ΚΚΕ(μ-λ) | Νέες περιπλοκές και εντάσεις στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς φέρνει η πρόταση Τραμπ

0

Με αλλαγή των όρων του πολέμου επιδιώκουν οι ΗΠΑ
να ξεπεράσουν το σημερινό αδιέξοδο στην Ουκρανία

Νέες περιπλοκές και εντάσεις στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς
φέρνει η πρόταση Τραμπ

1. Η νέα (δεύτερη) διοίκηση Τραμπ επιχειρεί και επιδιώκει να απαντήσει το βασικό πρόβλημα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού όπως αυτό έχει διαμορφωθεί στις εξελίξεις των τριών τελευταίων δεκαετιών: τη σχετική υποχώρησή του, το πλησίασμά του από τους αντιπάλους του (Ρωσία, Κίνα) που θέτει στην –όχι πολύ μακρινή– προοπτική την αμφισβήτηση της πρωτοκαθεδρίας του στο παγκόσμιο ταμπλό. Η εξέλιξη αυτή έχει παραγάγει και παράγει τριγμούς και χαλάρωση συνοχής στη Δυτική συμμαχία στην οποία ηγούνται οι ΗΠΑ και παλινδρομήσεις-μετατοπίσεις προς την άλλη πλευρά σε σημαντικές περιφερειακές δυνάμεις.

Συνεπώς, οι ΗΠΑ επιδιώκουν και αναζητούν την «αναθεώρηση» αυτού του συσχετισμού, την κατάκτηση της αδιαμφισβήτητης ηγεμονίας/κυριαρχίας στον κόσμο. Προς αυτόν και για αυτόν τον στρατηγικό στόχο κινούνται όλα τα κέντρα εξουσίας και οι κυρίαρχες δυνάμεις εντός των ΗΠΑ. Οι οξύτατες αντιθέσεις τους (που εκφράστηκαν ακόμα και εμφυλιοπολεμικά στη διάρκεια των τελευταίων προεδρικών εκλογών) αφορούν στις τακτικές επιλογές που θα υπηρετήσουν τον στόχο αυτό. Οι αντιθέσεις αυτές είναι σφοδρές (και δεν πρέπει να θεωρείται ότι έχουν επιλυθεί) γιατί είναι πολλές και κρίσιμες οι αντιφάσεις που παράγει κάθε τακτική επιλογή προώθησης του στόχου της παγκόσμιας ηγεμονίας/κυριαρχίας.

2. Η διοίκηση Τραμπ ήδη στα πρώτα βήματά της έχει αναδείξει τα δύο βασικά στοιχεία της πολιτικής με την οποία επιδιώκει να απαντήσει το ζητούμενο για τις ΗΠΑ:

α) τη γεωστρατηγική και ταυτόχρονα οικονομική ενίσχυση-αναβάθμιση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού με την επιβολή ελέγχου, την «προσάρτηση» ακόμα και την κατάκτηση σημείων και χωρών στρατηγικής σημασίας έτσι ώστε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός να θωρακιστεί και να εκτιναχτεί πολύ πάνω από τους αντιπάλους του.

β) Τη στοίχιση-καθυπόταξη των δυτικών συμμάχων του στις επιδιώξεις του.

Η διοίκηση Τραμπ απαιτεί τη χωρίς όρους πολιτική και οικονομική «επιστράτευση» των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών και της ΕΕ, ακόμα και της Αγγλίας, και βέβαια του Καναδά, πίσω από τη στρατηγική των ΗΠΑ. Αξιοποιεί και χρησιμοποιεί τη στρατηγική (πυρηνική) ισχύ της Ρωσίας και τη διαρκή σε όλα τα επίπεδα αναβάθμιση της Κίνας για να ασκεί οικονομικό, πολιτικό και τελικά στρατηγικό εκβιασμό στη «δική του» συμμαχία. Επισείει την (πραγματική) απειλή ότι χωρίς τη δική του ηγεμονία η «υπόλοιπη» Δύση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την ανερχόμενη «Ανατολή». Γι’ αυτό απαιτεί οι σύμμαχοί του να στοιχηθούν όπως κρίνει και χρειάζεται ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, χωρίς καμιά δέσμευση για την πορεία που θα ακολουθηθεί, τους ρόλους και τις θέσεις που θα βρουν οι σύμμαχοί του στην εξέλιξή της. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και ο δηλωμένος από τις ΗΠΑ αποκλεισμός των Ευρωπαίων από τις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ρωσίας και ο υποβιβασμός τους στο ρόλο του... εταίρου που απλώς θα συνυπογράψει την όποια προσωρινή συμφωνία, αν και όταν αυτή υπάρξει. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός διακηρύσσει συνεπώς πως «θα σώσει τη Δύση» από τους αντιπάλους της μέσω του MAGA που πρέπει όλη η Δύση να υπηρετήσει! Αυτήν την απαίτηση εκφράζει η κυνικότητα των αμερικάνικων παρεμβάσεων ακόμα και εντός των κυβερνήσεων και των πολιτικών συστημάτων των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών ή ο «οικονομικός παραλογισμός» του πολέμου των δασμών που συνοδεύεται με την απαίτηση εγκατάστασης των βιομηχανιών των άλλων... στις ΗΠΑ!

Είναι προφανές ότι οι δύο αυτές πολιτικές είναι αλληλένδετες. Η προώθηση της μιας είναι προϋπόθεση για την προώθηση της άλλης. Π.χ. η «κατάκτηση» (κυριολεκτική ή μεταφορική) της Γροιλανδίας ή η «προσάρτηση» του Καναδά προϋποθέτουν τη «σύμφωνη γνώμη» ή –πιο σωστά– τη στοίχιση των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών. Ας θυμηθούμε ότι η διοίκηση Μπάιντεν προς το τέλος της θητείας της είχε με ανάλογο πνεύμα «επιστρατεύσει» τον γιαπωνέζικο ιμπεριαλισμό στις αμερικάνικές ανάγκες στην περιοχή του Ειρηνικού. Αλλά βέβαια η επιδίωξη Τραμπ είναι πολύ μεγαλύτερης κλίμακας και άλλης –παγκόσμιας– τάξης μεγέθους.

3. Σε αυτή τη βάση η διοίκηση Τραμπ επιδιώκει να αντιμετωπίσει το ζήτημα της Ουκρανίας, το υπ’ αριθμόν ένα ζήτημα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, στο οποίο συμπυκνώνονται σήμερα όλα τα ζητήματα του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού και αποτυπώνεται με όρους πολέμου (που απειλήθηκε και απειλείται να φτάσει στα πυρηνικά) η κύρια ενδοϊμπεριαλιστική αντίθεση, αυτή μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας. Πρόκειται για έναν πόλεμο που οικοδόμησε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός μέσα από πολύχρονες προσπάθειες και εκβιασμούς (η φιλοδυτική πορτοκαλί «επανάσταση» που ανατρέπει τον νεοεκλεγμένο φιλορώσο Γιανούκοβιτς το 2004, η πρόταση ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ το 2008, το πραξικόπημα του Μαϊντάν το 2014) θεωρώντας ότι η Ουκρανία είναι ο «διάδρομος» μέσα από τον οποίο θα φτάσει στις πύλες της Μόσχας. Τον πόλεμο τον κήρυξε τελικά η Ρωσία το Φλεβάρη του 2022 και η κατάσταση στο πεδίο (με τις ΗΠΑ-Δύση να συμμετέχουν μέσω του καθεστώτος Ζελένσκι) έχει αναδείξει το γνωστό αδιέξοδο: την κατοχή του 20% της Ουκρανίας από τη Ρωσία, χωρίς να υπάρχει καμιά στρατιωτική προοπτική –με τους δοσμένους όρους– αναστροφής αυτής της πορείας. Ταυτόχρονα, όμως, με βάση τα στρατηγικά διακυβεύματα του πολέμου, οι ΗΠΑ δεν μπορούν και δεν πρόκειται να υποχωρήσουν ή να αποχωρήσουν από την Ουκρανία!

Η λεγόμενη και «ειρηνευτική» πρόταση Τραμπ επιδιώκει και αναζητά την τροποποίηση των σημερινών όρων του πολέμου στη βάση των αμερικανικών επιδιώξεων. Πιο συγκεκριμένα η πρόταση αυτή:

α) Ζητά από τη Ρωσία να δεχτεί και να υπογράψει την εγκατάσταση στην Ουκρανία ενός μεγάλου αριθμού (αναφέρονται 100.000-200.000) στρατευμάτων της Δύσης (Ευρωπαϊκά) με πλήρη και κάθε είδους οπλισμό. Τέτοιες είναι οι ποσοτικές και ποιοτικές προδιαγραφές της «ειρηνευτικής δύναμης» που ο Τραμπ θέλει να εγκατασταθεί στην Ουκρανία μετά τη «συμφωνία» που θα προτείνει στον Πούτιν. Γιατί αυτή η «ειρηνευτική δύναμη» δεν θα έχει ως κύρια αποστολή της τη διασφάλιση της καταλήστευσης από τις ΗΠΑ των σπάνιων γαιών και του πλούτου της Ουκρανίας, που «χρωστάει» σύμφωνα με τον Τραμπ στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Η δύναμη αυτή θα έχει τον ρόλο του εγκλωβισμού και της φθοράς μιας ανάλογης δύναμης που η Ρωσία θα χρειαστεί να παρατάξει στην Ανατολική κατεχόμενη από αυτήν Ουκρανία. Κυρίως και τελικά, η δύναμη αυτή θα είναι ένα στρατιωτικό τείχος της Δύσης που θα μπλοκάρει τη δυνατότητα εκ νέου αποκατάστασης των σχέσεων Ρωσίας-ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, που θα απαγορεύει την «έξοδο» του ρωσικού ιμπεριαλισμού προς την Κ. Ευρώπη, τα Βαλκάνια και συνολικά προς τη Δύση.

β) Απαιτεί πριν από όλα από τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές (και βέβαια από τους «πρόθυμους συμμάχους» από την Πολωνία και μέχρι την Ελλάδα...) να εκστρατεύσουν στην Ουκρανία, δίνοντας πολύ συγκεκριμένη μορφή στις οδηγίες Ρούτε του περασμένου Δεκέμβρη, σύμφωνα με τις οποίες οι Ευρωπαίοι οφείλουν να αντιληφθούν πως «είμαστε σε πόλεμο» και πως πρέπει ανάλογα να διαταχθούν και οι πολιτικές-οικονομικές τους επιλογές.

Ουσιαστικά, λοιπόν, η πρόταση Τραμπ επιδιώκει να βάλει στρατιωτικά τη Δύση μέσα στην Ουκρανία, ζήτημα που σήμερα αποτελεί απόλυτη «κόκκινη γραμμή» για τη Ρωσία που, ακόμα και για την αποστολή όπλων μεγάλου βεληνεκούς από τη Δύση, απειλεί να απαντήσει με τα λεγόμενα τακτικά πυρηνικά εναντίον των αποστολέων των όπλων.

Ταυτόχρονα, η πρόταση αυτή επιδιώκει την κυριολεκτική στράτευση των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών στον αμερικανικό στόχο της περίσφιξης-απώθησης-εξουθένωσης της Ρωσίας.

Σε αυτή τη βάση –αλλά και με το δεδομένο της ρωσικής κατοχής του 20% της Ουκρανίας– η πρόταση Τραμπ εμφανίζεται σήμερα να αποδέχεται την κατοχή αυτή ή –πιο σωστά– να μην ζητά σήμερα την επιστροφή των κατεχόμενων από τη Ρωσία εδαφών, αφού αυτό δεν θα είχε κανένα νόημα.

Τέλος, όσον αφορά την «δέσμευση» Τραμπ ότι η Ουκρανία δεν θα μπει στο ΝΑΤΟ, έχει την ίδια και μικρότερη ακόμα αξία από τις «διαβεβαιώσεις» που ΗΠΑ-Δύση έδιναν στον Γκορμπατσόφ ότι μετά την ένωση Δυτικής-Ανατολικής Γερμανίας το ΝΑΤΟ «δεν θα προχωρούσε» προς Ανατολάς!

4. Η διοίκηση Τραμπ εμφανίζεται να «επείγεται» για την προώθηση της πρότασης αυτής και το πιο πιθανό είναι ότι το εννοεί, καθώς ο παράγοντας «χρόνος» πιέζει τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό να διαμορφώσει απαντήσεις. Ωστόσο, αυτό καθόλου δεν σημαίνει ότι τόσο η Ρωσία όσο και οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές (και ο καθένας για τους δικούς του λόγους) θα ανταποκριθούν στην πρόταση αυτή.

Η Ρωσία επανειλημμένα και σε όλους τους τόνους έχει διακηρύξει πως αναζητά μια συμφωνία στην οποία η Ουκρανία που δεν θα κατέχει θα είναι το λιγότερο «αφοπλισμένη» και ίσως διαμοιρασμένη σε κομμάτια στις χώρες της περιοχής. Είναι συνεπώς δύσκολο έως απίθανο να δεχτεί από τη μια να ανακηρυχτεί «νικήτρια» του πολέμου και από την άλλη να υπογράφει την αναβάθμιση του πολεμικού μετώπου εναντίον της λίγες εκατοντάδες χιλιόμετρα πιο μακριά.

