«Βγήκε, λοιπόν σεργιάνι, το χαφιεδότσουρμο»!

0

Για την περίπτωση του «λαγού» - διευθυντή του 3^ου Γυμνασίου Πειραιά

Σε μια εκτεταμένη επιστολή του προς τα σχολεία του Πειραιά, ο διευθυντής του 3^ου γυμνασίου Πειραιά επιτίθεται στον πρόεδρο, σε συναγωνιστή μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά και σε συνάδελφο, μέλος της παράταξής μας, ο οποίος κάλεσε την ΕΛΜΕ την περίοδο των συλλόγων αυτοαξιολόγησης. Η επιστολή αποτελεί ένα παραλήρημα συστημικών, αντισυνδικαλιστικών και κρυπτοφασιστικών – αντικομμουνιστικών στερεότυπων. Είναι αστείο το γεγονός ότι οι θιασώτες των «καινοτομιών» και του «εκσυγχρονισμού» είναι ανίκανοι να διατυπώσουν έστω και μια πραγματική σκέψη και για το μόνο που είναι «ικανοί» είναι να αναπαράγουν ως απλοί παπαγάλοι, ως ρεπλίκες ανθρωπίνων όντων, τα ψεύδη και την αντιστροφή της πραγματικότητας, στην οποία επιδίδονται οι μηχανισμοί προπαγάνδας του συστήματος.

Είναι τέτοιο το μίσος του συγκεκριμένου προς τους εκπαιδευτικούς, που φτάνει στο σημείο να υπονοήσει ότι είναι τεμπέληδες οι εκπαιδευτικοί που είναι στη διάθεση του ΠΥΣΔΕ και τους περιφέρουν μέχρι τον Οκτώβρη για να τοποθετηθούν τότε σε σχολείο!

Και είναι τέτοια η υποκρισία του, που ανησυχεί και για τις «αδιέξοδες συνδικαλιστικές πρακτικές» κάποιος που για χρόνια είναι υποψήφιος σε καθόλα συστημική και πρώην κυβερνητική παράταξη, από αυτές που έχουν χρεωθεί όλη τη βρώμα και τη δυσωδία του εξευτελισμού του συνδικαλισμού στην ηγεσία της ΓΣΕΕ.

Όμως, δεν έχει καμία σημασία ούτε και αξία να ασχοληθούμε με τον συγκεκριμένο. Αυτό που έχει σημασία είναι το πολιτικό συμπέρασμα που εξάγεται για την περίοδο που διανύουμε:

·         Η επίθεση του συστήματος είναι σε πλήρη παρόξυνση.

·         Τα στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα συντρίβονται. Ωράρια καταργούνται, οι μισθοί πείνας είναι ο απόλυτος κανόνας, η εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία απλή καθημερινότητα.

·         Το δικαίωμα των παιδιών στις σπουδές δέχεται σοβαρό χτύπημα μέσω απανωτών άγρια ταξικών μέτρων (Τράπεζα Θεμάτων, Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, Μεταγυμνασιακή κατάρτιση) που θα αποκλείσουν από την εκπαιδευτική διαδικασία πολύ μεγάλο τμήμα των παιδιών του λαού.

·         Οι κατακτημένες ελευθερίες αναιρούνται μέσω της ποινικοποίησης των διαδηλώσεων, της απαγόρευσης της λειτουργίας των σωματείων και της απεργίας.

Αυτή την κόλαση την περιγράφουν με αηδιαστικό θράσος ως «κοινωνικό μετασχηματισμό» οι κολαούζοι του συστήματος. Αυτή την κόλαση οραματίζονται για το λαό και τα παιδιά του.

Σε αυτές τις συνθήκες, διάφοροι πρόθυμοι δηλώνουν «παρών» στο προσκλητήριο του συστήματος για εξεύρεση μισθοφόρων που θα κάνουν καθημερινή πραγματικότητα τη σφαγή των δικαιωμάτων των μαθητών, την κατηγοριοποίηση σχολείων, το πισωγύρισμα προς τον… κοινωνικό μετασχηματισμό του 1860. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και αυτό του διευθυντή του 3^ου Γυμνασίου Πειραιά. Στην προσαρμογή μας σε αυτή την κόλαση θα αξιολογηθούμε οι εκπαιδευτικοί, στην συνεισφορά τους σε αυτήν την κόλαση θα αξιολογηθούν τα στελέχη εκπαίδευσης! Μια κόλαση στην οποία σοβαρό μερίδιο θα έχει η αξιολόγηση και η «αυτονομία» που προωθεί του υπουργείο, υπό τα χειροκροτήματα των «σαν έτοιμων από καιρό» πρόθυμων.

Οσο κι αν σκούζουν τα παπαγαλάκια της απανθρωπιάς και της παλιανθρωπιάς του συστήματος, η αντίσταση των εργαζομένων και της νεολαίας θα δυναμώσει. Και θα σαρώσει όχι μόνο την επίθεση του συστήματος αλλά και όσους ονειρεύονται –με τη «συνεισφορά» τους- να χτίζουν καριέρες πάνω στο νεκροταφείο των δικαιωμάτων μαθητών και εκπαιδευτικών.

Και όσο κι αν προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία, δεν θα τα καταφέρουν. Στη συλλογική μνήμη έχει κατοχυρωθεί ότι κουκουλοφόρος είναι αυτός που είναι υπαλληλικό προσωπικό των σφαγέων και αγωνιστής αυτός που υπερασπίζεται τη συλλογική δράση.

Να δυναμώσει η αντίσταση στην αξιολόγηση, την «αυτονομία» τους ταξικούς φραγμούς, την πειθάρχηση των εκπαιδευτικών – ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ

30/6/2021

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

νέοι-νέες του ΚΚΕ(μ-λ): Δε μας κλείνουν τα στόματα με 150 ευρώ! Να υψώσουμε φωνές αντίστασης!

0

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πως θα δώσει προπληρωμένη κάρτα αξίας 150 ευρώ σε όποιο νέο ηλικίας 18-25 ετών κάνει την 1η δόση εμβολίου, για έξοδα που αφορούν ταξίδια, διαμονή σε ξενοδοχεία, είσοδο σε κινηματογράφους, θέατρα κλπ. Πρόκειται για αισχρή κοροϊδία! Την ίδια στιγμή που στερούν στους φοιτητές το δικαίωμα στη δωρεάν σίτιση, στέγαση κλπ, οι νέοι εργαζόμενοι αμοίβονται με ψίχουλα και οι περισσότεροι από εμάς δυσκολευόμαστε να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες (νοίκι, ρεύμα κλπ), μας δίνουν λεφτά για να πάμε διακοπές! Για να τα τσεπώσουν οι ξενοδοχειάρχες και οι ακτοπλοϊκές, για να ενισχυθεί η “βαριά βιομηχανία του τουρισμού”!

Όλο αυτό το διάστημα η κυβέρνηση ασκεί εγκληματική πολιτική και παίρνει αντιφατικά μέτρα διαχείρισης της πανδημίας, γιατί το μόνο που τους νοιάζει είναι το κέρδος από όλη τη “βιομηχανία του τουρισμού” που έχει στηθεί. Η νεολαία βλέπει πως παίζουν με την υγεία μας και μας θεωρούν αναλώσιμους. Όλη αυτή η πολιτική και τα διφορούμενα μηνύματα της κυβέρνησης έχουν δημιουργήσει δεύτερες σκέψεις στη νεολαία για το εμβόλιο, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις δίνουν τροφή σε επικίνδυνες και μεσαιωνικού τύπου απόψεις. Τώρα θέλουν να μας πείσουν πως νοιάζονται για την υγεία μας λαδώνοντας μας με 150 ευρώ!

Αυτοί που κατηγορούσαν τη νεολαία για διάδοση του ιού, τώρα την “επιβραβεύουν” με 150 ευρώ;

Στοχοποιούσαν όλο αυτό το διάστημα τη νεολαία και την κατηγορούσαν ότι είναι υπεύθυνη για τη διασπορά του ιού, για να αποκρύψουν την κρατική ευθύνη για την εγκληματική διαχείριση της πανδημίας. Λασπολογούσαν σε βάρος μας καλώντας μας “ανεύθυνους που δήθεν διασκεδάζαμε και διασπείραμε τον ιό”. Όταν ακόμα μας καταδίκαζαν στην ανεργία και στη φτώχια μας καλούσαν “επιδοματίες” και τώρα αποφάσισαν τάχα να μας δώσουν “δωράκια”!

Θα μας δώσουν “προπληρωμένη κάρτα ελευθερίας” αυτοί που μας δέρνανε στις πλατείες και στις διαδηλώσεις και μας κόβαν πρόστιμα των 300 ευρώ;

Μας είχαν στο περιθώριο, μας τρομοκρατούσαν και προσπαθούσαν να μας κάνουν να σκύψουμε το κεφάλι. Προσπαθούσαν να μας κρατήσουν αποξενωμένους και τρομοκρατημένους και με κάθε τρόπο μας στερούσαν τη δυνατότητα να βρεθούμε να συζητήσουμε, να παλέψουμε συλλογικά. Έχουν τις σχολές κλειστές εδώ και μήνες για να μην βρεθούμε, να μην κινητοποιηθούμε και να μην οργανώσουμε συλλογικά τους αγώνες μας. Την ίδια στιγμή , με τις σχολές κλειστές έχουν ψήφίσει αντιδραστικούς νόμους που φέρνουν αστυνομία στα Πανεπιστήμια και εφαρμόζουν διαγραφές φοιτητών.

Μας στερούν το δικαίωμα στις σπουδές, αλλά μας δίνουν 150 ευρώ να πάμε διακοπές;!

Mε την Ελάχιστη βάση Εισαγωγής που εφαρμόζεται από φέτος πετάνε μαζικά χιλιάδες μαθητές από τα Πανεπιστήμια και ταυτόχρονα φέρνουν τις διαγραφές φοιτητών. Μας προορίζουν για φθηνούς, αναλώσιμους εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα, που θα περιπλανιόμαστε από την επισφαλή εργασία στην ανεργία.

Τι να μας κάνουν τα ψίχουλα των 150 ευρώ όταν μας καταδικάζουν στην φτώχεια και στην ανεργία;

Αυτή η νεολαία δουλεύει για ψίχουλα στο μαύρο εργασιακό τοπίο της εκμετάλλευσης που έχουν διαμορφώσει οι αντεργατικοί νόμοι που έχει ψηφίσει η κυβέρνηση. Έχουν κατακλέψει το λαό, έχουν ξεριζώσει δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών και τώρα εξαγοράζουν τη νεολαία, οι ίδιοι που θέσπισαν τον υποκατώτατο μισθό στους νέους έως 25 ετών! Ο κατώτατος μισθός με τον οποίο αμοίβονται οι νέοι εργαζόμενοι δεν φτάνει όχι για να πάνε διακοπές αλλά ουτε για να ζήσουν!

Η νεολαία δεν ξεπουλιέται για 150 ευρώ! Θα μας βρουν μπροστά τους!

