Ανταπόκριση από την πανεκπαιδευτική πορεία της 30/3 στην Αθήνα

0

Συγκέντρωση και πορεία πραγματοποιήθηκε χθες (30/3) στο κέντρο της Αθήνας από φοιτητές και εκπαιδευτικούς. Στην κινητοποίηση συμμετείχαν με μπλοκ οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ - ΤΕΙ, μαζί με εκπαιδευτικούς των Αγωνιστικών Κινήσεων, Φοιτητικοί Σύλλογοι, κάποιες ΕΛΜΕ και σύλλογοι δασκάλων, επιτροπές αναπληρωτών καθηγητών από διάφορες πόλεις, καθώς και άλλες πολιτικές δυνάμεις. Με μεγαλύτερη μαζικότητα από την προηγούμενη (22/3), η πορεία ξεκίνησε από τα Προπύλαια, μέσω της Σταδίου έφτασε στην Βουλή και στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς την Ηρώδου Αττικού, όπου βρίσκεται το Μέγαρο Μαξίμου. Εκεί την περίμεναν κλούβες και διμοιρίες ΜΑΤ. Για μία ακόμη φορά το σύστημα φανέρωσε απροκάλυπτα το πραγματικό του πρόσωπο, όταν με τη χρήση διακρυγόνων προσπάθησε να καταστείλει και αυτήν την κινητοποίηση φοιτητών και εκπαιδευτικών. Η φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής εντείνεται μέρα με τη μέρα, καθώς το σύστημα, χρησιμοποιώντας τους μηχανισμούς καταστολής, θέλει να καταπνίξει οποιαδήποτε αντίσταση, όσο μικρή κι αν είναι. Διαλύοντας στην πράξη και τις αυταπάτες συνδικαλιστικών ηγεσιών και αριστερών δυνάμεων για «κοινωνικό διάλογο» με τον πρωθυπουργό. Τελικά η πορεία κατέληξε και πάλι στα Προπύλαια, απ’ όπου τα μπλοκ των συλλόγων κατευθύνθηκαν προς το Παιδαγωγικό για την πραγματοποίηση συνέλευσης.

Αν και η κινητοποίηση είχε αρκετά ενθαρρυντικά στοιχεία (με βάση την αυξημένη μαζικότητα), για τα σημερινά δεδομένα, είναι αναντίστοιχη σε σχέση με αυτό που πραγματικά απαιτείται για την ανακοπή της επίθεσης. Σε αυτό συνέβαλε και ο χαρακτήρας της, όπως αυτός τέθηκε από διάφορες πλευρές, δηλαδή της «αγωνιστικής» εκτόνωσης -πριν τις διακοπές του Πάσχα- της ελπιδοφόρας ανάτασης των συμβασιούχων εκπαιδευτικών που προηγήθηκε. Σε αυτήν την κατεύθυνση, επίσης, αποτελούν τροχοπέδη οι λογικές και πρακτικές που κυριαρχούν στα πλαίσια της αριστεράς και του κινήματος. Μια αριστερά που δεν μπορεί να ξεφύγει από τις φαντεζί ενέργειες για τα μάτια του κόσμου και τις συμβολικές συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, εξυπηρετώντας μόνο την αυτοπροβολή της και τίποτα περισσότερο. Κατάσταση που την είδαμε και στη διαδήλωση, με τον διαγκωνισμό δυνάμεων της ΚΝΕ και των ΕΑΑΚ για το ποιος θα… σπρώξει πρώτος τις κλούβες για να πάρει και την καλύτερη θέση για τις κάμερες.

Στην πορεία το μπλοκ των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ - ΤΕΙ, μαζί με τους εκπαιδευτικούς, φώναξε συνθήματα ενάντια στην πολιτική που τσακίζει τα δικαιώματα φοιτητών και καθηγητών και προέβαλλε την αναγκαιότητα της αντίστασης σε αυτήν με πρόταγμα την ανατροπή του ν. Γαβρόγλου, το δικαίωμα σε πλήρη, σταθερή και μόνιμη δουλειά, σε ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και δημόσια-δωρεάν παιδεία. Παράλληλα, όπως και όλο το προηγούμενο διάστημα, προέβαλλε την αναγκαιότητα συγκρότησης ενός κινήματος το οποίο, κόντρα στη συνδιαλλαγή και στις αποπροσανατολιστικές λογικές που κυριαρχούν, θα καλεί σε νέες γενικές συνελεύσεις με στόχο απεργιακές κινητοποιήσεις που θα οδηγούν σε πραγματική κλιμάκωση του αγώνα και όχι σε εκτόνωση.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ψήφισμα συμπαράστασης στη συνάδελφο Μαρία Φανακίδου, διωκόμενη αναπληρώτρια εκπαιδευτικό, μέλος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ξάνθης

0

Συνάδελφος, αναπληρώτρια εκπαιδευτικός μουσικής, μέλος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Ξάνθης, διώκεται μετά από μήνυση που της υποβλήθηκε προσωπικά από αστυνομικό που υπηρετεί στη Διεύθυνση Ξάνθης με την κατηγορία της απείθειας και της συκοφαντικής δυσφήμισης.

Η συνάδελφος εργάζεται ως αναπληρώτρια σε απομακρυσμένα δημοτικά σχολεία της Ξάνθης.
Δεν είναι τυχαίο ότι τα ακόλουθα γεγονότα έλαβαν χώρα μετά από καταγγελίες που είχε καταθέσει η εκπαιδευτικός στη Διεύθυνση Μεταφορών σε βάρος του ΚΤΕΛ για τον τρόπο λειτουργίας του που δημιουργεί, σύμφωνα με τις καταγγελίες, προβλήματα σε βάρος του εργαζόμενου πολίτη.

Η περιπέτειά της άρχισε όταν θέλησε να χρησιμοποιήσει για τη μετακίνησή της λεωφορείο που εκτελούσε σχολικό δρομολόγιο, το οποίο και μεταφέρει δωρεάν μαθητές από και προς τα σχολεία, έχοντας πληροφορηθεί από υπάλληλο του ΚΤΕΛ ότι ως εκπαιδευτικός δικαιούται δωρεάν μετακίνηση με τα σχολικά δρομολόγια. Το ίδιο ίσχυε και τη χρονιά που υπηρετούσε στο νομό Αργολίδας, οπότε και χρησιμοποιούσε τα σχολικά δρομολόγια του ΚΤΕΛ, χωρίς να έχει δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα.

Κατά τη διάρκεια μετακίνησής της σε σχολική μονάδα με σχολικό δρομολόγιο του ΚΤΕΛ Ξάνθης για την εκτέλεση των διδακτικών της καθηκόντων ο ελεγκτής του ΚΤΕΛ, παρά την προηγούμενη πληροφόρηση που είχε η συνάδελφος, προχώρησε σε κατάσχεση της εκπτωτικής κάρτας που δικαιούται για τη μετακίνησή της από και προς τον τόπο μόνιμης κατοικίας της.

Απευθυνόμενη στο ΚΤΕΛ Ξάνθης για την επιστροφή της εκπτωτικής της κάρτας αντιμετώπισε υποτιμητική και προσβλητική συμπεριφορά και άρνηση να της αποδώσουν την κάρτα της (αρχικά, γιατί στη συνέχεια της την επέστρεψαν). Ο υπάλληλος, μάλιστα του ΚΤΕΛ κάλεσε την αστυνομία (!), με αποτέλεσμα να παρουσιαστούν άμεσα αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ.

Όταν αρνήθηκε τις κατηγορίες που της απέδιδε ο υπάλληλος του ΚΤΕΛ στους αστυνομικούς, ένας από τους αστυνομικούς ενεπλάκη σε διαπληκτισμό με την αναπληρώτρια εκπαιδευτικό και στη συνέχεια προχώρησε στη σύλληψη – επιχείρησε μάλιστα να της βάλει χειροπέδες (!) - και μεταφορά της στην αστυνομική διεύθυνση Ξάνθης, όπου και της υποβλήθηκε μήνυση με τις προαναφερθείσες κατηγορίες .

Είναι απολύτως απαράδεκτο όχι μόνο να εμπλέκεται η αστυνομία, αλλά να συλλαμβάνει και να ταλαιπωρεί μια νέα εκπαιδευτικό γιατί τόλμησε να διεκδικήσει αυτό που θα ’πρεπε να είναι κατοχυρωμένο από την πολιτεία.

Αποτελεί πρόκληση να εμφανίζεται ότι μια νέα εργαζόμενη απειλεί μόνη της ένα σύνολο πάνω από 10 άτομα (εργαζόμενων του ΚΤΕΛ και αστυνομικών), να σύρεται ως εγκληματίας και να κρατείται για 10 ώρες στο αστυνομικό τμήμα με συνεχή παρουσία αστυνομικού, ακόμα και κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας της με το δικηγόρο της ΕΛΜΕ.

Είναι προκλητικό το ΚΤΕΛ να στέλνει εξώδικο στη συνάδελφο και ν' ακυρώνει εκδικητικά την εκπτωτική κάρτα που της έχει διαθέσει για τη μετακίνηση της στον τόπο καταγωγής, ενώ την απειλεί συγχρόνως ότι θα προχωρήσει και το ίδιο σε μήνυση σε βάρος της!!! Είναι απαράδεκτο, αντί το ΚΤΕΛ να δείξει ευαισθησία προς τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς και να τους παρέχει μεγάλη έκπτωση για τις καθημερινές υποχρεωτικές τους μετακινήσεις στα σχολεία όπου διδάσκουν, να εξαντλεί την αυστηρότητά του και να τους αντιμετωπίζει ως μέσω κερδοφορίας, αξιοποιώντας το μονοπώλιο που έχει στη μετακίνηση σε απομακρυσμένες περιοχές.

Η στάση της αστυνομίας και του ΚΤΕΛ εξελίσσεται σε επιχείρηση εξόντωσης της εκπαιδευτικού.

Η συνάδελφος ως αναπληρώτρια αναγκάζεται να υπηρετεί σε τέσσερα σχολεία, σε τρία διαφορετικά χωριά, τριών διαφορετικών Δήμων του νομού, μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας της. Κατά συνέπεια νοικιάζει σπίτι και αμείβεται με μισθό απαράδεκτα χαμηλό, όπως η πλειοψηφία των αναπληρωτών εκπαιδευτικών σε ολόκληρη την Ελλάδα που αντιμετωπίζει παρόμοιες δυσκολίες.

Σοβαρά ερωτηματικά δημιουργεί ο υπερβάλλων ζήλος που επιδεικνύουν ορισμένοι αστυνομικοί στην Ξάνθη, καθώς, εκτός από το συγκεκριμένο περιστατικό, σύμφωνα με την καταγγελία της ΕΛΜΕ Ξάνθης (https://elmexanthis.blogspot.gr/2017/12/4.html), αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ στις 14/12 αυθαιρετούσαν και παράνομα απειλούσαν και εκδίωξαν πολίτες που μοίραζαν έξω από σχολείο της πόλης απεργιακό υλικό την μέρα της πανεργατικής απεργίας!!! Απείλησαν, μάλιστα με προσαγωγή, την πρόεδρο της ΕΛΜΕ Ξάνθης και τους υπόλοιπους καθηγητές που διαμαρτυρήθηκαν για το γεγονός.

Τέτοια φαινόμενα θυμίζουν άλλες εποχές. Η αστυνομία και το Υπ. Προστασίας του πολίτη οφείλει να παρέμβει και να μην επιτρέψει να σχηματιστεί η εντύπωση ότι συμφωνεί με αυτού του είδους συμπεριφορές των αστυνομικών.

Εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράσταση στη συνάδελφο εκπαιδευτικό και δηλώνουμε ότι θα τη στηρίξουμε και οικονομικά, αν χρειαστεί, στη δικαστική περιπέτειά της. Καλούμε τη ΔΟΕ και την ΑΔΕΔΥ να κάνουν το ίδιο.

• Απαιτούμε την άμεση παύση της δίωξης της.

• Να μην ασκηθεί καμία πειθαρχική δίωξη εις βάρος της.

Καλούμε το Υπ. Παιδείας να παρέμβει άμεσα όχι μόνο για να μην υπάρξει καμιά περαιτέρω δίωξη της συναδέλφου, αλλά και για να εξασφαλίσει μέτρα για δωρεάν μετακίνηση των αναπληρωτών, ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες περιοχές, καθώς και όλα τα αναγκαία μέτρα για την κάλυψη των βασικών αναγκών των αναπληρωτών ώστε να μην εξαθλιώνονται και να μπορούν να εργάζονται και να ζουν με αξιοπρέπεια.

Καλούμε το Υπ. Προστασίας του πολίτη και τους ανωτέρους των αστυνομικών που επέδειξαν υπερβάλλοντα ζήλο, τόσο σε βάρος της συναδέλφου όσο και στην περίπτωση της στήριξης από πολίτες της απεργίας, να πάρουν μέτρα ώστε να μην επαναληφθούν τέτοιες συμπεριφορές από αστυνομικούς στην πόλη και να επιμείνουν να αποσυρθεί η μήνυση σε βάρος της αδιόριστης εκπαιδευτικού.

Επισημαίνουμε ότι η πολιτεία οφείλει να μεριμνήσει άμεσα για την εξασφάλιση μετακίνησης με πλήρη απαλλαγή κομίστρου όλων των εκπαιδευτικών που στο σημερινό δημόσιο σχολείο των περικοπών και των μνημονιακών πολιτικών αναγκάζονται να μετακινούνται σε πολλές σχολικές μονάδες για την άσκηση των καθηκόντων τους με προσωπικό κόστος και κόπο, θέτοντας σε πάρα πολλές περιπτώσεις σε κίνδυνο ακόμη και τη ζωή τους, όπως αποδεικνύουν τα πολλά θανατηφόρα ατυχήματα κατά τη μετακίνηση εκπαιδευτικών.




Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
προξένου Κορομηλά 51
e.elme.thess@gmail.com

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πατριωτικός καπιταλισμός: Η «νέα» πιο αντιδραστική εκδοχή του τρίτου δρόμου

0

Σφάζονται παλικάρια και πυργοδέσποινες για τις ψήφους της Χρυσής Αυγής, αλλά και για αυτές του «προδοτικού» ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή είναι η μια, η τυχοδιωκτική και ψηφοθηρική πλευρά του ζητήματος. Η άλλη πλευρά, περισσότερο ανησυχητική και σίγουρα πιο σοβαρή και επικίνδυνη, είναι η διαφαινόμενη εθνικιστική μετατόπιση του πολιτικού σκηνικού, που δεν αφήνει σχεδόν κανέναν χώρο ανεπηρέαστο. Εδώ το ψηφοθηρικό μάρκετινγκ ακολουθεί και δεν καθοδηγεί την αντιδραστική μετατόπιση που συμπαρασύρει -αν δεν ήταν έτοιμες από καιρό- ακόμη και απόψεις που αυτοπροβάλλονται σαν αριστερές, προοδευτικές, που δείχνουν τον δρόμο της αριστεράς… για τον εθνικιστικό βούρκο.

«Να πάρουμε τη χώρα μας πίσω!» βροντοφώναξε η Φώφη Γεννηματά σε μαχητική συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα «Έθνος». Το ψηφοθηρικό συνονθύλευμα με το… πρωτότυπο όνομα «Κίνημα Αλλαγής» της κάθε καρυδιάς καρύδι,επιδίωξε προφανώς, με τον νέο πολιτικό στόχο που έθεσε, να προλάβει τους Ελληναράδες της Χρυσής Αυγής. Αφού το ψευτοαντιστασιακό σύνθημα «Θέλω τη χώρα μου πίσω!» εύκολα μετατράπηκε σε σύνθημα δια πάσαν (εθνικιστική) νόσον και πάσαν (φασιστική) μαλακίαν. Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι τούτο: από ποιόν ακριβώς θέλουμε πίσω κάτι που δεν κατείχαμε ποτέ; Όσοι λοιπόν «θέλουν τη χώρα τους πίσω», καλό θα ήταν να πουν από ποιον την θέλουν και πότε την κατείχαν. Γιατί η επιτροπεία από τους «δανειστές» δεν άλλαξε τις «σχέσεις ιδιοκτησίας» της χώρας, απλώς αποκάλυψε στον καθένα τις συνέπειες και το βάθος της εξάρτησης του ελληνικού καπιταλισμού από τους ιμπεριαλιστές της ΕΕ και των ΗΠΑ. Γεγονός βέβαια πρωτόγνωρο και οδυνηρό για τον μικροϊδιοκτήτη και τον μικροαστό,που θεωρούσε πριν ότι έστω ένα κομμάτι αυτής της χώρας του ανήκει. Για τους εργαζόμενους και την εργατική τάξη, αυτή η αίσθηση του «έχω κάτι» συναγωνιζόταν πάντα με το ότι ένιωθαν πάντα σε «ξένη χώρα». Η Φώφη, βέβαια, όπως και ο Μητσοτάκης, κοντολογίς όλο το πολιτικό κατεστημένο, εννοούν ότι θέλουν να πάρουν πίσω την «κουτάλα» της κυβερνητικής εξουσίας. Γι’ αυτό και η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, και όχι η ήττα της κυβερνητικής πολιτικής ή του συστήματος με την οποία γενικά συμφωνούν, είναι η βασική προϋπόθεση, όπως αποκάλυψε η Φώφη Γεννηματά στην εν λόγω συνέντευξη.Ώστε να επανακτηθεί μια χώρα που θα επιδοτεί τους εργοδότες για να «βελτιωθεί η ζωή των Ελλήνων με ασφάλεια, πρόοδο» κ.λπ. Δηλαδή, ότι είχαμε και έχουμε και τώρα.

Στον αντίποδα υποτίθεται των κυρίαρχων συστημικών κομμάτων (που υπέγραψαν μνημόνια) στέκεται η «πατριωτική»έως εθνικιστική αριστερά -αντίβαρο στην εθνικιστική ακροδεξιά- που μοιράζεται τη φρασεολογία με το εθνικιστικό«αντίβαρό» της. Η ακεραιότητα της εθνικής μας υπόστασης απειλείται ταυτόχρονα και κυκλωτικά από πολλούς, δόλιους και ανθελληνικούς εχθρούς. Η Ελλάδα γίνεται ο σκουπιδοτενεκές των ιμπεριαλιστών, των υποτακτικών ελληνικών κυβερνήσεων, των Τούρκων, των μεταναστών, αλλά και θύμα του ευκολόπιστου αλλά κατά τα άλλα ευφυούς και ηρωικού λαού. Τα εθνικιστικά «ΕΑΜ» μπορεί να σφετερίζονται και να διαβάλουν το πραγματικό ΕΑΜ αλλά δεν πρωτοτυπούν, μιας και ο εθνικισμός, ο φασισμός και ο ρατσισμός εφορμούν πάντα έρποντας και καλυμμένα. Γι’ αυτό και «απλώς» φιλοξενούνται απόψεις και άρθρα σε εφημερίδες και συγκεντρώσεις της «εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς», που με τρόμο προειδοποιούν για τον κίνδυνο αφανισμού των Ελλήνων, του έθνους όσο και του ελληνικού πολιτισμού, με υπαιτιότητα της εξουσίας άλλα και του λαού, διότι «έχουμε εισέλθει σε μία φάση εσχατολογικής καταρρεύσεως»! Μάλιστα, «με βάση τα δημογραφικά στοιχεία, ακόμη και χωρίς τους μετανάστες, μέχρι το τέλος του21ου αιώνα δεν θα υπάρχουν Έλληνες ούτε για το Μουσείο κέρινων ομοιωμάτων». Τι χαριτωμένο.

Τα διεφθαρμένα goldenboys της οικονομίας και της πολιτικής, το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα έχουν βέβαια την τιμητική τους στις αναλύσεις αυτού του είδους της αριστεράς. Όπως και η χώρα-αποικία χρέους ενός καθυστερημένου και αποτυχημένου κράτους (καμιά σχέση με την Ευρώπη), που αδυνατεί να καταστρώσει «εθνικά αναπτυξιακά προγράμματα», αφήνει ανεκμετάλλευτο τον πολιτισμό και τον τουρισμό μας (η ανοησία περί βαριάς βιομηχανίας επανέρχεται), που θα αρκούσε για να επιβιώσουμε! Φυσικά, τα συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας αποτελούν χειροπιαστά «ψηφίσματα καταδίκης και ελπίδας».

Δεν είναι τυχαίο βέβαια ότι όλες αυτές οι απόψεις προέρχονται από εκείνα τα θραύσματα μιας «δυστυχισμένης αριστεράς» που είχε ποντάρει στο «άλογο» του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα ποντάρουν στο «άλογο» του εθνικισμού και ενός ψευδεπίγραφου πατριωτισμού, επιβεβαιώνοντας την επικινδυνότητα ενός αποτυχημένου ρεφορμισμού, σταθερό στήριγμα του καπιταλισμού και της αντιδραστικής ιδεολογίας του.

Προλεταριακή Σημαία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δεκαπέντε οι νεκροί Παλαιστίνιοι ως τώρα και χιλιάδες τραυματίες

0

#GreatReturnMarch #Gaza

Ημέρα της Γης, 30/04/2018

Τουλάχιστον 15 άοπλοι Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν και χιλιάδες τραυματίστηκαν όταν ισραηλινοί στρατιώτες άνοιξαν πυρ σε διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά μήκος των συνόρων Ισραήλ-Γάζας, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας της Γάζας.

Οι τραυματισμένοι διαδηλωτές χτυπήθηκαν με αληθινά πυρά και σφαίρες χάλυβα με επικάλυψη από καουτσούκ, ενώ άλλοι χτυπήθηκαν με δακρυγόνα.

Οι βίαιη καταστολή από τον ισραηλινό στρατό κατοχής ξεκίνησε μαζί με την έναρξη μιας προγραμματισμένης σειράς διαδηλώσεων από τους Παλαιστίνιους - με πρώτο τον εορτασμό της Ημέρας της Γης - που πρόκειται να συνεχιστούν και τον Μάιο.

Δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι της Γάζας κατασκήνωσαν σε 5 διαφορετικά σημεία , κάθε ένα από τα οποία βρίσκεται αρκετές εκατοντάδες μέτρα από τον τοίχο των συνόρων. Από εκεί, μεγάλα πλήθη προχώρησαν στον ισχυρά οχυρωμένο φράκτη και μερικοί άρχισαν να ρίχνουν πέτρες στους Ισραηλινούς στρατιώτες που ανταποκρίθηκαν με αληθινά πυρά, δακρυγόνα και σφαίρες από καουτσούκ.

Ο ισραηλινός στρατός δήλωσε ότι συμμετείχαν χιλιάδες άτομα και ότι τα στρατεύματα του άνοιξαν πυρ εναντίον των «κύριων υποκινητών» αυτών που πετούσαν πέτρες - αλλά ο κατάλογος των νεκρών και τραυματιών αποκλείει αυτήν την εκδοχή των γεγονότων.

Αργότερα, σήμερα Παρασκευή, ο ισραηλινός στρατός δήλωσε ότι στόχευσε τρεις τοποθεσίες της Χαμάς στη Γάζα με πυρ από τανκ και αεροπορικές επιδρομές, μετά από «απόπειρα επίθεσης οπλισμένων Παλαιστινίων εναντίον ισραηλινών στρατιωτιών», όπως ισχυρίστηκε.

Η πορεία ήταν η αρχή στις διαμαρτυρίες που θα διαρκέσουν έξι εβδομάδες με αφορμή τα εγκαίνια της νέας αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ γύρω στις 14 Μαΐου, και ονομάστηκε "Η Μεγάλη Πορεία της Επιστροφής".

https://www.alaraby.co.uk/…/palestinian-death-toll-rises-as…

Νέα από την Παλαιστίνη

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ ΕΥΑΘ: ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΒΟΥΛΑ! ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

0

Οι συμβασιούχοι που εργάζονταν στην ΕΥΑΘ από την 1/3/2018 είναι πλέον «επίσημα» απολυμένοι σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση.

«Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (απόφαση 1353/2018 δημοσιεύτηκε την 1η Μαρτίου) απέρριψε τις αιτήσεις των συμβασιούχων, επειδή οι ΕΥΑΘ Α.Ε. και ΕΥΑΘ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ Α.Ε. υπάγονται στις διαδικασίες ΑΣΕΠ για την πρόσληψη προσωπικού και δεν έχουν την ευχέρεια να προβούν σε σύναψη εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου εκτός αυτής της διαδικασίας ή χωρίς τον έλεγχο νομιμότητας από το ΑΣΕΠ. Το ίδιο, εξάλλου, προβλέπει και ο Κανονισμός Εσωτερικής Λειτουργίας της ΕΥΑΘ (άρθρο 9, κεφ. γ’, μέρος β’). Με την έκδοση των ασφαλιστικών μέτρων οι συμβασιούχοι δεν μπορούν πλέον να παρέχουν τις υπηρεσίες τους στην εταιρεία.» (Ανακοίνωση της ΕΥΑΘ)

Οι 90 συμβασιούχοι στη θυγατρική εταιρεία της Εταιρείας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης ΑΕ (ΕΥΑΘ Υπηρεσίες ΑΕ) καλύπτουν για πολλά χρόνια τις θέσεις εργασίας μονίμων στην ΕΥΑΘ. Τώρα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να τους πετάξει σαν «στυμμένες λεμονόκουπες» αφού δεν τους χρειάζεται πια και κυρίως επειδή αρνήθηκαν να συναινέσουν στην εργασιακή ομηρία χρόνων.

Αλλά αφού, όπως λέει η εταιρεία και το δικαστήριο, ήταν παράνομη η απασχόλησή τους, πώς έγινε και ανανεώθηκαν 2 φορές οι συμβάσεις, πάντα με τη νέα διοίκηση της ΕΥΑΘ;

Όπως η ίδια η διοίκηση παραδέχεται στην ανακοίνωσή της: «Ήταν κατόπιν πρωτοβουλίας της παρούσας διοίκησης που επιτεύχθηκε νομοθετική ρύθμιση για παράταση των συμβάσεών τους έως τις 30.06.2017 (είχαν λήξει στις 31.12.2016) και, πριν από τη λήξη αυτής, ήταν η ίδια διοίκηση που απέσπασε τη σαφή δέσμευση του αρμόδιου υπουργείου και για νέα παράταση, επίσης με νομοθετική ρύθμιση. Οι συμβασιούχοι επέλεξαν, αντ’ αυτού, τη δικαστική οδό και με δικαστική εντολή εξασφάλισαν τη διατήρηση των συμβάσεών τους έως την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων των οποίων αιτήθηκαν.»

Γιατί λοιπόν «παρανόμησε» η ΕΥΑΘ και η κυβέρνηση (2) δύο φορές κι ετοιμαζόταν να κάνει και (3η) τρίτη παράταση των συμβάσεων; Μα γιατί χρειαζόταν τους συμβασιούχους που κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες!

Στη συνέχεια προκήρυξε διαγωνισμό μέσω ΑΣΕΠ από τον οποίο αποκλείστηκαν με φωτογραφικό τρόπο οι συμβασιούχοι! Συγκεκριμένα η προϋπηρεσία τους δεν μέτρησε ΚΑΘΟΛΟΥ! Στη συνέχεια τους ανανέωσαν ξανά τις συμβάσεις (τη δεύτερη φορά) για να εκπαιδεύσουν τους νεοπροσληφθέντες υπαλλήλους μέσω ΑΣΕΠ!

Όπως μαρτυρά κυνικά η συνέχιση της ανακοίνωσης της εταιρείας: «Επιπλέον και παράλληλα με τα παραπάνω, η διοίκηση της ΕΥΑΘ εξασφάλισε μέσω διαδικασιών ΑΣΕΠ, στις οποίες μπορούσαν προφανώς και οι συμβασιούχοι να συμμετάσχουν, την πρόσληψη 150 νέων εργαζομένων (137 έχουν ήδη αναλάβει καθήκοντα) και 41 εποχικών (8μηνης διάρκειας) που βρίσκονται ήδη στις θέσεις τους.»

Οι συμβασιούχοι συμμετείχαν! Αλλά, τι κρίμα, δεν πέτυχε παρά μόνο (1) ΕΝΑΣ υδραυλικός!!!

Όμως, όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, το οργανόγραμμα της εταιρείας προβλέπει 600 υπαλλήλους για την ΕΥΑΘ! Τόσοι ήταν οι εργαζόμενοι πριν το 2009! Δηλαδή οι 220 μόνιμοι μαζί με τους προσληφθέντες του ΑΣΕΠ μαζί και οι συμβασιούχοι και πάλι δεν φτάνουν!

