν που σκοτώθηκε στην εξέγερση της πλατείας Ταξίμ.

Το κατηγορητήριο
Σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο ένταλμα, ο Eρόλ «είναι ύποπτος ως αρχηγός της οργάνωσης TKP/ML, ενώ φέρεται ότι συμμετείχε στην 7η και 8η σύσκεψη του κόμματος (2007 και 2012 μάλλον στην Ελλάδα) ως αντιπρόσωπος.
Το φθινόπωρο του 2012 στάλθηκε στη Γερμανία, με σκοπό να επιβλέπει την αλλοδαπή επιτροπή... Εχει μόνιμη επαφή με την οργάνωση στην Τουρκία και έχει αναμιχθεί στη διαβίβαση μηνυμάτων και στη μεταφορά χρημάτων στην Τουρκία. Ο διωκόμενος έχει συμμετάσχει στη στρατολόγηση και στη διευκόλυνση μεταφοράς των εθελοντών σε ένα στρατόπεδο εκπαίδευσης του TΚP/ML στη Μέση Ανατολή - πιθανόν στα όρη Καντίλ ή στη Ρογιάβα. Ορίστηκε ως τοπικός γραμματέας της «Δυτικής Περιφέρειας» στην Τουρκία το 1994... έχει τη μέριμνα του υλικοτεχνικού εξοπλισμού, για τα μέλη της οργάνωσης που είναι ενεργά στην περιοχή ευθύνης του. Στο πλαίσιο αυτό προσπάθησε να προμηθευτεί κατασκοπευτικά γυαλιά, ασυρματικό εξοπλισμό και συσκευές νυχτερινής ενόρασης».
Οι Ελληνες δικαστές ωστόσο έκριναν ότι «ακόμη και αληθή να είναι όσα αναφέρονται στη δικογραφία, δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του νόμου (3251/2004), αφού στο ένταλμα δεν προσδιορίζεται κατά τρόπο σαφή και συγκεκριμένο ποιες είναι οι παράνομες ενέργειες στις οποίες προέβη ο εκζητούμενος που συγκροτούν την αξιόποινη πράξη της συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση για την οποία ζητείται η έκδοσή του».
«Είσαι τρομοκράτης;», ήταν η πρώτη ερώτηση στον Ερόλ, με τον οποίο βρεθήκαμε ένα 24ωρο μετά την αποφυλάκισή του, αφού δέχτηκε να μιλήσει στο «Εθνος της Κυριακής». Δεν ξέρει λέξη Ελληνικά! Δηλώνει όμως φανατικός φιλέλληνας και λάτρης των αρχαίων Ελλήνων κλασικών, όπως ο Πλάτωνας και ο Σωκράτης, ενώ έχει μελετήσει Ιλιάδα και Οδύσσεια!
Μαζί με τον Ερόλ, σε ρόλο μεταφραστή, ήρθε ο φίλος και συμπατριώτης του Τουντζάι, ο οποίος στα 11 χρόνια που βρίσκεται στην Ελλάδα, έμαθε και μιλάει άψογα Ελληνικά.
«Οχι! Δεν είμαι μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης, όπως με κατηγορούν οι Γερμανοί», απάντησε ήρεμα και κατηγορηματικά.
Είναι ψηλός, λεπτός και γεροδεμένος. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το έχει περάσει κυνηγημένος. Για να γλιτώσει, ζούσε με πλαστά στοιχεία ταυτότητας, μακριά από τη σύζυγο και τον 27χρονο γιο του. Αναγκάστηκε να φύγει από την Κωνσταντινούπολη και τον Ιανουάριο ζήτησε πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα, επειδή, όπως λέει, «υπάρχει κίνδυνος, εάν πάω τώρα εκεί, να με φυλακίσουν μέχρι τέλους της ζωής μου».
Κυριαρχεί η καλοσύνη και η ευγένεια στο βλέμμα του. Δηλώνει ικανοποιημένος και ανακουφισμένος από την απόφαση της ελληνικής Δικαιοσύνης, την οποία θεωρεί θετική για τον ίδιο και πολύ σημαντική για την Ελλάδα.
«Θέλω να σας επισημάνω κάτι, που έχει σημασία», λέει και εξηγεί: «H Γερμανία με κατηγορεί ως μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης TKP/ML, ενώ η οργάνωση αυτή δεν είναι στη λίστα των οργανώσεων που θεωρούνται τρομοκρατικές και εγώ δεν είμαι μέλος της».
Οπως υποστηρίζει, «η Τουρκία προσπαθεί να εκδικηθεί τους αγωνιστές και τους πολιτικούς αντιπάλους του καθεστώτος της. Σε αυτή την προσπάθεια, με την παρέμβαση της Γερμανίας, προσπαθούν να εμπλέξουν και την Ελλάδα. Αυτό το κατηγορητήριο, ξέρω από τη μακρόχρονη εμπειρία που έχω αποκτήσει από τις δικαστικές μου περιπέτειες, φαίνεται ότι το έχει ετοιμάσει η Τουρκία και από κάτω έχει υπογράψει η Γερμανία. Ολα τα έγγραφα του κατηγορητηρίου οι γερμανικές Αρχές τα έχουν πάρει από τις τουρκικές Αρχές».
Tο κατηγορητήριο αναφέρει ότι μετείχες σε συσκέψεις, που έγιναν σε ελληνικό και σε γερμανικό έδαφος, όπου ελήφθησαν αποφάσεις για τρομοκρατικές ενέργειες στην Τουρκία.
«Οι κατηγορίες είναι αβάσιμες. Οι συσκέψεις που αναφέρει το κατηγορητήριο είναι οι συναντήσεις μου με τους γνωστούς μου από τις φυλακές της Τουρκίας. Οι Γερμανοί με κατηγορούν για τρομοκρατικά χτυπήματα. Ομως αυτά που αναφέρονται στο κατηγορητήριο έχουν γίνει πριν από πολλά χρόνια στην Τουρκία. Οταν πήγα στη Γερμανία, είχαν ήδη γίνει...».

Παρών στις κινητοποιήσεις των Αλεβιτών
Υποστηρίζει επίσης ότι στη Γερμανία πήγε το 2012 και ότι η μόνη... τρομοκρατική εμπλοκή που μπορεί να του χρεωθεί είναι ότι συμμετείχε στις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης για την εξέγερση στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης, όπου είχε σκοτωθεί ο 14χρονος Μπερκίν Ελβάν. Επίσης στη Γερμανία συμμετείχε και στις κινητοποιήσεις των Αλεβιτών που, όπως μας εξηγεί, είναι «μια θρησκευτική καταπιεσμένη ομάδα που δεν εφαρμόζει τους κανόνες του Ισλάμ», καθώς επίσης και στις εκδηλώσεις μνήμης για τον ιδρυτή του Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Στο διάστημα του ενάμιση χρόνου, που έμεινε στη Γερμανία, έλαβε επίσης μέρος στις εκδηλώσεις της συνομοσπονδίας των Τούρκων εργατών. Οπως λέει «επειδή έχω συμμετάσχει σε όλα αυτά, η Γερμανία με κατηγορεί ως τρομοκράτη. Ομως καμία δημοκρατική άποψη δεν μπορεί να κατηγορήσει τη συμμετοχή σε αυτές τις κινητοποιήσεις ως τρομοκρατική δράση».
Αποκαλεί τον Ταγίπ Ερντογάν «ισλαμοφασίστα», ενώ μιλώντας για το καθεστώς στην Τουρκία λέει χαρακτηριστικά:
«Στην Τουρκία το ζήτημα δεν είναι το έλλειμμα δημοκρατίας, αλλά η έλλειψη δημοκρατίας. Εκεί η δημοκρατία είναι μόνο για την άρχουσα τάξη. Ο λαός δεν έχει γνωρίσει τι σημαίνει δημοκρατία. Εχουμε μια συνεχόμενη καταπίεση»!
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
Ο ελληνικός λαός άνοιγε τα σπίτια του και μας βοηθούσε
Την επόμενη Κυριακή έχετε εκλογές στην Τουρκία. Γιατί δεν ψηφίζει ο τουρκικός λαός για να αλλάξει η κατάσταση;
«Γιατί η εκλογική διαδικασία δεν είναι ελεύθερη» απαντάει. «Εγινε προσπάθεια από τις τουρκικές αρχές να απαγορέψουν την προεκλογική συγκέντρωση του HDP (Ηalklarin Demokratik Partisi). Πολλά εκλογικά γραφεία του HDP δέχτηκαν βομβιστικές επιθέσεις και πολλά μέλη του χτυπήθηκαν».
Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το έχει ζήσει φυλακισμένος και κυνηγημένος. Ξεκίνησε να ασχολείται με την πολιτική από μαθητής Γυμνασίου ακόμη, καθώς όπως λέει «συμπάθησα τις απόψεις του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τουρκίας». Δεν πρόλαβε να φοιτήσει στη σχολή Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου της Τουρκίας, όπως ονειρευόταν και αφού είχε ήδη περάσει στις εξετάσεις, επειδή τον συνέλαβαν το 1979.
«Φυλακίστηκα σε ηλικία 20 χρονών, ως μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης». Εξηγεί ότι «τότε δεν χρειαζόταν να κάνεις τρομοκρατικές επιθέσεις ή να βάλεις βόμβες. Το καθεστώς του Μπουλέντ Ετσεβίτ έφτιαχνε κατηγορίες για όλους τους αντιπάλους του». Εμεινε έναν χρόνο στη φυλακή, αλλά δεν πρόλαβε να χαρεί το αποφυλακιστήριο, επειδή στην Τουρκία έγινε η χούντα του Εβρέν και φυλακίστηκε πάλι...
Γιατί ζήτησες πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα; Θέλεις να ζήσεις στη χώρα μας;
«Επειδή είμαστε αντίπαλοι του καθεστώτος, μπορούμε να βρούμε εδώ στην Ελλάδα κόσμο αλληλέγγυο. Από τη χούντα του Εβρέν χιλιάδες Τούρκοι και Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες έχουν περάσει στην Ελλάδα. Ξέρουμε πώς μας έχει αντιμετωπίσει ο ελληνικός λαός. Ανοιγε τα σπίτια του, βοηθούσε, έδειχνε την αλληλεγγύη του. Ως πολιτικοποιημένος άνθρωπος και αγωνιστής ήξερα ότι η εχθρική προπαγάνδα μεταξύ των λαών έχει δημιουργηθεί από τις αστικές τάξεις των δύο χωρών και δεν είναι πραγματική. Και όταν ήρθα στην Ελλάδα, αυτό το είδα με τα μάτια μου». Δεν τον έχουν λυγίσει τα βασανιστήρια και οι φυλακίσεις και ούτε έχει μετανιώσει που ζει κυνηγημένος. Οπως λέει «ό,τι έχω κάνει, το έχω κάνει με τη βούλησή μου. Εάν ξανάρθω στη ζωή, θα ξανακάνω τα ίδια».
ΜΑΙΡΗ ΜΠΕΝΕΑ
mbenea@pegasus.gr