Θέλουν να κατευνάσουν την οργή μας! Εξαγοράζουν τις νεανικές συνειδήσεις και προσπαθούν να εξασφαλίσουν νέους ψηφοφόρους. Βαφτίζουν το δόλωμα των 150 ευρώ ως “κάρτα ελευθερίας”. Η “ελευθερία” δεν χαρίζεται με προπληρωμένες κάρτες από αυτούς που βάναυσα μας την στερούν, κατακτιέται στους δρόμους. Δεν ανεχόμαστε άλλο την κοροϊδία αυτή της κυβέρνησης! Μας θέλουν στο περιθώριο, υποταγμένους και χωρίς φωνή να ζητιανεύουμε ψίχουλα. Εμείς πρέπει να βγούμε στο προσκήνιο, να διεκδικήσουμε δυναμικά όσα μας ανήκουν και τώρα μας τα στερούν. Η σιωπή μας δεν εξαγοράζεται, να βροντοφωνάξουμε και να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας στους δρόμους!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

0

Με αρκετή μαζικότητα πραγματοποιήθηκε η ανοιχτή απολογιστική συνέλευση της Ταξικής Πορείας το απόγευμα της Δευτέρας. Παρόλο που το αντεργατικό νομοσχέδιο ψηφίστηκε, ο αγώνας για 8ωρο και για δουλειά με δικαιώματα είναι μπροστά.

Η συζήτηση ανέδειξε πρώτα απ’ όλα τα ζητήματα του απεργιακού αγώνα που δόθηκε το προηγούμενο διάστημα, από την Πρωτομαγιά μέχρι και την ημέρα ψήφισης του νομοσχεδίου, ενός αγώνα όπου εκφράστηκαν οι αγωνιστικές διαθέσεις ενός κόσμου και η αγανάκτηση του μπροστά στην ασταμάτητη επίθεση που δέχεται τα τελευταία χρόνια, ο οποίος αγώνας βέβαια είχε τα όρια του. Όρια που βάζει η ίδια η χρόνια οπισθοχώρηση του εργατικού κινήματος, για την οποία καθοριστικό ρόλο έχουν παίξει οι συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της όλης κουβέντας είναι αυτό της υπονομευτικής στάσης που κράτησαν αυτές οι δυνάμεις (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΕΚΑ) το προηγούμενο διάστημα με αποκορύφωμα την ακύρωση της απεργίας στις 3 Ιουνίου, συνεχίζοντας το φιλοκυβερνητικό ρόλο που έχουν αναλάβει εδώ και χρόνια. Μεγάλο μερίδιο ευθύνης σε όλα αυτά έχει και το ΠΑΜΕ-ΚΚΕ που υπερψήφισε την ακύρωση της απεργίας, δείχνοντας για ακόμη μια φορά την υποταγή του στον κοινοβουλευτισμό και την αστική νομιμότητα παρά τις αγωνιστικές του κορώνες.

Έγινε απολογισμός της δράσης της Ταξικής Πορείας και της στάσης που κράτησε όλο το προηγούμενο διάστημα, με παρεμβάσεις σε εργασιακούς χώρους και γειτονιές, για την συμμετοχή σε πρωτοβουλίες κοινής δράσης με άλλες δυνάμεις, για τη συμμετοχή στις απεργιακές συγκεντρώσεις και για τα αντανακλαστικά της όσον αφορά την απάντηση στο νομοσχέδιο από τη στιγμή της ανακοίνωσης του.

Τέλος αναδείχθηκε η αναγκαιότητα του αγώνα που πρέπει να δοθεί από εδώ και πέρα για την ανατροπή του νόμου, ενός αγώνα που πρέπει πρώτα απ’ όλα να είναι κόντρα σε λογικές ήττας και αυταπατών που λένε «να μείνει ο νόμος στα χαρτιά». Άλλα και η αναγκαιότητα του αγώνα για την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος με πρώτο και κυριότερο βήμα την συγκρότηση και το ζωντάνεμα των πρωτοβάθμιων σωματείων που με τόσο μένος προσπαθούν σύσσωμες οι δυνάμεις του συστήματος να διαλύσουν. Είναι στοίχημα για τους εργαζόμενους να καταφέρουν να οργανώσουν αυτόνομα τις δυνάμεις τους κόντρα στον φιλοεργοδοτισμό και τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες που υπηρετούν τον ταξικό τους εχθρό.

http://taxikiporeia.blogspot.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΧΑΝΙΑ | Μ’ αγώνα θα κερδίσεις γυναίκα τη ζωή, ενάντια σε σύστημα και εκμεταλλευτή (διαδήλωση σήμερα 29/6)

0

Διαδήλωση καταγγελίας πραγματοποιήθηκε σήμερα στα Χανιά με αφορμή την γυναικοκτονία στα Γλυκά Νερά και την καταγγελία του βιασμού της πενηντάχρονης καθαρίστριας στα Πετράλωνα. Με πανό συμμετείχαν ο Ενιαίος Φοιτητικός Σύλλογος Πολυτεχνείου Κρήτης, οι Έμφυλες Αταξίες και το ΚΚΕ(μ-λ).

Μ’ αγώνα θα κερδίσεις γυναίκα τη ζωή, ενάντια σε σύστημα και εκμεταλλευτή.

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θα εξαγοράσουν τη σιωπή μας με 150 ευρώ; Ή μήπως να απαιτήσουμε ακόμη περισσότερα!

3

Αφού τον τελευταίο χρόνο η κυβέρνηση:

• μας έκοβε πρόστιμα και μας έδερνε σε πλατείες και πάρκα

• πέρναγε νόμους που μας πετάνε έξω από την εκπαίδευση

• πέρναγε νόμους που εξασφαλίζουν ότι θα δουλεύουμε για πάντα χωρίς δικαιώματα και έβγαζε στην παρανομία απεργίες και διαδηλώσεις εργαζόμενων που θέλουν δουλειά με δικαιώματα

• κρατούσε κλειστές τις σχολές για να μη μπορούμε να συζητάμε και να κινητοποιούμαστε

• μας κατηγορούσε για τη διασπορά του ιού
  

τώρα έρχεται να μας εξαγοράσει με 150 ευρώ

Και μάλιστα δε μας δίνει λεφτά για να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες (νοίκι, ρεύμα κλπ), αλλά για να πάμε τουρισμό και να τα τσεπώσουν οι ξενοδοχειάρχες και οι ακτοπλοϊκές.

Αυτοί με την εγκληματική πολιτική τους είναι που δημιουργούν δεύτερες σκέψεις στη νεολαία όχι μόνο για το εμβόλιο αλλά συνολικά για την επικινδυνότητα από την πανδημία. Με τα διφορούμενα μηνύματα από τα μέτρα που στέλνουν νεολαιίστικες συνειδήσεις σε μαύρες κι επικίνδυνες απόψεις.

Ψάχνουν νέους ψηφοφόρους. 

Θέλουν μια νεολαία υποταγμένη, να κάθεται στα αβγά της.

Δε θα τους κάνουμε τη χάρη!

Σχόλιο από το ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ, και να προσθέσουμε και ένα δικό μας:

150 ευρώ δήθεν για να διασκεδάσει η νεολαία, δήθεν για να πάει διακοπές! Τη δουλεύουν κανονικότατα δηλαδή όταν οι άδειες και τα ωράρια καταστρατηγούνται, όταν αυτά τα 150 ευρώ δεν αρκούν ούτε για... ζήτω πόσο μάλλον για να πάει κανείς αξιοπρεπείς διακοπές! Όταν η ανεργία και οι άθλιοι μισθοί σαρώνουν! Η νεολαία όμως δεν τσιμπάει και αυτό φάνηκε ακόμη και από τις απαντήσεις που δώσανε κάποιοι νεολαίοι στα κανάλια που πανηγύριζαν. Πρέπει να κόπιασαν πολύ οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές για να βρουν κάποια απάντηση που να ταίριαζε κάπως στους πανηγυρισμούς τους!  Η αξιοπρέπεια ακόμη και η απαξίωση όταν ολοφάνερες απέναντι στις ερωτήσεις τους. Την πατάνε συχνά τώρα τελευταία τα κανάλια από τα εξωτερικά ρεπορτάζ τους! 

Αυτά τα εξευτελιστικά 150 ευρώ και ο τρόπος που τα ανακοινώσανε πέρα από αυτά που επισημαίνονται παραπάνω είναι χαρακτηριστικά το πως αντιμετωπίζει η κυβέρνηση, το κεφάλαιο, το σύστημα στο σύνολό του τη νεολαία και το λαό. Κάτι σα κατοικίδιο που όσο είναι υπάκουο και κάθετε φρόνιμα μπορεί να του πετάνε και κανένα φιλοδώρημα έτσι για επιβράβευση, ή (πολύ περισσότερο) όταν δεν είναι υπάκουο να το δελεάζουν με κανένα... σνακ μπας και ησυχάσει. Μόνο που η νεολαία τελευταία δείχνει ότι δεν είναι κατοικίδιο και δεν είναι εύκολο να ελεγχθεί. Δεν είναι τυχαίο που η κυβέρνηση αποφάσισε να τα μοιράσει τώρα. Μπορεί να ανακοινώσει κι άλλα τέτοια στο άμεσο μέλλον με το βλέμμα στο άνοιγμα των σχολών, με το βλέμμα ότι μετά το καλοκαίρι (που παρά τις προσδοκίες που καλλιεργούνταν οι δουλειές δεν ανοίγουν) η ανεργία και οι άθλιες συνθήκες δουλειάς, οι άθλιοι μισθοί θα προκαλέσουν περισσότερες αντιδράσεις.

Αυτά τα 150 είναι η αναβαθμισμένη συνέχεια της συστημικής προπαγάνδας για την ανεύθυνη νεολαία που δεν πάει να εμβολιαστεί (σε αντίθεση με όσα έλεγαν όταν άνοιγαν οι πλατφόρμες για τις νεότερες ηλικίες), που διασπείρει τον ιό με τα γλέντια της, ακόμη χειρότερα με τις διαδηλώσεις της. Οπότε αυτή την ανεύθυνη νεολαία κάπως πρέπει να τη δελεάσουν πετώντας της κανένα κοκαλάκι μπας και τσιμπήσει αποδεικνύοντας ότι κοιτάει μόνο την πάρτη της. Βγαίνει για άλλη μια φορά το ζήτημα της "προσωπικής ευθύνης" την ώρα που η κυβέρνηση δήθεν κάνει ότι χρειάζεται για να επισπευσθούν και να ολοκληρωθούν οι εμβολιασμοί. Αυτά τα 150 ευρώ τα χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να υποτιμήσει και να απαξιώσει ακόμη περισσότερο τη νεολαία προπαγανδιστικά. Ενόχλησαν οι αντιδράσεις και οι διαδηλώσεις των φοιτητών, ενόχλησαν οι εργατικές διαδηλώσεις του τελευταίου διαστήματος για το 8ωρο που βασικό τους χαρακτηριστικό ήταν η συμμετοχή νεολαίων εργαζόμενων.

