«Ξεκόβοντας από τις παλιές ιδέες»: ένα δείγμα του σινεμά της ΜΠΠΕ

0

Το «Ξεκόβοντας από τις παλιές ιδέες» (Breaking with old ideas) είναι μια ταινία του 1975 από την Peking Film Studios. Πρόκειται για μια προσπάθεια απεικόνισης στη μεγάλη οθόνη της ταξικής πάλης εντός της κινέζικης κοινωνίας, με έμφαση στην εκπαίδευση στις αγροτικές περιοχές.

Η ταινία διαδραματίζεται στην επαρχία Ζιανξί του 1958, κατά την αρχή του «Μεγάλου Άλματος προς τα εμπρός». Είναι εμπνευσμένη από πραγματικά ιστορικά γεγονότα, και συγκεκριμένα από τη δημιουργία του «Κομμουνιστικού Πανεπιστημίου Εργασίας Ζιανξί»*, μια σχολή γεωργικού-κτηνοτροφικού προσανατολισμού. Ο πιο κεντρικός χαρακτήρας είναι ο Λουνγκ Γκουοζένγκ , που αναλαμβάνει τη δημιουργία και τη διεύθυνση του πανεπιστημίου. Ο ίδιος είναι απόφοιτος του «Αντι-ιαπωνικού Στρατιωτικού και Πολιτικού Πανεπιστημίου» του Γενάν και βετεράνος μαχητής του αντι-ιαπωνικού πολέμου. Από την πρώτη στιγμή, έρχεται αντιμέτωπος με τις κατεστημένες πρακτικές που χαρακτηρίζουν την εκπαίδευση και συγκρούεται με αυτές. Αφενός, αποφασίζει το χτίσιμο του πανεπιστημίου πάνω στο βουνό και όχι κοντά στην πόλη (όπως υποστηρίζει ο υποδιευθυντής και οι υπεύθυνοι μηχανικοί), ώστε να είναι πιο προσιτό στους αγρότες και εργάτες νεολαίους της περιοχής. Αφετέρου, σπάει το παλιό σύστημα εισαγωγής που βασίζεται σε εισαγωγικές εξετάσεις και ακαδημαϊκά προσόντα. Θεσπίζει, ουσιαστικά, το κριτήριο της αντίστροφης ταξικότητας.

«Επί γενιές, οι γαιοκτήμονες και οι αστοί μας κρατούσαν χαμηλά, αρνούμενοι σε εμάς την εκπαίδευση. Εμείς φταίμε που πήγαμε λίγο σχολείο; Όχι! Πρέπει να κατηγορηθούν οι αντιδραστικοί του Κουομιντάνγκ, οι γαιοκτήμονες και οι αστοί. Έχουν περάσει μόνο 8 χρόνια από την απελευθέρωση. Αν απαιτούμενο είναι το υψηλό ακαδημαϊκό επίπεδο, τότε είναι απλά ένας άλλος τρόπος να κρατούνται τα παιδιά των εργατών και των αγροτών έξω. Οι αστοί έχουν τα δικά τους προσόντα και εμείς τα δικά μας. Πρώτο κριτήριο για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο είναι να ανήκει κάποιος στις εργαζόμενες τάξεις. Αυτοί οι κάλλοι στα χέρια του παιδιού αυτού είναι τα προσόντα του!»

Το πανεπιστήμιο βασίζεται στο σύστημα μερική δουλειά – μερική μελέτη, όπου η χειρωνακτική εργασία συνδυάζεται με τα μαθήματα. Οι παλιοί δάσκαλοι βλέπουν το «ακαδημαϊκό»-διδακτικό κομμάτι ξεκομμένο από την εργασία. Έτσι, διδάσκουν στους μαθητές άχρηστα μαθήματα (ζωολογία αλόγων σε μια περιοχή χωρίς άλογα), αντιμετωπίζουν τα συγγράμματα ως «ευαγγέλιο» από το οποίο δεν πρέπει να παρεκκλίνουν, διδάσκουν μόνο μέσα σε αίθουσες (και όχι όπως ο Λουνγκ που παίρνει τους μαθητές μέσα στα χωράφια για να τους μάθει την καλλιέργεια ρυζιού), αρνούνται να θέσουν στην πράξη τις γνώσεις τους (όπως όταν ένας χωρικός φέρνει το άρρωστο βουβάλι του στη σχολή) και βλέπουν τις γραπτές εξετάσεις ως το απόλυτο κριτήριο αξιολόγησης των φοιτητών (την ώρα που οι φοιτητές πρέπει να παρατήσουν τις εξετάσεις, ώστε να σώσουν τη σοδειά της παραγωγικής ταξιαρχίας).

Με αντίστοιχο τρόπο καλλιεργούν ιδεολογικά τους φοιτητές. Προτάσσουν τις αρχές του κουμφουκιανισμού, απεχθάνονται όσους κυκλοφορούν ξυπόλητοι, δυσανασχετούν με την εισαγωγή φοιτήτριας που είναι και μητέρα, προσπαθούν να καταστείλουν τις προσπάθειες αμφισβήτησης που εκφράζουν οι φοιτητές απέναντι στην παραδοσιακή εκπαίδευση.

Στον αντίποδα βρίσκεται ο διευθυντής Λουνγκ. Όταν επισκέπτεται ένα μεγάλο πανεπιστήμιο στην πόλη, βλέπει φοιτητές με ελιτίστικες συμπεριφορές, που θέλουν να ξεκόψουν από την επαρχία και να γνωρίσουν την κοινωνική άνοδο στα αστικά κέντρα. Οι γνώσεις τους είναι θεωρητικές, ενώ οι πρακτικές δεξιότητες ελάχιστες. Εκείνος βάζει την πολιτική στο τιμόνι σε όλες τις αποφάσεις.  Θέλει μια εκπαίδευση άμεσα συνδεδεμένη με την παραγωγή. Θέλει τα πιο φτωχά στρώματα να κατακτήσουν το φρούριο της γνώσης. Θέλει τον απλό εργαζόμενο λαό να διδάσκει τους φοιτητές. Δρα πάντα με τη γραμμή των μαζών: βλέπει τις ανάγκες και τις διαθέσεις των εργαζόμενων νέων και προσπαθεί να τους κινητοποιήσει ώστε να παλέψουν, να κριτικάρουν, να μετασχηματίσουν την εκπαίδευση.

Η ταινία ολοκληρώνεται με την κορύφωση της πολιτικής σύγκρουσης. Σε μια διαδικασία κριτικής* που συμμετέχουν εκατοντάδες λαού, η γραμμή της παραδοσιακής εκπαίδευσης ηττάται από την προλεταριακή γραμμή. Ο διευθυντής πηγαίνει κόντρα στην τοπική ηγεσία του κόμματος που θέλει να διαλύσει τις κομμούνες, να εγκαθιδρύσει ξανά καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής στην ύπαιθρο και μαζί να επαναφέρει την αστική εκπαίδευση. Ένα γράμμα του Μάο Τσετούνγκ προς τους κατοίκους του Ζιανξί εκθειάζει το πείραμα του νέου πανεπιστημίου και επικυρώνει την πολιτική νίκη των μαζών.

Η ταινία μπορεί να διαδραματίζεται κατά το Μεγάλο Άλμα, αλλά τα περισσότερα στοιχεία που παρουσιάζει αφορούν την περίοδο της ΜΠΠΕ. Παρουσιάζει την εκπαίδευση ως όργανο της δικτατορίας του προλεtαριάτου. Κριτικάρει τον Καΐροφ*** και τον Κομφούκιο. Χαρακτηρίζει την ιντελλιγκέντσια ως αστικό στρώμα. Δείχνει με παραστατικό τρόπο ότι η ταξική πάλη συνεχίζεται και μέσα στο σοσιαλισμό. Περιγράφει τη διαδικασία με την οποία συναντιούνται τα υπολείμματα της παλιάς κοινωνίας με τα νέα αστικά στοιχεία που δημιουργούνται στο σοσιαλισμό. Αναδεικνύει την ανάγκη να βομβαρδιστούν τα επιτελεία που έχουν καταληφθεί από τα εν λόγω στοιχεία. Ακόμα και τα τατζεμπάο που αναρτούν οι φοιτητές αποτελούν ευθεία αναφορά στο ξέσπασμα της ΜΠΠΕ. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι όλη η πλοκή είναι μια μικρή πολιτιστική επανάσταση.

Οι σεναριογράφοι δε μασάνε τα λόγια τους. Δεν κρύβουν κάτω από το χαλάκι τις αντιθέσεις της κινέζικης κοινωνίας. Λένε τα πράγματα με το όνομά τους. Δεν εξαντλούνται στην παρουσίαση του προβλήματος, όπως συνήθως αρκείται να κάνει η τέχνη. Κατονομάζουν το πρόβλημα, βλέπουν τις ταξικές δυνάμεις που συγκρούονται και καταδεικνύουν το δρόμο της μαζικής πάλης ως τη διέξοδο. Κριτικάρουν κάθε μικρή συμπεριφορά που νεκρανασταίνει τον καπιταλισμό και δεν αφήνουν τίποτα να πέσει κάτω. Θέλουν να φέρουν την αναστάτωση του ουρανού, την ολοκληρωτική απελευθέρωση του προλεταριάτου από τις εκμεταλλευτικές σχέσεις.

Δείχνουν, όμως, και μια αντίφαση που χαρακτηρίζει το κίνημα της ΜΠΠΕ. Από τη μία πλευρά τονίζεται ο ρόλος των μαζών και του ειδικά του προλεταριάτου ως κινητήρα της κοινωνικής εξέλιξης, από την άλλη οι προσωπολατρικές αναφορές στο Μάο είναι έντονες. Αυτή η κατάσταση προφανώς εξηγείται από τη συνεισφορά του ίδιου του Μάο στη μέχρι τότε πορεία της επανάστασης και το ρόλο του ως βασικού εμπνευστή της ΜΠΠΕ. Όμως, μια ολοκληρωμένη τοποθέτηση πάνω στο ζήτημα της προσωπολατρείας ξεφεύγει από τους σκοπούς αυτού του κειμένου.

Σε ένα κοινό που έχει ταυτίσει το σινεμά με τα μπλοκμπάστερ του Χόλιγουντ (χωρίς να ευθύνεται το ίδιο το κοινό), ένα φιλμ σαν το «Ξεκόβοντας με τις παλιές ιδέες» μάλλον φαντάζει παράξενο και υπερβολικά στρατευμένο. Όμως, όποιος «πονάει» την υπόθεση της εργατικής τάξης, αναρωτιέται για τις αιτίες της καπιταλιστικής παλινόρθωσης και θέλει να εμβαθύνει πάνω στην προσφορά της ΜΠΠΕ, θα αναγνωρίσει ένα καλό έργο τέχνης.

*Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εργασίας του Ζιανξί: δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 1958 στην επαρχία Ζιανξί της νοτιοανατολικής Κίνας. Γράφτηκαν 11.000 φοιτητές την πρώτη χρονιά. Λειτούργησε ως το 1980, βγάζοντας 220.000 αποφοίτους. Αποτέλεσε αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης στην  ΚΕ του ΚΚΚ και στην τοπική κομματική καθοδήγηση, λόγω του ριζοσπαστικού χαρακτήρα που διέκρινε όλη τη λειτουργία του. Τσου Εν Λάι και Μάο Τσετούνγκ το υπερασπίστηκαν θερμά, με το Μάο να γράφει ένα γράμμα προς τα μέλη του τον Ιούλιο του 1961. Αμέσως τότε στρέφεται μεγάλο πολιτικό ενδιαφέρον προς αυτό το εκπαιδευτικό πείραμα, που αποτέλεσε κατά μία έννοια προπομπό και πρότυπο των εργοστασιακών πανεπιστημίων της ΜΠΠΕ.

**διαδικασία κριτικής: κομματική ή ανοικτή συζήτηση πάνω στη δράση συγκεκριμένων προσώπων, με σκοπό την κριτική και αυτοκριτική, τη διόρθωση λαθών ή/και την αποπομπή των «κατηγορούμενων»

***Ιβάν Καΐροφ: Υπουργός Παιδείας της ΕΣΣΔ την περίοδο 1949-56. Διατέλεσε και πρόεδρος της σοβιετικής Ακαδημίας Παιδαγωγικών Επιστημών τα χρόνια 1946-67. Στο βιβλίο του “Pedagogika” που εκδόθηκε το 1956 παρουσιάζεται ένα εκπαιδευτικό μοντέλο κομμένο στα μέτρα της σοβιετικής ιντελλιγκέντσιας. Οι θεωρίες του υιοθετήθηκαν από ρεβιζιονιστικούς κύκλους και στην Κίνα. Έτσι, βρέθηκαν έντονα στο στόχαστρο της ΜΠΠΕ. Βλ. «Ποιος μετασχηματίζει ποιον», Επαναστατική συγγραφική ομάδα κριτικής των μαζών της Σαγκάης, Αντίθεση Νο 12

ΓΓ 

Η ταινία υπάρχει ολόκληρη δωρεάν στο Youtube με αγγλικούς υποτίτλους εδώ: Breaking with Old Ideas (1975)

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για τη Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση και τον τρόπο που ορισμένοι την "ερμηνεύουν"...

0

Με την αναδημοσίευση ενός  άρθρου του Δημήτρη Γρηγορόπουλου (βλ. «55 χρόνια από την Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση στην Κίνα» | ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ tsak-giorgis.blogspot.com), θέλησε σήμερα η Σύνταξη του "Βαθέος Κόκκινου" να θυμίσει στους φίλους αναγνώστες τη 16η του Μάη 1966 και τα 55 χρόνια από το έναυσμα της προλεταριακής πολιτιστικής επανάστασης στη Λαϊκή Κίνα.  Το αν αυτό ειδικά το άρθρο είναι και το πλέον κατάλληλο να μας διαφωτίσει για το ιστορικό γεγονός, μένει να διερευνηθεί ευθύς αμέσως.

Τροτσκιστικής προέλευσής, καταρχήν, πρέπει να κριθεί η "ανάλυση" αυτή από την εφημερίδα ΠΡΙΝ, που αναδημοσίευσε το «Βαθύ Κόκκινο». Τροτσκιστική, και με μπόλικη δόση ενός καραμπινάτου απροκάλυπτου αντι-μαοϊσμού... Αντιμαοϊσμός και αντισταλινισμός, άλλωστε, πηγαίνουν πάντα πακέτο στις αντιλενινιστικές αντιλήψεις των τροτσκιστών, πέρα από τις οποιεσδήποτε διαφορές που υπάρχουν μεταξύ της πείρας και της γραμμής των συντρόφων Στάλιν και Μάο Τσε-τουνγκ, διαφορές που προκύπτουν από το διαφορετικό στάδιο κάθε επαναστατικής διαδικασίας που μπόρεσαν να βιώσουν και να καθοδηγήσουν σε δύο διαφορετικές κοινωνίες, οι δύο κορυφαίοι αυτοί συνεχιστές της θεωρίας των Μαρξ, Ένγκελς, Λένιν...    

Το κείμενο αυτό του Δ. Γρηγορόπουλου, που αναδημοσιεύει το «Βαθύ Κόκκινο», μάλλον δεν έχει και πολλή σχέση με την ίδια την κινεζική Πολιτιστική Επανάσταση, ως μια μαρξιστική- λενινιστική μέθοδο πάλης που καθοδηγεί το επαναστατικό κομμουνιστικό κόμμα της Κίνας, στις συνθήκες της δικτατορίας του προλεταριάτου κι ενώ στο έως τότε σοσιαλιστικό στρατόπεδο κυριαρχεί η αντεπανάσταση με τη μορφή -αρχικά- του σοσιαλιμπεριαλισμού...  Ο Γρηγορόπουλος δεν μπορεί να δει με μαρξιστικό- λενινιστικό κριτήριο την προσπάθεια εμβάθυνσης της Κινεζικής Επανάστασης για τη συντριβή του εγχώριου ρεβιζιονισμού, ο οποίος πήγαινε κι εκεί να γίνει, όπως και στη Σοβιετική Ένωση, η τροχοπέδη και ο ανατροπέας της οικοδόμησης του σοσιαλισμού, της βαθύτερης κοινωνικοποίησης, της εξάλειψης κάθε μορφής ταξικής εκμετάλλευσης. 

