Θεσσαλονίκη | Κινητοποίηση εκπαιδευτικών σωματείων (31-1-2025)

0

 

Με ικανοποιητική μαζικότητα και με παλμό πραγματοποιήθηκε η σημερινή συγκέντρωση και πορεία στο πλαίσιο της πανελλαδικής μέρας δράσης ενάντια στις διώξεις των εκπαιδευτικών και στην αξιολόγηση. Από τις 12μμ συγκεντρώθηκαν στο άγαλμα Βενιζέλου εκατοντάδες δάσκαλοι και καθηγητές καθώς και μαθητές μαθήτριες του 16ου ΓΕΛ Θεσσαλονίκης (Ξηροκρήνη) που προορίζεται για Ωνάσειο σχολείο. Στην κινητοποίηση συμμετείχε με εκπρόσωπό της η Ένωση Γονέων και Κηδεμόνων Κεντρικής Μακεδονίας.

 

Στις ομιλίες που προηγήθηκαν της πορείας πήραν τον λόγο αρκετοί εκπρόσωποι ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ. Ασκήθηκε κριτική στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης που με εκατοντάδες πειθαρχικές διώξεις προσπαθεί να επιβάλει την αξιολόγηση στον χώρο της εκπαίδευσης.

Οι εκπαιδευτικοί που πήραν μέρος στην πορεία ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα τοπικών ΕΛΜΕ της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ που είχαν προκήρυξη 3ωρη στάση εργασίας. Χαρακτηριστικό της συμβιβαστικής στάσης της ΟΛΜΕ είναι ότι προκήρυξε στάση εργασίας μόνο για την Αττική και όχι για όλη τη χώρα, καλώντας τις τοπικές ΕΛΜΕ να προκηρύξουν 3ωρη στάση εργασίας. Στο ίδιο πλαίσιο και η ΔΟΕ μόλις τελευταία στιγμή μετέτρεψε την 3ωρη στάση εργασίας για την Αττική σε πανελλαδική. Για μια ακόμη φορά οι δυνάμεις του συμβιβασμού και της ηττοπάθειας σε ΟΛΜΕ και ΔΟΕ έκαναν φανερή τη στάση τους να μην προκηρυχθεί απεργία υπονομεύοντας τις αγωνιστικές διαθέσεις των εκπαιδευτικών που βρίσκονται στο στόχαστρο της κυβερνητικής επίθεσης.

 

Αυτό το ζήτημα, της απάντησης στην επίθεση που δεχόμαστε με απεργιακό αγώνα με συνέχεια και διάρκεια έλλειπε και από τις τοποθετήσεις πολλών εκπροσώπων ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ που πήραν τον λόγο καθώς και της Ένωσης Γονέων. Και αυτό ακριβώς το ζήτημα πρόβαλλαν ως κεντρικό και ως άμεση αναγκαιότητα οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών μοιράζοντας προκηρύξεις τόσο ενάντια στην αξιολόγηση και στα πειθαρχικά όσο και ενάντια στα Ωνάσεια σχολεία.

Ακολούθησε πορεία μέσα από τους δρόμους της Θεσσαλονίκης που κατέληξε στο υπουργείο Μακεδονίας Θράκης όπου και τερματίστηκε.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Το ΚΚΕ(μ-λ) αποχαιρετά τον σύντροφο Στέλιο Μανούσακα

0

 

Στις 29/1, ο Στέλιος, μας άφησε για το τελευταίο μακρινό του ταξίδι μετά από μακρόχρονη πάλη με την αρρώστια. Γεννημένος στην Κρήτη το 1940 και όντας ένας ανήσυχος χαρακτήρας,  φεύγει για σπουδές στην Ιταλία, όπου εντάσσεται στη νεολαία ΕΔΑ και στο παράνομο ΚΚΕ. Εκεί θα τον βρει η δικτατορία. Θα διαφωνήσει με την γραμμή της ΕΔΑ και του ΚΚΕ και θα αναζητήσει τις κινηματικές του απαντήσεις, στην προσπάθεια που ξεκινά το περιοδικό της  “Αναγέννησης” για τη συγκρότηση του μαρξιστικού-λενινιστικού χώρου και εντάσσεται στην ΟΜΛΕ. Ξεκινά μαζί με άλλους συντρόφους την προσπάθεια, στην Ιταλία, για τη δημιουργία της πιο μαζικής αντιφασιστικής οργάνωσης, του ΑΜΕΕ, για να συνεχίσει τα ταξίδια του, για συντονισμό της αντιφασιστικής πάλης του ΑΜΕΕ, στη Γαλλία, τη Γερμανία, τον Καναδά, με συντρόφους που  δρούσαν εκεί.

Αποτέλεσε μέλος της καθοδήγησης (ΚΕ, ΠΓ) του νεοσύστατου ΚΚΕ(μ-λ), για χρόνια, παλεύοντας με θέρμη για τη συγκρότησή του σε μαζική μ-λ οργάνωση, μέχρι το 1981. Έκτοτε, με τη φρεσκάδα που τον διέκρινε, συνέχισε να παρακολουθεί τη δράση του νέου ΚΚΕ(μ-λ), συμμετέχοντας με τις απόψεις του σε εκδηλώσεις και συζητήσεις που η οργάνωσή μας τον καλούσε έχοντας πάντα την πίστη ότι  με οδηγό την μαρξιστική-λενινιστική θεωρία, οι νέες γενιές θα πρέπει να συνεχίσουν την προσπάθεια για την οικοδόμηση ενός κομμουνιστικού κινήματος που θα ανταποκρίνεται στις σημερινές συνθήκες. Η ιδεολογικοπολιτική του συγκρότηση, αλλά και διαρκής του παρακολούθηση των αγώνων που ξέσπασαν τα τελευταία χρόνια του επέτρεψαν να παραμένει πάντα αισιόδοξος για τις δυνατότητες οικοδόμησης κινήματος, κόντρα σε απαισιοδοξίες, αυταπάτες και απογοητεύσεις που πλήθαιναν με την πάροδο του χρόνου στις παλιότερες γενιές αγωνιστών. Είναι, άλλωστε, κι αυτό που τον οδήγησε στο να περιγράψει την πορεία του μ-λ χώρου μέσα από την συγκρότηση του ΑΜΕΕ Ιταλίας στο βιβλίο του “Contro Vento” για να μπορούν “οι νεότερες γενιές να γνωρίσουν τους δρόμους” που χρειάστηκε να ακολουθήσει ο κόσμος της Αριστεράς που δεν αποδέχτηκε την γραμμή ήττας του ΚΚΕ που κυριαρχούσε.

Το ΚΚΕ(μ-λ) εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια, στη γυναίκα του Σοφία και τους οικείους του.

31/1/2025

Το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

1925-2025 | 100 χρόνια από την εργατο-αγροτική εξέγερση στα Τρίκαλα

0

Στις 2 Φεβρουαρίου 2025 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την εξέγερση του τρικαλινού λαού. Αγρότες και εργάτες στην πόλη των Τρικάλων συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία της πόλης τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 1925 και σχημάτισαν μεγαλειώδη διαδήλωση όπου συμμετείχαν χιλιάδες λαού με κατεύθυνση την τότε Νομαρχία. Αφορμή για τη συγκέντρωση αποτέλεσε η εισβολή της Αστυνομίας και του στρατού στο Καστράκι την προηγούμενη μέρα ώστε να καταστείλουν το κίνημα των κατοίκων του χωριού που ζητούσαν την απαλλοτρίωση των μοναστηριακών τσιφλικιών. Σκοπός τους ήταν να επιδώσουν ψήφισμα καταγγελίας των γεγονότων στο Καστράκι και να ζητήσουν την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών, την απελευθέρωση των κρατουμένων και την απόσυρση του στρατού από τα κτήματα. Στα γεγονότα πρωτοστατούσε η Ένωση Παλαιών Πολεμιστών ενώ παράλληλα κινούνταν μαζί τους και το Εργατικό Κέντρο.  Η διαδήλωση στα Τρίκαλα πήρε παλλαϊκά χαρακτηριστικά. Από νωρίς υπήρξε προσπάθεια καταστολής από την αστυνομία. Όταν αυτή δεν μπόρεσε να ανακόψει τη μαχητική διάθεση των χιλιάδων φτωχών αγροτών και εργατών της πόλης και των γύρω χωριών, τότε έφτασε ο στρατός. Η καταστολή που ακολούθησε ήταν δολοφονική, με τον διοικητή του 5^ου Συντάγματος Καβράκο και άλλους αξιωματικούς να πυροβολούν στο πλήθος καθώς οι στρατιώτες τους αρνήθηκαν να πυροβολήσουν. Ο λαός των Τρικάλων εκείνη την ημέρα στηρίχθηκε στις δυνάμεις του και πάλεψε για το δικαίωμά του στη γη και τη δουλειά συνεχίζοντας τους μικρούς και μεγάλους αγώνες που δίνονταν όλη εκείνη την περίοδο στη Θεσσαλία από τον αγροτικό κόσμο για την πλήρη απαλλαγή από τον θεσμό των τσιφλικιών. Και το έκανε αφήνοντας σημαντικές παρακαταθήκες για τους αγώνες του μέλλοντος.

