Διεκπεραιωτές και Πάτρωνες

0

Το ότι η Εσθονία (και όχι μόνο η Εσθονία) διακυβερνάται από φασιστοειδή, δεν χρειαζόμασταν το τελευταίο ''Συνέδριο'' για να το διαπιστώσουμε. Το ποιες δυνάμεις βρίσκονται πίσω από την νέα έξαρση της αντικομμουνιστικής υστερίας κι αυτό το γνωρίζουμε. Είναι οι ίδιες δυνάμεις που προώθησαν ανέδειξαν και στηρίζουν τέτοιου φυράματος καθεστώτα. Είναι τα Μητροπολιτικά επιτελεία του καπιταλιστικού ιμπεριαλιστικού συστήματος που προωθούν στηρίζουν και χρηματοδοτούν την αντικομμουνιστική εκστρατεία μέσα από διάφορες μορφές και κάθε λογής
διεκπεραιωτές τύπου Εσθονίας ή οποιουδήποτε άλλου.
Σε σχέση λοιπόν με όλα αυτά από τη μεριά μου δεν θα ‘χα να προσθέσω κάτι ιδιαίτερο σε σχέση με όσα κατά καιρούς έχω γράψει.
Παραθέτω λοιπόν ένα παλιότερο κείμενό μου που γράφηκε με αφορμή μια απόφαση του Συμβούλιου της Ευρώπης και δημοσιεύτηκε
στην ''Ελευθεροτυπία'' στις 12-01-2006

Καταδίκη - άλλοθι εγκλημάτων
''Ελευθεροτυπία'' 12-01-2006

Η απόφαση της επιτροπής της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης για ''καταδίκη των εγκλημάτων των κομμουνιστικών καθεστώτων'' δεν εκπλήσσει. Είναι σημείο των καιρών αλλά και αποκαλυπτικό της φύσης και του ρόλου αυτού του οργάνου.

Αναμφισβήτητα διαστρεβλώνει προκλητικά την αλήθεια και την ιστορία. Αλλά η ''ικανότητα'' διαστρέβλωσης της αλήθειας είναι μια από τις ''αξίες'' για ένα σύστημα εκμετάλλευσης ανθρώπων.
Οπωσδήποτε την χαραχτηρίζει θράσος. Όμως αυτό είναι ένα απαραίτητο ''προσόν'' για όσους προσλαμβάνονται για να δικαιώσουν την καταπίεση των λαών.

Βεβαίως και διέπεται από κυνισμό.

Όμως πως θα μπορούσαν οι εκπρόσωποι ενός συστήματος που βαρύνεται με χιλιάδες εγκλήματα να ''λειτουργήσουν'' αν δεν διέθεταν αυτή την ''αρετή''.

Όμως όσο απεχθή κι αν είναι όλα αυτά όση οργή και αηδία και αν προκαλούν αυτά τα ''βάρη της γης'' που θέλουν να γίνουν τιμητές της ιστορίας το κύριο ζήτημα είναι άλλο.

Διανύουμε μια περίοδο όπου καθημερινά διαπράττονται τερατώδη εγκλήματα ενάντια στους εργαζόμενους ενάντια στους λαούς της γης ενάντια συνολικά στην ανθρωπότητα.

Αυτά τα νευρόσπαστα του συστήματος δεν ''κλείνουν απλώς τα μάτια'' μπροστά σ αυτά.

Αυτό που προσπαθούν είναι να ρίξουν ένα πέπλο συγκάλυψης αυτών των εγκλημάτων.

Και πάλι ωστόσο δεν αποδίδουμε έτσι όλο το μέγεθος του δικού τους εγκλήματος.

Γιατί αυτοί οι τρόφιμοι του Ευρωπαϊκού ''Πρυτανείου'' γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα εγκλήματα
αυτά θα συνεχιστούν και θα μεγεθυνθούν. Ότι θα υπάρξουν και αλλά Ιράκ Αφγανιστάν και Γιουγκοσλαβίες. Ότι θα κομματιαστούν κι άλλες χώρες θα δολοφονηθούν χιλιάδες ανθρώπων θα εξαθλιωθούν εκατομμύρια. Ότι θα συνεχίσουν να ''δοκιμάζονται'' πάνω στο σώμα της γης και των ανθρώπων τα όπλα ''απεμπλουτισμένου'' ουράνιου.

Δεν είναι ωστόσο αυτά που τους ανησυχούν.

Αυτό που τους ανησυχεί είναι ότι παρά την ήττα υπάρχουν ακόμη κομμουνιστές που αγωνίζονται.

Ότι παρά την απογοήτευση της παλινόρθωσης ''δεν έχει καταδικάσει ο κομμουνισμός'' στη συνείδηση των μαζών.

Αυτό που τους πανικοβάλλει είναι η πιθανότητα να ανασυγκροτηθεί η δύναμη αντίστασης και πάλης των λαών στην πιο αποτελεσματική βάση που έδωσε ως τα τώρα η ιστορία.

Αυτό που καταδικάζει η απόφαση του Συμβούλιου της Ευρώπης δεν είναι τα εγκλήματα ενάντια στην ανθρωπότητα αλλά η δυνατότητα να ορθώσουν οι λαοί φραγμό στην πραγματοποίηση των εγκλημάτων που προετοιμάζει το σύστημα.

Θέλει να είναι το άλλοθι του συστήματος για τα εγκλήματα που έχει διαπράξει που διαπράττει
καθημερινά και κυρίως γι αυτά που σκοπεύει να διαπράξει ακόμη.

Βασίλης Σαμαράς

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδήλωση στο Καρλόβασι της Σάμου

0

Ενταγμένη στον κύκλο των εκδηλώσεων που το ΚΚΕ(μ-λ) πραγματοποίησε το προηγούμενο διάστημα σε πολλές πόλεις της χώρας για να αναδείξει τα 100χρονα του Οκτώβρη και να τα συνδέσει με το σήμερα και την ανάγκη συγκρότησης της επαναστατικής κατεύθυνσης, είναι η εκδήλωση που πραγματοποιείται στο Καρλόβασι στις 9 Σεπτέμβρη, στον ανοιχτό χώρο της Βιβλιοθήκης (Χατζηγιάννειο κτίριο) στις 7:00 μ.μ.

Ομιλητές στην εκδήλωση θα είναι οι Νίκος Παπαβασιλείου και Παναγιώτης Χουντής.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δήμος Καλλιθέας: ΟΧΙ στη δίωξη του αγωνιστή Γ. Παρασκευόπουλου!

0

Αναδρομική ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης στο Δήμο Καλλιθέας

Εκδικητική δίωξη μέλους του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων του Δήμου με ανυπόστατες κατηγορίες για τις μεγάλες κινητοποιήσεις του 2011

Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές της εργατικής τάξης!
 
Οκτώβρης του 2011. Ο μεγάλος αγώνας των εργαζομένων στους ΟΤΑ βρίσκεται στην κορύφωσή του.

Στο Δήμο Καλλιθέας επί 25 μέρες οι εργαζόμενοι συμμετέχουν σε συντριπτικά ποσοστά στις κινητοποιήσεις. Οι απειλές και οι εκβιασμοί, πέφτουν στο κενό. Δεν περνάει η απεργοσπασία, δεν κουνιέται φύλλο. Ο Γιώργος Παρασκευόπουλος πρωτοστατεί στον αγώνα και, βέβαια, στοχοποιείται.
Με τρόπο ύπουλο, όπως θα δούμε στη συνέχεια, του ασκείται δίωξη που σέρνεται μέχρι σήμερα, όπου αυτή εκδικάζεται την Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου 2017 στο 8ο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών.

Στο πρόσωπο του αγωνιστή Γιώργου Παρασκευόπουλου, δεν χτυπιέται μόνο εκείνος ο μεγάλος αγώνας στον οποίο ο ίδιος πρωτοστάτησε. Επιχειρείται η φίμωση και η κατατρομοκράτηση, ο μάταιος ‘εξορκισμός’ των αγώνων που έρχονται, καθώς κλιμακώνεται η τεράστια ανεργατική επίθεση.

Αυστηρή ανακοίνωση καταγγελίας εξέδωσε για το θέμα η παράταξη «Εκτός των Τειχών»:

ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΑΜΕ… ΔΕΝ ΓΟΝΑΤΙΖΟΥΜΕ… ΓΙΑ ΚΑΜΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ!!!

Ήταν Οκτώβρης του 2011 και οι εργαζόμενοι στους Δήμους βρισκόμαστε σε πολυήμερες αγωνιστικές κινητοποιήσεις (Απεργίες, Καταλήψεις, συγκεντρώσεις, πορείες). Βασικό αίτημα του κλάδου ήταν να μην περάσει ο νόμος 4024, το νέο μισθολόγιο, που μείωσε τους μισθούς μας.
Οι εργαζόμενοι του Δήμου Καλλιθέας συμμετέχουν μαζικά στις κινητοποιήσεις σε ποσοστό που ξεπερνά το 98%. Σχεδόν 25 μέρες δεν δουλεύει τίποτα!

Είμαστε σε 24ωρη περιφρούρηση – επιφυλακή – ετοιμότητα στους χώρους δουλειάς, για να παρέμβουμε στις προσπάθειες απεργοσπαστικού μηχανισμού από Κυβέρνηση και Δήμους.
Η κυβέρνηση προσπαθεί με κάθε τρόπο (όπως πάντα) να συκοφαντήσει τον αγώνα που κάνουμε, να μας διασπάσει και να σταματήσει την απεργία.

Χρησιμοποιεί κάθε μηχανισμό που έχει, «επιστρατεύει» όσους προθύμους διαθέτει… δεν τα καταφέρνει, αναθέτει σε ιδιωτικές εταιρίες την περισυλλογή των σκουπιδιών, μα και πάλι δεν τα καταφέρνει.

Οι συνάδελφοι του Δήμου Καλλιθέας από κοινού με συναδέλφους από άλλους Δήμους περιφρουρούν τη χωματερή, μπλοκάρουν στους δρόμους τις ιδιωτικές εταιρίες, και βρισκόμαστε όπου αλλού χρειάζεται (Ελληνικό, Γουδί, που έχουν γίνει «στρατόπεδα των εργολάβων») για να υπερασπιστούμε των αγώνα μας.

Στο Δήμο Καλλιθέας η τότε διοίκηση του Δήμου, η διοίκηση ΑΣΚΟΥΝΗ, αναλαμβάνει το ρόλο συκοφάντησης και υπονόμευσης, πρωτοστατούν ο αντιδήμαρχος καθαριότητας Παυλίδης και η διευθύντρια Αλεξανδράκη «συνδικαλίστρια», χρησιμοποιώντας ό,τι μέσο διαθέτουν. Δεν καταφέρνουν να πείσουν ούτε έναν εργαζόμενο να γίνει απεργοσπάστης από την καθαριότητα.
Οι εργαζόμενοι δεν καταλαβαίνουν από απειλές και εκβιασμούς, μέσα από καθημερινές γενικές συνελεύσεις οργανώνουμε τον αγώνα μας και προχωράμε.

Αφού δεν κατάφεραν τίποτα προσπάθησαν να στήσουν διάφορες προβοκάτσιες και καθημερινές προκλήσεις. Σε μια από αυτές, η διευθύντρια Αλεξανδράκη σπρώχνει αναίτια, βίαια και προκλητικά την κεντρική πόρτα του γκαράζ που μόνο από τύχη δεν είχαμε τραυματισμούς ( η πόρτα είναι δίφυλλη 5 μέτρα και το ένα κομμάτι, 3 μέτρα ήταν ανοικτό), όμως ούτε αυτή η πρόκληση τους βγήκε.

Στην απελπισία τους τότε η διευθύντρια και ο αντιδήμαρχος καλούν την αστυνομία, απειλούν με μηνύσεις και καταγγέλλουν ότι «… ο Παρασκευόπουλος παρεμπόδιζε τα απορριματοφόρα … να εξέλθουν της υπηρεσίας … παρεμπόδιζε την προσφορά παροχής υπηρεσίας κάποιων υπαλλήλων… άσκησε βία με τα χέρια του. Μάλιστα στο αριστερό χέρι, μου προκάλεσε μικρή πληγή, χωρίς να θυμάμαι αν ήταν από τα νύχια του ή από την ώθηση που μου έκανε …»
 
Ο Παρασκευόπουλος, μέλος του Δ.Σ του συλλόγου τότε, ήταν στο χώρο της καθαριότητας εξουσιοδοτημένος από τη γενική συνέλευση του συλλόγου για να εφαρμόσει τις αποφάσεις της για περιφρούρηση της απεργίας. Η διευθύντρια και ο αντιδήμαρχος ήθελαν να στήσουν απεργοσπαστικό μηχανισμό.

Δυστυχώς για αυτούς οι εργαζόμενοι είχαν άλλη άποψη, έδωσαν τις απαντήσεις τους:
α) Στη γενική συνέλευση του συλλόγου μας που ακολουθεί την ίδια μέρα, συζητιέται το τι έγινε το πρωί στην καθαριότητα και αποφασίζουμε να καταγγείλουμε και να διαγράψουμε την Αλεξανδράκη από μέλος του συλλόγου για όσα έκανε και αν επιμείνει στη μήνυση.
β) Στις εκλογές του συλλόγου που έγιναν μετά από δύο μήνες το ψηφοδέλτιο της συλλογικότητας ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ έρχεται πρώτο εκλέγοντας τέσσερα μέλη στο ΔΣ από ένα που είχε, και ο Παρασκευόπουλος που συμμετέχει σε αυτό, πρώτος σε σταυρούς προτίμησης από όλους τους υποψηφίους ανεξάρτητα από παράταξη. Αντίθετα το εργοδοτικό ψηφοδέλτιο που έφτιαξαν, αντιδήμαρχος, διευθύντρια χάνει δύο από τις 4 έδρες που είχε.