Πολύ περισσότερο, η Μόσχα διακηρύσσει και επιδιώκει μια «νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ευρώπη» και στα Βαλκάνια, δηλαδή αναβάθμιση του ιμπεριαλιστικού της ρόλου και των παγκόσμιων προοπτικών του. Πώς θα δεχτεί, λοιπόν, τη στρατιωτική και πολεμική αναβάθμιση της περίσφιξής της;

Οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές βρίσκονται ήδη κάτω από το μεγάλο βάρος των δικών τους ζητημάτων. Ύφεση, αποβιομηχάνιση, πολιτική αστάθεια αντιμετωπίζει το Βερολίνο εν μέσω κλιμάκωσης της ενεργειακής εξάρτησής του από τις ΗΠΑ και με τους γνωστούς στρατιωτικούς-στρατηγικούς περιορισμούς που έχει για μια ολοκληρωμένη εκδήλωση των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεών του. Ήττες και αποχωρήσεις από την Αφρική γνωρίζει ο γαλλικός ιμπεριαλισμός που επίσης βρίσκεται σε συνθήκες παρατεταμένης πολιτικής αστάθειας. Όλα αυτά ενώ παράλληλα στη Μέση Ανατολή εξελίσσεται μια αναδιάταξη δυνάμεων και συνόρων, όπου οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές έχουν ασθενή ή και καθόλου επίδραση. Πώς, λοιπόν, ενώ αντιμετωπίζουν όλα αυτά που ενδεικτικά αναφέραμε (αλλά και τις επιδιώξεις Τραμπ για Γροιλανδία, Καναδά κ.λπ.) θα δεχτούν μιας τέτοιας τάξης εμπλοκή στην Ουκρανία σαν αυτή που προβλέπει η πρόταση Τραμπ; Μια εμπλοκή που στην πραγματικότητα θα σημαίνει ότι υποχρεώνονται να εγκαταλείψουν τις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις τους όπου αλλού, να επιβαρύνουν πολύ περισσότερο την κατάσταση στο εσωτερικό των χωρών τους και να «αφιερωθούν» στην υπηρέτηση του αμερικάνικου σχεδίου;

Τις δικές της ανησυχίες για την πρόταση Τραμπ είναι βέβαιο ότι έχει και η Κίνα που ήδη ζήτησε να έχει «θέση» στη συζήτηση για την Ουκρανία σαν διοργανωτής της συνάντησης Τραμπ-Πούτιν στο έδαφός της. Είναι ενδεχόμενο στο επόμενο διάστημα η στρατηγική συνεργασία Ρωσίας-Κίνας να εμφανιστεί σαν ένας ακόμα «διπλωματικός» παράγοντας τροποποίησης-αναίρεσης της πρότασης Τραμπ.

5. Κάτω από το σύνολο αυτών των αντιθέσεων και των αντιφάσεων είναι ερώτημα που μέλλει να κριθεί στο επόμενο διάστημα αν και ποιες πλευρές της πρότασης αυτής μπορεί να προχωρήσουν προσωρινά, αν δηλαδή θα υπάρξει ένας κάποιος προσωρινός και εύθραυστος συμβιβασμός. Ωστόσο, και σε κάθε περίπτωση, η πρόταση Τραμπ μόνο «ειρηνευτική» δεν είναι, μόνο στο «τέλος του πολέμου» στην Ουκρανία δεν αποσκοπεί. Εκεί που πραγματικά αποσκοπεί είναι στην αλλαγή των όρων του πολέμου έτσι ώστε οι ΗΠΑ να μπορέσουν να ξεπεράσουν το σημερινό αδιέξοδο που αντιμετωπίζουν κάνοντας αυτόν τον πόλεμο δι’ αντιπροσώπου απέναντι σε μια ιμπεριαλιστική δύναμη, με το στρατιωτικό και στρατηγικό βάθος που έχει η δύναμη αυτή.

Με βάση όλα τα προηγούμενα που αναφέραμε, είναι φανερό ότι αυτό που σίγουρα θα φέρει η πρόταση Τραμπ είναι νέες περιπλοκές και εντάσεις στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, αλλά και όξυνση των συγκρούσεων στο ουκρανικό πεδίο. Ήδη οι δηλώσεις Βανς για ένταση των οικονομικών και των στρατιωτικών δράσεων ενάντια στη Ρωσία «αν δεν δείξει καλή πίστη στην πρόταση Τραμπ» (δήλωση που αργότερα ανασκευάστηκε –δείγμα και αυτό των παλινωδιών και των αδιεξόδων των διάφορων ιμπεριαλιστών και των ΗΠΑ) αποτελούν μαρτυρία του πραγματικού χαραχτήρα που έχει αυτός ο αμερικάνικος εκβιασμός προς συμμάχους και αντιπάλους. Με την πρόταση Τραμπ το «μαζί μας ή εναντίον μας» του Μπους του νεότερου το 2001 μετά τους Δίδυμους Πύργους, επαναλαμβάνεται σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα και προς κάθε κατεύθυνση και σε συνθήκες πολύ θερμότερου ανταγωνισμού με έναν πόλεμο που διαρκεί ήδη τρία χρόνια μέσα στο κέντρο της Ευρώπης!

Οι «αναλύσεις» για «νέα Γιάλτα» και τα σχέδια περί «ανοικοδόμησης» (στην Ουκρανία, στη Γάζα και όπου αλλού) είτε ανήκουν στη σφαίρα της πολιτικής ηλιθιότητας, είτε στοχεύουν στην παραπλάνηση και τον αφοπλισμό των λαϊκών μαζών! Το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα γενικά βρίσκεται στην φάση της «κατεδάφισης» και της καταστροφής και όχι της «ανοικοδόμησης» και της «ανάπτυξης». Όπως τα «σχέδια ανοικοδόμησης» της Ουκρανίας φανερά επιχειρούν να αποπροσανατολίσουν από τη φρίκη του πολέμου και του μαύρου μέλλοντος που περιμένει τον ουκρανικό λαό, έτσι και η «ανοικοδόμηση» της Γάζας είναι ένα πολύ μικρό φύλο συκής που μάταια προσπαθεί να κρύψει τις αμερικανικές πλάτες στην «τελική λύση» του σιωνιστικού κράτους, δηλαδή την εκδίωξη του λαού της Παλαιστίνης από τη γη του, αλλά και τον εκβιασμό στα αντιδραστικά αραβικά καθεστώτα για επανεκκίνηση των «Συμφωνιών του Αβραάμ».

Προσπερνώντας, επίσης, την ιστορική διαστρέβλωση και τον γνωστό χυδαίο αντικομμουνισμό για το τι ήταν η Γιάλτα, χρειάζεται να διαδηλώσουμε πως η πρόταση Τραμπ δεν είναι μια πρόταση «ειρηνικού διακανονισμού» του κόσμου. Δεν είναι το «τέλος του πολέμου». Είναι άλλο ένα βήμα στην προετοιμασία του Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Με ανελέητους ανταγωνισμούς, με τυχοδιωκτισμούς κάθε μορφής και κλίμακας, οι ιμπεριαλιστές μόνο αυτήν την προοπτική μπορούν να οικοδομήσουν για να απαντήσουν στα αδιέξοδα αυτού του βάρβαρου και σάπιου συστήματος.

Η μαζική αντιιμπεριαλιστική πάλη, το Μέτωπο Πάλης των Λαών απέναντι σε όλους τους φονιάδες του πλανήτη, που θα εμπνέεται και θα καθοδηγείται από την επαναστατική κομμουνιστική προοπτική είναι η μοναδική πραγματική απάντηση.

Κυριακή 16 Φλεβάρη 2025

Το ΠΓ του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Απεργιακός Αύγουστος στην Ευρώπη

0

Σε απεργιακές κινητοποιήσεις βρίσκονται τον τελευταίο καιρό εργαζόμενοι σε αρκετές μητροπόλεις της Ευρώπης. Στη Βρετανία η 8ήμερη απεργία στο μεγαλύτερο λιμάνι εμπορευματοκιβωτίων της χώρας έχει δημιουργήσει αντιδράσεις από την εταιρία, που προσπαθεί να βρει αντίμετρα για να ελαχιστοποιήσει τον αντίκτυπο των κινητοποιήσεων. Παρ’ όλα αυτά, οι σχεδόν 2.000 εργαζόμενοι του λιμανιού του Φέλιξστοου δεν υποχωρούν και απαιτούν αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος ζωής. Η εταιρία που διαχειρίζεται τις φορτοεκφορτώσεις έχει κάνει πρόταση στους εργαζόμενους για υποτυπώδεις αυξήσεις που σε καμία περίπτωση δεν ισοσταθμίζουν τη ραγδαία αύξηση του πληθωρισμού ο οποίος έχει πιάσει νέο υψηλό 40ετίας.

Οι εργαζόμενοι, μη δεχόμενοι τα ψίχουλα που τους «πετάνε» οι εργοδότες, απέρριψαν την πρόταση και προχώρησαν στην απεργία. Λίγες μέρες πριν, στις 18 Αυγούστου, σε απεργία κατέβηκαν οι εργαζόμενοι στους σιδηροδρόμους και στα ταχυδρομεία, διεκδικώντας αυξήσεις στους μισθούς με βάση τις ραγδαίες αυξήσεις στα προϊόντα και στα είδη πρώτης ανάγκης. Συνέχεια έδωσαν και οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες του Λονδίνου καθώς οι εργαζόμενοι στο μετρό και τα λεωφορεία μπήκαν και αυτοί στον απεργιακό «χορό». Οι ραγδαίες αυξήσεις στην ενέργεια, απότοκο του πολέμου στην Ουκρανία, έχουν «ματώσει» τα λαϊκά νοικοκυριά τα οποία αδυνατούν πλέον να τα βγάλουν πέρα και οδηγούν τους εργαζόμενους στη διεκδίκηση μισθών.

Απεργίες προβλέπεται να ξεσπάσουν και από Σεπτέμβρη καθώς ήδη οι ποινικολόγοι σε Βρετανία και Ουαλία έχουν ψηφίσει υπέρ της προκήρυξης απεργίας επ' αόριστον. Οι δικηγόροι που αναλαμβάνουν ποινικές υποθέσεις βλέπουν τους μισθούς να συρρικνώνονται ενώ ο φόρτος να αυξάνεται λόγω της προηγούμενης κατάστασης με την πανδημία που οδήγησε σε εκκρεμότητα 58.000 υποθέσεις.

Στην Πορτογαλία οι εργαζόμενοι στην Portway, εταιρία επίγειας εξυπηρέτησης στα αεροδρόμια, προχώρησαν σε απεργία με το 90% των εργαζομένων να συμμετέχουν σε αυτήν. Παράλληλα στη γειτονική Ισπανία το προσωπικό καμπίνας της Iberia express ανακοίνωσε 10ήμερη απεργία μέχρι να ικανοποιηθούν τα μισθολογικά τους αιτήματα και οι πιλότοι της Easyjet στην Ισπανία ανακοίνωσαν και αυτοί απεργία, απαιτώντας νέα συλλογική σύμβαση και να επιστρέψουν στο καθεστώς εργασίας που υπήρχε πριν από την πανδημία.

Την Κυριακή που πέρασε κινητοποιήσεις έγιναν σε όλη τη χώρα από τις καμαριέρες οι οποίες προχώρησαν σε γενική απεργία με το σύνθημα Basta, εν μέσω τουριστικής σεζόν. Οι εργαζόμενες διαμαρτύρονται για τις άθλιες συνθήκες εργασίας και την πολύ κακή μεταχείρισή τους από τους εργοδότες στον τουρισμό. Το 99% του κλάδου είναι γυναίκες και διαμαρτύρονται για τον τεράστιο φόρτο εργασίας. Συχνά τους ζητιέται να καθαρίζουν 20 και 30 δωμάτια τη μέρα, ενώ χρειάζονται το λιγότερο 20 λεπτά για να καθαρίσουν ένα δωμάτιο, και να εργάζονται σε 48ωρη βάση τα Σαββατοκύριακα.

Στην Ολλανδία οι εργαζόμενοι στην κρατική σιδηροδρομική εταιρία NS Railways προχώρησαν την περασμένη Τρίτη σε πανεθνική απεργία με αποτέλεσμα να παραλύσει το σιδηροδρομικό δίκτυο. Οι σχεδόν 39.000 εργαζόμενοι διεκδικούν αυξήσεις 100 ευρώ μηνιαίως αλλά και θέσπιση ελάχιστης ωριαίας αποζημίωσης στα 14 ευρώ. Παράλληλα διαμαρτύρονται για την αναστολή των διαπραγματεύσεων συλλογικής σύμβασης από τη μεριά της εταιρίας.

Οι δηλώσεις του γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, που προβλέπει το τέλος της «αφθονίας», «των βεβαιοτήτων» και «της ανεμελιάς», είναι κυνική ομολογία ότι έρχονται μαύρες μέρες για τους εργαζόμενους και ακόμα και σε μια ιμπεριαλιστική χώρα όπως η Γαλλία οι εργαζόμενοι θα χρειαστεί να «σφίξουν το ζωνάρι» και να σκύβουν το κεφάλι μπροστά στην ακρίβεια και τα νέα μέτρα. Παρ’ όλα αυτά, οι δηλώσεις τύπου Μαρίας Αντουανέτας δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια που βρίσκει διεξόδους αγώνα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΥΡΩΠΗ - ΠΑΝΔΗΜΙΑ | Όταν η αγορά γίνεται θανατηφόρα.

0

Πώς οι πιέσεις για την ιδιωτικοποίηση της υγειονομικής και της μακροχρόνιας περίθαλψης έβαλαν σαθρά θεμέλια στην Ευρώπη για την αντιμετώπιση της πανδημίας.*

Στη συνέχεια παραθέτουμε κάποια αποσπάσματα από την εισαγωγή και τα συμπεράσματα της έκθεσης του Παρατηρητήριου της Ευρώπης των Εταιρειών (Corporate Europe Observatory, CEO)[1].

Από τα νοσοκομεία ως τους οίκους παροχής μακροχρόνιας φροντίδας, αυξάνονται τα στοιχεία ότι η ανατεθειμένη σε εξωτερικούς συνεργάτες και προσφερόμενη από ιδιώτες υγειονομική και ιατρική περίθαλψη έχουν υποβαθμίσει σημαντικά την ικανότητα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ)   να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά την COVID-19. Η ΕΕ πρέπει να απορρίψει τους εκπροσώπους των ομάδων συμφερόντων του ιδιωτικού τομέα που ψιθυρίζουν στο αυτί της, να απομακρυνθεί από τον τύπο της οικονομικής διακυβέρνησης που έχει επιταχύνει την απελευθέρωση της υγειονομικής και ιατρικής περίθαλψης και να θέσει αντιθέτως τις δημόσιες παροχές στον πυρήνα της στρατηγικής της. Εάν όχι, θα διακυβευτούν περισσότερες ζωές.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Brexit: ένας συμβιβασμός με πολλούς «αστερίσκους» - Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)

0

Ευρωπαϊκή Ένωση και Μ. Βρετανία κατέληξαν την παραμονή των Χριστουγέννων σε Συμφωνία, η οποία φιλοδοξεί να ορίσει το πλαίσιο των μελλοντικών σχέσεών τους, από την 1η Ιανουαρίου 2021. Σίγουρα αποτελεί – ανεξάρτητα από τη συνέχεια – μια από τις σημαντικότερες εξελίξεις στην ιστορία της Ε. Ε.

Από το δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου του 2016 και μέχρι σήμερα δεν έγινε ξεκάθαρο τι ακριβώς σήμαινε το Brexit. Μετά από δύο παραιτήσεις πρωθυπουργών, ο Τζόνσον προσπάθησε να καθορίσει τη σημασία της λέξης, υποσχόμενος να «ολοκληρώσει το Brexit» με τρόπο που να ανακτά η Βρετανία την πολιτική, νομική και οικονομική «κυριαρχία» της χώρας. Ωστόσο είναι αβέβαιο αν πέτυχε ένα «σκληρότερο Brexit» από εκείνο που επιζητούσε η προκάτοχός του, Μέι.

