Κουρδικό «Διαδικασία λύσης»: Πηγαίνοντας προς νέο φρακάρισμα.

0

Ακόμη και αν δεν αναφέρεται έτσι, αξιολογείται ως «διαδικασία επίλυσης» και βασίζεται στις πρωτοβουλίες των κέντρων εξουσίας, κυρίως του τουρκικού κράτους, και συνεχίζεται με όλο και περισσότερα ερωτηματικά.

Ενώ από τη μία πλευρά εντείνονται οι εκτεταμένες καθημερινές επιθέσεις για τη διάλυση του κουρδικού εθνικού κινήματος, από την άλλη πραγματοποιούνται επαφές και διαπραγματεύσεις σε διπλωματικό επίπεδο σχετικά με το καθεστώς της βορειοανατολικής Συρίας, που περιλαμβάνει και τη Ροζάβα. Σε αυτό το πλαίσιο, οι μάζες αναζητούν απαντήσεις για το τι πραγματικά συμβαίνει με αυτή την διαδικασία και πώς θα διαμορφωθεί, και δικαίως την επικρίνουν για την έλλειψη διαφάνειας.

Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση των εξελίξεων στην περιοχή, είναι σημαντικό να αναφερθούμε στη σημασία της 61ης Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, που πραγματοποιήθηκε από τις 14 έως τις 16 Φεβρουαρίου 2025, η οποία ασχολήθηκε με το μέλλον της Συρίας, την περιφερειακή επιρροή του Ιράν και τις στρατηγικές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην περιοχή.

Η Διάσκεψη του Μονάχου και οι Κούρδοι

Για πρώτη φορά, οι Κούρδοι της Ροζάβα εκπροσωπήθηκαν σε διεθνή συνεδρίαση, στη διάσκεψη του Μονάχου. Στην εκδήλωση συμμετείχαν ο Νετζίρβαν Μπαρζανί και ο Μπαφίλ Ταλαμπανί από το Ιρακινό Κουρδιστάν, ενώ ο Γιουνούς Μπεχράμ, εκπρόσωπος της Ροζάβα, αναφέρθηκε στις εξελίξεις στη Συρία και τα ζητήματα ασφάλειας της περιοχής στη βόρειοανατολική Συρία. Ο Μπεχράμ αξιολόγησε τη συμμετοχή της Ροζάβα στη διάσκεψη ως «ιστορική στιγμή» και υπογράμμισε ότι «μέχρι τώρα, μόνο το Ιρακινό Κουρδιστάν εκπροσωπούνταν σε αυτή τη διάσκεψη», δηλώνοντας: «Η συμμετοχή μας αποτελεί σημαντικό βήμα για να γίνει η βορειοανατολική Συρία μέρος του παγκόσμιου διαλόγου για την ασφάλεια. Είναι μια κρίσιμη ευκαιρία να εκφράσουμε τις ανησυχίες μας και να αγωνιστούμε για αναγνώριση». Με τη δήλωσή του έδωσε σημαντικά στοιχεία για το τι προσδοκούσαν από τον δυτικό ιμπεριαλισμό. Μπορούμε να πούμε ότι οι προσδοκίες της Ροζάβα από αυτή τη διάσκεψη σχετίζονται με τα βήματα που έγιναν για αναγνώριση της ασφάλειας, της δομής της de facto διοίκησης, τον ρόλο των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) και τη συνεχιζόμενη απειλή από το ISIS.

Η «απειλή του ISIS», την οποία ο δυτικός ιμπεριαλισμός ανέδειξε ως αιτία της σχέσης του με την Ροζάβα, αποτέλεσε ένα από τα κύρια θέματα του πάνελ στο οποίο μίλησε ο Μπεχράμ στην εκδήλωση. Ο Μπεχράμ υπογράμμισε ότι ο στόχος του SDF είναι «να ενισχύσει τη νομιμότητα της Ροζάβα και να προστατεύσει την Ευρώπη από την απειλή του ISIS» και αυτό «πρέπει να αναγνωριστεί και να εκτιμηθεί».

Ο Ν. Μπαρζάνι, κατά τη διάρκεια της διάσκεψης, είχε σειρά συναντήσεων με υψηλόβαθμα στελέχη, όπως την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, τον Πατριάρχη της Αντιόχειας, τον πνευματικό ηγέτη της Συριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας Μωράν Μορ Ιγνάτιο ΙΙ Εφρέμ, τον αμερικανό Γερουσιαστή Κρις Βαν Χόλεν και τον Πρωθυπουργό του Κουβέιτ, Σεΐχη Αχμέτ Αμπντάλα Αχμέτ Σαμπάχ. Αν και δεν γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες των συζητήσεων αυτών, είναι προφανές ότι πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις για τη συνεργασία με το Ιρακινό Κουρδιστάν και τις περιφερειακές εξελίξεις που αφορούν και τη Ροζάβα.

Στη διάσκεψη του Μονάχου, οι Κούρδοι εκπροσωπήθηκαν σε δύο κομμάτια, ωστόσο η σημασία του ρόλου των Μπαρζανί για το μέλλον της Ροζάβα έγινε κατανοητή μέσω των υψηλού επιπέδου επαφών που πραγματοποιήθηκαν εκεί. Να υπογραμμίσουμε ότι σ’ αυτή τη διάσκεψη δεν μπόρεσαν να επιλυθούν οι περιφερειακές αντιφάσεις, παρόλο που η Συρία δημιουργούσε ελπίδες για τις ΗΠΑ και την ΕΕ στην προσπάθεια ξεπεράσματος του διατλαντικού αδιεξόδου. Αν και η Τουρκία απέτυχε στις απόπειρές της να κυριαρχήσει στη Ροζάβα, συνεχίζει να πιέζει για να επιβάλει όρους για να πάρει μερίδιο από την συρρικνωμένη πίτα. Ο Χακάν Φιντάν, κατά τη διάρκεια της διάσκεψης επισημαίνοντας τα κοιτάσματα πετρελαίου της Ροζάβα, υπενθύμισε ακόμη μια φορά στα ιμπεριαλιστικά αφεντικά του: «Δεν μπορούμε να δείξουμε ανοχή στις ένοπλες πολιτοφυλακές». Ο Χασάν Σέιμπανι, εκπρόσωπος της προσωρινής κυβέρνησης της Συρίας, επιδεικνύοντας τη στάση που αναμενόταν στο ζήτημα της «συμπερίληψης», κέρδισε την εκτίμηση. Με βάση τις τοποθετήσεις που εκφράστηκαν στη διάσκεψη, είναι εμφανές ότι εμφανίζονται σημαντικές αντιφάσεις μεταξύ της Τουρκίας και της «προσωρινής κυβέρνησης» στη Συρία.

Η διαδικασία, οι εξηγήσεις και οι επαφές

Η διαδικασία με επίφαση ειρήνης που ξεκίνησε η Τουρκία συνεχίζει να διατηρεί τη θέση της στην ημερήσια διάταξη, ενώ οι επιθέσεις εναντίον των κατακτήσεων και της βούλησης του κουρδικού λαού συνεχίζονται. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, διορίστηκε διαχειριστής στο Βαν, το HDK (Συνομοσπονδία Δημοκρατικών Κουρδικών Κοινοτήτων) χαρακτηρίστηκε αυθαίρετα ως εγκληματική οργάνωση, εκατοντάδες άνθρωποι συνελήφθησαν, υπέστησαν βασανιστήρια και δεκάδες επαναστάτες και δημοκράτες συνελήφθησαν. Σε αυτή την κατάσταση, το τι θα προκύψει στο τέλος της διαδικασίας είναι εντελώς άγνωστο για τις λαϊκές μάζες.

Η αβεβαιότητα αυτή δεν οφείλεται μόνο στο γεγονός ότι η φασιστική εξουσία κινείται με το ρόπαλο στο ένα χέρι και τον κλάδο ελαίας στο άλλο, αλλά και στο ότι η KUH (Κουρδικό Εθνικό Κίνημα) δεν έχει δείξει διαφάνεια όσον αφορά τη διαδικασία, συμβάλλοντας έτσι στην αβεβαιότητα.

Οι επιστολές που φέρεται να έστειλε ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν στη Ροζάβα, το Ιρακινό Κουρδιστάν, την Ευρώπη και το Καντίλ επιβεβαιώθηκαν από τους παραλήπτες. Ωστόσο, από τις δηλώσεις που έγιναν από τα τέσσερα κέντρα δεν διευκρινίστηκε ποιο είναι το σχέδιο δράσης. Ορισμένες σημαντικές δηλώσεις του Τζεμίλ Μπάγικ είναι οι εξής:

«Στην περιοχή της Μέσης Ανατολής γίνονται αλλαγές και οι καταστάσεις εξελίσσονται πολύ γρήγορα. Το σύστημα που είχε δημιουργηθεί κατά τον Α' και Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έχει καταρρεύσει και τώρα επιδιώκουν να δημιουργήσουν ένα νέο σύστημα. Το σύστημα του καπιταλιστικού εκσυγχρονισμού προσπαθεί να δημιουργήσει ένα νέο σύστημα, βασισμένο στα δικά του συμφέροντα. Και αυτό το σύστημα είναι εναντίον των λαών. Ο αρχηγός Άπο (Αμπντουλάχ Οταλάν) επεμβαίνει σε αυτή την κατάσταση».

«Ο Οτσαλάν επιθυμεί να φτάσει σε έναν μεγαλύτερο στόχο με τις κινήσεις που είχε ξεκινήσει προηγουμένως. Θέλει να βγάλει το κουρδικό ζήτημα από το πεδίο του πολέμου και να το μεταφέρει στο δημοκρατικό πεδίο. Πάνω σ’ αυτή τη βάση προσπαθεί. Οι δηλώσεις και οι συζητήσεις που γίνονται έχουν θετικό αντίκτυπο στον λαό, τους δημοκράτες, τους διανοούμενους και τους σοσιαλιστές».

«Για τους Κούρδους, παρουσιάζεται σαν μια ιστορική ευκαιρία. Ο ρόλος των Κούρδων είναι πολύ ισχυρός. Σήμερα, στη Μέση Ανατολή μαίνεται ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Η Μέση Ανατολή καταστράφηκε, και κυρίως η ήττα του καθεστώτος ΜΠΑΑΘ, το σύστημα που είχαν δημιουργήσει η Αγγλία και η Γαλλία στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο έχει καταρρεύσει. Θα δημιουργηθεί ένα νέο σύστημα. Υπάρχουν πολλά κέντρα που πολεμούν για τη Μέση Ανατολή. Όλοι προσπαθούν να πετύχουν τους στόχους τους, αλλά όλοι βλέπουν ότι χωρίς τους Κούρδους αυτό δεν είναι δυνατό. Όλα αυτά τα κέντρα προσπαθούν να προσελκύσουν τους Κούρδους για να μπορέσουν να πετύχουν αποτελέσματα στη Μέση Ανατολή. Αυτό δημιουργεί μια μεγάλη δυνατότητα για τους Κούρδους. Γι' αυτό, ακριβώς σε αυτή την περίοδο, οι Κούρδοι πρέπει να λύσουν το εθνικό τους ζήτημα. Πρέπει να πραγματοποιήσουν το εθνικό συνέδριο άμεσα».

Οι δηλώσεις του Μπαγίκ, που εστιάζουν στη νέα αναδιάρθρωση της Μέσης Ανατολής, δείχνουν ότι το Κουρδικό Εθνικό Κίνημα συνειδητοποιεί ότι οι Κούρδοι είναι το «φρέσκο αίμα» για τους ιμπεριαλιστές. Είναι σε όλους γνωστό ότι οι κύριοι παράγοντες του ιμπεριαλισμού, οι ΗΠΑ και η Αγγλία, επιθυμούν να ξαναδημιουργήσουν τη Μέση Ανατολή με βάση τα δικά τους συμφέροντα. Ωστόσο, ο ιμπεριαλισμός, όπως υποστηρίζει ο Μπαγίκ, δεν δημιουργεί «ένα νέο σύστημα» στη Μέση Ανατολή, αλλά επαναφέρει το δικό του σύστημα. Το να λέμε ότι ο Οτσαλάν παρεμβαίνει υπέρ των λαών σε αυτή την κατάσταση δεν είναι παρά δημαγωγία ή για να το θέσουμε αλλιώς είναι υπερβολή.

Στη συνέχεια της δήλωσης, αναφέρεται ότι ο Οτσαλάν επιθυμεί να βγάλει το κουρδικό ζήτημα από το πεδίο του πολέμου και να το μεταφέρει σε δημοκρατικό πεδίο. Ωστόσο, μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι υπάρχει δημοκρατικό πεδίο στη χώρα; Πόσο ρεαλιστική είναι η προσδοκία ότι οι λαοί που καθημερινά βιώνουν βασανιστήρια, συλλήψεις, φυλακίσεις, καταπατήσεις των δικαιωμάτων και της βούλησής τους μπορούν να κινούνται σε δημοκρατικό πεδίο; Πόσο αντιστοιχούν οι ρόδινες συζητήσεις για την «κουρδο-τουρκική αδελφοσύνη», που διεξάγονται το τελευταίο διάστημα, στο αυξανόμενο εθνικιστικό κύμα σε κοινωνική κλίμακα; Αυτές οι δηλώσεις, κατά τη γνώμη μας, εκφράζουν τη λανθασμένη αντίληψη του Κουρδικού Εθνικού Κινήματος για την πραγματικότητα.

Είναι σαφές ότι σε καμία χώρα που κυβερνάται από φασισμό δεν μπορεί να υπάρχει δημοκρατικό πεδίο. Επομένως, ο ισχυρισμός ότι με πρωτοβουλίες διάλυσης του αγώνα διεκδίκησης της ισότητας των καταπιεσμένων εθνών και ότι θα βρεθεί απάντηση με την μεταφορά του ζητήματος «στο δημοκρατικό πεδίο» δεν είναι πειστικός. Είναι ανάγκη να γνωρίζουμε ότι δεν μπορεί να αναβιώσει η «ιστορική αδελφοσύνη» πριν επιτευχθεί πλήρης ισότητα δικαιωμάτων. Η πολιτική που συνδυάζει τον κλάδο ελαίας με το ρόπαλο και η φαινομενικά αντιφατική στάση των Ερντογάν και Μπαχτσελί συνδέεται με τις άρχουσες τάξεις που διαμορφώνουν την περιοχή για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους και τη διάλυση του Κουρδικού Εθνικού Κινήματος και υφαίνουν βελονιά τη βελονιά τις επιθέσεις ενάντια στους λαούς της περιοχής.