Οι ίδιοι οι συμβασιούχοι με ανακοίνωσή τους καταθέτουν στοιχεία για τη μεθόδευση κυβέρνησης –ΕΥΑΘ: «…Εφόσον η νέα Διοίκηση της ΕΥΑΘ έκρινε ότι οι συμβάσεις μας δεν ήταν σύμφωνες με τον Κανονισμό Εσωτερικής Λειτουργίας της Εταιρείας, θα έπρεπε να τις διακόψει αμέσως μετά την ανάληψη καθηκόντων την άνοιξη του 2016, όπως είχε τη δυνατότητα να κάνει, αφού υπάρχει σχετική πρόβλεψη στους όρους των συμβάσεων. Δεν το έπραξε γιατί γνώριζε ότι οι συμβασιούχοι είναι πλήρως ενταγμένοι στην Εταιρεία, εργάζονται με όρους και συνθήκες μόνιμων υπαλλήλων, έχουν εξειδικευμένη εμπειρία και η απουσία τους θα προκαλούσε σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία της κι ενδεχομένως περιβαλλοντικές (και όχι μόνο) επιπτώσεις στην πόλη της Θεσσαλονίκης…

…Αργότερα, πριν τη λήξη των συμβάσεων στα τέλη του 2016 και κατόπιν πιέσεων από την πλευρά των Προϊσταμένων των Διευθύνσεων της Εταιρείας, επεδίωξε και πέτυχε νομοθετική ρύθμιση για την επέκτασή τους μέχρι την 30ή Ιουνίου του τρέχοντος έτους, καθώς οι προσλήψεις μέσω διαγωνισμών του ΑΣΕΠ θα καθυστερούσαν για παραπάνω από έξι μήνες….» (ανακοίνωση του σωματείου συμβασιούχων)

Τον ερχόμενο Σεπτέμβριο θα συζητηθεί στο Πρωτοδικείο Αθηνών το αίτημα που κατατέθηκε για τη μετατροπή των συμβάσεών τους σε συμβάσεις αορίστου χρόνου, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος των συμβασιούχων. Η πρόσφατη δικαστική απόφαση είναι κάτι που δεν αφήνει περιθώρια για πολλές αυταπάτες για το ρόλο της αστικής δικαιοσύνης. Το ίδιο απέλπιδα πιστεύουμε πως είναι η προσπάθεια να «συγκινηθούν» οι κυβερνητικοί βουλευτές και υπουργοί, που τώρα δεν θέλουν ούτε να τους δουν ούτε να τους ακούσουν! Ευτυχώς όμως οι συμβασιούχοι δεν αρκούνται μόνο σε αυτά!

Παράλληλα με τα προηγούμενα, από τις 7/3/18 έχουν ξεκινήσει καθημερινές κινητοποιήσεις - συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, έξω από τα γραφεία της ΕΥΑΘ ΑΕ, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, διεκδικώντας το δικαίωμά τους στη δουλειά.

Είναι αυτοί οι αγώνες που με επιμονή και συνέχεια, μαζί με τους μόνιμους εργαζόμενους και την πλατύτερη αλληλεγγύη που πρέπει να εκφραστεί, μπορούν να δημιουργήσουν όρους για τη δικαίωσή τους.

Χ.Γ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας: ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

0

Μια επικίνδυνη κλιμάκωση της έντασης στα βόρεια σύνορα, στο Αιγαίο και στην περιοχή της Κύπρου βρίσκεται σε εξέλιξη την τελευταία περίοδο. Βαλκανικές «εκκρεμότητες», όπως αυτή με την ΠΓΔΜ και το όνομα «Μακεδονία», ελληνοτουρκικοί ανταγωνισμοί, Κυπριακή ΑΟΖ αποτελούν σήμερα μέτωπα αντιπαράθεσης που συνεχώς οξύνονται και απειλούν με επικίνδυνες εξελίξεις τους λαούς.

Ο ευρωατλαντικός άξονας, στα πλαίσια του εν εξελίξει Γ΄ παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου δεν «επιθυμεί» φιλία της Ελλάδας με τις γείτονες χώρες. Επιδίωξή του είναι, όπου δεν μπορεί να επιβληθεί με ειρηνικό τρόπο και εθελοδουλία των ντόπιων αστικών τάξεων, να δημιουργεί εντάσεις, οξύνσεις των αντιθέσεων μεταξύ των χωρών της περιοχής, αλλά ελεγχόμενες ώστε να δικαιολογεί τις παρεμβάσεις του και τον «προστατευτικό» του ρόλο.

Και όσο οι ντόπιες αστικές τάξεις της περιοχής καθώς και το πολιτικό τους προσωπικό και οι κυβερνήσεις ενισχύουν τα δεσμά της εξάρτησης από Αμερικάνους και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές, τόσο φουσκώνουν οι επίσημοι και ανεπίσημοι εθνικισμοί, -όπως αυτός με τα συλλαλητήρια για το όνομα «Μακεδονία»- καθώς όλοι τους θεωρούν ότι έχουν τις «πλάτες» των ισχυρών συμμάχων για να διεκδικήσουν αναβάθμιση ρόλου και θέσης. Οι τόνοι των δηλώσεων ανεβαίνουν συνεχώς και δημιουργείται πολεμικό κλίμα και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου, που τροφοδοτούν παραπέρα την ένταση. Στον τούρκικο μεγαλοϊδεατισμό ήρθαν ν’ απαντήσουν οι δηλώσεις Πρ. Παυλόπουλου ότι «μπορεί να μην έχουμε το έδαφος εκείνο που ιστορικά μας αναλογούσε» για ν’ αποκαλύψει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τις απόψεις και τις επιθυμίες της ντόπιας αστικής τάξης.

Ιστορικά δεν είναι λίγες οι φορές που οι αστικές τάξεις της περιοχής έχουν οδηγήσει τους λαούς μας σε άδικους πολέμους, σε πολλές σφαγές και καταστροφές για να προωθήσουν τόσο τα δικά τους συμφέροντα, όσο και τα συμφέροντα των ισχυρών συμμάχων-προστατών.

Μέσα σε αυτό το επικίνδυνο και αντιδραστικό κλίμα, είναι αρνητικό το γεγονός ότι τα λαϊκά κινήματα, παρά τις προσπάθειες πολλών ανεξάρτητων αγωνιστών, βρίσκονται σε οπισθοχώρηση και οι λαοί κινδυνεύουν να οδηγηθούν σε άδικους πολέμους. Οι μεγάλες δόσεις εθνικισμού και σωβινισμού που ποτίζονται οι λαοί σήμερα, είναι για να τους περιθωριοποιήσουν και να τους αποπροσανατολίσουν έτσι ώστε να γίνουν πιο εύκολα διαχειρίσιμοι από τις δυνάμεις του συστήματος.

Για ν’ ανατραπεί αυτό το κλίμα, η ενεργοποίηση του εργατικού - λαϊκού παράγοντα, εργαζομένων και νεολαίας σε αντιιμπεριαλιστική - αντιπολεμική- φιλειρηνική κατεύθυνση είναι αναγκαία και επείγουσα. Ο εθνικισμός και ο φασισμός είναι συμπληρωματικές εκφράσεις του αστικού κράτους. Αποτελούν την πιο ακραία μορφή του και λειτουργούν ως μοχλός πίεσης για τη συνολικότερη δεξιά μετατόπισή του, αλλά και την εντατικότερη επίθεση στα λαϊκά στρώματα. Πρέπει να υπάρχει άμεση απάντηση τόσο κινηματικά όσο και ιδεολογικά, και στον εθνικισμό και στον φασισμό.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

· Είναι αναγκαίο, να εναντιωθούμε στα πολεμοκάπηλα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και να απαιτήσουμε το διώξιμο των αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων από τη χώρα μας.

· Να πούμε ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!

· Να σταθούμε αντιμέτωποι με τις πολιτικές του εθνικισμού και του φασισμού.

· Να καταδικάσουμε κάθε ενέργεια άμεσης ή έμμεσης, εδαφικής ή άλλης διεκδίκησης, αλλαγής συνόρων, αλυτρωτισμού, σωβινισμού και τυχοδιωκτισμού, των γειτονικών χωρών σε βάρος της Ελλάδας ή της Ελλάδας σε βάρος των γειτονικών χωρών.

· Λαϊκή κυριαρχία και εθνική ανεξαρτησία για την Ελλάδα και όλους τους λαούς, σεβασμός των μειονοτήτων σε κάθε χώρα.

· Χτίζοντας ένα κοινό αντιπολεμικό μέτωπο ας δώσουμε μια ευκαιρία στην ειρήνη, τη φιλία και την συνεργασία όλων των λαών της περιοχής!

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας

 http://protovouliaergaz.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Απορρίφθηκε το τουρκικό αίτημα έκδοσης του HASAN BIBER | Την Δευτέρα η δίκη για τον Ali. E. GOKOGLU στη Λάρισα

0

Εκδικάστηκε η υπόθεση του αγωνιστή Hasan Biber στο Εφετείο Ναυπλίου με το δικαστήριο να αποφασίζει να μην εκδοθεί στην Τουρκία. Το εφετείο έκανε δεκτή την πρόταση της εισαγγελέως για απόρριψη του τουρκικού αιτήματος, επειδή θεωρεί ότι η δίωξη γίνεται λόγω των πολιτικών φρονημάτων του Biber.

Ο ίδιος στην απολογία του αναφέρει «Είμαι ποιητής και συνδικαλιστής. Στην Τουρκία από την δεκαετία του 60 δίνεται μια μάχη κατά του φασισμού και ιμπεριαλισμού. Εγώ πάνω σε αυτην την πραγματικότητα έγραψα βιβλία και έχω 7 ποιητικές συλλογές. Εντάχτηκα στο εργατικό αγώνα. Εκλέχθηκα πρόεδρος των λιμενεργατών στην πόλη ΜΕΡΣΙΝ έπειτα πρόεδρος των λιμενεργατών της Τουρκίας (TURK-İŞ LİMAN İŞÇİLERİ SENDİKASI). Ήμουνα στο Δ.Σ της Διεθνής Ομοσπονδίας Εργατών Μεταφορών (ITF).

Στα συνδικαλιστικά μου χρόνια η κυβέρνηση μου πρότεινε τεράστιες ποσότητες ως ρουσφέτια για τις συμβάσεις και εφόσον δεν το δέχθηκα με απείλουσαν . Για τις συνδικαλιστικές μου δράσεις έχω συλληφθεί και έχω βασανιστεί πολλές φορές. Τώρα η Τουρκία ζητά με τις ίδιες κατηγορίες δεύτερη φορά την έκδοση μου.»

Έξω από τα δικαστήρια από το πρωί είχαν συγκεντρωθεί αλληλέγγυοι με πανό, μέλη της Επιτροπή αλληλεγγύης για τους πολίτικους κρατουμένους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν, αναρχική ομάδα LUPUS,το Αντιφασιστικό και Αντιρατσιστικό Μέτωπο Αργολίδας ενώ ανακοινώσεις συμπαράστασης στον Τούρκο ποιητή και συνδικαλιστή είχαν εκδώσει ο Σύλλογος Λιμενεργατών του Ναυπλίου και η Λαϊκή Ενότητα Αργολίδας.

Στις 2 Απρίλιου, ημέρα ΔΕΥΤΕΡΑ, 10.00 η ώρα, στο Εφετείο Λάρισας, θα εκδικασθεί η υπόθεση έκδοσης του Ali.E. GOKOGLU στην Τουρκία.
Όλα αυτά τα δικαστήρια πραγματοποιούνται σε ένα κλίμα πιέσεων και συνεννοήσεων Ελλάδας - Τουρκίας «κάτω από τραπέζι», ανταλλαγής τριών αγωνιστών έναντι των δύο στρατιωτικών. Για τα συμφέροντα τους, οι κυβερνήσεις των δύο χωρών από την μια πλευρά εκμεταλλεύονται τον εθνικισμό και από την άλλη, με τέτοιου είδους διαπραγματεύσεις, διακυβεύονται όλα τα βασικά και διεθνή δικαιώματα. Για τα συμφέροντα των αστικών τάξεων μπορούν να πραγματοποιούν όλες τις μεθόδους, όπως απέλαση, απαγωγή και έκδοση.

Γι’ αυτούς τους λόγους, σ’ αυτές τις συνθήκες, προσκαλούμε όλους να συνεχίσουν να είναι αλληλέγγυοι στους αγωνιστές.

Σχετικά με τον Ali E. GOKOGLU που ζητείται η έκδοσή του, στις 2 Απριλίου:
Είναι ένας αγωνιστής, 50 ετών, και στην Τουρκία συμμετείχε στο κίνημα ως αρχισυντάκτης ενός πολιτικού περιοδικού και ως μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου οικογενειών των πολιτικών κρατουμένων (TAYAD). Σ΄αυτά τα χρόνια είχε υποστεί διώξεις και βασανιστήρια.

http://oagonas.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Το απαγορευμένο βιβλίο στην Ισπανία, ο Δον Κιχώτης και η φυλάκιση του Pablo Hasel...

0

Ακούμε συνεχώς από τους μαϊντανούς του συστήματος για την "ελευθερία του λόγου και της έκφρασης" στην "δημοκρατική Ευρώπη" και για τις "αξίες" της. Βέβαια η ίδια η πραγματικότητα έρχεται να αποδείξει πως μιλάνε για τις δικές τους αξίες και τα δικά τους δικαιώματα, και όχι των λαών και της εργατικής τάξης. Η πρόσφατη φυλάκιση του Pablo Hasel και του Valtonyc και η καταστολή στην Ισπανία είναι μόνο μερικά γεγονότα που επιβεβαιώνουν πως όταν οι λαοί σηκώνουν κεφάλι απέναντι στο σύστημα της εκμετάλλευσης, στον καπιταλισμό και στον ιμπεριαλισμό (είτε στην δύση είτε στην ανατολή) θωρακίζεται με τον πιο βάρβαρο τρόπο απέναντι στον πραγματικό του εχθρό,την εργατική τάξη και κάθε άνθρωπο που υπερασπίζεται τα ιδανικά και τα δικαιώματά του (που η ίδια η πάλη του εργατικού και λαϊκού κινήματος έχει κατακτήσει με αίμα) και κυρίως όταν παλεύει για μια άλλη κοινωνία χωρίς φτώχεια, εξαθλίωση και εκμετάλλευση.