Μετά από 25 μέρες κινητοποιήσεων η τότε κυβέρνηση προχωρά σε επιστράτευση των εργαζομένων στους Δήμους και έτσι σταματά αυτός ο μεγάλος αγώνας του κλάδου.

Αφού έκλεισαν οι κινητοποιήσεις, η υπόθεση μήνυση «εντέχνως» υποβαθμίζεται, ενώ από την μεριά μας το υποτιμήσαμε, αφού δεν είχαμε καμία ενόχληση και δείχνοντας εμπιστοσύνη στις «φήμες» που αφήναν να εννοηθεί ότι δεν έγινε τελικά μήνυση.

Φτάνουμε τέλος Μάη του 2017 όπου τυχαία μαθαίνουμε ότι ο Παρασκευόπουλος είχε δικαστήριο κατηγορούμενος για την απεργία του 2011.

Μέχρι τότε δεν είχε ειδοποιηθεί – κληθεί να δώσει κατάθεση ή να προσέλθει σε δικαστήριο, πιθανά διότι για διεύθυνση διαμονής του, έχει δηλωθεί από τη μηνύτρια αυτή στην οποία έμενε πριν 30 χρόνια. Πηγαίνουμε στα δικαστήρια της Ευελπίδων παίρνουμε τη δικογραφία όπου διαπιστώνουμε ότι η υπόθεση είχε πρώτη ημερομηνία δίκης 16/06/2016 και αναβάλλεται για 19/05/2017 δεν γίνεται, και ορίζεται νέα δικάσιμος για τις 07/09/2017.

Είναι φανερό ότι η μήνυση και η επιμονή σε αυτήν γίνεται ώστε να σταλεί το μήνυμα σε κάθε εργαζόμενο που είναι «ζωηρός», αγωνίζεται, μπαίνει μπροστά, δεν κάθεται «φρόνιμα», δεν συμμορφώνεται «προς τας υποδείξεις», πως θα μπλέξει άσχημα, σε περιπέτειες, «θα τον τσακίσουμε».

Είναι προσπάθεια τρομοκράτησης των εργαζομένων και περιορισμού της συνδικαλιστικής τους δράσης.

Είναι ακόμα πιο σοβαρά τα πράγματα αν αναλογιστούμε το χρονικό διάστημα που εξελίσσονται τα γεγονότα (έρχεται ο νόμος Μητσοτάκη για διαθεσιμότητες σε όποιον είναι κατηγορούμενος).

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους αγωνιστικά, μαχητικά, ταξικά να εκφράσουν την συμπαράστασή τους σε κάθε εργαζόμενο που διώκεται για την αγωνιστική του δράση. Υποχρέωση καθενός ξεχωριστά να μην σκύψουμε το κεφάλι, να μην περάσει ο φόβος και η τρομοκρατία. Να υπερασπιστούμε το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας. Διότι «την ιστορία τη γράφουν αυτοί που τολμούν να σηκώσουν κεφάλι, αυτοί που δεν υποκύπτουν στον φόβο, αυτοί που αποφασίζουν να πάρουν στα χέρια τους τη ζωή και το μέλλον τους» και όχι οι προσκυνημένοι.

Να μην ανεχτούμε καμία μήνυση, καμία συκοφάντηση, για κανέναν εργαζόμενο.
Καλούμε κάθε εργαζόμενο, σωματείο, συλλογικότητα, να καταδικάσει τέτοιες ενέργειες και να εκφράσει την αλληλεγγύη του με κάθε τρόπο (υπογραφές συμπαράστασης, ψηφίσματα, παρουσία στο δικαστήριο κ.λ.π).
Υπερασπιζόμαστε, περιφρουρούμε τους αγώνες μας, σύμφωνα με τις αποφάσεις των συλλογικών μας οργάνων και δίνουμε λόγο μόνο σε αυτά.

Η δίκη είναι 07/09/2017 στο όγδοο μονομελές πλημμελειοδικείο Αθηνών.

ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ

ΥΓ ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ: Τέλος Μάη όταν μάθαμε για το δικαστήριο, ενημερώσαμε το προεδρείο του σύλλογο, και ζητήσαμε να συνεδριάσει με αυτό το θέμα το ΔΣ. Έχουν περάσει τρεις μήνες και ακόμα περιμένουμε… Δεν μας ξενίζει η στάση τους. Όπως έχουμε ξαναγράψει «τέτοια στάνη τέτοιο γάλα βγάνει»

http://pandiera.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΒΧΨΑ: Έκτακτη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου

0

Θα δουλεύουμε κάθε Κυριακή;
Ούτε που να το σκέφτεστε

Έκτακτη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου
:: Κυριακή 3 Σεπτέμβρη στις 8.30μμ στα γραφεία μας

Να αποφασίσουμε την προκήρυξη Απεργιών για τα υποκαταστήματα Public που προχωρούν σε λειτουργία κάθε Κυριακή και για οποιοδήποτε άλλο βιβλιοπωλείο ή χαρτοπωλείο προχωρήσει σε κάτι τέτοιο

Το 4ο Μνημόνιο που ψηφίστηκε πρόσφατα «συμπλήρωσε» το θεσμικό πλαίσιο που υπήρχε για τη λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων (8+2 Κυριακές το χρόνο). Τώρα φτάσαμε στις 32. Ο νέος νόμος προβλέπει για την περίοδο από 1 Μάη έως 31 Οκτώβρη λειτουργία κάθε Κυριακή, εκτός της Κυριακής που είναι κοντά στο Δεκαπενταύγουστο. Η διεύθυνση της εταιρείας Public αξιοποιώντας τη δυνατότητα που της δίνει ο νέος νόμος προχώρησε σε άνοιγμα 5 υποκαταστημάτων της στις 23 Ιούλη με σκοπό να συνεχίσει κάθε Κυριακή. Λόγω των αντιδράσεων που υπήρξαν και του μηδαμινού τζίρου, δεν συνέχισε την επιλογή της για το μήνα Αύγουστο. Επανέρχεται τώρα (σε λίγο αρχίζει η νέα σχολική χρονιά) και προχωρά το σχέδιο της για λειτουργία από Κυριακή 3 Σεπτέμβρη και για κάθε Κυριακή μέχρι τέλος του Οκτώβρη. Προφανώς κατόπιν θα αξιοποιήσει τις επιπλέον Κυριακές που προβλέπονταν και πριν το 4ο Μνημόνιο (και είναι αρκετές μέσα στους μήνες Νοέμβρη-Δεκέμβρη-Γενάρη). Οι συνάδελφοι του Public στα υποκαταστήματα Αεροδρομίου, Συντάγματος, Κολωνακίου, Γλυφάδας, Πειραιά, Καλλιθέας και Τσιμισκή στη Θεσσαλονίκη πρέπει πλέον να μπουν σε αυτούς τους ρυθμούς, που κάνουν τη ζωή τους λάστιχο. Η οικογενειακή και προσωπική τους ζωή πρέπει να ανατραπεί, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας της εταιρείας. Ανταγωνιστικότητα και κερδοφορία που για τους ίδιους τους εργαζόμενους σημαίνει εντατικοποίηση και μισθοί-ψίχουλα.

Αυτή η εξέλιξη το πιθανότερο είναι ότι δεν πρόκειται να μείνει μόνο στα Public. Θα ακολουθήσουν και άλλοι με τη λογική, «αφού ανοίγουν αυτοί, θα ανοίξουμε και εμείς».

Η αντεργατική αυτή μεθόδευση είναι μια ακόμη προσφορά της κυβέρνησης στα αφεντικά του Εμπορίου και του Τουρισμού (ας μην ξεχνάμε ότι οι Ενώσεις των Ξενοδόχων έχουν λυσσάξει, πως δεν νοείται τουριστική ανάπτυξη χωρίς κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων). Η αντεργατική αυτή μεθόδευση μπορεί και πρέπει να μπλοκαριστεί από τους εργαζόμενους και τα σωματεία.
Εδώ και 4 χρόνια συνεχίζεται ο αγώνας για την υπεράσπιση της Κυριακάτικης αργίας. Οι νόμοι μπορεί να ψηφίστηκαν (για 7 Κυριακές ανοιχτά το χρόνο, κατόπιν για +1, κατόπιν για 52 σε συγκεκριμένες περιοχές, μετά για +2 επιπλέον στις 8, τώρα για 32). Όμως ο αγώνας από τα εργατικά σωματεία και τις εργατικές συλλογικότητες, από τις συλλογικότητες γειτονιάς και από το Συντονιστικό Δράσης συνεχίζεται. Δεν έχει κλείσει αυτή η υπόθεση. Το κίνημα ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και ενάντια στα «απελευθερωμένα» ωράρια δεν έχει λυγίσει. Παλεύει και έχει επιτυχίες. Μπλοκαρίστηκε μετά από αγώνες και δικαστική προσφυγή το σχέδιο για 52 Κυριακές, μπλοκάρεται η λειτουργία καταστημάτων με απεργιακές περιφρουρήσεις, αναδεικνύεται συνεχώς το ζήτημα και στους εργαζόμενους / καταναλωτές ώστε να μην ψωνίζουν Κυριακή κοκ. Το καινούριο σχέδιο τους για 32 Κυριακές ανοιχτά πρέπει και αυτό να αποτύχει.
Ο Σύλλογός μας καλεί όλα τα σωματεία στο χώρο του Εμπορίου να προχωρήσουν στην οργάνωση διαμαρτυριών και στην προκήρυξη απεργιών. Τώρα που διάφορες εμπορικές αλυσίδες και φίρμες προχωρούν σε συνεχή κυριακάτικη λειτουργία, πρέπει να βρουν μπροστά τους την οργανωμένη αντίδραση των εργαζομένων. Καλούμε την Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας, πέρα από τη δικαστική προσφυγή και τα ασφαλιστικά μέτρα στα οποία έχει προχωρήσει μαζί με μερίδα εργοδοτικών οργανώσεων (!!), να προκηρύξει απεργίες.

Συνάδελφοι στα Public, συνάδελφοι σε όλο τον κλάδο
Τώρα πρέπει να προετοιμάσουμε τη δυναμική μας απάντηση στις επιλογές της εργοδοσίας.
Ήρθε η ώρα να οργανωθεί από τους εργαζόμενους σε κάθε μαγαζί που επιχειρείται η αθλιότητα αυτή, η συντονισμένη αντίδραση από τα μέσα, με τη στήριξη του Συλλόγου. Ήρθε η ώρα στα Public (και οπουδήποτε αλλού χρειαστεί) η εργοδοσία, πέρα από τις διαμαρτυρίες μπροστά στα μαγαζιά, να έρθει αντιμέτωπη και με απεργιακό μπλοκάρισμα που θα προκύψει με τη συμμετοχή όλων των εργαζομένων που καλούνται να δουλέψουν Κυριακή. Ο Σύλλογός μας δηλώνει την ετοιμότητά του να κηρύξει απεργία στα Public ενάντια στο Κυριακάτικο άνοιγμα των υποκαταστημάτων. Με τον τρόπο αυτό οι συνάδελφοι από τα Public θα είναι καλυμμένοι να πούνε, ΟΧΙ. «Όχι δεν θα έρθω. Όχι δεν δουλεύω Κυριακή. Συμμετέχω στην Απεργία που έχει κηρύξει ο Σύλλογος». Η διεύθυνση δεν πρέπει να βρει πρόθυμους ανάμεσά στους εργαζόμενους, ώστε να περάσει το σχέδιο της. Κανένας/καμία για δουλειά την Κυριακή! Όλος ο κλάδος θα σταθεί στο πλευρό των συναδέλφων από τα Public. Ο αγώνας τους θα είναι αγώνας όλων των συναδέλφων, όλου του κλάδου. Αν περάσει στα Public, έρχεται η σειρά όλων μας. Με ανάλογο τρόπο θα απαντήσει ο Σύλλογός μας και σε οποιοδήποτε άλλο βιβλιοπωλείο επιλέξει την Κυριακάτικη λειτουργία.

Συνάδελφοι στα Public,
Απευθυνόμαστε σε όλους εσάς σε όποιο υποκατάστημα και αν δουλεύετε.
Η υπόθεση αυτή δεν είναι υπόθεση μόνο των συναδέλφων από το Αεροδρόμιο, το Κολωνάκι, το Σύνταγμα, την Καλλιθέα, τη Γλυφάδα, τον Πειραιά. Ο καθένας σας καταλαβαίνει ότι, πολύ εύκολα η εταιρεία μπορεί να προχωρήσει σε μεταθέσεις/μετακινήσεις. Όλοι οι εργαζόμενοι/ες στα Public πρέπει να συσπειρωθούν γύρω από μια θέση αντίδρασης και αγωνιστικής απάντησης. Πρέπει να συσπειρωθούν γύρω από τη θέση, ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΚΥΡΙΑΚΗ. Είναι ανάγκη να στηριχτούν οι συνάδελφοι από τα συγκεκριμένα υποκαταστήματα στην προσπάθεια που θα κάνουν να αντιδράσουν οργανωμένα. Ο καθένας, η καθεμία θα πρέπει να είναι σε ετοιμότητα και να αρνηθεί να δουλέψει Κυριακή.

Συνάδελφοι στα Public, συνάδελφοι σε όλο τον κλάδο
Μην περάσει η λογική, «θα το αντέξουμε και αυτό» (!) Τι θα «αντέξουμε»; Να δουλεύουμε με εξευτελιστικούς όρους; με εξευτελιστικούς μισθούς; με απάνθρωπα ωράρια; Να δουλεύουμε Κυριακές;

ΟΛΟΙ/ΕΣ στην έκτακτη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου για να οργανώσουμε την αντίδρασή μας, για να προκηρύξουμε Απεργία

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.
ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
ΔΕΝ ΤΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΟΜΑΣΤΕ,
ΤΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΥΜΕ.

– Καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά. Τα εργατικά συμφέροντα βάζουμε μπροστά.
– Θέλουμε αυξήσεις στους μισθούς, μείωση του εργάσιμου χρόνου και συλλογική σύμβαση εργασίας. Δεν θέλουμε δουλειά την Κυριακή.
– Απαιτούμε νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας. Η αργία της Κυριακής με αγώνες κατακτήθηκε. Με αγώνες θα την υπερασπιστούμε.
– Η πρόκληση της εργοδοσίας στα Public (και οπουδήποτε αλλού) δεν θα μείνει αναπάντητη. Οι αντεργατικές επιλογές δεν θα περάσουν.

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια – Αθήνα | 210-3820537  & 6980182255 | sylyp_vivliou@yahoo.gr | bookworker.wordpress.com

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για το Σταύρο Καλλώνη

0

Πέθανε σε ηλικία 52 χρονών ο αγωνιστής δάσκαλος Σταύρος Καλλώνης. Ο Σταύρος ήταν μέλος των Παρεμβάσεων, συνδικαλιστής στο Σύλλογο Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κερατσινίου – Περάμα-τος «Νίκος Πλουμπίδης» (μέλος ΔΣ και Πρόεδρος του Συλλόγου) και πρώην μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ.

Είχαμε την τύχη να συνεργαστούμε με το Σταύρο σε πλήθος κινητοποιήσεων και πρωτοβουλιών στο πλαίσιο του κινήματος στην εκπαίδευση. Πάντα παρών στους αγώνες και στις κινητοποιήσεις ενάντια στην επίθεση του συστήματος, ενάντια στη φτώχεια, τις απολύσεις, το φασισμό, πάντα πρόθυμος να συνεργαστεί, πάντα βοηθητικός στο συντονισμό δασκάλων και καθηγητών, πάντα γελαστός και έξω καρδιά ο Σταύρος θα λείψει όχι μόνο από τους οικείους του αλλά και από όλον τον κόσμο του αγώνα.

Στη συναδέλφισσα και συναγωνίστρια Βάσω, συντρόφισσά του στη ζωή και στους αγώνες, στα παιδιά του, στους συγγενείς, στις συντρόφισσες και τους συντρόφους του, στις φίλες και τους φίλους του, εκφράζουμε τη βαθιά και ειλικρινή μας θλίψη.

agkinekp.blogspot.gr
28/8/17

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΤΑΝ Ο ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟΝ ΓΚΕΜΠΕΛΣ

0

Δευτέρα, 28 Αυγούστου. Μεσημεριανό τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων του Σκάι. Ο παρουσιαστής αναφέρει την συνέχιση της “αντιπαράθεσης” - προφανώς μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ - για “τα εγκλήματα του κομμουνισμού, του σταλινισμού και των ολοκληρωτικών καθεστώτων”. Προσέξτε, καμία αναφορά σε φασισμό, ναζισμό, χιτλερισμό. Από την αντιδραστική “εξίσωση” περάσαμε σ' αυτό που ήταν από την αρχή ο στόχος όλης αυτής της ενορχηστρωμένης αντικομμουνιστικής εκστρατείας - υστερίας.

Ένα ναζιστικό κρεματόριο με τη γνωστή μακάβρια σκηνή του συρσίματος του φέρετρου προς την πυρά κάνει την εμφάνισή του. Το αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο εμφανίζεται ο Στάλιν να χαιρετά τους συγκεντρωμένους στην Κόκκινη πλατεία της Μόσχας από την επίσης γνωστή σκηνή κάποιας από τις επετείους της Οκτωβριανής επανάστασης. Οι συνειρμοί σχεδόν...σίγουροι.

Μα, για σταθείτε. Γνωρίζαμε ότι οι “επιφανείς ελληναράδες” εφοπλιστές - καναλάρχες, συνήθως με έδρα το λονδρέζικο city και αρκετά πλοία με ξένη σημαία, εκπροσωπούν τον εσμό της τάξης τους και τα συμφέροντά της. Γνωρίζαμε ότι οι διάφοροι μεγαλοσχήμονες δημοσιογράφοι του Σκάι, στη γραμμή των αστικών ΜΜΕ, πρωτοστατούν - παχυλά αμοιβόμενοι - στο χορό της προπαγάνδας (ναι αυτής που κατακεραυνώνουν όταν στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα που υπερασπίζονται) συκοφάντησης και διαστρέβλωσης του σοσιαλισμού-κομμουνισμού.

Το να θεωρούν τους εργαζόμενους και το λαό κρετίνους, πάει πολύ. Είπαμε, υπάρχει άμβλυνση των αντανακλαστικών ενός κόσμου. Από αυτό το σημείο όμως μέχρι την απροκάλυπτη χρήση γκεμπελίστικων μεθόδων για το “πέρασμα” της καπιταλιστικής σαπίλας υπάρχει απόσταση. Τέτοια που καμιά κατασκευή τύπου Κατίν, ουκρανικού λιμού, Συμφώνου Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, δικών της Μόσχας ή ακόμη παιδομαζώματος, Μελιγαλά, κονσερβοκουτιών κ.ά. δεν μπορεί να καλύψει.

Εκτός από το “πες - πες, κάτι μένει”, υπάρχει και το “πες - πες, όλο και περισσότερο αποκαλύπτεσαι”. Αλλά είπαμε. Μετά τον πάτο, υπάρχει κι ο απόπατος.

Τον φόβο των κομμουνιστών, της εργατιάς και του λαού να 'χετε!

Σ. Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Το αντικομουνιστικό μνημόνιο και η ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου

0

Το αντικομουνιστικό μνημόνιο και η ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου

Το πόσο αντιδραστικά εξελίσσονται τα πράγματα στην ΕΕ το δείχνει η ψήφιση του «αντικομουνιστικού μνημονίου». Σ’ ένα διεθνές φόντο που ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός σέρνει τον χορό του πολέμου με εισβολές στις χώρες που δεν υποτάσσονται, με εκβιασμούς, πιέσεις, πραξικοπήματα, δολοφονίες πολιτικών αντιπάλων, με δεκάδες Γκουαντανάμο σε όλη τη γη και στην Ευρώπη, με απαγωγές και ανακρίσεις σε μυστικές φυλακές τύπου Αμπού Γκράιμπ, η ψήφιση του «μνημονίου» έχει ιδιαίτερη σημασία τόσο για τη φύση της ΕΕ αλλά και για τη συνέχιση της ολομέτωπης επίθεσης του κεφαλαίου, χωρίς όρια και τέλος.

Να, λοιπόν, η «δημοκρατική» Ευρώπη (όπως λένε διάφοροι κολαούζοι του κεφαλαίου), που πρωτοστατεί! Το «μνημόνιο» δίνει το έναυσμα για τη δίωξη των κομμουνιστών του χθες, του σήμερα, του αύριο. Και –προσέξτε- θα διώκεται από τους ιδιαίτερα «ευαίσθητους δημοκράτες» της Ευρώπης ακόμα και η κομμουνιστική ιδεολογία!!! Είσαι κομμουνιστής; Στην πυρά! Τύφλα να ‘χει η «Ιερά Εξέταση» και ο Χιτλεροφασισμός…

«Κακώς» λένε οι εμπνευστές του «μνημονίου», μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο «δεν δικάσαμε τους κομμουνιστές μαζί με τους ναζί»! Μην το λέτε. Όπου σας βόλευε, όπως στην Ελλάδα, με την επέμβαση των Αγγλων και στη συνέχεια των Αμερικάνων, και τους «δικάσατε» και τους δολοφονήσατε και τους σύρατε, για χρόνια, στα Μακρονήσια. Ποιοι; Μα οι συνεργάτες των καταχτητών, οι κάθε λογής δοσίλογοι. Βέβαια, τον Στάλιν και τον Κόκκινο Στρατό που κατατρόπωσε τον Χιτλεροφασισμό και έστησε την σοβιετική σημαία στο Ράιχσταγκ, σας ήταν κομμάτι δύσκολο να τους δικάσετε. Γι’ αυτό και όλοι αυτοί, που προσδοκούσαν την ήττα της Σοβιετικής Ένωσης στρέφοντας τον Χίτλερ ενάντια της, με την επαίσχυντη «συμφωνία του Μονάχου» (Αγγλοι, Γάλλοι) απογοητεύτηκαν. Το Στάλινγκραντ ήταν η αρχή του τέλους για το γερμανικό φασιστικό στρατό.

Ποιους να δικάσετε, κύριοι; Τα 20-25 εκατομμύρια σοβιετικούς νεκρούς που με το αίμα τους έσωσαν την ανθρωπότητα; Ή τον Κόκκινο Στρατό, που από τα Ουράλια, σχεδόν, έφτασε μέσα στην ίδια την φασιστική φωλιά σε χρόνο ρεκόρ, όταν οι αγγλοαμερικάνοι καθυστερούσαν, σκόπιμα, το άνοιγμα του δυτικού μετώπου για να είναι απερίσπαστος ο γερμανικός στρατός στο ανατολικό μέτωπο; Ή μήπως τους κομμουνιστές, που ήταν η ψυχή της αντίστασης σε κάθε κατεχόμενη χώρα της Ευρώπης; Βλέπετε, κύριοι, τότε ήταν άλλο το κλίμα και κυριότερα , άλλοι οι συσχετισμοί…
Χέρι, χέρι λοιπόν η τάχα δημοκρατική Ευρώπη με τον Μπους στη δίωξη κάθε φωνής αντίστασης. Στήνουν και οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές τα δικά τους Γκουαντανάμο και Αμπού Γκράιμπ. Και το «μνημόνιο» δεν έχει μοναδικό στόχο τους κομμουνιστές, μη γελιέστε. Μπορεί οι κομμουνιστές να είναι ο πρώτος στόχος –και είναι- αλλά ο τελικός στόχος είναι το ίδιο το λαϊκό κίνημα, ο κάθε αγωνιζόμενος για ειρήνη, δουλειά, δημοκρατία, ο κάθε δημοκράτης και εργαζόμενος, που παλεύει για δικαιώματα, ενάντια στην καταπίεση και εκμετάλλευση.

Πρώτος στόχος, λοιπόν, οι κομμουνιστές! Θέλουν να τους καταδικάσουν γιατί είναι ενάντια στον πόλεμο, ενάντια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και κάθε ιμπεριαλισμό. Γιατί είναι αλληλέγγυοι με τον ιρακινό, σερβικό, αφγανικό, παλαιστινιακό λαό. Γιατί διαδηλώνουν με τους λαούς ενάντια στους καταχτητικούς πολέμους και στηρίζουν την αντίσταση των λαών, κύρια την ιρακινή. Γιατί παλεύουν για την φιλία των λαών και για το διώξιμο των Αμερικάνων και των βάσεων τους ανά τον κόσμο, για λευτεριά και ανεξαρτησία.
Θέλουν να τους καταδικάσουν γιατί αγωνίζονται για το μεροκάματο, για το οκτάωρο, για καλύτερες συνθήκες δουλειάς, για την ασφάλεια και την περίθαλψη, για την απόκρουση της ολομέτωπης επίθεσης του κεφαλαίου ενάντια στην εργατική τάξη, τη φτωχομεσαία αγροτιά, τη νεολαία. Γιατί αρνούνται τον εργασιακό μεσαίωνα, την ανεργία, την πείνα. Να τους καταδικάσουν αυτοί, που ζουν στη χλιδή, που μάζεψαν όλο τον πλούτο στα χέρια τους, πλούτο, που δημιούργησαν οι εργαζόμενοι με ιδρώτα και αίμα, αυτοί, που ξεκληρίζουν ολόκληρες περιοχές του πλανήτη και την ίδια την Ευρώπη, πια. Θέλουν να τους καταδικάσουν γιατί αγωνίζονται για δημοκρατικά δικαιώματα και πολιτικές ελευθερίες. Γιατί αρνούνται να δεχτούν ως το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο τη δράση της ΣΙΑ και κάθε μυστικής υπηρεσίας των ιμπεριαλιστών. Ποιοι; Οι Αμερικάνοι, οι Αγγλοι, που αλωνίζουν και κάνουν απαγωγές και σέρνουν στις φυλακές ανθρώπους χωρίς κατηγορία, χωρίς στοιχεία, στο όνομα της «αντιτρομοκρατίας», αυτοί που είναι οι μεγαλύτεροι τρομοκράτες χωρών, λαών και κάθε δημοκράτικού ανθρώπου. Αεροπλάνα της ΣΙΑ μεταφέρουν άνετα κρατούμενους (εφτά πτήσεις λένε, μόνο στην Ελλάδα), Αγγλοι και Αμερικάνοι ανακρίνουν με την άνεσή τους κόσμο (πάνω από 5.000 Πακιστανούς), γιατί έχουν συγγενείς –λέει- στην Αγγλία, γιατί έτσι τους γουστάρει. Και για τη ΣΙΑ κ.λπ., όλοι Πακιστανοί είμαστε, όλοι «τρομοκράτες» είμαστε…

Ο συντάκτης του «μνημονίου», Σουηδός, Γκέραν Λίντμπλαντ (απ’ τη μεγάλη «δημοκρατία» της Σουηδίας), φαίνεται καλά διαβασμένος. Μην ακούτε ότι ο «κομμουνισμός και ο σοσιαλισμός ξόφλησε», ότι «το αιώνιο σύστημα του καπιταλισμού» είναι «ακλόνητο» και «μοναδικό». Αυτό το «ακλόνητο» σύστημα του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού είναι σάπιο ως το μεδούλι, αυτό, που προσφέρει (και χωρίς αντίπαλο, σήμερα) είναι πόλεμος, πείνα, θάνατος, ανεργία, διώξεις και ανασφάλεια. Για τη νεολαία, όχι μόνο δεν έχει να προσφέρει αξίες (η μόνη «αξία» είναι η δυνατότητα των ισχυρών για κέρδος, πατώντας επί πτωμάτων) και ιδανικά, αλλά την οδηγεί στην ανεργία και το αδιέξοδο, τα ναρκωτικά και τον εκφυλισμό, για το καπιταλιστικό σύστημα όλα είναι εμπορεύματα, απ’ το κορμί των κοριτσιών και αγοριών, μέχρι τη συνείδηση.
Μπορεί η ήττα του σοσιαλισμού-κομμουνισμού, να δημιούργησε προσωρινά, «σκεπτικισμό» για το κατά πόσο μπορεί να δώσει λύση, αλλά ο ίδιος ο καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός οδηγεί ξανά και ξανά τις στρατιές των κολασμένων στην αντίσταση ενάντια στο σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Αυτό που φοβάται ο Γκέραν Λίντμπλαντ και αυτοί που τον πατρονάρουν είναι εκείνο το παλιό «φάντασμα που πλανάται πάνω απ’ την Ευρώπη» απ’ την εποχή του Μαρξ και μπορεί κάθε στιγμή να εμφανιστεί πάνω από το κεφάλια των καλοταϊσμένων αρχοντάδων της Ευρώπης. Φοβούνται ότι αυτό που είδαμε στη Γαλλία τον Μάρτη, αλλά και πέρυσι, θα είναι καθημερινό φαινόμενο και σε όλες τις χώρες και στην πορεία το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα θα πάρει τέτοια χαρακτηριστικά, που θα του δώσει και προοπτική, ότι θα αγκαλιάσουν οι μάζες την επαναστατική κατεύθυνση, το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό.