Εδώ μπαίνει λοιπόν ένα "δίλημμα"! Να τα πάρουν αυτά τα χρήματα οι νεολαίοι ή να γυρίσουν την πλάτη τους σε αυτά όπως ήδη έχει αρχίσει να λέγεται από κάποιους, καλοπροαίρετα κατά βάση και σαν πρώτη αντίδραση αξιοπρέπειας; 

Κι όμως ακόμη και αυτό το φιλοδώρημα δεν είναι από την τσέπη τους. Δεν είναι χρήματα των κυβερνώντων, δεν είναι χρήματα που τα βάζει το κεφάλαιο και το κράτος του από το... υστέρημά του. Όπως και τα πάντα σε αυτή τη χώρα (και τον πλανήτη!) προέρχονται από τον πλούτο που παράγουν οι γονείς της νεολαίας, από τον πλούτο που παράγουν οι ίδιοι οι νεολαίοι όταν και αν εργάζονται σε εργασιακές συνθήκες άθλιες από κάθε άποψη που διαμορφώνουν μια ζωή χωρίς ελεύθερο χρόνο, χωρίς τη δυνατότητα να καλύψουν τα στοιχειώδη, πόσο μάλλον να πληρώσουν για να πάνε διακοπές ή και να διασκεδάσουν. Είναι δικά τους λεφτά, τα δικαιούνται, δεν τους τα χαρίζουν, πρέπει να τα πάρουν. Όχι μόνο αυτά αλλά να απαιτήσουν ακόμη περισσότερα. Με την αντίστασή τους όπως ανησύχησαν το σύστημα με τις πρόσφατες διαδηλώσεις τους να το τρομάξουν με την ακόμη μαζικότερη οργάνωσή τους στα δικά τους όργανα πάλης στους τόπους σπουδών και δουλειάς, με την ακόμη μαζικότερη συμμετοχή τους σε διαδηλώσεις και απεργίες να διεκδικήσουν πραγματικές δημόσιες δωρεάν σπουδές, πραγματικούς μισθούς αντί για φιλοδωρήματα, ωράρια, άδειες, "δώρα" και ότι άλλο είχε κατακτηθεί με μεγάλους και αιματηρούς αγώνες από τους παππούδες και τους πατεράδες τους. Ακυρώνοντας έτσι και τις προπαγανδιστικές επιδιώξεις της κυβέρνησης! 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δολοφονίες γυναικών και βιασμοί – Απάντηση με αγώνες για χειραφέτηση

0

Σε χρονικό διάστημα μιας βδομάδας βγήκαν στη φόρα δύο περιστατικά να μας θυμίσουν ξανά την ατέλειωτη βρωμιά του συστήματος που μας πατάει νυχθημερόν. Από τη μία η αποκάλυψη του δολοφόνου στα Γλυκά Νερά και από την άλλη ο βιασμός μιας καθαρίστριας στα Πετράλωνα. Η λίστα μεγαλώνει και η επίθεση εντείνεται.

Δεν έφτανε η δολοφονία της Καρολάιν για να μας θυμίσει τα σάπια κοινωνικά πρότυπα και τις άνισες – καταπιεστικές σχέσεις που αναπαράγονται στον καπιταλισμό. Δεν ήταν αρκετή ακόμη μια δολοφονία γυναίκας για να αναδειχθεί η επιστροφή στον κοινωνικό μεσαίωνα, όσον αφορά τις αντιλήψεις και την αντιμετώπιση του γυναικείου φύλου μέσα σε αυτήν την κρεατομηχανή. Έπρεπε και να αξιοποιηθεί σαν γεγονός στο έπακρο για να ενισχυθούν τα αστικά αφηγήματα. Μέχρι και δύο εβδομάδες πριν τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ μιλούσαν δικαιωμένα - για λογαριασμό σύσσωμου του αστικού βούρκου - για αλλοδαπούς εγκληματίες και δολοφόνους. Με τα αδιέξοδα του συστήματος να μεγαλώνουν και τους πολεμικούς κινδύνους στην περιοχή να φουντώνουν, δε θέλουν ντόπια και ξένα αφεντικά να ξεχνάμε πως ο εχθρός βρίσκεται στους γείτονες λαούς, στους πρόσφυγες και τους μετανάστες.

Αφού ο σύζυγος της δολοφονημένης ομολόγησε το έγκλημά του, έπρεπε να ξεκινήσει το πλυντήριο. Φάνηκε συντετριμμένος μας είπαν. Δημοσιογραφικά σκουπίδια σχολίασαν πως ο Μπάμπης δολοφόνησε τη γυναίκα του προσεκτικά και χωρίς να λερώσει. Ακούσαμε για τη γοητευτική του προσωπικότητα. Ο συνδικαλιστής της αστυνομίας Μπαλάσκας έδωσε μέχρι και συμβουλές στο δράστη γιατί, με βάσει τα λόγια του, χειρίστηκε το έγκλημα σαν ανόητος. Η Καρολάιν δολοφονείται ξανά και ξανά.

Ύστερα έπρεπε να μας τα φταίνε πάλι οι ξένοι. «Η έξαρση (σ.σ. της εγκληματικότητας) οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στην εισροή στην ελληνική κοινωνία πληθυσμών οι οποίοι δεν ασπάζονται τις ίδιες αξίες με τον Έλληνα», δήλωσε η πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων του Αρείου Πάγου. Λίγο μετά ένας Γεωργιανός, υποψήφιος εγκληματίας του προηγούμενου διαστήματος, καταγγέλλει πως επί τέσσερις μέρες αστυνομικοί τον είχαν δεμένο σε μία καρέκλα, τον χτυπούσαν ανελέητα και του ζητούσαν να ομολογήσει ότι σκότωσε μια κοπέλα που δεν ήξερε. Αφού ο σύζυγος της Καρολάιν ομολόγησε, τον κατηγόρησαν εκ νέου για κλοπή. Ποιος είναι τελικά σε αυτόν τον κόσμο εγκληματίας και τρομοκράτης;

Ο βιασμός της καθαρίστριας στα Πετράλωνα από την άλλη δεν είχε μάλλον κάποιο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. Τι να σχολιαστεί άλλωστε. Η βαρβαρότητα που αναπαράγεται και εντείνεται στην κοινωνία της εκμετάλλευσης; Η βία που αντιμετωπίζει μία εργάτρια στη δουλειά, στο σπίτι και το δρόμο; Ή μήπως τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις των εργαζόμενων γυναικών που δε σταματάνε να γκρεμίζουν;

Η πραγματικότητα είναι πως είτε σε θεσμικό πλαίσιο, είτε σε επίπεδο αντιλήψεων και συμπεριφορών, η θέση των γυναικών μέσα στην κοινωνία χειροτερεύει. Το σύστημα επιτίθεται και ξεριζώνει μια σειρά από δικαιώματα, ενισχύοντας την ίδια στιγμή τον συντηρητισμό και το σκοταδισμό. Αυτό δείχνει η απαγόρευση των αμβλώσεων σε μια σειρά από “ανεπτυγμένα” κράτη της “Ευρώπης των λαών”, ή η λήψη πρωτοβουλιών για κατάπτυστες εκδηλώσεις όπως και το πρόσφατο συνέδριο για τη γονιμότητα. Το εργασιακό πλαίσιο που εδώ και δεκαετίες χειροτερεύει όσον αφορά τα δικαιώματά της εργαζόμενης γυναίκας, ενισχύεται με το νόμο Χατζηδάκη, αφήνοντάς την ακόμη περισσότερο εκτεθειμένη απέναντι στον εργοδότη. Ο ψηφισμένος νόμος για τη συνεπιμέλεια χτυπά κατακτήσεις σε σχέση με το διαζύγιο και την επιμέλεια παιδιών, αφήνοντας παράλληλα ευάλωτους παιδιά και γυναίκα σε ένα κακοποιητικό οικογενειακό περιβάλλον. Η τροποποίηση απ’ την κυβέρνηση του νόμου που αναφέρεται στον χαρακτηρισμό των βιασμών, βάζοντας σαν προϋπόθεση την ύπαρξη βίας (αντίστοιχη της οποίας πήγε να περάσει και το 2019 ο ΣΥΡΙΖΑ, και αποσύρθηκε λόγω τεράστιων αντιδράσεων), βάζει το θύμα κακοποίησης σε ακόμη δυσμενέστερη θέση.

Το σύστημα βαθαίνει την επίθεση απέναντι στο λαό και την εργατική τάξη, οξύνει τις ανισότητες, μαζί και τις έμφυλες, βάζοντας έτσι τις γυναίκες στο στόχαστρο. Η ανισοτιμία αυτή δεν προκύπτει γενικά και αόριστα απ’ το φύλο, αλλά σχετίζεται με τον τρόπο λειτουργίας της εκμεταλλευτικής κοινωνίας. Εκεί είναι που πρέπει ν’ αναζητήσουμε τον εχθρό, σε αντιπαράθεση με αντιλήψεις που βλέπουν γενικά και αόριστα το φύλο σαν πηγή της εκμετάλλευσης, βάζοντας έτσι στην άκρη το βασικό καταπιεστή. Ο καπιταλισμός – ιμπεριαλισμός διανύοντας νέα κρίση, και με το λαϊκό παράγοντα να βρίσκεται σε περίοδο αποσυγκρότησης, προσπαθεί να μας γυρίσει σε ακόμη πιο σκοτεινές εποχές. Απέναντι στη βαρβαρότητα που θέλουν να μας επιβάλλουν ως κανονικότητα να μας βρουν μπροστά τους. Να δώσουμε μαζική λαϊκή απάντηση απέναντι στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα. Η γυναικεία χειραφέτηση κερδίζεται με ταξικούς αγώνες.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Όχι στις διώξεις των αγωνιστών απ' την Τουρκία και το Κουρδιστάν!

0

Με την κατηγορία της «συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση» δικάζονται στις 2 του Ιούλη, 11 Τούρκοι αγωνιστές, πολιτικοί πρόσφυγες στη χώρα μας, που είχαν συλληφθεί το Μάρτη του ‘20 μετά από έφοδο της «αντιτρομοκρατικής» και μυστικών υπηρεσιών στα Γραφεία της «Επιτροπής Αλληλεγγύης για τους Πολιτικούς Κρατούμενους στην Τουρκία και στο Κουρδιστάν», και σ΄ ένα σπίτι στα Σεπόλια, όπως κατήγγειλε η ίδια η Επιτροπή. Οι συλλήψεις αυτές έγιναν στη χώρα μας όταν στη γειτονική Τουρκία πέθαιναν, μετά από πολύμηνες απεργίες πείνας οι αγωνιστές Helin Bölek, Mustafa Koçak, İbrahim Gökçek, Ebru Timtik και άλλοι.

Συνολικά είχαν συλληφθεί 26 αγωνιστές, πολλοί απ' τους οποίους είχαν κινητικά προβλήματα απ΄ τα βασανιστήρια που είχαν υποστεί απ' το φασιστικό τουρκικό κράτος, στα «λευκά κελιά» της απομόνωσης. Οι 11 απ' αυτούς προφυλακίστηκαν με την παραπάνω κατηγορία.