Ο Γρηγορόπουλος μάλλον εδώ συνδυάζει μαζί με τις παλιές επινοήσεις των τροτσκιστών (που άλλωστε ποτέ τους δεν χώνεψαν το μεγαλείο και τα διδάγματα όλης της Κινεζικής Επανάστασης) τις ακόμη πιο χυδαίες επινοήσεις και ερμηνείες των αστών και των ρεβιζιονιστών δημοσιολόγων. Δηλ. όλων των φανατικών αντιπάλων του ίδιου του μαρξισμού-λενινισμού και του σοσιαλισμού, που επίσης "βλέπουν" και διαβάζουν στο γεγονός της Πολιτιστικής επανάστασης ό,τι αυτοί θέλουν, ό,τι αυτοί επινοούν. Και που έτσι παρερμηνεύουν -κατά το δοκούν- το μεγάλο αυτό επαναστατικό κίνημα των μαζών που συγκλόνισε την Κίνα κι όλο τον κόσμο πριν 55 χρόνια. Ένα κίνημα εκατομμυρίων προλετάριων, εργαζομένων και νεολαίων μαχητών, που είχε όπλο του το ζωντανό μαρξισμό της εποχής του, τις αναλύσεις ενός κορυφαίου μαρξιστή φιλοσόφου και πολιτικού ηγέτη του 20ου αιώνα, όπως ήταν σε όλη του την πορεία ο Μάο Τσε-τουνγκ, στις συνθήκες μίας Κίνας, που τότε δικαίως αποτελούσε το ηφαίστειο μιας κοσμογονίας, το πραγματικό επαναστατικό κέντρο όλου του κόσμου. 

Την πολιτιστική επανάσταση την κατασυκοφάντησαν από κοινού τόσο οι δημοσιολόγοι του δυτικού ιμπεριαλισμού, όσο και τα φερέφωνα του χρουστσιωφικού- μπρεζνιεφικού ρεβιζιονισμού και σοσιαλιμπεριαλισμού. Ο Γρηγορόπουλος έχει ρίζες σε ένα κομμάτι αυτής της δεύτερης πλευράς που, όταν αποσπάστηκε στις συνθήκες μιας πλήρους χρεωκοπίας από το εγχώριο-ρημαδιασμένο-πολιτικό ερείπιο του πρώην "ακμαίου" φιλοσοβιετικού αναθεωρητισμού, αντί να πάει μπροστά στην κατεύθυνση του μαρξισμού-λενινισμού, αυτό το "ρεύμα" έπεσε σούμπιτο στα βούρκο του τροτσκισμού, όπου και αργοπνίγεται κι αργοπεθαίνει καθημερινά, επί τριάντα χρόνια ίσαμε σήμερα, μέσα στη σύγχυση και στην αναποτελεσματικότητα. 

Για να βγάλει, επομένως συμπεράσματα ένας σημερινός νέος αναγνώστης για το τι πραγματικά ήταν η προλεταριακή πολιτιστική επανάσταση στην Κίνα, πρέπει το «Βαθύ Κόκκινο», αφού του έδωσε ως πρόλογο-ερέθισμα τους ισχυρισμούς ενός τροτσκιστή, τέως.... μπρεζνιεφικού, αναλυτή, να αναδημοσιεύσει στη συνέχεια και άλλα άρθρα. Να αναδημοσιεύσει δηλαδή και  μερικές ορίτζιναλ πηγές κειμένων και αναλύσεων για αυτό το ιστορικό γεγονός! Να δώσει και τις άλλες αναλύσεις, τις γραμμένες μέσα στο καμίνι της επανάστασης, πρώτα και κύρια από το ίδιο το επαναστατικό επιτελείο που ηγήθηκε στην προσπάθεια αυτή. Να δώσει κείμενα προερχόμενα από το ΚΚ της Κίνας και τον Μάο Τσε-τουνγκ, και μαζί τους εξίσου αυθεντικά λαϊκά επαναστατικά κείμενα, σκέψεις των απλών μαχητών αυτού του κινήματος, εργατών, αγροτών, επαναστατών διανοουμένων της κόκκινης Κίνας. 

Νομίζω ότι τότε θα γίνει πολύ πιο κατανοητή η πορεία των τότε εξελίξεων και πραγματικά θα ξεδιψάσουμε μέσα από το ίδιο "...το ποτάμι, που το λέμε Γεγονός", όπως γράφει και ο ποιητής του μεγάλου Οχτώβρη... 

Προσωπική άποψη του γράφοντος είναι ότι η κινεζική Πολιτιστική Επανάσταση έδειξε σε όλο τον κόσμο την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσει, με διαφορετικές βέβαια μορφές και όπλα, σε κάθε χώρα του κόσμου, το μαρξιστικό-λενινιστικό κίνημα, στην πάλη του εναντίον του ρεβιζιονισμού και της κάθε επίδοξης νέας αστικής τάξης υπονομευτών της οικοδόμησης του σοσιαλισμού. Την κατεύθυνση δηλ. της αδιάκοπης κοινωνικοποίησης όλης της παραγωγικής βάσης σε μια χώρα της εργατικής εξουσίας και μαζί ολόκληρου του εποικοδομήματός της, με σκοπό τον κομμουνισμό.

Έδωσε ιδιαίτερη ανάπτυξη στη θεωρία και την πράξη της βαθύτατης επαναστατικής αλλαγής στον τομέα του πολιτιστικού εποικοδομήματος, της πολιτικής συνείδησης και της ιδεολογίας, γιατί ο διαλεκτικός και ιστορικός υλισμός ξέρει πολύ καλά τον τεράστιο ρόλο που διαδραματίζουν όλα αυτά, αντεπιδρώντας θετικά ή αρνητικά πάνω στην οικονομική βάση που το γεννά. 

Η Πολιτιστική Επανάσταση έδωσε γερό πλήγμα στη μηχανιστική-οικονομιστική αντίληψη των ρεβιζιονιστών για το σοσιαλισμό, που οδηγούσε στη χυδαία θεωρία "της παντοδυναμίας των παραγωγικών δυνάμεων" που δήθεν είναι ο οικονομικός νόμος του σοσιαλισμού. Σε μια θεωρία δηλ. που την κριτικάρισε αμείλικτα ο ίδιος ο  Ιωσήφ Στάλιν, έστω κι αν δεν κατάφερε ή μάλλον δεν πρόλαβε να εμβαθύνει μέχρι τέλους το πώς θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί ο ρεβιζιονισμός μέσα στο κόμμα, στις συνθήκες που επικράτησαν στην ΕΣΣΔ μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, στις συνθήκες όπου είχε μεν βασικά χτιστεί η βάση του σοσιαλισμού, αλλά χρειαζόταν διαρκή εμβάθυνση η διαδικασία της κοινωνικοποίησης, γιατί οι αντιθέσεις παρέμεναν και καραδοκούσαν το πρώτο στραβοπάτημα, για να μετατραπούν σε ανταγωνιστικές... Όπως συμβαίνει σε κάθε μεταβατικό στάδιο...   Αυτό ακριβώς αποκάλυψε περίτρανα ο Μάο Τσε-τουνγκ και το κινεζικό επαναστατικό επιτελείο, διαβάζοντας βαθιά τις εξελίξεις στη Σοβιετική Ένωση μετά το 1956. Και έτσι προσανατολίστηκαν στην πρακτική τους δράση που κορυφώθηκε με την Πολιτιστική Επανάσταση, μέσα στις ιδιόμορφες συνθήκες της μεγάλης Κίνας και των δικών της αντιφάσεων...  

Φυσικά και η κινεζική πολιτιστική επανάσταση υπονομεύτηκε εκ των ένδον, στην ίδια τη διάρκειά της,  λόγω συσχετισμού των δυνάμεων σε κρίσιμα ηγετικά της  πόστα, μέσα από μη μαρξιστικές νοοτροπίες (βολουνταριστικών, τροτσκιστικών και αναρχικών κατευθύνσεων) που ανταγωνίστηκαν εσωτερικά το μαρξισμό-λενινισμό, και που έγιναν -συνειδητά ή ασύνειδα- σύμμαχοι των Κινέζων ρεβιζιονιστών νεο-αστών, στον αδυσώπητο ταξικό αυτό πόλεμο της εργατικής τάξης εναντίον τους.   

Τη σημαντικότερη ωστόσο υπονόμευση τη δέχτηκε από συγκεκαλυμμένους ρεβιζιονιστές ηγέτες, που προφανώς μασκαρεύτηκαν επιτυχημένα για ένα μεγάλο διάστημα, παριστάνοντας τους ακραιφνείς μαρξιστές-λενινιστές και τους μαοϊκούς επαναστάτες καθοδηγητές, για να προωθήσουν άλλους, ολότελα αλλότριους από της επανάστασης πολιτικούς σκοπούς σε σχέση με το κόμμα και τη λαϊκή εξουσία. 

Τι άλλο δείχνει η κατάληξη του Λιν Πιάο, που από εμπνευστής, υποτίθεται, του επαναστατικού κινήματος κατέληξε αποστάτης - οικτρός φυγάς που πήγαινε πλέον να αιτηθεί την προστασία των σοσιαλιμπεριαλιστών;

Αυτές οι προδοσίες δυνάμωσαν ξανά τη ρεβιζιονιστική κλίκα μέσα στο ΚΚ της Κίνας. Και αυτών ακριβώς των στοιχείων την καταστροφική υπονόμευση, που έδρασε αποπροσανατολιστικά στην ιστορικά πρωτοφανέρωτη αυτή μαζική κίνηση της πολιτιστικής επανάστασης, ήρθαν αργότερα οι διάφοροι "καλοθελητές Επιμηθείς και ισοπεδωτές", να τη χρεώσουν στον … Μάο Τσε- τουνγκ!  Και το έπραξαν όχι μόνον οι συνήθεις τροτσκιστές, αλλά δυστυχώς κι ένα μέρος των μαρξιστών-λενινιστών επαναστατών με επικεφαλής την αλβανική ηγεσία, μετά το 1977-78. Μιαν ηγεσία που, πιθανότατα, θα την είχαν κονιορτοποιήσει, λόγω της αδύναμης οικονομίας της χώρας της, οι αδίστακτοι σοσιαλιμπεριαλιστές από το 1961-62, αν δεν ήταν δίπλα της η Κίνα του Μάο Τσε-τουνγκ... 

Αχαριστία; Πολιτική μυωπία; Υποχώρηση στον οπορτουνισμό; Ή όλα αυτά μαζί κι άλλα πολλά; Ας αποφανθούν σήμερα οι ίδιοι οι σύντροφοι Αλβανοί κομμουνιστές που βιώνουν φέτος τα 30 χρόνια  της δικής τους τραγωδίας...

Μέσα από αυτό το πρίσμα ας διαβάσουμε κι ας ξαναδιαβάσουμε την κινεζική Πολιτιστική Επανάσταση στα 55 της χρόνια. Στο μέλλον η λαϊκοδημοκρατική και η σοσιαλιστική επανάσταση θα δυναμώσει ξανά διεθνώς και θα βρει το δρόμο της, διδαγμένη βαθιά από την τεράστια πείρα του παρελθόντος της, θετική ή αρνητική. 

Το σίγουρο είναι ότι για να αλλάξει ο κόσμος μας θα χρειαστεί πολλές ακόμη προλεταριακές -και προλεταριακές πολιτιστικές- επαναστάσεις. Κι αυτές θα είναι πια νικηφόρες! Άλλοι πέφτουν ηρωικά, άλλοι προχωρούν και δρέπουν τους καρπούς της νίκης. Δεν είναι "άδικο". Είναι η διαλεκτική πορεία των κοινωνικών αντιφάσεων από την πρώτη στιγμή της ταξικής πάλης!

Έτσι προχωράει πάντα η Ιστορία. Νομοτελειακά. 

ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ, Κυριακή, 16 Μαΐου 2021

Νίκος Παπακωνσταντίνου 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Νέο βιβλίο: τα υλικά του διήμερου 4-5/6/2016 για τα 50 χρόνια από τη ΜΠΠΕ

0

Το Μάη του 2016 συμπληρώθηκαν πενήντα χρόνια από το ξέσπασμα της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης (ΜΠΠΕ) στη Κίνα. Ένα πρωτοφανέρωτο μαζικό επαναστατικό κίνημα που καθοδηγήθηκε και στηρίχθηκε στη θεωρητική συνεισφορά του Μάο για τη συνέχιση της επανάστασης στις συνθήκες της δικτατορίας του προλεταριάτου, για την αποτροπή της καπιταλιστικής παλινόρθωσης στη Κίνα και τον επαναστατικό μετασχηματισμό του σοσιαλιστικού οικοδομήματος, μέσω της ταξικής πάλης, έτσι ώστε να κυριαρχήσει η προλεταριακή κοσμοαντίληψη, η επαναστατική ιδεολογία.

Πενήντα χρόνια μετά το ξέσπασμά της, η ΜΠΠΕ αποτελεί μια ανεκτίμητη επαναστατική παρακαταθήκη για την υπόθεση του σοσιαλισμού, πηγή και πεδίο απαντήσεων για την καπιταλιστική παλινόρθωση στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, ύστερα από τη ρεβιζιονιστική στροφή που σηματοδοτήθηκε για το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα από το 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ, το Φλεβάρη του 1956.

Πενήντα χρόνια μετά, στις σημερινές συνθήκες της κρίσης και της ολομέτωπης επίθεσης του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος ενάντια στο προλεταριάτο και τους λαούς του κόσμου, στις συνθήκες μιας νέας έξαρσης του αντικομμουνισμού και των αντισοσιαλιστικών επιθέσεων, χρέος μας είναι να υπερασπίσουμε την ιστορία, τις κατακτήσεις και παρακαταθήκες του κομμουνιστικού κινήματος, να αντλήσουμε πολύτιμα διδάγματα για τον αγώνα τού σήμερα.

Τα γεγονότα και οι θυελλώδεις ιδεολογικοπολιτικές αντιπαραθέσεις εκείνης της περιόδου, οι προσεγγίσεις και εκτιμήσεις των εξελίξεων που ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια, αποτελούν αναγκαία ιστορική μνήμη του κινήματος σήμερα και σημαντικό πεδίο ιδεολογικοπολιτικού προβληματισμού νέων και παλιότερων αγωνιστών.

Με αφορμή τη συμπλήρωση πενήντα χρόνων από τη ΜΠΠΕ, το ΚΚΕ(μ-λ) και το Μ-Λ ΚΚΕ, για να τιμήσουν αυτή τη σημαντική για το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα επέτειο, αποφάσισαν να συνδιοργανώσουν ένα διήμερο εκδηλώσεων στην Αθήνα στις 4-5 Ιούνη (2016), το οποίο αναφέρθηκε στη θεωρητική και παρακτική σημασία του θυελλώδους αγώνα της ΜΠΠΕ για την αποτροπή της καπιταλιστικής παλινόρθωσης, στη διεθνή απήχησή της και στους συγκεκριμένους στόχους που προώθησε στην οικονομική βάση και το εποικοδόμημα.

Οι εισηγήσεις που έγιναν σε αυτό το διήμερο εμπλούτισαν το σύγχρονο προβληματισμό σχετικά με τα αίτια που γέννησαν αυτό το εγχείρημα, αλλά και τα όριά του. Ανίχνευσαν πλευρές από τις ανατροπές που επεδίωξε ως μαζικό κίνημα, αδυναμίες και λάθη που εκδηλώθηκαν στη διάρκειά της. Προσπάθησαν να εξετάσουν το σημαντικό αυτό εγχείρημα απάντησης στη παλινόρθωση, μέσα από το πρίσμα της σημερινής φάσης που βρίσκεται το κομμουνιστικό κίνημα και η πάλη της εργατικής τάξης και των λαών.

Θεωρούμε ότι ο προβληματισμός αυτός θα ωφελήσει τους κομμουνιστές και τους λαϊκούς αγωνιστές στη δύσκολη και σκληρή πραγματικότητα που παγκόσμια βιώνουν οι καταπιεσμένοι λαοί και ο κόσμος της δουλειάς. Με αυτή την οπτική εκδίδουμε αυτό το υλικό ώστε να μπορέσει να γίνει κτήμα σε αγωνιστές πέρα από αυτούς που ασχολήθηκαν, συμμετείχαν και προβληματίστηκαν με αφορμή το διήμερο αυτό αφιέρωμα.

