Κουρδικό «Διαδικασία λύσης»: Πηγαίνοντας προς νέο φρακάρισμα.

0

Ακόμη και αν δεν αναφέρεται έτσι, αξιολογείται ως «διαδικασία επίλυσης» και βασίζεται στις πρωτοβουλίες των κέντρων εξουσίας, κυρίως του τουρκικού κράτους, και συνεχίζεται με όλο και περισσότερα ερωτηματικά.

Ενώ από τη μία πλευρά εντείνονται οι εκτεταμένες καθημερινές επιθέσεις για τη διάλυση του κουρδικού εθνικού κινήματος, από την άλλη πραγματοποιούνται επαφές και διαπραγματεύσεις σε διπλωματικό επίπεδο σχετικά με το καθεστώς της βορειοανατολικής Συρίας, που περιλαμβάνει και τη Ροζάβα. Σε αυτό το πλαίσιο, οι μάζες αναζητούν απαντήσεις για το τι πραγματικά συμβαίνει με αυτή την διαδικασία και πώς θα διαμορφωθεί, και δικαίως την επικρίνουν για την έλλειψη διαφάνειας.

Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση των εξελίξεων στην περιοχή, είναι σημαντικό να αναφερθούμε στη σημασία της 61ης Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, που πραγματοποιήθηκε από τις 14 έως τις 16 Φεβρουαρίου 2025, η οποία ασχολήθηκε με το μέλλον της Συρίας, την περιφερειακή επιρροή του Ιράν και τις στρατηγικές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην περιοχή.

Η Διάσκεψη του Μονάχου και οι Κούρδοι

Για πρώτη φορά, οι Κούρδοι της Ροζάβα εκπροσωπήθηκαν σε διεθνή συνεδρίαση, στη διάσκεψη του Μονάχου. Στην εκδήλωση συμμετείχαν ο Νετζίρβαν Μπαρζανί και ο Μπαφίλ Ταλαμπανί από το Ιρακινό Κουρδιστάν, ενώ ο Γιουνούς Μπεχράμ, εκπρόσωπος της Ροζάβα, αναφέρθηκε στις εξελίξεις στη Συρία και τα ζητήματα ασφάλειας της περιοχής στη βόρειοανατολική Συρία. Ο Μπεχράμ αξιολόγησε τη συμμετοχή της Ροζάβα στη διάσκεψη ως «ιστορική στιγμή» και υπογράμμισε ότι «μέχρι τώρα, μόνο το Ιρακινό Κουρδιστάν εκπροσωπούνταν σε αυτή τη διάσκεψη», δηλώνοντας: «Η συμμετοχή μας αποτελεί σημαντικό βήμα για να γίνει η βορειοανατολική Συρία μέρος του παγκόσμιου διαλόγου για την ασφάλεια. Είναι μια κρίσιμη ευκαιρία να εκφράσουμε τις ανησυχίες μας και να αγωνιστούμε για αναγνώριση». Με τη δήλωσή του έδωσε σημαντικά στοιχεία για το τι προσδοκούσαν από τον δυτικό ιμπεριαλισμό. Μπορούμε να πούμε ότι οι προσδοκίες της Ροζάβα από αυτή τη διάσκεψη σχετίζονται με τα βήματα που έγιναν για αναγνώριση της ασφάλειας, της δομής της de facto διοίκησης, τον ρόλο των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) και τη συνεχιζόμενη απειλή από το ISIS.

Η «απειλή του ISIS», την οποία ο δυτικός ιμπεριαλισμός ανέδειξε ως αιτία της σχέσης του με την Ροζάβα, αποτέλεσε ένα από τα κύρια θέματα του πάνελ στο οποίο μίλησε ο Μπεχράμ στην εκδήλωση. Ο Μπεχράμ υπογράμμισε ότι ο στόχος του SDF είναι «να ενισχύσει τη νομιμότητα της Ροζάβα και να προστατεύσει την Ευρώπη από την απειλή του ISIS» και αυτό «πρέπει να αναγνωριστεί και να εκτιμηθεί».

Ο Ν. Μπαρζάνι, κατά τη διάρκεια της διάσκεψης, είχε σειρά συναντήσεων με υψηλόβαθμα στελέχη, όπως την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, τον Πατριάρχη της Αντιόχειας, τον πνευματικό ηγέτη της Συριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας Μωράν Μορ Ιγνάτιο ΙΙ Εφρέμ, τον αμερικανό Γερουσιαστή Κρις Βαν Χόλεν και τον Πρωθυπουργό του Κουβέιτ, Σεΐχη Αχμέτ Αμπντάλα Αχμέτ Σαμπάχ. Αν και δεν γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες των συζητήσεων αυτών, είναι προφανές ότι πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις για τη συνεργασία με το Ιρακινό Κουρδιστάν και τις περιφερειακές εξελίξεις που αφορούν και τη Ροζάβα.

Στη διάσκεψη του Μονάχου, οι Κούρδοι εκπροσωπήθηκαν σε δύο κομμάτια, ωστόσο η σημασία του ρόλου των Μπαρζανί για το μέλλον της Ροζάβα έγινε κατανοητή μέσω των υψηλού επιπέδου επαφών που πραγματοποιήθηκαν εκεί. Να υπογραμμίσουμε ότι σ’ αυτή τη διάσκεψη δεν μπόρεσαν να επιλυθούν οι περιφερειακές αντιφάσεις, παρόλο που η Συρία δημιουργούσε ελπίδες για τις ΗΠΑ και την ΕΕ στην προσπάθεια ξεπεράσματος του διατλαντικού αδιεξόδου. Αν και η Τουρκία απέτυχε στις απόπειρές της να κυριαρχήσει στη Ροζάβα, συνεχίζει να πιέζει για να επιβάλει όρους για να πάρει μερίδιο από την συρρικνωμένη πίτα. Ο Χακάν Φιντάν, κατά τη διάρκεια της διάσκεψης επισημαίνοντας τα κοιτάσματα πετρελαίου της Ροζάβα, υπενθύμισε ακόμη μια φορά στα ιμπεριαλιστικά αφεντικά του: «Δεν μπορούμε να δείξουμε ανοχή στις ένοπλες πολιτοφυλακές». Ο Χασάν Σέιμπανι, εκπρόσωπος της προσωρινής κυβέρνησης της Συρίας, επιδεικνύοντας τη στάση που αναμενόταν στο ζήτημα της «συμπερίληψης», κέρδισε την εκτίμηση. Με βάση τις τοποθετήσεις που εκφράστηκαν στη διάσκεψη, είναι εμφανές ότι εμφανίζονται σημαντικές αντιφάσεις μεταξύ της Τουρκίας και της «προσωρινής κυβέρνησης» στη Συρία.

Η διαδικασία, οι εξηγήσεις και οι επαφές

Η διαδικασία με επίφαση ειρήνης που ξεκίνησε η Τουρκία συνεχίζει να διατηρεί τη θέση της στην ημερήσια διάταξη, ενώ οι επιθέσεις εναντίον των κατακτήσεων και της βούλησης του κουρδικού λαού συνεχίζονται. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, διορίστηκε διαχειριστής στο Βαν, το HDK (Συνομοσπονδία Δημοκρατικών Κουρδικών Κοινοτήτων) χαρακτηρίστηκε αυθαίρετα ως εγκληματική οργάνωση, εκατοντάδες άνθρωποι συνελήφθησαν, υπέστησαν βασανιστήρια και δεκάδες επαναστάτες και δημοκράτες συνελήφθησαν. Σε αυτή την κατάσταση, το τι θα προκύψει στο τέλος της διαδικασίας είναι εντελώς άγνωστο για τις λαϊκές μάζες.

Η αβεβαιότητα αυτή δεν οφείλεται μόνο στο γεγονός ότι η φασιστική εξουσία κινείται με το ρόπαλο στο ένα χέρι και τον κλάδο ελαίας στο άλλο, αλλά και στο ότι η KUH (Κουρδικό Εθνικό Κίνημα) δεν έχει δείξει διαφάνεια όσον αφορά τη διαδικασία, συμβάλλοντας έτσι στην αβεβαιότητα.

Οι επιστολές που φέρεται να έστειλε ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν στη Ροζάβα, το Ιρακινό Κουρδιστάν, την Ευρώπη και το Καντίλ επιβεβαιώθηκαν από τους παραλήπτες. Ωστόσο, από τις δηλώσεις που έγιναν από τα τέσσερα κέντρα δεν διευκρινίστηκε ποιο είναι το σχέδιο δράσης. Ορισμένες σημαντικές δηλώσεις του Τζεμίλ Μπάγικ είναι οι εξής:

«Στην περιοχή της Μέσης Ανατολής γίνονται αλλαγές και οι καταστάσεις εξελίσσονται πολύ γρήγορα. Το σύστημα που είχε δημιουργηθεί κατά τον Α' και Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έχει καταρρεύσει και τώρα επιδιώκουν να δημιουργήσουν ένα νέο σύστημα. Το σύστημα του καπιταλιστικού εκσυγχρονισμού προσπαθεί να δημιουργήσει ένα νέο σύστημα, βασισμένο στα δικά του συμφέροντα. Και αυτό το σύστημα είναι εναντίον των λαών. Ο αρχηγός Άπο (Αμπντουλάχ Οταλάν) επεμβαίνει σε αυτή την κατάσταση».

«Ο Οτσαλάν επιθυμεί να φτάσει σε έναν μεγαλύτερο στόχο με τις κινήσεις που είχε ξεκινήσει προηγουμένως. Θέλει να βγάλει το κουρδικό ζήτημα από το πεδίο του πολέμου και να το μεταφέρει στο δημοκρατικό πεδίο. Πάνω σ’ αυτή τη βάση προσπαθεί. Οι δηλώσεις και οι συζητήσεις που γίνονται έχουν θετικό αντίκτυπο στον λαό, τους δημοκράτες, τους διανοούμενους και τους σοσιαλιστές».

«Για τους Κούρδους, παρουσιάζεται σαν μια ιστορική ευκαιρία. Ο ρόλος των Κούρδων είναι πολύ ισχυρός. Σήμερα, στη Μέση Ανατολή μαίνεται ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Η Μέση Ανατολή καταστράφηκε, και κυρίως η ήττα του καθεστώτος ΜΠΑΑΘ, το σύστημα που είχαν δημιουργήσει η Αγγλία και η Γαλλία στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο έχει καταρρεύσει. Θα δημιουργηθεί ένα νέο σύστημα. Υπάρχουν πολλά κέντρα που πολεμούν για τη Μέση Ανατολή. Όλοι προσπαθούν να πετύχουν τους στόχους τους, αλλά όλοι βλέπουν ότι χωρίς τους Κούρδους αυτό δεν είναι δυνατό. Όλα αυτά τα κέντρα προσπαθούν να προσελκύσουν τους Κούρδους για να μπορέσουν να πετύχουν αποτελέσματα στη Μέση Ανατολή. Αυτό δημιουργεί μια μεγάλη δυνατότητα για τους Κούρδους. Γι' αυτό, ακριβώς σε αυτή την περίοδο, οι Κούρδοι πρέπει να λύσουν το εθνικό τους ζήτημα. Πρέπει να πραγματοποιήσουν το εθνικό συνέδριο άμεσα».

Οι δηλώσεις του Μπαγίκ, που εστιάζουν στη νέα αναδιάρθρωση της Μέσης Ανατολής, δείχνουν ότι το Κουρδικό Εθνικό Κίνημα συνειδητοποιεί ότι οι Κούρδοι είναι το «φρέσκο αίμα» για τους ιμπεριαλιστές. Είναι σε όλους γνωστό ότι οι κύριοι παράγοντες του ιμπεριαλισμού, οι ΗΠΑ και η Αγγλία, επιθυμούν να ξαναδημιουργήσουν τη Μέση Ανατολή με βάση τα δικά τους συμφέροντα. Ωστόσο, ο ιμπεριαλισμός, όπως υποστηρίζει ο Μπαγίκ, δεν δημιουργεί «ένα νέο σύστημα» στη Μέση Ανατολή, αλλά επαναφέρει το δικό του σύστημα. Το να λέμε ότι ο Οτσαλάν παρεμβαίνει υπέρ των λαών σε αυτή την κατάσταση δεν είναι παρά δημαγωγία ή για να το θέσουμε αλλιώς είναι υπερβολή.

Στη συνέχεια της δήλωσης, αναφέρεται ότι ο Οτσαλάν επιθυμεί να βγάλει το κουρδικό ζήτημα από το πεδίο του πολέμου και να το μεταφέρει σε δημοκρατικό πεδίο. Ωστόσο, μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι υπάρχει δημοκρατικό πεδίο στη χώρα; Πόσο ρεαλιστική είναι η προσδοκία ότι οι λαοί που καθημερινά βιώνουν βασανιστήρια, συλλήψεις, φυλακίσεις, καταπατήσεις των δικαιωμάτων και της βούλησής τους μπορούν να κινούνται σε δημοκρατικό πεδίο; Πόσο αντιστοιχούν οι ρόδινες συζητήσεις για την «κουρδο-τουρκική αδελφοσύνη», που διεξάγονται το τελευταίο διάστημα, στο αυξανόμενο εθνικιστικό κύμα σε κοινωνική κλίμακα; Αυτές οι δηλώσεις, κατά τη γνώμη μας, εκφράζουν τη λανθασμένη αντίληψη του Κουρδικού Εθνικού Κινήματος για την πραγματικότητα.