http://www.ethnos.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η Πείνα του Δρ. G. N. Σαϊμπάμπα

6

των Karen Gabriel και P. K. Vijayan*

Ας μιλήσουμε για πείνα. Η πείνα είναι η μάνα. Αλλά όχι η μάνα που είναι το 60% των ανθρώπων που πεινούν στον πλανήτη, όχι η μάνα που λιμοκτονεί η ίδια για να ταΐσει το παιδί της, ούτε η μάνα που το μόνο της γεύμα είναι αποφάγια ώστε να μείνει ζωντανή και να παραμείνει μάνα και να ξαναφάει αποφάγια την επόμενη μέρα, ούτε εκείνη που θα αρνηθεί να φάει τα ψίχουλα που θα τη διατηρήσουν στη ζωή σαν μάνα.
Όχι, η πείνα είναι η μάνα που τα παιδιά της είναι ο υποσιτισμός, η αρρώστια και ο θάνατος. Η πείνα είναι η μάνα που τα παιδιά της, σαν τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας, συνέχεια μεταλλάσσονται, παίρνουν διάφορες μορφές υποσιτισμού, αρρώστιας και θανάτου και πολλαπλασιάζονται σ' όλη χώρα, καθώς η πείνα απλώνει τα μεγάλα φτερά της. Η πείνα και τα παιδιά της τρέφονται ασταμάτητα, λαίμαργα όχι μόνο από την υγεία, τη ζωντάνια και την ικανότητα για δουλειά, αλλά από το ίδιο το πνεύμα, την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό. Η πείνα και οι ακόλουθοι της κοροϊδεύουν τη δουλειά του χωρικού, του αγρότη, του εργάτη, του τεχνίτη, του άστεγου, του φτωχού της πόλης, του καλλιτέχνη, του μικρομαγαζάτορα και της πόρνης, λέγοντας “Όσο κι αν θέλετε να δουλέψετε, όσο κι αν δουλεύετε πραγματικά, ότι κι αν κάνετε ή πουλάτε, δεν θα μπορέσετε ποτέ να μας χορτάσετε!”
Η πείνα είναι η νούμερο 1 αιτία θανάτου στην Ινδία, μια χώρα που κυνηγιέται από την “διάχυτη παρουσία της μόνιμης πείνας” όπως το έθεσε ο Αμάρτια Σεν (Ινδός οικονομολόγος – βραβείο Νόμπελ Οικονομίας) το 2003 στην ομιλία του στο Πανεπιστήμιο του Δελχί. Υπάρχουν 870 εκατομμύρια χρόνια πεινασμένοι άνθρωποι – δηλαδή άνθρωποι που δεν έχουν τα μέσα ούτε να διασκεδάσουν την πείνα τους – στον κόσμο, κι απ΄ αυτούς το ένα τρίτο – περίπου 276 εκατομμύρια – είναι μόνο στην Ινδία (1) Στη διάλεξη του το 2013, ο Σεν υπογράμμισε οτι “η Ινδία έχει το μεγαλύτερο απόλυτο αριθμό πεινασμένων στη γη”. Κάθε μέρα πάνω από 7000 Ινδοί πεθαίνουν από την πείνα – κάθε μέρα, μέρα τη μέρα. 7000 Ινδοί την ημέρα. Δέκα εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα και από ασθένειες που σχετίζονται με την πείνα κάθε χρόνο. Στο Ολοκαύτωμα, για το οποίο ο κόσμος δεν έχει πάψει να σοκάρεται, 6 εκατομμύρια Εβραίοι θανατώθηκαν. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ το μέγεθος κλίμακας αυτής της βαρβαρότητας και της βίας. Σχεδόν διπλάσιοι – 10 εκατομμύρια άνθρωποι – πεθαίνουν κάθε χρόνο στην Ινδία, όμως μένουμε απαθείς, ακόμη και προσεκτικά ανίδεοι. Επειδή αυτά τα 10 εκατομμύρια άνθρωποι δεν πεθαίνουν από σφαίρες και βόμβες ή στα ναζιστικά κρεματόρια και τα εργαστήρια βασανιστηρίων κάθε χρόνο, αυτό δε σημαίνει ότι δεν πεθαίνουν από τη βαρβαρότητα και τη βία. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ακόμη χειρότερη η βαρβαρότητα και η βία γιατί είναι συνεχείς και ύπουλες η παραμέληση και οι στερήσεις. Δεν το βλέπουμε αυτό γιατί είναι μέρος της δομικής βίας της καθημερινότητας μας. Κάθε μέρα η πείνα και τα παιδιά της τρώνε ελευθερία και αποπατούν σκλαβιά πάνω στη γη – πλήθη ανθρώπων καταναλώνονται από τη στέρηση και μετατρέπονται σε σαπισμένα απόβλητα έρμαια του υποσιτισμού, της αρρώστιας και του θανάτου. Και θέλουμε και Swachh Bharat (Καθαρή Ινδία! - σ.τ.μ.)...
Ο ιστότοπος Bhook.com σημειώνει ότι: “Παρά τη σημαντική βελτίωση της περίθαλψης από την εποχή της Ανεξαρτησίας και την ετήσια ανάπτυξη κατά 8% τα τελευταία χρόνια, ο υποσιτισμός παραμένει η σιωπηρή επείγουσα κατάσταση στην Ινδία με σχεδόν 50% των παιδιών ελλιποβαρή και πάνω από το 70% των γυναικών και των παιδιών να πάσχουν από σοβαρές διατροφικές διαταραχές όπως η αναιμία”. Το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων σημειώνει ότι ο νόμος για την Εθνική Διατροφική Ασφάλεια στοχεύει σε πάνω από 800 εκατομμύρια ανθρώπους – 75% του αγροτικού και 50% του αστικού πληθυσμού – που ζουν κάτω ή οριακά πάνω από το εθνικό όριο της φτώχειας. Παραθέτουμε ορισμένα στοιχεία από έναν άλλο ιστότοπο, το Indiafoodbanking.org: “Το 58% των παιδιών κάτω των 2 ετών είναι καχεκτικά, 1 στα 4 παιδιά υποσιτίζονται, 3000 παιδιά στην Ινδία πεθαίνουν κάθε μέρα από ασθένειες που σχετίζονται με την κακή διατροφή, το 24% των θανάτων των παιδιών κάτω των 5 ετών έχει σχέση με την πείνα”.
Η ενδημική πείνα και τα επακόλουθά της έχουν και ανθρώπινη μορφή. Κοιτούν με λάμψη μέσα από τα μάτια των τσιφλικάδων που θέλουν περισσότερη γη, των εμπόρων που σου αλλάζουν το τίποτα τους με τα πάντα σου, των μεγαλοεπιχειρηματιών που θέλουν να χώσουν τα τρυπάνια τους στα έγκατα της γης, να εξάγουν τα σπλάχνα της για τα εργοστάσια και τις φάμπρικες τους και να σου πετάξουν μια “αποζημίωση” επειδή είχες το θράσος να γεννηθείς εκεί, των διευθυντών εργοστασίων που θέλουν να κόψουν κι άλλο τα μεροκάματα και να ξεζουμίσουν στη δουλειά τους εργάτες, των νταβατζήδων και διακινητών που κλέβουν και απαγάγουν γυναίκες και παιδιά που θα αλεστούν στα αχόρταγα εργοστάσια σεξ των πόλεων και της διεθνούς αγοράς.
Η πείνα τσιρίζει με τη διχαλωτή της γλώσσα μέσα από τα στόματα των γραφειοκρατών και των πολιτικών που κλείνουν συμφωνίες “προς όφελος του λαού” με τους τσιφλικάδες, τους εμπόρους, τους επιχειρηματικούς γίγαντες και κατόπιν τους τυφλώνει για να μη δουν την αχαλίνωτη εκμετάλλευση στα εργοστάσια και τα πορνεία. Τα παιδιά της πείνας έχουν σκλαβώσει τη χώρα, όμως η πείνα έχει φυλακίσει το μυαλό. Η πείνα δεν είναι ατύχημα της μοίρας (όπως θέλουν να το παρουσιάσουν), είναι εργαλείο της ιστορίας. Η πείνα είναι ένα από τα πιο ισχυρά μέσα που έχουν στη διάθεσή τους οι ισχυροί για διατηρούν την υποταγή.
Τι σημαίνει λοιπόν να ξεκινάς απεργία πείνας σε μια χώρα σαν την Ινδία, όπου το ένα τέταρτο σχεδόν του πληθυσμού βρίσκονται σε μια μόνιμη κατάσταση πείνας; Μήπως σημαίνει ότι ο απεργός ενώνεται ηθελημένα με τις μάζες των πεινασμένων, ως ένδειξη αλληλεγγύης; Ή – όπως η θυσιαζόμενη μάνα – δίνει το φαγητό του σε κάποιον άλλο; Ή μήπως χτυπά την ίδια την πείνα, παραδόξως επικαλούμενη την ίδια; Μήπως λέει “Πεινάω ήδη και μου στερείς τα μέσα για να χορτάσω, επομένως θα στερήσω από τον εαυτό μου την ανάγκη αυτή. Θα αρνηθώ τα ψίχουλα των ψεύτικων υποσχέσεων σας για χόρταση. Θα πεθάνω στην πείνα την ίδια την πείνα!”;
Σε μια χώρα σαν την Ινδία, όπου βασιλεύει η πείνα σαν μια αλλόκοτη βασίλισσα με σπηλαιώδες στόμα, η απεργία πείνας μπορεί να σημαίνει το κάθε τι ή και όλα τα παραπάνω. Όμως έχει σημασία, όχι όταν ο απεργός έχει πολλά και στερεί τον εαυτό του από τα πολλά σαν ένδειξη διαμαρτυρίας, αλλά όταν ο απεργός έχει λίγα και στερεί τον εαυτό του κι απ΄ αυτά τα λίγα διαμαρτυρόμενος. Ο απεργός πείνας επιδιώκει να πάρει τον έλεγχο αυτού του εργαλείου των ισχυρών, να τονίσει την υποκρισία που κρύβεται πίσω από τις πολυποίκιλες και σκόπιμες στερήσεις που τη μασκαρεύουν σαν “Πείνα”. Ο απεργός πείνας επιδιώκει να παρουσιάσει αυτήν την υποκρισία ως δημόσιο θέαμα. (Γι΄ αυτό και το κράτος προσπαθεί να τους παρεμποδίσει ή να “ρίξει μαύρο” στην ενημέρωση του κοινού ή των ΜΜΕ). Επομένως ο απεργός πείνας στην Ινδία είναι η ενσάρκωση της ειρωνείας σαν πολιτικό όπλο .
Γι΄ αυτό είναι ακόμη πιο ειρωνικό το γεγονός ότι οι φυλακισμένοι αναγκάζονται να καταφύγουν σε απεργία πείνας. Στερημένος ήδη από το ανεκτίμητο αγαθό της ελευθερίας, τρώγοντας τα μικρότερα ψίχουλα, απομονωμένος και επιτηρούμενος συνεχώς, ο φυλακισμένος είναι η ενσάρκωση της νομιμοποίησης από το κράτος της πρακτικής της στέρησης. Εδώ το κράτος δεν χρειάζεται να μασκαρέψει τη στέρηση σαν κάτι το “φυσικό”, σαν μια ενδεχόμενη αιτία της “πείνας”. Εδώ το κράτος νομιμοποιεί τις στερήσεις και την εξαθλίωση με τον όρο “Σωφρονισμός”. (Έτσι η “Πείνα” και ο “Σωφρονισμός” γίνονται αδέλφια, ακόμη και στις θρησκευτικές διαλέξεις περί μεταμέλειας. Κι έτσι η φυλακή στο εσωτερικό της δεν είναι παρά μια αντανάκλαση του μεγαλύτερου συστήματος υποταγής, υποδούλωσης, φυλάκισης και σωφρονισμού που συνιστά τη φυλακή της ιστορίας στο εξωτερικό της). Ο φυλακισμένος απεργός πείνας τότε δεν είναι μόνο ένας απεργός που λέει: “Θα πεθάνω στην πείνα την ίδια την πείνα”. Ο απεργός πείνας λέει κάτι το πολύ επικίνδυνο: “Θα πάρω τον "σωφρονισμό" σας και θα τον παρουσιάσω πάνω στο σώμα μου περισσότερο απ΄ ότι εσείς. Θα τον πάρω και θα τον κάνω δικό μου και θα τον παρουσιάσω όπως εγώ θέλω, απορρίπτοντας το σύστημα σας και όχι όπως εσείς με αναγκάσατε. Θα στερήσω τον εαυτό μου περισσότερο απ΄ όσο εσείς μπορείτε, ώστε ο κόσμος να δει ότι οι στερήσεις που μου επιβάλετε δεν είναι τίποτε για μένα, ότι δεν μπορείτε να με “σωφρονίσετε” με τις στερήσεις σας, επειδή δεν έχω κάνει κάτι “Λάθος” που πρέπει να διορθωθεί”.