Οι κομμουνιστές (γιατί κύρια θα υπάρχουν πάντοτε κομμουνιστές, όσο κι αν τους διώκετε), θα δουν τα λάθη και τις αιτίες της ήττας και θα ανοίξουν νέους δρόμους, θεωρητικά και πρακτικά, ώστε το πισωγύρισμα να καταστεί αδύνατο.
Μην ξεχνάτε κύριοι διώκτες των κομμουνιστών, ότι η πιο βαθιά αστική επανάσταση, η γαλλική του 1789, δεν οδήγησε ως το τέλος τη σύγκρουση και σε λίγο ξαναγύρισαν οι Βουρβόνοι στα πράγματα, αλλά η αστική τάξη ήταν τελικά αυτή που νίκησε και κατάκτησε την εξουσία.
Αν, λοιπόν, σε μια αλλαγή, όπως αυτή που αφορούσε τη σύγκρουση μεταξύ φεουδαρχών και αστών, που αφορούσε τη μετατροπή των δουλοπάροικων σε μισθωτούς σκλάβους, χρειάστηκαν αρκετοί αιώνες και για πολλούς αιώνες είναι κατανοητό, ότι η κομμουνιστική υπόθεση, που πάει πολύ βαθιά ως την κατάργηση κάθε ιδιοκτησίας, κάθε εκμετάλλευσης (και φυσικά των εκμεταλλευτών), είναι μια υπόθεση πολύ πιο δύσκολη. Απ’ την Οκτωβριανή επανάσταση, την πρώτη ανατροπή και την πρώτη απόπειρα για το χτίσιμο της σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής κοινωνίας δεν πέρασε ούτε ένας αιώνας, ιστορικά πολύ μικρό διάστημα για να κριθεί η θεωρία και πρακτική των κομμουνιστών.
Είναι τόσο μεγάλος στόχος για την εργατική τάξη και όλους τους εργαζόμενους, που κανένα «μνημόνιο» δεν θα σταθεί εμπόδιο να προωθήσουν τη θεωρία και πρακτική της πιο βαθιάς αλλαγής «από το βασίλειο της αναγκαιότητας στο βασίλειο της ελευθερίας». Και οι κομμουνιστές θα είναι μπροστάρηδες σ’ αυτή την υπόθεση. Γι αυτό και είναι ο πρώτος στόχος των κεφαλαιοκρατών και των λακέδων τους.

Ηλίας Καμαρέτσος

Απόσπασμα από την Ομιλία στην Διεθνή Αντιμπεριαλιστική Αντικαπιταλιστική Συνάντηση στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στις 4/5/2006, στην εκδήλωση με θέμα “Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΣ – ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ Ε.Ε. ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ”

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τα "εγκλήματα" του κομμουνισμού

0

Τα «εγκλήματα» του κομμουνισμού

Ο σοσιαλισμός, λοιπόν, στο πλαίσιο αυτής της προπαγάνδας ήταν ένα καθεστώς αντιλαϊκό, αντιδημοκρατικό, εγκληματικό, «ό, τι χειρότερο εμφανίστηκε στην Ιστορία» σύμφωνα με ορισμένες αποφάνσεις.
Ας δούμε λοιπόν μερικά από τα εγκλήματα του:

• Απέσυρε την Ρωσία από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο «στερώντας» την κρεατομηχανή από εκατοντάδες χιλιάδες υποψήφια θύματα. Ασυγχώρητο έγκλημα για ένα σύστημα που έχει μάθει να «ζει» από τον θάνατο άλλων
• Δήμευσε την μεγάλη φεουδαρχική γαιοκτησία και μοίρασε τη γη στους «άξεστους» μουζίκους. Έγκλημα καθοσιώσεως απέναντι στο «ιερό δικαίωμα» της ιδιοκτησίας.
• Απαλλοτρίωσε τις μεγάλες βιομηχανικές και άλλες επιχειρήσεις και τις κατέστησε δημόσια περιουσία. Μέγιστο έγκλημα απέναντι στην ελευθερία (των καπιταλιστών)
• Ήτανε ένα καθεστώς «αντιλαϊκό», μιας και καθιέρωσε το 8ωρο, ανέβασε το βιοτικό επίπεδο των μαζών, διασφάλισε την δωρεάν ιατρική περίθαλψη, προστάτεψε τα παιδιά και τους αδύνατους, (σημείωση: απαγόρεψε για πρώτη φορά την παιδική εργασία). Καθιέρωσε την δωρεάν παιδία και έστειλε σε σχολεία και πανεπιστήμια εκατομμύρια παιδιά από τα λαϊκά στρώματα
•  Ήτανε «αντιδημοκρατικό», μιας και πραγματοποίησε το μεγαλύτερο «έγκλημα» ενάντια στην δημοκρατία ανατρέποντας την πολιτική κυριαρχία της αστικής τάξης και παραδίδοντας την στα σοβιέτ. Ακόμα «χειρότερα», ήτανε αυτό που άνοιξε τον δρόμο για την «εισβολή» των μαζών στο προσκήνιο της Ιστορίας και ώθησε τους εργάτες και συνολικά τον εργαζόμενο λαό στην άμεση πολιτική δραστηριοποίηση. 

Πώς να τα ανεχτούν αυτά οι δυνάστες του κόσμου και , κυρίως, πώς να τα αντιμετωπίσουν; Πώς να «προφυλάξουν» τον κόσμο από την διάδοση της «ασθένειας»; Γιατί ήτανε πάντα αυτά ακριβώς τα «εγκλήματα» του σοσιαλισμού που ενέπνευσαν στους καταπιεσμένους της γης την διάθεση να τα «επαναλάβουν» και σε άλλες χώρες.
Ενάντια, λοιπόν, στο σοσιαλιστικό σύστημα κηρύχτηκε ο πιο «ολοκληρωτικός» πόλεμος. Έτσι μαζί με την στρατιωτική επέμβαση, την περικύκλωση, τον αποκλεισμό, επιστρατεύτηκε το όπλο της κατασυκοφάντησης. Της αμαύρωσης της εικόνας του με την χρησιμοποίηση και «αξιοποίηση» υπαρκτών και ανύπαρκτων αδυναμιών του. Η «τέχνη» μεθόδευση της συκοφαντίας έχει ταυτιστεί τα χρόνια που πέρασαν με τον Γκέμπελς και τις μεθόδους που εφάρμοσε. Μόνο που παραλείπεται να αναφερθεί ότι ο Γκέμπελς υπήρξε, απλώς, μαθητής των μεθόδων συκοφάντησης που αναπτύχθηκαν ενάντια στον σοσιαλισμό και που, βέβαια, τις εξέλιξε παραπέρα για να τις ξαναπαραδώσει βελτιωμένες στους δασκάλους του.

[…]
Σε μια άλλη περίπτωση, ένας δυτικός διπλωμάτης μιλώντας σε δημοσιογράφους αναφέρει ότι η έλλειψη τροφίμων και ιδιαίτερα νωπών φρούτων και λαχανικών στη Ρωσία είναι τέτοια που «αυτός ο ίδιος» είδε «με τα μάτια του» μέσα στο αεροπλάνο που τον πήγαινε από την Κριμαία στην Μόσχα έναν αγρότη με πανέρι φρούτα και λαχανικά που πήγαινε να τα πουλήσει στην Μόσχα, όπου αυτά τα είδη σπάνιζαν. Τώρα, πώς γίνεται μ’ ένα πανέρι φρούτα να ταξιδεύει κανείς 2.000 χιλιόμετρα και να βγάζει κέρδος, αυτό δεν το εξήγησε. Προφανώς επρόκειτο για θαύμα, μεγαλύτερο και από αυτό του Ιησού με τα ψάρια. Ας σταματήσουμε όμως εδώ. Πιστεύουμε ότι θα ήταν μια πολύ καλή ιδέα να συλλεχτούν τα χιλιάδες ανάλογα μαργαριτάρια που όλα αυτά τα χρόνια έχουν «διαπραχθεί». Θα μπορούσαν να γίνουν όχι ένα, αλλά πολλά διασκεδαστικά βιβλία και ταυτόχρονα διδακτικά.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Η Αριστερά απέναντι στον εαυτό της – Προβλήματα του καιρού μας»
Του Βασίλη Σαμαρά

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Υπάρχουν, πράγματι, δύο άκρα!

0

Υπάρχουν, πράγματι, δύο άκρα!

Ξεσάλωσαν επ’ αφορμή του αντικομμουνιστικού συνεδρίου της Εσθονίας οι ντόπιοι υποστηρικτές της θεωρίας των «δύο άκρων». Πιάσανε πληκτρολόγια και πήρανε σβάρνα εφημερίδες και ίντερνετ. Εξεγέρθηκαν και ξεσηκώθηκαν! Υπερασπίστηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όρθωσαν ανάστημα απέναντι στον «ολοκληρωτισμό». Από όπου και αν προέρχεται!

Ξεσηκώθηκαν άραγε για τα μεροκάματα και τις συντάξεις, τους άνεργους και τους άστεγους, τους ανασφάλιστους και τους εξαθλιωμένους; Μίλησαν άραγε για το ανθρώπινο δικαίωμα στην περίθαλψη, για τους νέους που εγκαταλείπουν τις σπουδές τους επειδή δεν μπορούν να πληρώσουν το νοίκι της πόλης που πέρασαν; Μίλησαν για το δικαίωμα στην δουλειά, για τα εργατικά ατυχήματα, για τους όλους αυτούς που δεν πήγανε διακοπές αλλά έλιωσαν όλο το καλοκαίρι δουλεύοντας δεκάωρα και δωδεκάωρα για ένα μεροκάματο της πείνας που δεν φτάνει ούτε για τις βασικές ανάγκες; Όχι, τα ξέχασαν όλα αυτά οι «ανθρωπιστές» του γλυκού νερού.

Μίλησαν μήπως για τους χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες που σκυλοπνίγονται κάθε χρόνο, κλάψανε για τα χιλιάδες θύματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου, για τους τυφλούς βομβαρδισμούς σε Υεμένη, Ιράκ, Συρία, Κουρδιστάν, Αφγανιστάν; Κάνανε κάποια αυτοκριτική για τις εκατόμβες των λαών της Ευρώπης που πληρώνουν τις κάθε λογής σταυροφορίες τους; Όχι, δεν τους ενδιαφέρει τους υπερασπιστές της «ανθρώπινης ζωής που δεν είναι μια στατιστική», η στατιστική των δικών τους εγκλημάτων.

Υπερασπίστηκαν μήπως την δημοκρατία και τις εκλογές όπως καταστρατηγήθηκαν στην Αίγυπτο και την Παλαιστίνη, ή παλιότερα στην Σερβία, όταν ανατράπηκαν οι εκλεγμένες κυβερνήσεις που δεν τους υπάκουσαν; Όχι, γιατί η δημοκρατία είναι καλή μόνο όταν βγάζει το «σωστό» αποτέλεσμα, αυτό που θέλει ο ιμπεριαλισμός. Καυτηρίασαν την λογοκρισία ενάντια στο Γερμανικό ιντυμίντια, ή μήπως υπερασπίστηκαν το δημοκρατικό δικαίωμα των αγωνιστών στης ΑΤΙΚ να ακολουθούν την κομμουνιστική ιδεολογία; Εξεγέρθηκαν άραγε ενάντια στις θηριωδίες του ινδικού στρατού, που έσερνε τους βασανισμένους και δολοφονημένους μαοϊκούς αντάρτες πάνω σε παλούκια σε δημόσια θέα; Αυτά τα θύματα δεν αξίζουν προσοχής.

Μήπως αποκάλυψαν τις απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούν στο Γκουαντανάμο; Ή, τέλος, απαίτησαν να μπει ένα τέλος στο αίσχος των στρατοπέδων συγκέντρωσης που στοιβάζουν σαν κλουβιά χιλιάδες ανθρώπους, οικογένειες και παιδιά, όλους χωρίς δίκη και χωρίς να διαπράξουν κανένα έγκλημα, χωρίς να τους απαγγελθεί καμία κατηγορία; Απαίτησαν άραγε να γκρεμιστούν τα τείχη που χωρίζουν την ανθρωπότητα και κρατάνε εκατομμύρια κλεισμένους σε σύγχρονες φυλακές, όπως της Γάζας όπου ενάμισι εκατομμύριο άνθρωποι λιμοκτονούν και είναι μέσα στο σκοτάδι, χωρίς ηλεκτρισμό; Όταν τα εγκλήματα αυτά τα διαπράττει η «διεθνής κοινότητα», πρέπει να κλείνουμε τα μάτια μπροστά τους.