Μέχρι στιγμής έχει δημοσιευτεί μια περιληπτική μορφή της συμφωνίας, αλλά το βασικό περίγραμμά της είναι γνωστό εδώ και μήνες. Η Ε.Ε. προσέφερε μια λίγο πιο βελτιωμένη εκδοχή της σχέσης της με τον Καναδά. Δεν καλύπτονται καθόλου κρίσιμα ζητήματα, όπως η εξωτερική πολιτική, ασφάλεια και άμυνα. Θολό επίσης το ζήτημα ανοικτών συνόρων στην Ιρλανδία ενώ εκκρεμεί το Γιβραλτάρ.

Εκτός από την ανακούφιση που εκφράστηκε από τα δύο μέρη, όλα δείχνουν ότι ο «πήχης» χαμήλωσε αρκετά και ότι, στο φόντο των τεσσάρων προηγούμενων δεκαετιών, ήταν ο λιγότερο φιλόδοξος συμβιβασμός. Αυτό εξηγείται αν αναλογιστούμε την φάση που έχει μπει το παγκόσμιο καπιταλιστικό –ιμπεριαλιστικό σύστημα, μεσούσης της πανδημίας και με οξυμένες όλες τις αντιφάσεις και αδιέξοδα του,σε συνδυασμό με τα «εσωτερικά» μέτωπα της κάθε πλευράς. Δεδομένα που στην περίοδο που ανοίγεται μετά την μη εκλογή Τραμπ διευρύνουν τις αβεβαιότητες και την ρευστότητα για την πορεία της κρίσης και τις σχέσεις μεταξύ των ιμπεριαλιστών.

Σε μια Βρετανία κουρασμένη από τη διαμάχη γύρω από το Brexit, η ανακοίνωση του Εργατικού Κόμματος πως θα ψηφίσει όποια συμφωνία, αποτελεί ανακούφιση για την κυβέρνηση Τζόνσον αλλά όχι και ένα τέλος στην αβεβαιότητα. Τα ανοικτά ζητήματα υποδηλώνουν ότι τα «στρατόπεδα» εντός Βρετανίας, σε ότι αφορά τη σχέση με την Ευρώπη, ενδεχομένως να μην εξαφανιστούν, αλλά να αναδιαταχθούν. Στο νέο σκηνικό που διαμορφώνεται η Βρετανία φαίνεται να οδεύει σε μια πολύ πιο απόμακρη σχέση με την Ε.Ε., από ότι ανέμενε μετά το δημοψήφισμα .

Η ενιαία στάση της Ε.Ε. στο Brexit καθόλου δεν αμβλύνει τα προβλήματα συνοχής που τη ταλανίζουν. Το γεγονός ότι η συμφωνία «έδεσε», μετά την απομάκρυνση του Μπαρνιέ από τις διαπραγματεύσεις και την ανάληψή της από το δίδυμο Τζόνσον - Λάιεν, δείχνει κάποια παράκαμψη της Γαλλίας. Πρόκειται για μια αμοιβαία υποχώρηση που η διάρκειά της δεν θα κριθεί βασικά από τις νέες διαπραγματεύσεις που προβλέπει η Συμφωνία αλλά από ουσιαστικότερα γεωπολιτικά ζητήματα. Το Λονδίνο έχει την επιλογή να ακολουθήσει τον δικό του δρόμο, ωστόσο, όπως είπε ο Τζόνσον, …«το σημαντικό είναι το πώς αυτό θα το χρησιμοποιήσουμε και αξιοποιήσουμε στο έπακρο». Πολύ δύσκολο σε ένα μεταβαλλόμενο διεθνές σκηνικό με βασικό χαρακτηριστικό του, την όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)
Αθήνα 26/12/2020

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Βλάσφημοι» Πολωνοί νέοι βανδάλισαν το άγαλμα του Ρήγκαν!

1

Βαρσοβία. Λεωφόρος Ουγιαζντόφσκιε. Απέναντι από το κτίριο της αμερικάνικης πρεσβείας στέκει από το 2011 το τριών μέτρων άγαλμα του αμερικάνου προέδρου Ρόναλντ Ρήγκαν . Τοποθετήθηκε το 2011 στην εκατοστή επέτειο της γέννησης του. Χορηγός το ίδρυμα και η βιβλιοθήκη! Ρήγκαν στην Καλιφόρνια. Την αποκάλυψη του αγάλματος έκανε ο πρώην πρόεδρος της Πολωνίας και ηγέτης της Αλληλεγγύης, Λέχ Βαλέσα. Ο γλύπτης Βλαντισλάβ Ντούντεκ κατασκεύασε το άγαλμα με οδηγό τις φωτογραφίες του Ρήγκαν όταν αυτός μίλησε μπροστά στην Πύλη του Βρανδεμβούργου το 1987. Τότε με χαρακτηριστική έπαρση είχε ζητήσει από τον Γκορμπατσόφ να ανοίξει την πύλη και να γκρεμίσει το τείχος.

Για την νέα αστική τάξη της Πολωνίας ο Ρήγκαν τιμάται περίπου ως «εθνικός ήρωας». Η φιλοπόλεμη και επιθετική πολιτική που άσκησε θεωρείται ένας από τους κύριους λόγους της σοβιετικής κατάρρευσης και της απώλειας της γεωπολιτικής επιρροής της Μόσχας στην Πολωνία. Γι αυτό, όταν έγινε γνωστός ο βανδαλισμός του αγάλματος του αμερικανού πολιτικού, προκλήθηκε σοκ στα κυβερνητικά και δημοσιογραφικά γραφεία. Πως γίνεται να υπάρχουν τόσο και τόσοι «αχάριστοι» και «βλάσφημοι» Πολωνοί;

Καθεστωτικοί διανοούμενοι, δημοσιογράφοι και πολιτικοί έσπευσαν να καταδικάσουν την πράξη και να χαρακτηρίσουν βάρβαρους! τους διαδηλωτές που επιτέθηκαν στην μορφή ενός δίκαιου Αμερικανού! Και να την χρεώσουν στα παιδιά των κομμουνιστών που θέλουν να εκδικηθούν τον άνθρωπο που τους στέρησε την εξουσία! Οι δημοτικές αρχές αμέσως έστειλαν συνεργεία να καθαρίσουν το μνημείο.

Ο βανδαλισμός του αγάλματος του Ρήγκαν ο οποίος ήταν μεταξύ άλλων και πολέμιος των αμβλώσεων αλλά και της μορφής της άλλης «ιερής αγελάδας» της πολωνικής ελίτ, του Πολωνού πάπα Ιωάννη -Παύλου του Β΄, φυσικά και δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας σκοτεινής κομμουνιστικής συνομωσίας. Αλλά συνέπεια της αυξανομένης δίκαιης κοινωνικής αγανάκτησης που διακατέχει την νέα γένια της Πολωνίας. Η οποία έχει συνδέσει , και σωστά, τα πρόσωπα αυτά με το σημερινό καθεστώς της διευρυμένης ανισότητας , της μεγάλης καταπίεσης και του βαθύ συντηρητισμού. Ο νόμος για τις αμβλώσεις ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι….. 

π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ευρωπαϊκή Σύνοδος - Ταμείο Ανάκαμψης: Ένας ακόμη συμβιβασμός που μεταθέτει τα προβλήματα του ευρωπαϊκού ιμπεριαλιστικού συνασπισμού και αναδεικνύει τα όριά του

0

Τελικά ο «λευκός καπνός» που βγήκε από την Σύνοδο των Ευρωπαίων για το Ταμείο Ανάκαμψης –επικύρωσε και αποτύπωσε μέσα σε έντονο κλίμα αντιπαραθέσεων και ύστερα από δύο «αγρύπνιες» διαπραγματεύσεων τα όρια αυτού του ιμπεριαλιστικού συνασπισμού:

1. Άλλαξε το αρχικό «μίγμα» κεφαλαίων από δύο τρίτα επιχορηγήσεις και ένα τρίτο δάνεια , περίπου στο… μισό-μισό. Μετά από εξαντλητικές διαπραγματεύσεις, σε μία Σύνοδο που ξεπέρασε το ιστορικό ρεκόρ διάρκειας εκείνης του Δεκεμβρίου του 2000 για τη Συνθήκη της Νίκαιας, οι «27» συμφώνησαν ότι το Ταμείο Ανάκαμψης θα αποτελείται από επιχορηγήσεις ύψους 390 δισ. ευρώ και δάνεια 360 δισ. ευρώ. Αυτό αποτελεί μία σημαντική υπαναχώρηση από τη θέση ότι δήθεν η ΕΕ θα ενίσχυε αποφασιστικά όσες οικονομίες- ειδικά όσον αφορά τις εξαρτημένες χώρες- είχαν δεχτεί πολύ σημαντικά πλήγματα εξ αιτίας της κρίσης που προκάλεσε η πανδημία και ο εγκλεισμός.
   
2. Μπορεί τυπικά να μην θεσμοθετήθηκε το βέτο για όσες χώρες κρίνουν ότι αδικούνται απέναντι σε κάποιες άλλες που «δεν τηρούν τους όρους» ωστόσο η παραπομπή στην Κομισιόν των διατυπωμένων ενστάσεων καθυστερεί σημαντικά και σε βάθος χρόνου(μπορεί και μέχρι το 2026 που λήγει τελικά το πρόγραμμα !) την τελική έγκριση των επιχορηγήσεων.
   
3. Καθιερώνεται συστηματική Εποπτεία και Έλεγχος των παροχών για κάθε χώρα σε αντιστοιχία με το πόσο οι κυβερνήσεις προωθούν «μεταρρυθμίσεις» δηλαδή πόσο προσαρμόζονται μέτρα που αφορούν κατά βάση τις εργασιακές σχέσεις, τα ασφαλιστικά δικαιώματα και την λεγόμενη «αυστηροποίηση» προς τα κάτω.
   
4. Οι λεγόμενες «φειδωλές» χώρες (Ολλανδία, Αυστρία, Σουηδία, Δανία) λαμβάνουν πολύ μεγαλύτερες επιστροφές φόρων από το Πολυετές Πρόγραμμα του Προϋπολογισμού που με αυτή την υποχώρηση δεν περικόπτεται.
   
5. Ωστόσο πολυδιαφημισμένα προγράμματα «ευρωπαϊκής ενοποίησης» όπως αυτό για την Υγεία στα πλαίσια μίας ενιαίας ευρωπαϊκής πολιτικής ή του περιβαντολλογικού εγκσυχρονισμού της αγροτικής οικονομίας , που βέβαια προωθούσαν γενικότερες και ειδικότερες επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών του σκληρού πυρήνα της ΕΕ, προς το παρόν αναβάλλονται…..
   
6. Στο τέλος της μέρας ή καλύτερα της… νύχτας επιβλήθηκαν και τρεις σε πανευρωπαϊκή κλίμακα φόροι επί της κανανάλωσης, δηλαδή θα την πληρώσουν πάλι οι ευρωπαϊκοί λαοί: τέλος για το πλαστικό, ψηφιακός φόρος, τέλος για την αντικατάσταση του άνθρακα !
   