Στην Ισπανία συγκεκριμένα λοιπόν, το 2015 εκδόθηκε το βιβλίο "Fariña" του Nacho Carretero, στο οποίο κάνει αναφορά σε ένα δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών στην Γαλικία. Τον περασμένο Φλεβάρη το βιβλίο αυτό απαγορεύτηκε η κυκλοφορία του στην Ισπανία αφού ο Δήμαρχος μιας πόλης στην Γαλικία κατονομάζεται ως εμπλεκόμενος στο κύκλωμα, αναδεικνύοντας έτσι πως είναι το ίδιο το σύστημα και τα τσιράκια του με τις "αξίες" τους που διακινούν τα ναρκωτικά και τροφοδοτούν-γεννάνε τις μαφίες και τους ναρκέμπορους.

3 χρόνια μετά, πριν από μερικές βδομάδες έγινε κάτι ιδιαιτέρα πρωτότυπο σαν απάντηση στην απαγόρευση της ελευθερίας της έκφρασης. Δημιουργήθηκε μια ιστοσελίδα (finding farina), η οποία χρησιμοποίησε ένα ψηφιακό εργαλείο για να αντλήσει και να ενώσει 80.000 λέξεις του εν λόγω βιβλίου λέξεις που πήρε από ένα άλλο πολύ πιο γνωστό βιβλίο, το μυθιστόρημα του Θερβάντες... τον Δον Κιχώτη!


Φυσικά το site έπεσε από το Ισπανικό κράτος.

Φάνηκε για άλλη μια φόρα πως η ελευθερία της έκφρασης και στην τέχνη και παντού επιτρέπεται μόνο αν δεν ξεπεράσει τα όρια της "δημοκρατίας". Δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς αφού τα συμφέροντα των λαών και της εργατικής τάξης από την μία και της αστικής τάξης και των εκπροσώπων της από την άλλη δεν μπορεί να τα ενώσει καμία γέφυρα. Ας υπερασπιστούμε λοιπόν τις δικές μας αξίες και τα δικά μας δικαιώματα κόντρα στο σύστημα που γέννα την τρομοκρατία, τους πολέμους, την εκμετάλλευση και που ούτε θέλει ούτε μπορεί να "εκδημοκρατιστεί".

ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗ ΣΤΟΝ PABLO HASEL

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

AYTO ΚΙ ΑΝ EINAI AΠ' Τ' ΑΓΡΑΦΑ!

0

Υπάρχει κάτι πιο σκληρό, βαρύ και ασήκωτο από το να σε διώκει και να σε καταστέλλει ο ταξικός αντίπαλος: απλά να σε αγνοεί.

Να χτυπάς με μανία το λεωφορείο των ΜΑΤ, να το κουνάς και να κραδαίνεις λάβαρα και παλούκια κι όμως ο κατασταλτικός μηχανισμός να το παίζει… ζεν και αυτοσυγκράτηση! Όνειδος πραγματικό να μην μπορεί να στήσεις μία παράσταση εφόδου και μεγαλύτερο όνειδος να σε έχει προλάβει το ΚΚΕ και να έχει δώσει τη δική του παράσταση λίγο πιο πριν σχίζοντας τις κορδέλες της τροχαίας. Και προκαλώντας μία συγκρατημένη δόση δακρυγόνων….

Ούτε μία τέτοια να μην καταφέρεις να προκαλέσεις!

Άντε τώρα να ανεβάσεις τα ποσοστά και να διεκδικήσεις ως «κανονικό» αριστερό κόμμα (ή κόμματα μια και πολλοί οι εξωκοινοβουλευτικοί μνηστήρες) μία θέση στο κοινοβούλιο…

Πολύ περισσότερο που μία «αντιπαράθεση» όπως ο ερχομός του Τσίπρα στη φτωχομάνα Θεσσαλονίκη για το «αναπτυξιακό συνέδριο» είχε εδώ και καιρό αναγορευτεί σαν μία ακόμη έστω αν όχι μητέρα, τουλάχιστο…. μικρομάνα των μαχών. Επισκιάζοντας αναγκαιότητες όπως η συγκρότηση π.χ. αντιπολεμικών-αντιϊμπεριαλιστικών διαδηλώσεων.

Αλλά ας μην είμαστε επιπόλαια (και μικρόψυχα) κρίνοντες: Αυτή η επίδειξη αυτοσυγκράτησης εκ μέρους των κατασταλτικών μηχανισμών κρύβει ενδεχομένως το φόβο της κυβέρνησης απέναντι στις ταξικές δυνάμεις απ τις οποίες κινδυνεύει πραγματικά. Κι ίσως δεν θα ήθελε με αυτό τον τρόπο να τις δυναμώσει μπροστά στα μάτια των λαϊκών μαζών (που κατέκλυσαν τους δρόμους) χτυπώντας τες. Γι' αυτό επέλεξε να τις αγνοήσει . Για να μην οξύνει την ταξική πάλη στη χώρα… Μέρες που είναι…

Δ.Μ. (απ' τα… Τζουμέρκα).

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ της ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΑΘ

0

Καταγγέλλουμε την μη ανανέωση των συμβάσεων, δηλαδή την απόλυση των 90 περίπου εργαζόμενων συμβασιούχων της ΕΥΑΘ. Αυτή ήρθε να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο των αντεργατικών πολιτικών που κλιμακώνονται χρόνο με τον χρόνο και που συνεχίζει απρόσκοπτα να υπηρετεί η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, άξια συνεχιστής των αντιλαϊκών κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Πετιούνται λοιπόν με την καθόλου τυφλή αλλά απολύτως ταξική συνεισφορά της αστικής δικαιοσύνης, δεκάδες εργαζόμενοι στο δρόμο, μεγαλώνοντας τις ουρές των ανέργων, μακραίνοντας τον κατάλογο των υποψήφιων προς εξαθλίωση ή και ομηρία.

Παράλληλα πρέπει να είναι καθαρό πως αυτή η κίνηση είναι πλήρως συνδεδεμένη με την προώθηση της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ, που θα σημαίνει νέες απολύσεις, κατακόρυφη χειροτέρευση των εργασιακών σχέσεων των εργαζομένων και φυσικά δυσβάσταχτα χαράτσια προς το λαό της Θεσσαλονίκης με την μετατροπή του κοινωνικού αγαθού του νερού σε είδος πολυτελείας .

Αυτή η πολιτική της πλήρως υποταγμένη στις απαιτήσεις της ΕΕ και του ΔΝΤ και στα συμφέροντα του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου, ξεσκίζει ταυτόχρονα το πέπλο της «ανάπτυξης» και της «εξόδου από τα μνημόνια» με τα οποία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ επιχειρεί να καλύψει τον νέο γύρο λεηλασίας των εργατικών και λαϊκών καταχτήσεων και δικαιωμάτων που ήδη εξελίσσεται.

Η «ηγεσία» της ΓΣΕΕ πλήρως υποταγμένη και εμποτισμένη με το πνεύμα της ταξικής συνεργασίας, ούτε θέλει ούτε μπορεί να γίνει μπροστάρης των εργατικών αγώνων. Αντίθετα γίνεται κήρυκας της ήττας και της μοιρολατρίας. Ταυτόχρονα δεν αποτελούν διέξοδο οι «συνδιαχειριστικές» αυταπάτες που εξάλλου στηρίζει η ίδια η κυβέρνηση για να διώξει από πάνω της τις ευθύνες για την πολιτική που ασκεί.

Ως Ταξική Πορεία συμπαραστεκόμαστε στο δίκαιο αγώνα των εργαζόμενων συμβασιούχων της Ε.Υ.Α.Θ. Η πάλη για μόνιμη και σταθερή δουλειά είναι υπόθεση όλων των εργαζομένων!. Απέναντι λοιπόν σ’ αυτήν την αντιλαϊκή πολιτική, στην οποία δεν χωρούν διορθώσεις, μόνο εμείς οι εργαζόμενοι μπορούμε να βάλουμε φραγμό με ανυποχώρητους, μαζικούς αγώνες!

➢ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ-ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΤΗΣ Ε.Υ.Α.Θ.

➢ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!!

➢ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ Ε.Υ.Α.Θ.

➢ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - Ε.Ε. - Δ.Ν.Τ.

29/3/2018

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για τη σημερινή στάση εργασίας της ΠΟΕΔΗΝ

0

Πραγματοποιήθηκε η στάση εργασίας που είχε εξαγγείλει για σήμερα (29/3) η ΠΟΕΔΗΝ με κύριο αίτημα την κατάργηση των ελαστικών μορφών εργασίας, την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού κλπ, αλλά και την διάσωση των ψυχιατρικών δομών που ετοιμάζεται να καταργήσει η Κυβέρνηση.

Όπως ήταν αναμενόμενο σε όσους παρακολουθούν την τακτική και τη δραστηριότητα της ΠΟΕΔΗΝ, η συγκέντρωση ήταν κατώτερη των περιστάσεων, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς την κρισιμότητα της κατάστασης στον υγειονομικό τομέα.

Για άλλη μια φορά λοιπόν, θα χρεωθούν οι εργαζόμενοι την αποτυχία και θα ακουστούν τα γνωστά, ότι "ο κόσμος δεν τραβάει" ότι το κίνημα είναι πεσμένο κλπ.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για παιδαριώδη ερμηνεία που μπορεί να σταθεί μόνο όσο οι εργαζόμενοι είναι στη γωνία, απογοητευμένοι τόσο από αυτούς που καλλιεργούσαν ψεύτικες ελπίδες, όσο και από την ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ που εξαντλεί την "επανάστασή" της σε φιέστες που κρατούν όσο και οι δηλώσεις για τα δελτία ειδήσεων.

Προφανώς δεν πρόκειται για λάθος τακτική, αλλά για συνειδητή πολιτική επιλογή. Αν η ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ ήθελε πραγματικά τον κόσμο να διεκδικεί στο δρόμο, θα στήριζε συνελεύσεις  στα Νοσοκομεία, θα έκανε αντί για "καραβάνια" της υγείας, εκστρατεία ενημέρωσης και κινητοποίησης των συναδέλφων στους χώρους δουλειάς, θα "όργωνε" τα Νοσοκομεία. Θα προκαλούσε πραγματικούς και όχι εικονικούς αγώνες.

'Οσο οι εργαζόμενοι βλέπουν κινητοποιήσεις "επικαιρότητας" στο πλαίσιο δημιουργίας αντικυβερνητικού συσχετισμού και προετοιμασίας της διάδοχης κατάστασης, αντιλαμβάνονται πως δεν έχουν κανένα λόγο να σιγοντάρουν τέτοιους πολιτικαντισμούς.

 Η πραγματικότητα όμως επιβάλει να ξεπεράσουμε αυτή την κατάσταση,να αφήσουμε πίσω την απογοήτευση, το "δε γίνεται τίποτα".   Να αντιληφθούμε ότι οι μνημονιακές δεσμεύσεις που ισχύουν και εφαρμόζει με ευλάβεια η κυβέρνηση, επιτάσσουν κλεισίματα νοσοκομείων και δομών, ακόμα λιγότερους εργαζόμενους, ιδιωτικοποιήσεις, κατάργηση της μόνιμης δουλειάς, νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις.

Απέναντι σ' αυτά πρέπει να αντισταθούμε, με τις δικές μας δυνάμεις. Αυτό είναι που θα αναδείξει η ίδια η ζωή αργά ή γρήγορα. Αυτό είναι και το καθήκον που έχουν τα Σωματεία μας.

http://flemig-hospital.blogspot.gr/ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκπαιδευτικοί: ΟΛΟΙ στις διαδηλώσεις στις 30 Μάρτη – Γενικές συνελεύσεις αμέσως μετά το Πάσχα

0

Ο αγώνας για το δικαίωμα στην πλήρη και μόνιμη δουλειά να ακουστεί πιο δυνατά!

Οι απανωτές κινητοποιήσεις που έγιναν στις 2, στις 9 και στις 16 Μάρτη αποτέλεσαν ένα μικρό αλλά σημαντικό βήμα του κινήματος των εκπαιδευτικών. Ήταν η πρώτη μετά από τέσσερα χρόνια, όχι αμελητέα εμφάνισή του, μια εμφάνιση που έγινε με όρους μαζικότητας και μαχητικότητας. Με τις κινητοποιήσεις αυτές:

✓ Επανήλθε στο δρόμο η αντίσταση και η διεκδίκηση.

✓ Ξεπεράστηκαν οι χαρταπιάγκες αιτημάτων που μπορεί να θυμίζουν μανιφέστα αλλά όχι αγώνα.

✓ Προσπεράστηκε η αποπροσανατολιστική γραμμή υπουργείου – ΟΛΜΕ – ΔΟΕ, που προσπάθησαν να ανοίξουν ως θέμα συζήτησης τα «κριτήρια διορισμών» σε μια φάση που έρχονται απολύσεις.

✓ Μα, πάνω απ’ όλα, -έστω ανολοκλήρωτα, έστω δειλά- αναδείχτηκε το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, που είναι αυτό της αδιοριστίας, των απολύσεων και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και, άρα, αντικειμενικά και το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ που δεν μπορεί να είναι άλλο από τη ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ μέσα κι έξω από την εκπαίδευση.

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Η δουλειά είναι από τα πιο βασικά δικαιώματα στη ζωή των ανθρώπων. Και η πλήρης και μόνιμη δουλειά είναι εκείνη που συγκροτεί τους εργαζόμενους, που τους κάνει ικανούς να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους, να οργανωθούν με τους συναδέλφους τους και να παλέψουν. Για αυτό το λόγο το σύστημα τα τελευταία χρόνια –μέσω των κυβερνήσεών του σε Ανατολή και Δύση- προσπαθεί λυσσαλέα να συντρίψει κάθε ίχνος πλήρους και μόνιμης εργασίας. Ο συμβασιούχος είναι μόνιμα περιπλανώμενος, αιχμάλωτος, εκβιαζόμενος, σταθερά ληστευόμενος χωρίς να μπορεί εύκολα να αντιδράσει.