Έτσι βάλθηκαν οι οπαδοί της θεωρίας των «δύο άκρων» να στηλιτευόσουν, να κατακρίνουν, να αποκαθηλώσουν την κομμουνιστική ιδεολογία, να λασπολογήσουν τον Στάλιν. Μόνο που πάνω στην φούρια τους, ξέχασαν με ποιον τον εξομοίωναν αρχικά, ενθουσιάστηκαν από τα παραφουσκωμένα εκατομμύρια των «νεκρών του κομμουνισμού», τυφλώθηκαν και πωρώθηκαν τόσο, που ξέχασαν την εξομοίωση. Έπαψαν να αναφέρονται στον φασισμό και το ναζισμό, σταμάτησαν να τον καταγγέλλουν εκεί που λαμβάνει χώρα καθημερινά και δεν παραξενεύτηκαν που στέκει δίπλα τους, στο ίδιο άκρο, με όρθια τα λάβαρα της βαρβαρότητας και σηκωμένα τα χέρια του να χαιρετούν ναζιστικά.

Υπάρχουν, πράγματι, δύο άκρα: το σύστημα της εκμετάλλευσης από την μία, και οι λαοί με την εργατική τάξη, από την άλλη. Και όποιος δεν είναι με το ένα, είναι με το άλλο.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Ριζοσπαστικός» αντικομμουνισμός στην υπηρεσία του συστήματος!

0

Ο Π. Μαυροειδής με το άρθρο του "Το ΚΚΕ και οι δίκες της Μόσχας" πήρε την σκυτάλη της πτωματολογίας από τους αντικομμουνιστές του συρμού και την μετέτρεψε σε ριζοσπαστική ψευτοκριτική! Αναφερόμενος στην χυδαία και προκλητική -αλλά απόλυτα εξηγήσιμη- επιχείρηση ταύτισης του ναζισμού με τον κομμουνισμό από το σύστημα και με αφορμή την προσπάθεια του ΚΚΕ ν’ απαντήσει σ΄ αυτήν (εδώ), επιλέγει και παραθέτει την γνωστή αντισταλινική αριθμολογία - πτωματολογία όσον αφορά τις «δίκες της Μόσχας». Λέω με αφορμή, διότι ο πραγματικός στόχος είναι ο διαχωρισμός από την «επάρατη» σταλινική περίοδο, το ανάθεμα στην ιστορία και την προσφορά του κομμουνιστικού κινήματος. Όσο για κάποια προσπάθεια κριτικής αποτίμησης της ιστορίας και της πορείας του κομμουνιστικού κινήματος του προηγούμενου αιώνα αυτό ούτε που του έρχεται κατά νου.

Γι' αυτό «ξεχνάει» το τι έχει τεθεί με αφορμή την αντικομμουνιστική και φιλοναζιστική μάζωξη της Εσθονίας (Κατίν, Βαλτικές και ΣΕ, Ουκρανία, Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότοφ), και επιλέγει να σταθεί στην πιο αμφιλεγόμενη περίοδο της ΣΕ την εποχή που ηγέτης της ήταν ο Στάλιν με τέτοιο τρόπο, ώστε να προσθέσει κάτι κι αυτός -πάντα «ριζοσπαστικά»- στην ταύτιση ναζισμού και κομμουνισμού.

Στην ουσία τώρα και με την επισήμανση πως στα πλαίσια ενός άρθρου δεν μπορούν να ειδωθούν παρά οι βασικές πλευρές τέτοιας εμβέλειας ιστορικών γεγονότων και μάλιστα με συνοπτικό τρόπο:

Από τον Αύγουστο του 1936 έως τον Σεπτέμβρη του 1938 έχουμε μια περίοδο που είναι γνωστή σαν «η περίοδος των εκκαθαρίσεων». Σ’ αυτήν την περίοδο διεξάγονται μια σειρά δίκες (γι' αυτό και από άλλους ονομάζεται και περίοδος «των δικών της Μόσχας») επιφανών -νυν και πρώην- στελεχών που όλοι τους σχεδόν εκτελέστηκαν. Ποιες οι αιτίες, η έκταση όλων αυτών των σοβαρών γεγονότων; Η αντισταλινική - αντικομμουνιστική προπαγάνδα αναφέρεται σε μια συνωμοσία του Στάλιν για να εξοντώσει τους πολιτικούς του αντιπάλους, ενώ άλλοι μιλούν απλώς για τον αιμοδιψή του χαρακτήρα…

Ας θέσουμε το ερώτημα: Υπήρχε ένας πολιτικός λόγος που η ΣΕ και η κομματική ηγεσία με επικεφαλής τον Στάλιν, να επιχειρήσει κάτι τέτοιο σε αυτή την περίοδο; Εδώ έχουμε ένα ερώτημα που χωρίζεται στα δύο.

Το πρώτο αν ο Στάλιν και η ηγεσία του ΚΚΣΕ να είχαν πολιτικούς λόγους να κάνουν έτσι κι αλλιώς εκκαθαρίσεις.

Το δεύτερο αν πράγματι υπήρχε συνωμοσία από την πλευρά της αντιπολίτευσης.

Στο πρώτο ερώτημα. Ο Στάλιν και η ηγεσία του ΚΚΣΕ δεν είχαν ούτε ένα πολιτικό λόγο να προχωρήσουν έτσι κι αλλιώς σε κάτι τέτοιο. Όλη την προηγούμενη δεκαετία ο Στάλιν είχε κερδίσει όλες τις πολιτικές μάχες απέναντι στην αντιπολίτευση. Μάχες που δίνονταν για χρόνια μέσα σε όλα τα κομματικά όργανα και τα σοβιέτ με απόλυτα δημοκρατικές διαδικασίες. Ο Στάλιν και η ηγεσία του ΚΚΣΕ είχαν κερδίσει καθολική αναγνώριση από το κόμμα, τα σοβιέτ, την εργατική τάξη και τον λαό. Το 17ο συνέδριο του 1934, «το συνέδριο των νικητών» όπως ονομάστηκε, αποτυπώνει την κατάσταση αυτή και το αδιαμφισβήτητο κύρος του Στάλιν. Τέλος να σημειώσουμε πως και η οικονομική κατάσταση της ΣΕ στα 1937 είναι επίσης πολύ καλή. Άρα δεν έχει να φοβηθεί (ο Στάλιν και η ηγεσία του ΚΚΣΕ) τίποτε και από κανέναν.

Υπήρχε όμως ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος που ετοιμάζονταν και που η σοβιετική ηγεσία τον είχε εδώ και καιρό μέσα στις εκτιμήσεις της. Όντως. Μα ο πόλεμος που έρχονταν, υπαγόρευε εκτός των άλλων την δημιουργία του ευρύτερου δυνατού εσωτερικού μετώπου. Πράγμα που μπορεί να ερμηνεύσει το άνοιγμα της περιόδου 1933-1935 όπου με απόφαση του κόμματος πολλά παλιά στελέχη της αντιπολίτευσης (εκτός του Τρότσκι) επιστρέφουν (συνοδεύοντας την επιστροφή τους με αυτοκριτικές) είτε στο κόμμα είτε σε διάφορες θέσεις κλειδιά του κρατικού μηχανισμού (ο Μπουχάριν τίθεται επικεφαλής της επιτροπής σύνταξης του νέου συντάγματος της ΣΕ). Την περίοδο αυτή λαμβάνει χώρα και η δολοφονία του Κίροφ (Δεκέμβρης '34), του δεύτερου καλύτερου μετά τον Στάλιν στελέχους του κόμματος και δεξιού χεριού του Στάλιν. Αν ήθελε ο Στάλιν και η ηγεσία να προχωρήσει σε εκκαθαρίσεις έτσι κι αλλιώς, δεν θα είχε καλύτερη αφορμή. Όμως δεν γίνεται αυτό. Διερευνάται η υπόθεση, γίνεται των δίκη Ζηνόβιεφ και Κάμενεφ που παραδέχονται πως ο δολοφόνος μπορεί να έδρασε κάτω από την επίδραση των απόψεών τους. Οι δύο τους καταδικάζονται σε 10 και 5 χρόνια φυλακή αντίστοιχα και μετά από κάποιες εκκαθαρίσεις στον κομματικό μηχανισμό η κατάσταση «χαλαρώνει» ξανά.

Συμπερασματικά ο Στάλιν και η ηγεσία του κόμματος δεν είχαν λόγο να προχωρήσουν σε κάτι τέτοιο. Ίσα - ίσα το αντίθετο: είχαν έναν πολύ σημαντικό λόγο (πόλεμο) να προχωρήσουν στο επονομαζόμενο άνοιγμα της περιόδου αυτής που ουσιαστικά ξεκινά από το 1932 και λήγει βίαια στα μέσα του 1936.

Οπότε πάμε στο δεύτερο ερώτημα που αφορά την ύπαρξη συνωμοσίας που διέκοψε βίαια το άνοιγμα της προηγούμενης περιόδου. Κατ΄ αρχήν δεν έχει αμφισβητηθεί στα σοβαρά από κανένα, παρά μόνο επιχειρείται να διασκεδαστεί από διάφορους, η συνωμοσία των στρατηγών με επικεφαλής τον Τουχασέφσκι και με σκοπό την ανατροπή - εξόντωση της εκλεγμένης από το κόμμα ηγεσίας των Μπολσεβίκων. Δεύτερο δεν μπορεί να αμφισβητηθεί στα σοβαρά από κανέναν η ανάμιξη στη συνωμοσία των πολιτικών ηγετών της αντιπολίτευσης (που στο μεταξύ το κόμμα τούς έχει ξαναεμπιστευθεί θέσεις σημαντικές στη σοβιετική κοινωνία). Στις δίκες -ήταν όλες ανοιχτές εκτός από αυτή των στρατηγών που ήταν κλειστή για λόγους ασφάλειας- οι κατηγορούμενοι παραδέχονται τα λάθη τους υπερβάλλοντας μάλιστα σε σχέση με το κατηγορητήριο. Κανένας τους δεν βρήκε το ηθικό ανάστημα να πει κάτι άλλο και να υπερασπιστεί τον εαυτό του και την ιστορία του αν υποτεθεί ότι κατηγορούνταν άδικα;!

Η δική μας πολιτική εκτίμηση, και με βάση τα όσα έχουν εμφανιστεί στο φως της δημοσιότητας, είναι πως αυτή η εκτεταμένη συνωμοσία και οι τεροριστικές μέθοδες που ετοιμάζονταν να χρησιμοποιηθούν για να ανατρέψουν και να δολοφονήσουν τον Στάλιν και την ηγεσία του Μπολσεβίκικου κόμματος, ήταν αποτέλεσμα ενός συνδυασμού δύο παραγόντων. Ο πρώτος αφορούσε πως το γεγονός της συντριπτικής ήττας της αντιπολίτευσης και το απεριόριστο κύρος του Στάλιν, αφαιρούσε κάθε άλλη δυνατότητα απ' αυτούς για να προχωρήσουν στην ανατροπή της κομματικής ηγεσίας, παρά μόνο μέσα από συνωμοσία και τερορισμό. Αυτό συνδυάζονταν με την ισχυρή πεποίθησή τους ότι έτσι θα έσωζαν την επανάσταση, το κόμμα και τη χώρα. Όλες αυτές βέβαια οι υποκειμενίστικες κατασκευές όταν βγήκαν στο φως κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος και μαζί τους κατέρρευσαν και όλα αυτά τα στελέχη που τις υπεράσπιζαν εν κρυπτώ.

Από την άλλη η αποκάλυψη της συνωμοσίας και του εύρους της, πιθανά να οδήγησε την ηγεσία στην αμείλικτη απάντηση που έδωσε. Αξιολογώντας δηλαδή το γεγονός πως το ξεδίπλωμα μιας τέτοιας ή ανάλογης προσπάθειας ενόψει πολέμου θα διακινδύνευε πια την ίδια την ύπαρξη της Σοβιετικής Ένωσης. Έτσι η πολιτική των εκκαθαρίσεων που έγινε αναπόφευκτη από την αποκάλυψη της συνωμοσίας, έδωσε τη δυνατότητα στη ΣΕ να σταθεί ενιαία απέναντι στον μεγάλο πόλεμο που πλησίαζε απειλητικά εναντίον της.

Ωστόσο η περίοδος αυτή παρά το γεγονός πως δεν «άγγιξε» τμήματα του λαού και αφορούσε ανώτερα και μεσαία στελέχη των κομματικών και κρατικών μηχανισμών, παρά το γεγονός πως ο λαός στήριζε τις αποφάσεις της ηγεσίας (απαιτούσε μέσα από μαζικές διαδηλώσεις την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων), άφησε τραύματα στο σώμα της σοβιετικής κοινωνίας και δημιούργησε μια σειρά παρενέργειες.

 Ένα άμεσα αρνητικό αποτέλεσμα, που όμως οι μακροπρόθεσμες συνέπειές τους θα ήταν ακόμα μεγαλύτερες, αφορά την μετατόπιση της αρμοδιότητας για τέτοιες ή ανάλογες καταστάσεις από τις μάζες στους μηχανισμούς. Ένα άλλο αρνητικό γεγονός είναι η συσκότιση της ύπαρξης και του χαρακτήρα των κοινωνικών αντιθέσεων της σοβιετικής κοινωνίας. Διότι σε πλήρη συνέπεια με το σοβαρό θεωρητικό λάθος του συντάγματος του 1936 για το ζήτημα των τάξεων και των αντιθέσεών του στη ΣΕ, η συνωμοσία των στρατηγών και των ηγετών της αντιπολίτευσης ερμηνεύτηκε σαν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι ήταν πράκτορες του ιμπεριαλισμού και μάλιστα από πριν την επανάσταση του '17 που εκτός από αστήρικτη συσκοτίζει την απαραίτητη πολιτική ερμηνεία των εξελίξεων αυτών.