Τρία είναι τα γενικά συμπεράσματα που πρέπει να υπογραμμιστούν: Και με το λιγότερο «φειδωλό» και με το περισσότερο «φειδωλό» πρόγραμμα ο στόχος ήταν η ενίσχυση του ευρωπαϊκού κεφαλαίου με όλες τις ιεραρχήσεις και τις εθνικές κατανομές δύναμης και ειδικά εντός του σκληρού ιμπεριαλιστικού πυρήνα. Φειδωλό μέχρι… πενίας για τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα το πρόγραμμα στήριξης και με την προηγούμενη εκδοχή του , με την ανακατανομή του μίγματος κεφαλαίων εξ ανάγκης πιέζει τις εξαρτημένες χώρες της ΕΕ και σίγουρα δημιουργεί ένα πιο σφιχτό πλαίσιο : απέναντι κυρίως στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και περιορίζει τις προσπάθειες αντιμετώπισης της ανεργίας ακόμα και στο αποδεκτό για όλες τις αστικές μερίδες, αντεργατικό πλαίσιο. Με αυτή την έννοια το πλαίσιο για τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα γίνεται ακόμα πιο ασφυκτικό και το «κενό ή η καθυστέρηση ρευστότητας» θα αναπληρωθεί με νέο «αίμα» εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων.
Το δεύτερο συμπέρασμα αφορά στον λεγόμενο γαλλογερμανικό άξονα που φάνηκε πολύ λίγος για να αντιμετωπίσει την συντονισμένη πίεση των «τεσσάρων». Το ζήτημα όμως είναι βαθύτερο: Πέρα από το ότι ηαντίδραση «των τεσσάρων» -γεγονός όχι αμελητέο- εκφράζει υπαρκτές και κυρίαρχες τάσεις μέσα στην ΕΕ ακόμα και (προφανώς) μέσα στη Γερμανία , η αδυναμία αυτή και όπως εκδηλώθηκε είναι κυρίως πολιτική και έχει σχέση με τις αποκλίσεις στρατηγικών στόχων των δύο κυρίαρχων ιμπεριαλιστών της ΕΕ. Και όχι μόνο στα οικονομικά ζητήματα.
Σε συνδυασμό με τα παραπάνω το μίγμα κεφαλαίων του Ταμείου Ανάκαμψης και ως προς τις εσωτερικές του αναλογίες και συνολικά είναι πολύ μικρότερο ποιοτικά και ποσοτικά συγκρινόμενο με το πρόγραμμα στήριξης του , ενιαίου εθνικά, ιμπεριαλιστικού κράτους των ΗΠΑ. Με ότι αυτό σημαίνει για τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό ανάμεσα στις δύο ακτές του Ατλαντικού .
Επιχαίρει ο Μητσοτάκης, ο ανεκδιήγητος πρωθυπουργός που προβλέπει όταν … καίγονται δάση να απομένουν οι επενδύσεις, και κρύβεται πίσω από τις κραυγές ανακούφισης των ισχυρών «εταίρων». Με ταχυδακτυλουργίες ανακατεύεται το πρόγραμμα ΕΣΠΑ, οι πόροι του Πολυτετούς Προϋπολογισμού (που δεν τέθηκε σε αμφισβήτηση έτσι η αλλιώς και εκτείνεται βέβαια… βαθιά στον χρόνο και στο χώρο) για να παρουσιαστεί το τεράστιο- όντως- ιστορικά ποσό των 70 δις προκειμένου να αποκρυφτεί η μείωση σε 19 δις των επιχορηγήσεων και η αύξηση σε 13,4 δις των δανείων (που αναλογούν στη χώρα από Ταμείο Ανάκαμψης) σε μία χώρα που είναι ήδη δανεισμένη και υπερχρεωμένη .
Βέβαια εκφράζει την ειλικρινή, για τα αστικά πλαίσια, ανακούφιση καθώς μία «μη συμφωνία» θα ήταν καταστροφική για την αστική τάξη συνολικά που ήδη βλέπει να συμπιέζεται στον γεωπολιτικό της ρόλο και στις αναθέσεις ρόλων στην περιοχή «ευθύνης της» καθώς οι συμμαχίες της δεν δείχνουν να προσφέρουν την αναμενόμενη «προστασία».
Το «ελληνικής ιδιοκτησίας» πρόγραμμα που καλείται να παρουσιάσει η κυβέρνηση και όπου η σφαγή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων (όπως στη πρόταση των «σοφών») έχει την… τιμητική του, θα υποβάλλεται σε αυστηρό έλεγχο. Η «αυστηροποίηση» που επιβλήθηκε δήθεν από τους λεγόμενους «φειδωλούς», θα είναι βολικό άλλοθι για να γίνει η εποπτεία ακόμα πιο σκληρή και άτεγκτη . Αποτελεί εξ άλλου συνολική πολιτική κατεύθυνση μέσα στην ιμπεριαλιστική ΕΕ απέναντι στις εξαρτημένες αστικές τάξεις .
Ο λαός, η εργατική τάξη, η νεολαία θα κληθεί να αντιμετωπίσει μία νέα σφοδρότατη επίθεση όπου η λεγόμενη ανάπτυξη και προσέλκυση των επενδύσεων θα τίθεται σχεδόν δικτατορικά απέναντι σε κάθε λαϊκή και εργατική διεκδίκηση που θα διώκεται ως… διώκτης των επενδύσεων !
Με αυτή την έννοια μεγάλη μερίδα ευθύνης για το αφήγημα αυτό έχει η προηγούμενη κυβέρνηση Σύριζα που έστρωσε με τις υποτελείς γεωπολιτικές της επιλογές και την υποταγή της στους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές το δρόμο που σήμερα βαδίζει και επεκτείνει η ΝΔ.
Μεγάλη ευθύνη μέσα στην αριστερά έχουν και όσοι πιστεύουν και αναπαράγουν το αφήγημα της ανάπτυξης ακόμα και αν το κριτικάρουν «από τη λαϊκή σκοπιά»!
Η εργατική τάξη , η νεολαία και ο λαός στον λευκό καπνό του τελευταίου ευρωπαϊκού συμβιβασμού δεν βλέπει καμία ανακούφιση. Αντίθετα βλέπει –όπως γίνεται και στις πραγματικές πυρκαγιές- το «συνιάλο» μιας νέας πυρκαγιάς που απειλεί τα ήδη τα λιγοστά και κατακρεουργημένα δικαιώματα του και κάθε προσπάθεια να τα διεκδικήσει εκ νέου .
Ενάντια σε αυτή την «πυρκαγιά» πρέπει να αντισταθεί και να διεκδικήσει τη ζωή του!

21 Ιούλη 2020

Το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ταμείο Ανασυγκρότησης: Γαλλογερμανικός συμβιβασμός μικρής οικονομικής εμβέλειας.

0

Πανηγυρίζουν τα ΜΜΕ, εκφράζει την ικανοποίησή της και η ελληνική κυβέρνηση, για την απόφαση των δύο μεγάλων της Ε.Ε. να στήσουν Ταμεία Ανασυγκρότησης. "Θα είμαστε και 'μεις" μέσα στις ...βοήθειες ψελλίζουν δημοσιογράφοι και κυβερνητικοί πολιτικοί παράγοντες μιας και, λένε, υπήρξε αναφορά στην Ελλάδα, που να μην ξεχνάμε θεωρείτε πρότυπο αντιμετώπισης της πανδημίας CoVid19 (ή μήπως του λαού;). Για άλλη μια φορά ελπίζουν σε ότι περισσέψει!

Είναι έτσι όμως τα πράγματα;

Σε ανακοίνωσή του ΚΚΕ(μ-λ) επισημαίνει:

Η τηλε-συναπόφαση Μέρκελ – Μακρόν για τη δημιουργία Ταμείου Ανασυγκρότησης ύψους 500 δις ευρώ από όπου θα μπορούν να δανείζονται οι χώρες της ΕΕ για να ενισχύσουν τους πληττόμενους από την κρίση της πανδημίας, οικονομικούς κλάδους είναι στην πραγματικότητα ένας συμβιβασμός ανάμεσα σε Γαλλία και Γερμανία.

και καταλήγει:

Ό,τι περισσέψει θα πάρουν και οι «μικροί», οι εξαρτημένες αστικές τάξεις της περιφέρειας όπως η χώρα μας, που προς το παρόν θα πρέπει να περιοριστούν σε επιστροφή χρεών από το πλιάτσικο στα κρατικά τους ομόλογα, σε ΕΣΠΑ και άλλα περιφερειακά προγράμματα, στην αγορά ομολόγων από την ΕΚΤ, σε μία –-όλο και πιο δύσκολη λόγω των ιταλικών ομολόγων- έξοδο στις αγορές . Και βέβαια με την προϋπόθεση να μπει φρένο στα ανοίγματά της προς τις ΗΠΑ. Θα έχει πολύ ενδιαφέρον το πώς η ντόπια άρχουσα τάξη θα ισορροπήσει σε τεντωμένο σκοινί. Και ακόμη περισσότερο το πώς θα εκφραστούν στο μελλοντικό εσωτερικό πολιτικό σκηνικό.

Ολόκληρη την ανακοίνωση μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ: Ταμείο Ανασυγκρότησης: Γαλλογερμανικός συμβιβασμός μικρής οικονομικής εμβέλειας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Αδιέξοδο στο Eurogroup: και όταν διαφωνούν και όταν συμφωνούν στην ΕΕ την πληρώνουν οι λαοί

0

Το σημερινό αδιέξοδο στην συνεδρίαση του Eurogroup, που δεν κατέληξε σε συμφωνία για το ποια οικονομικά μέτρα πρέπει να παρθούν για την αντιμετώπιση των οικονομικών επιπτώσεων από την πανδημία του κορονοϊού από την μία αποκαλύπτει τα αδιέξοδα και τις αντιθέσεις στους κόλπους της ΕΕ και από την άλλη την αδιαφορία των ιμπεριαλιστών για λαούς και χώρες εν μέσω μίας θανατηφόρου υγειονομικής κρίσης.

Ολόκληρη η ανακοίνωση εδώ: Αδιέξοδο στο Eurogroup: και όταν διαφωνούν και όταν συμφωνούν στην ΕΕ την πληρώνουν οι λαοί

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΓΕΡΜΑΝΙΑ | Διαδήλωση στη Διάσκεψη Ασφαλείας στο Μόναχο

0

Το Σάββατο πραγματοποιήθηκε αντιιμπεριαλιστική-αντιπολεμική διαδήλωση στο κέντρο του Μονάχου με αφορμή την 56η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου. Πλήθος συλλογικοτήτων διαδήλωσαν ενάντια στους ιμπεριαλιστές ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και τις επικίνδυνες επιδιώξεις τους. Ακούστηκαν πολλά συνθήματα κατά του πολέμου, όπως και διεθνιστικής αλληλεγγύης. Επιπλέον στο στόχαστρο βρέθηκαν και οι ντόπιοι εκφραστές του συστήματος CDU, FDP και το ακροδεξιό AFD μετά τα γεγονότα στις εκλογές της Θουριγγίας.

Στη διαδήλωση την δικιά της παρέμβαση έκανε για πρώτη φορά και η «Αγωνιστική Κίνηση Ελλήνων στη Γερμανία» με ξεχωριστό πανό και κείμενο γραμμένο σε ελληνικά και γερμανικά, καλώντας τον λαό να αντισταθεί στα σχέδια των ιμπεριαλιστών σε Μέση Ανατολή και Λατινική Αμερική. Αυτή η νέα προσπάθεια προκύπτει σαν μια αναγκαιότητα να ανοιχθούν ζητήματα στην ελληνική κοινότητα και όχι μόνο, καθώς οι πολιτικές εξελίξεις τρέχουν και η ανάγκη για μια απάντηση από όπου και να βρίσκεται ο λαός απαραίτητη.

Στη διαδήλωση αυτό που ξεχώρισε για ακόμα μια φορά, ήταν το ξεκάθαρο κλίμα αστυνομοκρατίας που επικρατούσε. Χιλιάδες αστυνομικών, εξοπλισμένοι με κάμερες, παρακολουθούσαν στενά την διαδήλωση, στοχοποιώντας αγωνιστές. Όλο αυτό το κλίμα έρχεται να συμπληρώσει το κλίμα τρομοκρατίας που χρόνια τώρα οικοδομείται στον «δυτικό προοδευτικό κόσμο» ενάντια στις κομμουνιστικές ιδέες.

Σε όλη αυτή τη κατάσταση, ο λαός δεν πρέπει να μείνει «σιωπηλός». Είτε είναι στην Ελλάδα, είτε ζει πλέον στην Ευρώπη πρέπει να πάρει θέση. Κανείς δε θα μπει εμπόδιο στις επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών, όπως και κανείς δεν θα υπερασπιστεί τα δημοκρατικά του δικαιώματα εκτός από τον ίδιο.

Ακολουθεί το κείμενο της Αγωνιστικής Κίνησης στα ελληνικά και στα γερμανικά:

ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ

Εδώ και χρόνια, κάθε Φεβρουάριο, συναντιούνται στα πλαίσια του λεγόμενου Συνεδρίου Ασφαλείας ανώτατοι πολιτικοί και στρατιωτικοί παράγοντες, κυρίως χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Μας κοροϊδεύουν κατάμουτρα οι φονίαδες των λαών και υπαίτιοι των πολέμων και της φτώχειας όταν συζητούν τάχα για την ασφάλεια. Όταν αυτοί, λοιπόν, μιλούν για ασφάλεια εμάς μας μυρίζει ανθρώπινο αίμα.

Οι Αμερικάνοι επιδιώκοντας την ηγεμονία τους απέναντι στους ανταγωνιστές ιμπεριαλιστές (Ρωσία-Κινα-ΕΕ κ.ά.) οδηγούν τις πολιτικές εξελίξεις σε μεγάλη ρευστότητα που σαν αποτέλασμα έχουν το ξέσπασμα πολλών εστιών πολέμου. Από τη Λατινική Αμερική μέχρι την Αφρική και τη Μέση Ανατολή, οι ιμπεριαλιστές ξαναμοιράζουν τον κόσμο και τις σφαίρες επιρροής τους, ρημάζοντας χώρες και ξεκληρίζοντας ολόκληρους λαούς με απότερο σκοπό τη συνέχιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου σε βάρος τους. Η Μέση Ανατολή είναι αυτή τη στιγμή το επίκεντρο της πάλης μεταξύ των ιμπεριαλιστών. Στη Συρία τα αντίπαλα στρατεύματα των ΗΠΑ και της Ρωσίας βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής το ένα από το άλλο. Μία λάθος ή <<λάθος>> κίνηση μπορεί πυροδοτήσει εφιαλτικά σενάρια εκτεταμμένων πολέμων. Όλος ο πλανήτης κράτησε για λίγο την αναπνοή του, όταν οι αμερικάνοι δολοφόνησαν τον ιρανό στρατηγό Κασέμ Σολεϊμανί, φοβούμενος την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης. Οι αστικές τάξεις των χωρών της περιοχής (Ελλάδα, Τουρκία, Ισραήλ, Αίγυπτος κ.ά.) αναλογα με τις δυνατότητές τους κάθε φορά, προσπαθούν να εκμεταλ-λευτούν τα κενά και τις αντιθέσεις μεταξύ των ιμπεριαλιστών και να διεκδικήσουν καλύτερο ρόλο στην περιοχή απέναντι στις άλλες αστικές τάξεις, χωρίς όμως να αμφισβητούν την εξάρτησή τους από τις ΗΠΑ. Αποτέλεσμα αυτού είναι και η ενισχυμένη παρουσία όλων στην νοτιοανατολική Μεσόγειο και το εκρηκτικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί εκεί.

Η αντιπαράθεση κλιμακώνεται. Τα αντίπαλα στρατόπεδα παίρνουν θέσεις μάχης και οι λαοί καλούνται να πληρώσουν εκ νέου με το αίμα τους τα συμφέροντα και τις επιλογές των ιμπερια-λιστών. Οι λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Οι λαοί θέλουν να ζουν ειρηνικά. Μόνο οι λαοί με κοινούς αγώνες μπορούν να αντιστρέψουν αυτή την κατάσταση. Είναι καθήκον μας να αντισταθούμε στο μέλλον που μας ετοιμάζουν. Είναι αναγκαία η ανάπτυξη ενός διεθνούς αντιπολεμικού - αντιιμπεριαλιστικού κινήματος που θα βάλει φραγμό στις ορέξεις των ιμπεριαλιστών για νέο αίμα. Να μη γίνουμε η καύσιμη ύλη στους πολέμους τους.

• Αλληλεγγύη στην πάλη των λαών - Πόλεμος στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών

• Έξω από το ΝΑΤΟ

• Ενάντια σε πόλεμο και ιμπεριαλισμό

• Ζήτω η ειρήνη των λαών - Ζήτω η διεθνιστική αλληλεγγύη

Αγωνιστική Κίνηση Ελλήνων στη Γερμανία

GEMEINSAMER KAMPF DER VÖLKER GEGEN KRIEG UND IMPERIALISMUS

Seit Jahren treffen sich jeden Februar im Rahmen der Sicherheitskonferenz oberste politische und militärische führende Persönlichkeiten, überwiegend aus Ländern der EU und der NATO. Die Völkermörder und die Verantwortlichen für Krieg und Armut dieser Welt lachen uns ins Gesicht, wenn sie über Sicherheit diskutieren. Unter ihrer Sicherheit verstehen wir menschliches Blut.