* Η έκδοση αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως ένας μικρός φόρος τιμής στο σύντροφο Χρήστο Μπίστη που άφησε την τελευταία του πνοή τον περασμένο Σεπτέμβρη, και ο οποίος συνέβαλε στο διήμερο με ένα σημαντικό κείμενο.

Γενάρης 2017.

• Το κείμενο αποτελεί το εισαγωγικό σημείωμα του βιβλίου απ' όπου και το αντιγράψαμε. 

• Το βιβλίο είναι κοινή έκδοση του εκδοτικού "Εκτός των Τειχών" (http://ektostonteixon.gr/) και των "Μορφωτικών Εκδόσεων"    (http://morfotikesekdoseis.gr/) και υπάρχει ήδη στο βιβλιοπωλείο του "Εκτός των Τειχών".

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η γυναίκα στη Κίνα, το μισό του ουρανού

0

της Κλωντύ Μπρογιέλ με πρόλογο της Χαν Σουίν, το ταξίδι έγινε το 1971, το βιβλίο εκδόθηκε στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Κύτταρο το 1975.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τα εργοστασιακά πανεπιστήμια στη Κίνα στη Πολιτιστική Επανάσταση

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σχολείο για τις μάζες στη Κίνα

0

Ανθολογία ντοκουμέντων για τη ταξική πάλη στο Κινέζικο σχολείο (1966-76).

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Βιβλία και κείμενα για τη ΜΠΠΕ στη βιβλιοθήκη μας

0

Εκτός από το βιβλίο "Πολιτιστική Επανάσταση στη Κίνα - ένας σταθμός στην ιστορία" του Γουίλλιαμ Χίντον, που αναρτήσαμε και εδώ, στη βιβλιοθήκη μας αναρτήσαμε και τα παρακάτω βιβλία και κείμενα που αφορούν την Μ.Π.Π.Ε.:

Βιβλία που μας στάλθηκαν:

Για την ολοκληρωτική δικτατορία πάνω στην αστική τάξη του Τσανκ Τσουέν-Κιάο, μέλους του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚ Κίνας και της "συμμορίας των τεσσάρων".

Για την κοινωνική βάση της αντικομματικής κλίκας του Λιν Πιάο του Γιάο Βεν Γιουάν, επίσης μέλος του Π.Γ. της Κ.Ε. του Κ.Κ. Κίνας και της "συμμορίας των τεσσάρων".

Κείμενα που αντιγράψαμε από το ιστολόγιο "Κρίση και Κριτική":

Ανακοίνωση της 11ης Ολομέλειας της 8ης Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας (12 Αυγούστου 1966).

Χαιρετιστήριο Μήνυμα προς τις Επαναστατικές Οργανώσεις των Εξεγερμένων στη Σαγκάη (11 Ιανουαρίου 1967).

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πολιτιστική επανάσταση στη Κίνα - ένας σταθμός στην ιστορία, του Γουίλλιαμ Χίντον

0

Το βιβλίο αυτό αναφέρθηκε κάποιες φορές σε ομιλίες κατά τη διάρκεια του διήμερου για τη ΜΠΠΕ. Mιας και υπήρξε ενδιαφέρον το αναρτούμε εδώ με τη δυνατότητα όποιος θέλει να το κατεβάσει σε μορφή pdf. Ευχαριστούμε το σύντροφο που μας το έστειλε.

Η παρουσίασή του από το εκδοτικό (εκδόθηκε από το Κύτταρο το 1975):
Αυτό το κείμενο του Γουίλλιαμ Χίντον, έρχεται να διαλύσει όλες τις κακόβουλες και γελοίες ερμηνείες που η αστική προπαγάνδα προσπάθησε να δώσει στη Μεγάλη Προλεταριακή Επανάσταση του 1966-69 στη Κίνα. Η προσωπική μαρτυρία του συγγραφέα που τον καιρό εκείνο βρισκόταν εκεί, επιβεβαιώνει την εξήγηση σαν μια εκδήλωση της αντίθεσης ανάμεσα σε διαφορετικά κοινωνικά συμφέροντα.
Η πάλη ανάμεσα στις δυνάμεις της επανάστασης και της αντεπανάστασης, του Σοσιαλισμού και του Καπιταλισμού, της πρωτοβουλίας των μαζών και της επιβολής σε αυτές, παρουσιάζεται εδώ με έναν αναλυτικό τρόπο.
Ξεκινώντας από τη Σαγκάη το 1966 το κίνημα, "των Ερυθροφρουρών", αγκάλιασε πλατειά όλη τη χώρα σαρώνοντας στην πορεία του τ' απομεινάρια της αστικής και φεουδαρχικής συνείδησης που είχαν μετασχηματιστεί στον πιο επικίνδυνο για την επανάσταση αντίπαλο, τον Ρεβιζιονισμό! Η πάλη ενάντια σε κάθε τι ατομικιστικό και η μεταμόρφωση των Κινέζων πολιτών σ' ένα είδος ανθρώπου, υπήρξε το κύριο χαρακτηριστικό μιας τρίχρονης εξόρμησης, που σφράγισε την κοινωνική και πολιτική πορεία της Κίνας. Ταυτόχρονα αυτή η εξόρμηση στάθηκε φωτεινός φάρος για τη Δύση επιβεβαιώνοντας τις θέσεις όλων εκείνων που στη σκέψη του Μάο Τσε-Τούνγκ έχουν αρχίσει να βλέπουν τον αληθινό συνεχιστή του Μαρξισμού, τον αληθινό συνεχιστή της χειραφέτησης του ανθρώπου και της κυριαρχίας του στο εαυτό του και στο κόσμο!



Οδηγίες κατεβάσματος: πατάτε πάνω δεξιά στο τετράγωνο με το βελάκι και μόλις ανοίξει στο pdf πατάτε πάνω στο κάθετο βελάκι με τη γραμμή (δεύτερο σύμβολο) και μετά επιλέγετε αν θέλετε να το κατεβάσετε ή όχι.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για την ολοκληρωτική δικτατορία πάνω στην αστική τάξη

0

Άρθρο του μέλους του Π.Γ. του Κ.Κ. Κίνας Τσανκ Τσουέν-Κιάο που δημοσιεύτηκε στη Κόκκινη Σημαία νο 4 το 1975. Μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις «Ιστορικές Εκδόσεις», Αθήνα 1975. Ο Τσανκ Τσουέν-Κιάο φυλακίστηκε από το καθεστώς του Ντενγκ Χσιάο Πινγκ, από τα τέλη του 1976, μετά το θάνατο του Μάο μαζί με τους Γουάνγκ Χονγκ Γουέν, Γιάο Βεν Γιουάν και τη Τσιάνγκ Τσινγκ. Την ομάδα των τεσσάρων δηλαδή που επέμεναν στη συνέχιση της ΜΠΠΕ!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για την κοινωνική βάση της αντικομματικής κλίκας του Λιν Πιάο

0

Άρθρο του Γιάο Βεν Γιουάν που δημοσιεύτηκε στη Κόκκινη Σημαία νο 3 το 1975. Μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις «Ιστορικές Εκδόσεις», Αθήνα 1975. Ο Γιάο Βεν Γιουάν φυλακίστηκε από το καθεστώς του Ντενγκ Χσιαο Πινγκ, στα τέλη του 1976. Ήταν και αυτός της "συμμορίας των τεσσάρων"!

Το άρθρο γράφτηκε τέσσερα χρόνια μετά την ήττα της ομάδας του Λιν Πιάο (1971) και δυο χρόνια μετά το 10ο Συνέδριο του Κ. Κ. Κίνας που καταδίκασε επίσημα τον Λιν Πιάο. Γράφτηκε όμως λίγες μέρες μετά την αποκατάσταση ως μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του Κ. Κ. Κίνας του Ντενγκ Χσίαο Πινγκ, ο οποίος, από κοινού με τον Λι Σάο Σι από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 είχε απομακρυνθεί από το Κόμμα. Η περίοδος που ακολούθησε από τη δημοσίευση του κειμένου αυτού μέχρι το θάνατο του Μάο (Σεπτέμβριος 1976) χαρακτηρίσθηκε από την ανοικτή σύγκρουση των ρεβιζιονιστών του Ντενγκ Χσίαο Πινγκ και των τεσσάρων μελών του Πολιτικού Γραφείου, υποστηρικτών της ΜΠΠΕ, στα οποία συγκαταλεγόταν και ο Γιάο Βεν Γιουάν.

Εντάσσεται έτσι σ' αυτήν ακριβώς τη σύγκρουση: Αν και υποτίθεται ότι στρέφεται εναντίον του Λιν Πιάο, στην πραγματικότητα διατυπώνει την πολεμική των υποστηρικτών της ΜΠΠΕ εναντίον του (υπουργού των εξωτερικών την εποχή εκείνη) Ντενγκ Χσίαο Πινγκ. Στη σύγκρουση αυτή κυριαρχούν προσωρινά:
Τον Απρίλιο του 1976 ο Ντενγκ Χσίαο Πινγκ καθαιρείται εκ νέου από το Κ.Κ. Κίνας, ύστερα από βίαιες συγκρούσεις μέσα κι έξω από το Κόμμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής τον Κ.Κ. Κίνας που εκδόθηκε αμέσως μετά το θάνατο του Μάο αναφέρεται: «θα παραμείνουμε πιστοί στις τελευταίες θελήσεις του Προέδρου Μάο (...) φέρνοντας σε βάθος την κριτική εναντίον του Ντενγκ Χσίαο Πινγκ και εξακολουθώντας την πάλη εναντίον της δεξιάς παρέκκλισης, που αμφισβητούσε τα σωστά συμπεράσματα της Πολιτιστικής Επανάστασης, ισχυροποιώντας και αναπτύσσοντας τις κατακτήσεις της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης».
Ένα μήνα, όμως, μετά το θάνατο τον Μάο οι υποστηρικτές της ΜΠΠΕ ηττώνται και οι «4» ηγέτες τους καταδικάζονται σε ισόβια δεσμά. Πρόκειται για την πρώτη φυλάκιση κομματικών ηγετών που ηττήθηκαν πολιτικά, στην ιστορία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Η νέα ηγεσία υπό τον Ντενγκ Χσίαο Πινγκ (που αποκαταστάθηκε και πάλι κομματικά μετά την ήττα των "τεσσάρων") εξαγγέλλει το τέλος της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης και ανακαλύπτει τις αξίες της «αγοράς», των «υλικών κινήτρων» και της «ιδιωτικής πρωτοβουλίας», για «να γίνει η Κίνα μια ισχυρή σοσιαλιστική χώρα με σύγχρονη γεωργία, βιομηχανία, εθνική άμυνα, επιστήμη και τεχνολογία, ως το τέλος του αιώνα» (Το 11ο Συνέδριο του Κ.Κ. Κίνας). Παράλληλα, ένα πρωτόγνωρο για την Κίνα κύμα τρομοκρατίας ξαπλώνεται παντού, με επίκεντρο το ίδιο το Κόμμα:
Συγκροτούνται επιτροπές ελέγχου των μελών που «δεν αγωνίζονται ενάντια σε όλες τις παραβιάσεις της κομματικής πειθαρχίας», ενώ σε σύντομο χρονικό διάστημα το κομματικό δυναμικό ανανεώνεται κατά περισσότερο από 50%. Τόσο ο αστικός δυτικός τύπος, όσο και τα περισσότερα ρεβιζιονιστικά Κομμουνιστικά Κόμματα της Δύσης χαιρετίζουν τις μετά τον Οκτώβριο του 1976 εξελίξεις στην Κίνα ως στροφή στη «δημοκρατία» και την «ανάπτυξη».
Το κείμενο αυτό λοιπόν έχει ιδιαίτερο πολιτικό και ιστορικό ενδιαφέρον γιατί είναι από τα τελευταία άρθρα συγκροτημένης κριτικής των επαναστατών προς τους ρεβιζιονιστές που κυριάρχησαν στην Κίνα μετά το θάνατο του Μάο. Αποτελεί ουσιαστικά πολεμική προς τη «δημοκρατία» (των τανκς, των μαζικών δολοφονιών, των φυλακίσεων και των θανατικών εκτελέσεων) και την «ανάπτυξη» (της μαζικής ανεργίας, της φτώχειας και της «επιχειρηματικότητας»), που επί τόσα χρόνια υμνούσαν ανά την υφήλιο καπιταλιστές και οι κονδυλοφόροι τους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ανακοίνωση της 11ης Ολομέλειας της 8ης Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας

0

Από το "Κρίση και Κριτική": Το δεύτερο αυτό ντοκουμέντο της 11ης Ολομέμειας έρχεται να επικυρώσει τις πολιτικές κατευθύνσεις της ΜΠΠΕ, όπως σκιαγραφήθηκαν από τον Μάο. Πρόκειται για μια συνοπτική έκθεση της Γραμμής Μαζών όπως θα πρέπει να εφαρμόζεται σε συνθήκες σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Η επιμονή στη Γραμμή Μαζών, δηλαδή την ιδεολογικοπολιτική και οργανωτική διάρθρωση του πρωτοπόρου προλεταριακού κόμματος και τη σύνδεσή του με τις μάζες, είναι καθοριστική σε κάθε επαναστατική διαδικασία πριν και μετά την κατάληψη της εξουσίας. Κάτι που δυστυχώς πολύ λίγο, έως καθόλου, έχει κατανοηθεί, ακόμη και σήμερα, ύστερα από 50 χρόνια.

Ανακοίνωση της 11ης Ολομέλειας της 8ης Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας

12 Αυγούστου 1966

Η 11η Ολομέλεια της 8ης Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας πραγματοποιήθηκε στο Πεκίνο από την 1 έως τις 12 Αυγούστου 1966.
Στην 11η Ολομέλεια προέδρευσε ο σ. Μάο Τσετούγκ. Παρευρέθησαν τακτικά και αναπληρωματικά μέλη της ΚΕ. Επίσης παρόντες ήταν σύντροφοι από τα περιφερειακά γραφεία της ΚΕ και από τις επαρχιακές, δημοτικές και αυτόνομες περιφερειακές επιτροπές του κόμματος, τα μέλη της Ομάδας Πολιτιστικής Επανάστασης της ΚΕ, σύντροφοι από τις αρμόδιες υπηρεσίες της ΚΕ και της κυβέρνησης και εκπρόσωποι των επαναστατών καθηγητών και σπουδαστών από ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο Πεκίνο.