Από την άλλη πλευρά, είναι αλήθεια ότι για τους Κούρδους είναι μια ιστορική διαδικασία. Ωστόσο, είναι θέμα συζήτησης αν αυτή η διαδικασία είναι ευκαιρία όπως παρουσιάζεται ή μήπως είναι κίνδυνος.

Η ρητορική της «ευκαιρίας» βασίζεται στο επιχείρημα ότι η ανατροπή που σημειώθηκε στη Μέση Ανατολή, ιδιαίτερα η «ήττα» του καθεστώτος Μπάαθ, οδήγησε στην κατάρρευση του συστήματος που χτίστηκε από τη Βρετανία και τη Γαλλία. Είναι προφανές ότι αυτός ο ισχυρισμός είναι πλάνη. Τόσο που, μαζί με τις ΗΠΑ, η Αγγλία και η Γαλλία βρίσκονται σε καθοριστική θέση στον περιφερειακό σχεδιασμό. Επομένως, αυτή η ιστορική διαδικασία μπορεί να αξιολογηθεί ως μια «ευκαιρία» ακόμη ισχυρότερης εξάρτησης από τις ΗΠΑ και τους δυτικούς ιμπεριαλιστές και επισημοποίησης και αποτελεί κίνδυνο για την απελευθέρωση του κουρδικού έθνους,.

Ωστόσο, αν και μπορεί να φαίνεται σοφό να πιστεύουμε ότι οι Κούρδοι πρέπει να λύσουν το πρόβλημα μέσω ενός εθνικού συνεδρίου εκμεταλλευόμενοι τις αντιθέσεις στη Μέση Ανατολή και τις σχέσεις που έχουν δημιουργηθεί με τους ιμπεριαλιστές, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτοί που κρατούν τα ηνία στα τέσσερα κομμάτια του Κουρδιστάν, που έχουν τη δύναμη να προσαρτήσουν, να καταλάβουν, να διαταράξουν και να επιβάλουν συμφωνίες, είναι οι ιμπεριαλιστές.

Είναι μια παραχωρηθείσα υποταγή

Το όνομα της διαδικασίας δεν έχει ακόμη δοθεί, αλλά αν λάβουμε υπόψη τις περιφερειακές εξελίξεις, τους προσανατολισμούς των ιμπεριαλιστών και την κατάσταση της Τουρκίας και του Κουρδικού Εθνικού Κινήματος, είναι προφανές ότι κάτι θα προσφερθεί στους Κούρδους. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι ένα κέρδος σε εθνικό επίπεδο είναι στην ημερήσια διάταξη. Ο μόνος τρόπος για την επίτευξη εθνικών κατακτήσεων δεν είναι οι θετικές απαντήσεις στις κραυγές των κυρίαρχων στρωμάτων της Τουρκίας για διάλυση, αλλά η επέκταση και ενίσχυση του δίκαιου πολέμου. Η ύπαρξη της προσάρτησης των τεσσάρων τμημάτων στην Τουρκία, το Ιράν, το Ιράκ και τη Συρία σε αυτή τη περιοχή δείχνει ότι έγινε με μιλιταρισμό. Για αυτό και επειδή η ξεκάθαρη βούληση της Τουρκίας να διαλύσει τον κουρδικό εθνικό αγώνα, είναι αδύνατο να παραχωρηθούν εθνικά δικαιώματα. Επομένως, είναι δυνατόν να προβλεφθεί ότι αυτό που θα προσφερθεί στους Κούρδους σε αυτή τη διαδικασία θα είναι ουσιαστικά κάτι που μπορούν να το σφετεριστούν και να το πάρουν πίσω. Στην πραγματικότητα, η επιθυμία της Τουρκίας να σπάσει τη βούληση του λαού και να εφαρμόσει τα σχέδια διάλυσης που βασίζονται στην στρατηγική εξόντωσης από την αρχή της διαδικασίας, είναι αδιαμφισβήτητα δεδομένα για αυτό. Θα πρέπει να είναι σαφές στις λαϊκές μάζες ποια μπορεί να είναι τα κέρδη.

Ωστόσο, θα πρέπει να είναι σαφές ότι τα όρια του παραδείγματος του Κουρδικού Εθνικού Κινήματος καθορίζονται από συμβιβαστικές γραμμές και μόνο σ’ αυτό το πλαίσιο μπορεί να γίνει «πρόοδος». Παρόλο που το Κουρδικό Εθνικό Κίνημα έχει μια σημαντική αλλά κυρίως αποτελεσματική ένοπλη δύναμη, ενεργεί με ρεφορμισμό. Σε αυτό το πλαίσιο, η ιδέα ότι η Τουρκία θα παραχωρήσει εθνικές κατακτήσεις στους Κούρδους είναι λανθασμένη. Οι κατακτήσεις μπορούν να επιτευχθούν όχι με χάρες, αλλά μόνο με την οργάνωση και την επέκταση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.

πηγή: η έντυπη έκδοση της τούρκικης εφημερίδας Yeni Demokrasi Gazetesi 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συρία: Η πτώση του καθεστώτος Άσαντ και η επόμενη μέρα στη χώρα και τη Μέση Ανατολή

0

Η πτώση του καθεστώτος Άσαντ είναι ένα μεγάλο γεγονός που επηρεάζει ήδη τον ρόλο, τη θέση και τα επόμενα βήματα τόσο των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων -και κυρίως των ΗΠΑ και της Ρωσίας- στην περιοχή και όχι μόνο, όσο και μιας σειράς δυνάμεων (Τουρκία, Ιράν), όπως και του σιωνιστικού κράτους αλλά και των αντιδραστικών αραβικών καθεστώτων.

Η άκρως θεαματική προέλαση της ισλαμιστικής οργάνωσης Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS), που μέσα σε δέκα μέρες μπόρεσε να καταλάβει το Χαλέπι, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη χώρα, την Νταραά και την Χόμς για να προελάσει και να μπει νικήτρια στην πρωτεύουσα Δαμασκό, οδηγεί σε ορισμένες διαπιστώσεις, αλλά και εγείρει σημαντικά ερωτηματικά για την επόμενη μέρα.

Η στρατιωτική κίνηση της HTS προετοιμάστηκε σε βάθος και υποστηρίχτηκε σε εκπαίδευση, εξοπλισμό και πληροφορίες από μια ισχυρή δύναμη. Επιπλέον, και οι ισλαμιστικές δυνάμεις που κινήθηκαν στο νοτιοδυτικό μέτωπο την ίδια χρονική στιγμή χρηματοδοτούνταν επίσημα από τις ΗΠΑ και τη Δύση. Με αυτή την έννοια, δεν μας εκπλήσσουν αναφορές σε δυτικά ΜΜΕ για συνάντηση του στρατιωτικού ηγέτη της επίθεσης, Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζολάνι, τον Δεκέμβριο του 2023 με αμερικανικές και βρετανικές μυστικές υπηρεσίες (κλιμάκια της CIA και της MI6). Μάλλον το αντίθετο θα μας δημιουργούσε έκπληξη, ειδικά όταν είναι γνωστή η «πλάτη» που έβαλαν οι ΗΠΑ στην άνδρωση του ISIS… Ούτε τυχαία ήταν η «επιδιόρθωση» προς το «μετριοπαθές» του προφίλ του ίδιου του Τζολάνι και της HTS, που προέρχεται από την Αλ Νούσρα, δηλαδή το παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία, σε ανύποπτο χρόνο το 2021. Αυτή η διαδικασία έχει επιταχυνθεί αυτές τις μέρες, με τη συμβολή όλων των καθεστωτικών δυτικών ΜΜΕ και με εντολή φυσικά από τη μητρόπολη (ΗΠΑ).

Οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές έτσι κι αλλιώς δεν βολεύονταν με τα δεδομένα που είχαν παραχθεί από την επέμβαση του ρωσικού ιμπεριαλισμού υπέρ του ετοιμόρροπου καθεστώτος Άσαντ τον Σεπτέμβριο του 2015, που οδήγησε στη νεκρανάστασή του. Μετά την απόσχιση του Ιράν το 1979 από την αμερικανική-δυτική επιρροή και το βάλτωμα στο Ιράκ, η επανεμφάνιση της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή μέσω του συριακού καθεστώτος ήταν ένα ακόμη σημαντικό χτύπημα στη μεγάλη επιρροή που είχαν στην περιοχή. Οι εξελίξεις στην Ουκρανία πρέπει να έδωσαν τροφή για σκέψη και σχεδιασμούς. Το μεσοδιάστημα ανάμεσα στις αμερικανικές εκλογές και την ανάληψη της προεδρίας από τη νέα διοίκηση Τραμπ ενεργοποίησε μηχανισμούς και επιτάχυνε κινήσεις. Άλλωστε, και τα δεδομένα που είχαν παραχθεί την τελευταία περίοδο δημιουργούσαν το έδαφος για αυτό: η Ρωσία είχε αποσύρει μια σειρά δυνάμεις από τη Συρία και εστίαζε ολοένα και πιο πολύ στο ουκρανικό μέτωπο, πετυχαίνοντας μια σειρά νίκες στο πεδίο των μαχών, ενώ φανερή ήταν η αποδυνάμωση του Ιράν και της Χεζμπολάχ από τις επιθέσεις του σιωνιστικού κράτους.

Οι πρώτες μέρες της επίθεσης των ισλαμιστών έδιναν την εντύπωση πως η όλη εξέλιξη θα χρησιμοποιούνταν σαν ένας ισχυρός αντιπερισπασμός, που θα δυσκόλευε κυρίως τη Ρωσία αλλά και το Ιράν. Τελικά, η δυναμική των πραγμάτων παρήγαγε χτύπημα στην επιρροή αλλά και το κύρος της Ρωσίας στη Συρία και στην ευρύτερη περιοχή και τραυμάτισε -ίσως θανάσιμα- τον «συριακό κόμβο» του λεγόμενου «Άξονα της Αντίστασης» που έχει δημιουργήσει το Ιράν στη Μέση Ανατολή. Κυρίως όμως, μέσω όλων των προηγουμένων δημιούργησε τη δυνατότητα για τις ΗΠΑ να διεκδικήσουν την επανάκτηση του στρατηγικού πλεονεκτήματος που είχαν στην περιοχή, που μένει να δούμε αν θα το κατορθώσουν ή όχι.

Η Τουρκία φυσικά και γνώριζε τις κινήσεις, μιας και είχε παρουσία και ρόλο στη βορειοανατολική Συρία, τόσο απευθείας μέσω της Συμφωνίας της Αστάνα του 2016 αλλά και των στρατευμάτων που είχε εγκαταστήσει στην περιοχή μετά από μια σειρά επεμβάσεις της στη γειτονική της χώρα, όσο και μέσω του Συριακού Εθνικού Στρατού (SAN), του οποίου είναι επίσημος υποστηρικτής, χρηματοδότης και εκπαιδευτής. Άλλωστε, την ώρα που η HTS κινούνταν προ το Χαλέπι, ο SAN άνοιγε μέτωπο νοτιότερα για αντιπερισπασμό και διευκόλυνση του κυρίως μετώπου.

Οι εξελίξεις αυτές, όπως επισημαίνουν πολλοί αναλυτές, κρύβουν ευκαιρίες αλλά και κινδύνους για την αστική τάξη της Τουρκίας. Η πτώση του Άσαντ, της δίνει μια μεγάλη ευκαιρία να καλύψει το κενό που αφήνει η αποδυνάμωση του Ιράν και της Χεζμπολάχ και έτσι να επιδιώξει να αναλάβει περιφερειακό ρόλο. Από την άλλη, με δεδομένη την παρουσία των Κούρδων του YPG και της «υποστήριξης» (δηλαδή χρησιμοποίησής τους) από τις ΗΠΑ, υπάρχει πιθανότητα να ανοίξει εκ νέου το ζήτημα της αυτονόμησης της κουρδικής περιοχής στα πρότυπα του αντίστοιχου αυτόνομου κουρδικού θύλακα στο Ιράκ, κάτι που για την αστική τάξη της Τουρκίας θίγει ζητήματα εδαφικής ακεραιότητας και «εθνικής ασφάλειας». Στη βάση της αναβάθμισης της επιρροής της στη Συρία, πιθανά θα «αιτηθεί» στην Ουάσιγκτον την εξουδετέρωση της «κουρδικής απειλής», δίνοντας ως αντάλλαγμα τις υπηρεσίες που είναι διατεθειμένη να προσφέρει. Όμως, μπορεί να διακινδυνεύσει μια ρήξη με τις ΗΠΑ, κινούμενη ενάντια στις YPG, ενόσω ισχύει η στήριξη των ΗΠΑ σ’ αυτές; Ο δεύτερος κίνδυνος αφορά το ποιες θα είναι οι επιπτώσεις που θα έχουν οι επιλογές της Τουρκίας στις ιδιόμορφες σχέσεις που διατηρεί με τον ρωσικό ιμπεριαλισμό. Θα αφήσει η Ρωσία αναπάντητο το χτύπημα που δέχτηκε και τη συνέργεια σ’ αυτό της αστικής τάξης της Τουρκίας; Επιπλέον και μεσοπρόθεσμα, πόσο άραγε δυνατή και ικανή είναι, ώστε να μπορεί να διαχειριστεί την παρουσία της στο περίπλοκο τοπίο που διαμορφώνεται στη Συρία με τέτοιο τρόπο ώστε να έχει κέρδη και όχι απώλειες;

Στους κατ’ αρχήν κερδισμένους φαίνεται να είναι και το Ισραήλ, που βλέπει, όπως προαναφέραμε, έναν σημαντικό κόμβο του ιρανικού «Άξονα της Αντίστασης» να δέχεται ισχυρό χτύπημα. Όμως, και για τους σιωνιστές οι εξελίξεις στη Συρία κρύβουν μια σειρά παγίδες και κινδύνους. Πώς ακριβώς θα δρομολογηθούν οι εξελίξεις στη Συρία; Ποιοι θα είναι οι νέοι κυβερνώντες και πόσο ελεγχόμενοι θα είναι σε μια πορεία; Η εξέλιξη του Ιράκ τις τελευταίες δυόμιση δεκαετίες είναι αρκετά διδακτική (από την ανάποδη) όχι μόνο για τις ΗΠΑ αλλά και για το ίδιο το Ισραήλ. Άλλωστε, γι’ αυτό οι σιωνιστές αναβάθμισαν την εργαλειακή υποστήριξη των Κούρδων (διαδικασία που έχει τις ρίζες της στα χρόνια του Οτσαλάν) στη λογική μιας κρίσιμης σφήνας ενάντια στο Ιράν αλλά και στην Τουρκία. Όσο για τις πολύ πρόσφατες επιθετικές κινήσεις του σιωνιστικού στρατού μέσα στο έδαφος της Συρίας και τους βομβαρδισμούς βάσεων του συριακού στρατού που στόχευαν κυρίως την αεράμυνα της Συρίας, μπορούμε βάσιμα να ισχυριστούμε δύο πράγματα. Οι σιωνιστές θέλουν να καταστήσουν ακόμα πιο ανίσχυρη την «αυριανή» Συρία και δεύτερον, πως οι κινήσεις τους ήταν σε πλήρη γνώση και στήριξη των ΗΠΑ. Οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές έχουν κάθε λόγο να «κοντύνουν» ακόμα περισσότερο τις περιορισμένες αμυντικές και γενικότερα στρατιωτικές δυνατότητες της Συρίας, ώστε αυτοί που θα την κυβερνήσουν να μπορούν να ελεγχθούν ευκολότερα και να είναι ευάλωτοι σε πιέσεις και εκβιασμούς.