Είναι σαφές ότι σε καμία χώρα που κυβερνάται από φασισμό δεν μπορεί να υπάρχει δημοκρατικό πεδίο. Επομένως, ο ισχυρισμός ότι με πρωτοβουλίες διάλυσης του αγώνα διεκδίκησης της ισότητας των καταπιεσμένων εθνών και ότι θα βρεθεί απάντηση με την μεταφορά του ζητήματος «στο δημοκρατικό πεδίο» δεν είναι πειστικός. Είναι ανάγκη να γνωρίζουμε ότι δεν μπορεί να αναβιώσει η «ιστορική αδελφοσύνη» πριν επιτευχθεί πλήρης ισότητα δικαιωμάτων. Η πολιτική που συνδυάζει τον κλάδο ελαίας με το ρόπαλο και η φαινομενικά αντιφατική στάση των Ερντογάν και Μπαχτσελί συνδέεται με τις άρχουσες τάξεις που διαμορφώνουν την περιοχή για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους και τη διάλυση του Κουρδικού Εθνικού Κινήματος και υφαίνουν βελονιά τη βελονιά τις επιθέσεις ενάντια στους λαούς της περιοχής.

Από την άλλη πλευρά, είναι αλήθεια ότι για τους Κούρδους είναι μια ιστορική διαδικασία. Ωστόσο, είναι θέμα συζήτησης αν αυτή η διαδικασία είναι ευκαιρία όπως παρουσιάζεται ή μήπως είναι κίνδυνος.

Η ρητορική της «ευκαιρίας» βασίζεται στο επιχείρημα ότι η ανατροπή που σημειώθηκε στη Μέση Ανατολή, ιδιαίτερα η «ήττα» του καθεστώτος Μπάαθ, οδήγησε στην κατάρρευση του συστήματος που χτίστηκε από τη Βρετανία και τη Γαλλία. Είναι προφανές ότι αυτός ο ισχυρισμός είναι πλάνη. Τόσο που, μαζί με τις ΗΠΑ, η Αγγλία και η Γαλλία βρίσκονται σε καθοριστική θέση στον περιφερειακό σχεδιασμό. Επομένως, αυτή η ιστορική διαδικασία μπορεί να αξιολογηθεί ως μια «ευκαιρία» ακόμη ισχυρότερης εξάρτησης από τις ΗΠΑ και τους δυτικούς ιμπεριαλιστές και επισημοποίησης και αποτελεί κίνδυνο για την απελευθέρωση του κουρδικού έθνους,.

Ωστόσο, αν και μπορεί να φαίνεται σοφό να πιστεύουμε ότι οι Κούρδοι πρέπει να λύσουν το πρόβλημα μέσω ενός εθνικού συνεδρίου εκμεταλλευόμενοι τις αντιθέσεις στη Μέση Ανατολή και τις σχέσεις που έχουν δημιουργηθεί με τους ιμπεριαλιστές, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτοί που κρατούν τα ηνία στα τέσσερα κομμάτια του Κουρδιστάν, που έχουν τη δύναμη να προσαρτήσουν, να καταλάβουν, να διαταράξουν και να επιβάλουν συμφωνίες, είναι οι ιμπεριαλιστές.

Είναι μια παραχωρηθείσα υποταγή

Το όνομα της διαδικασίας δεν έχει ακόμη δοθεί, αλλά αν λάβουμε υπόψη τις περιφερειακές εξελίξεις, τους προσανατολισμούς των ιμπεριαλιστών και την κατάσταση της Τουρκίας και του Κουρδικού Εθνικού Κινήματος, είναι προφανές ότι κάτι θα προσφερθεί στους Κούρδους. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι ένα κέρδος σε εθνικό επίπεδο είναι στην ημερήσια διάταξη. Ο μόνος τρόπος για την επίτευξη εθνικών κατακτήσεων δεν είναι οι θετικές απαντήσεις στις κραυγές των κυρίαρχων στρωμάτων της Τουρκίας για διάλυση, αλλά η επέκταση και ενίσχυση του δίκαιου πολέμου. Η ύπαρξη της προσάρτησης των τεσσάρων τμημάτων στην Τουρκία, το Ιράν, το Ιράκ και τη Συρία σε αυτή τη περιοχή δείχνει ότι έγινε με μιλιταρισμό. Για αυτό και επειδή η ξεκάθαρη βούληση της Τουρκίας να διαλύσει τον κουρδικό εθνικό αγώνα, είναι αδύνατο να παραχωρηθούν εθνικά δικαιώματα. Επομένως, είναι δυνατόν να προβλεφθεί ότι αυτό που θα προσφερθεί στους Κούρδους σε αυτή τη διαδικασία θα είναι ουσιαστικά κάτι που μπορούν να το σφετεριστούν και να το πάρουν πίσω. Στην πραγματικότητα, η επιθυμία της Τουρκίας να σπάσει τη βούληση του λαού και να εφαρμόσει τα σχέδια διάλυσης που βασίζονται στην στρατηγική εξόντωσης από την αρχή της διαδικασίας, είναι αδιαμφισβήτητα δεδομένα για αυτό. Θα πρέπει να είναι σαφές στις λαϊκές μάζες ποια μπορεί να είναι τα κέρδη.

Ωστόσο, θα πρέπει να είναι σαφές ότι τα όρια του παραδείγματος του Κουρδικού Εθνικού Κινήματος καθορίζονται από συμβιβαστικές γραμμές και μόνο σ’ αυτό το πλαίσιο μπορεί να γίνει «πρόοδος». Παρόλο που το Κουρδικό Εθνικό Κίνημα έχει μια σημαντική αλλά κυρίως αποτελεσματική ένοπλη δύναμη, ενεργεί με ρεφορμισμό. Σε αυτό το πλαίσιο, η ιδέα ότι η Τουρκία θα παραχωρήσει εθνικές κατακτήσεις στους Κούρδους είναι λανθασμένη. Οι κατακτήσεις μπορούν να επιτευχθούν όχι με χάρες, αλλά μόνο με την οργάνωση και την επέκταση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.

πηγή: η έντυπη έκδοση της τούρκικης εφημερίδας Yeni Demokrasi Gazetesi 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σκηνές χούντας στη δίκη των 11 τούρκων και κούρδων πολιτικών προσφύγων και αιτούντων άσυλο!

0

Καταγγελία - Δήλωση Δικηγόρων Υπεράσπισης στη Δίκη των 11 Τούρκων και Κούρδων στοΤριμελές Εφετείο Κακουργημάτων στον Κορυδαλλό.

Οι συνήγοροι υπεράσπισης, οι οποίοι παριστάμεθα για λογαριασμό των: Sinan Ozen Oktay τουAtif, Sadi Naci Ozpolat του Halil, Harika Kizilkaya του Orhan, Ismail Zat του Mustafa, KayaHasan του  Mustafa, Halil Demir του Αli, Αli Ercan Gokoglu του Husseyn, Hazal Secer τουMahmut, Anil Sayar του Bekir, Βurak Agarmis του Atanur, Cam Sinan του Murat, Τούρκων και Κούρδων πολιτικών   προσφύγων και αιτούντων άσυλο, στα πλαίσια πολυήμερης δίκης που διεξάγεται στις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού, καταγγέλλουμε τις πλήρως απαξιωτικές και πέρα από κάθε έννοια κράτους δικαίου και απονομής δικαιοσύνης, συνθήκες διεξαγωγής της δίκης.

Κορύφωση των ανωτέρω συνιστά το γεγονός, ότι στη σημερινή δικάσιμο και κατά τη διάρκεια ημίωρης διακοπής, όπου ως συνήγοροι επικοινωνούσαμε με τους κατηγορουμένους, εισήλθαν στη δικαστική αίθουσα ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας, οι οποίες εφόρμησαν με βαναυσότητα κατά των κατηγορουμένων, διακόπτοντας την επικοινωνία μας με τους εντολείς μας, επιχειρώντας να τους μεταφέρουν με τη βία στα κρατητήρια.

Τόσο οι κατηγορούμενοι όσο και οι συνήγοροί τους αντιδράσαμε στη βίαιη αυτή ενέργεια, καθώς η αίθουσα του δικαστηρίου μετατράπηκε σε πεδίο μάχης. Άνδρες των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας, με κεκαλυμμένα χαρακτηριστικά, γρονθοκοπούσαν, κλωτσούσαν και καθύβριζαν τους κατηγορουμένους. Οι κατηγορούμενοι μεταφερθήκαν σερνόμενοι στα κρατητήρια δεχόμενοι χυδαίες ύβρεις και ακραία βία. Ένας από τους κατηγορούμενους μεγάλης ηλικίας, ο οποίος έχει υποβληθεί σε εγχείρηση καρδιάς προ διετίας (διπλό bypass), δέχθηκε απανωτές αγκωνιές στο στήθος με αποτέλεσμα να σωριαστεί στα έδρανα και δυο ώρες αργότερα ήρθε ασθενοφόρο για τη διακομιδή του στο Θριάσιο Νοσοκομείο

Τα γυαλιά άλλου κατηγορουμένου, καθώς και ένα απο τα παπούτσια του, παρέμειναν στην αίθουσα ως τρόπαια για τον τρόπο απονομής της δικαιοσύνης στην Ελλάδα εν έτει 2021. Μεταξύ των άλλωνχτυπήθηκε και η διερμηνέας της δίκης. Το δικαστήριο κατά την επάνοδό του, αρνήθηκε να πάρει θέση για το γεγονός και διέκοψε επικαλούμενο ότι οι κατηγορούμενοι δεν φορούσαν μάσκες (τις οποίες σκίσαν οι αστυνομικοί κατά την εφόρμησή τους).

Προσπαθώντας να τιμήσουμε τον τίτλο του συνηγόρου υπεράσπισης, δηλώσαμε ότι αποχωρούμε,καθώς υπό αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να συνεχιστεί διαδικασία σε αυτό το χώρο.

Καταθέσαμε ακόμη, άμεση αναφορά στον πρόεδρο του ΔΣΑ.

Αθήνα, 8 Ιουλίου 2021

Οι συνήγοροι υπεράσπισης: 

Αλέκα Ζορμπαλά
Ιωάννα Κούρτοβικ
Δημήτρης Σαραφιανός
Πατρίκιος Πατρικουνάκο

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Όχι στις διώξεις των αγωνιστών απ' την Τουρκία και το Κουρδιστάν!

0

Με την κατηγορία της «συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση» δικάζονται στις 2 του Ιούλη, 11 Τούρκοι αγωνιστές, πολιτικοί πρόσφυγες στη χώρα μας, που είχαν συλληφθεί το Μάρτη του ‘20 μετά από έφοδο της «αντιτρομοκρατικής» και μυστικών υπηρεσιών στα Γραφεία της «Επιτροπής Αλληλεγγύης για τους Πολιτικούς Κρατούμενους στην Τουρκία και στο Κουρδιστάν», και σ΄ ένα σπίτι στα Σεπόλια, όπως κατήγγειλε η ίδια η Επιτροπή. Οι συλλήψεις αυτές έγιναν στη χώρα μας όταν στη γειτονική Τουρκία πέθαιναν, μετά από πολύμηνες απεργίες πείνας οι αγωνιστές Helin Bölek, Mustafa Koçak, İbrahim Gökçek, Ebru Timtik και άλλοι.

Συνολικά είχαν συλληφθεί 26 αγωνιστές, πολλοί απ' τους οποίους είχαν κινητικά προβλήματα απ΄ τα βασανιστήρια που είχαν υποστεί απ' το φασιστικό τουρκικό κράτος, στα «λευκά κελιά» της απομόνωσης. Οι 11 απ' αυτούς προφυλακίστηκαν με την παραπάνω κατηγορία.

Οι άρχουσες τάξεις και οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας, συνεργάζονται άψογα, όταν πρόκειται ν’ αντιμετωπίσουν το λαϊκό κίνημα και τους αγωνιστές, βάζοντας στην άκρη τις μεταξύ τους αντιθέσεις και ανταγωνισμούς. Οι αγωνιστές απ' την Τουρκία και το Κουρδιστάν βρίσκονται μόνιμα στο στόχαστρο των διωκτικών μηχανισμών Ελλάδας και Τουρκίας και των υπερπόντιων ιμπεριαλιστικών αφεντικών τους, των ΗΠΑ. Στην πραγματικότητα στοχοποιούνται και διώκονται για τη συμμετοχή τους στο δίκαιο αγώνα ενάντια στο φασισμό και τον ιμπεριαλισμό καθώς και υπέρ της φιλίας και της αλληλεγγύης των λαών. Πρέπει να βρουν την υποστήριξη του λαϊκού κινήματος στη χώρα μας.

· Λευτεριά στους 11 Τούρκους αγωνιστές πολιτικούς πρόσφυγες! Να αθωωθούν!

· Τρομοκράτες είναι οι ιμπεριαλιστές και όχι οι λαοί και οι αγωνιστές!

· Εχθρός μας δεν είναι ο τουρκικός λαός – Είναι η αντίδραση κι ο ιμπεριαλισμός!