Η 11η Ολομέλεια, μετά από συζήτηση, εγκρίνει την απόφαση της ΚΕ του ΚΚΚ σχετικά με τη Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση.
Η Ολομέλεια, μετά από συζήτηση, εγκρίνει τις σημαντικές πολιτικές αποφάσεις και τα μέτρα σχετικά με τα εσωτερικά και διεθνή ζητήματα που εγκρίθηκαν από το Πολιτικό Γραφείο της ΚΕ στη 10η Ολομέλεια της 8ης ΚΕ τον Σεπτέμβριο του 1962.
Εσωτερική κατάσταση
Στη 10η Ολομέλεια της 8ης ΚΕ, ο σ. Μάο Τσετούγκ έκανε μια σωστή ανάλυση της κατάστασης εκείνης της εποχής και τόνισε, για άλλη μια φορά, τη θεωρία των αντιθέσεων, των τάξεων και της ταξικής πάλης στη σοσιαλιστική κοινωνία. Αυτός είναι ο οδηγός για τη σοσιαλιστική επανάσταση και τη σοσιαλιστική οικοδόμηση στη χώρα μας. Υπό την ηγεσία του ΚΚΚ με επικεφαλής τον σ. Μάο Τσετούγκ και υπό την καθοδήγηση της γενικής γραμμής του κόμματος για όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ενέργεια, ενθουσιασμό και φιλοδοξία ως προς την επίτευξη μεγαλύτερων, γρηγορότερων, καλύτερων και πιο οικονομικών αποτελεσμάτων στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού, ο λαός της χώρας μας, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, έχει ξεδιπλώσει τα τρία μεγάλα επαναστατικά κινήματα της ταξικής πάλης, της πάλης για την παραγωγή και για τα επιστημονικά πειράματα, και έχει επιτύχει μεγάλες νίκες. Οι λαϊκές κομμούνες έχουν ακόμη περισσότερο παγιωθεί και αναπτυχθεί. Μια αναζωογονητική επαναστατική ατμόσφαιρα επικρατεί σε ολόκληρη τη χώρα και μια κατάσταση όπου αναδύεται ένα νέο ολόπλευρο άλμα προς τα εμπρός.
Η εθνική οικονομία της χώρας μας αναπτύσσεται σταθερά και απερίφραστα. Η πολιτική της αναπροσαρμογής, παγίωσης, κάλυψης και ανύψωσης των στόχων που είχε θέσει η ΚΕ του κόμματος έχουν ήδη πραγματοποιηθεί επιτυχώς. Το Τρίτο Πεντάχρονο ξεκίνησε φέτος. Στο βιομηχανικό μέτωπο, όχι μόνο έχουν καταγραφεί μεγάλες αυξήσεις στην παραγωγή και στην ποικιλία των προϊόντων, αλλά και η ποιότητά τους έχει βελτιωθεί σημαντικά. Στο αγροτικό μέτωπο, υπήρξαν καλές σοδειές για τέσσερα συνεχή έτη. Η αγορά είναι ακμάζουσα και οι τιμές σταθερές. Η επιτυχία των τριών πυρηνικών δοκιμών αποτελεί συμπυκνωμένη έκφραση του νέου επιπέδου που έχει φτάσει η ανάπτυξη της επιστήμης, της τεχνολογίας και της βιομηχανίας στην Κίνα.
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, ένα εκτεταμένο Κίνημα Σοσιαλιστικής Εκπαίδευσης έχει ξεδιπλωθεί στις αγροτικές περιοχές, στις πόλεις και στον στρατό. Αυτή τη στιγμή, μια Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση, χωρίς προηγούμενο στην ιστορία, αναπτύσσεται στη χώρα μας. Το μαζικό κίνημα στο οποίο εργάτες, αγρότες, στρατιώτες, επαναστάτες διανοούμενοι και στελέχη μελετούν δημιουργικά και εφαρμόζουν τα έργα του σ. Μάο Τσετούγκ έχει εισέλθει σε μια νέα εποχή άμεσης κατάκτησης και εφαρμογής του μαρξισμού-λενινισμού από τον εργαζόμενο λαό.
Η Ολομέλεια εγκρίνει πλήρως την Απόφαση της 20ης Μαΐου 1963 της ΚΕ του ΚΚΚ για ορισμένα προβλήματα στην τρέχουσα αγροτική εργασία (Προσχέδιο). Εγκρίνει πλήρως τα συνοπτικά πρακτικά της συζήτησης της 14ης Ιανουαρίου 1965 στο Εθνικό Συνέδριο Εργασίας που συγκλείθηκε  από το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΚ: Ορισμένα τρέχοντα προβλήματα που ανέκυψαν στο Κίνημα Σοσιαλιστικής Εκπαίδευσης στις αγροτικές περιοχές, δηλαδή, το έγγραφο των 23 άρθρων. Τα δύο αυτά ντοκουμέντα συντάχθηκαν υπό την προσωπική καθοδήγηση του σ. Μάο Τσετούγκ και αποτελούν ισχυρό ιδεολογικό όπλο για το λαό μας στη διεξαγωγή της σοσιαλιστικής επανάστασης. Θα πρέπει να συνεχίσουμε να δρούμε σύμφωνα με τα δύο προαναφερθέντα ντοκουμέντα και σε συνδυασμό με τη Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση να ολοκληρώσουμε, τόσο στις αγροτικές όσο και στις αστικές περιοχές, το κίνημα για τα «τέσσερα νοικοκυρέματα», δηλαδή, το Κίνημα Σοσιαλιστικής Εκπαίδευσης για το νοικοκύρεμα της πολιτικής, της ιδεολογίας, της οργάνωσης και της οικονομίας.
Η Ολομέλεια εγκρίνει πλήρως τη σειρά λαμπρών πολιτικών, αποφασιστικής και θεμελιώδους σημασίας, που προώθησε ο σ. Μάο Τσετούγκ τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Οι πολιτικές αυτές έγκεινται κυρίως στα εξής:
Για το ζήτημα της εφαρμογής της αρχής του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού και την προώθηση και ανάπτυξη της επαναστατικής παράδοσης της γραμμής μαζών.
Για το ζήτημα της ανατροφής και της κατάρτισης διαδόχων στην προλεταριακή επαναστατική υπόθεση.
Για την έκκληση προς τις βιομηχανικές επιχειρήσεις να διδαχθούν από την Πετρελαιοπηγή Τατσίγκ, προς τις αγροτικές μονάδες να διδαχθούν από την Ταξιαρχία Παραγωγής Τατσάι, προς ολόκληρη τη χώρα να διδαχθεί από τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό, καθώς και για την ενίσχυση της πολιτικής και ιδεολογικής δουλειάς.
Για τη στρατηγική αρχή της ετοιμότητας ενάντια στον πόλεμο, της ετοιμότητας ενάντια στις φυσικές καταστροφές και οτιδήποτε χρειάζεται ο λαός.
Για το ζήτημα της άρσης των ξένων συμβάσεων, ακολουθώντας τον δικό μας δρόμο βιομηχανικής ανάπτυξης.
Για το ζήτημα του συστήματος και της διάρθρωσης στην οικοδόμηση της οικονομίας και στην οικοδόμηση της εθνικής άμυνας.
Για την έκκληση προς ολόκληρο το κόμμα να κατανοήσει τις στρατιωτικές υποθέσεις και προς τον καθένα να γίνει στρατιώτης.
Για το ζήτημα του σχεδιασμού και των ρυθμίσεων για τη σταδιακή εκμηχάνιση της γεωργίας.
Και για την έκκληση προς τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό και όλα τα εργοστάσια, χωριά, σχολεία, εμπορικά τμήματα, υπηρεσίες, το Κόμμα και τους κυβερνητικούς οργανισμούς να γίνουν μεγάλα σχολεία της επανάστασης.
Η Ολομέλεια τονίζει ότι η σειρά οδηγιών από τον σ. Μάο Τσετούγκ, σχετικά με τη Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση είναι οδηγός για δράση στην παρούσα πολιτιστική επανάσταση της χώρας μας. Αποτελούν μια σημαντική εξέλιξη του μαρξισμού-λενινισμού.
Η Ολομέλεια θεωρεί ότι το κλειδί για την επιτυχία αυτής της Μεγάλης Πολιτιστικής Επανάστασης είναι να έχουμε πίστη στις μάζες, να στηριζόμαστε σ’ αυτές, με τόλμη να τις εξεγείρουμε και να σεβόμαστε τις πρωτοβουλίες τους. Είναι, επομένως, επιτακτική ανάγκη να επιμένουμε στη γραμμή «από τις μάζες, για τις μάζες». Να είμαστε μαθητές των μαζών πριν γίνουμε δάσκαλοι τους. Να τολμάμε να κάνουμε επανάσταση και να είμαστε καλοί στο να κάνουμε επανάσταση. Να μην φοβόμαστε τις αναταραχές. Ενάντια στην αστική στάση, στη θωράκιση των δεξιών, στην επίθεση κατά της Αριστεράς και στην καταστολή της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης. Ενάντια στη δημιουργία πολλών περιορισμών που δένουν τα χέρια των μαζών. Να μην παριστάνουμε τους άρχοντες ή να στεκόμαστε πάνω από τις μάζες, μοιράζοντας διαταγές.
Δώστε ενθουσιώδη υποστήριξη στην επαναστατική Αριστερά, φροντίστε για την προσπάθεια και την ενότητα με όλους εκείνους που μπορούν να ενωθούν και επικεντρώστε τις δυνάμεις μας ενάντια στη χούφτα των αντικομματικών, αντισοσιαλιστών αστών δεξιών.
Η Ολομέλεια θεωρεί ότι η σειρά των ζητημάτων που έθεσε ο σ. Μάο Τσετούγκ τα τελευταία τέσσερα χρόνια, σχετικά με τη σοσιαλιστική επανάσταση και τη σοσιαλιστική οικοδόμηση έχουν επιταχύνει, σε μεγάλο βαθμό, την ανάπτυξη και την επιτυχία της σοσιαλιστικής υπόθεσης στη χώρα μας. Αυτά τα ζητήματα είναι βαθιάς και αποτελεσματικής σημασίας για την εδραίωση της δικτατορίας του προλεταριάτου και του σοσιαλιστικού συστήματος στη χώρα μας, για την αποτροπή του ρεβιζιονιστικού σφετερισμού του κόμματος και της κρατικής εξουσίας, για την αποτροπή της παλινόρθωσης του καπιταλισμού, για να διασφαλιστεί ότι η χώρα μας εμμένει στον προλεταριακό διεθνισμό και υποστηρίζει ενεργά τους επαναστατικούς αγώνες των λαών του κόσμου και για να διασφαλιστεί η σταδιακή μετάβαση της χώρας μας στο μέλλον προς τον κομμουνισμό.
Διεθνής κατάσταση
Η 11η Ολομέλεια της 8ης ΚΕ θεωρεί ότι η παρούσα κατάσταση όσον αφορά την πάλη των μαρξιστών-λενινιστών και των επαναστατημένων λαών σε όλο τον κόσμο ενάντια στον ιμπεριαλισμό, την αντίδραση και τον σύγχρονο ρεβιζιονισμό είναι εξαιρετική. Είμαστε τώρα σε μια νέα εποχή της παγκόσμιας επανάστασης. Όλες οι πολιτικές δυνάμεις βρίσκονται σε μια διαδικασία μεγάλης αναταραχής, μεγάλης διαίρεσης και μεγάλης αναδιοργάνωσης. Το επαναστατικό κίνημα των λαών σε όλες τις χώρες, και ιδιαίτερα στην Ασία, στην Αφρική και στη Λατινική Αμερική, αναπτύσσεται δυναμικά. Παρά τα αναπόφευκτα ζικ-ζακ και τις ανατροπές στην εξέλιξη της διεθνούς κατάστασης, η γενική τάση του ιμπεριαλισμού είναι προς την πλήρη κατάρρευση και η πορεία του σοσιαλισμού προς την παγκόσμια νίκη είναι μη αναστρέψιμη. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και οι λακέδες του σε διάφορες χώρες δεν μπορούν να αποτρέψουν την καταδίκη τους με την κτηνώδη καταστολή και την άγρια επίθεση στις μάζες των επαναστατημένων λαών ή με τη δωροδοκία και την εξαπάτησή τους. Αντίθετα, το μόνο που εξυπηρετούν είναι η περαιτέρω ώθηση στην επαναστατική αφύπνιση όλων των λαών. Οι ενέργειες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και των ανδρεικέλων του σε διάφορες χώρες ενάντια στους λαούς και ενάντια στην επανάσταση δίνει ώθηση στις επαναστατικές ενέργειες όλων των λαών. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και τα ανδρείκελά του σε διάφορες χώρες φαίνεται να είναι ισχυροί, αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ αδύναμοι. Προοπτικά, είναι όλοι χάρτινες τίγρεις.
Η νέα ηγετική ομάδα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης έχει κληρονομήσει τον μανδύα του Χρουστσόφ και εφαρμόζει τον χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό χωρίς τον Χρουστσόφ. Η γραμμή τους σκοπεύει στη διασφάλιση της ιμπεριαλιστικής και αποικιοκρατικής κυριαρχίας στον καπιταλιστικό κόσμο και στην παλινόρθωση του καπιταλισμού στον σοσιαλιστικό κόσμο. Η ηγετική ομάδα του ΚΚΣΕ έχει προδώσει τον μαρξισμό-λενινισμό, έχει προδώσει τον μεγάλο Λένιν, έχει προδώσει τον δρόμο της Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης, έχει προδώσει τον προλεταριακό διεθνισμό, έχει προδώσει την επαναστατική υπόθεση του διεθνούς προλεταριάτου και των καταπιεσμένων λαών και των καταπιεσμένων εθνών, και έχει προδώσει τα συμφέροντα του μεγάλου σοβιετικού λαού και των λαών των σοσιαλιστικών χωρών. Βρίζουν το ΚΚΚ ως «δογματικό», «σεχταριστικό» και «αριστερίστικο». Στην πραγματικότητα, επιτίθενται στον ίδιο τον μαρξισμό-λενινισμό. Έχουν ενωθεί με τον ιμπεριαλισμό που έχει επικεφαλής τις ΗΠΑ και τους αντιδραστικούς των διαφόρων χωρών, σχηματίζοντας μια νέα «Ιερά Συμμαχία» κατά του κομμουνισμού, των λαών, της επανάστασης και της Κίνας. Αλλά αυτή η αντεπαναστατική «Ιερά Συμμαχία» είναι καταδικασμένη σε χρεωκοπία και βρίσκεται ήδη σε διαδικασία αποσύνθεσης.
Η Ολομέλεια θεωρεί ότι η κομματική περιεκτική δημόσια κριτική μας  του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού τα τελευταία χρόνια ήταν απόλυτα σωστή και αναγκαία. Η Πρόταση για τη Γενική Γραμμή του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος που προώθησε η ΚΕ του ΚΚΚ στις 14 Ιούνη 1963 είναι ένα προγραμματικό ντοκουμέντο. Το ντοκουμέντο αυτό που συντάχθηκε υπό την προσωπική καθοδήγηση του σ. Μάο Τσετούγκ και τα εννέα σχόλια από τις Συντακτικές Επιτροπές της Λαϊκής Ημερησίας και της Κόκκινης Σημαίας στην ανοικτή επιστολή της ΚΕ του ΚΚΣΕ, το άρθρο «Σχόλιο για τη Συνάντηση του Μαρτίου στη Μόσχα», το άρθρο «Ζήτω η νίκη του Λαϊκού Πολέμου» του σ. Λιν Πιάο κ.λπ. προσφέρουν επιστημονική μαρξιστική-λενινιστική ανάλυση σε μια σειρά σημαντικά ζητήματα που αφορούν την παγκόσμια επανάσταση της εποχής μας και είναι ισχυρά ιδεολογικά όπλα ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στον σύγχρονο ρεβιζιονισμό.
Η Ολομέλεια υποστηρίζει ότι για να αντιταχθείς στον ιμπεριαλισμό, είναι επιτακτική ανάγκη να αντιταχθείς στον σύγχρονο ρεβιζιονισμό. Δεν υπάρχει καμία μέση οδός στον αγώνα ανάμεσα στον μαρξισμό-λενινισμό και τον σύγχρονο ρεβιζιονισμό. Μια σαφής διαχωριστική γραμμή πρέπει να χαραχθεί σε σχέση με τις σύγχρονες ρεβιζιονιστικές ομάδες, που κέντρο τους έχουν την ηγεσία του ΚΚΣΕ, και είναι επιτακτική ανάγκη να αποκαλυφθούν αποφασιστικά τα αληθινά χαρακτηριστικά τους ως διασπαστές. Είναι αδύνατο να υπάρξει «κοινή δράση» με αυτούς.
Η Ολομέλεια επισημαίνει ότι ο προλεταριακός διεθνισμός είναι η υπέρτατη αρχή που διέπει την εξωτερική πολιτική της Κίνας. Υποστηρίζει θερμά τον δίκαιο αγώνα των ασιατικών, αφρικανικών και λατινοαμερικανικών λαών ενάντια στον ιμπεριαλισμό με επικεφαλής τις ΗΠΑ και τα ανδρείκελά τους και υποστηρίζει επίσης τους επαναστατικούς αγώνες των λαών σε όλες τις χώρες.
Η Ολομέλεια καταδικάζει έντονα τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό για το έγκλημά του της επέκτασης του επιθετικού πολέμου ενάντια στο Βιετνάμ. Υποστηρίζει με τον πιο θερμό και αποφασιστικό τρόπο την Έκκληση προς τον λαό όλης της χώρας που απεύθυνε ο σ. Χο Τσι Μινχ, Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ, και υποστηρίζει σθεναρά τον βιετναμέζικο λαό στον αγώνα του μέχρι να επιτευχθεί η τελική νίκη στον πόλεμο ενάντια στην αμερικάνικη επιθετικότητα και για την εθνική σωτηρία. Η Ολομέλεια συμφωνεί πλήρως με όλα τα μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί και με όλες τις ενέργειες που έχουν γίνει, όπως αποφασίστηκε από την ΚΕ του κόμματος και την Κυβέρνηση, σε συνεννόηση με τη βιετναμική πλευρά σχετικά με τη βοήθεια προς το Βιετνάμ στην αντίσταση κατά της αμερικάνικης επιθετικότητας.
Η Ολομέλεια καταγγέλλει δριμύτατα τη σοβιετική ρεβιζιονιστική ηγετική ομάδα για την αντεπαναστατική διπρόσωπη πολιτική της, με την υποτιθέμενη στήριξη αλλά στην πραγματικότητα προδοσία της υπόθεσης της αντίστασης του Βιετνάμ στην αμερικάνικη επιθετικότητα.
Η Ολομέλεια θεωρεί ότι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός είναι ο πιο άγριος κοινός εχθρός των λαών όλου του κόσμου. Για να απομονώσουμε όσο γίνεται τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και να αντιμετωπίσουμε τα χτυπήματά του, πρέπει να επιτευχθεί το ευρύτερο δυνατό διεθνές ενιαίο μέτωπο ενάντια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τους λακέδες του. Η σοβιετική ρεβιζιονιστική ηγετική ομάδα επιδιώκει μια πολιτική συνεργασίας μεταξύ ΕΣΣΔ-ΗΠΑ για την παγκόσμια κυριαρχία και έμπρακτα εξυπηρετούν τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό με διασπαστικές, διαλυτικές και υπονομευτικές ενέργειες μέσα στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα και στο εθνικο-απελευθερωτικό κίνημα. Δεν μπορούν φυσικά να περιλαμβάνονται σε αυτό το μέτωπο.
Πρέπει να ενωθούμε με όλους τους λαούς στον κόσμο που είναι ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στην αποικιοκρατία, και να συνεχίσουμε μέχρι το τέλος τον αγώνα ενάντια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τους λακέδες του.
Μαζί με όλους τους επαναστάτες μαρξιστές-λενινιστές του κόσμου, πρέπει να συνεχίσουμε μέχρι το τέλος τον αγώνα ενάντια στον σύγχρονο ρεβιζιονισμό και να προωθήσουμε την επαναστατική υπόθεση του διεθνούς προλεταριάτου και των λαών του κόσμου.
Κρατήστε ψηλά το μεγάλο κόκκινο λάβαρο της Σκέψης Μάο Τσετούγκ
Η 11η Ολομέλεια της 8ης ΚΕ τονίζει ότι η εντατική μελέτη των έργων του σ. Μάο Τσετούγκ από το σύνολο του κόμματος και ολόκληρο το έθνος είναι ένα σημαντικό γεγονός ιστορικής σημασίας. Ο σ. Μάο Τσετούγκ είναι ο μεγαλύτερος μαρξιστής-λενινιστής της εποχής μας. Ο σ. Μάο Τσετούγκ έχει κληρονομήσει, υπερασπιστεί και αναπτύξει τον μαρξισμό-λενινισμό με ιδιοφυΐα, δημιουργικότητα και με ολόπλευρο τρόπο, και έχει εξυψώσει τον μαρξισμό-λενινισμό σε ένα εντελώς νέο στάδιο. Η Σκέψη Μάο Τσετούγκ είναι ο μαρξισμός-λενινισμός της εποχής στην οποία ο ιμπεριαλισμός οδηγείται στην ολική κατάρρευση και ο σοσιαλισμός προωθείται προς την παγκόσμια νίκη. Είναι η κατευθυντήρια αρχή για όλες τις εργασίες του κόμματος και της χώρας μας. Η Ολομέλεια θεωρεί ότι το κάλεσμα του σ. Λιν Πιάο προς τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό να ξεκινήσει ένα μαζικό κίνημα στο στρατό για τη μελέτη των έργων του σ. Μάο Τσετούγκ αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα για το σύνολο του κόμματος και ολόκληρο το έθνος. Η πιο αξιόπιστη και θεμελιώδης εγγύηση ενάντια στον ρεβιζιονισμό και στην παλινόρθωση του καπιταλισμού και για τη νίκη της σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής υπόθεσής μας είναι να εξοπλιστούν οι μάζες των εργατών, αγροτών, στρατιωτών, επαναστατών διανοουμένων και στελεχών με τη Σκέψη Μάο Τσετούγκ και να προωθήσουν την επαναστατικοποίηση της ιδεολογίας του λαού. Η μέθοδος μελέτης των έργων του σ. Μάο Τσετούγκ έχει αποδειχθεί αποτελεσματική και συνολικά κατάλληλη, όταν έχει κανείς κατά νου τα προβλήματα, μελετά και εφαρμόζει τα έργα του με δημιουργικό τρόπο -συνδυάζοντας τη μελέτη με την πρακτική, μελετώντας πρώτα τι είναι επειγόντως αναγκαίο, ώστε να έχει γρήγορα αποτελέσματα- και καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για την εφαρμογή αυτού που μελετά. Η μέθοδος αυτή θα πρέπει να διαδοθεί περαιτέρω σε όλο το κόμμα και τη χώρα.
Το ΚΚΚ είναι ένα μεγάλο, ένδοξο και σωστό κόμμα. Ιδρύθηκε και μεγάλωσε από τον σ. Μάο Τσε Τουνγκ, το κόμμα μας είναι εξοπλισμένο με τον μαρξισμό-λενινισμό, με τη Σκέψη Μάο Τσετούγκ. Το κόμμα μας είναι προλεταριακό πρωτοπόρο, που ενσωματώνει τη θεωρία με την πράξη, σφυρηλατεί στενούς δεσμούς με τις μάζες του λαού και έχει το πνεύμα της σοβαρής αυτοκριτικής. Είναι ένα προλεταριακό επαναστατικό κόμμα που έχει περάσει μέσα από τους πιο άγριους, επίπονους, μεγάλους και περίπλοκους αγώνες στην ιστορία. Ο λαός μας είναι ένας μεγάλος λαός. Η χώρα μας είναι μια μεγάλη χώρα. Ο στρατός μας είναι ένας μεγάλος στρατός. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι υπό την ηγεσία του μεγάλου ηγέτη μας, του σ. Μάο Τσετούγκ, και του ΚΚΚ, οι ένστολοι και οι πολίτες όλης της χώρας, στηριζόμενοι στις δικές τους προσπάθειες και εργαζόμενοι έντονα, θα είναι σίγουρα σε θέση να ξεπεράσουν όλες τις δυσκολίες και τα εμπόδια και να εκπληρώσουν την αποστολή που τους δόθηκε από την ιστορία, και σίγουρα δεν θα διαψεύσουν τις προσδοκίες των επαναστατικών λαών του κόσμου.
Η 11η Ολομέλεια της 8ης ΚΕ καλεί όλους τους εργάτες, τα μέλη των λαϊκών κομμούνων, τους διοικητές και τους μαχητές του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, τα επαναστατικά στελέχη, τους επαναστάτες διανοούμενους, τους επαναστάτες καθηγητές και φοιτητές και το επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό της χώρας να υψώσουν ακόμη υψηλότερα το μεγάλο κόκκινο λάβαρο της Σκέψης Μάο Τσετούγκ, να ενωθούν με όλους εκείνους που μπορούν να ενωθούν, να ξεπεράσουν την αντίσταση που προέρχεται από διάφορες κατευθύνσεις, από τους αντεπαναστάτες ρεβιζιονιστές και τους «αριστερούς» και δεξιούς οπορτουνιστές, να ξεπεράσουν τις δυσκολίες, τις ελλείψεις και τα λάθη, να ξεκαθαρίσουν τα σκοτεινά σημεία στο κόμμα και στην κοινωνία, να φέρουν εις πέρας τη Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση, να φέρουν εις πέρας τη σοσιαλιστική επανάσταση, και να προσπαθήσουν να εκπληρώσουν το Τρίτο Πεντάχρονο και να οικοδομήσουν την Κίνα σε μια ισχυρή σοσιαλιστική χώρα.
Πρέπει να κατεχόμαστε από μεγάλες, υψηλές προλεταριακές φιλοδοξίες και να τολμάμε να ανοίγουμε δρόμους ανεξερεύνητους μέχρι τώρα από τον λαό και να σκαρφαλώνουμε σε απάτητες κορφές. Πρέπει να κάνουμε καλά τη δουλειά της οικοδόμησης της σοσιαλιστικής Κίνας, η οποία έχει το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού, και να την καταστήσουμε απόρθητο κράτος του προλεταριάτου που ποτέ δεν θα αλλάξει χρώμα. Πρέπει να απελευθερώσουμε την Ταϊβάν. Θα πρέπει να αυξήσουμε την επαγρύπνησή μας στο εκατονταπλάσιο και να περιφρουρούμε για ξαφνικές επιθέσεις από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τους συνεργούς του. Εάν τολμήσουν να μας εμπλέξουν σε πόλεμο, τα 700 εκατομμύρια Κινέζων υπό την ηγεσία του σ. Μάο Τσετούγκ και του ΚΚΚ θα τσακίσει τους επιτιθέμενους, και θα τους αφανίσει αποφασιστικά, πλήρως, εντελώς και ολοκληρωτικά.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χαιρετιστήριο Μήνυμα προς τις Επαναστατικές Οργανώσεις των Εξεγερμένων στη Σαγκάη