Στους κατ’ αρχήν χαμένους της όλης εξέλιξης είναι φυσικά η Ρωσία και το Ιράν. Ο ρωσικός ιμπεριαλισμός, με την εστίασή του στον πόλεμο στην Ουκρανία, διαπίστωσε όταν ξεκίνησε η ιστορία στη Συρία, πως δεν προλαβαίνει να δώσει δυνάμεις για τη στήριξη του καθεστώτος. «Απέσυρε» τις δυνάμεις του (όπως έκανε και το Ιράν), θεωρώντας πως θα είχε μόνο απώλειες, χωρίς από την άλλη να μπορέσει να αλλάξει τη ροή των γεγονότων, που ήταν πολύ ραγδαία. Παράλληλα, κινήθηκε παρασκηνιακά και με τα κανάλια που απευθείας διαθέτει με τις δυνάμεις της HTS, για να δει τις προθέσεις της άλλης πλευράς.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εάν οι διαρροές που τώρα έρχονται στο φως της δημοσιότητας και αφορούν τη δυσαρέσκεια της Μόσχας αλλά και της Τεχεράνης για την άρνηση του Άσαντ να μπει σε μια διαδικασία συζητήσεων με τη «νόμιμη αντιπολίτευση» είναι μόνο το φύλο συκής, για να καλύψει ο ρώσικος ιμπεριαλισμός την αδυναμία στήριξης του καθεστώτος Άσαντ ή αφορούν και πραγματικές προσπάθειες της Ρωσίας να λύσει εκκρεμότητες, πριν λυθούν με άλλο τρόπο. Πάντως και ο Ερντογάν έχει αναφερθεί επανειλημμένα στο ίδιο ζήτημα. Επιπλέον, είναι φανερό πως η Ρωσία επιδίωξε και πίεσε τον Άσαντ, που τρέπονταν σε φυγή, να γίνει μια «ομαλή μεταβίβαση» της εξουσίας.

Για τον ρωσικό ιμπεριαλισμό, που βλέπει την επιρροή του στη Συρία να περιορίζεται και το κύρος του ως ιμπεριαλιστή να χτυπιέται, στη νέα φάση που ανοίγεται προέχει η υπεράσπιση των δύο βάσεών του στη Συρία: της αεροπορικής βάσης στο Χμειμίμ και κυρίως της ναυτικής βάσης στην Ταρτούς στην επαρχία της Λαττάκειας. Μπορεί να έχουν πάρει διαβεβαιώσεις από την ηγεσία της HTS πως οι βάσεις τους δεν θα πειραχτούν, αλλά όπως υπογράμμισε και ο Πεσκόφ, πρέπει να περιμένουμε. Η απώλεια της ναυτικής βάσης της Ταρτούς, της μοναδικής βάσης της Ρωσίας στη Μεσόγειο, που της δίνει τη δυνατότητα να μην κρατά τον πολεμικό της στόλο εγκλωβισμένο στη Μαύρη Θάλασσα αλλά και να κάνει, μέσω αυτής, προβολή ισχύος στην ευρύτερη περιοχή, θα είναι ένα σημαντικό χτύπημα στις ιμπεριαλιστικές της επιδιώξεις. Και δεν έχουμε καμιά αμφιβολία πως οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές εργάζονται ήδη προς αυτή την κατεύθυνση.

Είναι πολύ νωρίς για να μπορούμε να μιλήσουμε για το πώς θα διαμορφωθεί η «επόμενη μέρα» στη Συρία και στη Μέση Ανατολή. Η κατάρρευση του καθεστώτος και του στρατού του σε μόλις δέκα μέρες δείχνει πόσο κούφιο, από άποψη κοινωνικής συνοχής αλλά και νομιμοποίησης, ήταν το καθεστώς Άσαντ. Το κοινωνικό σώμα της άλλοτε κοσμικής Συρίας, μετά από τις χρόνιες επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών της δύσης και της Ρωσίας, μετά από την ενίσχυση των θρησκευτικών φανατισμών και διαιρέσεων, δείχνει κατακερματισμένο όσο ποτέ άλλοτε. Η σύγκρουση των ιμπεριαλιστών για το ποιοι, πόσο και ποιο τμήμα της θα ελέγχουν, είναι σίγουρο ότι θα αγριέψει το επόμενο διάστημα. Σε συνδυασμό με αυτό, πολλά είναι τα βραχυκυκλώματα που μπορούν να προκύψουν με τις ήδη επιθετικές κινήσεις δυνάμεων όπως η Τουρκία και το Ισραήλ, ενώ και το Ιράν θα δει τι μπορεί να κάνει, για να σώσει επιρροή και ρόλο στη χώρα. Τα υπόλοιπα αντιδραστικά αραβικά καθεστώτα, από τη μια επίσημα δείχνουν να περιμένουν να δουν πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση και παράλληλα έχουν ενεργοποιήσει τους μηχανισμούς και τα κανάλια επιρροής που διαθέτουν μέσα στη Συρία, για να επηρεάσουν ό,τι μπορούν προς δικό τους όφελος. Συνολικότερα, πρέπει να δουν τις κινήσεις τους και τις επιλογές τους, σε ένα τοπίο με την επιρροή της Ρωσίας και του Ιράν να έχει περιοριστεί.

Μπορεί άραγε σε ένα τέτοιο ναρκοθετημένο πεδίο, μια ετερόκλητη συμμαχία αντιδραστικών, όπως αυτή που πάει να συμπτυχθεί μεταξύ ισλαμιστών και τμημάτων του παλιού καθεστώτος, με επίσης ετερόκλητες και αντιτιθέμενες εξαρτήσεις, επιρροές και επιδιώξεις, να διατηρήσει τη συνοχή και την υπόσταση της Συρίας ως χώρας; Πολύ περισσότερο, είναι δυνατόν να πιστεύει κανείς ότι με αντιδραστικά και ιμπεριαλιστικά υλικά μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για να τερματιστεί η περιδίνηση αυτού του πολύπαθου λαού; 

Προλεταριακή Σημαία - https://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Σεισμόπληκτους Τουρκίας - Συρίας | Συγκέντρωση οικονομικής ενίσχυσης και ειδών πρώτης ανάγκης

0

Η Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Σεισμόπληκτους Τουρκίας - Συρίας συγκεντρώνει οικονομική ενίσχυση και είδη πρώτης ανάγκης στα στέκια:

Ιδέα Fabrika:

Θεμιστοκλέους 43-45, Εξάρχεια 

Βιβλιοπωλείο Εκτός των Τειχών: 

Γραβιάς 10-12, Εξάρχεια 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΜΕ ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ!

0

Το τουρκικό φασιστικό κράτος που δολοφονεί σε επίπεδο γενοκτονίας το κουρδικό έθνος στο τουρκικό Κουρδιστάν, μεταφέροντας αυτή τη φασιστική και δολοφονική του παράδοση έξω από τα δικά του σύνορα, ξεκίνησε την εισβολή στο Συριακό Κουρδιστάν, στην Ροζάβα. Η επιθετική εισβολή, υποστηριζόμενη από όλες τις φασιστικές και αντιδραστικές κλίκες της τουρκικής άρχουσας τάξης μετατράπηκε σε επιθετικότητα ενάντια στην ύπαρξη του κουρδικού έθνους και τις κατακτήσεις του κουρδικού έθνους.

Οι δυνάμεις της φασιστικής δικτατορίας, θέλουν να εξαφανίσουν τις κατακτήσεις των Κούρδων της Συρίας. Αφού δεν τα κατάφεραν με τον ISIS και τις υπόλοιπες ισλαμιστικές συμμορίες, απαιτείται να υπάρξει μια νέα σφαγή των Κούρδων για να εξαλειφθούν οι αξίες που δημιούργησαν και οι θέσεις που κατέκτησαν, ο Συριακός λαός και το κουρδικό έθνος με την μεγάλη αφοσίωση, τις θυσίες και την αντίστασή τους και να εμποδιστεί το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του κουρδικού έθνους με ένα πόλεμο.

Στο μέτωπο των μερίδων της τουρκική άρχουσας τάξης υπάρχει μια συναίνεση, όπως πάντα και σήμερα, όσο αφορά τις κατακτήσεις των Κούρδων. Φαίνεται ότι η φασιστική δικτατορία έχει κάνει όλες τις προετοιμασίες για την εισβολή στην βόρεια και την ανατολική Συρία και ιδιαίτερα στις κουρδικές περιοχές που βρίσκονται μέσα στα σύνορα της Συρίας, πήρε τις αναγκαίες άδειες από τους ιμπεριαλιστές αφέντες της για μια αιματηρή εκστρατεία. Αυτή η στάση των ιμπεριαλιστών δεν εκπλήσσει τους κομμουνιστές. Οι εξελίξεις είναι συμβατές με τον χαρακτήρα των ιμπεριαλιστών. Οι ιμπεριαλιστές δεν ήταν και δεν μπορούν να είναι φίλοι των καταπιεζόμενων λαών. Οι ιμπεριαλιστές δεν είναι και δεν πρόκειται να είναι με την πλευρά των καταπιεσμένων. Έτσι ήταν χθες, έτσι είναι σήμερα, έτσι θα είναι και αύριο.

Το μέλλον των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων λαών που ζουν σε προσαρτημένες και κατεχόμενες περιοχές είναι εφικτό μόνο με την αντίσταση των κομουνιστικών και των επαναστατικών δυνάμεων ενάντια στον ιμπεριαλισμό και κάθε είδους αντίδραση. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Η σκληρή πραγματική ιστορία της ταξικής πάλης δεν προσφέρει άλλον δρόμο.

Εμείς, επιβάλλεται να οργανώσουμε κοινές δράσεις και αντιστάσεις με φιλικές και σύμμαχες δυνάμεις, προκειμένου να στηρίξουμε τις δυνάμεις αντίστασης της Συρίας οι οποίες θα διεξάγουν ένα δίκαιο πόλεμο ενάντια στην εισβολή και την καταστροφική επιθετικότητα της φασιστικής δικτατορίας, για να νικήσουν και να τους φέρουν πιο γρήγορα στο αναπόφευκτο τέλος τους. Σε εμάς η πραγματικότητα της ταξικής πάλης θέτει το καθήκον να σταθούμε αλληλέγγυοι στον Συριακό λαό και ειδικά στο κουρδικό έθνος και όλες τις συνιστώσες του συριακού λαού που αντιστέκονται στην εισβολή, να συγκροτήσουμε εστίες αντίστασης παντού ενάντια στην επιθετικότητα της φασιστικής δικτατορίας.

Πρώτα από όλα είναι ευθύνη των κομμουνιστών να δούμε την επιθετικότητα των ιμπεριαλιστών και των αντιδραστικών κυρίαρχων τάξεων σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη σαν τμήμα της επιθετικότητας απέναντί μας, να σταθούμε ενάντια σους άδικους πολέμους, να φωνάξουμε για την νομιμότητα των δίκαιων πολέμων. Η στάση μας πρέπει να βασίζεται πάνω σε αυτή την ταξική συνείδηση και αποφασιστικότητα.

Οι προοδευτικές, οι επαναστατικές δυνάμεις και οι δυνάμεις ενάντια στην εισβολή έχουν την δύναμη και την βούληση να ακυρώσουν τις φιλοδοξίες του τουρκικού φασιστικού κράτους. Να υπερασπιστούμε αυτή τη βούληση.

Κάτω η εισβολή του τουρκικού φασιστικού κράτους και οι πολιτικές της προσάρτησης και των δολοφονιών!

Ζήτω το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του Κουρδικού έθνους!

Αγώνας παντού για να προστατευτούν οι κατακτήσεις του Κουρδικού έθνους!

Η ελευθερία κατακτάται με την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον φασισμό και κάθε είδους αντίδραση!