Ο Δρ. Saibaba είναι ένας τέτοιος κρατούμενος, έγκλειστος στις κεντρικές φυλακές της Ναγκπούρ. Θύμα κατά την παιδική του ηλικία του υποσιτισμού και άλλων στερήσεων που προκαλούν πολιομυελίτιδα, αγωνίστηκε ενάντια σ΄ αυτές τις στερήσεις με μια διαφορετική είδους πείνα – μια πείνα για γνώση, ελευθερία, ισότητα, δικαιοσύνη και απελευθέρωση από τις στερήσεις. Στις 9 Μάη 2015 έκλεισε ένας χρόνος από τότε που ο Saibaba απήχθη στο Δελχί και μεταφέρθηκε στη Ναγκπούρ από τις δυνάμεις ασφαλείας. Κατηγορείται για αυτουργία και συνέργεια σε παράνομες δραστηριότητες επειδή, στη σημερινή Ινδία, η διαμαρτυρία ενάντια στις κρατικές αυθαιρεσίες και το αίτημα για ελευθερία από την πείνα και τις στερήσεις, καθώς και η άρνηση να αποδεχτεί κανείς την Πείνα και την υποδούλωση του πνεύματος που προκαλεί – όλα αυτά θεωρούνται πλέον παράνομες δραστηριότητες που ασκούνται από απαγορευμένες οργανώσεις.
Μέχρι το τέλος του Απρίλη ο Saibaba ήταν σε απεργία πείνας στη φυλακή, επειδή οι υπεύθυνοι των φυλακών του αρνούνταν ακόμη και τη φαρμακευτική αγωγή που απαιτείται για την αντιμετώπιση όχι μόνο της αναπηρίας του αλλά και μιας σειράς άλλων φθοροποιών ασθενειών στην καρδιά, τα πνευμόνια, τους μύες, τη σπονδυλική στήλη και τώρα το στομάχι. Αυτά συνέβησαν παρά τις σαφείς διαταγές του δικαστηρίου σύμφωνα με τις οποίες ο Saibaba θα πρέπει να έχει πλήρη ιατρική κάλυψη, όπως απαιτεί η κατάσταση της υγείας του. Γεγονός είναι ότι το δικαστήριο θα έπρεπε να αποδεχτεί πλήρως την κατάσταση αναπηρίας του και να απελευθερώσει αμέσως τον Saibaba, βάσει του άρθρου 437 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, και όχι απλά να διατάξει την κατάλληλη ιατρική φροντίδα. Είναι σαν να λέει το κράτος “Να, αν θέλεις να διαμαρτυρηθείς τόσο πολύ ενάντια στις στερήσεις και την υποταγή, εδώ στη φυλακή μπορείς να τα γευθείς όλα αυτά, κι εμείς θα προσποιούμαστε ότι σου δίνουμε όσα φάρμακα χρειάζεται για να επιβιώσεις!”
Ο Saibaba σταμάτησε την απεργία πείνας και, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, κατόπιν δικαστικής παρέμβασης, δέχεται κάποια ιατρική φροντίδα ώστε να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες του. Όμως, μπορεί να μην επιβιώσει στη φυλακή μέχρι το ξεκίνημα της δίκης του, και ίσως αυτό να θέλει και το Ινδικό κράτος. Ο Saibaba, μαζί με πολλούς άλλους, ενσαρκώνει τον αγώνα ενάντια στη στέρηση, την ένδεια και αυτό το αίνιγμα της ιστορίας που λέγεται Πείνα. Στην παθιασμένη του αναζήτηση της γνώσης και στην δέσμευση του ως δάσκαλου, ενσαρκώνει τον αγώνα ενάντια στην υποδούλωση του πνεύματος μέσω της τεχνολογίας των αναγκών, οι οποίες συνεχώς εκλεπτύνονται από το Ινδικό κράτος και τις κοινωνικές ελίτ που το κατέχουν.

Ο Saibaba έχει συλληφθεί εδώ και πολύ καιρό από το κράτος, όταν έπεσε θύμα της πολιομυελίτιδας η οποία τριγυρνούσε ελεύθερα στη χώρα και τον καθήλωσε στο καροτσάκι. Όμως όταν μετά έδειξε ότι αυτό δεν θα τον σταματούσε, έπρεπε να συλληφθεί ξανά με την κατηγορία ότι ήταν παράνομος γιατί η κατάσταση της υγείας του δεν τον σταμάτησε. Είναι καιρός να απαιτήσουμε την απελευθέρωση του με μια πείνα ανάλογη μ΄ αυτήν που διαπερνά τα ενωμένα αχόρταγα στομάχια της “Εταιρίας” και του Ινδικού κράτους.