Οι άρχουσες τάξεις και οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας, συνεργάζονται άψογα, όταν πρόκειται ν’ αντιμετωπίσουν το λαϊκό κίνημα και τους αγωνιστές, βάζοντας στην άκρη τις μεταξύ τους αντιθέσεις και ανταγωνισμούς. Οι αγωνιστές απ' την Τουρκία και το Κουρδιστάν βρίσκονται μόνιμα στο στόχαστρο των διωκτικών μηχανισμών Ελλάδας και Τουρκίας και των υπερπόντιων ιμπεριαλιστικών αφεντικών τους, των ΗΠΑ. Στην πραγματικότητα στοχοποιούνται και διώκονται για τη συμμετοχή τους στο δίκαιο αγώνα ενάντια στο φασισμό και τον ιμπεριαλισμό καθώς και υπέρ της φιλίας και της αλληλεγγύης των λαών. Πρέπει να βρουν την υποστήριξη του λαϊκού κινήματος στη χώρα μας.

· Λευτεριά στους 11 Τούρκους αγωνιστές πολιτικούς πρόσφυγες! Να αθωωθούν!

· Τρομοκράτες είναι οι ιμπεριαλιστές και όχι οι λαοί και οι αγωνιστές!

· Εχθρός μας δεν είναι ο τουρκικός λαός – Είναι η αντίδραση κι ο ιμπεριαλισμός!

29/6/2021

www.kkeml.gr  e-mail: cpgml@otenet.gr                                               

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κυβερνητικές εξαγγελίες για την ισοπέδωση δικαιωμάτων εκπαιδευτικών μαθητών

0

Κυβέρνηση και υπουργείο επιβεβαιώνουν για ακόμα μια φορά ότι θα συνεχίζουν την επίθεση στα δικαιώματα εκπαιδευτικών και μαθητών, όσο δεν βρίσκουν αντιστάσεις. Πριν λίγες μέρες άνοιξαν ένα νέο γύρο επίθεσης στην εκπαίδευση, με την ανακοίνωση ενός νέου πολυνομοσχεδίου.

Αφού παγίωσαν την τηλ-«εκπαίδευση» σε όλες τις περιπτώσεις μη λειτουργίας του σχολείου (χιόνια, καύσωνας, σεισμοί, πλημμύρες κτλ), αλλά και σαν όπλο για το χτύπημα των μαθητικών καταλήψεων. Αφού ψήφισαν και θα εφαρμόσουν από φέτος την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής που θα αποκλείσει δεκάδες χιλιάδες μαθητές από την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αφού επανέφεραν την κακόφημη Τράπεζα Θεμάτων σε όλες τις τάξεις του Λυκείου για να αποθαρρύνουν από νωρίς τους μαθητές.

Τώρα έρχονται να συμπληρώσουν το παζλ με ένα νομοσχέδιο που βασικοί της άξονες αποτελούν η ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών αλλά και η «μεγαλύτερη αυτονομία της σχολικής μονάδας».

Ξέρουμε πολύ καλά ότι η «αυτονομία της σχολικής μονάδας», πίσω από τα λόγια, περί μεγαλύτερης ελευθερίας των εκπαιδευτικών, με τα οποία την ντύνουν, σημαίνει ένα πράγμα: την πλήρη απόσυρση του κράτους από το κόστος εκπαίδευσης των μαθητών, και την μεταβίβαση αυτής της αρμοδιότητας στους εκπαιδευτικούς και τις σχολικές μονάδες με τελικούς παραλήπτες τους γονείς. Άλλωστε και το πολλαπλό σύγγραμμα που ευαγγελίζονται θα σημαίνει την κατάργηση του σχολικού βιβλίου.

Για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών τα πράγματα είναι καθαρά: προωθείται ένα σκληρό εντατικό και καθημερινό σύστημα αξιολόγησης και πειθάρχησης των εκπαιδευτικών. Ο διευθυντής της σχολικής μονάδας παίρνει τον ρόλο του καθημερινού «από τα μέσα» αξιολογητή των εκπαιδευτικών για να επιβληθεί η συνεχής τρομοκράτηση του.  Μπαίνουν σε εφαρμογή οι Εσωτερικοί Κανονισμοί Λειτουργίας Σχολείων κι εγκαινιάζονται μια σειρά θεσμοί (μέντορες, συντονιστές τάξης κτλ) που επί της ουσίας ο ρόλος τους είναι να συμβάλουν στην ενίσχυση του αξιολογικού κλίματος μέσα στο σχολείο. Ο «κακώς αξιολογούμενος» θα οδηγείται σε υποχρεωτική επιμόρφωση, ενώ και για τους «δόκιμους εκπαιδευτικούς», ξανατίθεται ζήτημα μη μονιμοποίησης σε περίπτωση που κριθούν «ανεπαρκείς». Η όλη φιλοσοφία είναι η πλήρης ευθυγράμμιση των εκπαιδευτικών στις υποδείξεις του υπουργείου, αλλά και η συνεχής αμφισβήτηση του δικαιώματος στην μόνιμη και σταθερή δουλειά.

Χτίζουν ένα σχολείο σκληρά ταξικό. Όπου δεν θα έχουν καμία θέση τα παιδιά από τις φτωχές λαϊκές οικογένειες. Με την νεοδιαφημιζόμενη «ανεστραμμένη τάξη» λένε ότι ο μαθητής θα μαθαίνει στο σπίτι με βιντεο-«μαθήματα», ενώ στην τάξη θα εξειδικεύει στο μάθημα. Στην ουσία αυτό θα πετάξει στην απέξω τους μαθητές που δεν έχουν καμία βοήθεια στο σπίτι, ενώ παράλληλα καθιερώνουν ακόμα περισσότερο την τηλεκπαίδευση.

Το θράσος της κυβέρνησης και του υπουργείου να προχωράει σε ολομέτωπη επίθεση στην εκπαίδευση, της το έδωσαν απλόχερα οι συνδικαλιστικές ηγεσίες με την στάση τους. Με την παύση των αγώνων που κήρυξαν λόγω...πανδημίας. Με την αποδοχή και νομιμοποίηση της τηλεκπαίδευσης όλο αυτό το διάστημα. Με την ακύρωση της απεργίας της 3ης Ιούνη. Αλλά και με το πρωτοφανές στην ιστορία του κινήματος της εξαίρεσης (!) από Γενική Απεργία κομματιού των συναδέλφων λόγω... πανελλαδικών, εφαρμόζοντας πρώτοι το νόμο για το «προσωπικό ασφαλείας» πριν καν ψηφιστεί!

Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα άλλο από αυτούς Δεν μπορούμε όμως και να σηκώσουμε τα χέρια απέναντι στον ομοβροντία επίθεσης που δεχόμαστε. Το υπουργείο ανακοινώνει νέο νομοσχέδιο για την εκπαίδευση στο τέλος της σχολικής χρονιάς για να περιορίσει και άλλο τις αντιδράσεις. Μαζί με αυτό απολύει φέτος δια παντός συναδέλφους αναπληρωτές από ειδικότητες των μαθημάτων που κατήργησε (κοινωνιολόγοι, καλών τεχνών κτλ). Μονόδρομος για μας, για να προσπεράσουμε τις ηγεσίες που τρεις μέρες πριν κλείσουν τα σχολεία θυμήθηκαν τους αναπληρωτές, που δεν θέλουν να δώσουν καμία μάχη, είναι να βρεθούμε άμεσα στα σωματεία μας. Να μην περάσουν τα σχέδια και το νέο νομοσχέδιο της κυβέρνησης. Στο εχθρικό έδαφος που δημιουργεί ο νέος αντεργατικός νόμος και ο συμβιβασμός των συνδικαλιστικών ηγεσιών πρέπει να κινηθούμε με επιμονή, αποφασιστικότητα και να υλοποιούμε τις αποφάσεις που παίρνουμε.

Να γίνουν ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΑΣ

·        ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

·        ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ. ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ

·       
ΚΑΤΩ Ο ΝΟΜΟΣ ΚΕΡΑΜΕΩΣ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗ- ΚΑΤΩ ΟΙ ΝΟΜΟΙ 4692/4763/4777

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ | Ο εργαζόμενος λαός έδωσε μια μεγάλη μάχη - Ο αγώνας για την ανατροπή της αντεργατικής επίθεσης συνεχίζεται!

0

Την Τετάρτη 16 Ιούνη η κυβέρνηση της ΝΔ, μέσα σε κλίμα απεργιακών κινητοποιήσεων, ψήφισε το νέο αντεργατικό τερατούργημα που χτυπά δραματικά τα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων και διαμορφώνει ένα μαύρο εργασιακό τοπίο ιδιαίτερα για τη νεολαία. Οι 158 κυβερνητικοί ψήφοι και η υπερψήφιση των μισών άρθρων από τον ΣΥΡΙΖΑ (παρά τις αντιπολιτευτικές του κορόνες) δείχνουν ότι ο νέος αντεργατικός οδοστρωτήρας, ανοιχτά ή συγκαλυμμένα, έχαιρε της συμφωνίας της μεγαλύτερης μερίδας του ντόπιου πολιτικού προσωπικού, αποτέλεσε διακαή πόθο δεκαετιών του κεφαλαίου και έπρεπε να ψηφιστεί και να εφαρμοστεί άμεσα παρακάμπτοντας κάθε εμπόδιο.

Όλο το διάστημα που πέρασε μέχρι την τελική ψήφιση του νομοσχεδίου, ο εργαζόμενος λαός μέσα σε τεράστιες δυσκολίες -που επέβαλαν τόσο η περίοδος της πανδημίας και του παρατεταμένου lock down, όσο και η διαλυτική κατάσταση του συνδικαλιστικού εργατικού κινήματος- έδωσε μια μεγάλη και σημαντική μάχη. Μια μάχη η οποία μέσα στην εξέλιξή της ανέδειξε σημαντικές αδυναμίες και όρια στη δυνατότητα συγκρότησης ενός εργατικού μετώπου ικανού να προσπεράσει τις πολλαπλές τρικλοποδιές των «ψεύτικων φίλων» και να δημιουργήσει όρους ανατροπής της κυβερνητικής αντεργατικής λαίλαπας. Παρόλα αυτά αναδείχτηκαν αγωνιστικές διαθέσεις πλατιών εργαζόμενων μαζών, οι οποίες παρότι δε μπόρεσαν να εκφραστούν με οργανωμένο τρόπο αποτελούν παρακαταθήκη για την αμέσως επόμενη ημέρα, γεγονός που γίνεται ακόμη πιο σημαντικό καθώς μπορεί να συναντηθεί με τα στοιχεία έντονης δυσαρέσκειας της εργαζόμενης νεολαίας που αναδείχθηκαν.