Αυτά όμως τα ζητήματα που σχετίζονται τόσο με την υπεράσπιση αλλά και την κριτική αποτίμηση της πορείας του κομμουνιστικού κινήματος, απέχουν όσο η μέρα με τη νύχτα με τον «ριζοσπαστικό» αντικομμουνισμό στον οποίο πλειοδοτεί ένα μεγάλο μέρος της αριστεράς στο τόπο μας και διεθνώς.

Τάσος Σαπουνάς, στέλεχος του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εγκλήματα κατ’ εξακολούθηση της Ελντοράντο Γκολντ

0

Νεκρός εργαζόμενος-υλοτόμος στον Καρατζά Λάκκο

Μαζί με τα δένδρα και το βουνό θυσία για το κέρδος της πολυεθνικής και οι εργαζόμενοι!


Ένας 46χρονος υλοτόμος έχασε τη ζωή του στις 8 το πρωί σήμερα, Δευτέρα 28/8 στις Σκουριές, στην τοποθεσία Καρατζά Λάκκος, όταν κατά την προσπάθεια υλοτόμησης ενός δέντρου, αποκολλήθηκε κλαδί από διπλανό δέντρο και τον καταπλάκωσε.

Ο άτυχος άνδρας, πατέρας δύο παιδιών, μεταφέρθηκε εσπευσμένα από συναδέλφους του, στο Κέντρο Υγείας Παλαιοχωρίου, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

Μαζί με τον άτυχο υλοτόμο εργάζονταν ένα ακόμη άτομο και κοντά και άλλοι εργαζόμενοι, οι οποίοι όταν αντιλήφθηκαν τι είχε συμβεί έσπευσαν να τον βοηθήσουν, αλλά ήταν ήδη αργά.

Ο 46χρονος εργαζόταν σε εργολαβική εταιρία που εκτελούσε έργο υλοτόμησης για λογαριασμό της «Ελληνικός Χρυσός».

Προανάκριση για τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος διενεργεί το αστυνομικό τμήμα Αρναίας, ενώ έλεγχος γίνεται και από την Επιθεώρηση Μεταλλείων Βορείου Ελλάδος και εσωτερικός έλεγχος από το τμήμα Υγιεινής και Ασφάλειας της «Ελληνικός Χρυσός».

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Προπύλαια: Συνεχίζεται η απεργία πείνας πολιτικών προσφύγων από τη Τουρκία

0

Συνεχίζεται η απεργία πείνας 30 ημερών που ξεκίνησαν από τις 8 Αυγούστου αγωνιστές μέλη της "Επιτροπής Αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους στη Τουρκία και το Κουρδιστάν". Η απεργία πείνας γίνεται σε ένδειξη αλληλεγγύης στους εκπαιδευτικούς της Τουρκίας από απολύθηκαν μετά το πραξικόπημα και αγωνίζονται για την επαναπρόσληψή τους. Ιδιαίτερα βέβαια στους Nuriye Gülmen και Semih Özakça οι οποίοι πλέον φτάνουν τις 155 μέρες απεργίας πείνας και είναι φυλακισμένοι. Η Επιτροπή Αλληλεγγύης μας καλεί όλους "για συμπαράσταση και για μια υπογραφή" στα Προπύλαια.

Ακολουθούν ανακοίνωση της Επιτροπής Αλληλεγγύης καθώς και το ψήφισμα συμπαράστασης που προτείνει για την ψήφισή του από μαζικούς φορείς και σωματεία καθώς και για υπογραφές:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Με τον αυταρχισμό, τα ΜΑΤ και τις συλλήψεις η δημοτική αρχή του Δήμου Λαμίας επιβάλει τις απολύσεις και την ιδιωτικοποίηση της καθαριότητας.

0

Η βία, ο αυταρχισμός και η καταστολή είναι η άλλη πλευρά της αντιλαϊκής πολιτικής, της ανεργίας και των ιδιωτικοποιήσεων. Το αξίωμα αυτό αποδείχθηκε για άλλη μια φορά από τη στάση του Δημάρχου Λαμίας και της πλειοψηφίας του δημοτικού συμβουλίου, στο ζήτημα της ιδιωτικοποίησης της καθαριότητας.

Για να επιβάλουν την ιδιωτικοποίηση της αποκομιδής των σκουπιδιών, αφού πρώτα οδήγησαν τους συμβασιούχους εργαζομένους στην καθαριότητα στην ανεργία, κατέφυγαν στα ΜΑΤ, στις μηνύσεις και στις συλλήψεις των εργαζομένων, στο πρόσφατο δημοτικό συμβούλιο, για να σπάσουν την αγωνιστικότητά τους και να ψηφίσουν ανενόχλητοι την εκχώρηση της καθαριότητας σε ιδιώτη εργολάβο.

Η δημοτική αρχή εμμένοντας στην αντιλαϊκή ρότα της, προσέφυγε στην πρεμούρα της, στην πιο αδιαφανή διαδικασία, της απευθείας ανάθεσης, επικαλούμενη έκτακτες καταστάσεις και απρόβλεπτες περιστάσεις, παρά το γεγονός ότι ακόμη και η Αποκεντρωμένη Διοίκηση, κατά τον έλεγχο των αποφάσεων του Δήμου, έκρινε ότι δεν συντρέχουν αυτοί οι λόγοι.

Την αντιλαϊκή πολιτική του Δημάρχου Λαμίας διευκολύνει η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η οποία όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, έχει αποδεχτεί και εφαρμόζει όλο το μνημονιακό πλαίσιο των απαγορεύσεων των προσλήψεων στο δημόσιο τομέα και των ιδιωτικοποιήσεων βασικών κοινωνικών αγαθών, οπλίζοντας τους πρόθυμους δημάρχους με τα αναγκαία άλλοθι για να προχωρήσουν σε αυτές τις επιλογές.

Το Μ-Λ ΚΚΕ καταγγέλλει την αυταρχική και αντεργατική-αντιλαϊκή πολιτική της δημοτικής αρχής του Δήμου Λαμίας. Στέκεται στο πλευρό των απολυμένων εργαζομένων στην καθαριότητα και καλεί το Λαμιώτικο λαό, τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα να παλέψουν για την επαναπρόσληψή τους και για να μην προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση της καθαριότητας, που θα σημάνει επιπλέον βάρη στα λαϊκά νοικοκυριά, με την αύξηση των ανταποδοτικών τελών.


Μ-Λ ΚΚΕ
Κ.Ο. Φθιώτιδας

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μνήμες ''παιδομαζώματος''

0

Για το τι σημαίνει το αντικομουνιστικό ''Συνέδριο'' στην Εσθονία έχουν ειπωθεί πολλά και θα ειπωθούν περισσότερα. Από τη μεριά μου θα περιοριστώ εδώ σε ένα ζήτημα.
Όπως στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης (και όχι μόνο) έτσι και στη χώρα μας τα διάφορα φασιστοειδή βρήκαν την ευκαιρία να εκβάλλουν τον οχετό που τους τρέφει στα διάφορα έντυπα και τις οθόνες των τηλεοράσεων. Ανάμεσα στ' άλλα με περίσσια θρασύτητα αναφέρονται και στο περίφημο ''παιδομάζωμα''. Ας μιλήσουμε λοιπόν γι αυτό. Στα 1995-96 αποκαλύφθηκε μια άκρως σκοτεινή ιστορία. Με αυτή την αφορμή έγραψα τότε ένα άρθρο στην Π. Σ. [Νο 315 06-04-1996]. Το παραθέτω λοιπόν θεωρώντας ότι έστω σε συντομία δίνει κάποιες απαντήσεις:

Είναι γνωστή πια η ιστορία που αποκαλύφθηκε από τα αρχεία διαφόρων ''ιδρυμάτων'' για το εμπόριο βρεφών που έγινε σε μεγάλη έχταση στην δεκαετία του 1950. Είχαμε μια δυσκολία να γράψουμε για ένα τέτοιο ζήτημα που έτσι κι αλλιώς αναστατώνει την ζωή κάποιων ανθρώπων.

Να όμως που τα ίδια τα θύματα αυτής της τραγωδίας απαιτούν και μάλιστα μαζικά, επίμονα και αποφασιστικά να χυθεί φως.

Μόνο που από τη μεριά μας αμφιβάλλουμε πολύ για το αν θα μπορέσει να φωτισθεί πραγματικά στο βάθος την έχταση και την ουσία της αυτή η βρώμικη υπόθεση που δημιούργησε τόσες ανθρώπινες τραγωδίες. Δεν είναι μόνο τα πολλά χρόνια που πέρασαν. Είναι που οι ευθύνες είναι πολλές και αφορούν πολλούς.

Ας πάμε όμως μερικά χρόνια πίσω. Μια από τις συκοφαντίες που απηύθυνε στους κομμουνιστές η αντιδραστική προπαγάνδα τότε ήταν και αυτή που αφορούσε το λεγόμενο ''παιδομάζωμα''. Αυτό που υπήρξε στην πραγματικότητα ήταν η δύσκολη προσπάθεια να προστατευθούν οι οικογένειες των αριστερών από τους κατατρεγμούς τις φυλακές ή ακόμη και από τα Ναπάλμ την ''αποτελεσματικότητα'' των οποίων για πρώτη φορά δοκίμαζαν οι Αμερικανοί επί ζωντανού στόχου πυρπολώντας τα ορεινά χωριά - στηρίγματα των ανταρτών.

Από την άλλη μεριά συγκαλύπτονταν ταυτόχρονα και μια πραγματική επιχείρηση παιδομαζώματος στα διάφορα ιδρύματα για να ''διαπαιδαγωγηθούν εθνοπρεπώς'' και υπό την αιγίδα της βασίλισσας Φρειδερίκης.

Να όμως που όπως αποκαλύπτεται, πίσω απ αυτήν υπήρχε μια ακόμη πιο βρώμικη επιχείρηση. Το εμπόριο βρεφών. Εκατοντάδες έως χιλιάδες λένε οι πληροφορίες, μικρά παιδιά εξαφανιζόταν κυριολεχτικά, ή εμφανίζονταν ως νεκρά στους άμοιρους γονείς και στέλνονταν μετά πακέτο στην άλλη πλευρά -κυρίως- του Ατλαντικού.

Ποιοι ήταν υπεύθυνοι γι αυτή την κτηνωδία; Ω, μα δεν είναι και τόσο δύσκολο να τους εντοπίσει κανείς.

Ήταν οι φρικαλέοι κύριοι που έβγαζαν πύρινους λόγους ''εις τας εθνικάς επετείους'', έχοντας ήδη στείλει κάποιες ''παρτίδες'' παιδιών έναντι φυσικά αδρές ανταμοιβής.

Ήταν οι γλοιώδεις τύποι που έβαζαν τους μαθητές στα σχολεία να γράφουν εκθέσεις για το ''παιδομάζωμα'' έχοντας μόλις διεκπεραιώσει την πλαστογράφηση εγγράφων που θα εξαφάνιζε τα ίχνη του εγκλήματος.

Ήταν οι έγκριτοι φαρισαίοι των εφημερίδων που έγραφαν αναλύσεις επί αναλύσεων περί του πως ''οι κομμουνισταί μετατρέπουν τα ελληνόπουλα εις γενίτσαρους'', παίρνοντας την μίζα τους από το έγκλημα που πραγματικά συντελούνταν.

Ήταν η πολιτική ''ηγεσία'' αυτού του τόπου που είναι αδιανόητο να μην είχε αντιληφτεί την ύπαρξη μιας επιχείρησης με τέτοια έχταση και διάρκεια.

Θα αναρωτιέται ίσως κανείς πως μπόρεσε να γίνει κάτι τέτοιο. Πως και γιατί κάποιοι δεν αντέδρασαν δεν επενέβησαν δεν το σταμάτησαν. Εντάξει στο καπιταλιστικό σύστημα ζούμε, τα πάντα ειναι εμπορεύσιμα αλλά ''υπάρχουν και όρια'' βρε αδερφέ.

Δεν θα πολυσυμφωνήσουμε. Στον καπιταλισμό δεν υπάρχουν όρια πέρα από αυτά που επιβάλλει κάθε φορά η αντίσταση και η πάλη των εργαζόμενων.

Άλλο όμως είναι αυτό που θα θέσουμε εδώ. Για την συγκεκριμένη περίοδο υπάρχουν ειδικοί λόγοι που επέτρεψαν, που υπαγόρευσαν θα λέγαμε να γίνει κάτι τέτοιο και μια σειρά άλλα παρόμοια.

Πολύ σύντομα. Στην περίοδο της κατοχής το ΕΑΜ συσπείρωσε στις γραμμές του όχι μόνο την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού αλλά και ότι καλύτερο υπήρχε στη χώρα μας, τον ανθό της ελληνικής κοινωνίας, από εργάτες και αγρότες μέχρι και... αξιωματικούς του στρατού. Το που βάδιζε η ελληνική κοινωνία με βάση τις εσωτερικές της σχέσεις και τους συσχετισμούς που είχε αναπτύξει ήταν ξεκάθαρο.

Έτσι όταν οι Άγγλοι, οι Αμερικανοί και η αστική τάξη θέλησαν να ανατρέψουν αυτή την τάση δεν είχαν που να στηριχτούν εσωτερικά. Επιστράτευσαν έτσι και στηριχτήκαν σε ότι χειρότερο είχε αναδείξει η ελληνική κοινωνία. Στα τάγματα ασφαλείας τους δοσίλογους τους συνεργάτες των γερμανικών δυνάμεων κατοχής, τους γερμανοτσολιάδες, τους μαυραγορίτες και όλους αυτούς που θησαύρισαν με το αίμα του λαού. Στον υπόκοσμο και σε κάθε διεφθαρμένο στοιχείο, σε όλους όσους δεν είχαν και δεν μπορούσαν να έχουν ''πρόβλημα συνείδησης'' στο να στραφούν ενάντια στον λαό, να γίνουν βασανιστές να γίνουν δήμιοί του.