(1) Η πείνα συνεχίζει να θερίζει τη Νότια Ασία, που περιλαμβάνει Ινδία, Πακιστάν και Μπανγκλαντές. Εκτιμάται ότι τα 276 εκατομμύρια των χρόνια υποσιτιζόμενων ανθρώπων το 2012-2014 είναι ελάχιστα λιγότεροι από τον αριθμό αυτό το 1990-1992).www.worldhunger.org/articles/Learn/world%20hunger%20facts%202002.htm

*
H Δρ. Karen Gabriel, είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Αγγλικών στο Κολέγιο St. Stephen’s του Πανεπιστημίου του Δελχί. Έχει γράψει εκτενώς για τον κινηματογράφο, τον εθνικισμό, τα φύλα και τη σεξουαλικότητα. Έχει ασχοληθεί ενεργά με θέματα κρατικής βίας, καταπίεσης, δημοκρατικών δικαιωμάτων, κλπ.
Ο Δρ. P. K. Vijayan, Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Αγγλικών στο Κολέγιο Hindu του Πανεπιστημίου του Δελχί. Έχει γράψει για τον ανδρισμό και τον εθνικισμό, ενώ έχει ασχοληθεί ενεργά με την αντιμετώπιση της αλλαγής πολιτικής στην ανώτατη εκπαίδευση που έχει ξεκινήσει στο Πανεπιστήμιο του Δελχί.
Μαζί έχουν γράψει μαζί αρκετά άρθρα για διάφορα θέματα. Το ωραίο αυτό άρθρο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα sanhati.com/excerpted/13536/ στις 22 του Μάη.  

Την μετάφραση από τα αγγλικά για λογαριασμό των Αντιγειτονιών έκανε ο Αρης Λάμπρου.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Παρέμβαση στο Ηράκλειο για τους Τούρκους αγωνιστές

0

Η πρωτοβουλία αλληλεγγύης των Τούρκων αγωνιστών στο Ηράκλειο, συνέχισε τις παρεμβάσεις της στο κέντρο της πόλης.
Την Πέμπτη μέλη της επιτροπής έστησαν πανό στην κεντρική αγορά, μοίρασαν πλατιά έντυπο υλικό και με τηλεβόα κατήγγειλαν την τρομοκρατική σύλληψη των Τούρκων αγωνιστών, την ένταση της φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής που επιβάλλουν οι ιμπεριαλιστές ζητώντας ταυτόχρονα να μην εκδοθούν σε καμιά χώρα, την άμεση απελευθέρωσή τους και να τους χορηγηθεί πολιτικό άσυλο.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ψήφισμα για τους αγωνιστές της ΑΤΙΚ από το σύλλογο φοιτητών της Ξάνθης

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη: Διαμαρτυρία για την απεργό πείνας Gulaferit Unsal στο Γερμανικό Προξενείο

0

Διαμαρτυρία στο Γερμανικό Προξενείο πραγματοποίησε η Επιτροπή Αληλλεγγύης στους Τούρκους κρατούμενους κάνοντας έκκληση αληλλεγγύης να τερματιστεί η καταστολή ενάντια στην Γκιουλαφερίτ Ουνσάλ, που κρατείται στις γυναικείες φυλακές του Βερολίνου.
Η Τουρκάλα Αγωνίστρια Γκιουλαφερίτ Ουνσάλ εδώ και 54 ημέρες σε απεργία πείνας στις φυλακές Γερμανίας διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες κράτησης. Σύμφωνα με καταγγελίατης δεσμοφύλακας της επιτέθηκε. Σύμφωνα με τη επιτροπή, η Γκιουλαφερίτ Ουνσάλ δεν παίρνει πλέον ούτε αλάτι, ζάχαρη και νερό με αποτέλεσμα η ζωή της να είναι σε κίνδυνo.

"Συμβάλλετε και εσείς για να τερματιστεί άμεσα η καταστολή ενάντια στην Γκιουλαφερίτ Ουνσάλ, στις γυναικείες φυλακές του Βερολίνου. Για το άμεσο σταμάτημα των εφόδων και της ποινικοποίησης, παρ. 129b.
Ενάντια στις δίκες αριστερών από την Τουρκία, την Ανατολιτική Ομοσπονδια μέχρι και την ΑΤΙΚ. Ο πραγματικός τρομοκράτης είναι το καθεστώς της Τουρκίας. H Γερμανία υποστηρίζει αυτό το καθεστώς ξεκάθαρα και χωρίς κανένα ίχνος ντροπής" σημειώνει η επιτροπή.

http://www.alterthess.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εξόρμηση της Λαϊκής Αντίστασης - Α.Α.Σ. στα Νότια για τη δολοφονία των 3 εργατών των ΕΛΠΕ

0

Εξόρμηση στη Δάφνη και την Ηλιούπολη προγραμματίζουν για το Σάββατο 30 Μάη η Λαϊκή Αντίσταση Δάφνης – Υμηττού και Ηλιούπολης για το νέο έγκλημα σε βάρος της εργατικής τάξης στα ΕΛΠΕ. Ακολουθεί η προκήρυξη:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

ΕΛΠΕ: Άλλο ένα έγκλημα σε βάρος της εργατικής τάξης - Καμία ανοχή στο νέο αυτό έγκλημα!

Έχασε τη μάχη για τη ζωή και τρίτος εργάτης μετά την έκρηξη της 8 του Απρίλη στα διυλιστήρια Ασπροπύργου. Πρόκειται για τον 27χρονο Αντώνη Αβράμπου που τελικά έφυγε απ’ τη ζωή μετά από παρατεταμένη παραμονή στην εντατική του νοσοκομείου. Έτσι μετά τον Μπάμπη Δευτεραίο και τον Ντελιλάι Ραμαντάν και τρίτος εργάτης πλήρωσε την εγκληματική αδιαφορία της εργοδοσίας, ενώ τρεις ακόμα βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση στην εντατική.

Οι τρεις εκρήξεις που συγκλόνισαν τα διυλιστήρια Ασπροπύργου και σ’ ένα χώρο που δούλευαν δεκάδες εργαζόμενοι, μόνιμοι υπάλληλοι των διυλιστηρίων, αλλά και εργάτες εξωτερικών εργολαβικών συνεργείων δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός, μία άτυχη στιγμή, ένα ατύχημα. Και όποιος επικαλεστεί κάτι τέτοιο θα πρέπει να θεωρηθεί ευθύς εξαρχής υπεύθυνος για τους βαρείς τραυματισμούς των εργαζομένων που δούλευαν στο χώρο των διυλιστηρίων. Γιατί σε τέτοιες επιχειρήσεις το να αφεθεί κάτι στην τύχη του είναι από μόνο του εγκληματικό.
Αυτό το φριχτό περιστατικό ήταν αποτέλεσμα της υπερ-εντατικοποίησης της διαδικασίας κλεισίματος και συντήρησης η οποία βρισκόταν σε εξέλιξη. Διαδικασία η οποία, με βάση τις πιεστικές εντολές της διοίκησης των διυλιστηρίων, θα γινόταν στο μισό σχεδόν χρόνο από αυτόν που συνήθως χρειάζεται, με μειωμένο το μόνιμο προσωπικό και εξαντλητικά ωράρια.
Ήταν αποτέλεσμα της αδιαφορίας για την ανθρώπινη ζωή, τις ζωές των εργαζομένων και των κατοίκων της γύρω περιοχής.
Αδιαφορία χρόνων που ευνοείται από τη συνολικότερη αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική που προωθεί στη χώρα ο ιμπεριαλισμός και το κεφάλαιο, ξένο και ντόπιο.
Αδιαφορία που μεγαλώνει προκειμένου να εξασφαλιστούν όσο το δυνατόν μεγαλύτερα κέρδη για το μεγάλο κεφάλαιο.
Αδιαφορία που μένει ατιμώρητη, αφού οι πραγματικά υπεύθυνοι μένουν στο απυρόβλητο (ενώ κάποιοι από αυτούς φτάνουν να θεωρούνται έως και μεγάλοι εθνικοί ευεργέτες!).
Είναι αυτή η αδιαφορία που απλώνεται σε κάθε χώρο δουλειάς και προκαλεί κάθε χρόνο δεκάδες εργατικούς τραυματισμούς (πολλοί από αυτούς θανάσιμοι) που βαφτίζονται ως εργατικά «ατυχήματα».

- Καμία ανοχή στο νέο αυτό έγκλημα σε βάρος της εργατικής τάξης!
- Να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπεύθυνοι!
- Οι εργαζόμενοι δεν είναι αναλώσιμα!
- Όχι στην εντατικοποίηση!
- Μέτρα ασφάλειας και υγιεινής σε κάθε χώρο δουλειάς!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κομματικές οργανώσεις Ηπείρου του ΚΚΕ(μ-λ): εκδηλώσεις για τα 70 χρόνια από τον θάνατο του Άρη Βελουχιώτη

0

Οι κομματικές οργανώσεις της Ηπείρου, με αφορμή την συμπλήρωση 70 χρόνων από το θάνατο του αρχικαπετάνιου του ΕΛΑΣ  Άρη Βελουχιώτη, διοργανώνουν διήμερο εκδηλώσεων στην Άρτα στις 13 και 14 Ιούνη.