29/6/2021

www.kkeml.gr  e-mail: cpgml@otenet.gr                                               

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο Μπάιντεν και οι Κούρδοι: Προσδοκίες από τον Αμερικάνικο ιμπεριαλισμό

1

Την εκλογική νίκη του Μπαίντεν στις προεδρικές εκλογές, ακολούθησαν ελπιδοφόρα σχόλια σχετικά με την πολιτική των ΗΠΑ για την Μέση Ανατολή και τους κούρδους. Ενώ οι βασικοί πυλώνες αυτών των σχολίων ήταν το Ιρακινό Κουρδιστάν και το KDP, εκδηλώθηκε προσδοκία για το Κουρδικό Εθνικό Κίνημα στη Συρία και την Τουρκία. Τα συγχαρητήρια του διοικητή του YPG, Μαζλούμ Αμπντί, στον Μπάιντεν για την εκλογική του νίκη, ακολούθησαν οι ενθουσιώδεις δηλώσεις του επίτιμου προέδρου του HDP της Τουρκίας Ερτουγλούλ Κιουρκτσού. Αν και σχεδόν όλοι οι πολιτικοί παράγοντες και σχολιαστές τόνισαν την συνέχεια της πολιτικής των ΗΠΑ και ότι δεν θα υπάρξει σοβαρή αλλαγή όσον αφορά τους Κούρδους, δεν κατάφεραν να συγκρατήσουν τις προσδοκίες από τον Μπάιντεν. Εκείνοι που κατάφεραν να δουν ρεαλιστικά, τόνισαν την σημασία της ενότητας μεταξύ των Κούρδων, καθώς είναι πιο σημαντικό αυτό που θα κάνουν οι Κούρδοι από το τι θα κάνει ο Μπάιντεν. Αλλά ακόμη και η έννοια «ενότητας μεταξύ των Κούρδων» περιέχει από μόνη της σοβαρές διαφορές. Για παράδειγμα, σύμφωνα με το KDP, αυτή η ένωση συνεπάγεται την καθιέρωση του Ιρακινού και του Συριακού Κουρδιστάν υπό την δική τους ηγεσίας, ενώ για το PKK αυτό σημαίνει ότι τα διαφορετικά κουρδικά εθνικά κινήματα να αποφεύγουν τις μεταξύ τους συγκρούσεις και να σχεδιάζουν μια κοινή πολιτική γραμμή ενάντια στα κράτη της περιοχής.

Πίσω από τις «ελπίδες» που προέκυψαν από τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, βρίσκονται οι δηλώσεις που έκανε ο Μπάιντεν στο παρελθόν. Συνοπτικά, Ο Μπάιντεν, κατά την επίσκεψη του Μασούντ Μπαρζανί και της αντιπροσωπείας του στις ΗΠΑ το 2015, την περίοδο που ήταν αντιπρόεδρος του Ομπάμα, είπε στον Μπαρζανί, “Αγαπητέ Πρόεδρε, μην ανησυχείτε. Η ζωή και των δυο μας είναι αρκετή για να δούμε το κουρδικό κράτος”. Επίσης, σε μια ομιλία του κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, αναφερόμενος στις στρατιωτικές επιθέσεις που πραγματοποίησε η Τουρκία στις περιοχές Serêkaniyê και Girê Spî της Ροζάβας στις 9 Οκτωβρίου 2019 και σχετικά με την αποχώρηση των στρατευμάτων των ΗΠΑ από την Ροζάβα με εντολή του Τραμπ, δήλωσε πως «είναι το πιο ξεδιάντροπο πράγμα που έχει κάνει ένας πρόεδρος στην σύγχρονη ιστορία», και συμπλήρωσε "Το πραγματικό πρόβλημα εδώ είναι η Τουρκία. Θα συναντηθώ με τον Ερντογάν και θα του πω να σταματήσει την επιχείρηση. Διαφορετικά, θα κάνω τον Ερντογάν να πληρώσει ένα βαρύ τίμημα». Είναι επίσης γνωστό πως ο Μπάιντεν αντιτίθεται στην υποστήριξη από το Ιράν ενόπλων ομάδων στο Ιράκ.

Αν και η κυβέρνηση Τραμπ ακολούθησε μια πολιτική «υποστήριξης» των Κούρδων, η αβεβαιότητα και η απροβλεψιμότητα της πολιτικής της ήταν ένας από τους κύριους παράγοντες ανησυχίας των Κουρδικώνν κινημάτων. Το δημοψήφισμα του Κιρκούκ και η απόσυρση στρατευμάτων από τη Ροζάβα είναι τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Το γεγονός ότι ο Μπάιντεν έχει μια πιο συνεπή στάση όσον αφορά την πολιτική των ΗΠΑ σχετικά με τους Κούρδους, δημιουργεί άλλες προσδοκίες στην νέα διαδικασία. Σχετικά με το θέμα ο συγγραφέας Φαχίμ Ταστέκιν σχολίασε, «Δεν μπορεί κανείς να περιμένει μια ενιαία κουρδική πολιτική από τον Μπάιντεν. Μπορεί παίρνοντας υπόψη τις ευαισθησίες της Άγκυρας όσον αφορά το PKK να δείξει μια διαφοροποίηση πιο προσηλωμένη στην κυβέρνηση του ιρακινού Κουρδιστάν και πιο επιλεκτική ή αυτόνομη στη Συρία». Πρέπει να πούμε ότι αυτή η εκτίμηση είναι περισσότερο σύμφωνη με τα γεγονότα. Ωστόσο, δεν είναι όλοι τόσο ρεαλιστές.

Σε μια συνέντευξη που έδωσε στο πρακτορείο Mezopotamya, ο Ερτουγλούλ Κιουρκτσού είπε, «Η κυβέρνηση Μπάιντεν φαίνεται ότι θα υποστηρίξει την επιστροφή του συστήματος παγκόσμια με βάση τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου, και όχι την λογική του Τραμπ «σε όσους μπορούν να τα καταφέρουν». Ισχυρίστηκε πως η νίκη του Μπαίντεν θα φέρει στην επιφάνεια περισσότερο έναν παγκοσμιοποιημένο λόγο δημοκρατίας αντί για το σύνθημα της «μεγαλύτερης Αμερικής» που κληρονόμησε ο Τραμπ από τον φασισμό του Χίτλερ και ότι θα μπορούσε να επηρεάσει τον τερματισμό της προστασίας των κατασταλτικών καθεστώτων στη Μέση Ανατολή και να υιοθετήσει μια πολιτική βασισμένη σε αρχές και όχι στις ανήθικες διαπραγματεύσεις του Τραμπ όσον αφορά τον αγώνα των Κούρδων. Σύμφωνα με τον Κιουρκτσού, η εκλογή Μπάιντεν είναι μια ιστορική ευκαιρία να ανοίξει το δρόμο προς τη Γενεύη για τους Κούρδους και πρέπει να αξιοποιηθεί σωστά. Επίσης θα φέρει ένα τέλος στις φιλοδοξίες της Τουρκίας για εισβολή στην Συρία και θα την απομακρύνει από τις κατεχόμενες περιοχές και οι εντάσεις ανάμεσα στους Κούρδους πρέπει να τερματιστούν, να αναπτύξουν μια κοινή θέση οι Κούρδοι και των τεσσάρων περιοχών για να διασφαλιστεί η ενότητα.

Την κουβέντα για «ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία, δίκαιο, πολιτική με αρχές» με αφορμή έναν πρόεδρο των ΗΠΑ, θα μπορούσαν να την κάνουν μόνο φιλελεύθεροι τσαρλατάνοι, και ο Κιουρκτσού είναι αναμφίβολα ένας από αυτούς. Αυτό που μας απασχολεί όμως στην πραγματικότητα δεν είναι αυτό που σκέφτεται ο Kürkçü, αλλά το γεγονός ότι η προπαγάνδα του Κιουρκτσού για τον Μπάιντεν, είναι σύμφωνη με τα σχόλια και τις προσδοκίες των κουρδικών κινημάτων. Οι “ελπίδες” που γεννήθηκαν με την εκλογή του Μπάιντεν είναι τόσο μεγάλες που συνδέουν ακόμα και την λύση του Κουρδικού ζητήματος με την εκλογή του ή με την ανατροπή της παρούσα κυβέρνησης της Τουρκίας. Υπάρχουν και εκείνοι που συσχετίζουν την παραίτηση του Μπεράτ Αλμπαϊρακ και τον διορισμό του πρώην υπουργού εσωτερικών Εφκάν Αλά στην θέση του αναπληρωτή πρόεδρου εξωτερικών της κυβέρνησης AKP, με τον Μπάιντεν και την έναρξη μιας νέας διαδικασίας στο κουρδικό ζήτημα.

Ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας των Ηνωμένων Πολιτειών, η ηγεμονία που βασίζεται στο αίμα των λαών σε κάθε ήπειρο, τα κρατικά συμφέροντα, η πολιτική της Μέσης Ανατολής που στηρίζεται στα αντιδραστικά κράτη της περιοχής, στη συνεργασία με το κουρδικό κίνημα, είναι γεγονός ότι αυτό που υποστηρίζει σήμερα αύριο το χτυπά πισώπλατα… Είναι ξεκάθαρο πως αυτοί που εναποθέτουν ελπίδες στον Μπάιντεν και δεν θέλουν να δουν την πραγματικότητα υποτάσσουν την άποψή τους στην ηγεμονία των ΗΠΑ. Όπως φαίνεται αν μια φορά γίνει αποδεκτή η παντοδυναμία των ΗΠΑ, η πολιτική δεν καθυστερεί να προσαρμοστεί στις κολακείες ή τις απαιτήσεις των ΗΠΑ, στις διαφορές των προέδρων, στα περιοδικά κενά και τις ρωγμές.

Η λογική της αξιοποίησης της ευκαιρίας ξεχωρίζει στα κουρδικά κινήματα, αλλά είναι γνωστή η πολιτική που ακολούθησαν οι ΗΠΑ πριν τον Μπάιντεν σχετικά με το κουρδικό ζήτημα. Το KDP βρίσκεται στο επίκεντρο των σχέσεων των ΗΠΑ με τα κουρδικά κινήματα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όσον αφορά το Ιρακινό Κουρδιστάν και τη Σένγκαλ. Το KDP βρίσκεται στο παρασκήνιο της πολιτικής που ακολουθείται μέσω του ENKS (Εθνοσυνέλευση των Κούρδων της Συρίας) ενάντια στην της Αυτόνομη Διοίκηση της Σενγκάλ. Το KDP βρίσκεται στο επίκεντρο της στρατιωτικής πολιορκίας ενάντια στο PKK, με την υποστήριξη της Τουρκίας. Στο κέντρο της πολιτικής απομάκρυνσης του PYD από το PKK επίσης βρίσκεται το KDP με στόχο την επιβολή διοίκησης συμβατής με το KDP που θα στηρίζεται σε μια παρόμοια συνεργασία. Εν ολίγοις, το Κουρδικό Εθνικό Κίνημα στη χώρα μας ή οι ελπίδες και προσδοκίες που δημιουργούν για τον Μπάιντεν οι φιλελεύθεροι όπως ο Kürkçü δεν έχουν πολύ ουσιαστικό έδαφος για τις ΗΠΑ. Για να εκφραστεί αντίστροφα, η μόνη “ελπίδα” που θα προσφέρουν οι ΗΠΑ είναι η Μπαρζανοποίηση κάτι το οποίο δεν χρειάζεται καν να εξηγήσουμε τι συνεπάγεται για τον κουρδικό λαό.

Τα γεγονότα που κάνουν τις πολιτικές των ΗΠΑ ή μιας άλλης αντιδραστικής δύναμης τόσο αποτελεσματικές στα τέσσερα προσαρτημένα μέρη του Κουρδιστάν, συνδέονται με την γραμμή που ακολουθούν τα κουρδικά εθνικά κινήματα. Αν δεν ξεκαθαριστεί αυτό το ζήτημα, τα όνειρα για το Κουρδιστάν δεν θα αργήσουν για άλλη μια φορά να καταλήξουν στην ιστορία ως μοιραία λάθη. Όσοι τρέφουν ελπίδες από τις ΗΠΑ και τον Μπάιντεν δεν πρέπει να ξεχνάνε ότι αυτοί που θα διαμορφώσουν το μέλλον στον κουρδικό εθνικό αγώνα είναι οι δυνάμεις που μπορούν να αναπτύξουν μια ανεξάρτητη γραμμή βασισμένη στον λαό. Και εκείνοι που αναζητούν ελπίδα σε μια επαναστατική γραμμή και όχι στον Μπάιντεν θα είναι οι πραγματικοί νικητές της ιστορίας.

** Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στις 26/11/2020 στην εφημερίδα Yeni Demokrasi, τεύχος 75.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αθάνατος στην μνήμη των επαναστατών, ο μαχητής του TIKKO, Χασάν Ατάς

0

Στο νεκροταφείο του χωριού Οτλούκαγια θάφτηκε από την οικογένεια του και τους συντρόφους του, ο μαχητής του ΤΙΚΚΟ, Χασάν Ατάς γνωστός στο αντάρτικο στρατό με το όνομα Şerzan. Σύμφωνα με ανακοινώσεις των τουρκικών κρατικών αρχών ο Ατάς σκοτώθηκε κατά την διάρκεια ανταλλαγής πυρών με δυνάμεις της στρατοχωροφυλακής στις 2 Ιουνίου, σε αγροτική περιοχή του Οβατζίκ, στο Τούντζελι του τουρκικού Κουρδιστάν.

Ο Ατάς ήταν επικηρυγμένος από το φασιστικό καθεστώς και βρίσκονταν στην λεγόμενη πορτοκαλί λίστα, διωκόμενος για τρομοκρατία. Μετά το θάνατό του στην περιοχή εξαπολύθηκε κύμα τρομοκρατίας ενάντια στους κατοίκους των χωριών που κατοικούνται στην πλειονότητα τους από Κούρδους. Τόσο στην Τουρκία όσο και στο εξωτερικό διοργανώνονται εκδηλώσεις για την μνήμη του επαναστάτη που έπεσε μαχόμενος για την ελευθερία και τον σοσιαλισμό και στιγματίζεται το ματοβαμμένο Τουρκικό φασιστικό κράτος.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΡΙΖΑ για Helin Bolek : Όταν είσαι κυβέρνηση συλλαμβάνεις τους αγωνιστές ως «τρομοκράτες» και όταν είσαι αντιπολίτευση κλαις τάχα γι’ αυτούς!