Για τους ίδιους ακριβώς λόγους, το σύστημα προωθεί την αξιολόγηση, την ελαστικοποίηση και την απόλυτη διάλυση και των εργασιακών σχέσεων των μόνιμων εργαζομένων, οι οποίοι διασπασμένοι -κάτω από το καθεστώς αυτής της ελαστικοποίησης- και τρομοκρατημένοι μπροστά στα «χειρότερα» των συμβασιούχων, βλέπουν και αυτοί να δυσκολεύουν έτσι οι συνθήκες για αυτούς.

Έτσι, ο αγώνας για μόνιμους διορισμούς στην εκπαίδευση και για μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων (αναπληρωτών) είναι ένας σπουδαίος αγώνας που έρχεται να αντιπαρατεθεί στον πυρήνα των αντιδραστικών επιλογών του συστήματος. Ένας σπουδαίος αγώνας που έκανε κάποια πρώτα μικρά βήματα, που δεν πρέπει να μείνουν μετέωρα.

Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί να δοθεί με «πειστικά επιχειρήματα» στον αντίπαλο, ούτε με ημερίδες, ούτε με «διαλόγους» με τους σφαγείς των δικαιωμάτων μας, ούτε με πολυδιάσπαση (παραταξιακή, ειδικοτήτων), ούτε με «λογιστικό» υπολογισμό του «πόσοι και με ποια κριτήρια είναι σωστό να διοριστούν», ούτε με αυταπάτες για εύκολες νίκες που θα προκύψουν μέσα από κόλπα και βερμπαλισμούς.

Μπορεί να δοθεί με τη συνείδηση της πολιτικής που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, με την αναγνώριση των φανερών εχθρών και των ψεύτικων φίλων, με το ρεαλισμό του ρόλου που παίζουν οι αστικές και ρεφορμιστικές ηγεσίες.

Με συγκέντρωση δυνάμεων, με γενικές συνελεύσεις και με λογική κλιμάκωσης και ενιαίου αγώνα όλων –συμβασιούχων και μόνιμων- και με κεντρικό αίτημα: ΜΑΖΙΚΟΙ ΜΟΝΙΜΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ και ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΛΗΡΩΤΩΝ.

1. Αν η 30 Μάρτη επιλέχτηκε από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες για να στείλουν «ηρωικά» τον αγώνα στις διακοπές του Πάσχα και από εκεί στο καλοκαίρι, οι ΜΑΖΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ που πρέπει να γίνουν μπορούν να τους χαλάσουν τα σχέδια. ΟΛΟΙ στις διαδηλώσεις στις 30 Μάρτη.

2. Αμέσως μετά το Πάσχα, γύρος γενικών συνελεύσεων για να ορίσει άμεσα το επόμενο βήμα. Πιο μαζικό, πιο αποφασιστικό, πιο ανεβασμένο.

Συνεχίζουμε – κλιμακώνουμε για τα δικαιώματά μας, κόντρα σε φανερούς εχθρούς και ψεύτικους φίλους, ο αγώνας να περάσει στα χέρια των εργαζομένων

Ο αγώνας αυτός αφορά όλον τον κλάδο!

• Με απόρριψη ηττοπάθειας και της λογικής του μονόδρομου της επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ.

• Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους, μαζικοί μόνιμοι διορισμοί – να διοριστούν μόνιμοι όλοι οι συμβασιούχοι-αναπληρωτές.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη - Διαδηλώσεις ενάντια στο συνέδριο για την καπιταλιστική “ανασυγκρότηση”

0

Με δύο διαδηλώσεις διαμαρτυρίας ενάντια στην κυβερνητική πολιτική της μνημονιακής βαρβαρότητας “υποδέχθηκαν” τον Τσίπρα στην Θεσσαλονίκη σήμερα Τετάρτη 28/3 το απόγευμα, εργαζόμενοι, νέοι, συνδικάτα, κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις της αριστεράς, στην διάρκεια της τρίτης ημέρας του λεγόμενου περιφερειακού συνεδρίου για την καπιταλιστική “ανάπτυξη” και “παραγωγική ανασυγκρότηση”.

Η πρώτη διαδήλωση είχε αφετηρία το Άγαλμα Βενιζέλου με την παρουσία της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ, της Λαϊκής Ενότητας, της Ανταρσύα, της ΟΚΔΕ και αντιεξουσιαστικών ομάδων και η δεύτερη από τον Βαρδάρη που οργάνωσε το ΠΑΜΕ. Και οι δύο πορείες κατευθύνθηκαν προς το ξενοδοχείο που γίνονταν το συνέδριο στην οδό Μοναστηρίου, το οποίο ήταν ζωσμένο από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις.

Κλούβες και διμοιρίες ΜΑΤ εμπόδισαν τις διαδηλώσεις να φτάσουν στον χώρο διεξαγωγής του συνεδρίου, την ώρα που μιλούσε ο πρωθυπουργός. Σε δύο περιπτώσεις μάλιστα έριξαν χημικά και κρότου λάμψης σε διαδηλωτές του ΠΑΜΕ που ζητούσαν να περάσουν από τον αστυνομικό φραγμό.

Η Λαϊκή Αντίσταση-Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία συμμετείχε με οργανωμένο μπλοκ διαδηλωτών στην κινητοποίηση.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σεπόλια: Αντιφασίστες διώκονται γιατί κατήγγειλαν απειλές με όπλα από φασίστες!

0

Μετά τη μεγάλη συγκέντρωση υποδοχής των μαθητών της Πακιστανικής Κοινότητας στις 12/11/17 από μαζικούς φορείς, σωματεία και τη συνέλευσή μας το μεσημέρι της ίδιας μέρας καταγγέλθηκε από μέλη της Λαϊκής Συνέλευσης και του συλλόγου εκπαιδευτικών «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» ότι υπήρξαν θρασύδειλες απειλές με όπλα εναντίον ομάδας αντιφασιστών. Το γεγονός αυτό κατατέθηκε και ένορκα από 5 αγωνιστές και μέλη της Λαϊκής Συνέλευσης.

Τέσσερις μήνες μετά η Ασφάλεια όχι μόνο δεν έχει ολοκληρώσει τη διερεύνηση της σοβαρότατης καταγγελίας για τα όπλα, απεναντίας έσπευσε να μετατρέψει τους καταγγέλλοντες σε εγκαλούμενους. Στοχοποιεί ονομαστικά δύο φοιτητές, κατασκευάζοντας μια εντελώς ανυπόστατη
δικογραφία σε βάρος τους.

1. Η Λαϊκή Συνέλευση σε έκτακτη συνάντησή της καταγγέλει το γεγόνος και
ΑΠΑΙΤΕΙ
• Να σταματήσει τώρα κάθε απόπειρα δίωξης των δύο νέων
• Να τιμωρηθούν οι ένοχοι που απείλησαν με όπλα τους αντιφασίστες

2. Πραγματοποιεί παράσταση την Πέμπτη 29/3 στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη στις 6 μ.μ.

3. Καλεί κάθε μαζικό φορέα, εργατικά σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους, συλλογικότητες να εκδηλώσουν την αλληλεγγύη τους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Άδικος και αντιδραστικός ένας ενδεχόμενος πόλεμος Ελλάδας- Τουρκίας

3

Η ένταση που χαρακτηρίζει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις την τελευταία περίοδο, η διάρκειά της και η συνεχής τροφοδότησή της από το γενικά εύφλεκτο τοπίο που έχει διαμορφωθεί στη ευρύτερη περιοχή είναι οιωνοί αντιδραστικών και επικίνδυνων εξελίξεων για τους λαούς.

Τις εξελίξεις αυτές διαμορφώνουν και καθορίζουν οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και οι αντιθέσεις, ιδιαίτερα ο ανταγωνισμός ΗΠΑ- Ρωσίας για το ξαναμοίρασμα του κόσμου, των αγορών, των ζωνών και σφαιρών επιρροής, τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των ενεργειακών δρόμων. Η παρέμβαση- επέμβαση των ιμπεριαλιστών στο τόξο Βαλκάνια-ΝΑ Μεσόγειο-Μ. Ανατολή τροφοδοτεί παράλληλα τους ανταγωνισμούς μεταξύ περιφερειακών χωρών στην ευρύτερη περιοχή αλλά και του συνόλου των αστικών τάξεων.

Το «ατύχημα» ή το θερμό επεισόδιο μεταξύ Ελλάδας- Τουρκίας βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη των αστικών αναλύσεων. Τον ίδιο «φόβο» εκφράζουν «προφητικά» και απειλητικά τόσο ο Αμερικανός πρέσβης όσο και η αναπληρώτρια γ.γ. του ΝΑΤΟ. Η συζήτηση επεκτείνεται αγγίζοντας ανοιχτά πλέον και το ενδεχόμενο ενός ελληνοτουρκικού πολέμου. Από τη δική μας μεριά θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα ζητήματα. Καταρχάς κόντρα και ενάντια στη εθνικιστική ρητορεία που χτίζει το αστικό πολιτικό σύστημα και τα κάθε λογής εθνικιστικά- φασιστικά μορφώματα. Αλλά και σε αντιπαράθεση με αναλύσεις από δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά και το κίνημα και μετατρέπουν το λαό σε ουρά της αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού.

Για τον χαρακτήρα του πολέμου

Ο προσδιορισμός του χαρακτήρα ενός ενδεχόμενου πολέμου είναι καθοριστικής σημασίας ζήτημα για το λαϊκό- εργατικό κίνημα, καθώς από αυτόν απορρέουν συγκεκριμένα καθήκοντα.

Ευθύς εξαρχής να ξεκαθαρίσουμε ότι ένας πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι ένας πόλεμος άδικος και αντιδραστικός.

Καθοριστικής σημασίας ζήτημα για τον προσδιορισμό του χαρακτήρα του πολέμου είναι το ζήτημα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας. Ιστορικά οι δυο αστικές τάξεις στήθηκαν και ξαναστήθηκαν από τους ιμπεριαλιστές, συνέδεσαν την ύπαρξή τους και την αναπαραγωγή τους με τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα δεν σημαίνει ότι αυτόματα ταυτίζονται με αυτά των εξαρτημένων χωρών. Ενίοτε όχι μόνο μπορούν να μην έχουν κοινά σημεία αλλά και να συγκρούονται. Στη περίπτωσή μας, κατά περιόδους, εκφράστηκαν και προωθήθηκαν με το κλείσιμο του ματιού και προς τις δυο αστικές τάξεις αλλά τελικά υλοποιήθηκαν και εκπληρώθηκαν εις βάρος της μιας ή της άλλης.

Η έντονη «δραστηριότητα» των ΗΠΑ και στις δυο χώρες, η άμεση πολιτική- οικονομική- στρατιωτική ανάμειξη, παρέμβαση, παρουσία θέτει το πλαίσιο και τα όρια κίνησης των δυο αστικών τάξεων, αλλά και προσδίδει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά σε έναν τέτοιο πόλεμο.

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι προτεραιότητες, οι επιδιώξεις και οι σχεδιασμοί των ιμπεριαλιστών καθορίζουν τις κινήσεις και τα όρια των δυο αστικών τάξεων και όχι οι δίκες τους επιδιώξεις και οι τυχοδιωκτισμοί, που τις διακρίνουν και αξιοποιούνται από τους ιμπεριαλιστές. Με αυτή την έννοια, ένας τέτοιος πόλεμος θα είναι αποτέλεσμα των ιμπεριαλιστικών πιέσεων, θα έχει την έγκριση ή την ανοχή των ιμπεριαλιστών, θα είναι μέρος ενός συνολικότερου σχεδίου που θα προωθεί τα συμφέροντά τους στην ευρύτερη περιοχή. Ακόμη και στη λήξη ενός τέτοιου πολέμου οι ιμπεριαλιστές θα επιβάλουν τους όρους της ίδιας και τους όρους της ειρηνευτικής διαδικασίας (π.χ. πόλεμος Ιράν-Ιράκ 1980-1988 και τι ακολούθησε).

Για τον ανταγωνισμό των δυο αστικών τάξεων

Οι δυο αστικές τάξεις είναι ιστορικά, από φύση και χαρακτήρα, επιθετικές, επεκτατικές και ανταγωνιστικές. Ανέκαθεν ο αναβαθμισμένος ρόλος στην περιοχή που διεκδικούσε από τους ιμπεριαλιστές η κάθε αστική τάξη, περνούσε μέσα από την υπονόμευση του ρόλου και της υπόστασης της άλλης. Ένας πόλεμος μεταξύ των δυο χωρών, με την έγκριση ή την ανοχή των ιμπεριαλιστών, οι οποίοι θα αξιοποιήσουν τους τυχοδιωκτισμούς εκατέρωθεν, προφανώς δεν θα γίνει για την προάσπιση της Εθνικής Ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας (που ήδη καταπατείται και φαλκιδεύεται από τους ιμπεριαλιστές) από καμία πλευρά. Το ζήτημα των ελληνοτουρκικών διαφορών δεν περιορίζεται στις όποιες εδαφικές διεκδικήσεις τύπου βραχονησίδων. Συνίσταται στη προσπάθεια και την επιδίωξη μιας συνολικής αλλαγής συσχετισμών δύναμης, που μπορεί να επιβληθεί μόνο με τη συνολική στρατιωτικοπολιτική νίκη της μιας αστικής τάξης πάνω στην άλλη.

Για το σχήμα επιτιθέμενου - αμυνόμενου

Το σχήμα αυτό χρησιμοποιείται και από τις δυο αστικές τάξεις προκειμένου να χτίσουν το εθνικό αφήγημα και να καλλιεργήσουν το αίσθημα της εθνικής ενότητας και ομοψυχίας. Τέτοιου είδους στοίχιση των λαών και της εργατικής τάξης την αξιοποιούν και οι δυο τόσο στον μεταξύ τους ανταγωνισμό όσο και στο εσωτερικό μέτωπο σε κάθε χώρα.