Während ihres Strebens nach Hegemonie unter den Imperialisten führen die Amerikaner die politischen Entwicklungen in großer Ungewissheit und sorgen somit für Kriegsausbrüche. Die Imperialisten verteilen die Welt und ihre Einflussbereiche erneut, indem sie von Lateinamerika bis Nordafrika und dem mittleren Osten Länder zerstören und Völker ausrotten. Somit kann das Kapital zuungunsten der Völker weiter profitieren. Der mittlere Osten steht zurzeit im Mittelpunkt des imperialistischen Kampfs. Den gegnerischen russischen und amerikanischen Truppen trennen in Syrien nur ein Paar Kilometer. Eine falsche oder „falsche“ Bewegung kann zu größeren und verbreiteten Kriegen führen. Der gesamte Planet hielt seinen Atem als die Amerikaner den iranischen General Qasem Soleimani ermordeten. Alle hatten Angst vor eine Eskalation der Konfrontation. Die Bourgeoisien der nahliegenden Länder (Griechenland, Türkei, Israel, Ägypten u.a.) versuchen sich -angemessen ihrer Möglichkeiten- gegenseitig besser zu positionieren indem sie die Widersprüche zwischen den Imperialisten ausnutzen. Trotzdem wird deren Abhängigkeit von den USA nicht grundsätzlich in Frage gestellt. All dies führt zur Verstärkung der Präsenz jeder Seite dieses Konfliktes im südöstlichen Mittelmeer und zu einer sehr explosiven Situation in dieser Gegend.

Die Konfrontation eskaliert. Die Gegner stehen in Kampfposition bereit und die Völker müssen ihr Blut für die Interessen und Entscheidungen der Imperialisten erneut spenden. Es gibt nichts zu teilen unter den Völkern. Sie möchten friedlich leben. Diese Situation kann nur der gemeinsame Kampf der Völker umkehren. Der Widerstand gegen die düstere Zukunft, die sie für uns vorbereiten ist unsere Pflicht. Die Schaffung und Entfaltung einer internationalen antiimperialistischen-antikriegs-Bewegung, die den imperialistischen Plänen eine Barriere stellt, ist von immenser Bedeutung. Sodass wir nicht erneut der Brennstoff deren Kriegen werden.

• Solidarität mit dem Kampf der Völker – Krieg zu den Krieg der Imperialisten

• Raus aus NATO

• Gegen Krieg und Imperialismus

• Hoch der Frieden zwischen den Völker – Hoch die internationale Solidarität

Kämpferische Bewegung der Griechen in Deutschland

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για την πραγματική μνήμη της ευρωπαϊκής ιστορίας

0

Το γνωστό πρόσφατο ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου στα πλαίσια της εξίσωσης του ναζισμού με τον κομμουνισμό, θέλει την ΕΣΣΔ συνυπεύθυνη με την ναζιστική Γερμανία για το ξέσπασμα του 2ου παγκοσμίου πολέμου. Θέλει, ως εκ τούτου, «σούζα» όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, να κηρύξουν την 23η Αυγούστου, μέρα «Ευρωπαϊκής Μνήμης των Θυμάτων Ολοκληρωτικών Καθεστώτων» τόσο σε ξεχωριστό για το καθένα εθνικό επίπεδο, όσο και πανευρωπαϊκό.

Πρώτη φορά ξεχειλίζει αντικομμουνισμό η ΕΕ; ΌΧΙ. Γνωστά αυτά. Αλλά ώρες-ώρες σκέφτεσαι ότι ο ανιστόρητος ιδεολογικός οχετός, βαθαίνει περίεργα και ύπουλα. Σε μια περίοδο που, με μια πρώτη ανάγνωση, δεν τον έχουν και πολλή ανάγκη. Και προσπαθείς να διακρίνεις όχι τόσο τι εξυπηρετεί (προχώρημα της φασιστικοποίησης κλπ), αλλά που άμεσα στοχεύει. Μαζί με αυτά, εκνευρίζεσαι και με το απύθμενο θράσος των νεκροθαφτών του κομμουνισμού. Ξανά μανά; Και πού θα φτάσει το ξαναγράψιμο της ιστορίας; Και πόση διαστρέβλωση πια;

Θέλουν λέει να καταδικάσουν, «όλες τις πλευρές», για το ξέσπασμα του 2ου παγκοσμίου πολέμου. Αυτοί που βάζουν το χεράκι τους να κομματιάζεται η Συρία. Αυτοί που καθημερινά δολοφονούν πρόσφυγες και μικρούς Αηλάν στις θάλασσες και τις στεριές. Πρόσφυγες που ξεσπιτώθηκαν απ’ τις δικές του βόμβες. Αυτοί που ισοπεδώσανε κυριολεκτικά τη Λιβύη. Αυτοί που πρώτοι βάλανε το χέρι τους στο κομμάτιασμα της Γιουγκοσλαβίας. Που το ξαναβάζουν στην αναζωπύρωση των εθνικισμών και του πολέμου στα Βαλκάνια. Αυτοί που βομβαρδίσανε το Μάλι. Που χώνουν μαζί με τους αμερικάνους την ουρίτσα τους σε όλες τις πλευρές του πλανήτη. Αφρική, Μ. Ανατολή, Μεσόγειο, Βαλκάνια, Ουκρανία, Βενεζουέλα κλπ. Που ακονίζουν κάθε μέρα τις πυρηνικές τους κεφαλές. Αυτοί που μέχρι το ’60 είχαν ακόμη ΑΠΟΙΚΙΕΣ στις χώρες της Βόρειας (και όχι μόνο) Αφρικής. Αυτοί που μετατρέψαν την Κύπρο από πρώην αποικία σε αβύθιστο αεροπλανοφόρο και απέραντη στρατιωτική βάση. Αυτοί που 20 χρόνια πριν τους αμερικάνους ήταν δερβέναγες και σφαγείς των λαών του Βιετνάμ και της Ινδοκίνας ευρύτερα. Αυτοί που «φύτεψαν» το ’48, το Ισραήλ στην Παλαιστίνη. Αυτοί που μπήκαν στο 2ο παγκόσμιο πόλεμο ουσιαστικά μόνο όταν κρίνανε ότι θα τον καθορίζανε τελικά ΑΛΛΟΙ! Εκείνοι που καρφώσανε την κόκκινη σημαία στο Ράιχσταγκ. Που μέχρι την τελευταία στιγμή πριν το 2ο παγκόσμιο, παρέα με την τότε Γερμανία σχεδιάζανε αλλιώς την τροπή και την εξέλιξή του. Και που γι’ αυτό κάνανε πλάτες στη Γερμανία, την εξοπλίζανε, τη χρηματοδοτούσανε και την παζαρεύανε, επειδή ακριβώς συνόρευε με τους ΚΑΚΟΥΣ. Αυτοί που πνίξανε στο αίμα την Αθήνα το Δεκέμβρη του ‘44 και τα βουνά της Ελλάδας μέχρι το ’49 μαζί με τις αμερικάνικες ναπάλμ. Αυτοί που, πριν καν ξεκινήσει ο 2ος, ΜΑΖΙ με τη «κακιά» Γερμανία στήσανε τον Φράνκο και τον Ισπανικό «Εμφύλιο» και περάσανε μαζί του πάνω από τα πτώματα των ισπανών δημοκρατών για να μην υπάρχουν ΚΑΚΟΙ μες την καρδιά της Ευρώπης. Αυτοί που ξεκίνησαν και τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο. Που μπουκάραν να κάνουν «εμφύλιο» στην Ρωσία μέχρι το ’21 επειδή τον σταμάτησε με την επανάσταση.

Ξαναγράφουν την ιστορία επειδή ξέρουν ότι Η ΔΙΚΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΕΥΡΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ και τον 1ο και τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Κι ότι η επανάσταση του ’17, η ΕΣΣΔ, η πάλη των αντάρτικων κινημάτων, των αντιφασιστικών μετώπων, της 3ης Διεθνούς, των κομμουνιστών και των λαών ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕ και τον 1ο και τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Κι ότι για πόσες δεκαετίες μετά τους στοίχειωνε με το σοσιαλιστικό στρατόπεδο και όλα τα αντιμπεριαλιστικά, αντιπολεμικά, επαναστατικά, ένοπλα, λαϊκά εθνικο-απελευθερωτικά κινήματα όπου γης.

Θέλουν «ημέρα ευρωπαϊκής μνήμης κατά των ολοκληρωτικών καθεστώτων». Αυτοί που πνίγουν στα χημικά, στο ξύλο, όταν δεν κατεβάζουν άρματα μάχης απέναντι στα κίτρινα γιλέκα κηρύσσοντας στρατιωτικό νόμο. Αυτοί που επιστράτευσαν αύρες απέναντι στους διαδηλωτές πρόπερσι στο G20. Αυτοί που κηρύττουν στρατιωτικούς νόμους σε Γαλλία, Βέλγιο κλπ απέναντι στους «κακούς ισλαμιστές», που βέβαια οι ίδιοι εξοπλίσανε. Αυτοί που στην καρδιά της «φιλελεύθερης δημοκρατικής Ευρώπης», τη Γερμανία δικάζουν σε ισόβια αγωνιστές και κομμουνιστές με κατηγορία τις ιδέες τους. Όπως την ΑΤΙΚ. Αυτοί που ψηφίζουν τρομονόμους, μέτρα επιτήρησης και παρακολούθησης των λαών. Αλλά που θέλουν τους φασίστες λάσκα να γίνουν μέχρι και πρώτη μούρη σε μερικά ευρωπαϊκά κοινοβούλια, για να πηγαίνει το πράγμα όλο και δεξιότερα. Αυτοί που ανεβοκατεβάζουν φασιστικές κυβερνήσεις στην Ουκρανία και καίνε τα συνδικάτα στο Κίεβο. Που έχουν κάνει φίρμα τη Λεπέν, το ΑFD, τη Χρυσή Αυγή, τον Όρμπαν, τους σκανδιναβούς νεοφασίστες. Που καταστέλλουν λαούς και εργάτες όταν απεργούν κηρύσσοντας παράνομες τις απεργίες. Αυτοί που σε ορισμένα «πολιτισμένα δημοκρατικά» κράτη έχουν απαγορέψει τα κομμουνιστικά σύμβολα. Που στήνουν λευκά κελιά αλά Γκουαντανάμο. Αυτοί που απομονώνουν τους πρόσφυγες σα λεπρούς σε απομακρυσμένα νησιά και σε στρατόπεδα συγκέντρωσης με κατσαρίδες και περιττώματα. Εκείνοι που στήνουν τα σύγχρονα γκέτο στα γαλλικά προάστια και τα πνίγουν στην καταστολή αλγερίνους, μαροκάνους και βορειοαφρικανούς μετανάστες με κάθε αφορμή. Που πνίγουν στα χημικά και την καταστολή τους Βάσκους, Καταλανούς. Εκείνοι που μέχρι το ’80 ήτανε χαλαροί με τη 40ετή δικτατορία του Φράνκο στην Ισπανία. Και στην Πορτογαλία. Και στην Ελλάδα. Εκείνοι που τσάκιζαν με την αστυνομική βία τους εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές στο γαλλικό Μάη. Που τακιμιάζανε με τα φασισταριά για να τσακίσουν τα νεολαιίστικα κινήματα στην Ευρώπη. Που στήσανε το ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ σιδηρούν παραπέτασμα απέναντι στους λαούς και το σοσιαλιστικό στρατόπεδο. Αυτοί που πραγματικά κατασκευάσανε τα «Κατίν». Αυτοί που κάνανε σαπούνια στα στρατόπεδα συγκέντρωσής τους. Που έκαναν τις πραγματικές γενοκτονίες. Που καίγανε χωριά και ισοπεδώνανε πόλεις. Αυτοί που βομβάρδισαν τη Γκουέρνικα.Που στέλνανε σε εξορίες, φυλακές, αποσπάσματα, στρατοδικεία και βασανιστήρια του αντάρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΔΣΕ. Που μαζί με τους αμερικάνους δολοφονήσαν Μπελογιάννη, Πλουμπίδη, Λαμπράκη, Πέτρουλα και άλλους τόσους. Που και με τις πλάτες τους ανέβηκε ο Χίτλερ και ο εθνικοσοσιαλισμός στη Γερμανία. Που κάναν το φασισμό μόδα ήδη πιο μπροστά, με το Μουσολίνι, το Φράνκο, το Μεταξά. Που κυνήγαγαν, δίκαζαν και θανάτωναν τους κομμουνιστές. Τη Ρόζα, το Λίμπνεχτ, το Γκράμσι και τόσους ακόμα. Που θέριζαν τις επαναστάσεις στην Ευρώπη μετά την επιτυχία της Ρωσικής το ’17. Που κάνανε πλάτες στον Τσάρο μέχρι τελευταία στιγμή απέναντι στους άξεστους μπολσεβίκους. Και τους αμόρφωτους εργάτες. Και τους καθυστερημένους αγρότες.

Αυτοί καταγγέλλουν τα «ολοκληρωτικά καθεστώτα». Αυτοί είναι που «λυπούνται» για τα θύματα των πολέμων. Αυτοί είναι που θέλουν «φιλελεύθερα» καθεστώτα «μακριά από τον ολοκληρωτισμό». Ξαναγράφουν μανιωδώς την ιστορία. Θάβουν κάθε μέρα τον κομμουνισμό, το Στάλιν, τις «κομμουνιστικές δικτατορίες». Αλλά «ξεχνάνε» όλα τ’ άλλα. Τα τέρατα που οι ίδιοι δημιούργησαν. Διότι εν τέλει, η θεωρία των δυο άκρων στοχεύει μόνο στο ένα. Γιατί τελικά τους χαλάει το σφυροδρέπανο και η πάλη των λαών μαζί με αυτό. Τα μόνα που 150 χρόνια συνιστούν το «φάντασμα του κομμουνισμού». Απέναντι στους «με δημοκρατικές ευαισθησίες» καταπιεστές. Κόντρα στους πολεμοχαρείς εκμεταλλευτές «που καταδικάζουν «όλους τους υπεύθυνους για τον πόλεμο».

Η πραγματική ευρωπαϊκή ιστορία, όπως και η παγκόσμια πάντα φτιαχνόταν, από τους λαούς. Όχι από τους δυνάστες τους. Τη μνήμη της πραγματικής ιστορίας τους, μόνο οι λαοί ήθελαν να τη θυμούνται. Αλλά πρέπει να την ξεχάσουν. Κι ας είναι ήρεμα τα πράγματα. Για να μην ξαναγραφτεί.

Μανώλης Γεμιστός

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΓΕΡΜΑΝΙΑ | Ιστοσελίδα “Dem Volke dienen” (Υπηρετώντας τον λαό)*: Μποϊκοτάρετε τις ευρωεκλογές στις 26 Μάη!