0

Με οργή διαβάζει κανείς τα ψεύτικα δάκρυα του Τομέα Δικαιωμάτων και του Τμήματος Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ για τη Helin Bolek. «Το όνομα της προστίθεται στο μακρύ κατάλογο των καλλιτεχνών, δημοσιογράφων, επιστημόνων, δασκάλων, αριστερών και δημοκρατικών πολιτών κάθε προέλευσης και ιδιότητας που διώκονται, φυλακίζονται και στερούνται ακόμα και των βασικών δικαιωμάτων τους στην Τουρκία», μας πληροφορούν τα Τμήματα του ΣΥΡΙΖΑ.

Θυμούνται άραγε στο ΣΥΡΙΖΑ ότι η κυβέρνηση τους συνέλαβε 9 Τούρκους και Κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες, κομμουνιστές, διωκομένους στην Τουρκία με απειλή για τη ζωή τους, παρμένους ακριβώς από το μακρύ αυτό κατάλογο, των «δημοκρατικών πολιτών κάθε προέλευσης και ιδιότητας που διώκονται, φυλακίζονται και στερούνται ακόμα και των βασικών δικαιωμάτων τους στην Τουρκία»;

Θυμούνται άραγε στο ΣΥΡΙΖΑ ότι οι 9 Τούρκοι και Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες, κομμουνιστές, διωκόμενοι στην Τουρκία έμεναν για μήνες σε επαρχιακές φυλακές της χώρας, κατηγορούμενοι ως «τρομοκράτες», απειλούμενοι με απέλαση στην Τουρκία, απειλούμενοι να καταλήξουν στα λευκά κελιά και στα βασανιστήρια;

Θυμούνται άραγε ότι το κατασκευασμένο από την αστυνομία και τα ΜΜΕ κατηγορητήριο τους κατέρρευσε στη δίκη, όπου οι αγωνιστές αυτοί επέδειξαν γενναιότητα, συνέπεια απόψεων; Λέξεις που ξέρουμε, είναι άγνωστες στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ανακοίνωση καταλήγει: «Δεσμευόμαστε να επιδιώκουμε την πραγματική ζωή κι όχι τη μίζερη επιβίωση. Έτσι ακριβώς, όπως το τραγουδούσε η Helin. Δεσμευόμαστε.»

Μήπως η Helin Bolek και η κάθε Helin Bolek δεν θα έβρισκε στην Ελλάδα της δήθεν αριστερής κυβέρνησης αλληλεγγύη, αλλά ένα κελί φυλακής;

ΚΚ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΜΕ ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ!

0

Το τουρκικό φασιστικό κράτος που δολοφονεί σε επίπεδο γενοκτονίας το κουρδικό έθνος στο τουρκικό Κουρδιστάν, μεταφέροντας αυτή τη φασιστική και δολοφονική του παράδοση έξω από τα δικά του σύνορα, ξεκίνησε την εισβολή στο Συριακό Κουρδιστάν, στην Ροζάβα. Η επιθετική εισβολή, υποστηριζόμενη από όλες τις φασιστικές και αντιδραστικές κλίκες της τουρκικής άρχουσας τάξης μετατράπηκε σε επιθετικότητα ενάντια στην ύπαρξη του κουρδικού έθνους και τις κατακτήσεις του κουρδικού έθνους.

Οι δυνάμεις της φασιστικής δικτατορίας, θέλουν να εξαφανίσουν τις κατακτήσεις των Κούρδων της Συρίας. Αφού δεν τα κατάφεραν με τον ISIS και τις υπόλοιπες ισλαμιστικές συμμορίες, απαιτείται να υπάρξει μια νέα σφαγή των Κούρδων για να εξαλειφθούν οι αξίες που δημιούργησαν και οι θέσεις που κατέκτησαν, ο Συριακός λαός και το κουρδικό έθνος με την μεγάλη αφοσίωση, τις θυσίες και την αντίστασή τους και να εμποδιστεί το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του κουρδικού έθνους με ένα πόλεμο.

Στο μέτωπο των μερίδων της τουρκική άρχουσας τάξης υπάρχει μια συναίνεση, όπως πάντα και σήμερα, όσο αφορά τις κατακτήσεις των Κούρδων. Φαίνεται ότι η φασιστική δικτατορία έχει κάνει όλες τις προετοιμασίες για την εισβολή στην βόρεια και την ανατολική Συρία και ιδιαίτερα στις κουρδικές περιοχές που βρίσκονται μέσα στα σύνορα της Συρίας, πήρε τις αναγκαίες άδειες από τους ιμπεριαλιστές αφέντες της για μια αιματηρή εκστρατεία. Αυτή η στάση των ιμπεριαλιστών δεν εκπλήσσει τους κομμουνιστές. Οι εξελίξεις είναι συμβατές με τον χαρακτήρα των ιμπεριαλιστών. Οι ιμπεριαλιστές δεν ήταν και δεν μπορούν να είναι φίλοι των καταπιεζόμενων λαών. Οι ιμπεριαλιστές δεν είναι και δεν πρόκειται να είναι με την πλευρά των καταπιεσμένων. Έτσι ήταν χθες, έτσι είναι σήμερα, έτσι θα είναι και αύριο.

Το μέλλον των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων λαών που ζουν σε προσαρτημένες και κατεχόμενες περιοχές είναι εφικτό μόνο με την αντίσταση των κομουνιστικών και των επαναστατικών δυνάμεων ενάντια στον ιμπεριαλισμό και κάθε είδους αντίδραση. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Η σκληρή πραγματική ιστορία της ταξικής πάλης δεν προσφέρει άλλον δρόμο.

Εμείς, επιβάλλεται να οργανώσουμε κοινές δράσεις και αντιστάσεις με φιλικές και σύμμαχες δυνάμεις, προκειμένου να στηρίξουμε τις δυνάμεις αντίστασης της Συρίας οι οποίες θα διεξάγουν ένα δίκαιο πόλεμο ενάντια στην εισβολή και την καταστροφική επιθετικότητα της φασιστικής δικτατορίας, για να νικήσουν και να τους φέρουν πιο γρήγορα στο αναπόφευκτο τέλος τους. Σε εμάς η πραγματικότητα της ταξικής πάλης θέτει το καθήκον να σταθούμε αλληλέγγυοι στον Συριακό λαό και ειδικά στο κουρδικό έθνος και όλες τις συνιστώσες του συριακού λαού που αντιστέκονται στην εισβολή, να συγκροτήσουμε εστίες αντίστασης παντού ενάντια στην επιθετικότητα της φασιστικής δικτατορίας.

Πρώτα από όλα είναι ευθύνη των κομμουνιστών να δούμε την επιθετικότητα των ιμπεριαλιστών και των αντιδραστικών κυρίαρχων τάξεων σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη σαν τμήμα της επιθετικότητας απέναντί μας, να σταθούμε ενάντια σους άδικους πολέμους, να φωνάξουμε για την νομιμότητα των δίκαιων πολέμων. Η στάση μας πρέπει να βασίζεται πάνω σε αυτή την ταξική συνείδηση και αποφασιστικότητα.

Οι προοδευτικές, οι επαναστατικές δυνάμεις και οι δυνάμεις ενάντια στην εισβολή έχουν την δύναμη και την βούληση να ακυρώσουν τις φιλοδοξίες του τουρκικού φασιστικού κράτους. Να υπερασπιστούμε αυτή τη βούληση.

Κάτω η εισβολή του τουρκικού φασιστικού κράτους και οι πολιτικές της προσάρτησης και των δολοφονιών!

Ζήτω το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του Κουρδικού έθνους!

Αγώνας παντού για να προστατευτούν οι κατακτήσεις του Κουρδικού έθνους!

Η ελευθερία κατακτάται με την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον φασισμό και κάθε είδους αντίδραση!

TKP/ML - YDK

Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας/ Μαρξιστικό Λενινιστικό - Νέες Δημοκρατικές Γυναίκες

10 Οκτώβρη 2019

http://ikk-online.net/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΘΗ | Πορεία καταγγελίας του ιμπεριαλισμού και της τουρκικής εισβολής στη Συρία

0

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 19/10 η συγκέντρωση καταδίκης της τουρκικής εισβολής στη Συρία, που είχε καλέσει το ΚΚΕ(μ-λ). Μερικές δεκάδες εργαζόμενοι και νεολαίοι συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία, φωνάζοντας συνθήματα αλληλεγγύης στον κουρδικό και συριακό λαό, ενάντια στην εισβολή, τον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό. Στη συνέχεια έγινε πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, στην οποία εκτός από το πανό του ΚΚΕ(μ-λ) υπήρχε και πανό των Αγωνιστικών Κινήσεων. Η πορεία ήταν αρκετά αγωνιστική και δυναμική και βρήκε καλή αποδοχή από τον κόσμο, αν και πρέπει να έχουμε υπόψη μας και το γενικό "αντιτουρκικό" κλίμα που υπάρχει στην περιοχή. Αυτό άλλωστε έκανε ακόμη πιο σημαντικό το καθήκον για μια τέτοια κινητοποίηση, στην οποία η καταδίκη της τουρκικής εισβολής και των ιμπεριαλιστών, θα γινόταν παράλληλα με την προβολή της αλληλεγγύης και του κοινού αγώνα των λαών Ελλάδας, Τουρκίας, Συρίας και Κουρδιστάν, σαν τη μόνη διέξοδο για ειρήνη και προκοπή.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΘΗ | Προβολή ταινίας "Turtles Can Fly"

0

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

Turtles Can Fly
Παρασκευή 18/10 | 21:00

Θα πραγματοποιηθεί συζήτηση για τις σημερινές εξελίξεις με βάση την εισβολή της Τουρκίας στη Συρία, και τον αγώνα του Συριακού και Κούρδικου λαού.

Για την ταινία: Σε ένα στρατόπεδο προσφύγων στα σύνορα Ιράκ-Τουρκίας, δίπλα στους ανθρώπους βρίσκεται κατεστραμμένο πολεμικό υλικό. Η καθημερινή τους συνύπαρξη αναδεικνύει την τραγική ιστορία της περιοχής, αλλά και ενός λαού κατατρεγμένου που δεν σταματά να μάχεται για τη ζωή του.

Ρωγμή - αριστερός χώρος σκέψης και δράσης

Μιχαήλ Βόγδου 20, 4ος όροφος

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ | Κινητοποίηση ενάντια στην επίθεση στη Συρία (Πέμπτη 17/10)

0

Την Τρίτη το απόγευμα μετά από κάλεσμα κουρδικών οργανώσεων πραγματοποιήθηκε σύσκεψη, με τη συμμετοχή και οργανώσεων της ελληνικής Αριστεράς, με στόχο να πραγματοποιηθεί κινητοποίηση καταδίκης της εισβολής της Τουρκίας στη Συρία και αλληλεγγύης στη πάλη του κουρδικού λαού για ελευθερία την Πέμπτη 17 Οκτώβρη στα πλαίσια πανευρωπαϊκής κινητοποίησης που διοργανώνουν τούρκικες και κούρδικες οργανώσεις σε όλη την Ευρώπη. Στη σύσκεψη συμμετείχε και το ΚΚΕ(μ-λ) το οποίο και συμφώνησε με την πραγματοποίηση της κινητοποίησης:

Όχι στην τουρκική εισβολή, που μεγαλώνει τους κινδύνους σφαγής όλων των λαών της περιοχής!

Λαϊκή αφύπνιση – ανασυγκρότηση της αντιπολεμικής, αντιιμπεριαλιστικής πάλης

Το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί στην κινητοποίηση ενάντια στην επίθεση στη Συρία. 

Πέμπτη 17 Οκτώβρη στις 5:30 μ.μ. στα Προπύλαια

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ | Λέμε ΟΧΙ στην νέα εισβολή στην Συρία

0

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ-ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ-ΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

Η κομματιασμένη και διαλυμένη από την άγρια σύγκρουση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (κυρίως ΗΠΑ και Ρωσίας) Συρία, έρχεται αντιμέτωπη για άλλη μια φορά με ξένη εισβολή, με ξεριζωμό και σφαγή χιλιάδων αμάχων.

Όσο και αν ισχυρίζεται η Τουρκία, ότι η συγκεκριμένη επιθετική πράξη γίνεται για την δημιουργία ζώνης ασφαλείας κατά μήκος των συνόρων, σε περιοχές κουρδικών καντονιών, είναι ολοφάνερο ότι έρχεται να αξιοποιήσει την σημερινή κατάσταση της Συρίας και να διεκδικήσει ρόλο, εκμεταλλευόμενη το νέο κλίμα σύγκρουσης και πολέμου που διαμορφώνεται συνολικά στην μέση ανατολή.

Είναι οι Αμερικάνοι φονιάδες που έδωσαν το πράσινο φως για την εισβολή. Αποτελεί συνέχεια της συμβιβαστικής συμφωνίας μεταξύ τους, στην προσπάθεια να περιορίσει τις Ρώσικες σφήνες. Θέλει να επαναφέρει σε έναν βαθμό τις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας, για την καλύτερη εξυπηρέτηση των Αμερικανονατοϊκών σχεδίων στην περιοχή. Ιδιαίτερο ρόλο παίζει η ανάγκη να χρησιμοποιηθεί το ειδικό βάρος της Τουρκίας, ώστε να δοθεί μια ισχυρή ώθηση στην εκστρατεία των ΗΠΑ ενάντια στο Ιράν.