Για την τουρκική επιθετικότητα δεν υπάρχει ανάγκη να επιχειρηματολογήσουμε, το έχει αναλάβει η αστική «μας» τάξη. Το θέμα είναι ότι επιχειρούν να μας πείσουν ότι δεν υπάρχει ελληνική επιθετικότητα. Η επιθετικότητα της ελληνικής αστικής τάξης κυρίως εκφράζεται με την ενίσχυση των στοιχείων υποτέλειας προς τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, ωστόσο απέναντι στην τουρκική αστική τάξη έχουν επιθετικό χαρακτήρα. Το γεγονός δηλαδή ότι τα συμφέροντα των ΗΠΑ, σε αυτή τη φάση, συγκρούονται με αυτά της Τουρκίας και η ελληνική αστική τάξη εμφανίζεται ως ο υπηρέτης και ο ντίλερ των αμερικάνικων σχεδιασμών στην περιοχή, είναι άκρως επιθετική κίνηση. Την ίδια στιγμή που οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις διέπονται από ένταση, το ότι η Ελλάδα μετατρέπεται σε αμερικανοΝΑΤΟϊκό ορμητήριο στην περιοχή είναι μια άκρως επιθετική κίνηση. Το γεγονός ότι η Ελλάδα προωθεί, υπό την κηδεμονία των ΗΠΑ, τον αντιδραστικό άξονα με Αίγυπτο και Ισραήλ, χώρες με αντιτιθέμενα συμφέροντα προς την Τουρκία, είναι επίσης μια άκρως επιθετική κίνηση. Το ότι η Ελλάδα με αυτές τις συμμαχίες ευελπιστεί ότι η Τουρκία θα μείνει έξω από το ενεργειακό παιχνίδι είναι επίσης επιθετική κίνηση.

Ακόμη και δυνάμεις με αναφορά στην Αριστερά και το κίνημα δείχνουν να υιοθετούν με μεγάλη ευκολία το σχήμα «επιτιθέμενης Τουρκίας - αμυνομένης Ελλάδας», προσπερνώντας με ευκολία τα παραπάνω αλλά και ξεχνώντας ακόμη ένα σημαντικό στοιχείο. Ότι δηλαδή ο διαμορφωμένος συσχετισμός δύναμης μεταξύ δυο εξαρτημένων αστικών τάξεων εύκολα τροποποιείται με την παρέμβαση του ιμπεριαλισμού. Ας θυμηθούμε τον πόλεμο των 6 ημερών, όταν το Ισραήλ επιβλήθηκε σε Αίγυπτο, Ιορδανία και Συρία «αιφνιδιάζοντάς» τους, παρά την υπεροπλία και το μέγεθός τους.

Το σχήμα αυτό εξαφανίζει το ζήτημα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και τον καθοριστικό ρόλο του ιμπεριαλισμού, αφαιρεί το ταξικό περιεχόμενο και μετατρέπει την εργατική τάξη σε ουρά της αστικής τάξης. Στον δοσμένο συσχετισμό ιεραρχεί την ανάγκη για εξοπλισμούς ώστε να αντιμετωπιστεί η τούρκικη επιθετικότητα και θυσιάζει τις εργατικές διεκδικήσεις στον βωμό των αστικών συμφερόντων. Το σημαντικότερο είναι ότι καταλήγει στον προσδιορισμό του χαρακτήρα του ως δίκαιου, καλώντας τον λαό στην υπεράσπιση της «εθνικής κυριαρχίας» και της «εδαφικής ακεραιότητας».

Συμπερασματικά

Ο χαρακτήρας του πολέμου προσδιορίζεται από το συνολικότερο διαμορφωμένο πλαίσιο, που έχει να κάνει με τα χαρακτηριστικά των δυο χωρών στον παγκόσμιο καταμερισμό. Καθορίζεται από το πραγματικό αίτιο που είναι οι ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις και προτεραιότητες και όχι από την αφορμή, δηλαδή από το ποια χώρα θα εκφράσει πρώτη τον τυχοδιωκτισμό της, θα κάνει πρώτη την επιθετική κίνηση, θα προκαλέσει ή θα ρίξει πρώτη τη σφαίρα.

Το ζήτημα της εθνικής ανεξαρτησίας για τις αστικές τάξεις των δυο χωρών έχει κριθεί από τη γέννησή τους, την εμφάνισή τους στο κοινωνικό προτσές. Μεταπρατικές και κομπραδόρικες, ολοκλήρωσαν τον ιστορικό τους κύκλο και πλέον δίχως ίχνος εθνικής συνείδησης λειτουργούν στενά για το δικό τους συμφέρον και πάνω από όλα για το συμφέρον των ιμπεριαλιστικών αφεντικών τους. Δεν υπάρχουν τμήματα σε αυτές τις αστικές τάξεις που θα μπορούσαν να παίξουν προοδευτικό ρόλο. Αντιθέτως, είναι διατεθειμένες να ξεπουλήσουν τις χώρες τους και τους λαούς για τη δική τους διάσωση.

Μόνο το προλεταριάτο, η εργατική τάξη, ως ηγεμονεύουσα δύναμη της συμμαχίας με τα φτωχά λαϊκά στρώματα, μπορεί να εκπληρώσει το ιστορικό καθήκον της ανεξαρτησίας.

Το άμεσο καθήκον που μπαίνει στους λαούς είναι η κατεύθυνση οικοδόμησης ενός Αντιπολεμικού – Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου για την αποτροπή του άδικου και αντιδραστικού πολέμου. Για να μην γίνουν οι λαοί κρέας στα κανόνια των ιμπεριαλιστών και των αστικών τάξεων. Αυτή η κατεύθυνση είναι που επείγει να δυναμώσει προκειμένου να διαμορφώσουν οι λαοί τους δικούς τους όρους παρέμβασης στις εξελίξεις. Η πορεία υλοποίησης αυτής της κατεύθυνσης θα διαμορφώνει και τους όρους για να προσδιοριστεί και η στάση που οφείλουν να υιοθετήσουν οι λαοί σε έναν εξαρχής άδικο πόλεμο. Αντιθέτως, έξω από αυτή την κατεύθυνση η όποια απάντηση στο ζήτημα της στάσης αποτελεί μια ιδεαλιστική απάντηση. Με όποιον τρόπο και αν εκφράζεται, αποτελεί τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Δηλαδή, σήμερα καθορίζεται είτε από την άποψη περί «ελληνικού ιμπεριαλισμού» είτε από την άποψη περί «τούρκικου επεκτατισμού».

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσπρωτία: συγκροτήθηκε Ομάδα Πρωτοβουλίας ΕΝΑΝΤΙΑ στην εξόρυξη υδρογονανθράκων

0

Στις 14-03-2018 πραγματοποιήθηκε στην Ηγουμενίτσα σύσκεψη για το ζήτημα της εξόρυξης υδρογονανθράκων στην Ήπειρο, σε συνέχεια παρεμβάσεων που έγιναν στις κυβερνητικές «ενημερωτικές» φιέστες στην Παραμυθιά και στην Ηγουμενίτσα.

Μετά από απόψεις που κατατέθηκαν, προέκυψε ένα πλαίσιο συναντίληψης και κοινής δράσης που συνοπτικά αποτυπώθηκε στους κατωτέρω άξονες:

1. Η δραστηριότητα της εξόρυξης υδρογονανθράκων θα έχει μεγάλες και αρνητικές επιπτώσεις με καταστροφικά αποτελέσματα για το περιβάλλον, για την υγεία, για την ζωή των κατοίκων της περιοχής, για τις υφιστάμενες δραστηριότητες της πρωτογενούς παραγωγής (γεωργία, κτηνοτροφία, αμπελουργία, μελισσοκομία, ιχθυοκαλλιέργειες κλπ., με τα ποιοτικά και επώνυμα προϊόντα της Ηπείρου) καθώς και για τον τουριστικό χαρακτήρα της (με τα ιδιαίτερα φημισμένα οικολογικά του χαρακτηριστικά).

Οι περίπου 11.500 γεωτρήσεις - εκρήξεις ανά 50μ, σε μήκος 575 χλμ., η αποψίλωση περίπου 400 στρεμμάτων δασικής έκτασης, με την διάνοιξη δρόμων, με τα 220 ελικοδρόμια κλπ., στο μέγιστο του νομού Ιωαννίνων και σε μεγάλο μέρος του νομού Θεσπρωτίας, η όχληση της άγριας ζωής στην φάση των ερευνών, αλλά πολύ περισσότερο στη συνέχεια σε περίπτωση παραγωγικών γεωτρήσεων, η ατμοσφαιρική και εδαφική ρύπανση, ο κίνδυνος ατυχήματος μεγάλης έκτασης, σε συσχετισμό με την σεισμικότητα της περιοχής, η ρύπανση των υδάτινων οικοσυστημάτων στις γεωτρήσεις, κατά μήκος των αγωγών, στα εργοτάξια, το βαρύ μεταφορικό έργο με δεκάδες μηχανήματα και η επιβάρυνση του λιμένα εξαγωγής και της θάλασσας, με εγκαταστάσεις αποθήκευσης, επεξεργασίας και φόρτωσης, είναι θέματα που καθιστούν την δραστηριότητα εξαιρετικά επικίνδυνη.

Ο πλούτος και ο θησαυρός της Ηπείρου είναι Πράσινος και όχι Μαύρος όπως προσπαθούν να μας πείσουν τα φερέφωνα της κυβέρνησης και των εταιριών. Ο πραγματικός πλούτος της Ηπείρου είναι το ανέπαφο και παρθένο φυσικό και πολιτισμικό περιβάλλον της και όχι η μαύρη ψευτοανάπτυξη που μας πλασσάρουν, καμουφλαρισμένη με δήθεν πακτωλούς χρημάτων, αποκρύπτοντας και τους κινδύνους (περιβαλλοντικούς, οικονομικούς, κοινωνικούς), αλλά και την προοπτική ο τόπος μας να μετατραπεί κάτι σε Ελευσίνα, Πτολεμαΐδα ή Μεγαλόπολη.

2. Η εκποίηση του υπόγειου πλούτου στις πολυεθνικές της ενέργειας από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, σε συνέχεια της πολιτικής και προηγούμενων κυβερνήσεων και σε εφαρμογή μνημονιακών επιταγών, που εντάσσεται στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου της χώρας, κανένα όφελος δεν θα έχει για τους εργαζόμενους και όλο το λαό. Αντίθετα έρχεται να αυξήσει τα κέρδη των πολυεθνικών, που όπως δείχνει η εμπειρία, αφήνουν πίσω τους «Κρανίου Τόπο», αδιαφορώντας για τις συνέπειες.

3. Οι πηγές και οι δρόμοι των αγωγών της ενέργειας, όντας ενταγμένοι στον ευρύτερο γεωπολιτικό ανταγωνισμό ισχυρών οικονομικών κέντρων, για τον έλεγχο σφαιρών επιρροής, είναι βαμμένοι με το αίμα των λαών και εγκυμονούν, στο φλεγόμενο τόξο Βαλκάνια - Μεσόγειος - Μέση Ανατολή, νέους κινδύνους και περιπέτειες για τον λαό μας και για τους λαούς της περιοχής.

4. Μοναδικός δρόμος για να ανατραπούν τα σχέδια αυτά κυβέρνησης - εταιρειών είναι ο πλατύς, μαζικός, παλλαϊκός, παρατεταμένος αγώνας όλου του Θεσπρωτικού λαού, του λαού της Ηπείρου, στο δρόμο των μεγάλων αγώνων του για τον Καλαμά, για τον ΧΥΤΑ στο Καρβουνάρι, για τον αγωγό Φ.Α. στην Πέρδικα για τα Ασφαλτικά στη Λωρίδα Σαγιάδας κλπ.

5. Θεωρείται απαραίτητη η συνεργασία με άλλα σχήματα που δραστηριοποιούνται στην ίδια κατεύθυνση, σε Γιάννενα, Άρτα, Πρέβεζα, με στόχο τον συντονισμό σε Πανηπειρωτικό επίπεδο.

Για να εξυπηρετηθεί ο σκοπός αυτός, από την σύσκεψη προέκυψε η ανάγκη να συγκροτηθεί ανοιχτή Ομάδα Πρωτοβουλίας ΕΝΑΝΤΙΑ στην εξόρυξη υδρογονανθράκων, που θα προχωρήσει σε ενημερωτικές εξορμήσεις σε πόλεις και χωριά της Θεσπρωτίας, με συγκέντρωση στην Ηγουμενίτσα - και με ειδικούς επιστήμονες - με τελικό στόχο την συγκρότηση τοπικών επιτροπών και Πανθεσπρωτικής Επιτροπής Αγώνα».

Στην κατεύθυνση αυτή πραγματοποιήθηκε αγωνιστική παρέμβαση την Δευτέρα 26/3, στην Παραμυθιά, στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, με πολλές και ουσιαστικές τοποθετήσεις εκπροσώπων της Ομάδας Πρωτοβουλίας ΕΝΑΝΤΙΑ στην εξόρυξη υδρογονανθράκων, της ΛΑ-ΑΑΣ, άλλων συλλογικοτήτων και πολιτών, με μοίρασμα Προκήρυξης της Ομάδας Πρωτοβουλίας ΕΝΑΝΤΙΑ στην εξόρυξη υδρογονανθράκων και ανάρτηση πανώ, με στόχο να μη γίνει δεκτό το αίτημα των εταιρειών εξόρυξης και να μη τους παραχωρηθούν δημοτικές εκτάσεις για την έρευνά τους.

Βέβαια η πλειοψηφία του Δ. Σ., αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά το ρόλο της «Αυτοδιοίκησης» σαν μακρύ χέρι του κράτους, αποφάσισε, με απώλειες, την παραχώρηση των δημοτικών εκτάσεων.

Η Ομάδα Πρωτοβουλίας ΕΝΑΝΤΙΑ στην εξόρυξη υδρογονανθράκων, θεωρώντας ότι ο αγώνας αυτός θα είναι μακρύς και δύσκολος, σε συντονισμό με άλλους συμπατριώτες και συλλογικότητες που βρέθηκαν εκεί και κινούνται στην ίδια κατεύθυνση, σχεδιάζει τις επόμενες κινήσεις της, με νέα συνάντηση την Παρασκευή 30/3, 9μμ στην Ηγουμενίτσα και εξορμήσεις για την ενημέρωση του κόσμου.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εγκαίνια έκθεσης φωτογραφίας σήμερα στο POETA | Africa on the Square

0

Οι Αφρικανοί δεν βρίσκονται μόνο στις πλατείες των πόλεων και χωριών τους, αλλά και στις πλατείες της «Ευρώπης». Κάποιοι σαν μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς, όμως και πολλοί φτάνοντας πρόσφατα από διάφορες εμπόλεμες ζώνες! Στα πάρκα και στους δρόμους, στις φτωχογειτονιές του Λονδίνου, Βερολίνου, Παρισιού.