Ε, λοιπόν όλος αυτός ο εσμός ήθελε και την ανταμοιβή του για τις υπηρεσίες του. Επίσημα και ανεπίσημα. Ήθελε και εξασφάλισε την ασυλία για τις ''δουλειές'' και τις επιχειρήσεις του. Σαν αυτή στην οποία αναφερόμαστε. Οι ''ιθύνοντες'' ούτε μπορούσαν ούτε ήθελαν να τους ελέγξουν.

Και έτσι για την ιστορία. Οι μηχανισμοί που στηθήκαν εκείνη την περίοδο με τον τρόπο και το ''υλικό'' που στηθήκαν ήταν αυτοί που διεκπεραίωσαν και την επιχείρηση - διχτατορία του 1967. Ήταν άλλωστε και το ''κύκνειο άσμα'' τους.

Ή μάλλον των ορνέων το κρώξιμο.

Σημείωση σημερινή (2017): Ας προστεθεί ότι τα παιδιά και τα βρέφη που αρπάζονταν και ''εξαφανίζονταν'' ήταν - καθόλου τυχαία - στην μεγάλη τους πλειοψηφία παιδιά αριστερών οικογενειών που στις συνθήκες τρόμου εκείνης της περιόδου δεν είχαν τις δυνατότητες τα μέσα και ίσως και το κουράγιο να αντιδράσουν.

Βασίλης Σαμαράς

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Το Μ-Λ ΚΚΕ για το αντικομμουνιστικό συνέδριο στην Εσθονία

0

Με πρωτοβουλία της Εσθονικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης διοργανώθηκε στις 23 Αυγούστου στο Ταλίν, Διεθνές Συνέδριο με τίτλο «Η κληρονομιά του 21ου αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα».

Αφετηρία των αντικομουνιστικών αυτών εκδηλώσεων αποτέλεσε το ψήφισμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2006 και ιδιαίτερα το ψήφισμα που ακολούθησε τον Απρίλη του 2009 περί «Ευρωπαϊκής Συνείδησης και Ολοκληρωτισμού», ενώ ακολούθησαν ανάλογες αντικομουνιστικές αποφάσεις της Ε.Ε.

Στα πλαίσια αυτά με στόχο πάντα το ξαναγράψιμο της ιστορίας, η 9η Μάη, ημέρα της λαμπρής Αντιφασιστικής Νίκης στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, που πρωτεργάτης ο Κόκκινος Στρατός «τσαλαπάτησε» την σημαία του φασισμού και ύψωσε την κόκκινη σημαία στο Ραϊχσταγκ, μετατράπηκε σε μέρα της Ευρώπης.

Με συνεχείς ενέργειες μέσω τυπικών και άτυπων «συσκέψεων», εκθέσεων, σύσταση ομάδων ευρωβουλευτών, τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία προωθούν το στόχο τους να σβήσουν την πραγματική ιστορία και να την ξαναγράψουν σύμφωνα με τα ταξικά και πολιτικά τους συμφέροντα και την αντιδραστική τους ιδεολογία. Διατυπώνουν ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές ότι «η Ευρώπη δεν θα ενωθεί ποτέ αν δεν μπορέσει να καταλήξει σε κοινή θεώρηση της ιστορίας της, να αναγνωρίσει το φασισμό, το σταλινισμό, τα φασιστικά και κομμουνιστικά καθεστώτα ως μέρος της κοινής ιστορίας της και αν δεν διεξάγει τίμιο και ουσιαστικό διάλογο για τα εγκλήματα των καθεστώτων μεταξύ άλλων του καθεστώτος της ΕΣΣΔ…».

Στην πραγματικότητα στόχος όλης της καμπάνιας είναι ο κομμουνισμός, η κομμουνιστική ιδεολογία και ο επαναστατικός αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση από τα βάρβαρα δεσμά του καπιταλισμού.

Είναι χαρακτηριστικό ότι επιβραβεύονται κράτη που έχουν θεσμοθετήσει την απαγόρευση των κομμουνιστικών συμβόλων, τη φυλάκιση όποιου αρνείται τα εγκλήματα του κομμουνισμού: στην Τσεχία απαγορεύτηκε η δράση της Κομμουνιστικής Ένωσης Νεολαίας ενώ επιβραβεύονται οι συνεργάτες των ναζί και τιμώνται ως αγωνιστές της ελευθερίας.

Γενικότερος στόχος της ευρωπαϊκής καμπάνιας είναι η προάσπιση των ιμπεριαλιστικών - καπιταλιστικών συμφερόντων, το πέρασμα αντιδημοκρατικών νόμων, το κτύπημα των εργατικών λαϊκών κατακτήσεων, ελευθεριών και δικαιωμάτων και κάθε μαζικής εργατολαϊκής αντίστασης που θα εναντιώνεται και θα μπαίνει φραγμός στα ιμπεριαλιστικά μονοπωλιακά τους σχέδια. Στα πλαίσια αυτά διοργανώθηκε και η πρωτοβουλία του Ταλίν στην Εσθονία.

Η άρνηση του υπουργού Κοντονή και του Μαξίμου να συμμετέχει η κυβέρνηση στο Διεθνές Συνέδριο του Ταλίν δημιούργησε πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθεί ανάμεσα στο ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ ένα «πολιτικό» παιχνίδι μιάς συστηματικής πολιτικής παραπλάνησης του λαού με κάλπικη αντιπαράθεση έξω από τα πραγματικά του προβλήματα.

Η Ν.Δ. και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης εν χορώ με τα προσκείμενα ΜΜΕ, με προσχήματα όπως: η κίνηση αυτή διαταράσσει τις σχέσεις με την Ε.Ε., δημιουργεί σοβαρά ρήγματα στην ελληνική διπλωματία, κάνει «ζημιά» στις σχέσεις με την Εσθονία που στέκεται φιλικά και κατανοεί τις ελληνικές θέσεις στο Αιγαίο και την Κύπρο, καταγγέλλει τη θέση της κυβέρνησης και την καλούσε να συμμετάσχει στο Συνέδριο της Εσθονίας.

Από την πλευρά του ο ΣΥΡΙΖΑ, με την άρνησή του να συμμετέχει στο Ταλίν σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως «σηκώνει το λάβαρο υπεράσπισης του κομμουνισμού». Οι λόγοι που αρνήθηκε τη συμμετοχή του στο Συνέδριο της Εσθονίας είναι φτηνές πολιτικάντικες τακτικές στις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ και ο αρχηγός του έχουν ανακηρυχτεί πρωταθλητές. Πρώτα-πρώτα βρίσκεται στα πλαίσια της τακτικής να αλλάζει τη λεγόμενη πολιτική ατζέντα για να αποσπά την προσοχή του λαού από τα καυτά προβλήματα που αντιμετωπίζει και ακόμα από εκείνα που έρχονται και θα τον οδηγήσουν σε ακόμα μεγαλύτερη φτώχεια και εξαθλίωση. Και δεύτερο να συγκρατήσει μέρος της κομματικής του βάσης και των φίλων του για να αποφύγει ακόμα μεγαλύτερες απώλειες και τον κίνδυνο της κομματικής αποδιάρθρωσης.

Οι ιδεολογικοπολιτικές του βάσεις και διακηρύξεις - αν μπορεί σήμερα να τις πάρει κανείς στα σοβαρά - ήταν πάντα εχθρικές στον κομμουνισμό και το περίγραμμα των ιδεολογικοπολιτικών του θέσεων είναι ένα συνονθύλευμα αποκομμουνιστικοποιημένων, σοσιαλδημοκρατικών θέσεων.

Οι ιδεολογικοπολιτικοί του πρόγονοι Χρουστσώφ και σια, ήταν αυτοί που με πρόσχημα την προσωπολατρία κατάγγειλαν ένα «ολοκληρωτικό- εγκληματικό» σταλινικό καθεστώς και έδωσαν τροφή στα ιμπεριαλιστικά ιδεολογικά προπαγανδιστικά επιτελεία να «κατασκευάσουν» ένα απάνθρωπο κομμουνιστικό καθεστώς. Με αυτή την αντικομουνιστική ιδεολογία διαπαιδαγώγησαν για ολόκληρες δεκαετίες τα στελέχη και τα μέλη τους και μέσα από αυτή την ιδεολογική πολιτική αναρριχήθηκε ο Τσίπρας στην εξουσία για να εφαρμόσει μια δεξιά νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Τα προπαγανδιστικά επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ επ΄ ευκαιρία της συμμετοχής στο Ταλίν ή όχι, επιτίθενται στην αντιπολίτευση για την πολιτική των «δύο άκρων» που ακολουθεί, κτυπώντας ταυτόχρονα και εξισώνοντας τον φασισμό με τον κομμουνισμό.

Όποιος διαβάσει όμως στην ΑΥΓΗ στις 15 Ιουλίου 2017 ένα κατάπτυστο άρθρο του Θ. Παπαδόπουλου θα διαπιστώσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθετεί τη γραμμή των δύο άκρων στο βαθύτερο ιδεολογικό τους περιεχόμενο και όχι μόνο στις τρέχουσες πολιτικές. Γράφει συγκεκριμένα: «Το μίσος που χωρίζει τις ιδεολογίες της Άκρας Δεξιάς και της Άκρας Αριστεράς δεν είναι μίσος πολιτικό ούτε ταξικό. Είναι μίσος θρησκευτικό. Το μεγάλο και δυνατό κράτος που ονειρεύτηκαν όλοι οι βασιλιάδες, οι αυτοκράτορες του κόσμου, όλοι οι δικτάτορες και οι τύραννοι έγινε ιδανικό και μοντέλο των ιδεολογιών τόσο της Άκρας Δεξιάς όσο και της Άκρας Αριστεράς. Επειδή λίγο πολύ είχαν και έχουν τους ίδιους σκοπούς και στόχους». Και συνεχίζει παρακάτω: «Η Άκρα Αριστερά στη Ρωσία πίστευε στην εργατική τάξη, στο κομμουνιστικό κόμμα, στον Στάλιν και στην Ελλάδα στο ΚΚΕ και στο Ζαχαριάδη. Αυτή η τυφλή πίστη είναι κατάλοιπο της θρησκευτικής πίστης. Μια υποκατάσταση».

Και μόλις την Τρίτη, 22 Αυγούστου ο υφυπουργός Άμυνας Βίτσας με δήλωσή του, με τη γνωστή συριζέικη γλώσσα, επιβεβαιώνει πως για τις μεγαλύτερες περιόδους στη Σοβιετική Ένωση υπήρξε ολοκληρωτικό καθεστώς και εγκλήματα που οι ίδιοι οι αρχηγοί της Χρουτσώφ - Γιέλτσιν είχαν αποκαλύψει.

Πράγματι όπως αναφέραμε παραπάνω ο Χρουστσώφ τροφοδότησε το ιμπεριαλιστικό προπαγανδιστικό οπλοστάσιο με άφθονο αντικομουνισμό και ο Γιέλτσιν παλινόρθωσε τον καπιταλισμό και τυπικά που την απαρχή του είχε εγκαινιάσει με το 20ο Συνέδριο ο Χρουτσώφ.

Τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει πως ο οπορτουνισμός στην πολιτική δεν έχει όρια.

http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αγώνας ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στην Κύπρο

0

Στηρίζουμε και συμμετέχουμε στην πρωτοβουλία ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στην Κύπρο, στην οποία δραστηριοποιούνται ήδη αρκετές κινήσεις και οργανώσεις.

Η εξόρυξη χρυσού δεν μπορεί παρά να είναι καταστροφική για τον άνθρωπο και το περιβάλλον όπως βλέπουμε κι από άλλα παραδείγματα, με το πιο γνωστό ίσως, στην Ελλάδα, στις Σκουριές Χαλκιδικής.

Ο λόγος φυσικά που μάθαμε πολλά για την συγκεκριμένη περίπτωση, είναι γιατί δημιουργήθηκε ένα μαζικό και ιδιαίτερα μαχητικό κίνημα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού, που η δράση και απήχηση του έφτασε όχι μόνο σε όλη την Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό, καθώς υπάρχει μεγάλη αλληλεγγύη. Ένα κίνημα που δείχνει τον δρόμο και σε μας εδώ στην Κύπρο.

Η περιβόητη «ανάπτυξη» που ευαγγελίζονται το κράτος και το κεφάλαιο, όπως τη ορίζουν αυτοί φυσικά, ταυτίζεται με τα τεράστια κέρδη που καρπώνονται οι πλουτοκράτες και κάθε άλλο παρά βελτιώνουν την ποιότητα ζωής στην ευρύτερη περιοχή.

Εξάλλου ο χρυσός μπορεί να θεωρήθηκε από την αρχαιότητα ένα πολύτιμο μέταλλο λόγω των ιδιοτήτων του, αλλά στην πράξη η βασική του χρήση ήταν η συσσώρευση κεφαλαίου και σε καμιά περίπτωση η κάλυψη κοινωνικών αναγκών.

Παραθέτουμε το κείμενο της πρωτοβουλίας ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στην Κύπρο.

Είμαστε ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στην Κύπρο επειδή:

Για την εξόρυξη θα χρησιμοποιηθεί κυάνιο, το οποίο είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα δηλητήρια.
Στους παγκόσμιους πολέμους χρησιμοποιούνταν σαν χημικό όπλο.

Σε πολλές χώρες του κόσμου έχουν σημειωθεί ατυχήματα, όπου κυάνιο από τα μεταλλεία έχει
διοχετευτεί στα υπόγεια και στα επιφανειακά ύδατα, με αποτέλεσμα να προκληθούν τεράστιες
περιβαλλοντικές καταστροφές και να απειληθούν ακόμη και ανθρώπινες ζωές. Λόγω αυτών των
ατυχημάτων, το Ευρωκοινοβούλιο έχει ψηφίσει την απαγόρευση της χρήσης κυανίου στη
μεταλλευτική βιομηχανία.