Αυτή η κίνηση αναμένεται να οξύνει ακόμα πιο έντονα τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και να απογειώσει τα φιλοπόλεμα σχέδια, όλων των αντιδραστικών δυνάμεων που εμπλέκονται στην περιοχή. Σε μια περίοδο μάλιστα, όπου ο Ρώσικος παράγοντας ανασυγκροτεί την ισχύ του και οι υπόλοιπες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις αναζητούν έναν αναβαθμισμένο ρόλο στις παγκόσμιες εξελίξεις.

Τα πρώτα θύματα της εξελισσόμενης Τούρκικης εισβολής είναι οι Κούρδοι της περιοχής ,που όλη την προηγούμενη περίοδο οδηγήθηκαν από την υποταγμένη και τυχοδιωκτική ηγεσία τους, σε χειραγώγηση από τους Αμερικάνους. Επιβεβαιώνεται σήμερα η ανάγκη χειραφέτησης του κουρδικού Κινήματος και επίσης, ότι οι λαοί δεν μπορούν να στηρίζονται σε αυτούς που γεννούν τον πόλεμο, την προσφυγιά και την μετανάστευση.

Είναι ξεκάθαρο από τα παραπάνω, ότι οι κίνδυνοι για τους λαούς ανεβαίνουν δραματικά. Καθημερινά οι εικόνες που αντικρίζουμε είναι χιλιάδες πνιγμένοι, σφαγμένοι και ξεριζωμένοι. Είναι η φτώχεια, η εξαθλίωση, το κομμάτιασμα χωρών και λαών. Προσπαθούν να μας κάνουν να συνηθίσουμε σε αυτά. Θέλουν την νεολαία κρέας για τα κανόνια τους! Εξάλλου είναι η χώρα μας που εδώ και χρόνια μετατρέπεται σε ένα απέραντο ορμητήριο των Αμερικάνων και του ΝΑΤΟ, ανοίγοντας βάσεις σε όλη την Ελλάδα, ακολουθώντας πιστά τα ξένα αφεντικά της.

Είναι επιτακτική ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε να υψώσουμε τις φωνές με τους σε κοινό αγώνα με τους υπόλοιπους λαούς της περιοχής. Να συγκροτήσουμε αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα με στόχο την αποτροπή του πολέμου και το διώξιμο όλων των ιμπεριαλιστών και των ενεργούμενών τους από την περιοχή.

Ο ΛΑΟΣ ΚΑΙ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΡΕΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΑ ΤΟΥΣ

ΕΞΩ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΗΡΑΚΛΕΙΟ: Παρέμβαση καταγγελίας της Τουρκικής εισβολής στη Συρία

0

Με ντουντούκα και το μοίρασμα εκατοντάδων προκηρύξεων το ΚΚΕ(μ-λ) κατάγγειλε τόσο την εισβολή και τη δολοφονία του κουρδικού λαού από το φασιστικό καθεστώς της Τουρκίας, όσο και τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές που έδωσαν την έγκριση τους και ενθάρρυναν την Τουρκία να πραγματοποιήσει την επίθεση της στη Συρία.

Διαπιστώσαμε την θετική ανταπόκριση των πολιτών του Ηρακλείου στην παρέμβαση μας αυτή και την αλληλεγγύη τους στο κουρδικό λαό.

Όμως θεωρούμε ότι η αδυναμία, η μη διάθεση των πολιτικών δυνάμεων της αριστεράς στο Ηράκλειο να παρέμβουν και να οργανώσουν μια μαζική συγκέντρωση καταγγελίας της εισβολής είναι αρνητικό γεγονός . Από τη μεριά μας, θα καταβάλλουμε τις επόμενες μέρες προσπάθειες έτσι ώστε να διοργανωθεί ένα μαζικό συλλαλητήριο καταγγελίας της τουρκικής εισβολής και στο Ηράκλειο. Σε αυτή την κατεύθυνση θεωρούμε ότι είναι αναγκαιότητα να κινηθεί και να πάρει πρωτοβουλία και η ΛΑΑΣ
Η ΚΟ Ηρακλείου του ΚΚΕ(μ-λ) πραγματοποίησε μαζική παρέμβαση στο κέντρο του Ηρακλείου το απόγευμα της Παρασκευής 11/10.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αθήνα: Πορεία καταγγελίας της δολοφονικής εισβολής του τουρκικού στρατού στη Συρία και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού

69

Μετά από κάλεσμα κουρδικών οργανώσεων πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου 12 Οκτώβρη, μαζική πορεία στους δρόμους της Αθήνας, ενάντια στην εισβολή του τουρκικού φασιστικού κράτους στη Συρία, στη σφαγή των Κούρδων και στη στήριξη των ιμπεριαλιστών σ΄ αυτή. Η πορεία ξεκίνησε απ΄ τα Προπύλαια, με συμμετοχή μεγάλου αριθμού διαδηλωτών, κούρδων και ελλήνων, και κατευθύνθηκε με παλμό, προς την τουρκική πρεσβεία, την οποία είχαν ανακοινώσει ως προορισμό, οι κουρδικές οργανώσεις.

Το ΚΚΕ(μ-λ) καλούσε και συμμετείχε στην πορεία με μαζικό μπλοκ, φωνάζοντας συνθήματα καταγγελίας της εισβολής, υπέρ της φιλίας και του κοινού αγώνα των λαών Ελλάδας, Τουρκίας, Κουρδιστάν και ενάντια στους ιμπεριαλιστές, το ρόλο τους, τα πολεμοχαρή σχέδια τους, αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες, αλλά και ενάντια στις αυταπάτες γύρω απ΄ τους αμερικάνους και το ρόλο τους.

Όταν η πορεία έφτασε στην τουρκική πρεσβεία, η Οργάνωση μας, τονίζοντας πως είναι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, αυτός που έδωσε την κάλυψη στην εισβολή της Τουρκίας, αυτός που τροφοδοτεί νέες εντάσεις και εστίες πολέμου, πραγματοποίησε κάλεσμα με τη ντουντούκα μέσα στα σταματημένα μπλοκ των άλλων ελληνικών οργανώσεων, αλλά και στις κουρδικές, να συνεχιστεί η πορεία μέχρι την αμερικάνικη πρεσβεία.

Ενώ έθετε επίμονα την πρόταση αυτή και στους υπεύθυνους των άλλων δυνάμεων. Η πρόταση της πόρευσης προς την πρεσβεία των ΗΠΑ, είχε τεθεί και στη συγκέντρωση στα Προπύλαια, όπου οι απαντήσεις απ’ την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τον ΠΑΚΣ δεν ήταν ξεκάθαρες, ενώ οι σύντροφοι του Μ-Λ ΚΚΕ μας είπαν πως «δεν το βλέπουν», γιατί οι κουρδικές οργανώσεις καλούσαν στην τουρκική πρεσβεία. Απ’ την Πέμπτη 10/10, είχαμε απευθυνθεί στο Μ-Λ ΚΚΕ να βγει η Λαϊκή Αντίσταση - Α.Α.Σ. για το ζήτημα το Σάββατο, (είτε με δική της παρέμβαση το πρωί, είτε και με τη συμμετοχή της στην πορεία που καλούσαν οι κουρδικές οργανώσεις). Το Μ-ΛΚΚΕ μας ξεκαθάρισε με απόλυτο τρόπο πως αυτό δεν ήταν καθόλου εφικτό, λόγω άλλων πολιτικών του δραστηριοτήτων, κι ότι θα μπορούσε να βγει μια ανακοίνωση (που βγήκε τελικά). Τι άλλαξε τελικά, και το Μ-Λ ΚΚΕ προτίμησε να κατέβει κομματικά, εμποδίζοντας την εμφάνιση του μπλοκ της ΛΑ-ΑΑΣ;

Αποτελεί σημαντική θετική εξέλιξη το ότι τελικά η πορεία συνεχίστηκε προς την αμερικάνικη πρεσβεία, από ένα σημαντικό αριθμό αγωνιστών, απ’ το ΚΚΕ(μ-λ) και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μέλη του ΕΕΚ, μαζί και με έναν αριθμό κούρδων διαδηλωτών που ακολούθησαν, φωνάζοντας συνθήματα αλληλεγγύης στον κουρδικό λαό και ενάντια στους αμερικάνους φονιάδες. Ενώ θεωρούμε αρνητική τη στάση των δυνάμεων που δεν ακολούθησαν, (Μ-Λ ΚΚΕ, ΟΚΔΕ, ΠΑΚΣ, αναρχικές ομάδες), κλείνοντας τα πανό τους και στερώντας τη δυνατότητα να δοθεί μια ακόμη πιο μαζική απάντηση στους αμερικάνους φονιάδες. Μια απάντηση που ταυτόχρονα δεν θα έδινε καμιά λαβή στα διάφορα ντόπια εθνικιστικά κηρύγματα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη | Αλληλεγγύη στον κουρδικό λαό και αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα για την επέμβαση της Τουρκίας στην Συρία

0

Γύρω στις 8 το βράδυ του Σαββάτου 12/10, ολοκληρώθηκε στην Καμάρα απ’ όπου και ξεκίνησε η μαζική αντιπολεμική κινητοποίηση καταδίκης για την εγκληματική επέμβαση του τούρκικου στρατού στην βόρεια Συρία, σε κούρδικες περιοχές.

Στην οργισμένη διαδήλωση συμμετείχαν εκατοντάδες Κούρδοι πρόσφυγες αλλά και πολλοί Θεσσαλονικείς, δείχνοντας αλληλεγγύη στον δοκιμαζόμενο Κούρδικο λαό της Συρίας. Η διαδήλωση διέσχισε κεντρικούς δρόμους της πόλης, πέρασε εμπρός από το αμερικάνικο προξενείο καταγγέλοντας την ιμπεριαλιστική πολιτική που διέλυσε την Συρία και έφτασε μέσω της Αγίας Σοφίας και της Αγίου Δημητρίου μπροστά στο Τουρκικό Προξενείο το οποίο ήταν αποκλεισμένο απο κλούβες και διμοιρίες των ΜΑΤ. Εκεί καταγγέλθηκε η επέμβαση της Τουρκίας και τα μαζικά εγκλήματα που διαπράτονται εναντίον αμάχων. Στην συγκέντρωση και την διαδήλωση συμμετείχε το ΚΚΕ(μ-λ). Καλούσαν και συμμετείχαν επίσης η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και αντιεξουσιαστκές ομάδες.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μια σημαντική προβολή ταινίας!

0

Στη σχεδόν γεμάτη αίθουσα του κινηματογράφου "Αλκυονίς" πραγματοποιήθηκε χθες η προβολή της ταινίας «Sûr: Ax û Welat - Σουρ: Όπου γης και πατρίς» από τις εκδόσεις "Εκτός των Τειχών" όπως και η συζήτηση που ακολούθησε. Σημαντική ήταν η παρουσία Τούρκων και Κούρδων που ζουν στην Αθήνα είτε σαν πολιτικοί πρόσφυγες είτε σαν μετανάστες.

Η ταινία με τις συνεντεύξεις γυναικών και ανδρών, με τα πλάνα από τις εισβολές των τούρκικων στρατιωτικών και κατασταλτικών δυνάμεων, με πλάνα από τις αντιστάσεις των κατοίκων -κυρίως νεολαίας- κάνει μια σοβαρή προσπάθεια να αναδείξει από τη μια τον τρόπο οργάνωσης των Κούρδων στις περιοχές και τις πόλεις της τούρκικης επικράτειας, με ιδιαίτερο βάρος στη μεταξύ τους αλληλεγγύη, και από την άλλη τις προσπάθειες του τουρκικού κράτους να τους διώξει από τα εδάφη τους αναγκάζοντάς τους να φύγουν σε μεγάλες πόλεις ώστε να ενσωματωθούν και τελικά να αφανιστούν ως λαός. Σε αρκετές περιπτώσεις οι άνθρωποι που μιλούν στη ταινία, κυρίως γυναίκες, αναφέρονται σε όλα αυτά κάνοντας παράλληλα και την αυτοκριτική τους γιατί έφυγαν από την πόλη αφήνοντας τη νεολαία ουσιαστικά μόνη της να δίνει τις μάχες της. Όπως αναφέρθηκε πρόκειται για μιας άλλης μορφής εθνοκάθαρση η οποία δεν εστιάζεται τόσο στη φυσική εξόντωση αλλά στη διάλυση και την αφομοίωση του κουρδικού λαού. Χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και οι ...πιο κλασσικές μορφές με τη νεολαία να είναι πιο ιδιαίτερα στο στόχαστρο.

Σημαντικές και υποβοηθητικές ήταν και οι ιστορικές αναφορές για την περιοχή του Ντιγιαρμπακίρ και φυσικά για την ίδια την πόλη όπου παλαιότερα υπήρχε και σημαντική αρμένικη μειονότητα η οποία δεν έλειψε από την ταινία.

Άσχετα από τις όποιες πολιτικές κρίσεις μπορεί να κάνει κανείς για την ταινία η προβολή της και μόνο είναι μια καλή αφορμή στο να κατανοηθούν άγνωστες πτυχές της ιστορίας και του παρόντος του κουρδικού λαού, άσχετα από το σε ποια πλευρά των συνόρων ζει. Να κατανοηθεί το πως λειτουργούν και τι επιδιώκουν οι κάτοικοι αυτών των περιοχών που ζουν στο μάτι του κυκλώνα για δεκαετίες σε όλα τα επίπεδα. Από την καθημερινότητά τους έως την πολιτική τους ζωή και την αντίστασή τους απέναντι σε ένα, (μάλλον πολλά θα λέγαμε!), πολιτικό και στρατιωτικό κατεστημένο που κάνει ότι μπορεί να τους αφανίσει. Προφανώς από τη συζήτηση δεν μπορούσαν να λείψουν και οι αναφορές στο συριακό κομμάτι του Κουρδιστάν, από τη Ροζάβα και το Κομπανί έως την Αφρίν, όπως και στο ιρακινό.