Μια εικόνα στα γεγονότα της ημέρας από τον Χρήστο Βρανιάρη:

«Το πρωινό της 2ας Φλεβάρη προμηνούσε μια ζεστή και ηλιόλουστη ημέρα. Η κίνηση στην πόλη είχε αρχίσει από πολύ νωρίς. Από τα χωριά άρχισαν να καταφθάνουν με τα γαϊδουράκια τους ή τα κάρα τους, για τις μακρινότερες αποστάσεις, οι αγρότες απ' τις γειτονικές περιοχές... Κατά τις 11 η ώρα άρχισε να παρατηρείται μια μεγαλύτερη κίνηση στην κεντρική πλατεία. Από νωρίτερα οι νέοι της τοπικής οργάνωσης μοίρασαν σε διάφορα σημεία της πόλης προκηρύξεις της παλαιοπολεμιστικής οργάνωσης... Στο μεταξύ από τα γραφεία της Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών ξεκίνησαν μεγάλες μάζες διαδηλωτών, με επικεφαλής τη Διοίκηση της Ένωσης και με ανυψωμένη τη μαύρη σημαία της οργάνωσης, που κατευθύνονταν προς την κεντρική πλατεία. Κατά τις 12 το μεσημέρι έκλεισαν τα μαγαζιά και η πλατεία και οι γύρω δρόμοι γέμισαν από κόσμο». Μετά την ομιλία έγινε πορεία στη Νομαρχία. Οι συγκεντρωμένοι εργάτες και αγρότες ζήτησαν να δουν τον νομάρχη, αλλά αυτός αρνήθηκε να τους δεχτεί. Γράφει γι' αυτό ο Χρ. Βραχνιάρης: «... τη στιγμή αυτή κατέφθασαν στρατιωτικές ενισχύσεις από το 5ο Σύνταγμα Πεζικού, με επικεφαλής τον αντισυνταγματάρχη Χ. Καβράκο... Το πλήθος των διαδηλωτών ήταν ανάστατο και ζητούσε επίμονα να αποχωρήσει ο στρατός. Ο Καβράκος όμως έμεινε ασυγκίνητος. Μέσα σ' αυτό το πανδαιμόνιο από φωνές, αποδοκιμασίες και αντεγκλήσεις, προχωρεί προς το πεζοδρόμιο και διατάζει τους σαλπιγκτές να σημάνουν διάλυση για να αποχωρήσουν οι διαδηλωτές. Το πλήθος όμως των συγκεντρωμένων έμεινε αμετακίνητο. Τότε ο Καβράκος διατάζει τους στρατιώτες να πυροβολήσουν και έδωσε το σχετικό παράγγελμα. Οι φαντάροι τρομαγμένοι σηκώνουν τα όπλα και πυροβολούν στον αέρα. Αλλά όλο εκείνο το πλήθος, αντί να τρομάξει, πλησιάζει τους φαντάρους, τους αγκαλιάζει και τους απευθύνει θερμή έκκληση: Αδέρφια μας φαντάροι, ποιον θα πυροβολήσετε; Τους πατεράδες σας; Τις μανάδες σας; Τις αδερφές σας;... Και τότε έγινε κάτι το πρωτοφανέρωτο, που συγκίνησε βαθιά τα πλήθη των διαδηλωτών. Οι φαντάροι κατέβασαν τα όπλα. Ο Καβράκος λύσσαξε και χωρίς να δείξει την παραμικρή ταραχή έβγαλε το πιστόλι του και το σήκωσε ψηλά για να πυροβολήσει... Ρίχνει στο ψαχνό, πάνω στο συγκεντρωμένο πλήθος... Τον ακολουθούν οι αξιωματικοί και οι χωροφύλακες από τα κτίρια της Αστυνομίας και της Νομαρχίας... Οι σφαίρες βρήκαν εύκολα το στόχο τους. Οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια της οδού Ασκληπιού βάφτηκαν από αθώο αίμα. Οι εργάτες και οι αγρότες πήγαιναν αδερφωμένοι και στο θάνατο...»(Χρ. Βραχνιάρη: «Η αγροτική - λαϊκή εξέγερση του 1925 στα Τρίκαλα», σελ. 15). (πηγή: εφ. Ριζοσπάστης 12/4/2015, σελ.24)

Λίγα είναι γνωστά στις μέρες μας για τη σημαντική αυτή μέρα του κινήματος για την πόλη μας και για όλο τον αγροτικό κόσμο της χώρας μας. Και δεν είναι τυχαίο. Η κεντρική εξουσία αλλά και οι τοπικοί εκφραστές της έκαναν τα πάντα ώστε αυτό το κίνημα να «σβηστεί» από την Ιστορία. Και αυτό γιατί ήταν η αρχή αυτού που φοβάται η εξουσία κάθε εποχής. Της συμμαχίας της εργατικής τάξης με πλατιά τμήματα του λαού πάνω σε ένα στόχο. Για πρώτη φορά στην Ελλάδα η εργατική τάξη παίρνει μέρος σε έναν αγώνα που δεν είναι αποκλειστικά «δικός» της, με την έννοια της συντεχνιακής διεκδίκησης. Συμμετέχει και συμβάλλει (με την καθοδήγηση των κομμουνιστών) στο αγροτικό κίνημα με στόχο την ανατροπή των υπολειμμάτων της φεουδαρχίας που υπήρχαν ακόμα τότε στο Θεσσαλικό κάμπο.

Σήμερα, ζούμε σε μια περίοδο που η επίθεση του συστήματος στα δικαιώματα του λαού προχωράει με αμείωτους ρυθμούς σε όλα τα επίπεδα. Δικαιώματα που ποτέ δεν «παραχωρήθηκαν» από το καπιταλιστικό σύστημα, αλλά που κέρδισε ο ελληνικός λαός με τους αγώνες του και πολλές φορές ακόμα και με το αίμα του. Με ρεβανσιστική διάθεση η αστική τάξη προσπαθεί τώρα να τα ξηλώσει όλα, απειλώντας ακόμα και το δικαίωμα του λαού στην ίδια τη ζωή, σέρνοντας τη χώρα ακόμα και στα φιλοπόλεμα σχέδια των ιμπεριαλιστικών αφεντικών της. Παίρνοντας τη σκυτάλη από τους αγώνες του παρελθόντος λοιπόν, ο λαός πρέπει να αγωνιστεί για να υπερασπίσει τα δικαιώματά του στη δουλειά, στην παιδεία, στην υγεία και στη ζωή. Σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε πόλη και σε κάθε γειτονιά χρειάζεται να ορθωθούν τείχη αντίστασης και να ανοιχτούν νέοι δρόμοι διεκδίκησης απέναντι στην αντιλαϊκή και πολεμική λαίλαπα που προωθούν η κυβέρνηση και οι ιμπεριαλιστές. Οι αγώνες των αγροτών τα τελευταία χρόνια ενάντια στον αφανισμό τους, που συνεχίζονται και αυτές τις μέρες, είναι ο καλύτερος οιωνός για τις εποχές που έρχονται. Από κοινού με τους αγώνες που δίνει ο λαός σε πολλά μικρά ή μεγάλα μέτωπα, είναι η μαγιά του μέλλοντος ώστε να μπορέσει να αντιπαλέψει συνολικά την αντιλαϊκή πολιτική, να διεκδικήσει και να ζήσει αξιοπρεπώς, αφέντης στον τόπο του.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μαθητική Αντίσταση | ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΩΝΑΣΕΙΟ! ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ ΚΙ ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝΕ ΠΑΙΔΕΙΑ – ΝΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΩΝΑΣΕΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

0

Ενώ, μαθητές και εκπαιδευτικοί τρέχουν να βγάλουν την υπέρογκη ύλη, για τα δύσκολα θέματα στις Πανελλήνιες, αλλά και στις ενδοσχολικές εξετάσεις μέσω της τράπεζας θεμάτων. Ενώ, χιλιάδες υποψήφιοι πετιούνται κάθε χρόνο εκτός σχολών εξαιτίας της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής.  Ενώ, ετοιμάζουν το Εθνικό Απολυτήριο όπου θα μετράνε οι βαθμοί και των τριών τάξεων του Λυκείου και ουσιαστικά θα έχουμε πανελλαδικού τύπου εξετάσεις κάθε χρόνο...Ετοιμάζουν να μετατρέψουν τα σχολεία μας σε Ωνάσεια.

Τι είναι τα Ωνάσεια;

Μετατρέπουν τα σχολεία μας σε πρότυπα! Μας αποκλείουν από το σχολείο στην γειτονιά μας, όπου είναι το σπίτι μας και οι φίλοι μας! Μας αναγκάζουν να πάμε σε άλλο σχολείο και ακόμα και η μετακίνηση μας για το σχολείο γίνεται δύσκολη. Δημιουργούν σχολεία πολλών ταχυτήτων (Πειραματικά, Πρότυπα, Πρότυπα ΕΠΑΛ και τώρα Ωνάσεια), όπου θα λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο και δεν θα απευθύνονται σε όλους τους συμμαθητές μας. Η εισαγωγή στα Ωνάσεια, που αφορά τόσο τα Γυμνάσια, όσο και τα Λύκεια θα γίνεται με εισαγωγικές εξετάσεις και τεστ δεξιοτήτων. Σχολεία για λίγους και εκλεκτούς που απευθύνονται μόνο σε όσους μπορούν να στηρίξουν την προετοιμασία των εξετάσεων αυτών. Μαθητές θα εκδιώκονται αν δεν τα καταφέρνουν! Ακόμα και τα παιδιά δημοτικού (!) θα πρέπει να μπουν στην διαδικασία φροντιστηρίων για να ανταπεξέλθουν. Ταυτόχρονα, τα υπόλοιπα σχολεία, που δεν θα μετατραπούν σε Ωνάσεια... ή που θα πρέπει να συμμορφωθούν στους ρυθμούς λειτουργίας των Ωνασείων, ή που θα είναι σχολεία που θα λειτουργούν τάξεις με στοιβαγμένους μαθητές και δασκάλους που θα πρέπει να κάνουν την δουλειά του έχοντας την απειλή της αξιολόγησης. 

Να μην ανοίξουν κανένα Ωνάσειο! 

Δεν έχουμε ανάγκη από Ωνάσεια σχολεία! Αυτό που διεκδικούμε είναι Δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλα τα παιδιά. Χωρίς ταξικούς κόφτες, χωρίς τον αγώνα δρόμου των εξετάσεων σε όλες τις τάξεις του Λυκείου και την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής. Δεν είναι λύση να γίνουν είτε λιγότερα Ωνάσεια, είτε να μπούμε στην διαδικασία να συζητήσουμε ποια σχολεία θα μετατραπούν. Αρνούμαστε να δεχτούμε ότι δεν θα μπορούμε πλέον να πηγαίνουμε στο σχολείο της γειτονιάς μας. Αρνούμαστε, να δεχτούμε ότι πρόκειται για μια κίνηση που θα αναβαθμίσει την εκπαίδευση και τα σχολεία μας. Δεν πρόκειται για ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση, όπως λένε η κυβέρνηση και το σύστημα. Πρόκειται για σχολεία όπου εξ αρχής απευθύνονται σε λίγου και εκλεκτούς μαθητές...Οι πραγματικά ίσες ευκαιρίες είναι: τα σχολεία μας να λειτουργούν με τάξεις που δεν στοιβαζόμαστε, με εγκαταστάσεις, με μόνιμους εκπαιδευτικούς, χωρίς να χρειάζεται οι  οικογένειες μας, για να μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στην ύλη και στις εξετάσεις, να πληρώνουν υπέρογκα ποσά κάθε μήνα.

• ΟΧΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ ΚΑΙ ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ ,ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΦΡΑΓΜΟΥΣ  
• ΟΧΙ ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΑ ΚΑΤΕΡΓΑ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ | Η νεολαία θα κερδίσει το οξυγόνο της στους αγώνες για ζωή, σπουδές, ελευθερίες

0

 

Με μεγάλο ενθουσιασμό είδαμε την περασμένη Κυριακή χιλιάδες κόσμου όλων των ηλικιών να κατακλύζουν τους δρόμους της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και άλλων πόλεων της Ελλάδας, ακόμη και του εξωτερικού. Αφορμή ένα ακόμη εξοργιστικό στοιχείο που συμπληρώνει το παζλ του εγκλήματος στα Τέμπη, η πληροφορία πως 30 άνθρωποι πέθαναν από την έκρηξη που προκάλεσε το παράνομο φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας, καθώς και η διαρροή των ηχητικών που το επιβεβαίωναν. Για άλλη μια φορά , “ξεχείλισε το ποτήρι” της καθημερινής αγανάκτησης του λαού και της νεολαίας, για όλα όσα βιώνουν καθημερινά.

Εν μέσω μιας γενικευμένης και βάρβαρης επίθεσης στα δικαιώματα και τα κεκτημένα του λαού και της νεολαίας, με τη φτώχεια, την εξαθλίωση και τη φασιστικοποίηση να εντείνονται και με την επίθεση στην υγεία και την παιδεία να προχωράει, η οργή που έχει συσσωρεύσει λαός και νεολαία εκφράστηκαν μαζικά στο δρόμο. Παράλληλα και με την μόνιμη απειλή ενός Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο λαός βλέποντας για μία ακόμη φορά τη ζωή του να μη μετράει, επέλεξε τον δρόμο του αγώνα ενάντια στα αδιέξοδα που βιώνει. Οι συγκεντρώσεις υπήρξαν από τις μαζικότερες των τελευταίων ετών και μας εμπνέουν για τους αγώνες που καλούμαστε να δώσουμε στο μέλλον για να ζήσουμε με δικαιώματα.

Ο λαός μαζικά κατήγγειλε ως έγκλημα την δολοφονία που συντελέστηκε στα Τέμπη. Είναι αναγκαίο, να αναδειχθεί πως πραγματικός υπαίτιος υπήρξε το ίδιο το σύστημα και η πολιτική του, το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο που κατακερματίζοντας τους σιδηροδρόμους  προκάλεσαν το προδιαγεγραμμένο έγκλημα. Δεν περιμένουμε από καμία “εξεταστική επιτροπή” και κανένα αστικό δικαστήριο να δικαιώσει τα θύματα, αφού υπαίτιο είναι στο σύνολό του το βάρβαρο σύστημα του καπιταλισμού. Στόχος και της αστικής αντιπολίτευσης, που “ψάχνει” δικαίωση στο γράμμα του νόμου, είναι να μείνουν ατιμώρητοι οι πραγματικοί ένοχοι, να “λυθεί” η υπόθεση των Τεμπών με το λαό και τη νεολαία στο περιθώριο! 

Κόντρα στη βία και τη σαπίλα του συστήματος που εκπροσωπούν οι αστικές πολιτικές δυνάμεις, ο λαός θα χαράξει το δικό του δρόμο! Οι φοιτητές μέσα από τα συλλογικά μας όργανα, με συνελεύσεις και διαδηλώσεις, με μαζικούς αγώνες, θα διεκδικήσουμε το μέλλον μας κόντρα στην πολιτική που μας εξαθλιώνει, μας κλέβει κάθε δικαίωμα, μας πνίγει, μας καίει, μας δολοφονεί καθημερινά!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής | Μαζικές συγκεντρώσεις κόντρα στα Ωνάσεια

0

 Μαζικές συγκεντρώσεις κόντρα στα Ωνάσεια

Στο Πέραμα και σε πολλές περιοχές της χώρας

Μαζικές συγκεντρώσεις έγιναν την Τετάρτη 29/1 στο Πέραμα. Το πρωί εκατοντάδες μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Ηρώων στο Πέραμα και πορεύτηκαν στους δρόμους του Περάματος μέχρι το Δημαρχείο.

Το απόγευμα εκατοντάδες γονείς και μαθητές παρέμβηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο (και ενώ έξω υπήρχαν αστυνομικές δυνάμεις!), όπου συνάντησαν την προκλητική στάση στο Δημάρχου.

Λίγο νωρίτερα, το απόγευμα, εκατοντάδες (βασικά εκπαιδευτικοί) συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Συντάγματος.

Παρά την ψήφιση του νομοσχεδίου, ο αγώνας θα δυναμώσει. Τα νέα σχολεία για λίγους κι εκλεκτούς ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ.

Ο κλάδος πρέπει να δώσει μαζικά το παρόν σε γενικές συνελεύσεις και να αποφασιστούν απεργίες και διαδηλώσεις.

Η επίθεση με τα Ωνάσεια αφορούν συνολικά τη Δωρεάν Δημόσια Παιδεία και όχι μόνο τα σχολεία που άμεσα πλήττονται – κόντρα στην πρακτική των ηγεσιών των σωματείων που περιορίζουν τον αγώνα μόνο στα άμεσα πληττόμενα σχολεία, υπονομεύοντας την αποτελεσματικότητά του.

Σημ: Αξια καταγγελίας είναι η στάση του… διαχειριστή του μικροφώνου στη συγκέντρωση στο Πέραμα, ο οποίος απέκλεισε τον σ. Γιώργο Καββαδία από το μικρόφωνο. Θλιβερές αθλιότητες…

Αναδημοσίευση από Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ -ΤΟΥΜΠΑ | Λαϊκή κινητοποίηση ενάντια στις εξώσεις

0

Κινητοποίηση των κατοίκων της γειτονιάς έγινε στην Τούμπα Θεσσαλονίκης, την Πέμπτη 30 Γενάρη για την καταγγελία της προσπάθειας να γίνει έξωση στην πρώτη κατοικία συμπολίτη μας, που μένει σε διαμέρισμα ( Πυλαίας 124 ).

Στο σπίτι αυτό διαμένει ένας τυφλός 87 χρόνων, με πάρα πολλά προβλήματα υγείας (αναπηρία 96%) και η γυναίκα του 77 χρόνων, κι αυτή με προβλήματα υγείας και κινδυνεύουν να πεταχτούν στο δρόμο. Η οικογένεια είχε οφειλές από στεγαστικό δάνειο, που είχε πάρει και τον Μάη του 2022 η Do Value έβγαλε σε πλειστηριασμό το ακίνητο. Η εταιρεία προχωράει σε έξωση και έδωσε εντολή την Πέμπτη 30 Γενάρη να της παραδοθούν τα κλειδιά του διαμερίσματος.

Είναι μια ακόμα περίπτωση αρπαγής της λαϊκής κατοικίας από τα κοράκια (τράπεζες και funds). Η κυβέρνηση της ΝΔ σήμερα, χθες του ΣΥΡΙΖΑ και διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις υπηρετούν πιστά αυτή την πολιτική: «όλα στο κεφάλαιο», όλα στους ιμπεριαλιστές δανειστές, στους τραπεζίτες και στους γύπες των «επενδυτικών σχημάτων», που πέφτουν πάνω στη λαϊκή-εργατική κατοικία. Η αρπαγή της λαϊκής κατοικίας είναι κομμάτι αυτής της πολιτικής .

Η κινητοποίηση στην Τούμπα ανέδειξε για μια φορά ακόμη ότι μόνο οι μαζικοί λαϊκοί οργανωμένοι αγώνες θα βάλουν φραγμό και θα ακυρώσουν τα σχέδια της κυβέρνησης. Να γίνει συνείδηση και πράξη το σύνθημα ο «ο λαός σώζει το λαό» και όχι η ανάθεση σε επίδοξους «σωτήρες».

Η κινητοποίηση ολοκληρώθηκε με πορεία στους δρόμους της Κάτω Τούμπας. Με συνθήματα όπως «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», «υγεία, παιδεία στέγαση, νερό εμπόρευμα δεν είναι ανήκουν στο λαό», «μας παίρνετε τα σπίτια για τα δικά σας κέρδη την ανάπτυξη σας την είδαμε στα Τέμπη», οι διαδηλωτές τόνισαν την ανάγκη να υπερασπιστούν με την πάλη τους το λαϊκό δικαίωμα στη στέγη. Για να μην βγει κανένα λαϊκό σπίτι στο σφυρί, να μη βρεθεί καμιά λαϊκή οικογένεια ξεσπιτωμένη.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Καλό κατευόδιο σύντροφε Στέλιο Μανούσακα

0

 


Το απόγευμα, στις 29/01/25, μας αποχαιρέτησε ο Στέλιος Μανούσακας κι έφυγε για το μακρινότερο ταξίδι της ζωής του. Και η ζωή του είχε ταξίδια και μακρινά.

 

Από νεαρή ηλικία φεύγει από το νησί της καταγωγής του, την Κρήτη, κι αφού τελείωσε τις γυμνασιακές σπουδές του, βρίσκεται στην Ιταλία, στην Πίζα, απ’ όπου ξεκινάει τις σπουδές του. Είναι τα πρώτα χρόνια του ’60 και ο Στέλιος, ως ανήσυχο πνεύμα και φέροντας στην πλάτη του το αγωνιστικό οικογενειακό φορτίο Σφακιανών, δεν άργησε να ενταχθεί στην Ιταλία στη νεολαία της ΕΔΑ και στο παράνομο ΚΚΕ. Δεν άργησε, όμως, να αμφισβητεί την πολιτική γραμμή του συμβιβασμού που ακολουθούσε η ΕΔΑ και να εναντιωθεί επίσης στη διάλυση του ΚΚΕ, που επεδίωκε η τότε ηγεσία και η ένταξη όλων των κομμουνιστών στην ΕΔΑ. 