0

Για τους κομμουνιστές τα πράγματα είναι σαφή, η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) είναι μια συμμαχία ιμπεριαλιστικών, βασικά, κρατών, από τα οποία ο γερμανικός ιμπεριαλισμός είναι ο πιο ισχυρός. Χρησιμοποιεί την ΕΕ ως βάση της προσπάθειάς του να εξελιχθεί σε ιμπεριαλιστική υπερδύναμη. Από την άλλη πλευρά η αστική τάξη παρουσιάζει την ΕΕ ως εγχείρημα ειρήνης, το οποίο σε πρώτη προτεραιότητα θέτει τις διακοπές χωρίς βίζα στη Μαγιόρκα. Όλα αυτά, παρόλο που η Γερμανία μέσω της ΕΕ ήδη εδώ και δέκα χρόνια επιμένει να επιβάλλει τη φτώχεια στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Αυτά δεν απασχολούν καθόλου τους δεξιούς ευρωσκεπτικιστές. Αυτοί καβγαδίζουν κατά της ΕΕ, γιατί η ΕΕ επιβαρύνει δήθεν υπερβολικά το γερμανικό κράτος, χωρίς να απολαμβάνει ανταποδοτικά οφέλη. Με αυτή την αφορμή αστικά ΜΜΕ θέτουν στο μεταξύ ανοιχτά την ερώτηση, «μας συμφέρει τελικά η ΕΕ;».

Καταγράφεται βέβαια, ότι η Γερμανία ως το πιο εύρωστο καπιταλιστικό κράτος συνεισφέρει κάπως περισσότερο στην ΕΕ από ό,τι εισπράττει σε μορφή επιχορηγήσεων. Εκ πρώτης όψης λοιπόν η κριτική των αντιδραστικών ευρωσκεπτικιστών είναι σωστή. Ο αστικός τύπος σπεύδει να συμπληρώσει ότι η Γερμανία είναι εξαγωγική χώρα: «Η γερμανική οικονομία διαθέτει περίπου 60% των εξαγωγών της στην κοινοτική αγορά - γι’ αυτό έχει και περισσότερα κέρδη από κάθε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ από την κοινή αγορά». Μόνο μέσω της κατάργησης των δασμών και των περιορισμών στις εμπορικές συναλλαγές προς την Ευρώπη μπορεί το γερμανικό κεφάλαιο να καταχωρίζει ετησίως πρόσθετα έσοδα. Επιπλέον: «Από το 1999 το Ευρώ έφερε αύξηση της ευημερίας της τάξης του 1,9 τρις … Η Γαλλία και η Ιταλία είναι οι μεγάλοι χαμένοι, καθώς ελλείψει δικού τους νομισματικού ελέγχου μειώθηκε η ανταγωνιστικότητά τους».

Η γερμανική οικονομία λοιπόν ευημερεί μέσω της ΕΕ εις βάρος άλλων κρατών μελών. ΑΥΤΟ είναι ιμπεριαλισμός και όχι μόνο το παραδέχονται ανοιχτά οι δημοσιογράφοι-λακέδες των αντιδραστικών αλλά και το χαιρετίζουν ως αυτονόητο. Πόσο σημαντικές είναι οι ευρωεκλογές για το κράτος, φαίνεται από τη συμμετοχή όλο και περισσότερων φορέων όπως «Η γερμανική μεσαία τάξη» που προπαγανδίζουν τη συμμετοχή στις εκλογές. Η ΕΕ δεν φέρνει πρόοδο! Πρόοδος μπορεί να προκύψει μόνο μέσα από την πάλη ενάντια στην ΕΕ! Μποϊκοτάρετε τις ευρωεκλογές στις 26 Μάη!

* “Dem Volke dienen”, ιστοσελίδα η οποία σύμφωνα με την ίδια επιδιώκει την ανάπτυξη του επαναστατικού κινήματος. Γράφει συγκεκριμένα: «Εμείς που διαχειριζόμαστε αυτή την ιστοσελίδα είμαστε ανένταχτοι, ενδιαφερόμαστε και επιθυμούμε να παρουσιάσουμε πληροφορίες και υλικό για την ιδεολογική και πολιτική ανάπτυξη του διεθνούς επαναστατικού κινήματος στο γερμανόφωνο χώρο σε ένα ευρύτερο κοινό. Το περιεχόμενο των άρθρων, απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων, εκτός κι αν αναφέρεται κάτι διαφορετικό». Την μετάφραση για λογαριασμό των Αντιγειτονιών έκανε η Χ.Κ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΥΡΩΠΗ | Πληθαίνουν οι πρωτοβουλίες ενάντια στις Ευρωεκλογές!

0

Πολλαπλασιάζονται τις τελευταίες ημέρες οι πρωτοβουλίες αριστερών και κομμουνιστικών οργανώσεων οι οποίες προχωράνε σε ενημερωτικές εκστρατείες και καλούν σε μποϊκοτάρισμα των Ευρωεκλογών.

Αναδημοσιεύουμε αφίσες που έχουν κυκλοφορήσει από οργανώσεις, στην Αυστρία, την Ιρλανδία, την Γαλλία, την Σουηδία και την Ιταλία και εικόνες από συνθήματα και παρεμβάσεις που γίνονται στους δρόμους ευρωπαϊκών πόλεων.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γερμανία | Κρατούμενοι του TKP/ML: Απεργία πείνας - αλληλεγγύη στον αγώνα της Λεϊλά Γκιουβέν

0

Στην Γερμανία οι κρατούμενοι της δίκης του TKP/ML Σεϊτ Αλή Ουγούρ (SEYİT ALİ UĞUR) και Ντενίζ Πεκτάς (DENİZ PEKTAŞ), πραγματοποιούν 5νθήμερη απεργία πείνας αλληλεγγύης στην Λεϊλά Γκιουβέν (Leyla Güven)!

Στην σημερινή δικάσιμο της δίκης των κομμουνιστών του TKP/ML στο Μόναχο, δύο από τους κρατούμενους κομμουνιστές στο τέλος της διαδικασίας οι Σεϊτ Αλή Ουγούρ και Ντενίζ Πεκτάς, ανακοίνωσαν στο δικαστήριο ότι ξεκινούν πενθήμερη απεργία αλληλεγγύης στην αντίσταση της Λεϊλά Γκιουβέν που συνεχίζει την απεργία πείνας ενάντια στην απομόνωση και τις επιθέσεις που ασκούνται στους επαναστάτες και πατριώτες φυλακισμένους στις φυλακές της Τουρκίας και του Τουρκικού Κουρδιστάν.

Η ανακοίνωση:

Αυτός ο φασιστικός αποκλεισμός θα διαλυθεί, η απομόνωση θα τσακιστεί!

Η αγαπητή Κούρδισα βουλευτίνα του HDP Λεϊλά Γκιουβέν βρίσκεται σε απεργία πείνας εδώ και 125 μέρες.

Η αξιότιμη Λεϊλά, απαιτεί να δοθεί τέλος στις διώξεις και τις επιχειρήσεις καταστολής ενάντια στις δημοκρατικές δυνάμεις.

Απαιτεί να σταματήσουν τα βασανιστήρια στις φυλακές του τουρκικού φασιστικού καθεστώτος.

Θέλει να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη και να δημιουργηθούν διαμαρτυρίες και αντιστάσεις σε όλο τον κόσμο ενάντια στις αντιδημοκρατικές και φασιστικές πρακτικές του φασιστικού καθεστώτος.

Συγκεκριμένα, απαιτεί να δοθεί τέλος στην επί τέσσερα χρόνια αδιάλειπτη καταπάτηση των συνταγματικών και νομίμων δικαιωμάτων του Αμπντουλάχ Οτσαλάν ηγέτη του PKK που εκφράζεται με το βασανιστήριο της απομόνωσης.

Αρχίζουμε απεργία πείνας πέντε ημερών (12-18 Μάρτη) σε ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα που ξεκίνησε η Λεϊλά Γκιουβέν και η οποία συνεχίζεται με απεργία πείνας που κάνουν χιλιάδες άνθρωποι στις πόλεις και τις φυλακές της Τουρκίας, του Κουρδιστάν και σε άλλες χώρες, συμμεριζόμενοι τα νόμιμα και δίκαια αιτήματά της.

Αυτός ο φασιστικός αποκλεισμός θα διαλυθεί, η απομόνωση θα τσακιστεί!

Seyit Ali Uğur - JVA Gablingen, Am Fliegerhorst 1, 86456 Gablingen / Almanya

Deniz Pektaş - JVA München, Stadelheimer Str. 12, 81549 München / Almanya

12 Μάρτη 2019

http://www.yenidemokrasi3.net/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η Δανία στέλνει τους μετανάστες εξορία σε απομονωμένα νησιά!

0

Ακούστηκε κάποτε και εδώ από σοβαρούς και μη φασίστες, από σοβαρούς και μη "φίλους των μεταναστών" αλλά και της "ανάπτυξης" των ξερονησιών του Αιγαίου. Κάποιοι μάλιστα πρότειναν την αξιοποίηση των εγκαταλελειμμένων κτιρίων στη Γυάρο και σε άλλα νησιά, μην και πάει χαμένη τόση υποδομή που έστησε το μετεμφυλιακό κράτος και η χούντα!

Ακουγόταν παράξενο και υπήρξαν αντιδράσεις. Προς το παρών τα σχέδια αυτά, μετά τις αποτυχημένες βολιδοσκοπήσεις, μείνανε στα χαρτιά. Ποτέ κανείς όμως δεν ξέρει. Άλλωστε στην Ευρώπη, την ενωμένη και των... αξιών, η αντιμεταναστευτική πολιτική όσο πάει και εντείνεται, οι μετανάστες από απαραίτητο φτηνό δυναμικό μετατρέπονται σε αποδιοπομπαίοι τράγοι για κάθε νόσο και χρησιμοποιούνται στις αντιθέσεις μεταξύ των κρατών της Ε.Ε. αλλά και ως μοχλός πίεσης, οι φασιστικές επιθέσεις εναντίον τους αυξάνονται, τα κράτη, προηγμένα και μη, πάλαι ποτέ πρότυπα κοινωνικής και μεταναστευτικής πολιτικής και μη, πετούν τις μάσκες και δείχνουν το πραγματικό πρόσωπο του καπιταλισμού - ιμπεριαλισμού και στο εσωτερικό τους. Πολύς λόγος γίνεται για τον ακροδεξιό Ορμπάν της Ουγγαρίας, τους εθνικιστές Ματέο και Σαλβίνι της Ιταλίας, τον Κουρτς της Αυστρίας και πάει λέγοντας. Ελάχιστα ακούγονται για τους "αντίπαλους" των εθνικιστών και θεματοφύλακες των αξιών της Ε.Ε., όπως πάντα. Όταν όμως βγαίνουν στη φόρα τότε προκαλούν τουλάχιστον ανατριχίλα για την φασιστική τους ωμότητα! Όπως αυτό της Δανίας και του κυνισμού της κυβέρνησής της και της υπουργού Μετανάστευσης της χώρας.

Αντιγράφουμε από το The Press Project:

Η κυβέρνηση της Δανίας πέρασε μέσω του προϋπολογισμού του 2019 το σχέδιο που θα στείλει σε απομονωμένο νησί της βαλτικής θάλασσας έκτασης 17 στρεμμάτων 100 αιτούντες άσυλο το αίτημα των οποίων έχει απορριφθεί και έχουν παρανομήσει, αλλά και ξένους υπηκόους που δεν έχουν άδεια παραμονής, αλλά δεν μπορούν να απελαθούν νομίμως. Ο ΟΗΕ έχει εκφράσει την ανησυχία του για την κίνηση αυτή, με την υπουργό μεταναστευτικής πολιτικής της Δανίας, να απαντά ότι όσοι θα βρεθούν στο νησί έχουν προκαλέσει την εξορία τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Guardian, η συντηρητική κυβέρνηση συνασπισμού της Δανίας σφράγισε την απόφαση της να εξορίσει στο απομονωμένο νησί Lindholm της βαλτικής θάλασσας μετανάστες που έχουν παρανομήσει και ξένους υπηκόους που δεν έχουν άδεια παραμονής, αλλά δεν μπορούν να απελαθούν νομίμως, χωρίς πάντως να έχει ξεκαθαρίσει το μέγεθος της παρανομίας που πρέπει να έχει κάνει κάποιος για να εξοριστεί. Εκεί θα υποχρεούνται να αναφέρονται καθημερινά σε αστυνομικές δυνάμεις, καθώς σε άλλη περίπτωση θα αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο φυλάκισης.

Στις αρχές Δεκεμβρίου, η υπουργός Μετανάστευσης της Δανίας, Inger Støjberg, υπερασπίστηκε τη γραμμή της κυβέρνησης και τόνισε ότι πρέπει να δοθεί μήνυμα στους ανεπιθύμητους μετανάστες. «Αν είσαι ανεπιθύμητος στη Δανία, δεν θα πρέπει να ενοχλείς τον μέσο Δανό. Είναι ανεπιθύμητοι στη Δανία και πρέπει να το νιώσουν», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Το απομονωμένο νησί έχει έκταση 17 στρεμμάτων και απέχει δύο μίλια από την κοντινότερη ακτή και τα όποια δρομολόγια θα γίνονται με φέρι μποτ. Το ακροδεξιό «Κόμμα του Λαού της Δανίας» που συμμετέχει στην κυβέρνηση πίεσε προς αυτή την κατεύθυνση. Ο εκπρόσωπος των ακροδεξιών, Μάρτιν Χένρικσεν, είχε δηλώσει στο TV2 πως «θα μειώσουμε τα δρομολόγια του φέρι μποτ όσο το δυνατόν περισσότερο. Θα κάνουμε την πρόσβαση στο νησί όσο πιο δύσκολη και πιο ακριβή μπορούμε». Παράλληλα, είχε σταθεί στο ότι το νησί θα είναι γεμάτο αστυνομικούς. «Οι ξένοι εγκληματίες δεν έχουν λόγο να βρίσκονται στη Δανία. Μέχρι να μπορέσουμε να τους ξεφορτωθούμε, θα τους μεταφέρουμε στο νησί Lindholm, όπου θα υποχρεωθούν να παραμείνουν τη νύχτα στο νέο κέντρο απελάσεων. Εκεί θα υπάρχουν παντού αστυνομικοί».

Η υποκριτική στάση του ΟΗΕ

Όπως είχε μεταδώσει το The Local της Δανίας, μετά τη δημοσιοποίηση της απόφασης της δανέζικης κυβέρνησης, η επικεφαλής της Ύπατης Αρμοστείας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΗΕ, Μισέλ Μπασελέ, είχε δηλώσει ότι πρέπει να αποφευχθεί η υλοποίηση αυτού του σχεδίου.