Η παρουσία Κούρδων και Τούρκων συναγωνιστών και φίλων συνέβαλε στη συζήτηση σημαντικά όπου με τις διάφορες πολιτικές και άλλες οπτικές τους λειτούργησαν συμπληρωματικά στη ταινία όχι μόνο διευκρινίζοντας ζητήματα αλλά βάζοντας και τον προβληματισμό τους για το παρόν και το μέλλον του κινήματος εκεί. Φυσικά δεν έλειψε και το συναισθηματικό στοιχείο και η επισήμανση από τη πλευρά τους της σημασίας τέτοιων εκδηλώσεων για να γίνει γνωστή η πραγματικότητά τους.

Σήμερα από την πόλη της Σουρ έχει φύγει το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων και μεγάλα τμήματα της πόλης (σχεδόν το 80%) έχουν ισοπεδωθεί στ' όνομα την αναμόρφωσης της πόλης και της τουριστικοποίησής της. Όσοι απέμειναν συνεχίζουν με τους δικούς τους τρόπους να αντιστέκονται στη συνεχιζόμενη προσπάθεια ολοκληρωτικής εξορίας του κουρδικού πληθυσμού.

Ακολουθεί η εκ μέρους του εκδοτικού εισαγωγή στην εκδήλωση:

Φίλες και φίλοι,

Εκ μέρους των εκδόσεων «Εκτός των τειχών» σας καλωσορίζουμε στη σημερινή μας εκδήλωση για την προβολή του ντοκιμαντέρ «Σουρ: Όπου γης και πατρίς» για την καστρόπολη της Σουρ στην περιοχή του Ντιγιάρμπακιρ.

Το ντοκιμαντέρ σκηνοθέτησαν και γύρισαν ο Ζανά Κιμπάρ και η Χιτζράν Ορούν και είναι πολύ μεγάλη τιμή για εμάς το ότι μας εμπιστεύθηκαν την πρώτη παγκόσμια προβολή αυτού του ντοκιμαντέρ, το οποίο δεν έχει καν προβληθεί στην Τουρκία αφού η προγραμματισμένη προβολή του απαγορεύτηκε από το καθεστώς Ερντογάν. Μάλιστα, η Χιτζράν είναι σήμερα εδώ, μαζί μας για να μας μιλήσει για το ντοκιμαντέρ, τι συνθήκες που το γέννησαν και τις καταστάσεις που το ακολούθησαν.

Μαζί μας, όμως, έχουμε την τιμή να είναι και η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Γαλατά-Σαράι, Νεσέ Οζγκέν, η οποία μαζί με την Χιτζράν συνόδεψαν το ντοκιμαντέρ σε αυτό το μικρό του οδοιπορικό στη χώρα. Η Νεσέ Οζγκέν είναι και αυτή διωκόμενη από το καθεστώς Ερντογάν και εκκρεμεί σε βάρος της καταδίκη φυλάκισης εφτάμισι χρόνων διότι είναι από αυτούς που συνυπέγραψαν ψήφισμα για την ειρήνη.

Πριν φτάσει στην Αθήνα, το ντοκιμαντέρ έκανε ένα μικρό οδοιπορικό στην Ελλάδα, περνώντας από τα Γιάννενα, τη Θεσσαλονίκη και την Ξάνθη, δίνοντας την ευκαιρία σε δεκάδες φίλους και συναγωνιστές να το παρακολουθήσουν και να συμμετάσχουν στις πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις που ακολούθησαν την προβολή του.

Φίλες και φίλοι,

Μέσα από αυτή τη σειρά προβολών θέλουμε να συμβάλουμε, με έναν ακόμη τρόπο, στη στήριξη του αγώνα του κούρδικου λαού για το δικαίωμά του στην ελευθερία και την ανεξαρτησία.

Θέλουμε να συμβάλουμε στον αγώνα του τούρκικου λαού ενάντια στο φασισμό, τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο.

Θέλουμε να συμβάλουμε στην οικοδόμηση και τη στερέωση των δεσμών φιλίας και αλληλεγγύης των λαών της περιοχής: των λαών της Τουρκίας, της Ελλάδας, της Κύπρου, της Παλαιστίνης, των λαών των Βαλκανίων.

Θέλουμε να καταγγείλουμε το τουρκικό φασιστικό καθεστώς και την άρχουσα τάξη της Τουρκίας, που έχουν οδηγήσει χιλιάδες αγωνιστές, αριστερούς και δημοκράτες στις φυλακές και έχουν επιβάλει ένα καθεστώς τρόμου και διώξεων ενάντια σε κάθε φωνή διαμαρτυρίας.

Θέλουμε να καταδικάσουμε τα πολεμικά σχέδια της Τουρκίας, την εισβολή του τούρκικου στρατού στη Συρία και την κατάληψη του Αφρίν.

Όμως, παράλληλα, θέλουμε να καταγγείλουμε και να καταδικάσουμε και την πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης και την ελληνική άρχουσα τάξη που έχει μετατρέψει τη χώρα σε ορμητήριο των αμερικανονατοϊκών φονιάδων, σε βάρος των λαών της περιοχής αλλά και σε βάρος του δικού μας λαού. Είναι η ίδια κυβέρνηση που έχει συλλάβει και έχει εκδώσει Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές, που έχει συλλάβει και εκδώσει αγωνιστές της ΑΤΙΚ. Είναι η ίδια κυβέρνηση που συνάπτει στρατιωτικές συμφωνίες με τα φασιστικά καθεστώτα της Αιγύπτου και του Ισραήλ. Μια κυβέρνηση που έχει στις γραμμές της το ακροδεξιό κόμμα των ΑΝΕΛ.

Η σημερινή μας προβολή, λοιπόν, θέλουμε να είναι παράλληλα ένα βήμα διεθνιστικής αλληλεγγύης στους λαούς που αγωνίζονται και ιδιαίτερα στον τουρκικό και κουρδικό λαό, αλλά και ένα βήμα καταγγελίας του ιμπεριαλισμού, του σοβινισμού, του εθνικισμού και του πολέμου, ένα βήμα καταγγελίας των αντιδραστικών τυχοδιωκτισμών των αρχουσών τάξεων της περιοχής που οδηγούν τους λαούς σε ακόμη πιο επικίνδυνα μονοπάτια.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συγκίνηση και αλληλεγγύη στην προβολή του ντοκιμαντέρ για τον διωγμό των Κούρδων της πόλης Σούρ - σήμερα στην Αθήνα

0

Γεμάτοι με κόσμο ήταν οι χώροι νεολαίας στους οποίους προβλήθηκε μέχρι σήμερα το ντοκιμαντέρ «Sûr: Ax û Welat - Σουρ: Όπου γης και πατρίς». Προβληματισμός και συγκίνηση για τα βάσανα του κουρδικού λαού, τις μαζικές δολοφονίες, τους νέους εκτοπισμούς, την καταστροφή των εστιών και των μνημείων του. Η ταινία, που δεν μπόρεσε να προβληθεί στην Τουρκία εξαιτίας των εμποδίων και των απαγορεύσεων από τις κρατικές αρχές, παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε κοινό. Την παρουσίαση ανέλαβαν οι εκδόσεις «Εκτός των Τειχών» και μέχρι τώρα την ταινία πρόβαλλαν στα Γιάννενα το Αριστερό Στέκι Νεολαίας, στη Θεσσαλονίκη ο χώρος νεολαίας και πολιτισμού Σφεντόνα και στην Ξάνθη ο αριστερός χώρος σκέψης και δράσης Ρωγμή.

Σήμερα Δευτέρα 26 Μαρτίου, η ταινία θα προβληθεί στο Σινέ «Αλκυονίς» στην Αθήνα στις 7:00 μ.μ. Την ταινία παρουσιάζουν η ακαδημαϊκός Neşe Özgen και οι δημιουργοί Zana Kibar και Hicran Urun.
Η ταινία αρχίζει με τα πλάνα από την περίοδο πριν τις συγκρούσεις για να μπει η Σουρ στη λίστα της παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco. Τελικά, το 2015 η Σουρ μπήκε στην εν λόγω λίστα, οπότε και άρχισαν οι συγκρούσεις. Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει τις εικόνες της καταστροφής και τις βιωματικές μαρτυρίες του λαού της Σουρ. Μέσα από αφηγήσεις κατοίκων παρουσιάζεται η άρνησή τους να εγκαταλείψουν την πόλη, το αίτημά τους να επιστρέψουν στην πόλη όπου δημιούργησαν μια κοινή ζωή, αλλά και οι δυσκολίες που πέρασαν με τη δεύτερη προσφυγιά μέσα σε μια εικοσαετία.

Το ντοκιμαντέρ είναι προϊόν μιας συλλογικής εργασίας που ολοκληρώθηκε μέσα σε δυο χρόνια. Είναι μια ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στον καταπιεζόμενο λαό του Τουρκικού Κουρδιστάν (Bakur) και καταγγελίας της λογοκρισίας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συρία – Ανατολική Μεσόγειος | Η «επόμενη μέρα» της κατάληψης του Αφρίν και η συσσώρευση πολεμικής ισχύος στην περιοχή: μεγαλώνουν τους κινδύνους για τους λαούς!

0

Η κατάληψη του Αφρίν, της πρωτεύουσας της ομώνυμης κούρδικης περιοχής στη βορειοδυτική Συρία, από τις τούρκικες δυνάμεις και τον ελεγχόμενο από την Τουρκία «Ελεύθερο Συριακό Στρατό», αναμφίβολα αποτελεί μια σημαντική εξέλιξη στον εφτάχρονο πόλεμο που έχει κοστίσει τη ζωή σε 500 χιλιάδες ανθρώπους και έχει δημιουργήσει πολλά εκατομμύρια πρόσφυγες. Μόνο η τούρκικη εισβολή δημιούργησε επιπλέον 300 χιλιάδες πρόσφυγες και έχει αφήσει πίσω της εκατοντάδες νεκρούς και δεκάδες κατεστραμμένα χωριά.

Η κατάληψη του Αφρίν έγινε πολύ πιο γρήγορα και από τους σχεδιασμούς των Τούρκων επιτελαρχών, διότι η κουρδική ηγεσία αποφάσισε την αλλαγή της έως τότε τακτικής σε ανταρτοπόλεμο. Έτσι και από αυτήν την άποψη η κατάληψη του Αφρίν, αν ειδικότερα σηματοδοτεί μια μεγαλύτερη βύθιση της Τουρκίας στη συριακή δίνη, πράγμα που μπορεί να της επιφυλάσσει και δυσάρεστες εκπλήξεις, γενικότερα σηματοδοτείμια μεγαλύτερη περιπλοκή της κατάστασης στη Συρία. Πολύ περισσότερο που η «επόμενη μέρα» θα βάλει σε ακόμη πιο έντονη τις κινήσεις και τις τακτικές συμμαχίες όλων. Πράγμα που σημαίνει ότι,χωρίς να αποκλείουμεεντελώς την πιθανότητα πρόσκαιρων και εύθραυστων συμβιβασμών, οι εξελίξεις θα κινηθούν στην κατεύθυνση της έντασης. Διότιμπορεί η τούρκικη εισβολή να έγινε με την ανοχή των ΗΠΑ και της Ρωσίας, για διαφορετικούς λόγους από την κάθε μια, ενώ η αντιμετώπισή της (ή η μη αντιμετώπισή της) αποτέλεσε και αντικείμενο παζαριού μεταξύ Δαμασκού καικουρδικής ηγεσίας, αλλά αυτό δεν σημαίνει καθόλου ότι τα πράγματα θα κυλήσουν έτσι από δω και πέρα.

Πριν απ’ όλα, πρέπει να επισημάνουμε πως η Τουρκία βρίσκεται σε μια διαδικασία διαπραγμάτευσης με τις ΗΠΑ για τον ρόλο και τη θέση της στην περιοχή, όντας φανερά δυσαρεστημένη με τις αμερικανικές επιλογές τόσο στα νότια σύνορά της όσο και στο ζήτημα της ενεργειακής-και όχι μόνο- μοιρασιάς και ελέγχου στην Ανατολική Μεσόγειο. Ωστόσο, είμαστε ακόμη -πολιτικά- μακριά από μια διαδικασία όπου θα τίθοντανθέμα αυτονόμησής της ή στρατηγικού αναπροσανατολισμού της όπως σωστότερα θα την ονομάζαμε εμείς. Μια τέτοια διαδικασία κάθετης ρήξης και αναζήτησης άλλου προστάτη απαιτεί άλλους όρους και εάν και όταν συμβεί δεν θαείναι «παίξε γέλασε».