0

Από το "Κρίση και Κριτική": Για την Κομμούνα της Σαγκάης, θα υπάρξει ξεχωριστή αναλυτική θεματική με ντοκουμέντα, αναλύσεις και εκτιμήσεις, αφού πρόκειται για το αποκορύφωμα και το σημείο καμπής της ΜΠΠΕ, ανεκτίμητη εμπειρία για την προοπτική της κοινωνικής απελευθέρωσης και της οικοδόμησης του σοσιαλισμού. Εδώ παρουσιάζεται η πρώτη θετική αντίδραση της ηγεσίας του ΚΚΚ και του Μάο.

Χαιρετιστήριο Μήνυμα προς τις Επαναστατικές Οργανώσεις των Εξεγερμένων στη Σαγκάη

από την Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας,
το Κυβερνητικό Συμβούλιο,
τη Στρατιωτική Επιτροπή της Κεντρικής Επιτροπής
και την Ομάδα Πολιτιστικής Επανάστασης της Κεντρικής Επιτροπής

11 Ιανουαρίου 1967

Προς
το Επαναστατικό Γενικό Επιτελείο των Εξεγερμένων Εργατών της Σαγκάης και 31 άλλες επαναστατικές μαζικές οργανώσεις:

Η «Επείγουσα Ανακοίνωσή» σας, που εκδόθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1967, είναι πράγματι εξαιρετική. Οι κατευθυντήριες αρχές που έχετε θέσει και οι ενέργειες που έχουν ληφθεί είναι απολύτως σωστές.
Έχετε κρατήσει ψηλά το μεγάλο κόκκινο λάβαρο της Σκέψης Μάο Τσετούγκ. Είστε πρότυπο στη δημιουργική μελέτη και εφαρμογή των έργων του Προέδρου Μάο.
Έχετε κρατήσει σταθερή στάση στο πλευρό της προλεταριακής επαναστατικής γραμμής που εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο Μάο. Έχετε διαπιστώσει και αποκαλύψει έγκαιρα τα σχήματα της αστικής αντιδραστικής γραμμής για την έναρξη μιας νέας αντεπίθεσης και έχετε ξεκινήσει μια δυναμική αντιμετώπιση.

Υποστηρίζετε τη δικτατορία του προλεταριάτου, επιμένετε στη γενική κατεύθυνση του σοσιαλισμού και προωθείτε το αγωνιστικό καθήκον ενάντια στον οικονομισμό του αντεπαναστατικού ρεβιζιονισμού.
Έχετε διαμορφώσει μια σωστή πολιτική σύμφωνα με την αρχή του Προέδρου Μάο, «σταθερά με την επανάσταση και την προώθηση της παραγωγής».
Έχετε καταφέρει μια μεγάλη συμμαχία των προλεταριακών επαναστατικών οργανώσεων και έχετε γίνει ο πυρήνας που ενώνει όλες τις επαναστατικές δυνάμεις. Έχετε πάρει γερά στα χέρια σας τη μοίρα της δικτατορίας του προλεταριάτου, τη μοίρα της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης και τη μοίρα της σοσιαλιστικής οικονομίας.
Οι επαναστατικές σας ενέργειες έχουν γίνει λαμπρό παράδειγμα για την εργατική τάξη και όλο τον εργαζόμενο λαό και τις επαναστατικές μάζες σε ολόκληρη τη χώρα.
Με αυτό το μήνυμα καλούμε το κόμμα, την κυβέρνηση, τον στρατό και τους πολίτες, τους εργάτες, τους αγρότες, τους επαναστάτες φοιτητές, τους επαναστάτες διανοούμενους και τα επαναστατικά στελέχη σε ολόκληρη τη χώρα να διδαχθούν από την εμπειρία των επαναστατικών ομάδων των εξεγερμένων στη Σαγκάη, να αναλάβουν συντονισμένη δράση για να αναχαιτιστεί η νέα αντεπίθεση της αστικής αντιδραστικής γραμμής, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί ότι η Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση θα προχωρήσει θριαμβευτικά σύμφωνα με την προλεταριακή επαναστατική γραμμή που εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο Μάο.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το διήμερο συζητήσεων για τη Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση

0

Πραγματοποιήθηκε, το Σαββατοκύριακο 4 και 5 Ιούνη, το διήμερο συζητήσεων που οργανώθηκε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ(μ-λ) και του Μ-Λ ΚΚΕ, για τα 50 χρόνια από το ξέσπασμα της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης στην Κίνα. Η αποτίμηση του διήμερου είναι σαφώς θετική, τόσο σε σχέση με τη συμμετοχή αγωνιστών και αγωνιστριών, όσο και σε σχέση με τα ζητήματα που άνοιξαν και με τον προβληματισμό που κατατέθηκε. Οι εκατοντάδες συμμετέχοντες παρακολούθησαν με ενδιαφέρον τις πολύωρες συζητήσεις και των τριών κύκλων των συζητήσεων.
Οι τρεις κύκλοι είχαν τα θέματα:
«ΜΠΠΕ: Ένας σημαντικός σταθμός στην προώθηση της σοσιαλιστικής επανάστασης. Πώς συγκρούστηκε ο σοσιαλιστικός με τον καπιταλιστικό δρόμο». Στον κύκλο αυτό υπήρξαν εισηγήσεις από τις δύο οργανώσεις. Από τον σ. Νίκο Παπαβασιλείου εκ μέρους της οργάνωσής μας και από τον Αντώνη Παπαδόπουλο εκ μέρους του Μ-Λ ΚΚΕ.
«Τομές και προτάσεις που προώθησε η ΜΠΠΕ στην παραγωγή και την κοινωνία, αντιμαχόμενη τη γραμμή της παλινόρθωσης». Υπήρξαν εισηγήσεις από τον Θαν. Τσιριγώτη από το Μ-Λ ΚΚΕ, τον σ. Δημήτρη Μάνο από το ΚΚΕ(μ-λ), τον Στέλιο Μανούσακα, παλιό στέλεχος του ΚΚΕ(μ-λ), τον Χρ. Μπίστη από το ΕΚΚΕ και τον Νίκο Γαλάνη από την Παρέμβαση.
«Η διεθνής επίδραση της ΜΠΠΕ στην επαναστατική κατεύθυνση των κινημάτων των λαών, των εργαζόμενων και της νεολαίας της περιόδου». Σε αυτόν τον κύκλο υπήρξαν εισηγήσεις από τον σ. Πάνο Χουντή εκ μέρους του ΚΚΕ(μ-λ), από τον Πέτρο Κουφοβασίλη εκ μέρους του Μ-Λ ΚΚΕ και από σύντροφο εκπρόσωπο του TKP/M-L.
Η οργάνωσή μας προσπάθησε να παρουσιάσει εισηγήσεις που ήθελαν να ανταποκριθούν τόσο στο πεδίο της ενημέρωσης (που κατατέθηκε με σχετική οικονομία) όσο και στο πεδίο εξαγωγής συμπερασμάτων αλλά και εμβάθυνσης στα θέματα του διημέρου. Έτσι κι αλλιώς, εκτιμάμε ότι η πραγματική υπεράσπιση της ΜΠΠΕ έχει να κάνει και με τη δημιουργική αφομοίωση των συμπερασμάτων της, η οποία πρέπει να αποτελεί όπλο στους αυριανούς αγώνες του προλεταριάτου και των λαών. Απολογιστικά θεωρούμε ότι ανταποκριθήκαμε σε αυτή την επιδίωξη, ξέροντας βέβαια ότι και οι δικές μας υποκειμενικές αδυναμίες (με φόντο και τη συνολική φάση στην οποία βρίσκεται η ανάπτυξη της ταξικής πάλης και το κομμουνιστικό κίνημα), ορίζουν ένα αποτέλεσμα που απέχει από το σημείο να είναι πλήρες και χωρίς κενά. Θετική ήταν η συζήτηση που ακολούθησε τις εισηγήσεις, συζήτηση που ανέδειξε με πολιτικό, γενικά (μια επισήμανση κάνουμε σε διπλανό σχόλιο), τρόπο τις διάφορες και διαφορετικές, σε κάποιες περιπτώσεις, προσεγγίσεις. Αποδείχτηκε ότι ήταν συνολικά θετική η πρωτοβουλία των δύο οργανώσεων.
Τα πλήρη κείμενα των εισηγήσεων θα τα βρείτε εδώ: Διήμερο ΜΠΠΕ.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

Υ.Γ. Α.σ.Γ : Στην ιστοσελίδα του ΚΚΕ(μ-λ) υπάρχουν οι εισηγήσεις της οργάνωσης, του TKP/ML, καθώς και του Στέλιου Μανούσακα. Στην ιστοσελίδα του Μ-Λ ΚΚΕ (εδώ) οι δικές του όπως και των δύο τελευταίων. Οι εισηγήσεις του Νίκου Μπίστη από το ΕΚΚΕ όπως και του Νίκου Γαλάνη από την Παρέμβαση ήταν χειρόγραφες. Ζητήθηκαν για να δημοσιευτούν και αυτές αλλά μέχρι σήμερα δεν τις έχουμε λάβει. Μόλις είναι έτοιμες θα τις αναρτήσουμε.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Με αφορμή το διήμερο για τη ΜΠΠΕ.