Λίγοι καταφέρνουν να ξεφύγουν από την αδικία του καπιταλισμού, την υποβάθμιση και την καταδίκη στο να θεωρούνται άνθρωποι δεύτερης αν όχι τρίτης κατηγορίας.

Οι φωτογραφίες αυτές είναι από το AFRICA ON THE SQUARE Festival στο Λονδίνο τον Οκτώβριο του 2017. Ένα φεστιβάλ που οργανώνεται όχι μόνο από τον Δήμο του Λονδίνου αλλά και από διάφορες ομάδες/συλλογικότητες.

Φωτογραφίες ανθρώπων που φαίνεται να έχουν ξεφύγει από τον διωγμό και την καταπίεση! Φωτογραφίες ανθρώπων που εγκαταλείποντας εμπόλεμες ζώνες ίσως πέρασαν και από την Ελλάδα αναζητώντας ένα μέλλον με ασφάλεια.

Σε αυτήν την έκθεση λοιπόν περιπλανιέται ο φωτογραφικός φακός στην Trafalgar Square του Λονδίνου.

Πέρα από τα σύνορα και την καταστολή, αλληλεγγύη!

Για μια καλύτερη Ζώη για όλους/όλες μας!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πορεία διαμαρτυρίας - καταγγελίας της «αναπτυξιακής» φιέστας της Κυβέρνησης στη Θεσσαλονίκη Ι ανακοίνωση της ΛΑ - ΑΑΣ

0

Η ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ καλεί την Τετάρτη 28 του Μάρτη σε συγκέντρωση στο Άγαλμα Βενιζέλου στις 18:00. Από εκεί θα ακολουθήσει πορεία διαμαρτυρίας - καταγγελίας της «αναπτυξιακής» φιέστας της Κυβέρνησης στο πλαίσιο του «Αναπτυξιακού» Συνεδρίου της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (26-28|3|2018).

Η «ΑΝΑΠΤΥΞΗ» τους βαθαίνει την

● φτώχια, ανεργία και εξαθλίωση
● εξάρτηση από ΗΠΑ-ΕΕ
● εμπλοκή στους πολεμικούς ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών

Για άλλη μια φορά, με αφορμή το «αναπτυξιακό» συνέδριο της Περιφέρειας της Κεντρικής Μακεδονίας, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ -με την υποστήριξη οικονομικών και πολιτικών παραγόντων του Συστήματος - προσπαθεί να ρίξει στάχτη στα μάτια των εργαζόμενων και της νεολαίας: ότι δήθεν έρχεται η ανάπτυξη, ότι τα μνημόνια τελειώνουν, ότι πλησιάζουν καλύτερες μέρες για τον λαό μας, ότι η χώρα μας αναβαθμίζεται γεωστρατηγικά.

Όμως, η πραγματικότητα δεν μπορεί να κρυφτεί. Η «ανάπτυξή» τους μόνο νέα δεινά φέρνει για τον λαό και τη χώρα.

Μετά την εφαρμογή του τρίτου μνημονίου ετοιμάζονται τα 88 αντιλαϊκά μέτρα του τέταρτου. Νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, νέα μείωση του αφορολόγητου που συμπληρώνουν την απλήρωτη και κακοπληρωμένη εργασία θα πλήξουν τα λαϊκά στρώματα.

Η ανεργία διατηρείται στα ύψη, οι ελαστικές μορφές εργασίας στο απόγειό τους, όπως και οι ενοικιάσεις εργαζομένων που κάνουν την εργατική τάξη φτηνό και ευέλικτο εργαλείο για την πιο μεγάλη εκμετάλλευση από ξένο και ντόπιο κεφάλαιο. Η φορεπιδρομή στα λαϊκά στρώματα συνεχίζεται. Η λαϊκή κατοικία βγαίνει στο σφυρί.

Οι ιδιωτικοποιήσεις -το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου- θα αυξηθούν το επόμενο διάστημα. Ετοιμάζεται η πλήρης αδειοδότηση της Eldorado (με το κόλπο της «διαιτησίας») για να ολοκληρώσει την πλήρη καταστροφή του περιβάλλοντος και την λεηλασία του ορυκτού πλούτου της Χαλκιδικής και της Β. Ελλάδας.

Ταυτόχρονα, με τον αντιαπεργιακό νόμο, τη καθημερινή τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, με την ένταση του αντιδημοκρατικού πλέγματος, το χτύπημα των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών. επιχειρείται να τσακιστεί κάθε αντίδραση των εργαζομένων και του λαού.

Συνολικά, βαθαίνει η εξάρτηση της χώρας από το ξένο ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο, υποθηκεύονται οι εργαζόμενοι και ο πλούτος της χώρας στα ιμπεριαλιστικά αφεντικά των ΗΠΑ και ΕΕ που παίρνουν τη μερίδα του λέοντος από την εκμετάλλευση των εργαζόμενων και τους ντόπιους κεφαλαιοκράτες να ‘χουν κυρίως το ρόλο του υπεργολάβου στο πλιάτσικο της χώρας που κάνουν οι ιμπεριαλιστές-πάτρωνες.

Μαζί όμως με το οικονομικό μνημόνιο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η πιο αμερικανόδουλη κυβέρνηση των τελευταίων χρόνων, έχει υπογράψει και το γεωστρατηγικό μνημόνιο. Παραχωρεί γη και ύδωρ στους αμερικανονατοϊκούς ιμπεριαλιστές επιδιώκοντας να επωφεληθεί από τη μοιρασιά της λείας που θα της αφήσουν. Η λεγόμενη αναβάθμιση της χώρας δεν είναι τίποτα άλλο από το βάθεμα της πολιτικοστρατιωτικής εξάρτησης της από τις ΗΠΑ. Η χώρα «αναβαθμίζεται» γοργά σε πλατφόρμα εξόρμησης του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού προς όλη την περιοχή (Βαλκάνια, Μέση Ανατολή, βόρεια Αφρική) προκειμένου να εκτοπίσει τον ρώσικο ιμπεριαλισμό αλλά και να συμμορφώσει τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές-«συμμάχους».

Σ’ αυτό τον επικίνδυνο ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό που συνεχίζει να προκαλεί πολέμους με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες, ξεριζωμένους πρόσφυγες και μετανάστες μπλέκει η κυβέρνηση το λαό και τη χώρα μας. Στο όνομα της εκμετάλλευσης των πηγών ενέργειας, όταν και αν θα έρθει, απ’ την οποία καθόλου δεν θα ωφεληθεί ο λαός μας, αλυσοδένει σφιχτά τη χώρα στα φιλοπόλεμα ιμπεριαλιστικά σχέδια.

ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ

Τη μαζική αντίσταση στην αντιλαϊκή επίθεση

Το αντιιμπεριαλιστικό-αντιπολεμικό κίνημα

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ

Στην πολιτική κυβέρνησης-κεφάλαιου-ΕΕ-ΔΝΤ

Στον ΠΟΛΕΜΟ και την ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗ!

Στην ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ!

26/3/2018

https://la-aas.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η Αριστερά μπροστά σε δύσκολα ερωτήματα και πιο δύσκολες απαντήσεις

5

Η όξυνση της αντιπαράθεσης ανάμεσα στις αστικές τάξεις Ελλάδας - Τουρκίας και η αύξηση των «ατυχημάτων» αποτελούν επικίνδυνους παράγοντες για τους λαούς και πυκνώνουν τα σύννεφα για το ενδεχόμενο μίας σύγκρουσης ή ακόμα και ενός πολέμου των δύο «συμμάχων» στα πλαίσια του ΝΑΤΟ. Στη χώρα μας, απέναντι σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση για το λαό, οι απαντήσεις που έρχονται από πολλές δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά δεν βρίσκονται σε μία αντιπολεμική - ανιιμπεριαλιστική κατεύθυνση αλλά σε μία απροκάλυπτη ή καλυμμένη «εθνικοπατριωτική» στάση. Ενώ κάποιοι άλλοι, υποτιμώντας την ιμπεριαλιστική εξάρτηση, προσπαθούν να ξεφύγουν μέσω ενός ανέξοδου «διεθνισμού».

Στη βάση αυτή δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι δεν αναπτύσσεται αντιπολεμικό - αντιιμπεριαλιστικό κίνημα αλλά είτε έχουμε κομματικές συγκεντρώσεις (ΚΚΕ) είτε εθιμικές κινητοποιήσεις (ΣΕΚ) με αποπροσανατολιστικό περιεχόμενο (δίκη ΧΑ - ανοικτά σύνορα). Μία προηγούμενη περίοδο είχαμε και συμμετοχή κάποιων (ΚΟΕ - ΑΡΔΗΝ κλπ) στα εθνικιστικά συλλαλητήρια για το «Μακεδονικό», που πήγαν για να …πιάσουν το σφυγμό του κόσμου που συγκεντρώθηκε σε αυτά.

Είναι φανερό ότι είμαστε πολύ μακριά από το «κλίμα» και τις κινητοποιήσεις που είχαν συγκλονίσει τη χώρα τόσο στους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας όσο και στον πόλεμο στο Ιράκ. Και αυτό βέβαια έχει να κάνει με τη γενικότερη οπισθοχώρηση του κινήματος αλλά κυρίως γιατί τα ερωτήματα και οι απαντήσεις βρίσκονται μέσα στη χώρα και όχι κάπου αλλού. Με αποτέλεσμα η τοποθέτηση και η στάση να έχουν βάρος, ευθύνη και επιπτώσεις. Εδώ αποκαλύπτεται το περιεχόμενο όλων των διακηρύξεων και η πραγματική ή ψεύτικη διάθεση για σύγκρουση με τους ξένους και ντόπιους δυνάστες του λαού. Ας γίνουμε όμως πιο συγκεκριμένοι.

Η περίπτωση του ΚΚΕ

Το ΚΚΕ καταγγέλλει σε όλους τους τόνους, τόσο στο «Ριζοσπάστη» όσο και στις ομιλίες και τις συνεντεύξεις του γραμματέα του Δ. Κουτσούμπα, τη μετατροπή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε «σημαιοφόρο του ΝΑΤΟ» στην περιοχή των Βαλκανίων και της Νοτιονατολικής Μεσογείου. Λέει συγκεκριμένα: «Όλες οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει αναλάβει ρόλο «σημαιοφόρου» του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στην περιοχή, με το αζημίωτο φυσικά, δηλαδή την προώθηση των συμφερόντων των ελληνικών μονοπωλίων» (ομιλία Δ. Κουτσούμπα στο Σύνταγμα). Στην τοποθέτηση αυτή είναι φανερή η αποτύπωση της άποψης του ΚΚΕ περί «ιμπεριαλιστικής Ελλάδας» που αναλαμβάνει ρόλους πολύ συγκεκριμένους αλλά και τόσο επιθετικούς θα συμπληρώναμε εμείς.

Και εκεί που θα περίμενε κάποιος η «ιμπεριαλιστική Ελλάδα» του ΚΚΕ να αποτελεί κίνδυνο για τους λαούς και τις χώρες της περιοχής, η τοποθέτηση προσαρμόζεται είτε πρόκειται για το «Μακεδονικό» είτε για την ένταση στα ελληνοτουρκικά. Σε δηλώσεις του ο Δ. Κουτσούμπας λέει πως «Προϋπόθεση είναι ότι πρέπει να αλλάξει εδώ -και τώρα και να υπάρξει δέσμευση- το Σύνταγμα της γειτονικής δημοκρατίας, πριν υπάρξει οποιαδήποτε συμφωνία, είτε για το όνομα ή μια συνολικότερη συμφωνία. Βασική προϋπόθεση και πρώτη εγγύηση που πρέπει να παρασχεθεί, η εξάλειψη των αλυτρωτισμών, των εθνικισμών και των διεκδικήσεων.» Μία τοποθέτηση πλήρως ενταγμένη στην «εθνική γραμμή» που βλέπει στην πΓΔΜ μια απειλή απέναντι στον «σημαιοφόρο του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ».
Ενώ για τα ελληνοτουρκικά εκτιμάει πως «Το επικίνδυνο σκηνικό συμπληρώνεται με την κλιμάκωση της επιθετικότητας της Τουρκίας η οποία αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας στο Αιγαίο, ιδιαίτερα τα σύνορα, μετά και την επισημοποίηση των διεκδικήσεων της Τουρκίας μέσα από ελληνικό έδαφος, κατά την πρόσφατη επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα.» Εδώ η «ιμπεριαλιστική Ελλάδα» του ΚΚΕ αντιμετωπίζει ανοικτό πρόβλημα αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων της και μάλιστα η κυβέρνησή της έχει δώσει τέτοια δικαιώματα. Στη συλλογιστική του ΚΚΕ η ντόπια αστική τάξη είναι «σημαιοφόρος» των πιο δολοφονικών δυνάμεων του πλανήτη (ΝΑΤΟ-ΗΠΑ), αλλά στην ελληνοτουρκική αντιπαράθεση δίνει «χώρο» στον αντίπαλο να αναθεωρήσει και να διεκδικήσει, δείχνοντας υποχωρητικότητα.

Συγνώμη που εμείς δεν θέλουμε να ακολουθήσουμε τη συγκαλυμμένη «εθνικοπατριωτική» συλλογιστική του ΚΚΕ, αλλά στην ιστορία δεν έχουμε δει καμία ιμπεριαλιστική χώρα να παραχωρεί και μάλιστα με δική της ευθύνη σπιθαμή εδάφους, θάλασσας ή αέρα από την κυριαρχία της, το αντίθετο συμβαίνει. Εκτός αν ο χαρακτήρας του «σημαιοφόρου» δεν είναι ιμπεριαλιστικός, όπως λέει το ΚΚΕ, αλλά βαθιά εξαρτημένος και υποτελής. Αλλά ακόμα και σε αυτή την περίπτωση (της εξάρτησης και της υποτέλειας) δεν χάνει τα τυχοδιωκτικά και επιθετικά του χαρακτηριστικά, διεκδικώντας αναβαθμισμένο ρόλο και θέση στην περιοχή με αντάλλαγμα την παραχώρηση στους ιμπεριαλιστές της χώρας και τη μετατροπή της «σε πεδίο βολής φτηνό».