«Με προβληματίζει έντονα αυτό το σχέδιο και θα πρέπει να το συζητήσουμε με την κυβέρνηση της Δανίας. Έχουμε δει τον αρνητικό αντίκτυπο που έχουν τέτοιου είδους πολιτικές απομόνωσης και δεν θα πρέπει να αντιγράψουν τέτοιου είδους πολιτικές. Με το να τους στερούν τα δικαιώματα τους, να τους απομονώνουν και να τους στιγματίζουν, το μόνο που καταφέρνουν είναι να τους κάνουν πιο ευάλωτους», είχε δηλώσει η Μπασελέ .

Η τοποθέτηση της είχε φέρει την αντίδραση της Støjberg, που της απάντησε σε επιθετικό ύφος. «Είμαι πραγματικά εντυπωσιασμένη που κάποιος μπορεί να κρίνει από τη Νέα Υόρκη ένα κέντρο απέλασης εδώ, ιδιαίτερα από τη στιγμή που έχουμε ξεκαθαρίσει ότι θα μείνουμε πιστοί στα όσα έχουμε δεσμευτεί», ανέφερε χαρακτηριστικά ενώ σχετικά με το αν θα στιγματιστούν οι μετανάστες δήλωσε ότι «στιγματίστηκαν μόνοι τους».

Το επόμενο βήμα είναι οι φούρνοι! Άλλωστε και εδώ η υποδομή στην Ευρώπη υπάρχει ακόμη! 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μαύρη αντιμεταναστευτική εκστρατεία των ακροδεξιών και φασιστικών δυνάμεων στο ευρωπαϊκό φρούριο

0

Η πολυσυζητημένη και πολυπροβαλόμενη ψηφοφορία καταδίκης της Ουγγαρίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο χρησιμοποιήθηκε από πολλούς διεθνής και εγχώριους υποστηρικτές της Ε.Ε. ως απόδειξη των δημοκρατικών αξιών που τελικά μπορούν να επικρατήσουν σε μια Ευρώπη όπου οι δυνάμεις της ακροδεξιάς καραδοκούν. Ανάμεσα σε αυτές τις ...ευρωπαϊκές αξίες είναι και αυτή που αφορά τις μειονότητες, τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Οι λόγοι που το -διακοσμητικό κατά τα άλλα- ευρωκοινοβούλιο προχώρησε σε αυτή την απόφαση -με υποψήφια για ανάλογη καταδίκη και την Πολωνία- κάθε άλλο παρά με ευαισθησίες απέναντι σου πρόσφυγες έχουν να κάνουν. Εδώ όμως θα σταθούμε στο μεταναστευτικό.

Πάει πολύ όμως πέρα από αυτά και τις όποιες εκτιμήσεις να παρουσιάζονται η Ε.Ε. και οι κυρίαρχοι σε αυτή Γερμανία και Γαλλία και όλοι οι υπόλοιποι που τις ακολουθούν ως υπερασπιστές των δικαιωμάτων των μεταναστών και των προσφύγων την ίδια ώρα που δεν διστάζουν να υιοθετούν απάνθρωπες πολιτικές περιορισμού του λεγόμενου προσφυγικού κύματος, λες και πρόκειται για κάποιο φυσικό φαινόμενο και όχι αποτέλεσμα των πολιτικών των επεμβάσεων των ιμπεριαλιστών.

Τις κατευθύνσεις για το προσφυγικό τις έθεσε η τελευταία σχετική σύνοδος κορυφής της Ε.Ε. (τον περασμένο Ιούνη) για την οποία μιλάει το άρθρο του Λαϊκού Δρόμου που ακολουθεί, κατευθύνσεις που μάλλον ταιριάζουν με τις ευρωπαϊκές αξίες και γι' αυτό δεν καταδικάζονται από το ευρωκοινοβούλιο.

Ακολουθεί το άρθρο:

Στους άξονες που έθεσε η τελευταία Σύνοδος Κορυφής για το Προσφυγικό κινούνται οι χώρες της ΕΕ, αναζητώντας νέες πρακτικές αποτροπής εισόδου αλλά και αποκλεισμού από την ευρωπαϊκή επικράτεια προσφύγων και μεταναστών.

Οι επιμέρους διαφοροποιήσεις αποτελούν μό­νιμο σημείο τριβών και σφοδρών αντιπαραθέσεων με απώτερο στόχο να διασφαλίσει στο εσωτερικό της η καθεμία υγειονομική ζώνη, ελάχιστης ως μηδενικής υποδοχής προσφύγων. Και όλα αυτά ενώ η βάρβαρη αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ έχει ουσιαστικά αποδώσει, μειώνοντας κατά 80% τις ροές από το 2015, αυξάνοντας κατακόρυφα τις μαζικές απορρίψεις ασύλου και τις απελάσεις για όσους κατατρεγμένους γλύτωσαν από τις αναχαιτίσεις στη Μεσόγειο, τα σιδερόφρακτα σύνορα, τα τείχη που υψώθηκαν.

Τη σκυτάλη από τις χώρες του Βίζενγκραντ παρέλαβε η κυβέρνηση της Ιταλίας Κόντε, με τον Σαλβίνι να πρωτοστατεί στη διαμόρφωση μιας αγριότερης ατζέντας, υιοθετώντας μια απάνθρωπη πολιτική απαγόρευσης ελλιμενισμού σε ιταλικό έδαφος πλοίων που διασώζουν θαλασσοπνιγμένους, αν δεν διαμοιράζονται οι διασωθέντες και σε άλλες χώρες. Εκφράζοντας ωμά τις θέσεις και διαθέσεις όλου του ακροδεξιού μπλοκ, ο Σαλβίνι χρησιμοποιεί την κλασσική δημοφιλή φασιστική ρητορική, αντιπαραθέτοντας τα εκατομμύρια των εξαθλιωμένων Ιταλών απέναντι στην απέραντη απελπισία χιλιάδων ξεριζωμένων ανθρώ­πων, λες και είναι οι πρόσφυγες ή οι μετανάστες που οδηγούν τον ιταλικό λαό στην εξαθλίωση. Στην άτυπη σύνοδο των Ευρωπαίων υπουργών Άμυνας, η Ρώμη απειλούσε για απόσυρση από τη στρατιωτική επιχείρηση «Σοφία», αν δεν εφαρμοστεί τουλάχιστον η πρότασή της για εναλλάξ ελλιμενισμό πλοίων στη Γαλλία, την Ισπανία, τη Μάλτα και την Ελλάδα. Αλλά και σε οικονομικό επίπεδο οι εκβιασμοί προς Γερμανία και Γαλλία εντείνονται με απειλές για διακοπή μέρους της χρηματοδότησης της Ιταλίας στον ευρωπαϊκό κορβανά αν δεν προχωρήσουν οι απαιτήσεις της κυβέρνησης Κόντε. Το διακύβευμα για την ιταλική κυβέρνηση και η όξυνση των σχέσεων με Μέρκελ και Μακρόν δεν είναι μόνο το Προσφυγικό, που αξιοποιείται περισσότερο ως πρόσχημα για αλληλοεκβιασμούς, αλλά και οι ευρύτερες αξιώσεις της Ιταλίας στα πλαίσια της ΕΕ. Στην ίδια σύνοδο, η Αυστρία εμφανίστηκε με μια ακόμα πιο προωθημένη πρόταση για πλήρη στρατιωτικοποίηση του Προσφυγικού, ζητώντας την ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων στα σύνορα για την απώθηση των προσφυγικών ροών και τη μόνιμη πλέον εμπλοκή του στρατού.

Πρόκειται για άλλη μια ξεκάθαρα κτηνώδη πρακτική, η ένοπλη αντιμετώπιση ταλαίπωρων, που αν και απορρίφθηκε, ωσ­τόσο εκφράζει την ουσία της αντιμεταναστευτικής πολιτικής της απροσπέλαστης ΕΕ. Πέρα και έξω από τόνους υποκρισίας και επικλήσεις σε ανθρωπιστικές αξίες, όλα τα απάνθρωπα μέτρα που εφαρμόζονται στις πλάτες εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών, έχουν στόχο να τους απωθήσουν με όποιο κόστος, εκμηδενίζοντας τα όποια δικαιώματά τους, προπαγανδίζοντας και επιβάλλοντας την αντίληψη ότι όλος αυτός ο κόσμος είναι ανεπιθύμητος και όλα τα μέσα για τον αποκλεισμό του θεμιτά. Προς το παρόν θα ενισχυθεί σημαντικά με 10.000 ο μηχανισμός περιφρούρησης Frontex.

Εκτός από την Αυστρία και τις χώρες του Βίζενγκραντ, η δυναμική προσχώρηση της Ιταλίας ενισχύει τα ακροδεξιά μέτωπα, ενόψει των ευρωεκλογών, που ήδη εξαπολύουν τη μαύρη εκστρατεία τους, συσπειρώνοντας σύσσωμες από ακροδεξιές κυβερνητικές δυνάμεις ως φασιστικές συμμορίες εκμεταλλευόμενες στο έπακρο το Προσφυγικό, βλέποντας να φουσκώνουν τα ποσοστά τους. Με δηλώσεις του ο Όρμπαν, από κοινού με το νέο του σύμμαχο Σαλβίνι, υπογράμμισε ότι « η χώρα του απέδειξε ότι η μετανάστευση δια της χερσαίας οδού μπορεί να σταματήσει διότι πρέπει να βοηθάμε όποιον έχει προβλήματα στη χώρα του, αλλά όχι να φέρνουμε τα προβλήματα στη δική μας, ο Σαλβίνι (απέδειξε σ.σ.) ότι η μετανάστευση μπορεί να μπλοκαριστεί και στη θάλασσα», επιχαίροντας ταυτόχρονα για τον αποκλεισμό των ΜΚΟ από τις θαλάσσιες διασώσεις. Από την άλλη οι ισχυρότερες χώρες της ΕΕ, Γερμανία και Γαλλία, οι πραγματικοί αρχιτέκτονες του ευρωπαϊκού φρουρίου, αλλά κυρίως βασικοί πρωταγωνιστές στα ιμπεριαλιστικά σφαγεία, είτε στηρίζοντας είτε συμμετέχοντας ενεργά στις κάθε είδους επεμβάσεις που προκάλεσαν τα πρωτοφανή προσφυγικά κύματα, εμφανίζονται και πάλι ως οι προστάτες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι μετριοπαθείς φιλοευρωπαϊκές δημοκρατικές δυνάμεις, εξωραΐζοντας το ρόλο τους και τη στρατηγική τους. Η σκληρή γραμμή του Όρμπαν, το πακέτο μέτρων που πρότειναν οι Ακροδεξιοί, οι πιέσεις που ασκούσαν, πρωτίστως η εκλογική τους άνοδος, έδωσε σημαντικό έρεισμα και διευκόλυνε τη μετατόπιση όλου του ευρωπαϊκού οικοδομήματος από τις ψευτοδιακηρύξεις του 2015 μέχρι τις πρακτικές που τελικά υιοθετήθηκαν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν διαμόρφωσε την ευρωπαϊκή αντιπροσφυγική ατζέντα ανεξάρτητα από τις επιδιώξεις ή τα συμφέροντα της Γερμανίας, της ευρωπαϊκής ατμομηχανής, ή της Γαλλίας. Η ποινικοποίηση της δράσης των ΜΚΟ και η έξωσή τους από τη θαλάσσια διάσωση, σχετίζονται με τις αποφάσεις του σκληρού πυρήνα της ΕΕ να εκμηδενιστεί η μεταφορά προσφύγων και μεταναστών, να περάσει το μήνυμα ότι η διαδρομή τους θα σταματάει στη Λιβύη ή την Τουρκία. Ακόμα και οι βαριές κατηγορίες που απαγγέλθηκαν στη Σάρα Μαρντινί για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση και παράνομη διακίνηση ανθρώπων, σε μια νέα κοπέλα, πρόσφυγα από τη Συρία που σε προηγούμενο διάστημα εξυμνούσαν τον ηρωισμό της και σήμερα βρίσκεται φυλακισμένη, έχουν στόχο να τρομοκρατήσουν όσους εμπλέκονται σε επιχειρήσεις διάσωσης που η ΕΕ πλέον δεν εγκρίνει. Η γαλλική κυβέρνηση περιφρουρεί τα σύνορά της, συνεχίζει τις επαναπροωθήσεις προς την Ιταλία, η γερμανική προχωράει με τις διακρατικές συμφωνίες επιστροφών με Ισπανία και Ελλάδα ενώ διαπραγματεύεται με την Ιταλία, εξασ­φα­λίζοντας μια σχετική ενδοκυβερνητική ηρε­μία, ικανοποιώντας αρκετές από τις δεσ­μεύσεις των Χριστιανοκοινωνιστών.