Οι τρεις μαζικές απεργίες (6 Μάη, 10 Ιούνη, 16 Ιούνη) και οι μαζικές απεργιακές συγκεντρώσεις που έβγαλαν στους δρόμους χιλιάδες εργαζόμενους σε ολόκληρη τη χώρα, βρήκαν απέναντί τους σύσσωμο το αστικό πολιτικό προσωπικό, την εργοδοσία, το κεφάλαιο και τις υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Η πραξικοπηματική ακύρωση της απεργίας στις 3 Ιούνη, με απεργοσπαστική σφραγίδα της ΓΣΕΕ και ακόλουθους την ΑΔΕΔΥ, το ΕΚΑ και το ΠΑΜΕ, αποτέλεσε την κορύφωση της φιλοκυβερνητικής κατεύθυνσης των γνωστών συνδικαλιστικών ηγεσιών, αλλά και μια ακόμη απόδειξη της απροθυμίας του ΠΑΜΕ να συγκρουστεί ουσιαστικά με την αστική πολιτική. Η συντονισμένη προσπάθεια υπονόμευσης του μαζικού απεργιακού αγώνα, η οποία εκφράστηκε στα κεντρικά συνδικαλιστικά όργανα και κατέβηκε μέχρι τους μαζικούς εργασιακούς χώρους και τα πρωτοβάθμια σωματεία, μέσα σε όλα έδειξε το άγχος και τον φόβο γι’ αυτό που θα μπορούσε να ξεσπάσει. Φοβούνται -όπως ο διάολος το λιβάνι- τη δύναμη και την ενότητα των εργαζόμενων και της εργατικής τάξης.

Η επόμενη μέρα της ψήφισης του αντεργατικού νομοσχεδίου περιλαμβάνει την χωρίς εμπόδια εφαρμογή των νέων μέτρων και συνολικά το προχώρημα της επίθεσης. Οι αλλαγές στα ωράρια, τις απολύσεις, την κυριακάτικη αργία, την απεργία, την λειτουργία των σωματείων και συνολικά οι ανατροπές στα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζόμενων θα είναι άμεσες και πραγματικά θα διαμορφώσουν ένα νέο αντεργατικό τοπίο. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να συνεχίσει ακάθεκτη την επίθεση, αφού φέρνει στη Βουλή νέο αντιδραστικό νομοσχέδιο για την εκπαίδευση (αξιολόγηση και λειτουργία σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικών) ενώ έχει ήδη ανακοινώσει ότι μέσα στο καλοκαίρι θα φέρει στη Βουλή νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο. Η πραγματικότητα της επίθεσης δεν αφήνει κανένα περιθώριο εφησυχασμού, αντιθέτως απαιτεί συνέχιση, επιμονή, οργάνωση και μαζικό αγώνα για την ανατροπή του αντεργατικού νομοσχεδίου.

Πρέπει να είναι ξεκάθαρο πως η κυβέρνηση και το κεφάλαιο ψήφισε έναν νέο βάρβαρο νόμο, όπως κάθε άλλο άλλωστε, για να τον εφαρμόσει στο σύνολό του. Τα γνωστά επιχειρήματα που ακούγονται όλο και περισσότερο ότι «ο νόμος θα μείνει στα χαρτιά» και «δε θα εφαρμοστεί στη πράξη», είναι πλήρως αποπροσανατολιστικά και στην πραγματικότητα εκφράζονται από δυνάμεις που επενδύουν στην ήττα και θέλουν να αποχωρήσουν από τη βασική κατεύθυνση συγκρότησης κινήματος ανατροπής του νόμου.

Η Ταξική Πορεία με όσες δυνάμεις διαθέτει μέσα και έξω από εργασιακού χώρους, στα σωματεία, τις γειτονιές, αξιοποιώντας το όπλο της κοινής δράσης όπου υπήρχε η δυνατότητα και παρά τις δυσκολίες και το άσχημο κλίμα στο συνδικαλιστικό κίνημα, προσπάθησε να προωθήσει τη κατεύθυνση της συγκρότησης απεργιακού αγώνα για την ανατροπή του αντεργατικού τερατουργήματος. Πήρε πρωτοβουλίες δράσης, πραγματοποίησε δεκάδες μαζικές παρεμβάσεις σε πολλές πόλεις της χώρας, μαζικοποίησε και στήριξε έμπρακτα τις απεργίες και τις απεργιακές συγκεντρώσεις, ακόμη και αυτές που καλέστηκαν με όρους «παρανομίας», αντιπαρατέθηκε με τις λαθεμένες και αποπροσανατολιστικές λογικές που σε πολλές περιπτώσεις κυριαρχούσαν στο κίνημα.

Η επόμενη μέρα δεν πρέπει να μας βρει ανενεργούς και απογοητευμένους. Ο αγώνας για την ανατροπή του αντεργατικού νόμου και συνολικά της επίθεσης πρέπει να συνεχιστεί. Τα σωματεία, καθόλου τυχαία, βρέθηκαν ξανά στο επίκεντρο της επίθεσης ακριβώς γιατί αποτελούν το κύτταρο των εργατικών διεκδικήσεων και αντιστάσεων. Η εκ νέου μαζικοποίησή τους και κυρίως από τη νεολαία, που δέχεται με ένταση τη βαρβαρότητα, είναι ζήτημα καθοριστικής σημασίας και πρέπει να παλευτεί με κάθε μέσο. Η μάχη που δόθηκε πρέπει να μας διδάξει πως χρειάζεται οι εργαζόμενοι να πάρουμε την κατάσταση στα δικά μας χέρια, να κάνουμε πέρα τις λογικές και τις δυνάμεις του ξεπουλήματος και της ήττας που κυριαρχούν και να προσπαθήσουμε για την ταξική οργάνωση στους χώρους εργασίας και την ανάπτυξη μαζικών συλλογικών αγώνων.

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 24/6/2021

Να υπενθυμίσουμε ότι σήμερα 28/6 η Ταξική Πορεία διεξάγει Ανοιχτή Απολογιστική Συνέλευση στην Αθήνα στο προαύλιο της Νομικής Σχολής. Εδώ το κάλεσμα: http://taxikiporeia.blogspot.com/2021/06/blog-post_25.html

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κώστας Σαραντίδης – Μια φορά αντάρτης πάντοτε αντάρτης [1927 – 2021]

1

Ακολουθεί σύντομο βιογραφικό σημείωμα του Κώστα Σαραντίδη και μια σύντομη αυτοβιογραφική του διαδρομή

Μετά το τέλος της ακολουθεί αποχαιρετιστήριο μήνυμα από το εγχείρημα «Από τη Σπίθα στη Φλόγα».

Σύντομο βιογραφικό σημείωμα του Κώστα Σαραντίδη (Νγκουϊέν Βαν Λαπ)

Ο Κώστας Σαραντίδης γεννήθηκε το 1927 στη Θεσσαλονίκη από γονείς πρόσφυγες της Μικράς Ασίας. Με επτά αδέρφια και εκτός σχολείου την περίοδο της γερμανικής κατοχής, αναγκάστηκε από μικρός να βγει στο μεροκάματο.

Κώστας Σαραντίδης ή Νγκουϊέν Βαν Λαπ

Συνελήφθη από Έλληνες Γκεσταπίτες και στις 22/9/43 πέρασε τα σύνορα με προορισμό τη Γερμανία ώστε να οδηγηθεί σε ναζιστικό στρατόπεδο για καταναγκαστικά έργα. Στη Γιουγκοσλαβία κατάφερε να δραπετεύσει. Σύντομα βρέθηκε στη Βιέννη μαζί με μία γερμανική στολή που είχε κλέψει και του επέτρεπε να περνάει απαρατήρητος και να παραμείνει ελεύθερος.

Εκεί έκανε διάφορες δουλειές μέχρι το τέλος του πολέμου για να επιβιώσει. Έπειτα βρέθηκε στην Ιταλία, όπου γνώρισε έναν Έλληνα που ήταν στη Λεγεώνα των Ξένων και στις 16/8/1945 εντάχθηκε κι αυτός χωρίς να γνωρίζει τι πραγματικά ήταν. Τον Φλεβάρη του 1946 φτάνει στη Σαϊγκόν της τότε Ινδοκίνας.

Έπειτα από δύο μήνες αυτομολεί και προσχωρεί στις αντάρτικες ομάδες των Βιετκόνγκ. Το 1949 γίνεται μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Βιετνάμ. Πολεμάει στο πλευρό του βιετναμέζικου λαού έως τη συντριβή των Γάλλων και την ανεξαρτησία του Βιετνάμ, που χωρίζεται σε Βόρειο και Νότιο στη Διάσκεψη της Γενεύης.

Στη συνέχεια ζει στο Βόρειο Βιετνάμ έως το 1965, οπότε και επιστρέφει στην Ελλάδα. Το 2010 λαμβάνει τη βιετναμέζικη υπηκοότητα και το 2013 ονομάζεται Ήρωας των Λαϊκών Ενόπλων Δυνάμεων. Έχει στη συλλογή του αρκετούς τιμητικούς τίτλους, με πιο πρόσφατο αυτόν για τη συμπλήρωση των 70 χρόνων ως μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Βιετνάμ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πρόγραμμα του 22ου Camping Αγωνιστικών Κινήσεων και Μαθητικής Αντίστασης

0

Πρόγραμμα του 22ου Camping Αγωνιστικών Κινήσεων και Μαθητικής Αντίστασης


1η μέρα Σάββατο 31 Ιούλη
11:00 Άφιξη στο κάμπινγκ - στήσιμο χώρου
19:00 Εναρκτήρια συνέλευση

2η μέρα Κυριακή 1 Αυγούστου
12:00 Συνάντηση υπευθύνων με οργανωτική
21:00 Προβολή ταινίας «Οι μέρες της κομμούνας» - Bertolt Brecht

3η μέρα Δευτέρα 2 Αυγούστου
18:00 Μαθητικό εργαστήριο
20:00 Εργαστήριο με θέμα τη δίωξη του Pablo Hasel για τη μουσική και τις ιδέες του από το ισπανικό κράτος

4η μέρα Τρίτη 3 Αυγούστου
19:00 Βιβλιοπαρουσίαση "Ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός και το δίκιο των λαών"

5η μέρα Τετάρτη 4 Αυγούστου
10:00 Εκδρομή
19:00 Εργαστήριο με θέμα «Παλαιστίνη: ένας λαός που δολοφονείται, ένας λαός που επιμένει να αντιστέκεται»
21:00 Προβολή ταινίας: «Το αλάτι της θάλασσας»

6η μέρα Πέμπτη 5 Αυγούστου
18:00 Συνάντηση νέων εργαζομένων
21:00 Θεατρική Παράσταση από την ομάδα Επενέργεια, «Σταματία, το γένος Αργυροπούλου»

7η μέρα Παρασκευή 6 Αυγούστου
19:00 Εργαστήριο με θέμα «κινήματα στη Λατινική Αμερική: η δύναμη και οι προκλήσεις αγώνων της εποχής μας»
21:00 Γλέντι με παραδοσιακή και ρεμπέτικη μουσική

8η μέρα Σάββατο 7 Αυγούστου
18:00 Εκδήλωση «Ποιοι και γιατί φοβούνται την νεολαία»

9η μέρα Κυριακή 8 Αυγούστου
18:00 Συνέλευση απολογισμού
21:00 Αποχαιρετιστήριο πάρτι