TKP/ML - YDK

Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας/ Μαρξιστικό Λενινιστικό - Νέες Δημοκρατικές Γυναίκες

10 Οκτώβρη 2019

http://ikk-online.net/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΘΗ | Πορεία καταγγελίας του ιμπεριαλισμού και της τουρκικής εισβολής στη Συρία

0

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 19/10 η συγκέντρωση καταδίκης της τουρκικής εισβολής στη Συρία, που είχε καλέσει το ΚΚΕ(μ-λ). Μερικές δεκάδες εργαζόμενοι και νεολαίοι συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία, φωνάζοντας συνθήματα αλληλεγγύης στον κουρδικό και συριακό λαό, ενάντια στην εισβολή, τον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό. Στη συνέχεια έγινε πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, στην οποία εκτός από το πανό του ΚΚΕ(μ-λ) υπήρχε και πανό των Αγωνιστικών Κινήσεων. Η πορεία ήταν αρκετά αγωνιστική και δυναμική και βρήκε καλή αποδοχή από τον κόσμο, αν και πρέπει να έχουμε υπόψη μας και το γενικό "αντιτουρκικό" κλίμα που υπάρχει στην περιοχή. Αυτό άλλωστε έκανε ακόμη πιο σημαντικό το καθήκον για μια τέτοια κινητοποίηση, στην οποία η καταδίκη της τουρκικής εισβολής και των ιμπεριαλιστών, θα γινόταν παράλληλα με την προβολή της αλληλεγγύης και του κοινού αγώνα των λαών Ελλάδας, Τουρκίας, Συρίας και Κουρδιστάν, σαν τη μόνη διέξοδο για ειρήνη και προκοπή.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ | Κινητοποίηση ενάντια στην επίθεση στη Συρία (Πέμπτη 17/10)

0

Την Τρίτη το απόγευμα μετά από κάλεσμα κουρδικών οργανώσεων πραγματοποιήθηκε σύσκεψη, με τη συμμετοχή και οργανώσεων της ελληνικής Αριστεράς, με στόχο να πραγματοποιηθεί κινητοποίηση καταδίκης της εισβολής της Τουρκίας στη Συρία και αλληλεγγύης στη πάλη του κουρδικού λαού για ελευθερία την Πέμπτη 17 Οκτώβρη στα πλαίσια πανευρωπαϊκής κινητοποίησης που διοργανώνουν τούρκικες και κούρδικες οργανώσεις σε όλη την Ευρώπη. Στη σύσκεψη συμμετείχε και το ΚΚΕ(μ-λ) το οποίο και συμφώνησε με την πραγματοποίηση της κινητοποίησης:

Όχι στην τουρκική εισβολή, που μεγαλώνει τους κινδύνους σφαγής όλων των λαών της περιοχής!

Λαϊκή αφύπνιση – ανασυγκρότηση της αντιπολεμικής, αντιιμπεριαλιστικής πάλης

Το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί στην κινητοποίηση ενάντια στην επίθεση στη Συρία. 

Πέμπτη 17 Οκτώβρη στις 5:30 μ.μ. στα Προπύλαια

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ | Λέμε ΟΧΙ στην νέα εισβολή στην Συρία

0

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ-ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ-ΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

Η κομματιασμένη και διαλυμένη από την άγρια σύγκρουση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (κυρίως ΗΠΑ και Ρωσίας) Συρία, έρχεται αντιμέτωπη για άλλη μια φορά με ξένη εισβολή, με ξεριζωμό και σφαγή χιλιάδων αμάχων.

Όσο και αν ισχυρίζεται η Τουρκία, ότι η συγκεκριμένη επιθετική πράξη γίνεται για την δημιουργία ζώνης ασφαλείας κατά μήκος των συνόρων, σε περιοχές κουρδικών καντονιών, είναι ολοφάνερο ότι έρχεται να αξιοποιήσει την σημερινή κατάσταση της Συρίας και να διεκδικήσει ρόλο, εκμεταλλευόμενη το νέο κλίμα σύγκρουσης και πολέμου που διαμορφώνεται συνολικά στην μέση ανατολή.

Είναι οι Αμερικάνοι φονιάδες που έδωσαν το πράσινο φως για την εισβολή. Αποτελεί συνέχεια της συμβιβαστικής συμφωνίας μεταξύ τους, στην προσπάθεια να περιορίσει τις Ρώσικες σφήνες. Θέλει να επαναφέρει σε έναν βαθμό τις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας, για την καλύτερη εξυπηρέτηση των Αμερικανονατοϊκών σχεδίων στην περιοχή. Ιδιαίτερο ρόλο παίζει η ανάγκη να χρησιμοποιηθεί το ειδικό βάρος της Τουρκίας, ώστε να δοθεί μια ισχυρή ώθηση στην εκστρατεία των ΗΠΑ ενάντια στο Ιράν.

Αυτή η κίνηση αναμένεται να οξύνει ακόμα πιο έντονα τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και να απογειώσει τα φιλοπόλεμα σχέδια, όλων των αντιδραστικών δυνάμεων που εμπλέκονται στην περιοχή. Σε μια περίοδο μάλιστα, όπου ο Ρώσικος παράγοντας ανασυγκροτεί την ισχύ του και οι υπόλοιπες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις αναζητούν έναν αναβαθμισμένο ρόλο στις παγκόσμιες εξελίξεις.

Τα πρώτα θύματα της εξελισσόμενης Τούρκικης εισβολής είναι οι Κούρδοι της περιοχής ,που όλη την προηγούμενη περίοδο οδηγήθηκαν από την υποταγμένη και τυχοδιωκτική ηγεσία τους, σε χειραγώγηση από τους Αμερικάνους. Επιβεβαιώνεται σήμερα η ανάγκη χειραφέτησης του κουρδικού Κινήματος και επίσης, ότι οι λαοί δεν μπορούν να στηρίζονται σε αυτούς που γεννούν τον πόλεμο, την προσφυγιά και την μετανάστευση.

Είναι ξεκάθαρο από τα παραπάνω, ότι οι κίνδυνοι για τους λαούς ανεβαίνουν δραματικά. Καθημερινά οι εικόνες που αντικρίζουμε είναι χιλιάδες πνιγμένοι, σφαγμένοι και ξεριζωμένοι. Είναι η φτώχεια, η εξαθλίωση, το κομμάτιασμα χωρών και λαών. Προσπαθούν να μας κάνουν να συνηθίσουμε σε αυτά. Θέλουν την νεολαία κρέας για τα κανόνια τους! Εξάλλου είναι η χώρα μας που εδώ και χρόνια μετατρέπεται σε ένα απέραντο ορμητήριο των Αμερικάνων και του ΝΑΤΟ, ανοίγοντας βάσεις σε όλη την Ελλάδα, ακολουθώντας πιστά τα ξένα αφεντικά της.

Είναι επιτακτική ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε να υψώσουμε τις φωνές με τους σε κοινό αγώνα με τους υπόλοιπους λαούς της περιοχής. Να συγκροτήσουμε αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα με στόχο την αποτροπή του πολέμου και το διώξιμο όλων των ιμπεριαλιστών και των ενεργούμενών τους από την περιοχή.

Ο ΛΑΟΣ ΚΑΙ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΡΕΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΑ ΤΟΥΣ

ΕΞΩ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΗΡΑΚΛΕΙΟ: Παρέμβαση καταγγελίας της Τουρκικής εισβολής στη Συρία

0

Με ντουντούκα και το μοίρασμα εκατοντάδων προκηρύξεων το ΚΚΕ(μ-λ) κατάγγειλε τόσο την εισβολή και τη δολοφονία του κουρδικού λαού από το φασιστικό καθεστώς της Τουρκίας, όσο και τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές που έδωσαν την έγκριση τους και ενθάρρυναν την Τουρκία να πραγματοποιήσει την επίθεση της στη Συρία.

Διαπιστώσαμε την θετική ανταπόκριση των πολιτών του Ηρακλείου στην παρέμβαση μας αυτή και την αλληλεγγύη τους στο κουρδικό λαό.

Όμως θεωρούμε ότι η αδυναμία, η μη διάθεση των πολιτικών δυνάμεων της αριστεράς στο Ηράκλειο να παρέμβουν και να οργανώσουν μια μαζική συγκέντρωση καταγγελίας της εισβολής είναι αρνητικό γεγονός . Από τη μεριά μας, θα καταβάλλουμε τις επόμενες μέρες προσπάθειες έτσι ώστε να διοργανωθεί ένα μαζικό συλλαλητήριο καταγγελίας της τουρκικής εισβολής και στο Ηράκλειο. Σε αυτή την κατεύθυνση θεωρούμε ότι είναι αναγκαιότητα να κινηθεί και να πάρει πρωτοβουλία και η ΛΑΑΣ
Η ΚΟ Ηρακλείου του ΚΚΕ(μ-λ) πραγματοποίησε μαζική παρέμβαση στο κέντρο του Ηρακλείου το απόγευμα της Παρασκευής 11/10.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αθήνα: Πορεία καταγγελίας της δολοφονικής εισβολής του τουρκικού στρατού στη Συρία και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού

69

Μετά από κάλεσμα κουρδικών οργανώσεων πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου 12 Οκτώβρη, μαζική πορεία στους δρόμους της Αθήνας, ενάντια στην εισβολή του τουρκικού φασιστικού κράτους στη Συρία, στη σφαγή των Κούρδων και στη στήριξη των ιμπεριαλιστών σ΄ αυτή. Η πορεία ξεκίνησε απ΄ τα Προπύλαια, με συμμετοχή μεγάλου αριθμού διαδηλωτών, κούρδων και ελλήνων, και κατευθύνθηκε με παλμό, προς την τουρκική πρεσβεία, την οποία είχαν ανακοινώσει ως προορισμό, οι κουρδικές οργανώσεις.

Το ΚΚΕ(μ-λ) καλούσε και συμμετείχε στην πορεία με μαζικό μπλοκ, φωνάζοντας συνθήματα καταγγελίας της εισβολής, υπέρ της φιλίας και του κοινού αγώνα των λαών Ελλάδας, Τουρκίας, Κουρδιστάν και ενάντια στους ιμπεριαλιστές, το ρόλο τους, τα πολεμοχαρή σχέδια τους, αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες, αλλά και ενάντια στις αυταπάτες γύρω απ΄ τους αμερικάνους και το ρόλο τους.

Όταν η πορεία έφτασε στην τουρκική πρεσβεία, η Οργάνωση μας, τονίζοντας πως είναι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, αυτός που έδωσε την κάλυψη στην εισβολή της Τουρκίας, αυτός που τροφοδοτεί νέες εντάσεις και εστίες πολέμου, πραγματοποίησε κάλεσμα με τη ντουντούκα μέσα στα σταματημένα μπλοκ των άλλων ελληνικών οργανώσεων, αλλά και στις κουρδικές, να συνεχιστεί η πορεία μέχρι την αμερικάνικη πρεσβεία.

Ενώ έθετε επίμονα την πρόταση αυτή και στους υπεύθυνους των άλλων δυνάμεων. Η πρόταση της πόρευσης προς την πρεσβεία των ΗΠΑ, είχε τεθεί και στη συγκέντρωση στα Προπύλαια, όπου οι απαντήσεις απ’ την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τον ΠΑΚΣ δεν ήταν ξεκάθαρες, ενώ οι σύντροφοι του Μ-Λ ΚΚΕ μας είπαν πως «δεν το βλέπουν», γιατί οι κουρδικές οργανώσεις καλούσαν στην τουρκική πρεσβεία. Απ’ την Πέμπτη 10/10, είχαμε απευθυνθεί στο Μ-Λ ΚΚΕ να βγει η Λαϊκή Αντίσταση - Α.Α.Σ. για το ζήτημα το Σάββατο, (είτε με δική της παρέμβαση το πρωί, είτε και με τη συμμετοχή της στην πορεία που καλούσαν οι κουρδικές οργανώσεις). Το Μ-ΛΚΚΕ μας ξεκαθάρισε με απόλυτο τρόπο πως αυτό δεν ήταν καθόλου εφικτό, λόγω άλλων πολιτικών του δραστηριοτήτων, κι ότι θα μπορούσε να βγει μια ανακοίνωση (που βγήκε τελικά). Τι άλλαξε τελικά, και το Μ-Λ ΚΚΕ προτίμησε να κατέβει κομματικά, εμποδίζοντας την εμφάνιση του μπλοκ της ΛΑ-ΑΑΣ;

Αποτελεί σημαντική θετική εξέλιξη το ότι τελικά η πορεία συνεχίστηκε προς την αμερικάνικη πρεσβεία, από ένα σημαντικό αριθμό αγωνιστών, απ’ το ΚΚΕ(μ-λ) και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μέλη του ΕΕΚ, μαζί και με έναν αριθμό κούρδων διαδηλωτών που ακολούθησαν, φωνάζοντας συνθήματα αλληλεγγύης στον κουρδικό λαό και ενάντια στους αμερικάνους φονιάδες. Ενώ θεωρούμε αρνητική τη στάση των δυνάμεων που δεν ακολούθησαν, (Μ-Λ ΚΚΕ, ΟΚΔΕ, ΠΑΚΣ, αναρχικές ομάδες), κλείνοντας τα πανό τους και στερώντας τη δυνατότητα να δοθεί μια ακόμη πιο μαζική απάντηση στους αμερικάνους φονιάδες. Μια απάντηση που ταυτόχρονα δεν θα έδινε καμιά λαβή στα διάφορα ντόπια εθνικιστικά κηρύγματα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη | Αλληλεγγύη στον κουρδικό λαό και αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα για την επέμβαση της Τουρκίας στην Συρία

0

Γύρω στις 8 το βράδυ του Σαββάτου 12/10, ολοκληρώθηκε στην Καμάρα απ’ όπου και ξεκίνησε η μαζική αντιπολεμική κινητοποίηση καταδίκης για την εγκληματική επέμβαση του τούρκικου στρατού στην βόρεια Συρία, σε κούρδικες περιοχές.