Από το μεταλλείο της Σκουριώτισσας ήδη διαρρέουν όξυνα νερά από τους σορούς. Από μόνο του
αυτό το γεγονός μας γεμίζει υποψίες ότι η 100% ανακύκλωση των υγρών αποβλήτων που
γράφει στην τωρινή έκθεση η εταιρία δεν θα υλοποιηθεί και ότι αν ξεκινήσει η εξόρυξη χρυσού
θα υπάρχουν διαρροές που θα περιέχουν κυάνιο.

Ήδη έχουμε στην Κύπρο δύο περιοχές μολυσμένες με κυάνιο, στο Μιτσερό και στο Ξερό, στη
Λέυκα, όπου επειδή οι εταιρίες δεν πήραν κανένα μέτρο αποκατάστασης της περιοχής, έχουν
προκαλέσει τεράστια μόλυνση στα νερά και στο έδαφος. Στο Μιτσερό, δραστηριοποιούνταν
μέχρι το 1982 η HCM.

Η εταιρία υποστηρίζει ότι θα χρησιμοποιήσει 100 τόνους κυάνιο τον χρόνο για την εξόρυξη 240
κιλών χρυσού. Σύμφωνα όμως με μελέτες, η ποσότητα του κυανίου που θα χρειαστεί να
χρησιμοποιήσει, ίσως να πολλαπλασιαστεί, αφού η συγκέντρωση του χρυσού στα μεταλλεύματα
είναι λιγότερη από 1gr/tn (0.8gr/tn). Για τέτοια συγκέντρωση, μπορεί να χρειαστεί ακόμη και 1
τόνος (1000 κιλά) για την εξόρυξη ενός κιλού χρυσού.

Για να εξορύξει τα κιλά που έχει βάλει σαν στόχο, η εταιρία έχει σκοπό να μισθώσει πέρα από
τον χώρο της Σκουριώτισσας, παλιά μεταλλεία όπως αυτό του Μαθιάτη, στο οποίο, με την
επαναλειτουργία του, θα ξεριζωθούν χιλιάδες πεύκα, και θα καταστραφούν αρχαίες γαλαρίες,
που είναι προτεινόμενο μνημείο από την UNESCO.

Την τελευταία φορά που παράχθηκε στην Κύπρο η ποσότητα χρυσού και ασημιού που ισχυρίζεται
η εταιρία ότι θα παράγει σήμερα, ήταν το 1942, όταν λειτουργούσαν 13 μεταλλεία στην Κύπρο,
από τα οποία συγκεντρώνονταν εμπλουτισμένα μεταλλεύματα και ιζήματα. Όταν το 1980-82 η
ίδια εταιρία εκμεταλλεύονταν μεταλλεύματα μόνο από τη Σκουριώτισσα και τη Σιά, με τις ίδιες
μεθόδους εκχύλισης σε κυάνιο, η παραγωγή ήταν η μισή.

Το 2011 εκδόθηκαν 55 άδειες επισκόπησης για χρυσό στην Κύπρο, ενώ το Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης έχει καταγράψει 25 εγκαταλελειμμένα μεταλλεία και αποφάσισε να προχωρήσει στην αποκατάστασή τους με την
αξιοποίηση των μεταλλευμάτων. Συνεπώς, κι αφού ήδη η εταιρία έχει κάνει το βήμα να ζητήσει
το μεταλλείο του Μαθιάτη, αν ξεκινήσει την εξόρυξη μπορεί να ανοίξει κι άλλα, τα οποία όμως
θα καταστρέψουν σημαντικούς άλλους τομείς της οικονομίας, το περιβάλλον και την υγεία μας.

Μέσα από την εξόρυξη χρυσού απελευθερώνονται στο περιβάλλον, στα νερά, στο έδαφος και
τον αέρα, επικίνδυνα στοιχεία όπως ο υδράργυρος, το αρσενικό, ο μόλυβδος, το βάριο κ.α, τα
οποία, στην ελεύθερη τους μορφή, μπορούν να αποβούν θανατηφόρα.

Γύρω από το μεταλλείο της Σκουριώτισσας έχουν αναπτυχθεί βιολογικές καλλιέργειες. Με την
μέχρι σήμερα λειτουργία του, το μεταλλείο δεν έχει επηρεάσει τις καλλιέργειες αυτές, όμως αν
επεκταθεί η λειτουργία του και χρησιμοποιηθεί κυάνιο, το οποίο μπορεί να μεταφερθεί στις
καλλιέργειες με τον αέρα, με την σκόνη και με τα υπόγεια ύδατα, τότε ένα κομμάτι της
οικονομίας το οποίο είναι αναπτυσσόμενο, έχει δώσει πολλές θέσεις εργασίας και έχει δώσει
νέα ζωή στα χωριά, θα καταστραφεί.

Η σκόνη που θα παράγεται από την εξόρυξη θα είναι τοξική και θα επιβαρύνει σπίτια, σχολεία
και καλλιέργειες, όχι μόνο γύρω από τις εξορύξεις. Το ξηρό κλίμα της Κύπρου, ιδιαίτερα κατά
τους καλοκαιρινούς μήνες, ευνοεί την αργή καθίζηση των σωματιδίων σκόνης, αυξάνοντας την
πιθανότητα μεταφοράς τους από ανέμους. Η έκταση στην οποία μπορεί να μεταφερθεί η σκόνη
ανέρχεται σε πολλά χιλιόμετρα και δεν είναι καθόλου δύσκολο να φτάσει στα Κατύδατα που
είναι 1,5 χλμ μακριά, ή στην Λινού και Φλάσου που είναι περίπου 3 χλμ μακριά, ή στη Μόρφου
που είναι 6 χλμ μακριά.

Παρόλες τις μετρήσεις της εταιρίας, το γεγόνος ότι η ίδια η εταιρία
παραδέχεται ότι δεν υπάρχουν ελάχιστες ασφαλείς τιμές για την πιτούσα σκόνη σε κάποια
νομοθεσία, το πόση σκόνη θα παράγεται μας ανησυχεί.

Αυτό θα επηρεάσει όχι μόνο τις καλλιέργειες αλλά και τον τουρισμό. Κανένας τουρίστας δεν θέλει να πάει διακοπές δίπλα σε ένα μεταλλείο.

Τα μεταλλεία ανοιχτού τύπου αυξάνουν την θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Ήδη επιστήμονες
έχουν βρει ότι το 2050 στην Κύπρο θα αυξηθεί η μέση θερμοκρασία κατά 4 βαθμούς Κελσίου,
ενώ το καλοκαίρι υπολογίζεται να έχουμε αύξηση 4-6 βαθμούς Κελσίου, λόγω της γενικής
υπερθέρμανσης του πλανήτη. Αυτή η διαδικασία θα επιταχυνθεί και μπορεί και να επιδεινωθεί
όσο επεκτείνεται η μεταλλευτική δραστηριότητα.

Η εξόρυξη και επεξεργασία χρυσού είναι ενάντια σε κάθε λογική αειφόρας ανάπτυξης, αφού για
την εξόρυξη ενός κιλού χρυσού χρειάζονται μέχρι και 1000 κιλά κυάνιο, 40.000 kWh ενέργειας,
477.000 λίτρα νερού και εκπέμπονται 11,5 τόνοι διοξειδίου του άνθρακα, σύμφωνα με μελέτες.

Στην συγκεκριμένη εξόρυξη, η εταιρία δεν αναφέρει πόση ενέργεια θα χρησιμοποιήσει, ούτε
πόσο διοξείδιο του άνθρακα θα παράξει, ενώ για το νερό λέει ότι θα χρησιμοποιήσει μέχρι και
1000 κυβικά μέτρα νερού, που αντιστοιχεί σε 1 εκατ λίτρα νερού για κάθε κιλό χρυσού!Ήδη η
περιοχή της Σκουριώτισσας έχει μεγάλο πρόβλημα νερού, όπως έχει και όλη η Κύπρος! Το να
χρησιμοποιηθούν 1 εκατ λίτρα νερού για κάθε κιλό χρυσού είναι εγκληματικό!

Η εξόρυξη χρυσού δεν είναι απαραίτητη αυτή τη στιγμή για την κοινωνία. Από τους 170.000
τόνους χρυσού του παγκόσμιου αποθέματος που έχει εξορυχθεί, το 50% είναι κοσμήματα, 19%
σε ιδιωτικές επενδύσεις, 17% σε κρατικά αποθέματα και μόνο 12% χρησιμοποιείται στην
τεχνολογία που ωφελεί το σύνολο της κοινωνίας! Η εξόρυξη επιβαρύνει το περιβάλλον και την
υγεία μας ενώ προσφέρει κέρδη σε λίγες επιχειρήσεις.

Το ευρωκοινοβούλιο ψήφισε με μαζική πλειοψηφία υπέρ της απαγόρευσης χρήσης κυανίου στην
μεταλλευτική βιομηχανία. Ουγγαρία, Σλοβακία απαγόρευσαν τη χρήση κυανίου στις χώρες
τους.

Εμείς θα το δεχτούμε; Όχι!

Για όλους αυτούς τους λόγους απαιτούμε:

την ανάκληση των αδειών που έχουν δοθεί μέχρι στιγμής για την εξόρυξη χρυσού
· την προστασία των δασών και των αρχαιολογικών μνημείων
· την αποκατάσταση των μολυσμένων περιοχών
· κίνητρα για την ανάπτυξη άλλων τομέων της οικονομίας φιλικών προς το περιβάλλον όπως
οι βιολογικές καλλιέργειες και ο οικοτουρισμός
· κίνητρα για την ανακύκλωση συσκευών (κινητά, υπολογιστές, κτλ) έτσι ώστε να
ανακυκλώνεται η ήδη εξορυγμένη ποσότητα χρυσού.

Οι οργανώσεις που συνυπογράφουν, συμμετέχουν και στηρίζουν την Πρωτοβουλία μέχρι στιγμής
είναι:

Ομάδα προστασίας Ιστορικού και Περιβαλλοντικού πλούτου κοινότητας Μαθιάτη

Ομάδα Πρωτοβουλίας κατοίκων Δρομολαξιάς – Μενεού

Ομάδα Επηρεαζόμενων από την επαναλειτουργία του αρχαίου μεταλλείου του Στρογγυλού στο
Μαθιάτη

Ανάκυκλος Περιβαλλοντική

ΚΙΝΑΜΕ – Κίνημα Αμεσοδημοκρατίας

ΝΕΔΑ – Νέα Διεθνιστική Αριστερά

Bandiera – Συλλογικότητα Αναρχικών και Κομμουνιστών

Κίνημα Ζωής Κύπρου

Σύνδεσμος Περιβάλλοντος και Προώθησης της Λεύκα

http://bandieracy.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Απεργία στη ΛΑΡΚΟ στις 29 Αυγούστου

0

Σκληραίνει τη στάση του το Συνδικάτο Μετάλλου απέναντι στη Διοίκηση της ΛΑΡΚΟ, μετά και την αναστολή των προηγούμενων στάσεων εργασίας, καταγγέλλοντας τη γιατί «αρνείται πεισματικά να δώσει τις ωροχτυπήσεις που βεβαιώνουν την ανασφάλιστη και απλήρωτη εργασία» των απολυμένων εργαζομένων στον εργολάβο.

Σύμφωνα με δελτίο τύπου του Συνδικάτου ήδη οι απολύσεις στους εργαζόμενους στην εργολαβία Καρατσιώλη κοινοποιήθηκαν με δικαστικό επιμελητή και όπως υποστηρίζουν γράφουν ψεύτικες ημερομηνίες πρόσληψης και απόλυσης.

Απέναντι σε αυτό έστειλαν εξωδίκως και πάλι τις θέσεις τους στη Διοίκηση της ΛΑΡΚΟ στο Μαρούσι (ημερομηνία επίδοσης 25/8) και προχωρούν σε απεργία την Τρίτη 29/08/207, με συγκέντρωση στις 05:30 στην Κεντρική Πύλη 2 - 10 και πορεία των εργαζομένων στα γραφεία της ΛΑΡΚΟ στην ΛΑΡΥΜΝΑ και στην ΓΣ αμέσως μετά στο Κινηματογράφο ΙΛΙΟΝ.

Όπως επισημαίνουν η απεργία γίνεται:

• Ενάντια στις απολύσεις.

• Ενάντια στην μαύρη ανασφάλιστη και απλήρωτη εργασία.

• Ενάντια στο σκλαβοπάζαρο των εργολαβιών.

• Ενάντια στις εργασιακές συνθήκες γαλέρας.

• Ενάντια στην απαξίωση του Ορυκτού Πλούτου, της Τεχνογνωσίας της ΛΑΡΚΟ και των εργαζομένων που το παράγουν.

• Ενάντια στους σχεδιασμούς ιδιωτικοποίησης όλων των Κυβερνήσεων που στα πλαίσια της Ε.Ε εξυπηρετούν το κεφάλαιο και θάβουν τους εργάτες.

Διεκδικούν από την Κυβέρνηση και την διορισμένη από αυτή Διοίκηση της ΛΑΡΚΟ:

1. Την άμεση επαναπρόσληψη των απολυμένων και την κατάργηση του σκλαβοπάζαρου όλων των εργολαβιών

2. Ουσιαστικά μέτρα υγιεινής και ασφάλειας.

3. ΕΠ.Σ.Σ.Ε που να περιέχει όλα τα κεκτημένα των προηγούμενων.

Στον αγώνα των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ συμπαρίσταται το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Λαμίας καλώντας από κοινού για την απεργία και τη συγκέντρωση την Τρίτη στις 5.30 το πρωί στην πύλη του Εργοστασίου στη Λάρυμνα.

https://www.lamiareport.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