10η μέρα Δευτέρα 9 Αυγούστου
9:00 μάζεμα χώρου- αναχώρηση

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΕΡΟΥ | Οριακή νίκη του Καστίγιο, σε νέα φάση η κοινωνική αναμέτρηση

0

Σύντομη εκδοχή του άρθρου δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία (φύλλο 897)

Με μια οριακή διαφορά 44 χιλιάδων ψήφων και ποσοστό 50,12% ο Χοσέ Πέδρο Καστίγιο Τερρόνες, επικράτησε στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στο Περού, την Κυριακή 6 Ιουνίου. Απέναντι του ήταν η  ακροδεξιά Κέικο Φουχιμόρι, κόρη του φασίστα πρώην προέδρου για τα εγκλήματα του οποίου αναγκάστηκε να τον χώσει στην φυλακή το ίδιο το αστικό καθεστώς. Αλλά και η ίδια η Κέικο έχει κατηγορηθεί και συλληφθεί για διαφθορά και η εξέλιξη της ποινικής διαδικασίας, η οποία διεκόπη λόγω των εκλογών, μπορεί να την οδηγήσει στην φυλακή. Πρώην δάσκαλος, γιος φτωχών αγροτών από ένα χωριό της Καχαμάρκα στο βόρειο τμήμα των Άνδεων, ο Καστίγιο έγινε γνωστός όταν ηγήθηκε της μεγάλης απεργίας των εκπαιδευτικών το 2017. Νεαρός στην δεκαετία του 1980 συμμετείχε στην παραστρατιωτική αγροτική πολιτοφυλακή ενάντια στους  κομμουνιστές αντάρτες του ΚΚ Περού, υπήρξε στέλεχος του κεντροαριστερού κόμματος του πρώην προέδρου Τολέδο και τώρα προτάθηκε από το Ελεύθερο Περού. Ένα μικρό σοσιαλιστικό κόμμα, το οποίο στις φετινές  βουλευτικές εκλογές (που έγιναν παράλληλα με τον πρώτο γύρο των προεδρικών τον Απρίλιο) μπήκε για πρώτη φορά στο Κογκρέσο με ποσοστό 13,4% και 37 έδρες αποκτώντας σχετική πλειοψηφία! Με αναφορές  στον Μαρξισμό, στις ιδέες του Μαριάτεγκι, στην Κούβα και  στις πολιτικές του Τσάβες και του Μοράλες, το Περού Λίμπρε είναι ένα προσωποπαγές κόμμα με επικεφαλής τον Βλαντιμίρ Σερρόν. O Σερρόν είναι νευροχειρούργος που σπούδασε στην Κούβα, πρώην περιφερειακός κυβερνήτης της Χουνίν, ο οποίος έχει κατηγορηθεί για διαφθορά και γι αυτό δεν μπορούσε να είναι ο ίδιος υποψήφιος. Αμφιλεγόμενη και πληθωρική προσωπικότητα ο ίδιος, χαρακτήρισε τον Καστίγιο πριν μερικές ημέρες στον λογαριασμό του στο facebook ως τον Λένιν του Περού (!) για τον οποίο μίλησε -έγραψε- ο Βαλκάρσελ (1). Πρόσθεσε στην συνέχεια πως η  κυβέρνηση που θα σχηματίσει είναι υποχρεωμένη να δείξει έμπρακτα πως είναι ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό! Ο ίδιος ο Καστίγιο, ο οποίος δεν είναι μέλος του κόμματος, κράτησε αποστάσεις από τον Σερρόν σε όλη την προεκλογική εκστρατεία και επικαλούμενος τις δικαστικές περιπέτειες του δήλωσε πως ο Σερρόν δεν πρόκειται να αναλάβει θεσμικό ρόλο ούτε …ως θυρωρός!

Η εικόνα των αποτελεσμάτων επιβεβαίωσε την ιστορική αλλά και σύγχρονη κοινωνική, εθνοτική, πολιτιστική και εισοδηματική διαίρεση του Περού. Μια διαίρεση που έχει αναδειχθεί σε όλες τις προεδρικές εκλογές αλλά  αυτήν την φορά υπήρξε σχεδόν απόλυτη. Με ορμητήριο τις παλιές αστικές περιοχές της Λίμα και τις παράκτιες επαρχίες στον βορρά η Φουχιμόρι συγκέντρωσε πίσω της σχεδόν όλο το παλιό αστικό σύστημα, την οικονομική ελίτ και τα ευνοημένα μεσοαστικά κομπραδόρικα στρώματα μαζί με την ανώτερη κρατική και στρατιωτική υπαλληλία. Στα υψίπεδα των Άνδεων σάρωσε ο Καστίγιο με ποσοστά σε ορισμένες επαρχίες και περιοχές που άγγιξαν το 90%! Ακόμα και στον πρώτο γύρο στον οποίο ο Καστίγιο πήρε 19% σε πανεθνικό επίπεδο στις επαρχίες Απουριμάκ, Αγιακούτσο και Ουανκαβελίκα έπιασε το 50%. Με την ακραία φτώχεια να ενδημεί, με ελάχιστες δημόσιες υποδομές υγείας, παιδείας και πρόνοιας, με το προσδόκιμο ζωής να είναι χαμηλότερο κατά πέντε και επτά χρόνια από το παράκτιο Περού και την βρεφική θνησιμότητα τριπλάσια, το Περού της Σιέρα ωφελήθηκε ελάχιστα από την οικονομική ανάπτυξη των τελευταίων τριάντα χρόνων. Μια ανάπτυξη που αναγορεύτηκε από την Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ ως λατινοαμερικάνικο πρότυπο, βασισμένη κυρίως στην λεηλασία του ορυκτού πλούτου από τα ξένα μονοπώλια με συνεργό την ντόπια ολιγαρχία.

Με τσακισμένη και διασπασμένη την κομμουνιστική αριστερά ύστερα από την αποτυχημένη εξέγερση του παράνομου ΚΚ Περού και του μαοϊκού Φωτεινό Μονοπάτι που πνίγηκε στο αίμα, οι ολιγάρχες, τα ξένα αφεντικά και το αστικό πολιτικό προσωπικό θεωρούσαν πως οι Περουβιάνοι για το άμεσο μέλλον θα είναι προβλέψιμοι και υπάκουοι (2). Το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να μην έσπειρε τον πανικό αλλά ξάφνιασε πολλούς. Πριν ένα χρόνο κανένας σχεδόν δεν περίμενε μια τέτοια εκλογική εξέλιξη η οποία επηρεάστηκε επιπλέον και από την δραματική καταστροφική εξέλιξη της πανδημίας. Τουλάχιστον δυο εκατομμύρια βρέθηκαν στην ανεργία και η άτυπη οικονομία μαζί με το ετοιμόρροπο υγειονομικό σύστημα κατέρρευσαν. Σε μια χρονιά η απόλυτη  φτώχεια αυξήθηκε κατά 10%, ένα ποσοστό που χρειάστηκαν δέκα χρόνια για να μειωθεί! Εκτός από τους φτωχούς υπάρχει και ένα σημαντικό κομμάτι μικρών επιχειρηματιών και βιοτεχνών κλωστοϋφαντουργών στα προάστια της Λίμα και μεσαίοι αγρότες, καλλιεργητές πατάτας και καλαμποκιού, οι οποίοι συντάχθηκαν με τον Καστίγιο, ελπίζοντας σε κρατική υποστήριξη και προστασία απέναντι στο εισαγωγικό εμπόριο.

Η Φουχιμόρι αμφισβήτησε το αποτέλεσμα μιλώντας για νοθεία και εκβιασμούς συγκεντρώνοντας μια ομάδα γνωστών νομικών και υποβάλλοντας ενστάσεις σε επαρχίες των Άνδεων. Φαίνεται πως η εκλογική επιτροπή και οι δικαστικές αρχές δεν έχουν την ίδια γνώμη και απορρίπτουν την μια μετά την άλλη τις ενστάσεις. Αλλά και οι ΗΠΑ, οι οποίες σιωπούσαν αρκετές ημέρες ζυγίζοντας τα πράγματα, προχώρησαν σε έμμεση αναγνώριση του αποτελέσματος. Ο εκπρόσωπος του Στέητ Ντιπάρτμεντ Νεντ Πράις συνεχάρη τις αρχές για τις άψογες και ελεύθερες εκλογές και υπενθύμισε με νόημα τις στενές σχέσεις των δυο κρατών. “Προσβλέπουμε σε συνέχιση της συνεργασίας με τον νικητή των εκλογών” συμπλήρωσε. Στο ίδιο μήκος κινείται και η νέα Αμερικανή  πρέσβειρα στην Λίμα που ανέλαβε καθήκοντα τον Απρίλιο (H Λίζα Κένα υπήρξε σύμβουλος του Πομπέο και στέλεχος της CIA). Από την άλλη γνωστοί λατινοαμερικάνοι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες σαν τον Λούλα, τον Μοράλες, αλλά και οι κυβερνήσεις της Αργεντινής, της Βενεζουέλα και της Νικαράγουα έσπευσαν να συγχαρούν τον Καστίγιο. Όσο περνάνε οι ήμερες και δεν υπάρχει ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων η ένταση αυξάνεται. Πρώην στρατιωτικοί έστειλαν επιστολές και κάνουν συγκεντρώσεις μιλώντας για κομμουνιστικό κίνδυνο. Ο μεταβατικός πρόεδρος παρενέβη ζητώντας τον σεβασμό του συντάγματος. Υποστηρικτές του Καστίγιο μιλάνε για σχεδιασμό πραξικοπήματος και κάνουν συγκεντρώσεις στην Λίμα με την συμμετοχή κατοίκων της επαρχίας. Όλοι περιμένουν να δουν στις επόμενες ημέρες τις κινήσεις των βασικών  παικτών σε ένα περιβάλλον εξαιρετικά ασταθές.