Στην οργισμένη διαδήλωση συμμετείχαν εκατοντάδες Κούρδοι πρόσφυγες αλλά και πολλοί Θεσσαλονικείς, δείχνοντας αλληλεγγύη στον δοκιμαζόμενο Κούρδικο λαό της Συρίας. Η διαδήλωση διέσχισε κεντρικούς δρόμους της πόλης, πέρασε εμπρός από το αμερικάνικο προξενείο καταγγέλοντας την ιμπεριαλιστική πολιτική που διέλυσε την Συρία και έφτασε μέσω της Αγίας Σοφίας και της Αγίου Δημητρίου μπροστά στο Τουρκικό Προξενείο το οποίο ήταν αποκλεισμένο απο κλούβες και διμοιρίες των ΜΑΤ. Εκεί καταγγέλθηκε η επέμβαση της Τουρκίας και τα μαζικά εγκλήματα που διαπράτονται εναντίον αμάχων. Στην συγκέντρωση και την διαδήλωση συμμετείχε το ΚΚΕ(μ-λ). Καλούσαν και συμμετείχαν επίσης η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και αντιεξουσιαστκές ομάδες.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Κινητοποίηση ενάντια στην επίθεση στη Συρία - Όχι στην τουρκική εισβολή, που μεγαλώνει τους κινδύνους σφαγής όλων των λαών της περιοχής!

0

Λαϊκή αφύπνιση – ανασυγκρότηση της αντιπολεμικής, αντιιμπεριαλιστικής πάλης

Το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί στην κινητοποίηση ενάντια στην επίθεση στη Συρία. 

Αύριο Σάββατο 12 Οκτώβρη στις 5:30 μ.μ. στα Προπύλαια

Πέμπτη 10 Οκτώβρη 2019

• Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η –τρίτη στη σειρά– εισβολή της Τουρκίας σε συριακό έδαφος, ώστε να δημιουργήσει –όπως η ίδια ισχυρίζεται– μια «ζώνη ασφάλειας» κατά μήκος των συνόρων στις περιοχές των κουρδικών καντονιών Τζαζίρα και Αΐν αλ-Αράμπ. Έχει προηγηθεί η πρώτη εισβολή, με τη δημιουργία αντίστοιχης «ζώνης ασφαλείας» που διαχώριζε τα πιο πάνω καντόνια από το καντόνι Αφρίν, ενώ ακολούθησε, τον Γενάρη του 2018, η εισβολή και η κατάληψη του Αφρίν.

Είναι ολοφάνερο πως αυτή η αντιδραστική και επιθετική πράξη έρχεται να αξιοποιήσει, για μια ακόμη φορά, την κατάσταση κοινωνικής διάλυσης και εδαφικού κομματιάσματος της Συρίας, που έχει δημιουργήσει η επέμβαση και η άγρια σύγκρουση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (με προεξάρχουσα την αντιπαράθεση ΗΠΑ-Ρωσίας) και η οποία γίνεται με σκοπό τον έλεγχό της. Επιπλέον, έρχεται να εκμεταλλευτεί την όξυνση της έντασης και του διογκούμενου κλίματος σύγκρουσης και πολέμου που διαμορφώνουν τα αντιθετικά ιμπεριαλιστικά σχέδια συνολικά για τη Μέση Ανατολή.

• Η καταρχήν έγκριση της εισβολής από τον Ντόναλντ Τραμπ είναι συνέχεια της συμβιβαστικής συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας, η οποία είχε επιτευχθεί το προηγούμενο διάστημα και είχε καταλήξει σε μια από κοινού επιχείρηση δημιουργίας αυτής της «ζώνης ασφαλείας». Ήταν ένας συμβιβασμός που επιχειρούσε (δίνοντας χώρο στις αντιδραστικές φιλοδοξίες του τουρκικού φασιστικού καθεστώτος) να περιορίσει τις ρωσικές σφήνες στις αμερικανοτουρκικές στρατηγικές σχέσεις και να επαναφέρει –έστω σταδιακά­– την Τουρκία στις αμερικανοΝΑΤΟϊκές νόρμες, ώστε να προωθηθούν πιο αποτελεσματικά τα συμφέροντα των ΗΠΑ στη Συρία και στη Μέση Ανατολή. Επιπλέον, ιδιαίτερο ρόλο παίζει η ανάγκη να χρησιμοποιηθεί το ειδικό βάρος της Τουρκίας, ώστε να δοθεί μια ισχυρή ώθηση στην εκστρατεία των ΗΠΑ ενάντια στο Ιράν που κι αυτή βρίσκεται σε μια κρίσιμη και επικίνδυνη για τους λαούς καμπή.

• Η στάση των ΗΠΑ απέναντι στην επέμβαση της Τουρκίας, με τα πολλά αντιφατικά αλλά και τυχοδιωκτικά στοιχεία της, αναμένεται να οξύνει ακόμα πιο έντονα τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και να απογειώσει τα φιλοπόλεμα σχέδια όλων των αντιδραστικών δυνάμεων που εμπλέκονται στην περιοχή. Και μάλιστα, σε συνθήκες που ο ρώσικος ιμπεριαλισμός ανασυγκροτεί την ισχύ του και προκαλεί ρωγμές στην αμερικανική ζώνη περικύκλωσης (Συρία, Ουκρανία), ο κινέζικος ιμπεριαλισμός διεκδικεί την περιφερειακή ηγεμονία στην Νοτιοανατολική Ασία ως εφαλτήριο για να γίνει δύναμη παγκόσμιας εμβέλειας, η Βρετανίδα σύμμαχος παραδέρνει μέσα στις αντιφάσεις της και με τους ιμπεριαλιστές της ηπειρωτικής Ευρώπης (Γερμανία, Γαλλία) να τονίζουν –με λόγια, με πράξεις και, προπαντός, με σημαντικές αποκλίσεις από την αμερικανική πολιτική– τη διεκδίκηση από μέρους τους ενός αναβαθμισμένου ρόλου στα παγκόσμια πράγματα.

• Τα πρώτα θύματα της εξελισσόμενης τούρκικης εισβολής είναι οι Κούρδοι της περιοχής, που το κίνημά τους –όλη την προηγούμενη περίοδο– οδηγήθηκε (από την τυχοδιωκτική και υποταγμένη στους ιμπεριαλιστές ηγεσία τους) στη χειραγώγησή του από τις ΗΠΑ. Επιβεβαιώνεται σήμερα –άλλη μια φορά και ιδιαίτερα επώδυνα– η ανάγκη χειραφέτησης του κουρδικού κινήματος αυτοδιάθεσης, εθνικής και κοινωνικής απελευθέρωσης, από κάθε ιμπεριαλιστική, φεουδαρχική ή αστική δύναμη. Τραγικά, επίσης, αποκαλύπτονται, για μια ακόμη φορά, οι πραγματικοί ένοχοι της προσφυγιάς και της μετανάστευσης.

• Στη χώρα μας, που μετατρέπεται γοργά σε πολεμικό ορμητήριο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και των ΝΑΤΟϊκών δολοφόνων (όπως πιστοποιήθηκε από την πρόσφατη επίσκεψη του Αμερικανού ΥΠΕΞ, Πομπέο) οι προοδευτικοί άνθρωποι, η νεολαία και ο λαός οφείλουν να καταδικάσουν απερίφραστα την εισβολή. Να μπουν πιο θαρρετά στο δρόμο για την ανασυγκρότηση της αντιπολεμικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης. Για την οικοδόμηση ενός Μετώπου των Λαών, των εθνοτήτων και των μειονοτήτων, των προσφύγων και των μεταναστών, με στόχο την αποτροπή του πολέμου και το διώξιμο όλων των ιμπεριαλιστών και των ενεργούμενών τους από την περιοχή.

• ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΡΕΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΑ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΩΝ ΤΟΥΣ
• ΕΞΩ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΡΙΑ
• ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΛΑ - ΑΑΣ | ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ! ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!

0

Καταγγέλλουμε τη νέα δολοφονική στρατιωτική εισβολή του κράτους της Τουρκίας στη Βόρεια Συρία, που έχει στόχο την κατάληψη μέρους του εδάφους της Συρίας και τη δημιουργία μιας λεγόμενης «ζώνης ασφαλείας», απ’ όπου θα εκδιωχθούν οι Κούρδοι και θα επιδιωχθεί η εγκατάσταση Σύρων προσφύγων

Η στρατιωτική εισβολή έρχεται να προσθέσει κι άλλο αίμα λαών, στο βωμό των αντιδραστικών σχεδίων της Τουρκίας. Έρχεται να σφαγιάσει ξανά τον ηρωικό κουρδικό και το συριακό λαό. Έρχεται ν’ αυξήσει σοβαρά την επικινδυνότητα της πολεμικής ανάφλεξης σε όλη την ευρύτερη περιοχή, με την εμπλοκή και των μεγάλων ιμπεριαλιστικών ανταγωνιστικών δυνάμεων. Έρχεται τέλος να προσθέσει νέες καραβιές ξεριζωμένων λαών και προσφύγων.

Η εισβολή αυτή έγινε με τη στήριξη του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού που προσπαθεί ν’ απαντήσει στην προσπάθεια του ρώσικου ιμπεριαλισμού να βάλει σφήνες στις αμερικανο-τουρκικές σχέσεις. Αξιοποίησε δε τις αντιδραστικές φιλοδοξίες της τουρκικής αστικής τάξης σε βάρος των γειτονικών λαών, προσβλέποντας ταυτόχρονα και στην προώθηση των αμερικάνικων ιμπεριαλιστικών συμφερόντων στη Συρία, απέναντι στους ανταγωνιστές τους. Από την άλλη πλευρά και ο ρώσικος ιμπεριαλισμός έδειξε ανοχή απέναντι στη στρατιωτική εισβολή επιχειρώντας και αυτός για τους δικούς του σχεδιασμούς να κρατήσει τη σχέση που έχει διαμορφώσει με την κυβέρνηση Ερντογάν και τη ρωγμή στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας. Η στάση των ΗΠΑ και της Ρωσίας απέναντι στην τουρκική εισβολή είναι αυτή που οδήγησε τον ΟΗΕ να μην πάρει καμία απόφαση.

Άμεσο θύμα της εισβολής είναι ο Κούρδικος λαός, του οποίου η ηγεσία επέδειξε τα προηγούμενα χρόνια μια εγκληματική υποταγή στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και βάσισε την πολιτική της στη δήθεν «στήριξη» και «φιλία» του, κι απ’ τον οποίο σήμερα «αδειάστηκε», με «κόστος» πολύ αίμα. Για πολλοστή φορά στην ιστορία αποδεικνύεται πόσο εγκληματικές συνέπειες έχει για τους λαούς η λογική και πρακτική της «στήριξης σε προστάτες».

Η κυβέρνηση της ΝΔ -όπως και η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ- έχει μετατρέψει, εκτός των άλλων, τη χώρα μας, σε ορμητήριο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, εκθέτοντας σε κίνδυνο το λαό μας και τους άλλους λαούς, μιας καθ΄ όλα εύφλεκτης περιοχής (Μέση Ανατολή, Ανατολική Μεσόγειος, Βαλκάνια). Η πρόσφατη επίσκεψη Πομπέο στη χώρα μας, βάθυνε παραπέρα την εξέλιξη αυτή.

Μπαίνει επιτακτικά στο λαό μας το ζωτικό καθήκον της ανάπτυξης ενός ισχυρού, μαζικού αντιπολεμικού - αντιιμπεριαλιστικού κινήματος για να φύγουν από τη χώρα μας ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Βασεις και ΕΕ. Μπαίνει το καθήκον σ’ όλους τους λαούς της περιοχής να οικοδομήσουν Μέτωπο ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο, τον εθνικισμό, ενάντια στα σχέδια των αντιδραστικών και εξαρτημένων αστικών τάξεων των χωρών τους.

• ΕΞΩ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ ΑΠ΄ΤΗ ΣΥΡΙΑ!

• ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΚΟΥΡΔΙΚΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΡΙΑΚΟ ΛΑΟ!

• ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ!

• ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΕ!

• ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ!

11.10.2019

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΡΙΑ | Οι Αμερικάνοι «φεύγουν» για να μείνουν. Ένα σχόλιο για ορισμένες απόψεις πάνω στις πρόσφατες εξελίξεις.

0

Είναι δεδομένο πως η πρόσφατη ανακοίνωση της διοίκησης Τραμπ για την απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Συρία δεν μπορεί να ιδωθεί αποκομμένη από τα συνολικότερα διλήμματα που έχουν τεθεί ενώπιον της ιμπεριαλιστικής υπερδύναμης και ζητούν επιτακτικά απάντηση. Εδώ και καιρό, όπως έχουμε σημειώσει και αναλύσει επανειλημμένως, οι ΗΠΑ -παραμένοντας η μοναδική υπερδύναμη στον πλανήτη- έχουν βρεθεί αντιμέτωπες με το γεγονός της σχετικής τους αποδυνάμωσης, σαν αποτέλεσμα των αδιεξόδων που έχει συσσωρεύσει η μέχρι πρότινος ακολουθούμενη πολιτική τους σε μια σειρά από διεθνή μέτωπα αντιπαράθεσης.

Καθοριστική στιγμή σε αυτό το πλαίσιο, που ενέτεινε τους χρόνιους προβληματισμούς στο εσωτερικό του αμερικανικού κατεστημένου για την ολοφάνερη αναντιστοιχία μέσων και σκοπών, ήταν η επέμβαση της Ρωσίας στη Συρία το 2015 και η ανατροπή των δεδομένων που αυτή επέφερε, τόσο στο συριακό πεδίο αυτό καθαυτό, όσο και στην ευρύτερη ζώνη περικύκλωσης που επιχειρούν να διαμορφώσουν οι ΗΠΑ γύρω από τον κεντρικό ανταγωνιστή τους.