0

Το σαββατοκύριακο 4-5/6 οι δύο οργανώσεις, το ΚΚΕ(μ-λ) και το Μ-Λ ΚΚΕ, διοργάνωσαν ένα διήμερο συζητήσεων με αφορμή το κλείσιμο των 50 χρόνων από τη Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση στη Κίνα. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι εδώ ο κόσμος καίγεται και αυτοί ασχολούνται με την ιστορία. Είναι έτσι όμως;
Ο προηγούμενος αιώνας ήταν ο αιώνας των επαναστάσεων. Οκτωβριανή Επανάσταση, Κινέζικη Επανάσταση, Κούβα, Βιετνάμ, Ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, χώρες της Αφρικής, της Λ. Αμερικής, της Ασίας συγκρότησαν το πάλαι ποτέ ένα τρίτο του κόσμου, αυτό που ήταν(;) κόκκινο στο χάρτη.
Κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου δημιουργήθηκαν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, και όχι μόνο, μαζικά αντάρτικα κινήματα που σε περιπτώσεις όπως της Ελλάδας και της Γιουγκοσλαβίας απελευθέρωσαν τις χώρες τους πριν τη λήξη του πολέμου ή σε άλλες δημιούργησαν τις προϋποθέσεις ώστε και εκεί να αλλάξει η κατάσταση προς όφελος της εργατικής τάξης και των λαών. Αν αφηνόταν ελεύθεροι από τους δυτικούς ιμπεριαλιστές.
Μετά τον πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα έσπασαν την αποικιοκρατία καταφέρνοντας σοβαρά πλήγματα στους ιμπεριαλιστές, εργατικά κινήματα απέσπασαν κατακτήσεις ιδιαίτερα σημαντικές για τη ζωή των εργατών και των λαών. Σε όλα τα επίπεδα. Από τα εργασιακά μέχρι τα δημοκρατικά δικαιώματα.
Στον απόηχο αυτών των κινημάτων εξακολούθησαν και στο τωρινό αιώνα είτε να δημιουργούνται ένοπλα κινήματα είτε να συνεχίζουν. Νεπάλ, Ινδία, Παλαιστίνη, Τούρκικο και Συριακό Κουρδιστάν, έζησαν και ζουν αυτό που λέμε ότι οι λαοί παλεύουν και νικούν με το όπλο στο χέρι. Για οποιοδήποτε στόχο κι αν βάλουν. Είτε κοινωνικό-επαναστατικό είτε εθνικό-απελευθερωτικό.
Ο προηγούμενος αιώνας λοιπόν απέδειξε ότι η εργατική τάξη συγκροτημένη σε όλα τα επίπεδα σε τάξη για τον εαυτό της, με το κόμμα της μέσα και μπροστά, μπορεί να παίξει τον ηγετικό ρόλο στα πλαίσια των λαών και να σπρώξει τον αντικειμενικό ρου της ιστορίας προς τα μπρος. Έτσι κι αλλιώς οι συνθήκες μετάβασης από το ένα σύστημα στο άλλο όσο ώριμες κι αν είναι αν δεν υπάρξει το "σπρώξιμο" που προκύπτει από τη ταξική πάλη η επαναστατική μετάβαση δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί.
Ακόμη και η κατάληξη αυτού του αιώνα, με την ήττα της εργατικής τάξης, του κομμουνιστικού κινήματος, των λαών και το πισωγύρισμα σε όλα τα επίπεδα το ίδιο πράγμα αποδεικνύει. Ότι όταν οι εργάτες, οι αγρότες, οι εργαζόμενοι δεν είναι πια στο επίκεντρο της ταξικής πάλης, όταν μπαίνουν στην άκρη χάρη κάποιων που αναλαμβάνουν τη διεξαγωγή της στο όνομά τους τότε η ήττα είναι αναπόφευκτη. Πολύ περισσότερο όταν το κομμουνιστικό κίνημα χάνει το ρόλο που είχε της ατμομηχανής της επανάστασης, ως σάρκα από τη σάρκα της εργατικής τάξης, μπαίνουν στις γραμμές του στρώματα και τάξεις με τα δικά τους ιδιαίτερα συμφέροντα, αποκτούν το κυρίαρχο ρόλο και το μετατρέπουν σ' ένα κίνημα αναθεώρησης, μεταρρύθμισης και απεμπόλησης τελικά της κομμουνιστικής ιδεολογίας και πρακτικής με αποτέλεσμα στις περιπτώσεις όπου πραγματοποιήθηκε η επανάσταση και το πάρσιμο της εξουσίας να χαθεί και στις περιπτώσεις τις άλλες να χάνονται κατακτήσεις, να παίρνει κεφάλι ο ιμπεριαλισμός και το κεφάλαιο. Αν μη τι άλλο η ύπαρξη των σοσιαλιστικών και λαϊκοδημοκρατικών χωρών, με αιχμή και ναυαρχίδες βεβαίως την ΕΣΣΔ και τη Κίνα, αυτό που απέδειξε είναι ότι η ταξική πάλη συνεχίζεται και πριν και κατά και μετά την επανάσταση. Ότι δε σταματά ποτέ και ότι η μετάβαση στη κομμουνιστική κοινωνία είναι μια ιστορία συνεχών αγώνων και συγκρούσεων. Ότι ο αντίπαλος μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει, μέσα και έξω, αλλά και να γεννηθεί μέσα στη διαδικασία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, από τις στάχτες του αλλά και εν νέου! Οι Μαρξ, Ένγκελς και Λένιν το προειδοποιούσαν, ο Στάλιν το κατάλαβε αλλά δεν μπόρεσε να το κάνει κτήμα του λαού και να το προλάβει, ο Μάο το συνειδητοποίησε και πήγε να το προλάβει καλώντας την εργατική τάξη της Κίνας, τους αγρότες, τους νεολαίους και φυσικά τους κομμουνιστές να αναλάβουν δράση υπεράσπισης του σοσιαλισμού και των κατακτήσεών τους, προχωρήματος της επαναστατικής διαδικασίας.
Είναι σημαντική λοιπόν η ενασχόληση με τις μεγάλες "στιγμές" του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος για όλους εμάς που εξακολουθούμε να επιμένουμε στο "Κ"! Είναι σημαντική όχι για να αυτοϊκανοποιούμαστε με το παρελθόν φαντασιωνόμενοι -ποιος ξέρει τι- σημερινές πραγματικότητες και άνετες μελλοντικές εφόδους στους ουρανούς μέσω κάλπεων ή μέσω άλλων "μαγικών" ωριμάνσεων των καιρών αλλά για να δούμε τι πέτυχαν οι επαναστάσεις του παρελθόντος, πως και γιατί εμπνεύστηκαν οι λαοί, η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της, αυτών των χωρών για να τις πραγματοποιήσουν, πως και γιατί τα αντίστοιχα κόμματα ενσάρκωσαν την ουσία της πρωτοπορίας, πως συνέχισαν, τι συνειδητοποίησαν και τι ήταν τελικά αυτό που οδήγησε στην ήττα ώστε να το αποφύγουμε εμείς! Όχι στο μέλλον αλλά στο παρών!
Το τι έγινε τη δεκαετία του ΄50 - αλλά και όλες τις προηγούμενες -  στην ΕΣΣΔ, το τι έγινε στη Κίνα τη δεκαετία του '60 αλλά και πριν, το πως εξελίχθηκαν επαναστάσεις σαν της Κούβας και του Βιετνάμ, το πως εξελίχθηκε το λαϊκοδημοκρατικό ή σοσιαλιστικό σύστημα στις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες δεν χωράει σε "εξηγήσεις" τύπου λάθος επιλογών ή ισοπέδωσης και αφορισμού του παρελθόντος.
Μας αφορά γιατί έχει να κάνει με το πως βλέπουμε την ανάπτυξη του κομμουνιστικού κινήματος στο σήμερα, το πως θα πιάνει την ιστορική πραγματικότητα, το πως θα συνδέεται -και τι είδους σύνδεση θα είναι αυτή- με την εργατική τάξη και τους λαούς, πως το ίδιο το κομμουνιστικό κόμμα θα αναπτύσσεται και θα λειτουργεί ως πρωτοπορία μεν αλλά και ως κομμάτι της εργατικής τάξης και του λαού σε μια σχέση "δούναι και λαβείν" και όχι σα κάτι το οποίο θα βρίσκεται έξω και πάνω προστάζοντας υπακοή στις προειδοποιήσεις και τις αναλύσεις του!
Η ενασχόληση με την ΜΠΠΕ αποκτά άλλη μια σημασία. Αυτό γιατί είναι, ακόμη και από τη περίοδο οικοδόμησης του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ πριν το ΄50, η πιο συκοφαντημένη στιγμή της ιστορίας των επαναστάσεων. Ακόμη και σήμερα -δεν θα αναφερθούμε στο αυτονόητο του ταξικού αντίπαλου- ότι έχει απομείνει από τα ρεβιζιονιστικά κόμματα εξακολουθούν, αντί να ασχοληθούν στα σοβαρά, να συκοφαντούν, να διαστρεβλώνουν, να επιμένουν στην υπεράσπιση του δρόμου που οδήγησε τελικά στη παλινόρθωση του καπιταλισμού, ενώ υποτίθεται ότι έβγαλαν τα συμπεράσματά τους. Το ψέμα τους ξεπερνά αυτό του αντίπαλου ακριβώς γιατί υποτίθεται ότι βρίσκονται από τη πλευρά της επανάστασης. Ενώ από τη μια δε φείδονται κραυγών για τη ΜΠΠΕ που "οδήγησε στον καπιταλισμό" ειρωνευόμενοι την άποψη περί ύπαρξης αντιθέσεων, τάξεων και της αντίστοιχης σύγκρουσης -ενώ υποτίθεται ότι πλέον αποδέχονται την ύπαρξη ταξικής πάλης στο σοσιαλισμό- από την άλλη είναι έτοιμοι να καταγγείλουν όποιον χαρακτηρίζει τις εξελίξεις στην ΕΣΣΔ από τη δεκαετία του '50 και μετά ως εξελίξεις που φέρουν τη σφραγίδα της ήττας της επαναστατικής πλευράς και παλινόρθωσης του καπιταλισμού. Αυτά που συνέβησαν στην ΕΣΣΔ αποτελούν απλώς λάθη στα πλαίσια της σοσιαλιστικής οικοδόμησης (ίσως έτσι θα χαρακτηρίζονται και αυτά που γίνονται στη Κούβα ή στο Βιετνάμ σήμερα, προς το παρών αποτελούν μέτρα υπεράσπισης του σοσιαλισμού)! Δε διστάζουν να υπερασπιστούν ότι έκανε η ΕΣΣΔ σε βάρος όχι μόνο της Κίνας αλλά και όλου του επαναστατικού κινήματος των επόμενων δεκαετιών στο όνομα μάλιστα του προλεταριακού διεθνισμού! Οι μέχρι πρότινος ούλτρα αντισταλινικοί δε διστάζουν πλέον να μας κουνάνε το δάχτυλο, εμάς των πότε σταλινικών και πότε μαοϊκών ανάλογα με το τι βολεύει, γιατί κοιτάμε με κριτική ματιά τη περίοδο που ηγούνταν ο Στάλιν. Τον "υπερασπίζονται" με φανατισμό αυτοί που προέρχονται από ένα χώρο που έδωσε ψυχή και σώμα στον αντισταλινισμό-αντικομμουνισμό απέναντι σε αυτούς που προέρχονται από ένα χώρο που έδωσε αγώνες, θυσίες και αίμα υπερασπιζόμενος τον μαρξισμό - λενινισμό, το σοσιαλισμό, τη δικτατορία του προλεταριάτου!
Το διήμερο που διοργάνωσαν οι δύο οργανώσεις, με τις μεγάλες και μικρές τους διαφορετικές προσεγγίσεις ή με τις μεγάλες και μικρές συμφωνίες τους για το τότε και το σήμερα, είχε επιτυχία γιατί για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες υπήρξε σοβαρή ενασχόληση με αυτή τη μεγάλη στιγμή του επαναναστατικού κινήματος μιας και μεγάλα κομμάτια αγωνιστών που έλκονται από το κομμουνιστικό κίνημα -νεολαίας ιδιαίτερα (με το ενυτπωσιακό της παρών στο διήμερο), αλλά και μεγαλύτερων- δεν έχουν ιδέα με το τι έγινε τότε και αναγκάζονται να καταφεύγουν σε (δυσεύρετες) εκδόσεις παλαιότερων δεκαετιών ενώ όλων των υπόλοιπων ανανεώνονται συνεχώς και με ...καινούργια στοιχεία. Θα θεωρηθεί ακόμη πιο επιτυχημένο αν αυτή η προσπάθεια δε μείνει εκεί, υποβιβάζοντάς τη σε μια επετειακή εκδήλωση, αλλά συνεχιστεί συνδεόμενη με τις σύγχρονες ανάγκες του κομμουνιστικού κινήματος, αν εκτός από αναλύσεις μετουσιωθούν τα συμπεράσματα σε πράξη. Στο τώρα και όχι στο ακαθόριστο μέλλον!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εγκύκλιος της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας για τη Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση

0

"Από την αρχή της προετοιμασίας της Πολιτιστικής Επανάστασης η ομάδα στελεχών που είχε αναλάβει την ευθύνη προώθησης της απόφασης κάνει τα πάντα για να εμποδίσει το ξέσπασμα της ΜΠΠΕ. Τρεις μήνες αργότερα η ΚΕ του ΚΚΚ διαλύει την ομάδα που υπονομεύει την ΠΕ και διορίζει μια νέα και στις 16 Μάη εκδίδει την «Εγκύκλιο» η οποία αποτέλεσε ένα σοβαρό βήμα που μαζί με τα 16 Σημεία (1η Αυγούστου 1966) της ΚΕ του ΚΚΚ αποτελούν το πολιτικό πλαίσιο της Πολιτιστικής Επανάστασης." Από κείμενο για τη Μ.Π.Π.Ε. του Γρ. Κωνσταντόπουλου με τίτλο Η Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση θα εμπνέει για πάντα την πάλη των αγωνιζόμενων λαών που γράφτηκε το Μάη του 2011 για την Προλεταριακή Σημαία.
Τα 16 Σημεία τα έχουμε ήδη δημοσιεύσει εδώ:  Απόφαση στα 16 σημεία της ΚΕ του ΚΚ Κίνας (1.10.1966).