«Δεν είμαστε κομμουνιστές, ούτε Τσαβίστες» δήλωσε δίχως περιστροφές ο Καστίγιο μετά τις εκλογές ενώ σε όλη την προεκλογική εκστρατεία προσπαθούσε να μοιράσει διαβεβαιώσεις πως δεν θα πειράξει την “ελεύθερη” οικονομία, την ατομική ιδιοκτησία, τις τράπεζες ακόμη και τις ξένες επενδύσεις πλην αυτών που λυμαίνονται τον εξορυκτικό τομέα. Για να γίνει περισσότερο πιστευτός πήρε δίπλα του, για οικονομικό σύμβουλο, τον Πέδρο Φράνκε ένα πρώην στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας καθώς και την ηγέτιδα της αριστεράς ...του χαβιαριού, την Βερόνικα Μεντόζ, υποψήφια για την Προεδρία που έλαβε ποσοστό 7,9% στον πρώτο γύρο. (3) "Είμαστε εργαζόμενοι, είμαστε επιχειρηματίες και θα εγγυηθούμε μια σταθερή οικονομία. Σεβασμός της ιδιωτικής ιδιοκτησίας, σεβασμός των ιδιωτικών επενδύσεων και πρωτίστως σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην εκπαίδευση και την υγεία" συμπλήρωνε, επαναλαμβάνοντας πάντα το κεντρικό σύνθημα «Φτάνει πια! Όχι άλλοι φτωχοί σε μια πλούσια χώρα». Σε συνέντευξη του στο αμερικάνικο περιοδικό Jacobin ανέφερε: “ Το Περού είναι μια τόσο πλούσια χώρα, αλλά τόσο μεγάλο μέρος του πλούτου, όπως ο χαλκός, ο χρυσός και το ασήμι, πηγαίνουν στους ξένους. Στα λιμάνια, βλέπετε μια ατελείωτη σειρά φορτηγών που αφαιρούν τους πόρους της χώρας και μόλις διακόσια μέτρα μακριά, βλέπετε ένα παιδί χωρίς παπούτσια, ένα παιδί με φυματίωση, ένα παιδί γεμάτο παράσιτα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να επαναδιαπραγματευτούμε τις συμβάσεις με μεγάλες εταιρείες, ώστε να παραμείνουν περισσότερα από τα κέρδη στο Περού και να ωφεληθούν οι πολίτες. Πρέπει να επανεξετάσουμε τις συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου που έχουμε υπογράψει με άλλες χώρες, ώστε να μπορούμε να προωθήσουμε τις τοπικές επιχειρήσεις. Γι' αυτό πρέπει να αλλάξουμε το Σύνταγμα. Το παρόν σύνταγμά μας γράφτηκε το 1993 υπό τη δικτατορία του Φουχιμόρι. Αντιμετωπίζει την υγειονομική περίθαλψη ως υπηρεσία, όχι δικαίωμα. Αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως υπηρεσία, όχι δικαίωμα. Και είναι σχεδιασμένο προς όφελος των επιχειρήσεων και όχι των ανθρώπων.

Ο Καστίγιο εκτός από τις αλλαγές στο Σύνταγμα και τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, μίλησε επίσης για αλλαγή προσανατολισμών στην εξωτερική πολιτική, αποχώρηση από την αμερικανόπνευστη ομάδα της Λίμα εναντίον της Βενεζουέλας και συμμετοχή στις ανεξάρτητες περιφερειακές λατινοαμερικανικές ενώσεις. Δίχως ευρεία κοινοβουλευτική στήριξη, με την ολιγαρχία να ελέγχει όλους τους κρατικούς μηχανισμούς και την αμερικάνικη επιτήρηση να είναι στενή, ακόμη και να ήθελε να προχωρήσει τολμηρά, θα συναντούσε σοβαρά εμπόδια.

Τον Ιούλιο το Περού θα γιορτάσει τα 200 χρόνια από την ανεξαρτησία του από την ισπανική αποικιοκρατία, κουβαλώντας στον 21ο αιώνα όλες τις άλυτες αντιφάσεις και τα βαθιά κοινωνικά προβλήματα που το ακολουθούν σε αυτήν την διαδρομή. Πολλοί στην Λατινική Αμερική αλλά και έξω από αυτήν αναθάρρησαν από τις τελευταίες εκλογικές εξελίξεις ευχόμενοι οι Περουβιανοί να σπάσουν τον φαύλο κύκλο των προσμονών και διαψεύσεων που χαρακτηρίζουν όλη την περιοχή. Δυστυχώς δεν υπάρχουν βασικές προϋποθέσεις για να γίνει αυτό και οι φόβοι για ένα πισωγύρισμα δεν είναι καθόλου υπερβολικοί.

1. Περουβιανός ιστορικός και ανθρωπολόγος και Υπουργός Εκπαίδευσης που μελέτησε και ανέδειξε τον πολιτισμό των Ινδιάνων, ο Βαλκάρσελ (1891-1987) έγραψε μεταξύ άλλων το έργο «Θύελλα στις Άνδεις» που αρκετοί θυμήθηκαν με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις. Ο Λουίς Βαρλκάρσελ ήταν σύγχρονος του Μαριάτεγκι και οι δυο τους διατηρούσαν στενές σχέσεις
   
   
2. Από το μωσαϊκό της Περουβιανής κομμουνιστικής Αριστεράς το παλιό φιλοσοβιετικό ΚΚ-Κόκκινη Πατρίδα (Partido Comunista del Perú - Patria Roja) υποστήριξε τον Καστίγιο, ένα τμήμα πρώην μελών και στελεχών του ΚΚ Περού (Φωτεινό Μονοπάτι) που συσπειρώνεται γύρω από το κίνημα MOVADEF και τις πρωτοβουλίες για τους πολιτικούς κρατούμενους κάλεσε σε καταδίκη της Φουχιμόρι δίχως να πάρει ανοιχτά υπέρ του Καστίγιο και το Λαϊκό Κίνημα Περού (People’s Movement Peru) που έχει αναφορά ΚΚ Περού (Φωτεινό Μονοπάτι) και στις παράνομες δομές του μίλησε για εκλογική φάρσα και αποχή από αυτήν. Λίγο πριν τον δεύτερο γύρο 14 αγρότες δολοφονήθηκαν από ενόπλους στην περιοχή VRAEM (νότιο Περου, κοιλάδα ποταμών Απουρίμακ, Ένε και Μαντάρο), πράξη για την οποία κυβέρνηση και στρατός (και φυσικά και η Φουχιμόρι) κατηγόρησαν τα υπολείμματα του Φωτεινού Μονοπατιού το οποίο αρνήθηκε την ευθύνη. Πολλοί θεώρησαν το γεγονός ως προβοκάτσια ενόψει των εκλογών.
   
   
3. Η στροφή του Καστίγιο προς τον «ρεαλισμό» που επιταχύνθηκε αφότου πέρασε στον δεύτερο γύρο έγινε αντιληπτή από τους κύκλους στο εξωτερικό που παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις. Μια έκθεση της πολυεθνικής καναδικής τράπεζας Nova Scotia Bank που δημοσιεύτηκε πρόσφατα διαβεβαίωνε τους ξένους επενδυτές πως δεν θα κινδυνεύσουν ενώ ο ίδιος ο Καστίγιο είπε πως θα διατηρήσει την ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας και τον σημερινό επικεφαλής της Julio Velarde.

ΔΠ

http://www.kkeml.gr/ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σέρνουν στα δικαστήρια την απεργία-Υλοποιούν τους αντιλαϊκούς νόμους που ψήφισαν- Κόντρα στην αντιδραστική νομιμότητα, να απαντήσουμε με αγώνες

0

 

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών καταγγέλλουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την κυβέρνηση, το υπουργείο και την δικαστική απόφαση που βγάζει παράνομη τη στάση εργασίας της ΟΛΜΕ που είχε κηρύξει για τη Δευτέρα 28/6.

Δεν πρόλαβε να γίνει γνωστή η στάση εργασίας της ΟΛΜΕ στα μέλη της και η υπουργός Παιδείας κατέφυγε στα δικαστήρια στηριγμένη στον νέο αντεργατικό νόμο Χατζηδάκη. Η απεργία ήταν παράνομη επειδή «δεν προηγήθηκε η τετραήμερη γνωστοποίηση της στάσης εργασίας», «δεν προχώρησε η ΟΛΜΕ σε δημόσιο διάλογο με το ΥΠΑΙΘ», «δεν έχει οριστεί το προσωπικό ελάχιστης εγγυημένης υπηρεσίας και το προσωπικό ασφαλείας». Όταν η Δικαιοσύνη πρέπει να αποφανθεί για απεργίες, κινείται ταχύτατα. Στο άψε σβήσε πάρθηκε η απόφαση για απαγόρευση της στάσης εργασίας της ΟΛΜΕ.

Ο πρωθυπουργός προανήγγειλε την απόφαση του δικαστηρίου πανηγυρίζοντας που δεν θα μπορεί πια κανένα άλλο συνδικαλιστικό όργανο να την καλύψει. Ένα ένα τα άρθρα του νόμου Χατζηδάκη εγκαταλείπουν το χαρτί και παίρνουν θέση μάχης. Κινούνται σαν στρατός εναντίον μας. Όσοι συνεχίζουν να λένε πως «ο νόμος θα μείνει στα χαρτιά», απλά κοροϊδεύουν συνειδητά. Δεν θέλουν και δεν μπορούν οι ίδιοι να οργανώσουν αγώνες για την ανατροπή του.

Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες πρόσφεραν και προσφέρουν χωρίς αναστολές τις υπηρεσίες τους στην κυβέρνηση. Δεν φαίνεται να έχουν συνειδητοποιήσει πως τους φτύνει και δεν βρέχει. Έβαλαν πλάτη να περάσει ο αντιλαϊκός νόμος, ακυρώνοντας την απεργία στις 3/6,  έθεσαν οι ίδιες θέμα προσωπικού ασφαλείας εξαιρώντας από την απεργία στις 16/6 όσους εμπλέκονταν στις Πανελλαδικές εξετάσεις, αυτή την «ιερή αγελάδα» που κανείς δεν μπορεί να ακουμπήσει. Τώρα η κυβέρνηση στέλνει μήνυμα, πως όλες οι εξετάσεις είναι ιερές, όπως οι εισαγωγικές για τα περίφημα πρότυπα σχολεία και αύριο ό,τι άλλο σκεφτεί.

Η ΟΛΜΕ και το ΠΑΜΕ κάνουν λόγο για απεργία που δεν στόχευε τις εξετάσεις αλλά θα γίνονταν για τις συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών που εμπλέκονται σε αυτές. Δεν καταγγέλλουν, απολογούνται.

Δεν λένε τίποτα για την ΕΒΕ που θα πετάξει δεκάδες χιλιάδες υποψήφιους έξω από την τριτοβάθμια, για την κατηγοριοποίηση των σχολείων και την ένταση της ταξικότητας, για τους νέους νόμους που δρομολογούνται.

Η προσφυγή της κυβέρνησης στη δικαιοσύνη δείχνει τη σκληρή γραμμή που θα ακολουθήσει. Στις δύσκολες συνθήκες που δημιουργούνται,  οι εργαζόμενοι στην εκπαίδευση, τον πιο μαζικό κλάδο εργαζομένων, πρέπει να οργανώσουν την πάλη τους για να καταργήσουν τους αντιδραστικούς νόμους. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

Η απαγόρευση της απεργίας και οι ανακοινώσεις για τα νέα νομοσχέδια στην εκπαίδευση κάνουν περισσότερο από ποτέ αναγκαία τη σύγκληση έκτακτων γενικών συνελεύσεων των σωματείων ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ. Η λήξη της σχολικής χρονιάς δεν σημαίνει λήξη της συνδικαλιστικής δράσης.

Οι εργαζόμενοι έχουν τη δυνατότητα να εκφράζονται μόνο μέσα από τις γενικές συνελεύσεις των σωματείων τους. Αυτές πρέπει να γίνονται, να είναι μαζικές, να συζητούν, να αποφασίζουν και να υλοποιούν τις αποφάσεις τους. Η πάλη των εργαζόμενων θα διεξαχθεί στο εχθρικό τοπίο που διαμορφώνουν οι νέοι νόμοι και ο συμβιβασμός των συνδικαλιστικών ηγεσιών. Ο αγώνας χρειάζεται θυσίες και επιμονή. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει

Κάτω ο αντεργατικός νόμος Χατζηδάκη

Κάτω οι νόμοι Κεραμέως

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μοναχικές φωνές ζητούν δικαίωση

0

Μοναχικές φωνές ζητούν δικαίωση.