Γι' αυτό και δεν μπορούσαμε παρά να ερμηνεύσουμε την ανάδειξη της ηγετικής ομάδας περί τον Τραμπ ως απόπειρα μερίδων της αμερικανικής αστικής τάξης και του κέντρου που σήμερα κινεί τα νήματα στις ΗΠΑ να υπερβούν τον αρνητικό απολογισμό που έχουν κάνει για την προηγούμενη περίοδο και να διαμορφώσουν απαντήσεις. Και οι μέχρι τώρα κινήσεις και αποφάσεις της διοίκησης Τραμπ αυτήν την κατεύθυνση αναζήτησης στην οποία βρίσκεται ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός επιβεβαιώνουν. Ο εμπορικός πόλεμος που κήρυξαν σε συμμάχους-ανταγωνιστές, η νέα «στρατηγική εθνικής ασφάλειας», η επαναδιαπραγμάτευση ευνοϊκότερων όρων γι' αυτές σε μια σειρά από συνθήκες, η αποχώρηση από τη συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν και οι προσπάθειες σύμπηξης αντιιρανικού μετώπου, η πίεση για την ευθυγράμμιση των δυνάμεων της Δύσης, οι -ορισμένων ορίων- πυραυλικές επιθέσεις στη Συρία (μετά από αντίστοιχες...«αποχωρήσεις»), αποτελούν αναμφίβολα ενέργειες τέτοιας τάξης. Ένα ολόκληρο πλήθος απαιτούμενων απαντήσεων σε κρίσιμα ζητούμενα για τις ΗΠΑ, εντούτοις, παραμένει υπό διαμόρφωση, όπως αντίστοιχα ισχύει ακόμα και για την ομάδα που σήμερα βρίσκεται επικεφαλής τους! Το σίγουρο είναι ότι μένει να δούμε πολλά επεισόδια ακόμα και δεν θα πρέπει να προξενούν έκπληξη ακόμα και ενδεχόμενες αναδιπλώσεις, αναθεωρήσεις και κάθε λογής αναπροσαρμογές της τακτικής της αμερικανικής υπερδύναμης, τις οποίες όμως οι ΗΠΑ ψηλαφούν υπό έναν απαράβατο για αυτές όρο: ότι θα παραμείνουν στην τροχιά της διεκδίκησης της παγκόσμιας κυριαρχίας, του περιορισμού του ρώσικου ιμπεριαλισμού και της συγκράτησης των υπόλοιπων ανταγωνιστών τους.

Υπό αυτήν την έννοια, εξαρχής θεωρήσαμε εκτός πραγματικότητας αναλύσεις που έκαναν λόγο για στροφή των ΗΠΑ στον «απομονωτισμό», μιας και θεωρούμε κάτι τέτοιο ασύμβατο με τους ίδιους τους όρους λειτουργίας μιας ιμπεριαλιστικής δύναμης - πόσο μάλλον αυτής που έχει την πρωτοκαθεδρία σε παγκόσμιο επίπεδο. Ακόμα περισσότερο, μόνο με «συμπόνια» μπορούμε να αντιμετωπίσουμε όσους -πέφτοντας από τα σύννεφα- περίμεναν τον Τραμπ για να συνειδητοποιήσουν το προφανές: ότι η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση δεν ήταν παρά ένα παραμύθι με το οποίο το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα «τάισε» τους λαούς όλα τα προηγούμενα χρόνια, με σκοπό να συγκαλύψει την εκστρατεία επανακατάκτησης - επαναποικιοποίησης του πλανήτη που είχε εκκινήσει.

Εξίσου αποπροσανατολιστικό για τα ζητήματα που τίθενται άμεσα προς απάντηση στην εργατική τάξη και τους λαούς θεωρούμε και ένα σχήμα ανάλυσης που έκανε την εμφάνισή του το τελευταίο διάστημα και με αφορμή τις ανακοινώσεις Τραμπ για τη Συρία βγήκε πιο καθαρά στην επιφάνεια. Αυτό συνίσταται στην παραδοχή ότι λίγο-πολύ η μηχανή των ΗΠΑ «τά 'φτυσε» και στην απολυτοποίηση αυτής της σχετικής αποδυνάμωσης που προαναφέραμε, σε βαθμό που να πιστεύεται ότι πλέον ο υπ' αριθμόν ένα ιμπεριαλιστής του πλανήτη κινείται δίχως σχέδιο. Σύμφωνα με όσα υπονοούν αυτές οι απόψεις, όλες οι κινήσεις των ΗΠΑ δεν σημαίνουν τίποτε άλλο παρά την άτακτη φυγή από μια σειρά μετώπων, που σε συνδυασμό με τον «απρόβλεπτο» πλανητάρχη και τα προβλήματα που δημιουργεί κάθε τρεις και λίγο σε συμμάχους-ανταγωνιστές, σηματοδοτούν μια αλλοπρόσαλλη πολιτική τακτικισμών άνευ περιεχομένου από την πλευρά της αμερικανικής υπερδύναμης, που βαδίζει μέσα στην παραζάλη και χωρίς πυξίδα.

Διαβάζουμε, λόγου χάρη, σε άρθρο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου στην Καθημερινή της Κυριακής:
«Εικόνα πλήρους σύγχυσης και παραλυτικής αδυναμίας λόγω αλληλογρονθοκοπούμενων στρατηγικών εκπέμπουν προς φίλους και αντιπάλους οι ΗΠΑ μετά την αιφνιδιαστική απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει το σύνολο των 2.000 Αμερικανών στρατιωτών από τη Συρία. Η παραίτηση του υπουργού Αμυνας Τζέιμς Μάτις και η είδηση ότι ο Τραμπ σχεδιάζει να αποσύρει επίσης τους μισούς από τους 14.000 στρατιώτες των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν εδραίωσαν την αίσθηση μιας αμερικανικής ηγεσίας που δεν γνωρίζει που πατά και προς τα πού βαδίζει, καθώς υπνοβατεί στον δρόμο του απομονωτισμού, παραιτούμενη από τον ηγετικό της ρόλο». Και ακόμα: «Γεγονός είναι ότι η αποχώρηση των ΗΠΑ σε αυτή την κρίσιμη φάση, που πλησιάζει το «τέλος της παρτίδας» στη Συρία, αποτελεί ομολογία ήττας και αφήνει όλη την πρωτοβουλία για την πολιτική λύση (και τον διαμοιρασμό των σφαιρών επιρροής) στην τρόικα Ρωσίας - Τουρκίας - Ιράν. Το πλήγμα για το διεθνές κύρος της Αμερικής θα είναι πολύ μεγάλο, πολύ περισσότερο αν συνοδευτεί από ένα κυνικό ξεπούλημα των Κούρδων».

Στο παραπάνω απόσπασμα, πέρα από όλα τα άλλα, διακρίνουμε και μια έκπληξη αναφορικά με τη στάση των ΗΠΑ απέναντι στον κουρδικό παράγοντα. Είχε κανείς διαφορετική εντύπωση; Πόσα πλήγματα πρέπει να δεχτούν ακόμα τέτοιου είδους αυταπάτες, για να εγκαταλειφθεί η αντίληψη ότι μονόδρομος για τους λαούς που παλεύουν για το δίκιο τους είναι η εναπόθεσή του σε κάθε λογής προστάτες; Και ποιο ακριβώς «διεθνές κύρος» απέκτησε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός από την κυνική χρησιμοποίηση της ασπόνδυλης κουρδικής ηγεσίας στα σχέδιά του, που τώρα ξαφνικά το χάνει; Στην πραγματικότητα, αυτή η ηγεσία πληρώνει για άλλη μια φορά τις ψευδαισθήσεις που η ίδια καλλιέργησε.

Από εκεί και πέρα, καθόλου στα σοβαρά δεν μπορεί να υποστηριχθεί η άποψη ότι από τις πρόσφατες εξελίξεις βγαίνουν όλοι οι παράγοντες που εμπλέκονται περίπου κερδισμένοι, εκτός από τις ΗΠΑ, όταν πρόκειται για πρωτοβουλία που οι ίδιες αναλαμβάνουν -με σοβαρές διαφωνίες στο εσωτερικό τους για τις προοπτικές της, ειδικά σε σχέση με το ζήτημα Ερντογάν και το κουρδικό- ανακατεύοντας για άλλη μια φορά την τράπουλα στη Μ. Ανατολή, αλλά και στο διεθνές ταμπλό. Και ακόμα περισσότερο, δεν μπορεί κατά την άποψή μας να σταθεί η θεώρηση που ανακαλύπτει την εγκατάλειψη της πίεσης που ασκούν οι ΗΠΑ προς το Ιράν, όταν η τελευταία τους κίνηση είχε ακριβώς το περιεχόμενο της αναζήτησης όρων διεύρυνσης του αντιιρανικού μετώπου, διαμέσου και της ισχυροποίησης της πολιτικής επαναπροσέγγισης με την Τουρκία.

Πιο «ισορροπημένα», την ίδια άποψη για την περίπου αναγκαστική φυγή των ΗΠΑ από τη Συρία, εντοπίζουμε και στην ανακοίνωση που εξέδωσε για τις εξελίξεις το Μ-Λ ΚΚΕ: «Αν οι τάσεις αυτές και οι πολύμορφες διεργασίες που συντελούνται, εδραιωθούν και κυριαρχήσουν στη διεθνή σκηνή, τότε οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να εξοστρακιστούν από την πρώτη θέση και μεγάλες ανατροπές θα σημειωθούν στα πλαίσια του αδιάκοπου ανταγωνισμού των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και στη βάση των νέων παγκόσμιων συσχετισμών δυνάμεων που διαμορφώνονται».

Σε κάθε περίπτωση, οι ΗΠΑ είναι δεδομένο ότι δεν πρόκειται να παραιτηθούν από το πυρακτωμένο και κρίσιμο πεδίο της Συρίας και της Μ. Ανατολής και κάθε άλλο παρά επιθυμούν να αφήσουν χώρο στη Ρωσία να κεφαλαιοποιήσει τις επιτυχίες που έχει σημειώσει σε αυτό. Πιστεύουμε ότι αποτελεί τουλάχιστον λαθεμένη ανάγνωση των εξελίξεων και των κινδύνων που εγκυμονούν η άποψη ότι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός κινήθηκε αποκλειστικά υπό το βάρος των αδιεξόδων του και εξαναγκάστηκε σε αυτήν την κίνηση. Γιατί ακριβώς τα προβλήματα και τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει τον οδηγούν στο να διαμορφώσει την κατάλληλη τακτική και στρατηγική κατεύθυνση για να τα απαντήσει και όχι στο να αποχωρεί άρον-άρον από τα μέτωπα που ο ίδιος άνοιξε. Η αιφνιδιαστική επίσκεψη του ζεύγους Τραμπ σε Ιράκ και Γερμανία, μάλλον αυτό αποδεικνύει και στέλνει πολλαπλά μηνύματα εντός και εκτός των ΗΠΑ για την κατεύθυνση που επιχειρείται να προωθηθεί.

Τα ερωτηματικά φυσικά είναι πολλά και παραμένουν και οι εξελίξεις δεν θα κινηθούν σύμφωνα με απόλυτες βεβαιότητες. Η εν εξελίξει συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων γύρω από το Μανπίτζ επιβεβαιώνει ότι η Τουρκία αντιμετωπίζει κάτι πολύ δυσκολότερο από ένα νέο Αφρίν, αλλά και ότι Ρωσία και Άσαντ έχουν φορτωθεί μια «καυτή πατάτα» που καλούνται άμεσα να αντιμετωπίσουν. Όπως σημειώναμε, οι εξελίξεις μετά και την ανακοίνωση των ΗΠΑ έχουν επιταχυνθεί και φέρουν μεγάλους και σοβαρούς κινδύνους για τους λαούς της περιοχής. Γι΄αυτό και δεν αρμόζει κανενός είδους υποτίμηση της κίνησης αυτής της αμερικανικής υπερδύναμης, αλλά αντιθέτως, οφείλει να αντιμετωπιστεί σαν μια εξέλιξη που βάζει ακόμα πιο επιτακτικά το καθήκον να παραχθούν απαντήσεις σε επίπεδο αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μ-Λ ΚΚΕ: Τι σημαίνει η ανακοίνωση για την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Συρία

0

Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν χθες, Τετάρτη, 19 Δεκέμβρη, ότι ετοιμάζονται να αποσύρουν τα στρατεύματά τους από τη Συρία και ότι το σχέδιο προβλέπει «πλήρη» και «άμεση» απόσυρση. Ο Λευκός Οίκος δικαιολόγησε την απόφαση αυτή υποστηρίζοντας ότι το Ισλαμικό Κράτος έχει ηττηθεί στη Συρία. Η απόφαση αυτή των ΗΠΑ έρχεται μια μέρα μετά την ανακοίνωση της Τουρκίας την Τρίτη, ότι σχεδιάζει επίθεση κατά των Κούρδων της βόρειας Συρίας.

Τι σημαίνει η απόφαση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού να αποσυρθεί από τη Συρία και η εγκατάλειψη του κουρδικού παράγοντα στις επιθετικές ορέξεις του Ερντογάν;

Μια σύντομη ιστορική αναδρομή είναι απαραίτητη για να κατανοήσει κανείς τις εξελίξεις που δρομολογούνται στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής και της Α. Μεσογείου.

Πριν δεκαπέντε χρόνια, το 2003, οι ΗΠΑ επεξεργάστηκαν και έθεσαν σε εφαρμογή το σχέδιο της «Μεγάλης Μέσης Ανατολής». Το σχέδιο αυτό περιελάμβανε δεκάδες χώρες, και αποσκοπούσε να θέσει κάτω από τον έλεγχο και την κυριαρχία των ΗΠΑ όλη αυτή την περιοχή. Απαιτούσε την ευθυγράμμιση όλων των χωρών στις επιδιώξεις και τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, διαφορετικά απειλούσε με την εξαπόλυση πολέμων και κάθε είδους επεμβάσεων ενάντια στις χώρες και τους λαούς που αρνούνταν να υποταχθούν σε αυτά τα σχέδια. Από τότε, η Μέση Ανατολή, έχει γίνει βασικό θέατρο πολέμων και επεμβάσεων, καταστρέφοντας χώρες και λαούς, οδηγώντας εκατομμύρια ανθρώπους στο θάνατο, τον ξεριζωμό και την προσφυγιά.

Η πρώτη φάση του ιμπεριαλιστικού σχεδίου ξεκίνησε με τη στρατιωτική εισβολή των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στο Ιράκ, το 2003, που εξελίχθηκε σε μακρόχρονο, αιματηρό κατακτητικό πόλεμο, συναντώντας τη γενναία αντίσταση του ιρακινού λαού και προκαλώντας μεγάλα πλήγματα, πολιτικά, στρατιωτικά, οικονομικά στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Δύο χρόνια νωρίτερα είχε ξεκινήσει ο κατακτητικός πόλεμος στο Αφγανιστάν με τα ίδια χαρακτηριστικά και συνέπειες για τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.