Σάββατο 13 Ιούνη και ώρα 8:30 μ.μ. Πλατεία Σκουφά: Προβολή ντοκυμαντέρ
Ομιλία – Συζήτηση

Κυριακή 14 Ιούνη: Επίσκεψη στην Μεσούντα Άρτας
(ώρα αναχώρησης από Άρτα 9:30 π.μ.)

τηλ. Επικοινωνίας : 6974821521

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ Κ.Ε. ΤΟΥ Μ-Λ ΚΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΜΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ του σ. Ισαάκ Ιορδανίδη

0

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ Κ.Ε. ΤΟΥ Μ-Λ ΚΚΕ

ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΜΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

του σ. Ισαάκ Ιορδανίδη στο λαϊκό, αριστερό

και κομμουνιστικό μαρξιστικό - λενινιστικό κίνημα

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 Ιούνη, 7 μ.μ. ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ

(Κλεισθένους 15, 7ος όροφος , πίσω από το Δημαρχείο Αθηνών)

Η Κ.Ε. του Μ-Λ ΚΚΕ αποφάσισε να πραγ­ματοποιήσει πολιτική εκδήλωση για να τιμήσει το ιδεολογικό και πολιτικό έργο του σ. Ισαάκ Ιορδανίδη, την προσφορά του στο λαϊκό, αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα, τον πρωτοπόρο και αποφασιστικό του ρό­λο στη θεμελίωση του μαρξιστικού - λενι­νι­στι­κού κινήματος της Ελλάδας.
Η εκδήλωση αυτή θα γίνει την Παρασκευή, 5 Ιού­νη, 7 μ.μ. στην Αίθουσα της Πανηπειρωτικής, (Κλεισθέ­νους 15, 7ος όροφος, πίσω από το Δημαρχείο Αθηνών).
Η Κ.Ε. απευθύνει αγωνιστικό κάλεσμα σε όλους τους συντρόφους και συναγωνιστές του Κόμματος και της Νεολαίας, σε όλους τους αγωνιστές του μαρξιστικού - λενινιστικού κινήματος να τιμήσουν με την παρουσία τους τους αδιάκοπους αγώνες των επα­να­στατών για την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος της Ελλάδας που ενσάρκωσε ο σύντροφος Ισαάκ, για να τιμήσουν τις μεγάλες ιδέες της επανάστασης, του σοσιαλισμού και του κομ­μουνισμού που υπηρέτησε πιστά σε όλη του τη ζωή.
Στα πλαίσια αυτά η Κ.Ε. αποφάσισε να εκδοθεί βιβλίο που θα περιέχει κείμενα και άρθρα του σ. Ισαάκ καθώς και ένα βίντεο για τη ζωή και το έργο του, τα οποία θα παρουσιαστούν στην πολιτική εκδήλωση.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αντιιμπεριαλισμός και αναρχία: δρόμοι παράλληλοι, αγεφύρωτοι και αντιθετικοί

69

Με πρωτοβουλία επτά συλλογικοτήτων, ορισμένες από τις οποίες αυτοπροσδιορίζονται στον Α/Α/Α χώρο και άλλες ως «αναρχοκομμουνιστικές», διοργανώθηκε το Σάββατο 23/5 «αντιιμπεριαλιστική πορεία» που κατέληξε στη γερμανική πρεσβεία. Η πρωτοβουλία αυτή δημιούργησε τριγμούς στο χώρο της αναρχίας, έτυχε της σφοδρής και δρυμείας κριτικής, χλευάστηκε, απαξιώθηκε, έπεσε γραμμή «δεν πάμε». Ενδεικτικός και αποκαλυπτικός μάλιστα είναι και ο διάλογος που άνοιξε στην ιστοσελίδα indymedia σχετικά με το θέμα.
Πρωτόγνωρο γεγονός, αν λάβει κανείς υπόψη του ότι σε αυτό τον χώρο ο όρος «αντιιμπεριαλισμός» είναι απαγορευμένη λέξη, αφού συνδέεται με το κομμουνιστικό κίνημα και τα «εγκλήματα του κομμουνισμού». Αν συνυπολογίσει κανείς ότι το αντικομμουνιστικό μένος και παραλήρημα της αναρχίας συναγωνίζεται την αντικομμουνιστική υστερία του συστήματος και των αντιδραστικών δυνάμεων του. Ταυτίζεται ιδεολογικά με τα αντικομμουνιστικά μνημόνια της Ε.Ε. για την «καταδίκη των εγκλημάτων των ολοκληρωτικών κομμουνιστικών καθεστώτων». Υιοθετεί την αστική προπαγάνδα και τα ιδεολογήματα των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών που εξαπολύουν σε όλο το πλανήτη αντικομμουνιστική εκστρατεία μέσα από την ταύτιση του φασισμού-ναζισμού με την κομμουνιστική ιδεολογία. Οι ίδιοι οι ιμπεριαλιστές, βέβαια, την ίδια στιγμή που διώκουν αγωνιστές, απαγορεύουν το σφυροδρέπανο, τη δράση κομμουνιστικών οργανώσεων και κομμάτων, κάνουν τις πλάτες και χρησιμοποιούν τα ναζιστικά-φασίστικα μορφώματα.
Με τέτοιους όρους ξεδιπλώνεται και ο σχετικός διάλογος αναπαράγοντας διάφορα «καλούδια» της συστημικής προπαγάνδας για το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΟΠΛΑ, το ΔΣΕ, αλλά και τον Άρη που «σφάζει στο γόνατο αναρχικούς», τους σύγχρονους «φασιστοπατριώτες» κ.α.. Επιστρατεύεται μέχρι και ο χρεοκοπημένος τροτσκιστής Α. Στίνας που ήταν ενάντια στην ηρωική Αντίσταση, που θεωρούσε την αντιστασιακή δράση στη κατεχόμενη Ελλάδα «εθνικιστική», μάταιη αλλά και επιζήμια αφού προκαλούσε τις μαζικές σφαγές και τις εκτελέσεις ως αντίποινα των δυνάμεων κατοχής, που καλούσε το λαό να συμφιλιωθεί με τον στρατό κατοχής για να στρέψουν τα όπλα ενάντια στις δικές τους αστικές τάξεις. Ενώ τη τιμητική του έχει και ο Κ. Σπέρας, που, ανεξάρτητα πώς ξεκίνησε, κατέληξε συνεργάτης και πράκτορας της αστυνομίας και του στρατού για το χτύπημα και τη διάλυση του εργατικού κινήματος, αρθρογράφος στην εφημερίδα «Εθνική Σημαία», όργανο του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, ενώ αργότερα συνδέεται και με τον ΕΔΕΣ.
Παρόλα αυτά, οι υποστηρικτές της «αντιιμπεριαλιστικής πορείας» θεωρούν ότι για πρώτη φορά ο «χώρος» κάνει μια σοβαρή προσπάθεια να συνδεθεί με τα κοινωνικά προβλήματα και την καθημερινότητα του λαού και ότι η διαδήλωση αποτέλεσε την πιο πολιτικοποιημένη έκφραση του «χώρου» ως τώρα.
Το σίγουρο είναι ότι για πρώτη φορά τέθηκε σε κεντρική πολιτική παρέμβαση το ζήτημα του ιμπεριαλισμού με ένα γενικό τρόπο και ανεξάρτητα από πλευρές που επέλεξε να ιεραρχήσει και να αναδείξει. Δεν έθεσε όμως την κατεύθυνση του ΑΝΤΙιμπεριαλισμού. Δεν θα μπορούσε να ήταν άλλωστε διαφορετικά, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, αφού επιλέχτηκε ένας πολιτικός συμβιβασμός που προσπαθούσε να ισορροπήσει σε δυο βάρκες όταν επικρατεί τρικυμία. Ενδεικτικά, τόσο η κοινή αφίσα όσο και το κάλεσμα δεν έθεταν αντιιμπεριαλιστικούς στόχους πάλης, δεν έθεταν το ζήτημα της εξάρτησης της χώρας (αστικής τάξης) και ποια καθήκοντα συνεπάγεται για το κίνημα (ή μήπως η Ελλάδα είναι ιμπεριαλιστική χώρα;). Έβγαζε μονομερώς στίγμα ενάντια στον γερμανικό ιμπεριαλισμό υποβαθμίζοντας το ρόλο του αμερικάνικου, δεν αναδείκνυε τον παροξυσμό των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και τους κινδύνους που συνεπάγονται για τους λαούς, δεν στοχοποιούσε τη κυβέρνηση που «διαπραγματεύεται» προς όφελος της αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού. Αντίστοιχη ήταν και η διαδήλωση, που αν εξαιρέσει κανείς την κατάληξη της στη γερμανική πρεσβεία, η συνθηματολογία και το στίγμα της μόνο αντιιμπεριαλιστικό δεν ήταν. Ενώ ορισμένοι, απογοητευμένοι πιθανώς για το γεγονός ότι η πορεία τους θύμισε σαββατιάτικο περίπατο, σαν τις πορείες που καταγγέλλουν, και μπουχτισμένοι από την πολιτικοποίηση εξωτερίκευσαν την επαναστατικότητά τους, μετά το τέλος της, σε ένα… τρόλεϊ.
Χαρακτηριστικό, επίσης, στοιχείο των πολιτικών αντιφάσεων της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας είναι το γεγονός ότι ορισμένες από τις συλλογικότητες, προκειμένου να χρωματίσουν την παρέμβασή τους με την ιδιαίτερη άποψη τους (και για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις), τύπωσαν ξεχωριστή αφίσα.
Όσα ενδεικτικά αναφέρονται παραπάνω, δεν τίθενται από τη σκοπιά μιας αφ’ υψηλού κριτικής κάποιων που έχουν κατοχυρώσει το copyright και το ISO του αντιιμπεριαλισμού. Εν τέλει, όλοι κρινόμαστε και θα κριθούμε στο καμίνι της ταξικής πάλης και των λαϊκών αγώνων. Από το πόσο θα συμβάλουμε στην πολιτική-ιδεολογική-οργανωτική συγκρότηση των εργατολαϊκών δυνάμεων, στη προετοιμασία της αναμέτρησης με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, στην ανασυγκρότηση του επαναστατικού-κομμουνιστικού κινήματος. Σε αυτή τη πορεία θα κριθούν και οι διάφοροι «αντιιμπεριαλισμοί» και «αντικαπιταλισμοί», που όσο ντούροι και μαχητικοί κι αν εμφανίζονται σήμερα, ως παράγωγα της ήττας του κινήματος, αναζητούν (όσοι δεν τις έχουν ήδη βρει) διεξόδους ενσωμάτωσης και διαχείρισης του συστήματος.
Στο ίδιο πλαίσιο μένει να κριθεί και το αν η πρωτοβουλία αυτή ήταν προϊόν μια πραγματικής ανάγκης και αναζήτησης που, σε αυτές τις δύσκολες και απαιτητικές συνθήκες, προσπαθεί να συμβάλει στην παραπάνω υπόθεση. Ιδιαίτερα μάλιστα σε μια περίοδο που, κάτω από το βάρος της αχαλίνωτης επίθεσης του συστήματος, αναδιαμορφώνεται και ο «χάρτης» των δυνάμεων που αναφέρονται ευρύτερα στην αριστερά  και τους αγώνες. Ή αν αποτελεί μια καιροσκοπική κίνηση που αποσκοπεί  στη δημιουργία ενός συσχετισμού στον «χώρο» ή προσπάθεια ανοίγματος καναλιών επικοινωνίας με δυνάμεις διαχείρισης (εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ), με όχημα το μεταβατικό πρόγραμμα και προμετωπίδα τη διαγραφή του χρέους.  Στην πρώτη τουλάχιστον περίπτωση, απαιτείται ξεκάθαρη άποψη, νέοι δρόμοι χωρίς ανισόρροπες ισορροπίες και χωρίς αυταπάτες για το πότε και αν θα «ωριμάσει» η αναρχία. Γιατί δεν υπάρχει νήμα που να συνδέει την αναρχία με την αντιιμπεριαλιστική πάλη. Είναι δρόμοι παράλληλοι, αγεφύρωτοι και αντίθετης κατεύθυνσης.