Τριάντα επτά μέρες δεν μπορούσαν να ακουστούν. Απελπισμένες βγήκαν στον αέρα. Μέσα στο βουητό του πλήθους, στη συσκότιση των ατέλειωτων πληροφοριών, προσπαθούσα να διακρίνω. Τι ήθελαν να πουν;

Παρά τα δύσκολα, γύρεψαν τρόπους να ξεφύγουν από όσα ζούσαν. Τα νιάτα έχουν όνειρα για τη ζωή που λάτρευαν να αγγίξουν. Η γοητεία του άγνωστου η τρέλα της εφηβείας κι ο έρωτας μπήκαν μπροστά στην πλώρη για μια νέα πορεία.

Τον γνώρισαν νωρίς. Είναι η στιγμή και για άλλα όνειρα, σκέφτηκαν, για ένα νέο βήμα. Το παιδί φέρνει μια νέα ζωή.

Μα ήρθε η μέρα, που γύρισαν το βλέμμα προς τα πίσω και αντιλήφθηκαν πως όλοι οι δρόμοι ήταν κομμένοι. Δεν υπήρχε επιστροφή. Εκείνη η ζωή που με προσδοκίες είχαν ξεκινήσει τις κατέτρωγε. Πονούσαν εγκλωβισμένες κι ένοχες. Πόσο δικές τους ήταν οι επιλογές. Γύρεψαν τη φυγή. Δεν πρόλαβαν!

Όλοι οι φόβοι πήραν σάρκα και οστά. Ο άνθρωπος αυτός τις σκότωσε. Μμπορούσε και το έκανε. Το σχεδίασε, το έπλασε, το έπραξε. Πόσα κροκοδείλια δάκρυα λέρωσαν τα ρούχα του, πόσα ψέματα περιτύλιξαν το “τέλειό” του έγκλημα.

Δεν θα μπορούσε να ήταν αυτός. Αυτός ήταν σημαντικός στην κοινωνία. Ήταν Έλληνας, πετυχημένος νέος, το καλό παιδί που όλοι θα ήθελαν στο πλάι τους.
Έπρεπε να το είχαν κάνει οι ξένοι, οι αμόρφωτοι, οι απαίδευτοι, που τάχα δεν μπορούν να εκτιμήσουν την αξία της ανθρώπινης ζωής, εκείνοι που από την χώρα και τη θρησκεία τους διδάσκονται το μίσος. Αυτό το αφήγημα το κάνουν να ταιριάζει πολύ σε αυτή τη φρίκη.

Πόσες φορές να σκοτώσουν έναν άνθρωπο νεκρό;
Με τρόπο άρρωστο, χωρίς έλεος, χωρίς ντροπή. Μέχρι την τελευταία στιγμή εκεί, να κόβουν και να ράβουν τη ζωή που πέρασε για να φτάσουν στον “δίκαιο” λόγο που τους έφτασε στο τέλος. Εκεί, να πείσουν θεούς και δαίμονες ότι “έφταιγε” για ό,τι έπαθε. Εκεί, να μην ησυχάζουνε λεπτό, ότι το δίκιο είναι πιο μεγάλο από εκείνους. Εκεί να αφήσουν και την τελευταία στάλα από το δηλητήριο λίγο πριν φύγει το κεντρί τους.

Χτες αυτές οι φωνές ήχησαν, πέρασαν από το παράθυρο του σπιτιού μου και έφτασαν στο μυαλό μου κάνοντάς με να σκεφτώ τόσο σαν να ζω τις στιγμές. Τις στιγμές που τα κλειδιά του σπιτιού μου ήταν το πιο ισχυρό όπλο, τις στιγμές που τα ρούχα μου ήταν αόρατα στο δρόμο, τις στιγμές που τα σκοτεινά σοκάκια έπαιρναν ζωή με μια κλήση στο κινητό για παρέα. Τις στιγμές που ένιωσα εκτεθειμένη σε αυτό το τέρας που θέλει να με κάνει να φωνάζω και να μην ακούγομαι. Αυτό το τέρας είναι παντού και προσπαθεί να με ελέγξει με νόμους και διατάγματα, με μισθοφόρους και πραιτοριανούς. Με θέλει σκυφτή μπροστά του, αδύναμη. Αλλά δεν είμαι!

Αυτές οι φωνές, οι φωνές μας ήταν! Γεμάτες απόγνωση και οργή, γεμάτες με την ανάγκη για αλλαγή. Θέλουμε να ζούμε και όχι να φωνάζουμε, θέλουμε να γελάμε και όχι να κλαίμε. Θέλουμε λευτεριά και να είμαστε μαζί!

Ε.Γ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Στη μαζική αντίσταση και την επαναστατική προοπτική η διέξοδος (Αθήνα, εκδήλωση, 5/7)

0

Μαύρο μέλλον διαμορφώνουν για τους εργαζόμενους και τη νεολαία

Στη μαζική αντίσταση και την επαναστατική προοπτική η διέξοδος 

   Ένα μαύρο καθεστώς δουλειάς και ζωής επιχειρείται από το σύστημα της εκμετάλλευσης και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης να επιβληθεί στους εργαζόμενους και τη νεολαία. Αμέσως μετά την ψήφιση του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη, προωθούνται η λεηλασία των επικουρικών συντάξεων, η κακόφημη αξιολόγηση στην εκπαίδευση και η αναδιοργάνωση σε αντιδραστικότερη βάση των αστυνομικών δυνάμεων. Ο αντιλαϊκός οίστρος της επίθεσης κυβέρνησης και συστήματος δεν “πάει διακοπές”, την ώρα που η φτώχεια, η ανεργία, η ακρίβεια, οι μισθοί και τα μεροκάματα πείνας, ο εργασιακός και κοινωνικός μεσαίωνας απογειώνονται. Δεν τους έφτασε που αξιοποίησαν την υγειονομική κρίση για να χτυπήσουν το δικαίωμα στην οργάνωση και πάλη των εργαζόμενων και της νεολαίας. Δεν τους αρκεί που κατάργησαν με νόμο το 8ωρο, την πληρωμή των υπερωριών, την ανεξάρτητη απ’ το κράτος και την εργοδοσία συνδικαλιστική δράση και την απεργία. Θέλουν να δέσουν χειροπόδαρα εργάτες, εργαζόμενους και νεολαία, να κλιμακώσουν την πολιτική της φασιστικοποίησης, της έντασης της κρατικής βίας και καταστολής, των απαγορεύσεων, των προστίμων και των διώξεων. Επιδιώκουν να πετάξουν τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών έξω απ’ το σχολείο και πολύ περισσότερο το πανεπιστήμιο. Γυναικοκτονίες, βιασμοί γυναικών και ανηλίκων, κακοποιήσεις προσφύγων και μεταναστών, εργοδοτικές δολοφονίες που βαφτίζονται “εργατικά ατυχήματα”, συμπληρώνουν τον σάπιο κόσμο του συστήματος.

   Σε ένα ρευστό, ασταθές και μεταβατικό διεθνές περιβάλλον, με την κρίση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος να μαίνεται αδυσώπητη, με την πανδημία να λειτουργεί ως προσθετικός παράγοντας σ’ αυτήν, το μέλλον της “ανάπτυξης” και της “ευημερίας” που προπαγανδίζουν μόνο ως ειρωνεία ακούγεται και δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την πραγματική ζωή της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας. Αυτής που αγκομαχά να τα βγάλει πέρα, εκείνης που βλέπει τη χώρα της να έχει μετατραπεί σε ορμητήριο των φονιάδων των λαών Αμερικάνων ιμπεριαλιστών και σε μια απέραντη αμερικανονατοϊκή βάση. Με την διαρκή μεταφορά πλούτου στα ευρωπαϊκά κράτη και μονοπώλια, την λειτουργία της οικονομίας της ως παράρτημα, την συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής και την διατροφική εξάρτηση, την αποβιομηχάνιση και την μετατροπή της σε χώρα υπηρεσιών και τουρισμού, το βιασμό της φύσης. Αλλά ταυτόχρονα και πεδίο βολής φτηνό, με το λαό μας και όλους τους γείτονες λαούς σε θανάσιμους κινδύνους, να προετοιμάζονται για τα σφαγεία του μέλλοντος. Με τους πολέμους, την προσφυγιά, τους πολεμικούς εξοπλισμούς και το βάθεμα της εξάρτησης να είναι αποτελέσματα των λυσσαλέων ανταγωνισμών των μεγάλων δυνάμεων για κατάκτηση ζωνών και σφαιρών επιρροής.

   Ξεχειλίζει η οργή των εργαζόμενων και της νεολαίας από όλα αυτά και δεν έρχεται με ορμή στην επιφάνεια, παρά το γεγονός ότι η ταξική πάλη μαίνεται αδιάκοπα, με βάση το όλο πλέγμα καταπίεσης και μηχανισμών, αλλά κυρίως εξαιτίας της υπονομευτικής δουλειάς των αστικών και μεταρρυθμιστικών πολιτικών δυνάμεων. Όλων εκείνων που ζουν για τις (κάθε) επόμενες εκλογές, που μπαίνουν ανάχωμα στο ξεδίπλωμα των αντιστάσεων και διεκδικήσεων του λαού, που ακυρώνουν απεργίες, που ταυτίζονται με τη μοιρολατρία και την ήττα, που τσακίζουν συνειδήσεις. Μόνο που όσο περνά ο καιρός αποκαλύπτονται, παρά τους ελιγμούς τους. Τόσο στα λόγια, όσο κυρίως στη πράξη, φανερώνουν τα χαρακτηριστικά της αντίληψης και λογικής αλλά και των συμφερόντων που εκφράζουν και εκπροσωπούν. Αποτέλεσμα είναι να αδυνατούν να ελέγξουν τις λαϊκές αντιστάσεις και ξεσπάσματα. Να τίθενται έξω από την κίνηση των μαζών. Να “τα ακουμπούν” όλο και περισσότερο στο σύστημα. Να κάνουν όλο και πιο επιτακτική τη στήριξη της Γραμμής των Μαζικών Αγώνων και την οικοδόμηση του Μετώπου Αντίστασης και Διεκδίκησης που θα βάλει φραγμό στην αντιλαϊκή καταιγίδα.

• Για τα πολιτικά επίδικα της περιόδου, τις διεθνείς κι εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις
• Για την άμεση και απώτερη διέξοδο που προτείνουμε και για την οποία παλεύουμε

σας καλούμε στην

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ

που διοργανώνουμε

 την ΔΕΥΤΕΡΑ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ στις 7.30 μ.μ. στο ΘΕΑΤΡΑΚΙ της ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

  

Η πλατεία Πρωτομαγιάς βρίσκεται δίπλα στο Πεδίο του Άρεως στη συμβολή της οδού Ευελπίδων με τη Μουστοξίδη, λίγο πριν τα δικαστήρια

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