Η δεύτερη φάση του σχεδίου της «Μεγάλης Μέσης Ανατολής» μπήκε σε εφαρμογή το 2010, με την αξιοποίηση της κατάστασης που δημιούργησε η «Αραβική Άνοιξη». Στη φάση αυτή κλιμακώθηκε η ιμπεριαλιστική επέμβαση και ανάμειξη σε μια σειρά χώρες της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, με την επιβολή στρατιωτικοφασιστικού πραξικοπήματος στην Αίγυπτο, ύστερα από το διάλειμμα Μόρσι, την εξαπόλυση αεροπορικών βομβαρδισμών, την ισοπέδωση και κατάληψη της Λιβύης και στη συνέχεια την επέμβαση στη Συρία, που εξελίχθηκε σε έναν ανελέητο πόλεμο για την ανατροπή του Άσαντ και την κατάκτησή της, ο οποίος συνεχίζεται μέχρι σήμερα, δημιουργώντας έτσι ένα τεράστιο θέατρο πολέμου και εσωτερικών αιματηρών συγκρούσεων από το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Συρία, μέχρι την Υεμένη, το Σινά, την Παλαιστίνη, το Λίβανο και τη Λιβύη, βυθίζοντας στην ερήμωση και την καταστροφή όλη την περιοχή.

Δεκαπέντε χρόνια μετά ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός μπορεί να αιματοκύλισε την περιοχή, όμως ο βασικός σκοπός του να τη θέσει κάτω από την κυριαρχία του όχι μόνο δεν επετεύχθη, αλλά αντίθετα, όπως έδειξε η έκβαση του πολέμου στη Συρία και οι εξελίξεις στην Τουρκία, τα ερείσματα και η επιρροή του στην περιοχή μειώνονται, οι δυνάμεις και οι θέσεις του εξασθενούν, ενώ αντίθετα βγαίνει ιδιαίτερα ενισχυμένος ο ρώσικος ιμπεριαλισμός, που συγκροτώντας ένα μέτωπο με το Ιράν, τη Συρία και εν μέρει την Τουρκία, διαδραματίζει βασικό ρόλο για την πορεία των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Οι ΗΠΑ μπορεί να απέκτησαν ευκαιριακά από ό,τι φάνηκε ένα νέο έρεισμα στην περιοχή, τον κουρδικό παράγοντα, που τον αξιοποίησαν για ένα διάστημα στην πολεμική σκακιέρα της Μέσης Ανατολής για την προώθηση των σχεδίων τους, πλην όμως διακινδύνευσαν να χάσουν έναν πολύ σημαντικότερο παράγοντα, αυτόν της Τουρκίας, που μπροστά στο σχέδιο δημιουργίας ανεξάρτητου κουρδικού κράτους δεν δίστασε να κάνει κινήσεις επαναπροσδιορισμού τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ. Ήδη η προετοιμασία για εξαπόλυση στρατιωτικής επίθεσης της Τουρκίας ενάντια στις περιοχές των Κούρδων της Συρίας, τη στιγμή που οι ΗΠΑ ανακοινώνουν ότι εγκαταλείπουν τη Συρία, δείχνει πως η Ουάσιγκτον ανάβει το πράσινο φως στον Ερντογάν και ξεπουλά τους Κούρδους, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα με όλους όσους αποζητούν την ξένη προστασία και δεν στηρίζονται στις δικές τους δυνάμεις. Αυτό είναι ένα δίδαγμα για τον ελληνικό και κυπριακό λαό που βλέπει τις κυρίαρχες δυνάμεις στις δύο χώρες να πλειοδοτούν σε υποτέλεια και να αναζητούν την προστασία των ΗΠΑ απέναντι στις απειλές Ερντογάν.

Δεν πρόκειται βέβαια οι ΗΠΑ να αποδεχτούν την εξασθένηση των θέσεών τους και να αποσυρθούν από τη Μέση Ανατολή. Συγκεντρώνουν την προσοχή και τις δυνάμεις τους στις δυο πλευρές μιας πελώριας τανάλιας που σφίγγει από Δύση και Ανατολή τη Μ. Ανατολή. Στη δυτική πλευρά συγκροτούν μέτωπο δυνάμεων με Ισραήλ-Αίγυπτο-Ελλάδα-Κύπρο, ενώ στην ανατολική πλευρά η απόφαση Τραμπ να καταγγείλει τη συμφωνία με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα και να θέσει αυτήν τη χώρα στο στόχαστρο πολεμικής επίθεσης, στα πλαίσια της νέας στρατηγικής των ΗΠΑ, δείχνει πως προετοιμάζεται με συμμάχους τις πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου, με πρώτη τη Σαουδική Αραβία, να συνεχίσει το αιματοκύλισμα της περιοχής για να ανακτήσει τον έλεγχο και να προωθήσει τα συμφέροντά του.

Συμπερασματικά, οι πολυδάπανοι και μακρόχρονοι κατακτητικοί πόλεμοι που εξαπέλυσε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός στις αρχές της δεκαετίας του 2000, και τα μεγάλα αδιέξοδα στα οποία βρίσκεται σήμερα, ύστερα από 15 χρόνια πολέμων και επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή, η βαθιά και παρατεταμένη οικονομική κρίση που ξέσπασε στο εσωτερικό του το 2008, η ταχεία ισχυροποίηση των ανταγωνιστών του στο διάστημα αυτό, υπέσκαψαν και εξασθένησαν την παγκόσμια ηγεμονική του θέση και έκαναν να ξεθωριάσει γρήγορα το αλαζονικό του όνειρο για έναν » αμερικανικό 21ο αιώνα».

Αν οι τάσεις αυτές και οι πολύμορφες διεργασίες που συντελούνται, εδραιωθούν και κυριαρχήσουν στη διεθνή σκηνή, τότε οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να εξοστρακιστούν από την πρώτη θέση και μεγάλες ανατροπές θα σημειωθούν στα πλαίσια του αδιάκοπου ανταγωνισμού των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και στη βάση των νέων παγκόσμιων συσχετισμών δυνάμεων που διαμορφώνονται.

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2018

Γραφείο Τύπου του Μ-Λ ΚΚΕ

http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ): Η ανακοίνωση των ΗΠΑ για αποχώρηση από τη Συρία, στοιχείο επιτάχυνσης αντιδραστικών εξελίξεων και ανταγωνισμών

0

Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2018

• Η πρόσφατη ανακοίνωση της διοίκησης Τραμπ για αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Συρία, όχι μόνο δεν πρέπει να δημιουργήσει ίχνος εφησυχασμού, αλλά –αντίθετα– οφείλει να βάλει τους λαούς της περιοχής και όλου του κόσμου σε εγρήγορση. Κι αυτό γιατί –με τον έναν ή τον άλλο τρόπο– συνιστά στοιχείο επιτάχυνσης των εξελίξεων σε ό,τι αφορά τον ανταγωνισμό των ΗΠΑ με τους άλλους ιμπεριαλιστές και κυρίως με τη Ρωσία, και φυσικά την κλιμάκωση της επεμβατικής τους πολιτικής στην περιοχή.

Ας μην ξεχνάμε πως η προηγούμενη φορά που ανακοινώθηκε αποχώρηση των ΗΠΑ συνοδεύτηκε από την εκτόξευση Τόμαχοκ εναντίον της Συρίας και μεγαλύτερης εμπλοκής των ΗΠΑ, πράγμα που, ακόμα και αν αυτή τη φορά συγκεντρώνει λιγότερες πιθανότητες, δεν μπορεί να αποκλειστεί!

Είναι ενδεικτικό, επίσης, ότι η δήλωση αυτή συνοδεύεται (για να μην δημιουργηθούν «παρανοήσεις» από εχθρούς και συμμάχους) από την ταυτόχρονη υπογράμμιση της δυνατότητας των ΗΠΑ –μέσω των στρατευμάτων και των οπλικών συστημάτων που διατηρούν στο Ιράκ– να αντιμετωπίσουν άμεσα και αποφασιστικά οποιαδήποτε «απειλή» προκύψει. Ακόμη και το χρονοδιάγραμμα αποχώρησης που ανακοίνωσαν δίνει τη δυνατότητα στις ΗΠΑ να μετρήσουν τα αποτελέσματα αλλά και τις αντιδράσεις στην ανακοίνωσή τους, οπότε και να σχεδιάσουν καλύτερα τα επόμενα βήματά τους.

• Η διοίκηση Τραμπ στέλνει, καταρχήν, μήνυμα ότι συνεχίζει και με αποφασιστικό τρόπο την πολιτική επαναπροσέγγισης με την Τουρκία. Άλλωστε, από αμερικανό αξιωματούχο έχει ήδη δηλωθεί πως η ανακοίνωση ήταν αποτέλεσμα συμφωνίας Τραμπ-Ερντογάν. Επίσης, στην ίδια κατεύθυνση, το Στέητ Ντηπάρτμεντ ανακοίνωνε την έγκριση από μέρους του της αποστολής του αντιπυραυλικού συστήματος «Πάτριοτ» στην Τουρκία, πιέζοντας παράλληλα με έμμεσο τρόπο την τούρκικη ηγεσία ώστε αυτή να ακυρώσει την αγορά των ρώσικων S-400.

• Έτσι, η επικείμενη αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τις βορειοανατολικές περιοχές της Συρίας, εάν τελικά προχωρήσει, αποτελεί μια τακτική κίνηση απεμπλοκής των ΗΠΑ από τη δύσκολη θέση του «ενδιάμεσου» μεταξύ Τουρκίας και Κούρδων της Συρίας, αφήνοντας –έστω δυνητικά– τη δυνατότητα στην Τουρκία να προχωρήσει στις αντικουρδικές κινήσεις της. Λέμε δυνητικά, γιατί ήδη τα υπόλοιπα μέλη του «Διεθνούς Συνασπισμού ενάντια στον ΙΣΙΣ» δήλωσαν την καταρχήν πρόθεσή τους να παραμείνουν στις βορειοανατολικές περιοχές της Συρίας, αλλά και γιατί δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη η ανοχή της Ρωσίας ή του καθεστώτος Άσαντ σε μια ακόμη (τρίτη στη σειρά) κίνηση εισβολής της Τουρκίας στις περιοχές Ανατολικά του Ευφράτη.

• Ακριβώς γι’ αυτό θεωρούμε πως με αυτή τους την κίνηση οι ΗΠΑ προσπαθούν να φορτώσουν το όλο πρόβλημα στη Ρωσία, το Ιράν αλλά και στο καθεστώς Άσαντ, που μέχρι πρότινος χρησιμοποιούσαν (με πρώτη τη Ρωσία) την αντίθεση της Τουρκίας στη «στήριξη» των Κούρδων του YPG από τις ΗΠΑ, ώστε να οικοδομούν οι ίδιοι την τακτική τους συμμαχία με το τούρκικο καθεστώς μέσω και της διαδικασίας της Αστάνα. Άρα, η ανακοίνωση της «απόσυρσης» των ΗΠΑ, εάν κατορθώσει να ρυμουλκήσει την Τουρκία στα αμερικανονατοϊκά νερά, θα βάλει σε ισχυρή δοκιμασία τη διαδικασία της Αστάνα, δημιουργώντας προϋποθέσεις απομόνωσης της Ρωσίας και του Ιράν.

• Παράλληλα, όμως πιέζονται και οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, Αγγλία και Γαλλία, καθώς καλούνται να επανακαθορίσουν τη στάση τους σε ένα πεδίο ιδιαίτερα δύσκολο, αλλά και να αποδείξουν εάν είναι ικανοί να διαχειριστούν τη νέα κατάσταση χωρίς την παρουσία των ΗΠΑ και με δεδομένη τη συνεχιζόμενη πίεση που δέχονται μέσω ΙΣΙΣ.

• Τέλος, αλλά όχι με μικρότερη σημασία, διαφαίνεται πως η ρυμούλκηση της Τουρκίας θα συνέβαλλε τα μέγιστα και άμεσα στο ξεπέρασμα των προβλημάτων που παρουσίαζε η συγκρότηση και η ανάπτυξη του αντι-ιρανικού μετώπου, ως ιδιαίτερη και κρίσιμη πλευρά του στόχου των ΗΠΑ για περιορισμό της Ρωσίας και για αναίρεση της αναβάθμισης της επιρροής της στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Η ψύχραιμη και συνάμα αποφασιστική στάση του Ισραήλ, δηλώνει πως το κράτος-μαντρόσκυλο-των-Αμερικανών έχει λάβει διαβεβαιώσεις αλλά και εξηγήσεις για τους σκοπούς αυτής της κίνησης, στις συζητήσεις ΗΠΑ- Ισραήλ που ο Νετανιάχου ομολόγησε ότι προηγήθηκαν της ανακοίνωσης.

• Παρά το γεγονός πως δεν έχουν διαφανεί όλες οι πλευρές της κίνησης αυτής, η επιτάχυνση των εξελίξεων προς την κατεύθυνση να μπει για τα καλά στο στόχαστρο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού το Ιράν (και μέσω αυτού η Ρωσία), με σκοπό την κατάχτηση της κυριαρχίας και του ελέγχου της Μέσης Ανατολής, συγκεντρώνει σ’ αυτή τη φάση τις μεγαλύτερες πιθανότητες, χωρίς να μπορούν να αποκλειστούν κάποιες άλλες – όπως η χρησιμοποίηση αυτής της κίνησης για το παραπέρα ξεδίπλωμα των επιθετικής τους κίνησης στα Βαλκάνια ή την Ουκρανία.