Άρθρο από την αυριανή Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ: Εκδήλωση της Επιτροπής Υποστήριξης στους Τούρκους αγωνιστές της ΑΤΙΚ

0

Με φόντο την πολύ σημαντική απόφαση μη έκδοσης του Γκιουλτεκίν Ερόλ πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της Επιτροπής Υποστήριξης των συλληφθέντων Τούρκων αγωνιστών της ΑΤΙΚ την Πέμπτη 28 Μαΐου στην ΑΣΟΕΕ. Εκδήλωση που αντικειμενικά είχε διπλό χαρακτήρα: πρώτον, να κάνει έναν απολογισμό της μέχρι τώρα πορείας της υπόθεσης αυτής και, δεύτερον, να προετοιμάσει τα επόμενα βήματα που δεν είναι καθόλου λίγα ή ασήμαντα.
Στην εκδήλωση, που παρακολούθησαν δεκάδες αγωνιστές, μίλησαν εκπρόσωποι της Επιτροπής Υποστήριξης, δικηγόροι της υπεράσπισης του Ερόλ και των άλλων Τούρκων αγωνιστών, καθώς και υποστηρικτές της Επιτροπής. Ωστόσο, ιδιαίτερες στιγμές της εκδήλωσης ήταν οι τοποθετήσεις του ίδιου του Ερόλ και του εκπροσώπου της Κεντρικής Επιτροπής της ΑΤΙΚ, οι οποίοι έθεσαν με πολύ εμφατικό τρόπο τόσο τη σημασία της συγκεκριμένης απόφασης και του κινήματος αλληλεγγύης που οδήγησε σε αυτήν όσο και την πρόθεσή τους να συνεχίσουν μέσα από τις γραμμές της ΑΤΙΚ το δύσκολο αλλά σπουδαίο αγώνα για τα λαϊκά, εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα, ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον καπιταλισμό και το φασισμό.
Κοινή διαπίστωση όλων των τοποθετήσεων ήταν ότι -πέρα από τη σημασία αυτής της απόφασης- χωρίς την ύπαρξη του κινήματος αλληλεγγύης αυτή η νίκη δεν θα είχε επιτευχθεί, καθώς η κυβέρνηση παρά τις εκφράσεις «συμπάθειας» και «κατανόησης» δεν είχε κάνει το παραμικρό.
Γι’ αυτό και όλοι επισήμαναν ότι αυτό το κίνημα αλληλεγγύης πρέπει και να συνεχιστεί αλλά και να δυναμώσει, μέχρι την παροχή πολιτικού ασύλου και την αποφυλάκιση όλων των Τούρκων αγωνιστών. Πόσο μάλλον που -όπως επισημάνθηκε από αρκετούς ομιλητές- η απόφαση αυτή αποτελεί πρόκληση για τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές (και κυρίως τους Γερμανούς) και είναι πολύ πιθανό ότι θα προσπαθήσουν να την ακυρώσουν.

Από την Προλεταριακή Σημαία που θα κυκλοφορήσει αύριο. -  http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ: ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ!

0

Δύο από τους αρχικά τέσσερεις συλληφθέντες Τούρκους αγωνιστές της ΑΤΙΚ, ο Pektaş Deniz και ο Kaya Turgut εξακολουθούν να παραμένουν στις φυλακές Κορυδαλλού, ύστερα από την τρομοκρατικού χαρακτήρα σύλληψή τους στα μέσα του προηγούμενου μήνα. Ο πρώτος - γερμανός υπήκοος - κινδυνεύει να εκδοθεί στη Γαλλία μετά από σχετικό ευρωένταλμα και η υπόθεσή του θα κριθεί οριστικά στον Άρειο Πάγο. Ο δεύτερος ζητείται να εκδοθεί στη Τουρκία ενώ περιμένει απάντηση στο αίτημά του για χορήγηση πολιτικού ασύλου στη χώρα μας. Η τρίτη, Ozdemir Arzu, έχει απαλλαγεί από κάθε κατηγορία και ο τέταρτος, Gültekin Erol, δεν θα εκδοθεί στη Γερμανία που τον ζήτησε. Οι τελευταίοι αφέθηκαν ελεύθεροι, ενώ ζητούν με τη σειρά τους πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα.
Και οι τέσσερεις αυτοί Τούρκοι αγωνιστές δραστηριοποιούνται στο πλαίσιο της ΑΤΙΚ (Συνομοσπονδίας Τούρκων Εργατών στην Ευρώπη), οργάνωσης γνωστής για τους πολιτικούς, συνδικαλιστικούς και δημοκρατικούς της αγώνες ενάντια στο ανελεύθερο-αντιδραστικό καθεστώς της Τουρκίας καθώς και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Τούρκων και γενικότερα των μεταναστών στη γηραιά ήπειρο. Για τους αγώνες τους αυτούς έχουν διωχθεί και φυλακιστεί για πολλά χρόνια στα μπουντρούμια της Τουρκίας, ορισμένοι έχοντας υποστεί σοβαρές βλάβες στην υγεία τους απ' τα βασανιστήρια.
Η σύλληψή τους έγινε στο πλαίσιο μιας συντονισμένης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο επιχείρησης των διωκτικών αρχών. Εκτός από τη χώρα μας, μέλη της ΑΤΙΚ συνελλήφθησαν σε Γερμανία, Γαλλία και Ελβετία. Ο αγώνας ενάντια στο φασισμό και τον ιμπεριαλισμό είναι “έγκλημα” για τις καγκελαρίες της ΕΕ. Η πολιτική της φασιστικοποίησης που με συστηματικό τρόπο προωθείται στο πλαίσιο της άγριας ιμπεριαλιστικής-καπιταλιστικής επίθεσης στην εργατική τάξη και τους λαούς βρίσκει πεδίο εφαρμογής μέσω του κακόφημου ευρωεντάλματος σε βάρος και αυτών των αγωνιστών.
Η ελληνική κυβέρνηση αρνείται επιδεικτικά να πάρει θέση στο πολιτικό ζήτημα που έχει προκύψει, αφήνοντας τις τύχες των Τούρκων αγωνιστών της ΑΤΙΚ στα χέρια της δικαιοσύνης που δεν μπορεί κανείς να έχει εμπιστοσύνη για το σύνολο των περιπτώσεων αυτών.
Η Επιτροπή εντείνει τη δράση της το επόμενο διάστημα πιστεύοντας ακράδαντα ότι πραγματική ασπίδα των αγωνιστών αυτών είναι η ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΜΑΖΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ σε κάθε στάδιο των εκκρεμών διαδικασιών. Οι φρονηματικές-πολιτικές διώξεις των Τούρκων αγωνιστών μπορούν να μη περάσουν με τη πλατιά κινητοποίηση και φυσική παρουσία εργαζόμενων και λαού. Αποτέλεσμα αυτής της κατεύθυνσης και μια πρώτη νίκη ήταν η ακύρωση του γερμανικού ευρωεντάλματος σε πρώτο βαθμό στο Συμβούλιο Εφετών, απόφαση που ανοίγει νέους δρόμους στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων πολιτικά διωκόμενων.
Τα δεκάδες (πάνω από 130) ψηφίσματα μαζικών φορέων που έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα, οι υπογραφές προσωπικοτήτων από τον πνευματικό και καλλιτεχνικό χώρο, το κύμα συμπαράστασης που συνεχίζεται σ' όλη τη χώρα είναι ενδεικτικά τόσο των δημοκρατικών και προοδευτικών αισθημάτων του λαού μας όσο και της απαίτησης για την τελική δικαίωση των Τούρκων αγωνιστών και την επίτευξη των στόχων της Επιτροπής.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΣΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΑΤΙΚ ΚΡΑΤΟΥΝΤΑΙ!