Εγκύκλιος

της Κεντρικής Επιτροπής

του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας

για τη Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση

16 Μάη 1966

Προς όλα τα περιφερειακά γραφεία της Κεντρικής Επιτροπής, τις νομαρχιακές, δημοτικές κομματικές επιτροπές και τις κομματικές επιτροπές αυτόνομων περιοχών, τα τμήματα και τις επιτροπές υπό την Κεντρική Επιτροπή, όλες τις ομάδες ηγετικών μελών σε κομματικές επιτροπές κυβερνητικών τμημάτων και λαϊκών οργανώσεων και το Γενικό Πολιτικό Τμήμα του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού:

Η Κεντρική Επιτροπή αποφάσισε να ανακαλέσει το «Περίγραμμα Έκθεσης για την Τρέχουσα Ακαδημαϊκή Συζήτηση της Ομάδας των 5, υπεύθυνης για την Πολιτιστική Επανάσταση» που εγκρίθηκε για διανομή στις 12 Φλεβάρη του 1966, να διαλύσει την «Επικεφαλής Ομάδα των 5 για την Πολιτιστική Επανάσταση» και τα γραφεία της και να στήσει μια νέα ομάδα της Πολιτιστικής Επανάστασης απευθείας κάτω από τη Μόνιμη Επιτροπή του Πολιτικού Γραφείου. Το Περίγραμμα της Έκθεσης από τη λεγόμενη «Ομάδα των 5» είναι θεμελιακά λάθος. Κινείται αντίθετα στη γραμμή της σοσιαλιστικής πολιτιστικής επανάστασης, όπως αυτή ξεκίνησε από την Κεντρική Επιτροπή και το Σύντροφο Μάο Τσετούνγκ, στις κατευθυντήριες γραμμές που διατυπώθηκαν στη 10η Ολομέλεια της 8ης Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος το 1962 επάνω στο ζήτημα των τάξεων και της ταξικής πάλης στη σοσιαλιστική κοινωνία. Ενώ προσποιείται ότι συμμορφώνεται, το Περίγραμμα στην πραγματικότητα αντιτίθεται και αντιστέκεται πεισματικά στη Μεγάλη Πολιτιστική Επανάσταση που ξεκίνησε και καθοδηγήθηκε προσωπικά από το Σύντροφο Μάο Τσετούνγκ, καθώς και στις οδηγίες σχετικά με την κριτική του Γου Χαν την οποία έκανε στο συνέδριο εργασίας της Κεντρικής Επιτροπής που έγινε το Σεπτέμβρη και τον Οκτώβρη του 1965 (δηλαδή στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής στην οποία συμμετείχαν επίσης ηγετικά μέλη του Κόμματος από όλα τα περιφερειακά γραφεία της Κεντρικής Επιτροπής).
Το Περίγραμμα της Έκθεσης της λεγόμενης «Ομάδας των 5» είναι στην πραγματικότητα ένα περίγραμμα αποκλειστικά του Πενγκ Τσεν. Το κατασκεύασε σύμφωνα με τις δικές του ιδέες πίσω από την πλάτη του συντρόφου Κανγκ Σενγκ, μέλους της «Ομάδας των 5» και άλλων συντρόφων. Στο χειρισμό ενός τέτοιου εγγράφου που αφορά σημαντικά ερωτήματα που επηρεάζουν συνολικά την κατάσταση της σοσιαλιστικής επανάστασης, ο Πενγκ Τσεν δε συζήτησε ούτε αντάλλαξε απόψεις μέσα στην «Ομάδα των 5». Δε ζήτησε τη γνώμη καμιάς τοπικής κομματικής επιτροπής, ούτε, όταν κατέθεσε το Περίγραμμα της Έκθεσης δεν ξεκαθάρισε ότι στελνόταν στην Κεντρική Επιτροπή για εξέταση ως επίσημο έγγραφό της και, πολύ περισσότερο, δεν πήρε την έγκριση του Συντρόφου Μάο Τσετούνγκ, Προέδρου της Κεντρικής Επιτροπής. Χρησιμοποιώντας τις πιο ακατάλληλες μεθόδους, ενήργησε αυθαίρετα, έκανε κατάχρηση των εξουσιών του και σφετεριζόμενος το όνομα της Κεντρικής Επιτροπής εξέδωσε βιαστικά την έκθεση σε ολόκληρο το Κόμμα.

Τα κύρια λάθη του Περιγράμματος της Έκθεσης είναι τα εξής:

1. Κινούμενο από μια αστική σκοπιά και την αστική κοσμοαντίληψη και την εκτίμησή της για την κατάσταση και τη φύση της τρέχουσας ακαδημαϊκής κριτικής, το Περίγραμμα αντιστρέφει εντελώς τη σχέση ανάμεσα στον εχθρό και σ' εμάς, βάζοντας τον ένα στη θέση του άλλου. Η χώρα μας βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε έκρηξη της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης που σφυροκοπά όλες τις παρακμιακές ιδεολογικές και πολιτιστικές θέσεις που έχει ακόμη η αστική τάξη και τα απομεινάρια της φεουδαρχίας. Αντί να ενθαρρύνει θαρρετά ολόκληρο το Κόμμα να ξεσηκώσει τις πλατιές μάζες των εργατών, αγροτών και στρατιωτών και τους αγωνιστές της προλεταριακής κουλτούρας να μπορέσουν να συνεχίσουν να ορμούν μπροστά, το Περίγραμμα κάνει ό,τι μπορεί για να στρέψει το κίνημα προς τα δεξιά. Χρησιμοποιώντας ασαφή, αντιφατική και υποκριτική γλώσσα, αποκρύπτει την οξεία ταξική πάλη που λαμβάνει χώρα στο πολιτιστικό και ιδεολογικό μέτωπο. Συγκεκριμένα, αποκρύπτει το στόχο αυτής της μεγάλης πάλης, που είναι να κριτικάρει και να αποκηρύξει τον Γου Χαν και τον υπολογίσιμο αριθμό άλλων αντικομματικών και αντισοσιαλιστών εκπροσώπων της αστικής τάξης (υπάρχουν κάποιοι τέτοιοι στην Κεντρική Επιτροπή, στο Κόμμα, την κυβέρνηση και σε άλλα τμήματα, τόσο σε κεντρικό όσο και σε νομαρχιακό και δημοτικό επίπεδο και επίπεδο αυτόνομων περιοχών). Αποφεύγοντας οποιαδήποτε αναφορά του γεγονότος που επανειλημμένα επεσήμανε ο Πρόεδρος Μάο, δηλαδή, ότι το σημείο κλειδί στο θεατρικό του Γου Χαν «Ο Χάι Τζούι απολύθηκε» είναι το ερώτημα της απομάκρυνσης από το όργανο, το Περίγραμμα συγκαλύπτει τη σοβαρή πολιτική φύση της πάλης.

2. Το Περίγραμμα παραβιάζει τη βασική μαρξιστική θέση ότι οποιαδήποτε ταξική πάλη είναι πολιτική πάλη. Όταν το Τύπος άρχισε να θίγει τα πολιτικά ζητήματα γύρω από το «Ο Χάι Τζούι απολύθηκε» του Γου Χαν, οι συγγραφείς του Περιγράμματος έφτασαν στο σημείο να πουν: «Η συζήτηση στον Τύπο δεν έπρεπε να περιορίζεται στα πολιτικά ερωτήματα, αλλά θα έπρεπε να μπει εξολοκλήρου στα διάφορα σχετικά ακαδημαϊκά και θεωρητικά ερωτήματα». Όσον αφορά την κριτική του Γου Χαν, διακήρυξαν με διάφορες αφορμές ότι είναι ανεπίτρεπτο να χειρίζεσαι την καρδιά του ζητήματος, δηλαδή την απόλυση των δεξιών οπορτουνιστών στην ολομέλεια του Λουσάν το 1959 και την αντίθεση του Γου Χαν και άλλων απέναντι στο Κόμμα και το σοσιαλισμό. Ο Σύντροφος Μάο Τσετούνγκ μας λέει συχνά ότι η ιδεολογική πάλη ενάντια στην αστική τάξη είναι μια παρατεταμένη ταξική πάλη που δεν μπορεί να λυθεί βγάζοντας βιαστικά πολιτικά συμπεράσματα. Ωστόσο, ο Πενγκ Τσεν διέσπειρε εσκεμμένα φήμες, λέγοντας σε πολλούς ότι ο Πρόεδρος Μάο πίστευε πως τα πολιτικά συμπεράσματα επάνω στην κριτική του Γου Χαν θα μπορούσαν να εξαχθούν ύστερα από δύο μήνες. Ο Πενγκ Τσεν είπε επίσης ότι τα πολιτικά ζητήματα θα μπορούσαν να συζητηθούν ύστερα από δύο μήνες. Σκοπός του ήταν να καναλιζάρει την πολιτική πάλη στο επίπεδο του πολιτισμού στη λεγόμενη καθαρή ακαδημαϊκή συζήτηση που τόσο συχνά υποστηρίζεται από την αστική πολιτική και να αρνηθεί να δώσει έμφαση στην προλεταριακή πολιτική.

3. Το Περίγραμμα δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε αυτό που αποκαλεί «πλατύ άνοιγμα». Αλλά χρησιμοποιώντας ένα πονηρό τέχνασμα διαστρέφει χονδροειδώς την πολιτική του «πλατιού ανοίγματος» που ανέπτυξε ο Πρόεδρος Μάο Τσετούνγκ στο Εθνικό Συνέδριο του Κόμματος για την Προπαγανδιστική Δουλειά το Μάρτη του 1957 και αναιρεί το ταξικό περιεχόμενο του «πλατιού ανοίγματος». Αντιμετωπίζοντας αυτό το ερώτημα ο Σύντροφος Μάο Τσετούνγκ επεσήμανε: «Πρέπει ακόμη να διεξαγάγουμε μια παρατεταμένη πάλη ενάντια στην αστική τάξη και τη μικροαστική ιδεολογία. Είναι λάθος να μην το καταλαβαίνουμε αυτό και να παραιτούμαστε από την ιδεολογική πάλη. Όλες οι εσφαλμένες ιδέες, όλα τα δηλητηριώδη αγριόχορτα, όλα τα φαντάσματα και τα τέρατα πρέπει να υπόκεινται σε κριτική. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τους επιτρέπεται να διαδίδονται ανεξέλεγκτα». Ο Σύντροφος Μάο Τσετούνγκ είπε επίσης: «Το να “ανοίγουμε πλατιά” σημαίνει να αφήνουμε όλο το λαό να εκφράζει ελεύθερα τη γνώμη του ώστε να τολμούν να μιλάνε, να τολμούν να ασκούν κριτική, να τολμούν να αντιπαρατίθενται». Αυτό το Περίγραμμα ωστόσο, παρουσιάζει το «πλατύ άνοιγμα» ως ενάντιο στην έκθεση της αστικής αντιδραστικής πλευράς από το προλεταριάτο. Αυτό που εννοεί με το «πλατύ άνοιγμα» είναι η αστική φιλελευθεροποίηση, η οποία θα επέτρεπε μόνο στην αστική τάξει να «ανοίγεται πλατιά», αλλά δεν θα επέτρεπε στο προλεταριάτο να «ανοίγεται πλατιά» και να αντεπιτίθεται. Με άλλα λόγια, είναι μια ασπίδα προστασίας για τέτοιους αντιδραστικούς εκπροσώπους της αστικής τάξης όπως ο Γου Χαν. Το «πλατύ άνοιγμα» σε αυτό το Περίγραμμα είναι ενάντια στη σκέψη Μάο Τσετούνγκ και ικανοποιεί τις ανάγκες της αστικής τάξης.

4. Αμέσως μόλις αρχίσαμε την αντεπίθεση ενάντια στης ξέφρενες επιθέσεις της αστικής τάξης, οι συγγραφείς του Περιγράμματος έθεσαν το σύνθημα: «όλοι είναι ίσοι μπροστά στην αλήθεια». Αυτό είναι ένα αστικό σύνθημα. Αναιρώντας εντελώς την ταξική φύση της αλήθειας, χρησιμοποιούν αυτό το σύνθημα για να προστατέψουν την αστική τάξη και να εναντιωθούν στο προλεταριάτο, να εναντιωθούν στο μαρξισμό-λενινισμό και να εναντιωθούν στη σκέψη Μάο Τσετούνγκ. Στην πάλη ανάμεσα στο προλεταριάτο και την αστική τάξη, ανάμεσα στην αλήθεια του μαρξισμού και την πλάνη της αστικής τάξης και όλων των εκμεταλλευτριών τάξεων, είτε ο άνεμος της Ανατολής επικρατεί του ανέμου της Δύσης είτε ο άνεμος της Δύσης επικρατεί του ανέμου της Ανατολής και δεν υπάρχει απολύτως καμιά ισότητα. Μπορεί να επιτραπεί οποιαδήποτε ισότητα σε τέτοια βασικά ερωτήματα όπως η πάλη του προλεταριάτου ενάντια στην αστική τάξη, η δικτατορία του προλεταριάτου επί της αστικής τάξης, η δικτατορία του προλεταριάτου στο εποικοδόμημα, συμπεριλαμβανομένων όλων των διάφορων πεδίων του πολιτισμού, και οι συνεχιζόμενες προσπάθειες του προλεταριάτου να ξεχορταριάσει εκείνους τους εκπροσώπους της αστικής τάξης που έχουν τρυπώσει στο Κομμουνιστικό Κόμμα και που κυματίζουν «κόκκινες σημαίες» για να αντιτεθούν στην κόκκινη σημαία; Για δεκαετίες, οι σοσιαλδημοκράτες της παλιάς γραμμής και για πάνω από δέκα χρόνια οι σύγχρονοι ρεβιζιονιστές ποτέ δεν επέτρεψαν την προλεταριακή ισότητα με την αστική τάξη. Αρνούνται εντελώς ότι οι μερικές χιλιάδες χρόνια της ανθρώπινης Ιστορίας είναι μια Ιστορία ταξικής πάλης. Αρνούνται εντελώς την ταξική πάλη του προλεταριάτου ενάντια στην αστική τάξη, την προλεταριακή επανάσταση ενάντια στην αστική τάξη και τη δικτατορία του προλεταριάτου πάνω στην αστική τάξη. Αντιθέτως, είναι πιστοί υπηρέτες της αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού. Μαζί με την αστική τάξη και τον ιμπεριαλισμό είναι προσκολλημένοι στην αστική ιδεολογία της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης του προλεταριάτου και στο καπιταλιστικό σύστημα και αντιτίθενται στη μαρξιστική-λενινιστική ιδεολογία και το σοσιαλιστικό σύστημα. Είναι ένα μάτσο αντεπαναστάτες ενάντια στο Κομμουνιστικό Κόμμα και το λαό. Η πάλη τους ενάντιά μας είναι ζωής και θανάτου και δεν τίθεται ζήτημα ισότητας. Επομένως, η δική μας πάλη ενάντιά τους επίσης δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο παρά πάλη ζωής και θανάτου και η σχέση μας μαζί τους δεν μπορεί να είναι σχέση ισότητας. Αντιθέτως, είναι μια σχέση μιας τάξης που καταπιέζει μια άλλη, δηλαδή δικτατορία του προλεταριάτου πάνω στην αστική τάξη. Δεν μπορεί να υπάρξει κανένα άλλο είδος σχέσης, όπως μια λεγόμενη σχέση ισότητας ή ειρηνική συνύπαρξη ανάμεσα σε εκμεταλλεύτριες και εκμεταλλευόμενες τάξεις ή ευγένεια και μεγαλοψυχία.

5. Το Περίγραμμα αναφέρει: «Είναι απαραίτητο όχι μόνο να νικήσουμε την άλλη πλευρά πολιτικά, αλλά επίσης να την ξεπεράσουμε πραγματικά και να τη νικήσουμε σε ένα ευρύ φάσμα με ακαδημαϊκά και επαγγελματικά πρότυπα». Αυτή η αντίληψη που δεν κάνει κανέναν ταξικό διαχωρισμό επάνω σε ακαδημαϊκά ζητήματα είναι επίσης πολύ λάθος. Η αλήθεια επάνω στα ακαδημαϊκά ερωτήματα, η αλήθεια του μαρξισμού-λενινισμού, της σκέψης Μάο Τσετούνγκ -που το προλεταριάτο έχει κατανοήσει- έχει ήδη κατά πολύ ξεπεράσει και νικήσει την αστική τάξη. Η ανάπτυξη στο Περίγραμμα δείχνει ότι οι συγγραφείς του επιδοκιμάζουν τις λεγόμενες ακαδημαϊκές αρχές της αστικής τάξης και προσπαθούν να ενισχύσουν το κύρος τους και ότι μισούν και καταστέλλουν τις νέες αγωνιστικές δυνάμεις που εκπροσωπούν το προλεταριάτο στους ακαδημαϊκούς κύκλους.