• Οι έως τώρα δηλώσεις της Ρωσίας γίνονται μάλλον με γνώμονα το κέρδισμα χρόνου για ένα καλύτερο μέτρημα των επόμενων κινήσεων των ΗΠΑ. Οι αντιδράσεις των Βρετανών, όπως και από το εσωτερικό των ΗΠΑ (ακόμα και των Ρεπουμπλικάνων), θέτουν τον υπαρκτό κίνδυνο να «διαβαστεί» το μήνυμα της αποχώρησης ως παραδοχή νίκης της Ρωσίας, του Ιράν και του καθεστώτος Άσαντ στην εφτάχρονη διαπάλη στο συριακό έδαφος. Ωστόσο, και ειδικά από το εσωτερικό των ΗΠΑ, οι αντιδράσεις αφενός θέτουν τη διάσταση του «ξεπουλήματος» των Κούρδων που θα δυσχεράνει την εξεύρεση αυριανών πρόθυμων «εργαλείων» παρέμβασης στην περιοχή και αφετέρου την –εξίσου σημαντική– διάσταση του πόσο οι ΗΠΑ μπορούν να υπολογίζουν στον Ερντογάν και την σημερινή πολιτική ηγεσία της Τουρκίας για την ευόδωση των σχεδιασμών τους. Ερώτημα που το έχει και η άλλη πλευρά (η τουρκική ηγεσία) που δύο χρόνια πριν ήρθε αντιμέτωπη με το ρόλο των ΗΠΑ στο –αποτυχημένο τελικά– πραξικόπημα αλλά και από τότε που με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και στο συριακό της έθεταν έως και υπαρξιακά ζητήματα.

• Εν κατακλείδι, η ανακοίνωση της αποχώρησης των ΗΠΑ από τη Συρία μπλέκει ακόμα περισσότερο το κουβάρι των αντιθέσεων. Αποτελεί προετοιμασία για κλιμάκωση της επεμβατικής τους πολιτικής στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο. Ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι τα στοιχεία που συγκλίνουν προς την κατεύθυνση επιτάχυνσης της αντιιρανικής εκστρατείας. Και δεν είναι καθόλου τυχαία η απέλαση του ιρανού πρέσβη και ενός ιρανού διπλωμάτη από τα Τίρανα σε άμεση συνεννόηση της Αλβανίας με τις ΗΠΑ.

• Όλα αυτά πρέπει να σημάνουν συναγερμό για τους λαούς της περιοχής που οφείλουν να κάνουν μεγάλα και αποφασιστικά βήματα στη συγκρότηση αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος για την αποτροπή της σφαγής των λαών και το διώξιμο των ιμπεριαλιστών και των ντόπιων ενεργούμενών τους από την περιοχή. Μερίδιο στην πάλη αυτή έχει και ο δικός μας λαός που βρίσκεται αντιμέτωπος με την αναβάθμιση της χρησιμοποίησης της χώρας από τους αμερικανονατοϊκούς φονιάδες, αλλά και με τον διαρκή αντιδραστικό ανταγωνισμό μεταξύ ελληνικής και τουρκικής αστικής τάξης και την επικίνδυνη εθνικιστική ρητορεία που τον συνοδεύει.

http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συρία, η σφαγή συνεχίζεται!

0

Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στη Συρία στοιχίζει άλλη μια σφαγή κατά του συριακού λαού. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των δύο μεγάλων ιμπεριαλιστών, των ΗΠΑ και της Ρωσίας εντείνεται.

Τις τελευταίες ημέρες υπήρξε μια σύνοδος κορυφής στο Ιράν, όπου ο ρωσικός ιμπεριαλισμός μαζί με του συμμάχους του το ιρανικό κράτος κήρυξε την επίθεση εναντίον του Idlib. Με την Τουρκία να βρίσκεται κάπου ...στη μέση! Πρόκειται για μια περιοχή με τρία εκατομμύρια ανθρώπους και την τελευταία μεγάλη περιοχή όπου το συριακό κράτος δεν έχει ακόμα τον έλεγχο. Θα ήταν ένα μεγάλο βήμα για τον ρωσικό ιμπεριαλισμό να φτάσει στο στόχο του - να αποκαταστήσει τον Άσαντ ως μαριονέτα του σε όλη τη Συρία, την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Αλλά αυτό είναι αντίθετο προς τα σχέδια των ΗΠΑ, που βρίσκονται στην περιοχή, υποστηρίζοντας τις διάφορες αντικαθεστωτικές ένοπλες ομάδες για τα ιμπεριαλιστικά τους συμφέροντα. Αφού ο Πούτιν ανακοίνωσε τις νέες αεροπορικές επιδρομές, ο αμερικανικός-ιμπεριαλισμός αντέδρασε αμέσως και ξεκίνησε με ασκήσεις στρατευμάτων για να δείξει τη δύναμή του. Σύμφωνα δε με τις καταγγελίες των Ρώσων και με βομβαρδισμούς με βόμβες φωσφόρου. Μάλλον για να προλάβουν τα ...χημικά του Άσαντ.

Από κοντά και ο Γερμανικός ιμπεριαλισμός που αναζητά ευκαιρία να σπάσει την στρατιωτική του αδυναμία. Σκέφτεται η Μέρκελ την ανάληψη στρατιωτικής δράσης.  Ξεκαθαρίζουν οι δυτικοί ιμπεριαλιστές ότι δεν θα ήταν ανεκτή καμία επίθεση εναντίον των συμμάχων τους. Οι ανταγωνισμοί επιδεινώνονται και τους πληρώνει ο συριακός λαός με μια νέα σφαγή.

Η ελευθερία του συριακού λαού μπορεί να κατακτηθεί μόνο με τη δική του δύναμη, εκδιώκοντας τους ιμπεριαλιστές, χωρίς να αναζητά προστάτες είτε από τη μια είτε από την άλλη πλευρά.

Οι ανταγωνισμοί εντείνονται και σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο με τη συσσώρευση στόλων απ' όλες τις πλευρές αυξάνοντας τον κίνδυνο μιας γενικότερης σύρραξης. Το αντιιμπεριαλιστικό - αντιπολεμικό κίνημα παραμένει αναγκαιότητα και ζητούμενο για όλους τους λαούς των περιοχών. Και για τον δικό μας λαό που παραδίδεται ακόμη περισσότερο στις ορέξεις του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού από την κυβέρνηση. Ένα κίνημα που θα παλεύει ενάντια στην εξάρτηση, για το διώξιμο των αμερικάνικων βάσεων, για την έξοδο από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ και χωρίς να σπέρνει αυταπάτες λοξοκοιτάζοντας προς Ρωσία μεριά αναζητώντας και αυτό νέους προστάτες.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Λευκά κράνη» για βρώμικες δουλειές

1

«Είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε αυτή την απάντηση μέχρι να σταματήσει η κυβέρνηση της Συρίας τη χρήση απαγορευμένων χημικών όπλων». Η δήλωση αυτή πραγματοποιήθηκε μετά τον βομβαρδισμό της Συρίας στις 14/4 από τις ΗΠΑ, Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία και ανήκει στον αμερικάνο πρόεδρο. Σύμφωνα με τον Τραμπ, ο δυτικός ιμπεριαλισμός παρουσιάζεται για άλλη μια φορά σαν τον παγκόσμιο φύλακα της ειρήνης που αποκαθιστά τις αδικίες και προστατεύει τους αμάχους. Πέρα από αυτό όμως, έχει ιδιαίτερη σημασία το πώς προέκυψαν οι ειδήσεις σε σχέση με τη χημική επίθεση η οποίααναφέρθηκε ότι έγινε από το καθεστώς Άσαντ ενάντια σε Σύριους αντάρτες στην πόλη Ντούμα και υποτίθεται ότι επηρέασε 500 άτομα. Από ό,τι φαίνεται, η μόνη πηγή για αυτές τις ειδήσεις είναι μια μη κυβερνητική οργάνωση με την ονομασία «Λευκά Κράνη», γνωστή για τον βρώμικο ρόλο που παίζει από την αρχή του πολέμου.

Η μη κυβερνητική οργάνωση «Λευκά κράνη» ιδρύθηκε το 2013 από την «Υπηρεσία των ΗΠΑ για τη διεθνή ανάπτυξη», από την οποία και έλαβε 23.000.000 δολάρια. Η ίδρυσή της έγινε στην Τουρκία όπου εκπαιδεύτηκαν και εξοπλίστηκαν τα πρώτα μέλη της. Σύντομα έφθασε να χρηματοδοτείται ετησίως με εκατομμύρια δολάρια από τις αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες και το υπουργείο εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου. Το έργο της υποτίθεται ότι είναι να παρέχει βοήθεια σε αμάχους που έχουν πληγεί από τον πόλεμο. Η συγκεκριμένη οργάνωση ενδέχεται να είναι ένα παρακλάδι της Αλ Νούσρα (ονομασία της Αλ Κάιντα στη Συρία) καθώς υπάρχουν πλήθος φωτογραφιών και βίντεο που απεικονίζουν μέλη της να δρουν σε συνεργασία με τους ισλαμιστές. Ακόμη, έχουν πραγματοποιηθεί πολλές καταγγελίες οι οποίες αφορούν πλαστά βίντεο που έχει δημοσιεύσει η συγκεκριμένη ΜΚΟ. Πιο χαρακτηριστική είναι η καταγγελία σουηδικής οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα (SWEDHR) που αφορά ένα βίντεο στο οποίο άτομα από τα «Λευκά κράνη» απεικονίζονται να προσπαθούν να σώσουν ένα μικρό παιδί που έχει τραυματιστεί από κάποια επίθεση της κυβέρνησης. Η ανάλυση του βίντεο από γιατρούς απέδειξε ότι όσα παρουσιάζονται ως «διάσωση» είναι, στην πραγματικότητα, δολοφονία του παιδιού μπροστά στην κάμερα με θανατηφόρες ενέσεις που υποτίθεται ότι προσπαθούν να το επαναφέρουν στην ζωή. Άρα τα «Λευκά κράνη» είναι χρήσιμο όπλο στα χέρια του δυτικού ιμπεριαλισμού, καθώς φθάνουν σε σημείο να δολοφονούν μικρά παιδιά για να μπορέσουν να δημιουργήσουν βίντεο με κατασκευασμένα θύματα. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι το φετινό Όσκαρ για ταινία ντοκιμαντέρ μικρού μήκους το κέρδισε ταινία που δημιουργήθηκε με την συμβολή διαφόρων αστέρων του Χόλυγουντ και αφορά την δράση της συγκεκριμένης ΜΚΟ.

Ωστόσο, κάποιος πιο καλοπροαίρετος θα μπορούσε αναρωτηθεί πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το τι ακριβώς συμβαίνει στη Συρία σε σχέση με την χρήση χημικών όπλων από τον Άσαντ, εφόσον η όποια ενημέρωση προέρχεται από τη μια μεριά ή την αντίπαλή της. Οι καταγγελίες για τα «Λευκά κράνη» είναι σίγουρα αληθινές; Οι καταγγελίες της Ρωσίας για σκηνοθετημένες χημικές επιθέσεις γίνονται απλά για την αποκατάσταση της αλήθειας; Από τη μια επιχειρώντας μια πολιτική ερμηνεία των γεγονότων προκύπτει ότι το καθεστώς Άσαντ δεν είχε λόγο να πραγματοποιήσει χημική επίθεση, δεδομένου ότι φαίνεται να κυριαρχεί στο εσωτερικό της Συρίας. Από την άλλη, οι δυτικοί ιμπεριαλιστές έχουν πολύ καλή γνώση στην κατασκευή γεγονότων που θα δικαιολογούν τις πολεμικές τους επεμβάσεις. Στην πρόσφατη ιστορία κάθε ιμπεριαλιστική επέμβαση χρειαζόταν και ένα τέτοιου τύπου αφήγημα που να τη δικαιολογεί. Κάποτε ήταν οι σφαγές που κάνει ο Μιλόσεβιτς, άλλοτε τα χημικά που κρύβει ο Σαντάμ και τώρα είναι τα χημικά όπλα που χρησιμοποιεί το καθεστώς Άσαντ στη Συρία ενάντια στον λαό του. Για να δικαιολογηθεί μια πολεμική επέμβαση από τον ιμπεριαλισμό απαιτείται συνήθως η κατασκευή ενός εχθρού, η αποσταθεροποίηση ενός τοπικού καθεστώτος και η δημιουργία μερικών γεγονότων που θα προκαλέσουν παγκόσμια κατακραυγή.

Ο πρώην πράκτορας της CIA Ρόμπερτ Μπέιρ πρόσφατα περιέγραψε τον τρόπο που οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ εξαγόρασαν δημοσιογράφους, στρατιωτικούς και ΜΚΟ για να μπορέσουν να δικαιολογήσουν την επέμβαση στη Γιουγκοσλαβία το 1991. Η πιο χαρακτηριστική δήλωσή του αναφέρει: «Στόχος της προπαγάνδας ήταν να διχάσουμε τους λαούς της Γιουγκοσλαβίας ώστε να αποσχιστούν. Έπρεπε να υπάρχει ένας αποδιοπομπαίος τράγος στον οποίο θα έπεφτε το ανάθεμα. Επελέγη η Σερβία καθώς αυτή, κατά κάποιο τρόπο, είναι η διάδοχος κατάσταση της Γιουγκοσλαβίας (…)Πριν μερικά χρόνια, ένας φίλος πρώην πράκτορας ο οποίος τώρα εργάζεται στο ΔΝΤ μου είπε ότι η σφαγή στη Σρεμπρένιτσα ήταν προϊόν συμφωνίας αμερικανικής κυβέρνησης και βόσνιων πολιτικών. Η πόλη θυσιάστηκε για κερδίσουν οι ΗΠΑ μια δικαιολογία για να επιτεθούν κατά των Σέρβων».

Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι καμία ιμπεριαλιστική επέμβαση δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ για να επικρατήσει η ειρήνη και να σωθούν οι άμαχοι. Όλες οι δηλώσεις σε σχέση με τους κινδύνους από την χρήση χημικών είναι απλά προσχήματα που επιχειρούν να κρύψουν τα πραγματικά αίτια των επεμβάσεων, οι οποίες συμβαίνουν ολοένα και πιο συχνά στη βάση της όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικώνανταγωνισμών. Τέλος, είναι γελοίο οι δυνάμεις που πρωτοστατούν για δεκαετίες σε κάθε είδους πολεμικό έγκλημα να προσπαθούν να πείσουν ότι βομβαρδίζουν τη Συρία, με στόχο να προστατέψουν τα καημένα τα παιδάκια που «σώζουν» τα «Λευκά κράνη».

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