Από την παρουσίαση του "Contro vento , Μνήμες από τον αντιδικτατορικό αγώνα 1967-1974 Ιταλία" στην Αθήνα με τον συγγραφέα στο κέντρο

Ζώντας στην Ιταλία βίωνε και τις καταστάσεις του ιταλικού κομμουνιστικού κόμματος και άρχισε να γνωρίζει το μαρξιστικό-λενινιστικό κίνημα της Ιταλίας και γενικότερα την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, που στα χρόνια του ’60 βρίσκονταν σε πλήρη άνθιση και ανάπτυξη.

Οι πολιτικές διώξεις των Ιουλιανών στην Ελλάδα και οι αντίστοιχες εξελίξεις στην Ιταλία, έθεσαν πιο άμεσα και επιτακτικά τις πολιτικές διαφωνίες του Στέλιου και άλλων συναγωνιστών-συντρόφων κι έτσι η ρήξη με την τότε ηγεσία του ΚΚΕ και της ΕΔΑ δεν άργησε να εκδηλωθεί ανοιχτά και καθαρά. Στο μεταξύ ενημερώθηκαν για την έκδοση της «Αναγέννησης» και την εκδοτική δραστηριότητα των «Ιστορικών Εκδόσεων» και την διαμόρφωση του μαρξιστικού-λενινιστικού χώρου, πράγματα παρόμοια που συνέβαιναν και στην Ιταλία και σε πολλές χώρες του κόσμου.

Οι ανησυχίες του σ. Μανούσακα και των υπόλοιπων συντρόφων για τις εξελίξεις και για την επιβολή φασιστικού πραξικοπήματος στην Ελλάδα, δεν ήταν αστήριχτες και τον Απρίλη του ’67, πριν τις προγραμματισμένες βουλευτικές εκλογές του Μαΐου, επιβάλλεται το αμερικανόπνευστο και αμερικανοστήριχτο φασιστικό πραξικόπημα.

Η νέα κατάσταση πραγμάτων επέβαλε πιο ριζοσπαστικές αποφάσεις κι έτσι ο σ. Στέλιος, ερχόμενος σε επαφή με τον σ. Γιώργο Λίλο και όλους αυτούς που μας αναφέρει στο τεκμηριωμένο ιστορικό αφήγημά του «contro vento» που μας άφησε πρόσφατα ως πολύτιμη παρακαταθήκη για το μ-λ κίνημα της χώρας και ιδιαίτερα για το ΑΜΕΕ που αναπτύχθηκε στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στην Ιταλία με απόφαση του Στέλιου και άλλων συντρόφων. Στην δημιουργία αυτού του ιστορικού αποθέματος, συνέβαλαν αποφασιστικά τα πολλαπλά ταξίδια του σ. Στέλιου Μανούσακα.

Ξεκίνησε από την Ιταλία ο σ. Στέλιος, για να συναντήσει τους συντρόφους του ελληνικού μ-λ κινήματος (ΟΜΛΕ) στο Παρίσι κι έτσι ιδρύεται το ΑΜΕΕ στην Ιταλία, στη συνέχεια στη Γερμανία -Βαγγέλης Πισσίας, Σπύρος Γάκης, Ηλίας Καμαρέτσος- και για να βρεθεί και στον Καναδά, για να ιδρυθεί το ΑΜΕΕ (Γρηγόρης Κωνσταντόπουλος και άλλοι) για να καταλήξει στο τέλος ως πενταμελής αντιπροσωπεία στην Κίνα και σε όλα τα μέρη που ήταν παρών το ΑΜΕΕ.

Ξέρουμε, σύντροφε Στέλιο Μανούσακα, ότι σου άρεσαν τα ταξίδια και όλα τα εγκρίναμε, γιατί ξέραμε επίσης, ότι από κάθε ταξίδι σου θα προέκυπτε κάτι καλό, κάτι δημιουργικό, που θα βοηθούσε την παραπέρα ανάπτυξη του κινήματός μας και θα ήταν μια σπουδαία συμβολή στο επαναστατικό κίνημα της χώρας μας.

Αυτό, όμως, το τελευταίο σου ταξίδι ΔΕΝ μας άρεσε. Ειλικρινά θα μας λείψεις, αλλά εμείς θα σ’ έχουμε ανάμεσά μας, στους αγώνες του σήμερα και του αύριο και θα λέμε ότι ο σ. Μανούσακας είναι εδώ ανάμεσά μας, είναι ΠΑΡΩΝ.

Στέλιος Αγκούτογλου

Η κηδεία του Στέλιου Μανούσακα θα γίνει το Σάββατο, 1/2, στις 10:00 πμ, στο νεκροταφείο Σχιστού.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | ΛΕΥΤΕΡΙΑ στην ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ! Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ! Διαδήλωση αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό Σάββατο 8 Φλεβάρη, 12 το μεσημέρι, στο Άγαλμα Βενιζέλου

0

Οι Οργανώσεις - Συλλογικότητες της Θεσσαλονίκης, μαζί με μέλη της Παλαιστινιακής Κοινότητας της πόλης, συνεχίζουνε τος δράσεις αλληλεγγύης στον αγωνιζόμενο λαό της  Παλαιστίνης. Διοργανώνουν νέα συγκέντρωση και διαδήλωση το Σάββατο στις 8 Φλεβάρη, για να υπογραμμίσουν ότι ο αγώνας του παλαιστινιακού λαού  για Λεύτερη πατρίδα συνεχίζεται! Για τον σκοπό αυτό έχει εκδοθεί νέο Δελτίο Τύπου καθώς και αφίσα.

Παρακάτω παραθέτουμε το νέο Δελτίο Τύπου:

Μετά από 15 μήνες σφαγών ο λαός της Γάζας αντέχει! Η εκεχειρία αν από τη μια προέκυψε κάτω από την πίεση που ασκούν οι σιωνιστές και οι ΗΠΑ στον λαό της Παλαιστίνης, από την άλλη είναι αποτέλεσμα της ηρωικής Παλαιστινιακής Αντίστασης που στάθηκε και στέκεται απέναντι στα αιματοβαμμένα σχέδια τους. Μια εκεχειρία εύθραυστη και με τον λαό της Λωρίδας της Γάζας να μετρά σχεδόν 50.000 νεκρούς, με τη Γάζα να ισοπεδώνεται (60% των κτηρίων πλήρως κατεστραμμένα, 90% του πληθυσμού πρόσφυγες). Ήδη εν μέσω της εύθραυστης εκεχειρίας διαφαίνονται σχέδια για περαιτέρω εποικισμό ή ακόμα και πλήρη προσάρτηση της Δυτικής Όχθης, που θα σημάνει μια νέα φάση κλιμάκωσης και καταπάτησης των δικαιωμάτων του παλαιστινιακού λαού.

Την τελευταία εβδομάδα πριν την εκεχειρία, ο πανίσχυρος ισραηλινός στρατός με χρηματοδότηση από ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και με τεχνολογία των μεγαλύτερων πολυεθνικών της γης, είχε 15 νεκρούς σε μάχες στη Βόρεια Γάζα. Όμως παρά τη συνεχή στήριξη που είχε το Ισραήλ από τις δυτικές δυνάμεις, η αντίσταση με την ένοπλη πάλη της αλλά και η στήριξη της συνολικά από τον παλαιστινιακό λαό έχει μπλοκάρει όλους τους αντιδραστικούς σχεδιασμούς και επιμένει να διεκδικεί τη λεύτερη πατρίδα του. Γιατί ο λαός της Παλαιστίνης δεν έχει τίποτα άλλο να χάσει από τα δεσμά της κατοχής, των φυλακίσεων, της εθνοκάθαρσης και προσφυγιάς. Η αντίσταση δεν μπορεί να ηττηθεί γιατί είναι δίκαιη!

Ο δρόμος για την δικαίωση των πόθων του παλαιστινιακού λαού είναι ακόμα μακρύς. Θα γίνει πράξη μόνο με την επιστροφή όλων των προσφύγων από το 1948 μέχρι σήμερα, σε μια λεύτερη πατρίδα. Η αντοχή της αντίστασης σε συνθήκες γενοκτονίας φέρνει ελπίδα ότι ο παλαιστινιακός λαός θα νικήσει και θα ζήσει ελεύθερος. Την ιστορία την γράφουν οι λαοί. Είναι χρέος κάθε λαού, κάθε ανθρώπου να σταθεί στο πλάι των Παλαιστινίων. Για να νικήσει η ζωή! Μπορεί να μη βιώνουμε το μέγεθος της βαρβαρότητας που ζει ο λαός της Παλαιστίνης, ωστόσο βιώνουμε συνθήκες φτώχειας, μισθών πείνας, λιτότητας χωρίς τέλος, μετανάστευσης, καταστολής. Το Ισραήλ είναι το πρότυπο των κυβερνήσεων της φτώχειας και του πολέμου, γι’ αυτό το στηρίζουν με νύχια και με δόντια με άθλια προπαγάνδα σε βάρος ενός λαού που αγωνίζεται για να ζήσει ελεύθερος.

Αντίθετα, για τους λαούς το παράδειγμα είναι η αντίσταση. Η νίκη των Παλαιστινίων θα είναι νίκη για κάθε φτωχό, για κάθε άνθρωπο που βιώνει εκμετάλλευση και αδικία. Η κοινή πάλη των λαών είναι η μόνη που μπορεί να βάλει τέλος στους πολεμικούς σχεδιασμούς σε όλη τη Μέση Ανατολή, τη Συρία, την Υεμένη, το Ιράν, την Ουκρανία. Καθώς ο κίνδυνος για έναν νέο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο είναι υπαρκτός, η ηρωική παλαιστινιακή αντίσταση δείχνει ότι μόνο οι αγώνες των λαών μπορεί να σταθούν εμπόδιο και να αναστρέψουν την πορεία προς τον όλεθρο.

Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους επιδιώκουν να ελέγξουν πλήρως τη Μ. Ανατολή για το ξαναμοίρασμα του πλανήτη σε βάρος των υπόλοιπων ανταγωνιστών τους. Η ΕΕ στρέφεται στην «πολεμική οικονομία», εμπλέκοντας τους λαούς ενεργά στα δύο ανοιχτά πολεμικά μέτωπα, σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας (και οι συστημικοί σύμμαχοι ηγεσίες ΠΑΣΟΚ ΣΥΡΙΖΑ και ακροδεξιές δήθεν αντισυστημικές δυνάμεις), συνεχίζοντας και κλιμακώνοντας την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων, μπλέκει όλο και πιο βαθιά τη χώρα και το λαό στην σφαγή και στον πόλεμο. Μετατρέπει την χώρα σε απέραντη βάση των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ. Συνεχίζει τη συνεργασία με το κράτος τρομοκράτη του Ισραήλ. Φορτώνει δυσβάσταχτα βάρη με τους εξοπλισμούς στο λαό μας που ήδη στενάζει απ’ τις πολιτικές της λιτότητας, της ακρίβειας και της ανεργίας. Αν σήμερα μείνουμε σιωπηλοί μπροστά σε αυτή τη φρίκη, αύριο ξημερώνουν τα χειρότερα για όλους τους λαούς του κόσμου, μαζί και τον δικό μας λαό!

· Χρέος όλων μας, η οργάνωση ενός μαζικού και μαχητικού αντιπολεμικού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος

· Έξω οι φονιάδες ΗΠΑ-ΝΑΤΟ από την περιοχή – ΕΞΩ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑΤΟ.

· Να σταματήσει ΤΩΡΑ η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού!

· Καμία εμπλοκή – συμμετοχή της χώρας στη σφαγή και την κλιμάκωση. του πολέμου από τους ιμπεριαλιστές – Καμιά συνεργασία με το Ισραήλ.

27/1/2025

ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ- ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ της ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Συμμετέχουν μέλη της Παλαιστινιακής Κοινότητας της Θεσσαλονίκης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια και σκοτάδι βαθύ!

0

Ο φασίστας ευρωβουλευτής της Νίκης, Νίκος Αναδιώτης, βλέπει την λύση στην υπογεννητικότητα, ο Σερβετάλης την αμαρτία, η Παπαθωμά την ανυπακοή στο κάρμα, όλοι μαζί βλέπουν δολοφονία και τη γυναίκα ως αναπαραγωγικό εργαλείο ενός μαύρου και αντιδραστικού συστήματος που τη δένει χειροπόδαρα!

Να απαγορευτούν οι αμβλώσεις, λέει εμμέσως πλην σαφώς ο Αναδιώτης, κι ας πεθαίνει μια γυναίκα ανά 20 λεπτά επειδή δεν έχει δικαίωμα να κάνει άμβλωση σε ασφαλείς συνθήκες και με την ιατρική υποστήριξη που απαιτείται, λόγω απαγορεύσεων. ‘’Πρέπει να δούμε ξανά το δικαίωμα της γυναίκας στην αυτοδιάθεση και όλα αυτά’’ λέει η Παπαθωμά! Να τα δούνε ποιοι; Οι πολιτικοί εκφραστές της σαπίλας; Οι θεσμοί και οι νόμοι που αυτοί φτιάχνουν; Η εκκλησία; ‘’Να κυοφορήσει το παιδί και μετά να το πετάξει’’ λέει ο Σερβετάλης, γιατί είναι παρά φύσιν η άμβλωση και η ασέβεια στην αυτοδιάθεσή του αγέννητου παιδιού. Ακόμα κι ο βιασμός προσφέρει μια νέα ζωή! Ξέρετε, αυτός ο νομιμοποιημένος βιασμός, που η γυναίκα με την αυτοδιάθεσή της προκάλεσε και ήταν η μοίρα της!

Λυσσάξανε για την ιερότητα και τα δικαιώματα του αγέννητου παιδιού. Γιατί άπαξ και γεννηθεί, δεν έχει δικαιώματα, ούτε καν στα αυτονόητα. Δεν είναι πρόβλημα να του στερούν τη στέγη, την τροφή, την εκπαίδευση, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Δεν είναι πρόβλημα να πανηγυρίζουν οι δυνάστες των λαών πάνω από τα άψυχα κορμάκια τους στις εμπόλεμες περιοχές. Δεν πειράζει να μετατρέπεται σε πρόσφυγα, να βαφτίζεται λαθρομετανάστης και να το πνίγουν ξανά και ξανά στο Αιγαίο. Δεν πειράζει ούτε λίγο και να το πετάξει μια μάνα που δε θα μπορεί να τα βγάλει πέρα για κανέναν λόγο. ‘’Θα μεριμνήσει η Πρόνοια του Θεού’’, γιατί άλλη πρόνοια, ασφαλείς και αξιοπρεπείς συνθήκες για τα πετάμενα παιδιά αυτό το σύστημα δεν προβλέπει.

Η συζήτηση για την απαγόρευση των αμβλώσεων επιστρέφει επιβάλλοντας υπόκλιση στις πιο σκοταδιστικές αντιλήψεις του κοινωνικού μεσαίωνα και της καταπίεσης που βιώνουμε. Αφορά στο ρόλο και τη θέση που θέλει για τη γυναίκα το καπιταλιστικό ιμπεριαλιστικό σύστημα. Αφορά στην επιδίωξη της υποταγής της στη διπλή καταπίεση που βιώνει χωρίς να έχει δικαίωμα να την αρνηθεί. Αφορά στους αλματώδεις ρυθμούς που κλέβουν τις κατακτήσεις των γυναικών στη δουλειά και τη ζωή. Αφορά στην εμπέδωση της επίθεσης και στην παρέμβαση της αντιδραστικής πολιτικής σε κάθε έκφανση της ζωής των γυναικών, στην απόσπασή τους από την πάλη για τη χειραφέτησή τους, ως αναγκαίο και αναπόσπαστο κομμάτι του εργατικού-λαϊκού κινήματος.

Η γυναίκα δεν έχει να λογοδοτήσει σε κανέναν για τις επιλογές που αφορούν τη ζωή της. Δεν έχει να παζαρέψει με κανέναν τα δικαιώματά της και πόσο ‘’αυτό’’ επιτρέπεται να είναι η διάθεσή της. Δεν έχει κανέναν λόγο να μην παλέψει με όλες τις δυνάμεις για να κατακτήσει όλα όσα της αρνούνται πεισματικά οι πραγματικοί δολοφόνοι κάθε ελπίδας για μια καλύτερη ζωή.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χάθηκε, από μηνιγγίτιδα, 20χρονος φοιτητής του Πανεπιστημίου Πατρών

0

Η κυρίαρχη πολιτική δολοφονεί ξανά!

Ένας ακόμα νέος άνθρωπος έχασε την ζωή του από κρούσμα μηνιγγίτιδας στην Πάτρα. Ο 20χρονος φοιτητής του Πανεπιστημίου Πατρών, είναι το δεύτερο περιστατικό θανάτου στην περιοχή, σε διάστημα, σχεδόν, δύο μηνών. Στις αρχές του Δεκέμβρη η 16χρονη μαθήτρια του 2^ου ΕΠΑΛ Πατρών, έχασε τη μάχη με την νόσο μετά από 1,5 μήνα νοσηλείας. Μαζί με τα κρούσματα της νόσου που εμφανίστηκαν στο Πανεπιστήμιο Πατρών, μέσα στο 2024, όπου επιβλήθηκε ακρωτηριασμός των κάτω άκρων σε φοιτήτρια που νοσούσε για να ξεπεράσει τις επιπλοκές που προέκυψαν, όλα δείχνουν πως για την περιοχή και για συγκεκριμένους χώρους η κατάσταση είναι κάτι παραπάνω από ανησυχητική.

Για να έρθει το ζήτημα αυτό ξανά στην επιφάνεια έπρεπε να χαθεί άλλη μια ζωή ενός νέου, ο οποίος εξαντλημένος, χωρίς ύπνο μέσα στον Γολγοθά της εξεταστικής και με αδύναμο τον οργανισμό του, βρέθηκε αντιμέτωπος τόσο με την επικίνδυνη νόσο, όσο και με την επικίνδυνη για τις ζωές των νέων και του λαού, κρατική αδιαφορία.

Όλοι γνωρίζουν πως τα σημάδια κινδύνου για την περιοχή είναι απανωτά και καμία από τις αρμόδιες υπηρεσίες δεν προχωρά σε κινήσεις πρόληψης, χαρτογράφησης και ελέγχου των κρουσμάτων. Είναι χαρακτηριστική και απαράδεκτη η στάση του υπουργείου και των υπηρεσιών του, με την αναβολή της επίσκεψης κλιμακίου του ΕΟΔΥ, λίγες ώρες μετά από τον θάνατο του φοιτητή και με 150 στενές επαφές του να βρίσκονται σε διαδικασία χημειοπροφύλαξης. Τελευταία στιγμή ο ΕΟΔΥ έκρινε πως «η κατάσταση είναι ελεγχόμενη», τι και εάν η Πάτρα έχει ανησυχητικό ρυθμό κρουσμάτων και όλα δείχνουν πως μπορεί να αυξηθούν ένα μήνα πριν τις καρναβαλικές εκδηλώσεις.

Η νόσος αυτή είναι επικίνδυνη. Επικίνδυνες όμως είναι και οι πολιτικές που δημιουργούν εύφορο έδαφος για την εξάπλωσή της. Η διάλυση της πρωτοβάθμιας περίθαλψής, οι ακατάλληλοι χώροι συνωστισμού, τα ανύπαρκτα μέτρα πρόληψης, ενημέρωσης και καθαριότητας στους χώρους που συγκεντρώνονται μαθητές και φοιτητές, (αίθουσες-εστίες-εστιατόρια), οι λιγοστές υγειονομικές υπηρεσίες στους χώρους εκπαίδευσης και η κατάσταση στα νοσοκομεία, όπου ο χρόνος αναμονής στα επείγοντα πολλαπλασιάζει τους κινδύνους για αντίστοιχες «άτυχες» περιπτώσεις, όπως αυτή του 20χρονου. Μαζί με όλα αυτά, ο περιορισμός του δωρεάν εμβολιασμού για την μηνιγγίτιδα Β σε πληθυσμούς που η επικινδυνότητα της είναι αυξημένη, είναι ένας επιπλέον παράγοντας που επιδεινώνει την ήδη άσχημη κατάσταση. Όλα τα παραπάνω είναι μέρος των πολιτικών που εφαρμόζονται για τις ανάγκες του κεφαλαίου και βάζουν σε δεύτερη μοίρα την υγεία του λαού και δεν πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε αποκομμένα από την συνολική επίθεση που ισοπεδώνει τα δικαιώματά μας. Προϋπόθεση για τις ζωές μας είναι ο αγώνας ενάντια σε αυτήν την βαρβαρότητα. 