Έτσι, με την εισβολή της και την κατάληψη του Αφρίν, τη δεύτερη μετά την επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη», απάντησε με αποφασιστικό τρόπο σε αυτό που θεωρεί ως υπαρξιακή απειλή: τη δημιουργία ενός κρατικού ή ημικρατικού κούρδικου μορφώματος στα νότια σύνορά της, που με βάση τη δική της εθνολογική σύσταση (20 με 25% υπολογίζονται οι Κούρδοι στην Τουρκία), θα λειτουργούσε σαν ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια του τούρκικου κράτους. Και ακριβώς επειδή θεωρεί πως αυτή η απειλή δεν έχει λήξει, θέτει ήδη και πρώτα -αν και όχι αποκλειστικά- προς τις ΗΠΑ, το ζήτημα της πόλης Μανμπίτζ και της γύρω περιοχής (βόρεια Συρία- δυτικά του Ευφράτη), στην οποία εδρεύουν δυνάμεις του κουρδικού YPGκαι της αραβοκουρδικής συμμαχίας των SDF καθώς και αμερικάνικες στρατιωτικές δυνάμεις. Μάλιστα η τουρκική ηγεσία επικαλείται συμφωνία/συνεννόηση κατά τη συνάντηση «κεκλεισμένων των θυρών» του (αποπεμφθέντος) Τίλερσον με τον Τσαβούσογλου, που προέβλεπε την από κοινού (από τις τουρκικές και τις αμερικανικές δυνάμεις) επιτήρηση της αποχώρησης των δυνάμεων των SDFαπό την περιοχή και μετά την από κοινού διοίκηση της περιοχής. Επιπλέον,ο Ερντογάν, σε ομιλία του,το πήγε ακόμα μακρύτερα, θέτοντας στο στόχαστρο τα άλλα δύο κουρδικά καντόνια της Ροζάβα, τουΤζαζίρα και του Αΐν αλ-Αράμπ. Ενώ στην ίδια ομιλία, έριξε στο τραπέζι και το ζήτημα της επαρχίας Σιντζάρ τουΙράκ, που ελέγχεται, όπως είπε,από τους «τρομοκράτες του PKK» και κάλεσε την κυβέρνηση του Ιράκ να τους διώξει, ειδάλλως θα το πράξει η Τουρκία «σε μία νύχτα»!

Κατ΄αρχήν και για το ζήτημα του ελέγχου της Μανμπίτζ, δεν είναι καθόλου σίγουρο, πως ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός θα διακινδυνέψει παραπέρα την τακτική του συμμαχία με τους Κούρδους, το πιο αποτελεσματικό μέχρι τώρα «εργαλείο εδάφους» για την προβολή των συμφερόντων και των αντιρωσικών του σχεδιασμών στην Συρία. Πολύ περισσότερο δεν νομίζουμε πως είναι διατεθειμένος να την τινάξει στον αέρα, αποδεχόμενος τα σχέδια Ερντογάν για άλλα δύο κουρδικά καντόνια. Φανερά λοιπόν η αμερικανική ηγεσία και ενώ υφίσταται μια σειρά μεταβολές στη σύνθεσή της, ενδεικτικό των συνεχιζόμενων διχασμών του αμερικανικού κατεστημένου, καλείται να πάρει δύσκολες αποφάσεις και να κινείται σε ολοένα και πιο λεπτές γραμμές ισορροπιών. Ενώ δεν γνωρίζουμε ακόμη τι ακριβώς θα σημάνει όσον αφορά την αντιμετώπιση του Ιράν η επιλογή του νέου αμερικανού ΥΠΕΞ, γεγονός που αναπόφευκτα θα επηρεάσει την διαπάλη για τον έλεγχο της Συρίας αλλά και τις επιλογές της Τουρκίας.

Από την άλλη, ο ρώσικος ιμπεριαλισμός, χωρίς αυταπάτες νομίζουμε για την στρατηγική στοίχιση της Τουρκίας με τη Δύση, ιεράρχησε την πριμοδότηση της κρίσης στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις ως στοιχείο που διευρύνει τα περιθώρια των κινήσεών του στην περιοχή. Ωστόσο και η Ρωσία θα είναι πολύ δύσκολο να αποδεχτεί μια παραπέρα επέκταση και μονιμοποίηση της τούρκικης παρουσίας, πράγμα που βάζει σε δοκιμασία τη συμμαχία της με τον Άσαντ αλλά και που αντίκειται στη γενική της κατεύθυνση ενιαιότητας της Συρίας. Που αποτελεί με τη σειρά της όρο για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των αμερικανικών σχεδιασμών αποπομπής της από την περιοχή.Από κοντά και το ίδιο το καθεστώς του Άσαντ. Μπορεί να άφησε ουσιαστικά αβοήθητο το Αφρίν, αφού πρώτα παζάρεψε ανεπιτυχώς μετην κουρδική ηγεσία τη στήριξη τουΑφρίνμε αντάλλαγμα την επανένταξη του καντονιού στη συριακή επικράτεια. Αλλά ήδη έχοντας κλείσει ένα σημαντικό γι’ αυτήν μέτωπο, μετά και την κατάληψη της Ανατολικής Γούτα από το ίδιο και τους συμμάχους της, κάλεσε ξανά την Τουρκία «να αποσύρει αμέσως τα στρατεύματά της». Έτσι, μια ενδεχόμενη επέκταση της τούρκικης εισβολής ανατολικότερα θα αγγίξει τα όρια ανοχής της Ρωσίας, του καθεστώτος Άσαντ, αλλά και του Ιράν.

Παράλληλα, συνεχίζεται η προσπάθεια των ΗΠΑ και της Γαλλίας, με αφορμή ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες για «ρίψη χημικών στην Ανατολική Γούτααπό τον Άσαντ», να δημιουργήσουν κλίμα για την «ανάληψη στρατιωτικής δράσης» εναντίον της πρωτεύουσας Δαμασκού. Αυτό προκάλεσε την σφοδρή αντίθεση της Ρωσίας, που προειδοποίησε πως σε περίπτωση απειλής της ζωής για Ρώσους στρατιωτικούς στη Συρία θα απαντήσει ανάλογα! Διαπιστώνουμε λοιπόν πως και εδώ αρχίζουν να αγγίζονται κόκκινες γραμμές και να ανοίγονται εφιαλτικά σενάρια.

Ανοίγοντας περισσότερο την «εικόνα», διαπιστώνουμε πως την ίδια στιγμή στην Ανατολική Μεσόγειο, με το βλέμμα να επικεντρώνεται στη Συρία, αλλά να «απλώνεται» συνολικά στην Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, αλλά και προς το Βορρά, συσσωρεύεται σταδιακά σ’ αυτήν την σχετικά μικρή περιοχή, μια θηριώδης δύναμη πυρός από κάθε είδους όπλα, που αντιπροσωπεύουν τον παροξυσμό του ανταγωνισμού των ιμπεριαλιστών. Όλες οι βασικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις έχουν ή στέλνουν αεροπλανοφόροστην Ανατολική Μεσόγειο (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα,Γαλλία). Οι ΗΠΑ έχουν ενισχύσει σημαντικά τους τελευταίους δύο μήνες τον 6ο στόλο, με υπερσύγχρονα πολεμικά πλοία, ενώ διοργανώνουν την μία μετά την άλλη στρατιωτικές ασκήσεις στην περιοχή. Έτσι, μόνο μέσα στον Μάρτη είχαμε δύο ναυτικές στρατιωτικές ασκήσεις, μία με το Ισραήλ και μία πολυεθνική, την «Ηνίοχος 2018», με βάση την Ανδραβίδα, στην οποία συμμετέχει η χώρα μας, το Ισραήλ, η Βρετανία, η Ιταλία, τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτακαι με παρατηρητή την Αίγυπτο. Ενώ πάλι μέσα στον Μάρτη είχαμε ναυτική άσκηση του ΝΑΤΟ στην Αδριατική και τοΙόνιο και παραλίγο εμπλοκή με ρώσικο υποβρύχιο. Η Ρωσία συνεχίζει να διατηρεί αξιόλογες δυνάμεις στη ναυτική βάση Ταρτούςκαι στην αεροπορική βάση Χμεϊμίμ στη Λατάκεια της Συρίας. Η Γαλλία ζητάει επέκταση των εγκαταστάσεων της στο Μαρί της Κύπρου, ζητώντας ουσιαστικά την αναβάθμισή τους σε βάση, ενώ οι βρετανικές βάσεις στο νησί συνεχίζουν να εξυπηρετούν τους αμερικανοΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς. «Τέλος», επεκτείνεται συνεχώς η αμερικανοΝΑΤΟϊκή παρουσία στη χώρα και η μετατροπή της σε ορμητήριο πολέμων, με την συνεχώς αναβαθμιζόμενη επιχειρησιακάβάση της Σούδας και τη συζήτηση που έχει ανοίξει για βάσεις σε Άραξο, Ανδραβίδα, Σύρο, Αλεξανδρούπολη.

Σε μια τελευταία εξέλιξη, το Ισραήλ, τελείως τυχαία (!), αποχαρακτήρισε απόρρητα έγγραφα που «ομολογούσαν» πως η αεροπορία του,το 2007, βομβάρδισε εγκατάσταση στη Συρία,διότι πίστευε πως εκεί κατασκευαζόταν πυρηνικός αντιδραστήρας! Τι άλλο να προσθέσουμε για να καταδειχθεί η ανάγκη να πάρουν οι λαοί την υπόθεση της ειρήνης στα χέρια τους ενάντια στους ιμπεριαλιστές και τις ντόπιες τυχοδιωκτικές αστικές τάξεις;

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Είναι Μουχαμμετζίκ, όχι Μεχμετζίκ

2

του Σενέρ Λεβέντ

Ένα τεράστιο τανκ βρίσκεται μπροστά στο κτήριο του δημαρχείου στο κέντρο της πόλης στο Αφρίν. Ένα γερμανικό τανκ Λέοπαρντ. Δεν είναι Μεχμετζίκ. Είναι Μουχαμμετζίκ! Δεν είμαι εγώ που έκανα αυτή τη διόρθωση. Ο Ταγίπ Ερντογάν την έκανε. Ουσιαστικά, λέει, είναι Μουχαμμετζίκ. Γιατί αποκαλούνταν Μεχμετζίκ τόσο καιρό; Κατά τη μάχη του Τόμπρουκ στο Τράπλουσγκαρπ τον Ιανουάριο του 1912 σκοτώθηκε ένας στρατιώτης, λέει, δίπλα από έναν αξιωματικό.

Ονομαζόταν Μεχμέτ, λέει. Ο δεκανέας γύρισε προς το μέρος του αξιωματικού και φώναξε: «Διοικητά, ο Μεχμέτ σκοτώθηκε». Και ο αξιωματικός απάντησε: «Βαχ Μεχμετζίκ, βαχ». Οι άλλοι στρατιώτες, που άκουσαν τον αξιωματικό, νόμισαν ότι το όνομα του στρατιώτη που σκοτώθηκε ήταν Μεχμετζίκ και φώναξαν «σκοτώθηκε ο Μεχμετζίκ». Οι δε 'Αραβες στρατιώτες είπαν ότι «σκοτώθηκε ο Μουχαμμεντζίκ». Και ο γραμματέας του τάγματος έγραψε στο δεφτέρι ότι «ο πρώτος μας πεσών είναι ο Μεχμετζίκ». Μετά από αυτό το συμβάν αποκαλούνται Μεχμετζίκ όλοι οι στρατιώτες που σκοτώνονται και δεν είναι γνωστό το όνομά τους. Αλλά, λέει, το σωστό είναι Μουχαμμεντζίκ!

Και μόλις μπήκαν στο Αφρίν απέδειξαν ότι είναι Μουχαμμεντζίκ. Στην πλατεία της πόλης υπήρχε ένα τεράστιο άγαλμα του Kawa, θρυλικού ήρωα του Newroz. Αμέσως πέρασαν ένα σχοινί στον λαιμό του και το γκρέμισαν. Κοιτάζω τους δρόμους του Αφρίν. Είναι τελείως άδειοι. Έρημοι. Δεν υπάρχει απολύτως κανείς εκτός από τους γενειοφόρους πλιατσικολόγους τζιχαντιστές και τους Μουχαμμεντζίκ.

Πού είναι ο λαός του Αφρίν; Ήρθαν οι απελευθερωτές. Δεν έχει υποδοχή γι΄ αυτούς; Δεν έχει! Ο λαός εγκατέλειψε την πόλη πριν μερικές μέρες. Τους είδα να εγκαταλείπουν την πόλη σε αυτοκινητοπομπές με μερικά πράγματα που μπόρεσαν να μαζέψουν από τα σπίτια τους άρον-άρον. Έφευγαν. Έφευγαν από τον θάνατο. Αλλά ο θάνατος τους συλλάμβανε και σε αυτό τον δρόμο. Και σε αυτό τον δρόμο έπεφταν βόμβες πάνω στα κεφάλια τους. Έθαβαν τους ανήμπορους νεκρούς τους στην άκρη του δρόμου.

Θυμήθηκα την είσοδο των Μουχαμμετζίκ στην Κύπρο το 1974. Δεν έμοιαζε καθόλου με την είσοδο στο Αφρίν. Ένα τανκ στην πλατεία του Σαραγιού. Ο κόσμος το υποδέχεται με ενθουσιασμό. Ρίχνει λουλούδια. Στέλλει φιλιά.

Ένα Μουχαμμεντζίκ παίρνει με στοργή ένα παιδί στην αγκαλιά του. Ο κόσμος βγάζει αναμνηστικές φωτογραφίες με τους «απελευθερωτές» του. Δεν ήρθε καμία τέτοια φωτογραφία από το Αφρίν. Οι κάτοικοι του Αφρίν εκκένωσαν την πόλη, όπως είχε εκκενώσει ο Κουτούζοφ τη Μόσχα το 1812 με τον στρατό του και τον λαό του. Με μία διαφορά μόνο. Οι Ρώσοι είχαν κάψει τη Μόσχα εγκαταλείποντάς την.