ΚΑΜΙΑ ΕΚΔΟΣΗ - ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΕΥΡΩΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ!

ΑΜΕΣΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΑΣΥΛΟΥ! 

http://epitropistirixis.blogspot.gr/ 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΑΤΙΚ 

28.5.15

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ στο σύλλογο μας;

1

Oι αγωνιστικές κινήσεις εκπαιδευτικών για τις εκλογές της 9/6/2015 στο σύλλογο εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας Θεσσαλονίκης ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ (Καλαμαριά)

ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ στο σύλλογο μας;
Όχι για να προσθέσουμε άλλο ένα ψηφοδέλτιο του χώρου της αριστεράς στην εκπαίδευση
Όχι για να αναθέσουμε σε κάποιους ακόμα «συνδικαλιστές» αυτό από το οποίο απέχει σήμερα η βάση του κλάδου.
Όχι για να αναδείξουμε ακόμα κάποιους διαπραγματευτές των συμφερόντων μας που θα συμμετέχουν στους «θεσμούς» και στα όργανα διοίκησης και θα διαλέγονται με τις κυβερνήσεις του σημερινού συστήματος.
Αλλά με τις ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΓΙΑΤΙ:
1. Πρέπει να καταδειχτεί και να εκφραστεί η άποψη εκείνη που μας καλεί να μην αυτοπεριορίσουμε τις αυτονόητες διεκδικήσεις μας για το δικαίωμα στη ζωή. Ενάντια στις λογικές που μας ζητούν να δείξουμε κατανόηση, να δώσουμε πίστωση χρόνου, να αποδεχτούμε το μοίρασμα της φτώχειας και της εξαθλίωσης μπροστά στο νέο πνεύμα που δήθεν πνέει σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ότι αυτό που δικαιούμαστε είναι μόνο τα ψίχουλα για την αντιμετώπιση «της ανθρωπιστικής κρίσης». Μας χρωστάνε και δεν τους χρωστάμε τίποτα.
2. Πρέπει να ακουστεί πιο δυνατά η φωνή του αγώνα και της αναμέτρησης με το σύστημα και τις κυβερνήσεις του. Και να αποκρουστεί η νέα επίθεση που ετοιμάζεται σε όσα δικαιώματα έχουν απομείνει στο όνομα της αποτελεσματικής τάχα διαπραγμάτευσης με τους ιμπεριαλιστές «προστάτες» μας.
3. Πρέπει να γίνει ξεκάθαρος ο διαχωρισμός με τις φιλοδοξίες να μετατραπεί το συνδικαλιστικό κίνημα σε… αγωνιστικό φρουρό του κυβερνητικού προγράμματος, που θα πιέζει και «θα βάζει μυαλό στην κυβέρνηση» και θα τις υπενθυμίζει τις υποχρεώσεις της.
4. Γιατί ο δρόμος της διεκδίκησης και της αναμέτρησης στον οποίο αναφέρονται οι Αγωνιστικές Κινήσεις είναι η επιλογή που θα ανακόψει τη βάρβαρη επίθεση. Είναι ο δρόμος που πρέπει να αρχίσουμε να τον «περπατάμε» από ΤΩΡΑ. Για να δημιουργηθεί ένα Μέτωπο Αντίστασης εργαζομένων και λαού. Για να συμβάλλουμε και οι εκπαιδευτικοί με τις αντιστάσεις τους σε αυτό. Δεν μπορεί να περιμένουμε πότε η εργατική τάξη θα… ξεσηκωθεί, πότε θα είναι έτοιμος ο λαός για να επιβάλλει τη πρόγραμμα του κ.λπ..
Γιατί τα μόνο πεδία που πραγματικά το συνδικαλιστικό μας κίνημα και ο λαός γενικότερα μπορούν να έχουν σε μια πορεία το «πάνω χέρι» δεν είναι ούτε τα ΠΥΣΠΕ, ούτε τα διευρυμένα πειθαρχικά συμβούλια, και οι εκλογές διευθυντών στο σύλλογο διδασκόντων όπου θα εκλέξουμε τους μελλοντικούς αξιολογητές μας.
1. Είναι τα σωματεία, οι σύλλογοι, τα σχολεία εκεί που πρέπει να συγκροτηθεί εκ νέου το συνδικαλιστικό κίνημα. Οι πρωτοβουλίες που πάρθηκαν και στο σύλλογο μας και σε μια σειρά άλλους συλλόγους της χώρας, ειδικά στο χώρο των νηπιαγωγών ενάντια στην αξιολόγηση-αυτοαξιολόγηση δείχνουν αυτή την κατεύθυνση.
2. Είναι οι αγώνες που πρέπει να ξεκινήσουν τώρα ιδιαίτερα που πλησιάζει η ώρα μιας νέας κλιμάκωσης της αντιλαϊκής επίθεσης (είτε με την παρούσα κυβέρνηση ή με κάποια άλλη παραλλαγή που θα μας σερβίρουν).
3. Είναι η κοινή δράση των αριστερών, αγωνιστικών, ριζοσπαστικών δυνάμεων. Όχι η ευκαιριακή εκλογική συγκόλληση ψηφοδελτίων αλλά η αγωνιστική σύμπραξη και η κοινή συμπόρευση καθημερινά και με διάρκεια.
Μέσα στην πιο μαύρη χρονική περίοδο για το εργατικό και λαϊκό κίνημα μικρότεροι η μεγαλύτεροι αγώνες που καταφέρνουν μέχρι και να νικούν δείχνουν την κατεύθυνση που πρέπει να κινηθούμε (εργαζόμενοι της COSCO στα λιμάνια, τηλεπικοινωνίες, ακύρωση της αυτοαξιολόγησης στο δημόσιο, αγώνες στον επισιτισμό και τις τηλεπικοινωνίες, η απελευθέρωση του τούρκου αγωνιστή και το προσωρινό μπλοκάρισμα της έκδοσης των άλλων τριών συντρόφων του πρόσφατα κλπ)
Αυτή την κατεύθυνση ενισχύουμε, ενισχύοντας τη φωνή των αγωνιστικών κινήσεων εκπαιδευτικών στο σύλλογο μας.

Ψηφοδέλτιο των Αγωνιστικών Κινήσεων

Βάσιου Χαρούλα (νηπιαγωγός)
Κουτσοπάγος Θόδωρος (δάσκαλος)
Μιμιλίδου Λίζα (νηπιαγωγός)
Μάνος Δημήτρης (νηπιαγωγός)
Φιλίππου Ντίνα (δασκάλα)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Βοήθεια! Οι Αμερικανοί αγάπησαν το ποδόσφαιρο!

2

προδημοσίευση από τη στήλη Προβολές της Προλεταριακής Σημαίας που θα κυκλοφορήσει το Σάββατο

Το να ανακαλύπτεις σκάνδαλα με μίζες, μαύρο χρήμα, δωροδοκίες και φοροδιαφυγή σε ευαγή ιδρύματα όπως καλή ώρα η FIFA είναι σαν να ψαρεύεις σε ιχθυοτροφείο που λίγο πριν φρόντισες να το παραγεμίσεις με πεινασμένα ψάρια. Ανάλογη επιτυχία λοιπόν θα είχε κάθε έρευνα στα συρτάρια και στις κλειστές αίθουσες της οργάνωσης πολύ περισσότερο όταν αυτή γίνεται από επαγγελματίες του είδους που συμμετέχουν συστηματικά στο παιγνίδι. Οι οποίοι ξέρουν από τα πριν όλες τις λεπτομέρειες, τις έχουν καταγράψει και τις αρχειοθετούν συστηματικά για να έχουν για κάθε μελλοντική ανάγκη όλους αυτούς τους “θεσμούς” και τα στελέχη τους στο χέρι. Άρα η αποστολή των πρακτόρων του αμερικάνικου FBI στην Ζυρίχη για να συλλάβουν με εντυπωσιακό τρόπο υψηλόβαθμα στελέχη της παγκόσμιας ομοσπονδίας ποδοσφαίρου για διαφθορά δεν ήταν δα και καμιά δύσκολη υπόθεση από την άποψη της έρευνας. Αλλού βρίσκεται το ενδιαφέρον και ήδη οι πρώτες αντιδράσεις δείχνουν μερικά πράγματα.