Να μην θρηνήσουμε άλλες ζωές νέων!

Να παρθούν άμεσα μέτρα για το Πανεπιστήμιο και την περιοχή.

Δωρεάν μέτρα προφύλαξης για φοιτητές και μαθητές!

Έλεγχος και πρόληψη σε κάθε εκπαιδευτικό ίδρυμα!

Δωρεάν εμβολιασμός για την μηνιγγίτιδα Β!

Ίση, πλήρης και δωρεάν περίθαλψη για όλους!  

29/1/2025

Κ.Ο. Πάτρας του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Το Marlin’s House στη Νέα Φιλαδέλφεια απολύει εργαζόμενο επειδή ζήτησε τα αυτονόητα!

0

 

Καταγγέλλουμε μία απαράδεκτη εκδικητική απόλυση εργαζομένου που διεκδίκησε τα αυτονόητα στο κατάστημα Marlin’s House στη Νέα Φιλαδέλφεια. Κι αυτό ένα μήνα μετά το περιστατικό με την απόλυση εργαζόμενων στο κατάστημα Agavita στη Ν. Φιλαδέλφεια επειδή διεκδίκησαν το δώρο Χριστουγέννων, που όμως με τις αντιδράσεις που υπήρξαν τελικά βγήκαν νικήτριες, επαναπροσλήφθηκαν και το δώρο Χριστουγέννων καταβλήθηκε.

Ο εργαζόμενος στο Marlin’s House εργαζόταν για το διάστημα 2017-2022 ανασφάλιστα, «μαύρα» δηλαδή, χωρίς δώρα, ενώ μέχρι και τον Δεκέμβρη του 2024 εργαζόταν εκεί με μισά ένσημα, τα οποία δε θα είχε αν δεν τα είχε ζητήσει λόγω προβλήματος υγείας. Ο εργαζόμενος, μετά την καταγγελία και τη δυναμική κινητοποίηση στο Agavita, πήρε το θάρρος και ζήτησε από την εργοδοσία την καταβολή των δώρων, επιδομάτων και χρωστούμενων που χρόνια τώρα ουσιαστικά του έχουν κλέψει. Η απάντηση της εργοδοσίας ήταν η ανάρτηση της «οικειοθελούς αποχώρησης» του εργαζόμενου στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ.

Όπως αποδείχθηκε και στην πράξη στην περίπτωση του Αgavita, οι αγώνες με βάση τη συλλογική δράση και οργάνωση φέρνουν νίκες! Για ακόμη μία φορά να ανοίξει το ζήτημα και να απαιτηθεί η επαναπρόσληψη του εργαζόμενου με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και η πλήρης κάλυψη των χρωστούμενων!

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΒΟΡΕΙΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γέμισε η Σφεντόνα στην παράσταση Seven Jewish Children

0

  

Γέμισε η Σφεντόνα κόσμο το περασμένο Σάββατο, που ήρθε να παρακολουθήσει τη θεατρική παράσταση Seven Jewish Children. Η παράσταση αυτή, γραμμένη από την Caryl Churchill και διασκευασμένη από τη Νικολέττα Παναγιώτου, συγκλονίζει, όταν με τέτοια ένταση και αμεσότητα μας παρουσιάζει τα παραμύθια (ή και άθελα αλήθειες) που λένε οι σιωνιστές στα παιδιά τους για να δικαιολογήσουν τον εποικισμό στην Παλαιστίνη.

 

 

Η παράσταση προβλημάτισε, άνοιξε συζητήσεις, αλλά και πριν από αυτήν μας έδωσε το πλαίσιο των σιωνιστικών εποικισμών και τη συρρίκνωση της παλαιστινιακής γης, ο Γιάχια Ασκέρ, Παλαιστίνιος αγωνιστής και μέλος της Παλαιστινιακής Κοινότητας Θεσσαλονίκης.

Σε μια περίοδο έντασης των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών για διευρυμένο πόλεμο, ο Χώρος Νεολαίας και Πολιτισμού «Σφεντόνα», επιλέγει να υλοποιήσει εκδηλώσεις με σχετικό περιεχόμενο. Κατεύθυνση του Χώρου μας είναι η Διεθνιστική, Αντιπολεμική-Αντιιμπεριαλιστική Συνάντηση στην Αθήνα, στις 22 και 23 Φλεβάρη, που καλεί το ΚΚΕ(μ-λ) και θα συμμετέχουν οργανώσεις απ’ όλο τον κόσμο αλλά και τη χώρα μας.

Στο πλαίσιο αυτό, σας καλούμε στην επόμενη εκδήλωσή μας, την προβολή του ντοκιμαντέρ Alnında Kılıç Yarası: Armenak, του Orhan Bakır, όπου θα τοποθετηθεί και μέλος του TKP/ML, την Κυριακή 9 Φλεβάρη, στις 7μμ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Μετά την Κυριακή 26/1... Μπάζωσαν τα Τέμπη, δεν μπορούν να «μπαζώσουν» τον λαό! Όλων των δικαιωμάτων μας να γίνουμε φωνή!

0

 Η λαοπλημμύρα στις 26 Γενάρη και τα ερωτήματά της

Στην Αθήνα και παντού στη χώρα. Εκατοντάδες χιλιάδες λαού και νεολαίας γέμισαν τις πλατείες και τους δρόμους. Σε συγκεντρώσεις που πολύ λίγο προπαγανδίστηκαν. Μεγάλο γεγονός που δεν ξεπερνιέται. Στα πολλά ερωτήματα για το «τι συνέβη», «τι συμβαίνει», «τι ακολουθεί» ξεχωρίζει ένα κεντρικό ερώτημα. Τι κινητοποίησε όλο αυτό τον κόσμο;

Αυτό είναι το ερώτημα που δεν τίθεται. Αυτό είναι το ερώτημα που επιχειρείται από την πρώτη στιγμή να «μπαζωθεί». Με τόνους αναλύσεων και βροχή πορισμάτων για το «τι έγινε στα Τέμπη». Με υποσχέσεις –από κάθε πλευρά– για «έρευνα ως το κόκαλο» και για «απόδοση δικαιοσύνης».

Αλλά ο κόσμος όλος ξέρει τι έγινε στα Τέμπη. Ξέρει ότι έγινε έγκλημα. Έγκλημα της πολιτικής που επιβάλλουν οι δυνάμεις που κάνουν κουμάντο σε αυτή τη χώρα. Έγκλημα της ΕΕ και του κεφαλαίου. Των κυβερνήσεων που χρόνια τώρα προωθούν αυτά που απαιτούν τα ξένα και ντόπια αρπακτικά. Πώς, λοιπόν, θα «αποδοθεί δικαιοσύνη»; Τι θα αποφασίσουν δηλαδή τα δικαστήρια (τους); Ότι θα σταματήσει η ΕΕ το πλιάτσικο στη χώρα; Ότι οι κυβερνήσεις θα σταματήσουν να ξεπουλούν τις υποδομές και τον πλούτο της χώρας στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο; Ποιο «δικαστήριο» θα τα αποφασίσει αυτά; Και αν ακόμα ένας δικαστής… «από τον Άρη» τα αποφάσιζε, ποιος και πώς θα τα έκανε πράξη;

Γιατί δεν ξεχνιέται το έγκλημα;

Γιατί δύο χρόνια μετά εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλώνουν για να καταγγείλουν το έγκλημα; Η φρίκη που αποκάλυψε το ηχητικό, ο θρήνος για τα νέα παιδιά, σίγουρα έπαιξαν ρόλο. Έφεραν ξανά το έγκλημα στο προσκήνιο. Εξάλλου, κάθε τόσο ένα «παρά λίγο» ατύχημα συμβαίνει στον σιδηρόδρομο, στον προαστιακό, στο μετρό. Αλλά, κυρίως, το έγκλημα δεν «απομακρύνεται», γιατί το κρατάει μπροστά στα μάτια και μέσα στη ζωή του λαού η πολιτική του συστήματος! Κάθε μέρα λαός και νεολαία αντιμετωπίζουν μια πολιτική που:

- σκοτώνει έναν εργαζόμενο κάθε δύο μέρες στα λεγόμενα «εργατικά ατυχήματα»,

- επιβάλλει 13ωρα, δουλειά τις Κυριακές, ανασφάλιστη δουλειά,

- κόβει ακόμα και το πενιχρό επίδομα ανεργίας που έδινε στον έναν από τους δέκα ανέργους,

- επιβάλλει τον κατώτατο μισθό με υπουργική απόφαση και καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις,

- διαλύει τα νοσοκομεία, καταργεί τη δωρεάν περίθαλψη, καταδικάζει σε αργό θάνατο τους συνταξιούχους,

- προωθεί τη διαγραφή των μισών φοιτητών από τα ΑΕΙ και διώχνει τους μαθητές από τα σχολεία

- εξαθλιώνει τους εργαζόμενους με την ακρίβεια και τη φοροληστεία και ξεκληρίζει τη φτωχή και μεσαία αγροτιά.

Μια πολιτική που αλέθει στην αγριότητά της τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα λαού και νεολαίας. Μια πολιτική που σέρνει τη χώρα και τον λαό στην κρεατομηχανή του πολέμου, όπως το απαιτούν τα μεγάλα αφεντικά των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Αυτή η πολιτική είναι που κινητοποίησε τον λαό και τη νεολαία στις 26 του Γενάρη! Ενάντια σε αυτήν την πολιτική πλημμύρισαν οι δρόμοι και οι πλατείες της χώρας!