Η Μόσχα καιγόταν σαν λαμπάδα. Ο Ναπολέων βρήκε μέσα στις φλόγες την πόλη που κατέκτησε. Ούτε ψωμί, ούτε νερό υπήρχε. Κοιτάζοντας τη Μόσχα από το παράθυρο του κόκκινου πύργου του Κρεμλίνου, είπε «ήλθον, είδον και απήλθον» όπως ο Καίσαρας, αλλά δεν μπόρεσε να μείνει πιο πολύ εκεί. Αναγκάστηκε να μαζέψει τον στρατό του και να εγκαταλείψει τη Μόσχα. Ήταν ένας χειμώνας με πολύ χιόνι. Επιστρέφοντας στη Γαλλία χώθηκε στα χιόνια. Ο ρωσικός στρατός που ακολουθούσε εξευτέλισε τον γαλλικό στρατό μέσα στα χιόνια. Ο Ναπολέων σώθηκε με χίλια ζόρια.

Αν είχε λίγη αξιοπρέπεια ο Μπασάρ αλ 'Ασαντ, θα κάρφωνε μια σφαίρα στο κεφάλι του και θα αυτοκτονούσε. Πόσο θλιβερό μπορεί να είναι να κάθεται με σταυρωμένα τα χέρια ένας ηγέτης την ώρα που οι άνθρωποι της χώρας του βομβαρδίζονται από αεροπλάνα και δολοφονούνται με βαριά όπλα εγκαταλείποντας τα χώματά τους; Την ώρα που η πατρίδα του κατακτιόταν από ξένους στρατούς, εκείνος απλώς παρακολουθούσε. Ουσιαστικά δεν ήταν μόνο αυτός που παρακολουθούσε. Παρακολουθούσαν και τα Ηνωμένα Έθνη και η Αμερική και η Ευρώπη και η Ρωσία. Δεν απέμεινε στον κόσμο κάτι που να αποκαλείται διεθνές δίκαιο. Μην μου μιλάτε πλέον καθόλου γι΄ αυτό. Ό,τι συνέβη στη Ρουάντα το 1994, συνέβη και στο Αφρίν. Και το 1995 στη Βοσνία.

Νεκροί, νεκροί. Πόσοι πολλοί νεκροί. Πόσοι πολλοί τραυματίες. Μερικοί Μουχαμμεντζίκ αναρτούν την τουρκική σημαία στο κτήριο του δημαρχείου. Οι τζιχαντιστές πλιατσικολόγοι λεηλατούν ό,τι υπάρχει. Αυτά τα σπίτια που εκκενώθηκαν τους ανήκουν πλέον. Επιτρέπεται πλέον να πάρουν ό,τι βρουν και να φύγουν. Ένας τζιχαντιστής φωνάζει στους άδειους δρόμους του Αφρίν κρατώντας ένα τεράστιο μαχαίρι στο χέρι. Αυτή η φούρια λεηλασίας και πλιάτσικου δεν σας φαντάζει καθόλου ξένη, έτσι δεν είναι; Φρεσκάρετε τις μνήμες σας στην Κύπρο.
Και ξαφνικά μια είδηση. Η Αστυνομία προέβη σε συλλήψεις, λέει, κατά τη διάρκεια των εορτασμών του Newroz στο Τρίκωμο. Έβαλαν χειροπέδες στους συλληφθέντες! Γιατί; Επειδή διένειμαν βιβλία. Κοιτάξτε πράγματα. Το να σπάνε και να καταστρέφουν την εφημερίδα μας μπορεί να γίνεται ελεύθερα. Το να διανέμονται βιβλία απαγορεύεται! Αυτή τη φορά πέθανε πραγματικά η ανθρωπότητα. Είπες πως δεν υπάρχει ηγεμόνας στον κλέφτη κόσμο; Υπάρχει ήδη! Αλλά εσύ πάλι πες το!

Πηγή: http://politis.com.cy/article/ine-mouchammetzik-ochi-mechmetzik

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Με αφορμή τις προβολές της ταινίας "Sûr: Ax û Welat" | Σουρ, Ντιγιάρμπακιρ: Η κούρδικη ….Γκουέρνικα

0

Το "Αντίσταση στις γειτονιές" καλοσωρίζει το απαγορευμένο στην Τουρκία ντοκιμαντέρ "Sûr: Ax û Welat" - "Σουρ: Όπου γης και πατρίς" που έχει ήδη προβληθεί για πρώτη φορά στα Γιάννενα και στη Θεσσαλονίκη, σήμερα θα προβληθεί στην Ξάνθη και στην Αθήνα στο Σινέ "Αλκυονίς" την Δευτέρα 26 Μαρτίου θυμίζοντας ένα κείμενο της στήλης "Αθέατος Κόσμος" της "Προλεταριακής Σημαίας" , που δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του 2016.

Σουρ, Ντιγιάρμπακιρ

Η κούρδικη ….Γκουέρνικα

Εκατό μέτρα ψηλότερα από εκεί που κυλάει ο Άνω Τίγρης και αφού μεσολαβεί μια στενή λωρίδα εύφορης γης γεμάτη με λαχανόκηπους και οπωροφόρα δένδρα ( οι περίφημοι μπαχτσέδες Χεβσέλ) , στην δεξιά όχθη του ποταμού, υψώνονται τα επιβλητικά μαύρα τείχη της παλιάς πόλης του Ντιγιάρμπακιρ. Η ιστορία του κάστρου είναι απόλυτα ταυτισμένη με την πολυκύμαντη πορεία της πόλης στο διάβα των αιώνων από την εποχή του Ασσυριακού βασιλείου ως τα σήμερα. Τον τρίτο μεταχριστιανικό αιώνα, στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνστάντιου Β’ πραγματοποιείται η πρώτη συστηματική κατασκευή, εκεί που υπήρχαν τα προϊστορικά περιτειχίσματα. Στην συνέχεια έγιναν προσθέσεις και αλλαγές από τους πολλούς κατακτητές της πόλης, ειδικά τους Οθωμανούς. Εξαιρετικό δείγμα της μεσαιωνικής στρατηγικής τέχνης στην Μέση Ανατολή, τα διπλά τείχη από μαύρο βασάλτη, ύψους δώδεκα μέτρων, εκτείνονται σε μήκος 5,8 χιλιομέτρων, διαθέτοντας ογδόντα δύο πύργους και τέσσερις πύλες, στα αντίστοιχα σημεία του ορίζοντα. Οι οχυρώσεις του Ντιγιάρμπακιρ είναι το καλύτερο ζωντανό παράδειγμα μιας ομάδας κάστρων που χτίστηκαν σε πεδιάδες, χρησιμοποιώντας ένα φυσικό χαρακτηριστικό, όπως ένα βράχο στη θάλασσα ή ένα ποτάμι, ως όριο στη μία πλευρά τους.

Μέσα στα τείχη είναι στριμωγμένη η παλιά πόλη του Ντιγιάρμπακιρ. Η καστρόπολη της Σουρ, γεμάτη στενά σοκάκια, παλιά μικρά σπίτια και πλήθος σημαντικών θρησκευτικών μνημείων, μουσουλμανικών και χριστιανικών στις διάφορες γειτονιές της. Ανάμεσα τους το τζαμί του Χουσρέβ Πασά, το τζαμί του Σείχ Μουταχάρ με τον μοναδικό τετράποδο μιναρέ, το τζαμί Φατίχ Πασά, η αρμένικη εκκλησία Άγιος Γκιράγος, η συριακή ορθόδοξη εκκλησία της Παναγίας κ.α. Όλα με ιστορία πολλών αιώνων και ορισμένα υπερχιλιετή. Εβραίοι, Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί, Πέρσες, Άραβες, Αρμένιοι και Τούρκοι έχουν αφήσει ισχυρή την ιστορική παρουσία τους στην πόλη. Υπολογίζονται σε χίλια πεντακόσια τα κτίρια που προστατεύονται νομικά εξαιτίας της μεγάλης ιστορικής σημασίας τους. Τον περασμένο Ιούλιο η επιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο πρόσθεσε το τείχος και τους κήπους Χεβσέλ στην διεθνή λίστα προστασίας.

Από τις αρχές του Δεκέμβρη ξεκίνησαν οι επιθέσεις του τούρκικου στρατού και της τζανταρμαρίας με βαρύ οπλισμό, τεθωρακισμένα και επίλεκτες δυνάμεις ενάντια στους νεαρούς κούρδους διαδηλωτές στις πλατείες και τα σοκάκια της Σουρ. Είχε προηγηθεί ένας κύκλος τυφλών και προβοκατόρικων βομβιστικών ενεργειών σε μνημεία της πόλης, η εν ψυχρώ δολοφονία του προέδρου του δικηγορικού συλλόγου του Ντιγιάρμπακιρ, Ταχίρ Ελτσί μπροστά στον Ντορτ Αγιακλί Μιναρέ και φυσικά η αγανάκτηση από τις μεγάλες σφαγές στο Σουρούτς και την Άγκυρα. Όλα, έργα των καθεστωτικών και αντιδραστικών δυνάμεων. Η κυβέρνηση της Άγκυρας με την τρομοκρατία, την απαγόρευση της κυκλοφορίας και την επιβολή του στρατιωτικού νόμου επεδίωξε μια ανοικτή αναμέτρηση. Δολοφονίες νεαρών διαδηλωτών καταμεσής των δρόμων πυροδότησαν την οργή των Κούρδων που ξεχείλισε και η αντίσταση γρήγορα πήγε στα χέρια των ένοπλων ομάδων του απελευθερωτικού κινήματος. Για εβδομάδες εκτυλίχθηκαν σκληρές μάχες από σπίτι σε σπίτι, από δρομάκι σε δρομάκι, πίσω από οδοφράγματα και στις ταράτσες των σπιτιών. Ο τουρκικός στρατός και η αστυνομία έδρασαν σαν να βρίσκονται σε κατεχόμενο έδαφος, καταστρέφοντας με βαρύ οπλισμό σπίτια, δημόσια κτήρια και πολλά μνημεία ανυπολόγιστης ιστορικής αξίας. Ελεύθεροι σκοπευτές ρίχνανε στο ψαχνό δίχως διάκριση. Οι νεκροί και οι τραυματίες της Σουρ δεν έχουν μετρηθεί ακόμη. Οι φωτογραφίες των ξένων και τούρκων ανεξάρτητων ανταποκριτών που κυκλοφόρησαν, μιλάνε από μόνες τους. Ορισμένες γειτονιές της Σουρ, μετατράπηκαν μέσα σε δύο μήνες σε ερείπια, κατάσταση ανάλογη με αυτήν των συριακών πόλεων που χρειάστηκε πέντε χρόνια για να γκρεμιστούν!

Αποτέλεσμα αυτής της φοβερής βαρβαρότητας ήταν ένας μαζικός ξεριζωμός χιλιάδων κατοίκων από την πόλη. Σαν τα μυρμήγκια που κουβαλάνε την τροφή στην φωλιά τους παρομοίασε ο ανταποκριτής του Γκάρντιαν αυτήν την φυγή τις τελευταίες εβδομάδες. Πριν ξεκινήσει η μεγάλη έξοδος, στην Σουρ ζούσαν περισσότερες από τριάντα χιλιάδες ψυχές. Σχεδόν όλοι Κούρδοι, αρκετοί ξεριζωμένοι από τα χωριά της υπαίθρου στην Ανατολία, που καταστράφηκαν εξαιτίας των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων του στρατού την δεκαετία του Ενενήντα. Τώρα είναι ζήτημα εάν έχουν απομείνει τρεις η τέσσερις χιλιάδες και παρόλα αυτα η αντίσταση των ένοπλων νεαρών μαχητών, που πολεμαν με αυταπάρνηση συνεχίζεται σε μερικές γειτονιές.

Αρκετοί θεωρούν πως η επίθεση στην Σουρ είχε ακριβώς αυτόν τον στόχο εξαρχής. Την πλήρη ερήμωση της από το κουρδικό στοιχείο έτσι ώστε να προχωρήσουν επενδυτικά σχέδια ανοικοδόμησης της για τουριστικούς και εμπορικούς σκοπούς. Η προκλητική δήλωση μάλιστα του Νταβούτογλου πως η Σούρ θα αναστηλωθεί για να γίνει το Τολέδο της Ανατολίας !, ενίσχυσε αυτές τους ισχυρισμούς. Αυτή όμως είναι μια δευτερεύουσα πλευρά και εν πολλοίς, μια ακόμη υπερφίαλη ιδέα του Τούρκου πρωθυπουργού. Το βασικό κίνητρο παραμένει το τσάκισμα του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος και των ένοπλων ομάδων στο εσωτερικό της χώρας. Η εκκαθάριση στο βαθμό του δυνατού των μετόπισθεν σε στιγμές που η Τουρκία με δυσκολία κρατιέται και δεν εμπλέκεται άμεσα στον πόλεμο στην Συρία. Γιαυτό αντί να αναστηλώνει σύμφωνα με το υπόδειγμα του Τολέδο,καταστρέφει ακολουθώντας το παράδειγμα της Γκουέρνικα !

ΔΙΑΒΑΣΤΕ τα κείμενα του «Ημεροδρόμου» μετά την αποστολή στο Ντιγιάρμπακιρ και την Σουρ, www.imerodromos.gr/ntigiarmpakir-polemos-kai-katoxh/

ΔΕΙΤΕ φωτογραφίες από την καταστροφή και την έξοδο της Σουρ, www.ibtimes.co.uk/turkey-thousands-kurds-flee-historic-sur-district-diyarbakir-curfew-expanded-1540429

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