Δεν τους έπιασε ο πόνος τους Αμερικανούς να εξυγιάνουν και να ηθικοποιήσουν το παγκόσμιο ποδόσφαιρο και να το ελευθερώσουν από το πολυεθνικό επιχειρηματικό κύκλωμα που το έχει σφιχταγκαλιάσει. Ούτε το ποδόσφαιρο όψιμα αγάπησαν ούτε το επιχειρηματικό σύμπλεγμα είναι άσχετο με μεγάλες αμερικάνικες εταιρίες. Ούτε η απόφαση να παρέμβουν με αυτόν τον τρόπο αφορά την υπαρκτή σύγκρουση οικονομικών συμφερόντων που σχετίζονται με την διεξαγωγή του Παγκόσμιου Κυπέλλου. Αρκετά γεγονότα συνηγορούν πως το κίνητρο τους είναι κυρίως πολιτικό. Αφορά την ανάθεση του Μουντιάλ του 2018 στην Ρωσία και την επίμονη άρνηση της ηγεσίας της ομοσπονδίας να επανεξετάσει την απόφαση της υπό το φως των τελευταίων διεθνών εξελίξεων.....Δηλαδή να προσχωρήσει στην αμερικάνικη διεθνή εκστρατεία κυρώσεων και απομόνωσης της Μόσχας σε όλα τα δυνατά επίπεδα και φόρα. Η άμεση αντίδραση του Πούτιν που έθεσε και θέμα δικαιοδοσίας της αμερικάνικης κυβέρνησης και της -τάχα μου- δικαιοσύνης της, είναι περισσότερο από εύγλωττη. Όσο για το μπλέξιμο του Κατάρ και των κλιματολογικών συνθηκών εκεί δύο πράγματα δείχνει. Πως η ηγεσία της FIFA παραξηλώνοντας το σε διαφθορά και τολμηρή “επιχειρηματικότητα” έδωσε τα απαραίτητα όπλα στους αντιπάλους της να προχωρήσουν στην ανοικτή επίθεση.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πάρτι οικονομικής ενίσχυσης των απολυμένων από τα καταστήματα Metropolis

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κάλεσμα συμπαράστασης σε αγωνιστές από την Τουρκία

1

Συμπαρασταθείτε στον αγώνα των λαών της Τουρκίας και τους αγωνιστές από την Τουρκία

26 Ιουνίου 2015, Παρασκευή 9.00 π.μ

ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Λουκαρέως 14, Αθήνα

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ, ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ, ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ, ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΟΥΝ ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΟΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΙΑ

Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ!

26 Ιουνίου ξεκινά η δική των 4 αγωνιστών από την Τουρκία που έχουν συλληφθεί στην περιοχή του Γκύζη στην Αθήνα.
Αυτοί που δικάζονται είναι οι παρακάτω:
Huseyin Fevzi Tekin: Πολλά χρόνια έμεινε φυλακισμένος στις φυλακές της Τουρκίας. Ήταν εκεί όταν έγιναν οι μαζικές δολοφονίες της 19-22 Δεκέμβρη του 2000, κατά τις οποίες δολοφονήθηκαν 28 πολιτικοί κρατούμενοι.
Συμμετείχε 69 μέρες σε μέχρι τέλους απεργία πείνας, για αυτό το λόγο πάσχει το σύνδρομο Wernicke Korsakoff. Συνεχίζει με αποφασιστικότητα τον αγώνα του.
İsmail Akkol: Είναι ένας επαναστάτης που αγωνίζεται ενάντια στο φασισμό της Τουρκίας. Είναι αναγνωρισμένος πρόσφυγας.
Bilgehan Karpat: 27 χρονών φοιτητής. Στην Τουρκία συμμετείχε στον δημοκρατικό αγώνα της νεολαίας και μέσα στα Πανεπιστήμια. Ήρθε στην Ελλάδα με σκοπό να ζητήσει πολιτικό άσυλο.
Mehmet Ali Yılmaz: 24 χρονών φοιτητής. Στην Τουρκία συμμετείχε στον αγώνα της νεολαίας. Έγινε στόχος φασιστικών επιθέσεων. Ήρθε στην Ελλάδα με σκοπό να ζητήσει πολιτικό άσυλο.
Η Τουρκία είναι μια χώρα που κυβερνάται με φασισμό, είναι νέα αποικία του ιμπεριαλισμο, και λειτουργεί ως τσιμπίδα του ιμπεριαλισμού στη Μέση Ανατολή. Είναι μια χώρα που προσπαθεί να καταστέλλει τους ανθρώπους που απαιτούν τα πιο απλά δημοκρατικά δικαιώματα, με σφαίρες, βόμβες αερίου, με εμφανή βασανιστήρια στη μέση του δρόμου, και βάζει χιλιάδες ανθρώπους μέσα στις φυλακές για πολιτικούς λογούς.
Η Τουρκία είναι μια χωρά που ακόμα και τα μικρά παιδιά κατηγορούνται ως τρομοκράτες, σημαδεύουν τα κεφάλια τους με βόμβες αερίου, δέχονται ξυλοδαρμούς από αστυνομικούς και δολοφονούνται.
Την Τουρκία κυβερνά μια κυβέρνηση που ο πρωθυπουργός της κατευθύνει με τα ίδια του τα χέρια τις δωροδοκίες, που μέσω των υπουργών του κάνει πεσκέσια δισεκατομμυρίων δολαρίων στα μονοπώλια, που έχει μετατρέψει το κράτος σε μια κερδοφόρα οικογενειακή επιχείρηση. Το να βρίσκονται στις φυλακές 2785 κρατούμενοι φοιτητές μάς δείχνει το φασιστικό τρόπο με τον οποίο κυβερνάται η Τουρκία. Ως συνεργάτης, έγινε συνεταίρος στις δολοφονίες στη Μέση Ανατολή και σε αλλά μέρη. Είναι ο Νο1 υπεύθυνος για τις δολοφονίες που συνεχίζονται στην Λιβύη και στη Συρία. Η Τουρκία δεν εγκλημάτισε μόνο ενάντια στο λαό μας, αλλά και σε όλους τους λαούς του κόσμου.
Σε μια χώρα στην οποία δεν υπάρχει δικαιοσύνη, ελευθερία, ανεξαρτησία, είναι φυσικό και θεμιτό να χρησιμοποιεί ο λαός το δικαίωμα της αντίστασης. Ένα κράτος που δεν αναγνωρίζει τους ίδιους του τους νόμους, που τους έχει μετατρέψει σε μέσα καταπίεσης, ας μην περιμένει ότι ο λαός θα κινηθεί με βάση τούς νόμους αυτούς.
Σήμερα ο επαναστατικός αγώνας στην Τουρκία κάτω από αυτές τις συνθήκες χάραξε τον δικό του δρόμο. Για αυτό το λόγο, όπως λέμε πάντα, δεν είναι έγκλημα να αγωνίζεσαι ενάντια στο φάσισμο και τον ιμπεριαλισμό, έγκλημα είναι να συνεργάζεσαι με το φασισμό και τον ιμπεριαλισμό.
Είναι έγκλημα κάθε δραστηριότητα που γίνεται εναντίον των επαναστατών και το δίκιο αγώνα του λαού. Κανένας δεν μπορεί να δικάσει τους επαναστάτες που αγωνίζονται για δικαιοσύνη, λευτεριά και ανεξαρτησία των λαών. Εκεί που τα κράτη και οι κυβερνήσεις δεν εξασφαλίζουν την δικαιοσύνη, οι λαοί εφαρμόζουν τη δική τους δικαιοσύνη.
Εμείς οι πολιτικοί πρόσφυγες από την Τουρκία για αυτούς τους λόγους ήρθαμε. Στην Ελλάδα συνεχίζουμε τον αγώνα μας, για να εκθέτουμε το φασισμό στη χώρα μας και να ενισχύσουμε τον αγώνα των λαών μας. Τελευταία χρόνια που η οικονομική κρίση παρουσιάζεται έντονα, οι οικονομικές συμφωνίες με την Τουρκία, η αύξηση της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης είχε ως αποτέλεσμα η Ελλάδα να αρχίσει επιθέσεις στους πολιτικούς πρόσφυγες με απειλές όπως εκδόσεις, απαγωγές από το δρόμο, προσαγωγές, βασανιστήρια και συλλήψεις. Μόνο το 2013 για αυτούς τους λόγους έγιναν 16 διώξεις και εκδικάσεις. Στην αρχή του 2014 κατατέθηκαν αγωγές για έκδοση σε 3 συντρόφους μας. Έγιναν έφοδοι στα σπίτια, στα γραφεία μας.
10 Φεβρουαρίου του 2014 πάλι προσήχθησαν δυο επαναστάτες από την Τουρκία από τον δρόμο, και άλλοι δυο μετά από έφοδο σε σπίτι.
Αυτές οι έφοδοι και οι προσαγωγές ηταν η συνέχεια των επιθέσεων του ελληνικού κράτους. Οι επιθέσεις αυτές σε συνεργασία με το φασισμό της Τουρκίας και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό στοχεύουν στο να πτοήσουν τον επαναστατικό αγώνα που είναι σε ανοδική φάση. Αλλά δεν θα τα καταφέρουν, οι καταπιεσμένοι λαοί θα υπερασπιστούν τις ιδέες τους με κάθε τρόπο και θα συνεχίσουν τον αγώνα εναντία στη φασιστική καταπίεση. Μέσα σε τόση αδικία και αυθαιρεσία ο λαός βεβαίως θα βρει τρόπους και μέσα για να εκφραστεί. Όσο συνεχίζεται αυτή η άγρια εκμετάλλευση στον κόσμο και στην Τουρκία, καμία δύναμη δεν μπορεί να εμποδίσει τον αγώνα του λαού, την κινητοποίησή του για να υπερασπιστεί τον εαυτό του.
Όπως απέδειξε η ιστορία, τον τελευταίο λόγο τον λένε πάντα οι αντιστεκόμενοι.
ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ!
ΚΑΤΩ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ, ΖΗΤΩ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ!
Καλούμε όλους/ες να δείξουν την συμπαράστασή τους στους επαναστάτες από την Τουρκία.

http://oagonas.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