Η πραγματική συγκάλυψη: Θέλουν να «μπαζώσουν» όλο το λαό!

Απέναντι σε αυτήν την πολιτική στάθηκε στις 26/1 ο λαϊκός και νεανικός ξεσηκωμός. Γιατί αυτή η πολιτική σκοτώνει τα δικαιώματα του λαού, καίει τα όνειρα και τη ζωή της νεολαίας.

Γι’ αυτό κήρυξαν συναγερμό και η κυβέρνηση και η λεγόμενη αντιπολίτευση. Γι’ αυτό ξαμόλυσαν τους αναλυτές τους και επιστράτευσαν κάθε ψέμα, κάθε διαστροφή της πραγματικότητας. Για να σταματήσουν το «κακό» στο ξεκίνημά του, για να «μπαζώσουν» τον ξεσηκωμό!

Η κυβέρνηση κλιμακώνει την ανυπόφορη υποκρισία της και βεβαιώνει πως «πάσχει για τα παιδιά που σκοτώθηκαν» την ίδια ώρα που κλιμακώνει μια πολιτική που τσαλαπατά όλο τον λαό και τη νεολαία! Πνίγει στα χημικά, ξυλοκοπά και συλλαμβάνει τους διαδηλωτές, και υπόσχεται «κάθαρση στα δικαστήρια»!

Η αντιπολίτευση ξεσπαθώνει με τις πιο άθλιες πιρουέτες! Θα «σφυροκοπήσουν» –λέει– την κυβέρνηση στη Βουλή! Θα αναζητηθούν –λέει– οι «ποινικές και πολιτικές ευθύνες» για το έγκλημα. Μέχρι και πρόταση μομφής μπορεί να καταθέσουν! Όλα καλά και σωστά θα γίνουν, με μια και μόνη προϋπόθεση: Να μείνουν λαός και νεολαία στην άκρη! Να μην υπάρξει συνέχεια στον ξεσηκωμό, να μην γίνει η οργή αγώνας, να μην τεθούν στόχοι πάλης! Γιατί μόνο έτσι θα μείνει απείραχτη η πολιτική της φτώχειας, της εξαθλίωσης, της εκμετάλλευσης, της κοινωνικής βαρβαρότητας!

Στα δικαστήρια, στη Βουλή, στις εκλογές ή στον αγώνα;

Με τον λαό και τη νεολαία στη γωνία τίποτε δεν αλλάζει προς το καλύτερο για τα δικαιώματά μας και για τη ζωή μας! Μπορεί να γίνουν ανασχηματισμοί. Μπορεί να βρεθούν και «κάποιοι ένοχοι». Μπορεί να αλλάξουν και κυβερνήσεις. Αλλά όλα αυτά δεν θα γίνονται για να ανατραπεί ή, έστω, να ανακοπεί η βάρβαρη πολιτική! Θα γίνονται για να συνεχιστεί ακόμα πιο άγρια η ίδια πολιτική! Αυτήν την πολιτική υπηρέτησαν αυτοί που έταζαν πως θα αλλάξουν τη ζωή μας «με έναν νόμο και ένα άρθρο». Αυτήν την πολιτική στηρίζουν και όσοι σήμερα καταθέτουν προτάσεις νόμου στη Βουλή για να δείξουν τάχα τη «λύση» στα εργατικά-λαϊκά προβλήματα!

Δεν υπάρχει μια «άλλη πολιτική» που θα έρθει από τις εκλογές! Υπάρχει η δύναμη του μαζικού αγώνα που αντιστέκεται, διεκδικεί και μπορεί να κατακτά νίκες! Αυτόν τον αγώνα δεν θα μας τον ετοιμάσει κανείς. Θα τον χτίσουμε με την πάλη μας οι εργαζόμενοι και η νεολαία. Στα σωματεία και στις γειτονιές. Στις σχολές και στα σχολεία.

Να συνεχίσει ο ξεσηκωμός - Να παλέψουμε ενάντια στην εγκληματική πολιτική!

Με συνελεύσεις, επιτροπές και κάθε μορφής πρωτοβουλίες να δώσουμε συνέχεια και στόχους πάλης στο μεγάλο βήμα της 26/1. Με απεργίες και διαδηλώσεις να παλέψουμε για:

• Αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, συλλογικές συμβάσεις, ανατροπή του νόμου για τον κατώτατο μισθό.
• Πλήρη, ίση και δωρεάν περίθαλψη για όλο τον λαό.
• Δωρεάν σπουδές για όλα τα παιδιά - Κάτω οι διαγραφές, η Τράπεζα Θεμάτων και η ΕΒΕ
• Να πάρουν πίσω τις διώξεις εργαζομένων- Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, την απεργία και τους αγώνες
• Κάτω η αντιαγροτική πολιτική! Οι αγρότες να μείνουν στον τόπο τους και να ζουν από τον κόπο τους!
• Καμιά εμπλοκή της χώρας στον άδικο πόλεμο στην Ουκρανία - Καμιά διευκόλυνση στους φονιάδες - Να κλείσουν οι βάσεις - Έξω από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ - Λευτεριά στην Παλαιστίνη - Αλληλεγγύη και κοινή πάλη με όλους τους λαούς ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.

28/1/2025

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κάτω η αντιαγροτική πολιτική! Νίκη στα μπλόκα της αγροτιάς!

0

Τη γραμμή τη δίνει ο Τσιάρας: Οι κινητοποιήσεις των αγροτών είναι “παρωχημένες” και “επαναστατική γυμναστική” [συνέντευξη του Κ.Τσιάρα στα “Παραπολιτικά” (28/1/2025) από 15:50 και μετά]. Στη συνέχεια παίρνουν τη σκυτάλη διάφοροι “έγκυροι” αναλυτές των συστημικών ΜΜΕ και μιλούν για “μία από τα ίδια”, για “εθιμικές κινητοποιήσεις”,  που έτσι και αλλιώς “επαναλαμβάνονται” κάθε χρόνο τέτοια εποχή κλπ. Λες και στους αγρότες αρέσει “από έθιμο” να ξεσπιτώνονται, να ξοδεύονται, να ταλαιπωρούνται και να ξεπαγιάζουν στα μπλόκα, σε μια κάποια διασταύρωση της εθνικής, καταμεσής στο πουθενά. Λες και δεν βλέπουν ότι και πέρυσι και φέτος τα ίδια συμβαίνουν “και εις Παρισίους” και σε άλλες χώρες της ΕΕ όπου χιλιάδες αγρότες κινητοποιούνται ενάντια στη συμφωνία Mercosur αλλά και ενάντια στις γενικότερες αντιαγροτικές κατευθύνσεις της ΚΑΠ. Δεν είναι λοιπόν από “έθιμο” αλλά είναι τα προβλήματα που ξεσηκώνουν τους αγρότες και “υποκινούν” τις αγροτικές κινητοποιήσεις. Oι αντιαγροτικές πολιτικές κυβέρνησης και ΕΕ είναι που βγάζουν τα τρακτέρ στα μπλόκα.

Φέτος η χρονιά έκλεισε με μεγάλες απώλειες εισοδήματος για τη συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών. Στα περισσότερα προϊόντα είχαμε και μικρές παραγωγές και μειωμένες τιμές. Με δυο λόγια, καταβύθιση του αγροτικού εισοδήματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το βαμβάκι: πρόπερσι  (2022/2023) η μέση παραγωγή ήταν 360 κιλά το στρέμμα, πέρυσι (λόγω Daniel) έπεσε στα 272 κιλά το στρέμμα και φέτος (2024/2025) είναι στα 315 κιλά ανά στρέμμα! Αν εξαιρέσουμε την περσινή χρονιά (που λόγω Daniel τα μεγέθη δεν είναι συγκρίσιμα), φέτος πανελλαδικά η παραγωγή είναι μειωμένη πάνω από 23% σε σχέση με πρόπερσι! Στη Καρδίτσα τα πράγματα είναι χειρότερα: από 398 κιλά το στρέμμα πρόπερσι, φέτος έχουμε 299 κιλά το στρέμμα. Πάνω από 25% μείωση παραγωγής! Και δεν έχουμε μόνο μειωμένη παραγωγή αλλά και μειωμένες τιμές. Φέτος το βαμβάκι πωλήθηκε με 0,45-0,47 ευρώ το κιλό όταν πρόπερσι ήταν πάνω από 0,70 € το κιλό! Και αυτή η άσχημη κατάσταση δεν είναι μόνο στο βαμβάκι αλλά και στο καλαμπόκι, στο σιτάρι, στο κριθάρι κλπ

Κάθε πέρσι και καλύτερα, κάθε φέτος και χειρότερα! Αυτή είναι η πραγματικότητα για χιλιάδες φτωχομεσαίους αγρότες. Μιλάμε για χιλιάδες αγροτικά νοικοκυριά που “μπαίνουν μέσα” από τις καλλιέργειες, που χρόνο με το χρόνο φτωχοποιούνται, που ξωπετάγονται από την παραγωγή, που οδηγούνται στο να εγκαταλείψουν τις καλλιέργειες και τα χωριά τους. Η κυβέρνηση από τη μια “κατανοεί” τα προβλήματα των αγροτών και από την άλλη “σηκώνει τα χέρια” για λύσεις που ξεφεύγουν από τα όρια που βάζει η ΚΑΠ και η ΕΕ. Από τη μια δηλώνουν “ανοιχτοί στο διάλογο” με “διάθεση για συνεργασία και λύσεις” και από την άλλη στέλνουν τα ΜΑΤ στους αγωνιζόμενους αγρότες και στήνουν αγροτοδικεία. Από τη μια μιλάνε για “στήριξη του πρωτογενή τομέα” και από την άλλη ο υπουργός γεωργίας Κ.Τσιάρας όπου βρεθεί και όπου σταθεί μιλάει για “στροφή στις θερμοκηπιακές καλλιέργειες” που σημαίνει παραπέρα καπιταλιστικοποίηση της αγροτικής παραγωγής, εκτόπιση των αυτοαπασχολούμενων παραγωγών και μετατροπή τους σε εργάτες γης-φτηνό εργατικό δυναμικό για τις μεγάλες θερμοκηπιακές μονάδες-επιχειρήσεις που θα στήσουν μεγαλοαγρότες ή/και “επενδυτικά κεφάλαια”.