6. Ο Πρόεδρος Μάο συχνά λέει ότι δεν υπάρχει οικοδόμηση χωρίς καταστροφή. Καταστροφή σημαίνει κριτική και απόρριψη. Σημαίνει επανάσταση. Απαιτεί λογική ανάλυση των πραγμάτων, που είναι οικοδόμηση. Βάλε μπροστά την καταστροφή και στην πορεία θα έχεις οικοδόμηση. Ο μαρξισμός-λενινισμός, η σκέψη Μάο Τσετούνγκ δημιουργήθηκαν και αναπτύχθηκαν σταθερά στην πορεία της πάλης για καταστροφή της αστικής ιδεολογίας. Αυτό το Περίγραμμα ωστόσο, επισημαίνει ότι «χωρίς οικοδόμηση δεν μπορεί να υπάρχει καμία πραγματική και ενδελεχής καταστροφή». Αυτό ισοδυναμεί με απαγόρευση της καταστροφής της αστικής ιδεολογίας και απαγόρευση της οικοδόμησης της προλεταριακής ιδεολογίας. Είναι διαμετρικά αντίθετο στη σκέψη Μάο Τσετούνγκ. Κινείται ενάντια στην επαναστατική πάλη που έχουμε διεξαγάγει στο πολιτιστικό μέτωπο για τη δραστήρια καταστροφή της αστικής ιδεολογίας. Και ισοδυναμεί με απαγόρευση του προλεταριάτου να κάνει οποιαδήποτε επανάσταση.

7. Το Περίγραμμα αναφέρει ότι «δεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε ως ακαδημαϊκοί τύραννοι που συμπεριφέρονται πάντα αυθαίρετα και προσπαθούν να κυριεύσουν το λαό με την ισχύ τους» και ότι «πρέπει να προφυλασσόμαστε ενάντια σε οποιαδήποτε τάση ακαδημαϊκών εργατών της αριστεράς να πάρουν το δρόμο των αστών ειδικών και των ακαδημαϊκών τυράννων». Τι εννοείται πραγματικά με τον όρο «ακαδημαϊκοί τύραννοι»; Ποιοι είναι οι «ακαδημαϊκοί τύραννοι»; Δεν πρέπει το προλεταριάτο να ασκεί δικτατορία και να κυριεύει την αστική τάξη; Η ακαδημαϊκή δουλειά του προλεταριάτου δεν πρέπει να κυριεύει και να εξαλείφει εκείνη της αστικής τάξης; Και εάν η προλεταριακή ακαδημαϊκή δουλειά κυριεύει και εξαλείφει την αστική ακαδημαϊκή δουλειά, αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως ενέργεια «ακαδημαϊκών τυράννων»; Το Περίγραμμα στρέφει την αιχμή του δόρατός του ενάντια στην προλεταριακή αριστερά. Προφανώς, ο στόχος του είναι να χαρακτηρίσει τους μαρξιστές-λενινιστές «ακαδημαϊκούς τυράννους» και έτσι να υποστηρίξει τους πραγματικούς, αστούς ακαδημαϊκούς τυράννους και να στηρίξουν την ετοιμόρροπη μονοπωλιακή τους θέση στους ακαδημαϊκούς κύκλους. Στην πραγματικότητα, αυτοί οι άνθρωποι του Κόμματος που βρίσκονται στην εξουσία, που έχουν πάρει τον καπιταλιστικό δρόμο, που υποστηρίζουν τους αστούς ακαδημαϊκούς τυράννους και εκείνοι οι εκπρόσωποι των αστών που τρύπωσαν μέσα στο Κόμμα και προστατεύουν τους αστούς ακαδημαϊκούς τυράννους είναι πράγματι μεγάλοι τύραννοι του Κόμματος που έχουν σφετεριστεί το όνομα του Κόμματος, δεν έχουν επαφή με τις μάζες, δεν έχουν καθόλου παιδεία και βασίζονται αποκλειστικά στο να «συμπεριφέρονται αυθαίρετα και να προσπαθούν να κυριεύσουν το λαό με την ισχύ τους».

8. Για τους δικούς τους απώτερους σκοπούς, οι συγγραφείς του Περιγράμματος απαιτούν μια «εκστρατεία διόρθωσης» ενάντια στη συνεπή αριστερά, σε μια εσκεμμένη προσπάθεια να δημιουργήσουν σύγχυση, να θολώσουν την ταξική στοίχιση και να εκτρέψουν το λαό από το στόχο της πάλης. Ο κύριος σκοπός του σερβιρίσματος του Περιγράμματος με τόση βιασύνη ήταν να επιτεθούν στην προλεταριακή αριστερά. Έχουν ξεστρατίσει για να γεμίσουν φακέλους για την αριστερά, προσπάθησαν να βρουν κάθε είδους προσχήματα για να της επιτεθούν και είχαν την πρόθεση να εξαπολύσουν επιπλέον επιθέσεις ενάντιά της μέσω μιας «εκστρατείας διόρθωσης» με τη μάταιη ελπίδα της αποσύνθεσης των γραμμών της. Αντιστέκονται ανοιχτά στην πολιτική που αναλυτικά πρότεινε ο Πρόεδρος Μάο για προστασία και υποστήριξη της αριστεράς και για σοβαρή προσοχή στο χτίσιμο και την επέκταση των γραμμών της. Από την άλλη πλευρά, έχουν αποδώσει σ' αυτούς τους αστούς εκπρόσωπους, τους ρεβιζιονιστές και τους αποστάτες που τρύπωσαν μέσα στο Κόμμα τον τίτλο της «συνεπούς αριστεράς» και τους προφυλάσσουν. Με αυτές τις μεθόδους, προσπαθούν να πυροδοτήσουν την αλαζονεία των δεξιών αστών και να καταστρέψουν το πνεύμα της προλεταριακής αριστεράς. Είναι γεμάτοι μίσος για το προλεταριάτο και λατρεύουν την αστική τάξη. Τέτοιο είναι το πνεύμα της αδελφότητας των συγγραφέων του Περιγράμματος.

9. Σε μια περίοδο που η νεαρή και σφοδρή πάλη του προλεταριάτου ενάντια στους εκπροσώπους της αστικής τάξης στο ιδολογικό μέτωπο έχει μόλις αρχίσει και σε πολλά επίπεδα και μέρη δεν έχει καν αρχίσει -ή εάν έχει αρχίσει, οι περισσότερες εμπλεκόμενες κομματικές επιτροπές έχουν πολύ φτωχή κατανόηση του καθήκοντος της ηγεσίας σ' αυτή τη μεγάλη πάλη και η ηγεσία τους απέχει πολύ από το να είναι επιμελής και αποτελεσματική- το Περίγραμμα υπογραμμίζει ξανά και ξανά ότι η πάλη πρέπει να διεξαχθεί «υπό τη διεύθυνση», «με σύνεση», «με προσοχή» και «με την έγκριση των ενδιαφερόμενων ηγετικών φορέων». Όλο αυτό υπηρετεί το να μπουν περιορισμοί στην προλεταριακή αριστερά, να επιβληθούν ταμπού και εντολές προκειμένου να δέσουν τα χέρια τους και να βάλουν όλων των ειδών τα εμπόδια στο δρόμο της προλεταριακής πολιτιστικής επανάστασης. Με δυο λόγια, οι συγγραφείς του Περιγράμματος βιάζονται να βάλουν φρένο και να εξαπολύσουν μια εκδικητική αντεπίθεση. Όσο για τα άρθρα που γράφτηκαν από την προλεταριακή αριστερά αντικρούοντας τις αντιδραστικές αστικές «αρχές», τρέφουν πικρό μίσος ενάντια σε όσα ήδη εκδόθηκαν και καταπιέζουν εκείνα που ακόμη δεν εκδόθηκαν. Αλλά από την άλλη πλευρά, παρέχουν ελευθερία κινήσεων σε όλα τα διάφορα φαντάσματα και τέρατα που για πολλά χρόνια βρίσκονταν σε αφθονία στον Τύπο μας, το ραδιόφωνο, τα περιοδικά, τα βιβλία, τα εγχειρίδια, τις πλατφόρμες, τα λογοτεχνικά έργα, τον κινηματογράφο, το θέατρο, τα τραγούδια και τις ιστορίες, τις καλές τέχνες, τη μουσική, το χορό κ.λπ. και για να το κάνουν αυτό δεν υπερασπίζονται ποτέ την προλεταριακή ηγεμονία και δεν τονίζουν καμία ανάγκη έγκρισης. Η αντιπαραβολή εδώ δείχνει που πραγματικά στέκονται οι συγγραφείς του Περιγράμματος.

10. Η τωρινή πάλη επικεντρώνεται στο ζήτημα της εφαρμογής ή της αντίστασης στη γραμμή της Πολιτιστικής Επανάστασης του Συντρόφου Μάο Τσετούνγκ. Παρ' όλα αυτά, το Περίγραμμα αναφέρει: «Μέσα από αυτή την πάλη και κάτω από την καθοδήγηση της σκέψης Μάο Τσετούνγκ, θα ανοίξουμε το δρόμο για τη λύση αυτού του προβλήματος (το οποίο είναι “η ενδελεχής εκκαθάριση των αστικών ιδεών στον τομέα της ακαδημαϊκής δουλειάς”)». Ο Σύντροφος Μάο Τσετούνγκ έχει ανοίξει για το προλεταριάτο το δρόμο του πολιτιστικού και ιδεολογικού μετώπου εδώ και πολύ καιρό στα έργα του Για τη Νέα Δημοκρατία, Ομιλίες στο Φόρουμ του Γενάν για τη λογοτεχνία και την τέχνη, Γράμμα στο Θέατρο Γενάν της Όπερας του Πεκίνου έχοντας δει την παράσταση “Πως οδηγήθηκε να ακολουθήσει τους αντάρτες του Λιάνγκσαν”, Για τη σωστή διαχείριση των αντιθέσεων στους κόλπους του λαού και Ομιλία στο Εθνικό Συνέδριο του Κινέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος σχετικά με τη δουλειά προπαγάνδας. Παρ' όλα αυτά, το Περίγραμμα ισχυρίζεται ότι η σκέψη Μάο Τσετούνγκ δεν έχει ακόμη ανοίξει δρόμο για εμάς και ότι ο δρόμος πρέπει να ανοίξει εκ νέου. Χρησιμοποιώντας το λάβαρο του «κάτω από την καθοδήγηση της σκέψης Μάο Τσετούνγκ» ως προκάλυμμα, το Περίγραμμα στην πραγματικότητα επιχειρεί να ανοίξει έναν δρόμο αντίθετο στη σκέψη Μάο Τσετούνγκ, που είναι ο δρόμος του σύγχρονου ρεβιζιονισμού, ο δρόμος της παλινόρθωσης του καπιταλισμού.

Με δυο λόγια, το Περίγραμμα αντιτίθεται στη διεξαγωγή της σοσιαλιστικής επανάστασης μέχρι το τέλος, αντιτίθεται στη γραμμή της Πολιτιστικής Επανάστασης που επιδιώκει η Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος με επικεφαλής το Σύντροφο Μάο Τσετούνγκ, επιτίθεται στην προλεταριακή αριστερά και προφυλάσσει την αστική δεξιά, μ' αυτόν τον τρόπο προετοιμάζει την κοινή γνώμη για την παλινόρθωση του καπιταλισμού. Είναι μια αντανάκλαση της αστικής ιδεολογίας μέσα στο Κόμμα, είναι πέρα για πέρα ρεβιζιονισμός. Απέχοντας πολύ από το να είναι ένα αμελητέο ζήτημα, η πάλη ενάντια στη ρεβιζιονιστική γραμμή είναι ένα ζήτημα πρωταρχικής σημασίας, έχει ζωτική σημασία για τη μοίρα και το μέλλον του Κόμματος και της εποχής μας, για τη μελλοντική φυσιογνωμία του Κόμματος και της εποχής μας και για την παγκόσμια επανάσταση.
Οι επιτροπές του Κόμματος σε όλα τα επίπεδα πρέπει να σταματήσουν αμέσως να υλοποιούν το «Περίγραμμα Έκθεσης για την Τρέχουσα Ακαδημαϊκή Συζήτηση της Ομάδας των 5, υπεύθυνης για την Πολιτιστική Επανάσταση». Όλο το Κόμμα πρέπει να ακολουθήσει τις οδηγίες του Συντρόφου Μάο Τσετούνγκ, να κρατήσει ψηλά τη μεγάλη σημαία της Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης, να εκθέσει ενδελεχώς την αντιδραστική αστική πλευρά των λεγόμενων «ακαδημαϊκών αρχών» που αντιτίθενται στο Κόμμα και το σοσιαλισμό, να ασκήσουν ενδελεχή κριτική και να αποκηρύξουν τις αντιδραστικές αστικές ιδέες στο επίπεδο της ακαδημαϊκής δουλειάς, της εκπαίδευσης, της δημοσιογραφίας, της λογοτεχνίας και της τέχνης, των εκδόσεων και να αδράξουν την ηγεσία σε αυτούς τους τομείς του πολιτισμού. Για να επιτευχθεί αυτό, είναι ταυτόχρονα απαραίτητο να γίνεται κριτική και να αποκηρύσσονται εκείνοι οι εκπρόσωποι της αστικής τάξης που έχουν τρυπώσει μέσα στο Κόμμα, στην κυβέρνηση, το στρατό και σε όλους τους τομείς του πολιτισμού, να τους ξεκαθαρίσουμε ή να μεταφέρουμε κάποιους από αυτούς σε άλλες θέσεις. Πάνω απ' όλα, πρέπει να μην εμπιστευόμαστε εκείνους που έχουν αναλάβει την ηγεσία της Πολιτιστικής Επανάστασης. Στην πραγματικότητα, πολλοί από αυτούς έχουν κάνει και εξακολουθούν να κάνουν τέτοια δουλειά και αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο.
Αυτοί οι εκπρόσωποι της αστικής τάξης που τρύπωσαν μέσα στο Κόμμα, την κυβέρνηση, το στρατό και σε διάφορους πολιτιστικούς κύκλους, είναι ένα μάτσο αντεπαναστάτες ρεβιζιονιστές. Όταν ωριμάσουν οι συνθήκες, θα πάρουν την πολιτική εξουσία και θα μετατρέψουν τη δικτατορία του προλεταριάτου σε δικτατορία της αστικής τάξης. Κάποιους απ' αυτούς τους έχουμε δει σε βάθος, άλλους όχι. Κάποιοι έχουν ακόμη την εμπιστοσύνη μας και εκπαιδεύονται ως διάδοχοί μας, άνθρωποι όπως ο Χρουστσόφ για παράδειγμα, που ακόμη κουρνιάζουν δίπλα μας. Οι κομματικές επιτροπές όλων των βαθμίδων πρέπει να δώσουν μεγάλη προσοχή σε αυτό το ζήτημα.
Αυτή η εγκύκλιος να σταλεί, μαζί με το λαθεμένο έγγραφο που εξέδωσε η Κεντρική Επιτροπή στις 12 Φλεβάρη του 1966, μέχρι κάτω στο επίπεδο των κομματικών επιτροπών κομητειών, κομματικών επιτροπών στους πολιτιστικούς οργανισμούς και στις κομματικές επιτροπές επιπέδου συντάγματος του στρατού. Από αυτές τις επιτροπές ζητείται να συζητήσουν ποιο από τα δύο έγγραφα είναι λάθος και ποιο είναι σωστό, ζητείται η κατανόηση αυτών των εγγράφων, τα επιτεύγματα και τα λάθη τους.

τη μετάφραση για τη βιβλιοθήκη του Αντίσταση στις Γειτονιές την έκανε η Ειρήνη Βλαχοπούλου

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