Στα πλαίσια αυτών των μεταβατικών διακρατικών συμφωνιών η Γερμανία θα έχει το δικαίωμα, από το Σεπτέμβρη, να απελαύνει πίσω στην Ελλάδα, μέσα σε 48 ώρες, όσους πρόσφυγες συλλαμβάνονται στα γερμανοαυστριακά σύνορα και έχουν καταθέσει αίτημα ασύλου στη χώρα μας μετά την 1η Ιουλίου του 2017. Φυσικά όλοι οι πρόσφυγες υποχρεώνονται έτσι και αλλιώς να καταθέτουν αιτήσεις στις χώρες εισόδου, ώστε να κρατηθούν σ’ αυτές, περιμένοντας την έκβαση του αιτήματός τους. Επομένως, με αυτήν τη λογική όσοι συλλαμβάνονται αναπόφευκτα θα απελαύνονται πίσω στις χώρες εισόδου. Περιττό να σημειωθεί ότι η ελληνική κυβέρνηση έκανε άμεσα αποδεκτές τις γερμανικές απαιτήσεις, υποστηρίζοντας ότι δεν διαταράσσεται ο κυβερνητικός σχεδιασμός, ότι μέχρι το τέλος του χρόνου η Γερμανία θα ξεπαγώσει τις οικογενειακές επανενώσεις –που μονομερώς εδώ και ένα χρόνο έχει μπλοκάρει- θα χορηγήσει βοήθεια στην Ελλάδα με εξειδικευμένο προσωπικό για την ταχεία εξέταση των αιτήσεων ασύλου. Και βέβαια όσοι επαναπροωθούνται στην Ελλάδα θα οδηγούνται σε δομές στην ενδοχώρα και θα υπάγονται στη γνωστή διαδικασία χορήγησης ασύλου και υποχρεωτική παραμονή στην Ελλάδα ή απέλαση από την ΕΕ. Οι περίφημες δομές της ενδοχώρας, άθλιοι χώροι με αναρίθμητες ελλείψεις και απαράδεκτες συνθήκες δια­βίωσης που προκαλούν τη δίκαιη οργή των εγκλωβισμένων, φαίνεται ότι αποτελούν πανάκεια για το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής. Εκεί θα μεταφέρει 3.500 πρόσφυγες μέχρι το τέλος Σεπτέμβρη από τον καταυλισμό της Μόριας στη Λέσβο, που μετρά σχεδόν 10.000 ανθρώπους. Να θυμίσουμε ότι υποτίθεται ο αρχικός στόχος, όπως διαβεβαίωνε η κυβέρνηση, το 2015, ήταν ακριβώς το αντίθετο. Ο σταδιακός απεγκλωβισμός των χιλιάδων προσφύγων που βρίσκονται έγκλειστοι και εγκαταλελειμμένοι στη χώρα μας, το δικαίωμά τους να προχωρήσουν στις χώρες προορισμού, το δικαίωμά τους να ζήσουν. Στη συνέχεια από τις χώρες προορισμού φτάσαμε στην επαναπροώθηση πίσω στην Τουρκία, στους διπλά εγκλωβισμένους σε κέντρα κράτησης των νησιών, στα στρατόπεδα και στα προαναχωρησιακά κέντρα, στις απελάσεις με συνοπτικές διαδικασίες. Χωρίς καμία διέξοδο. Αρκεί να υλοποιούνται οι ευρωπαϊκές διαταγές. Οι ιμπεριαλιστικές θηριωδίες να συγκαλύπτονται, πρόσφυγες και μετανάστες να περιθωριοποιούνται, ο λαός να συνηθίζει ότι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και η στέρηση κάθε ανθρώπινου δικαιώματος για μια μερίδα πληθυσμού αποτελεί μια αναπόφευκτη λύση. Επιδίωξή τους η λαϊκή αλληλεγγύη να στερεύει, η ξενοφοβία και ο ρατσισμός να θεριεύουν. Οι λαϊκές δυνάμεις δεν μπορούν να μένουν μοιρολατρικά θεατές και να αποδέχονται όλη αυτήν τη βαρβαρότητα. Οφείλουν και πρέπει να βγουν στο προσκήνιο, να υψώσουν τη φωνή τους, να σηκώσουν τις αντιστάσεις τους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μετανάστες | 100δες θάνατοι σε Έβρο & Μεσόγειο - κλειστά σύνορα σχεδιάζει η Ε.Ε.

0

Έβρος. Το ποτάμι σύνορο μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας γίνεται συχνά ο υγρός τάφος των απελπισμένων μεταναστών και προσφύγων από Συρία, Αφγανιστάν, Υεμένη, Ιράν… Σε αυτούς από πέρυσι προστέθηκαν και εκατοντάδες τούρκοι και κούρδοι πολίτες που προσπαθούν να γλιτώσουν από τις διώξεις τού -με κοινοβουλευτικό μανδύα- φασιστικού κράτους του Ερντογάν.

Στις 14/2/18 η 37χρονη δασκάλα Ayşe Abdurrezzak και οι δυο γιοι της (11 και 3 ετών) βρέθηκαν πνιγμένοι στην τουρκική ακτή του Έβρου. Η προσπάθειά τους να βρουν ένα καλύτερο μέλλον σταμάτησε από τα κλαδιά των δέντρων που ανέτρεψαν τη μικρή φουσκωτή βάρκα τους.

Λίγους μήνες μετά η ίδια τραγωδία επαναλαμβάνεται. Στις 18 Ιουλίου ακόμα μία οικογένεια τούρκων εκπαιδευτικών (ο Μουράτ και η Χατίτζε Ακτσαμπάι) προσπαθεί να περάσει τον Έβρο. Η μητέρα και τα τρία παιδιά τους χάνονται στο ποτάμι.

Η ίδια ανάγκη σπρώχνει χιλιάδες ανθρώπους στην αναμέτρηση με το θάνατο. Στα παράλια της Μυτιλήνης, της Χίου, στα ακρογιάλια της Σάμου… Όταν βέβαια καταφέρνουν να φτάσουν σώοι μέχρι εκεί!

Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται και καταμεσής στη Μεσόγειο. Στο πέρασμα από τη Λιβύη, Τυνησία, για την Ιταλία ή όπου αλλού. Πάνω από 700.000 υπολογίζονται από διεθνείς οργανισμούς οι πρόσφυγες που βρίσκονται στη Λιβύη από Νιγηρία, Καμερούν, Αιθιοπία κ.α.

«Η Λιβύη είναι η χειρότερη θέση στη γη», λέει ο 20χρονος Ιμπραήμ Ντιάλο από την Γκάμπια. «Εάν είσαι μαύρος Αφρικανός, αυτομάτως σε θεωρούν σκλάβο»! Δεκάδες οι καταγγελίες για βιασμούς γυναικών, ακόμα και εγκύων, κακοποιήσεις και δουλεμπόριο. Αυτές είναι οι αιτίες που τους ωθούν απελπισμένα να στοιβάζονται στα δουλεμπορικά σαπιοκάραβα.

Στις 17/8 μια ισπανική ομάδα διάσωσης βρίσκει ανοιχτά της Λιβύης την 40χρονη Ζοζέφα από το Καμερούν. Δίπλα στα συντρίμμια του δουλεμπορικού πλοιαρίου επιπλέει το νεκρό κορμί μιας άλλης γυναίκας και του επίσης νεκρού παιδιού της. Η Ζοζέφα επέπλεε πάνω στα συντρίμμια της βάρκας για 2 μέρες! Όπως κατήγγειλε η ίδια, η λιβυκή ακτοφυλακή που τους σταμάτησε βούλιαξε τη βάρκα τους όταν αρνήθηκαν να επιστρέψουν πίσω στη Λιβύη.

Η ιταλική κυβέρνηση των ακροδεξιών απαγορεύει την προσέγγιση πλοίων με πρόσφυγες. Αλλά δεν είναι μόνο η πρόσφατη συγκυβέρνηση της Λίγκας που προχωρά σε σκληρές ενέργειες, απαγορεύοντας στα πλοία που διασώζουν μετανάστες να πιάνουν ιταλικά λιμάνια. Ήδη από τον Ιανουάριο του 2017 η Ιταλία έχει επενδύσει δεκάδες εκατομμύρια σε προγράμματα εκπαίδευσης της λιβυκής ακτοφυλακής με στόχο την ανάσχεση των μεταναστευτικών ροών!

Αυτή η συμφωνία «ανάσχεσης» ενισχύθηκε πρόσφατα από τον νέο ακροδεξιό υπουργό Εσωτερικών της Ιταλίας, Ματέο Σαλβίνι, ο οποίος ταξίδεψε στην Τρίπολη τον Ιούνιο «για να βοηθήσει τη Λιβύη και την Ιταλία να εμποδίσουν τη μετανάστευση».

Η ιταλική αστική τάξη πιέζει τις άλλες χώρες της ΕΕ να μοιραστούν τον αριθμό των μεταναστών από την Αφρική που φτάνει χρόνια τώρα στα ιταλικά παράλια. Αυτό όμως γίνεται στις πλάτες των μεταναστών, με δεκάδες ανθρώπους που πεθαίνουν ή πνίγονται μεσοπέλαγα.

Τους τελευταίους μήνες είναι εμφανής η αλλαγή - σκλήρυνση της πολιτικής ενάντια στους μετανάστες γενικότερα στην πολιτισμένη και φιλόξενη Ευρώπη! Πλέον η πολιτική της ΕΕ παίρνει νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά, που σηματοδοτούνται από την ανάληψη της προεδρίας από την αυστριακή κυβέρνηση των συνασπισμένων δεξιών-ακροδεξιών του Κουρσκ. Ο Ούγγρος Όρμπαν δεν είναι πια μόνος του! Οι μετανάστες γίνονται αντικείμενο παζαριών μεταξύ των χωρών της Ε.Ε., αντικείμενο των ανταγωνισμών και των αντιθέσεών τους! Ακόμη και των αντιθέσεων στο εσωτερικό των χωρών αυτών.

Στις 12 και 13 Ιουλίου διεξήχθη στο Ίνσμπρουκ η άτυπη σύνοδος των υπουργών Εσωτερικών και Δικαιοσύνης της ΕΕ, με προεδρεύουσα την Αυστρία. Αποφασίστηκε η σημαντική ενίσχυση της FRONTEX ώστε να διαθέτει μόνιμο σώμα 10.000 συνοροφυλάκων! Επίσης έγιναν ζυμώσεις πάνω σε προτάσεις που κυοφορούνται στα ευρωπαϊκά επιτελεία εδώ και καιρό. Τώρα πια ανακοινώνονται δημόσια, αλλά δεν προχωρούν άμεσα στην υιοθέτησή τους!

Προτάσεις όπως να γίνουν σε χώρες εκτός ΕΕ «κέντρα κράτησης» μεταναστών (στρατόπεδα συγκέντρωσης δηλαδή) όσων δεν θα επαναπροωθούνται στις χώρες προέλευσης για διαφόρους λόγους ή να γίνονται οι αιτήσεις για χορήγηση ασύλου των μεταναστών και προσφύγων έξω από τα εδάφη των κρατών της ΕΕ! Η μέγιστη υποκρισία των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών που αναζητούν τρόπους για να μη φτάνουν τα καραβάνια των προσφύγων στις «αυλές» τους ενώ από την άλλη συνεχίζουν να τροφοδοτούν με όπλα αλλά και να παρεμβαίνουν πολιτικά και ανοικτά στρατιωτικά στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.

Την ίδια στιγμή κορυφώνεται η επεμβατική πολιτική (ΗΠΑ, Γαλλία, Κίνα, Ρωσία…) στη μαύρη ήπειρο. Όλοι εμπλέκονται -στο βαθμό που τους αναλογεί- στη μετατροπή της αφρικανικής ηπείρου σε ένα απέραντο πεδίο ανταγωνισμού για τη λεηλασία του πλούτου των χωρών.

Αντίστοιχα οι ντόπιες κλίκες, προσπαθώντας να προσεταιρισθούν την εύνοια των ιμπεριαλιστών και να εδραιώσουν την εξουσία τους, εξανδραποδίζουν στην κυριολεξία εκατομμύρια λαών που αναγκάζονται να πάρουν το δρόμο της μετανάστευσης όχι για μια καλύτερη ζωή αλλά πολλές φορές μόνο για να επιβιώσουν.

Χρ.Γ.

Προλεταριακή Σημαία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Υπόθεση Σαϊμπάμπα: Η Μογκερίνι διαβεβαιώνει πως η Ινδία σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα!

0

Εδέησε ύστερα από δύο μήνες να απαντήσει η λεγόμενη «υπουργός» Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Φεντερίκα Μογκερίνι στην ερώτηση της ευρωβουλευτού Λίντια Σένρα, από την Γαλικία (Ισπανία), σχετικά με την κατάσταση του ινδού ανάπηρου καθηγητή Γ.Ν. Σαϊμπάμπα που είναι φυλακισμένος σε σκληρές συνθήκες και κινδυνεύει άμεσα η ζωή του. Στην απάντησή της με ημερομηνία 4/1/2018, η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, όπως είναι η επίσημη ιδιότητα της, αναφέρει πως η Ινδία είναι κράτος που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και η κυβέρνησή της έχει δεσμευτεί στα πλαίσια του ΟΗΕ για μέτρα βελτίωσης αυτών των ανθρωπιστικών πρακτικών και πολιτικών! Για την υπόθεση του Σαϊμπάμπα το μόνο που αναφέρει είναι πως εδώ και αρκετό καιρό οι υπηρεσίες της ΕΕ την έχουν θέση υπόψη των ινδικών αρχών και έκτοτε παρακολουθούν την εξέλιξή της.

Ο Σαϊμπάμπα έχει κάνει έφεση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Βομβάης και αναμένει την κρίση του. Στο διάστημα αυτό έχει επιδεινωθεί η υγεία του και οι συνθήκες στην φυλακή την επιβαρύνουν σημαντικά. Πρόσφατα με επιστολή στην γυναίκα του προειδοποίησε πως ο χειμώνας σε αυτές τις συνθήκες θα δημιουργήσει άμεσο κίνδυνο για την ζωή του. Η οικογένεια και το κίνημα αλληλεγγύης ζητά την υπό όρους απόλυσή του και την άμεση εισαγωγή του σε νοσοκομείο. Μέχρι τότε ζητούν να μεταφερθεί στις φυλακές της Χαϊντεραμπάντ ή του Δελχί για να βρίσκεται πιο κοντά σε ειδική ιατρική υποστήριξη που χρειάζεται.

Εν τω μεταξύ για την σαθρότητα των στοιχείων και των κατηγοριών που οδήγησαν στην ισόβια καταδίκη του καθηγητή αποκαλυπτικό ήταν το δημοσίευμα της παν-ινδικής κυκλοφορίας εφημερίδας “Times of India” στις 6 Δεκεμβρίου 2017. Ενόψει της εμφάνισης του Σαϊμπάμπα για να υποστηρίξει την έφεση του, δημοσίευσε ένα καταφανώς υπαγορευμένο άρθρο με αναφορά στην διεθνή δραστηριότητα του καθηγητή. Ως αποδεικτικό στοιχείο για την οργανική σχέση του με το παράνομο ινδικό μαοϊκό κομμουνιστικό κόμμα. Για τους συντάκτες του δημοσιεύματος η συμμετοχή του Σαϊμπάμπα στην διεθνή πρωτοβουλία ILPS, η παρουσία του σε εκδηλώσεις που οργάνωσε το κίνημα των Μαύρων Πανθήρων στις ΗΠΑ καθώς και η επίσκεψη του στην Ελλάδα την περίοδο που το ΚΚΕ(μ-λ) γιόρταζε τα τριάντα χρόνια από την ανασυγκρότησή του, αποτελούν ισχυρές αποδείξεις για τους δεσμούς του καθηγητή με τους μαοϊκούς αντάρτες στην ύπαιθρο της Ινδίας!!! Αυτή είναι η δικαιοσύνη και η αντικειμενικότητα της ινδικών κρατικών και δικαστικών αρχών που υπερασπίζεται η κ. Μογκερίνι και αυτή είναι η ποιότητα των κατηγοριών που οδήγησαν τον ανάπηρο αγωνιστή στα κάτεργα!

https://freesaibabagreece.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