Η περίπτωση ΚΟΕ και άλλων

Σε άρθρο του «Δρόμου της Αριστεράς» (9/2/2018) με τίτλο «Ό,τι είναι εθνικό δεν είναι εθνικιστικό» διαβάζουμε την εκτίμηση πως «Σε χώρες κυριαρχούμενες από μεγάλες δυνάμεις, σε χώρες όπου η μεγαλοαστική τάξη έχει συνταχθεί με τους εχθρούς της χώρας και του λαού, σε χώρες που μετατρέπονται σε σύγχρονες ημι-αποικίες και αδειάζουν από λαϊκή και εθνική κυριαρχία, ο πατριωτισμός και η ενότητα του λαού αποτελούν «όπλα φοβερά κάτω από τα κουρέλια». Και όλα αυτά για να δικαιολογήσουν την παρουσία τους στα εθνικιστικά συλλαλητήρια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη όπου, όπως λένε, «πήγαμε γιατί θέλαμε με τα δικά μας μάτια και τη δική μας κρίση να αποκτήσουμε μια πιο συνολική άποψη και γνώμη» (στο ίδιο).

Έτσι, λοιπόν, κατά την ΚΟΕ, στη χώρα μας αυτό που πρέπει να προταχθεί σαν κατεύθυνση μέσα στο λαό είναι ο πατριωτισμός – και αυτό μπορεί να δικαιολογήσει τη συνύπαρξή τους στα συλλαλητήρια με φασίστες και ακροδεξιούς. Εξάλλου υπάρχει και η σχετική εμπειρία από το «μακρινό» 2011 στην πλατεία Συντάγματος. Σε άρθρο του Ρ.Ρινάλντι στο «Δρόμο» (24/2/2018) διαβάζουμε πως «Υπό την απειλή πολέμου, η Ελλάδα χάνει τα Ίμια. Η κυβέρνηση δεν τόλμησε να διακηρύξει , έστω στα λόγια , ότι είναι ελληνικά νησιά.» για να κλείσει με την εκτίμηση ότι «Άλλοι ονειρεύονται πως ένα μεγάλο αντιιμπεριαλιστικό κύμα σε Ελλάδα, Τουρκία, Βαλκάνια θα βάλει τέλος στον κίνδυνο του πολέμου. Μακάρι να ήταν έτσι, αλλά δεν είναι. Η υπερβολή του αντινατοϊκού λόγου από τέτοιες δυνάμεις κρύβει το πάγωμα και την αμηχανία απέναντι στην απειλή της επεκτατικής Τουρκίας». Οπότε τι απομένει σαν διέξοδος για το λαό, σύμφωνα με αυτή την εκτίμηση, παρά μόνο η σύμπηξη ενός «εθνικοπατριωτικού μετώπου» για τη «σωτηρία της χώρας».

Σε δελτίο Τύπου της νεοσύστατης πρωτοβουλίας «ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ–RESTART» διαβάζουμε ότι «Με την πολιτική συνεχών υποχωρήσεων στον τούρκικο επεκτατισμό και την κλιμάκωση του τελευταίου, ο οποίος θέτει πλέον επίσημα θέμα αναθεώρησης της Συνθήκης της Λοζάνης αλλά και την αμφισβήτηση που εγείρει ο έλεγχος των συνόρων μας από το ΝΑΤΟ κορυφώνεται η απειλή στο τόξο Κύπρος-Αιγαίο-Θράκη σύμφωνα με την πάγια στρατηγική ΗΠΑ και Τουρκίας για τριχοτόμηση της περιοχής έως τον 25^ο μεσημβρινό. Τίθεται επομένως θέμα συνολικής αμφισβήτησης μας «ως χώρας και ως λαού». Είναι προφανές ότι κινείται σε «ανάλογο» πνεύμα με αυτό της ΚΟΕ και άλλων όπου η Ελλάδα παρουσιάζεται όχι απλά σαν «ψωροκώσταινα» αλλά σαν ένα «κλωτσοσκούφι» που ανά πάσα στιγμή κινδυνεύει από έναν «ακρωτηριασμό» και από «μία ιστορικών διαστάσεων καταστροφή ανάλογη του 1922» (από το ίδιο).

Στην περίπτωση αυτών των τοποθετήσεων η Ελλάδα παρουσιάζεται σαν να μην είναι αυτή με τις μεγαλύτερες δαπάνες για εξοπλισμούς (σε σχέση με το ΑΕΠ), χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, σαν να μη συνάπτει επιθετικούς άξονες  και σχέσεις με κράτη-δολοφόνους και αντιδραστικά καθεστώτα όπως αυτά του Ισραήλ και της Αιγύπτου, σαν να μην συμμετέχει σε μεγάλες πολυκλαδικές ασκήσεις με καθαρά επιθετικούς σκοπούς όπως αυτή του «Ηνίοχος 2018», χωρίς μία συγκροτημένη κεφαλαιοκρατική αστική τάξη που δεν έχει παραιτηθεί «από αυτό που ιστορικά της αναλογούσε».

Στις αντιλήψεις (ΚΚΕ - ΚΟΕ - άλλων) που πολύ συνοπτικά παρουσιάστηκαν πιο πάνω, ενώ υπάρχει μία τελείως διαφορετική εκτίμηση για το χαρακτήρα της χώρας και των διεθνών σχέσεών της, εν τέλει, υπάρχει ένας κοινός τόπος για τους κινδύνους που την απειλούν (ο αλυτρωτισμός της πΓΔΜ και ο τουρκικός επεκτατισμός) καθώς και για τις υποχωρήσεις της κυβέρνησης και γενικότερα συμφωνούν σε ένα «εθνικοπατριωτικό» πνεύμα που οι απολήξεις του είναι πολύ κοντά στις αστικές αντιλήψεις και πρακτικές. Εδώ είναι σημαντικό να μην ξεχνάμε ότι η ιστορία του ρεβιζιονισμού – ρεφορμισμού στη χώρα μας και η πρακτική του γύρω από τα «εθνικά ζητήματα» κινούνταν πάντα στην κατεύθυνση της «εθνικής ομοψυχίας» και της «εθνικής γραμμής». Από τη στάση του ΚΚΕ στην ελληνοτουρκική κρίση του 1987 μέχρι τη συμμετοχή του ΣΥΝ στα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία το 1992, η υποταγή στην κυρίαρχη αστική κατεύθυνση συνεχίζεται μέχρι τα σήμερα τόσο στις «παλιές» της όσο και στις «νέες» εκδοχές της. Με βασικό χαρακτηριστικό τον αποπροσανατολισμό του λαού και τον αφοπλισμό του απέναντι στην κυρίαρχη αστική και ιμπεριαλιστική προπαγάνδα και κατεύθυνση.

Τα δικά μας ερωτήματα και οι απαντήσεις

Στη δική μας αντίληψη οι απαντήσεις δεν μπορούν παρά να ξεπηδήσουν από την «ανάγνωση» των εξελίξεων στον κόσμο, την περιοχή και τη χώρα μας. Και μέσα από την εκτίμηση αυτών των εξελίξεων καλούμαστε να απαντήσουμε στο ερώτημα: ποιοι είναι οι κύριοι εχθροί του λαού και της χώρας μας; Απαντάμε λοιπόν όσο πιο καθαρά γίνεται ότι είναι οι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιες κεφαλαιοκρατικές αστικές τάξεις και προσανατολίζουμε την πάλη μας και καλούμε το λαό προς τα εκεί να στρέψει την πάλη του, αναπτύσσοντας ένα εργατικό-λαϊκό κίνημα που δεν θα μπαίνει κάτω από τις σημαίες των δυναστών του αλλά θα υψώνει τις δικές του σημαίες.

«Αναγνωρίζουμε, λοιπόν, την ύπαρξη πατρίδας και το απαραβίαστο των συνόρων, αλλά δεν οικοδομούμε πατριωτικό κίνημα. Αναγνωρίζουμε και προσβλέπουμε σε μια Ελλάδα ανεξάρτητη, αλλά δεν οικοδομούμε εθνικοανεξαρτησιακό κίνημα. Ανάλογα παλεύουμε και διακηρύσσουμε την ειρήνη και την εναντίωσή μας στον πόλεμο. Δεν οικοδομούμε πασιφιστικό κίνημα, δεν μπερδευόμαστε για το ποιος τροφοδοτεί τους πολέμους, τη βία. Και θα κάνουμε ό,τι περνάει απ’ το χέρι μας να ξεσηκωθεί ο λαός υπέρ της ειρήνης και κατά του πολέμου. Και θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας ώστε μέσα σ’ αυτή την πάλη και όσο είναι ζωντανή να οικοδομηθεί μια κομμουνιστική ταξική αντίληψη.» [από τις Θέσεις της 8^ης Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ(μ-λ), Απρίλης 2015]

Ιδιαίτερα στη σημερινή περίοδο η ανάπτυξη ενός μαζικού αντιπολεμικού - αντιιμπεριαλιστικού κινήματος είναι ζωτικής σημασίας τόσο για το λαό μας όσο και για τους λαούς της περιοχής.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ και ΜΟΝΙΜΟΙ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

0

Υπολογίζεται ότι οι συμβασιούχοι στα νοσοκομεία ξεπερνούν τους 10.000 μαζί με τους εργολαβικούς εργαζόμενους και τους συμβασιούχους του ΟΑΕΔ. Τα κενά που καλύπτουν αυτοί οι 10000 εργαζόμενοι είναι δεδομένο ότι είναι ζωτικής σημασίας. Πρόκειται για εργαζόμενους όλων των κλάδων: γιατρούς, διοικητικούς, τραυματιοφορείς, βοηθούς θαλάμων, βοηθούς φαρμακείου, καθαριστές, χειριστές ακτινολογικών μηχανημάτων, τραπεζοκόμους που δουλεύουν με συμβάσεις όχι γιατί καλύπτουν προσωρινές ανάγκες αλλά γιατί έτσι επιβάλουν κυβέρνηση -ΔΝΤ-ΕΕ στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα.(δεν είναι τυχαίο ότι μία από τις βασικές επιταγές των «δανειστών» είναι το πάγωμα των μόνιμων προσλήψεων). Οι συμβασιούχοι είναι εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας. Δεν έχουν καμία μισθολογική εξέλιξη. Κάθε τόσο που λήγει η σύμβαση βρίσκονται αντιμέτωποι με την ανεργία. Η συνδικαλιστική τους έκφραση αμφισβητείται καθημερινά. Είναι εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας γιατί νιώθουν ότι ενώ βγάζουν την ίδια δουλειά με τους μόνιμους αντιμετωπίζονται διαφορετικά από την κυβέρνηση και από τις διοικήσεις των νοσοκομείων.

Ο μόνος που μπορεί να βάλει φραγμό στις ευέλικτες σχέσεις εργασίας είναι οι εργαζόμενοι με τον αγώνα τους, οι συμβασιούχοι και οι μόνιμοι μαζί. Σε κάθε νοσοκομείο πρέπει να φτιαχτεί μια συντονιστική επιτροπή που θα συντονίζει τον αγώνα και θα βοηθά τους εργαζόμενους να αντιδρούν σε κάθε απόλυση επόμενου συναδέλφου με κινήσεις και δράσεις όπως μαζικές παραστάσεις και μπλοκαρίσματα υπηρεσιών των νοσοκομείων (χειρουργεία, γραφείο κίνησης ασθενών, πλυντήρια) για κάποιες ώρες. Για να προχωρήσει αυτός ο αγώνας θα πρέπει να απαντιούνται διάφορα ιδεολογήματα που προβάλει το σύστημα: Η μονιμοποίηση των συμβασιούχων δεν αδικεί τους άνεργους. Την ανεργία τη δημιουργεί το σύστημα για να πετυχαίνει χειρότερες εργασιακές συνθήκες. Λέγεται ότι δεν είναι «αξιοκρατική» η διαδικασία με την οποία επιλεγήκαν οι συμβασιούχοι και θα είναι αδιαφανής η μονιμοποίησή τους. Σ αυτό πρέπει να απαντήσουμε ότι το μοναδικό κριτήριο πρέπει να είναι το δικαίωμα στη δουλειά και οι κάθε είδους αξιολογήσεις (ΑΣΕΠ, κρίσεις ΕΣΥ) είναι φραγμοί που κρατούν τον κόσμο εκτός εργασίας. Η μονιμοποίηση δεν θα γίνει μέσω δικαστηρίων. Είναι ζήτημα διεκδίκησης και πάλης και αυτό απαιτεί αγώνες. Ποιοι θα κάνουν τον αγώνα; Οι συμβασιούχοι πρέπει να οργανωθούν σε κάθε νοσοκομείο και με τη στήριξη του σωματείου -όπου αυτό είναι εφικτό- να καλέσουν τους μόνιμους να είναι ουσιαστικά αλληλέγγυοι και συμμέτοχοι στον αγώνα τους. Έχουν κέρδος οι μόνιμοι να βοηθήσουν σε ένα τέτοιο αγώνα; Ναι, έχουν. Η εντατικοποίηση στη δουλειά που βιώνουν οι μόνιμοι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία καθώς και η δυσκολία του να εκπαιδεύουν συνεχώς νέους εργαζόμενους τους δίνει κάθε λόγο να βοηθήσουν στον αγώνα των συμβασιούχων για μονιμοποίηση.

Το τοπίο που διαμορφώνεται με τις συνεχείς συνταξιοδοτήσεις, τις ελάχιστες προσλήψεις και με τους συμβασιούχους να εναλλάσσονται διαρκώς δημιουργούν μια εκρηκτική κατάσταση στα νοσοκομεία με το κουρασμένο προσωπικό να βιώνει μια συνεχόμενη εντατικοποίηση. Κοντά στις περικοπές μισθών και την αξιολόγηση έρχεται να προστεθεί και η περικοπή του επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας. Το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας καθώς και το καθεστώς των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων εξετάζεται από μηδενική βάση. Αυτό σημαίνει ότι θα οριστεί επιτροπή που θα αποφασίσει ποιες κατηγορίες εργαζομένων τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα θα ανήκουν στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα καθώς και το ύψος του επιδόματος «επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας και οι κλάδοι που θα το παίρνουν. Στόχος της κυβέρνησης είναι η περικοπή του επιδόματος και ο περιορισμός των δικαιούχων. Αίτημα των υγειονομικών θα πρέπει να είναι ο χαρακτηρισμός του χώρου του νοσοκομείου ως ανθυγιεινού με ό,τι αυτό συνεπάγεται στα μισθολογικά, εργασιακά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ:

ΓΙΑ ΜΑΖΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ- ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΤΡΙΩΡΗ ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 29-03-2018

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