 

Μέρα με τη μέρα η δυσαρέσκεια, η οργή και η αγανάκτηση των αγροτοκτηνοτρόφων συσσωρεύεται, φουντώνει και αναζητεί δρόμους να εκφραστεί. Παρά την άσχημη κατάσταση του αγροτικού κινήματος, παρά την αποδιοργάνωση, τη διάλυση και την ανυπαρξία αγροτικών συλλόγων, παρά την κυριαρχία λαθεμένων γραμμών και απόψεων που θέλουν μέτρα-ασπιρίνες εντός των πλαισίων της ΚΑΠ και της ΕΕ,  παρά την υπονομευτική δράση αγροτοπατέρων που θέλουν να εξαργυρώσουν τους αγώνες σε παζάρια ώστε να αναδειχτούν “συνομιλητές” του Τσιάρα και της κυβέρνησης... Το είδαμε αυτό και στις περσινές κινητοποιήσεις όπου αντί για συμπόρευση και κοινό μέτωπο των αγροτών με τα άλλα κομμάτια του λαού και της νεολαίας, είχαμε "συμβολικές" κινητοποιήσεις και ξεχωριστούς σχεδιασμούς. Αυτό έγινε και στην AGROTIKA, αυτό και στο συλλαλητήριο της 20 Φλεβάρη στην Αθήνα. Ένας "σχεδιασμένος σχεδιασμός" με διαφορετικές συγκεντρώσεις σε διαφορετικές μέρες και διαφορετικούς τόπους για να μην συνενωθούν οι αγώνες, να μην συνενωθούν οι αντιστάσεις σε ανώτερο επίπεδο, να μην υπάρξει κεντρική αντιπαράθεση με την κυβέρνηση. Για τους μικρούς και μεσαίους αγρότες οι αγώνες παραμένουν μονόδρομος. Αγώνες όχι απλά και μόνο για να “αναδειχτούν” και να “καταγραφούν” τα αγροτικά προβλήματα αλλά για να ανατραπεί η αντιαγροτική πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ. Για να σπάσουν τα δεσμά της ΚΑΠ και της ΕΕ, για έχουν εισόδημα, για να μην ξεκληριστούν, για να παραμείνουν στην παραγωγή και στον τόπο τους. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΕΤΗΠ – Κόντρα στις αδιέξοδες λογικές των κυρίαρχων δυνάμεων, να διεκδικήσουμε μαζικά και συλλογικά τα δικαιώματά μας

0

Ολοκληρώθηκαν οι εκλογές στο ΣΕΤΗΠ στις 21 Νοέμβρη. Η διαδικασία των εκλογών ενός σωματείου, καθώς αποτελεί μια συλλογική διαδικασία του κινήματος, αποτυπώνει τη φάση και κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι εργαζόμενοι του κλάδου στον οποίο αναφέρεται το σωματείο, στο πλαίσιο της γενικότερης κατάστασης του εργατικού κινήματος σήμερα. Μια κατάσταση που βρίσκει τις δυνάμεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού να επιτίθενται με πολύ σκληρούς όρους στους λαούς και τους εργαζόμενους, με το εργατικό κίνημα σε μια φάση αποσυγκρότησης αλλά και κάποια δείγματα ανάτασης και αγώνα. Έτσι και στις εκλογές του ΣΕΤΗΠ, δεν μπορούσε να μην αποτυπωθεί αυτός ο συσχετισμός, ακόμα και στη διαδικασία αυτή καθαυτή.

Πατώντας λοιπόν πάνω σε αυτή την πραγματικότητα, μια σειρά δυνάμεων, με κυρίαρχα την Ταξική Ενότητα (ΚΚΕ-ΠΑΜΕ), νιώθοντας ότι λίγο πολύ δεν έχουν να δώσουν λογαριασμό σε κανέναν, δρουν και κινούνται σαν το σωματείο να αποτελεί ιδιοκτησία τους. Άλλη μια φορά, με πρόσχημα τη μεγαλύτερη συμμετοχή εργαζομένων στις εκλογές, είδαμε κάλπες να περιφέρονται σε όλη την Αττική, οι εκλογές να διαρκούν περίπου 20 ημέρες, μητρώα μελών που δεν κλείνουν ποτέ αλλά παραμένουν ανοιχτά για εγγραφές ακόμα και κατά τη διάρκεια των εκλογών και άλλα.

Το τελευταίο καρφί ήρθε με την (κρυφή από τα μέλη του σωματείου) απόφαση της διοίκησης να γίνουν οι εκλογές ΚΑΙ με ηλεκτρονικές κάλπες, εφαρμόζοντας έτσι τον νόμο Χατζηδάκη και δίνοντας τη δυνατότητα στο κράτος και τους μηχανισμούς του να βάλουν βαθιά τα χέρια τους μέσα στο σωματείο και τις διαδικασίες του. Η ύπαρξη του νόμου Χατζηδάκη είναι δεδομένο πως θα χαρακτηρίζει τις διαδικασίες των σωματείων στο εξής, ο τρόπος όμως με τον οποίο στέκεται κάθε δύναμη, ειδικά δυνάμεις που αναφέρονται στην αριστερά και κυριαρχούν σε σωματεία, έχει σημασία και δείχνει διαθέσεις και κατευθύνσεις. Όπως πριν την ψήφιση του νόμου είχε σημασία ο αποφασιστικός αγώνας για να μην περάσει (ή, αντίθετα, η ακύρωση - «αναβολή» αποφασισμένης απεργιακής κινητοποίησης), όπως μετά την ψήφιση του νόμου είχε σημασία ο αγώνας για την κατάργησή του (ή, αντίθετα, η άρνησή του μέσω της κατεύθυνσης του «να μείνει στα χαρτιά»), έτσι και στη φάση που πρωτο-εφαρμόζεται στις διαδικασίες ενός σωματείου, έχει σημασία ο αγώνας για να μην υποταχτούν τα όργανα των εργαζομένων στις απαιτήσεις του νόμου (ή, αντίθετα, να «δηλώνεται» δήθεν αντίθεση ενώ γίνονται αποδεχτές «σιωπηρά»). Στη συγκεκριμένη περίπτωση, λοιπόν, η διοίκηση του σωματείου ήρθε να εφαρμόσει τον νόμο Χατζηδάκη κατά γράμμα (ανεξάρτητα αν επιχείρησε να «εξαπατήσει το σύστημα» με φαεινές και τρικ), την ώρα που πλήθος σωματείων εξακολουθούν να κάνουν εκλογές με αποκλειστικά φυσική παρουσία.

Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα, η ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ αποφάσισε να απέχει από τη διαδικασία νομιμοποίησης του νόμου Χατζηδάκη, προβάλλοντας έτσι την ανάγκη, ταυτόχρονα με τη μάχη ενίσχυσης της συλλογικής πάλης των εργαζομένων μέσω του σωματείου, της πάλης για την κατάργηση του νόμου και όλων των αντεργατικών πτυχών του. Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, παρά την απόφασή της για αποχή από τις εκλογές, δεν «έμεινε σπίτι της». Με ουσιαστικές παρεμβάσεις σε χώρους εργασίας, καθώς και με παρεμβάσεις στα μέρη που βρίσκονταν οι κάλπες, προσπάθησε να αναδείξει την ανάγκη συσπείρωσης στα συλλογικά όργανα πάλης, την ανάγκη ουσιαστικής λειτουργίας τους, καθώς επίσης και την ανάγκη μαζικοποίησης της απεργίας στις 20 του Νοέμβρη, που συνέπεσε με την περίοδο. Ενημέρωνε τους συναδέλφους για τους όρους διεξαγωγής των εκλογών και την παγίδα της εφαρμογής του νόμου. Ανέδειξε την ανάγκη αγώνα ανατροπής του νόμου Χατζηδάκη και όλων των αντεργατικών-αντισυνδικαλιστικών του διατάξεων, για την ουσιαστική ύπαρξη των σωματείων ως όργανα πάλης, όπλα στα χέρια των εργαζομένων, ανεξάρτητα από κρατικούς και εργοδοτικούς μηχανισμούς.

Απείχαμε από τις εκλογές γιατί θέλουμε σωματείο όπλο των εργαζομένων κι όχι φερέφωνο του κράτους και των εργοδοτών. Απείχαμε γιατί θέλουμε να υπηρετήσουμε την κατεύθυνση της υπεράσπισης της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης και της απεργίας. Απείχαμε γιατί θέλουμε να υπηρετήσουμε τον δρόμο της συσπείρωσης δυνάμεων και της διεκδίκησης, που μπορεί να φέρει τους εργαζόμενους στο προσκήνιο του αγώνα και να τους δώσει τη δυνατότητα να πετύχουν νίκες στο σήμερα.

Η αποχή από τις εκλογές ήταν συνεπώς μια ΘΕΣΗ ΜΑΧΗΣ και όχι μια θέση αδράνειας, που παλεύτηκε μέσα στους ίδιους τους εργαζόμενους του κλάδου. Ήταν μια θέση ενίσχυσης του σωματείου και των διαδικασιών του, μια θέση η οποία βάζει στο προσκήνιο τους εργαζόμενους για να αγωνιστούν και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Τελικά ήταν η μόνη θέση που μπορούσε να πάει κόντρα στον νόμο Χατζηδάκη και τις προδιαγραφές του.

Αντίθετα, θα πρέπει να προβληματιστούν οι δυνάμεις εκείνες που είχαν δεσμευτεί να μην αφήσουν τον νόμο Χατζηδάκη να εφαρμοστεί στα σωματεία, αλλά συμμετείχαν κανονικά στη διαδικασία νομιμοποίησης αυτού που καταγγέλλουν.

Οι εργαζόμενοι στις τηλεπικοινωνίες και την πληροφορική, όπως και όλοι οι εργαζόμενοι, έχουμε μπροστά μας μια περίοδο έντασης της επίθεσης από τη μεριά κυβέρνησης και κεφαλαίου. Μέρος και αναγκαίο συμπλήρωμα αυτής της αντεργατικής πολιτικής είναι το χτύπημα στο δικαίωμα στον ελεύθερο και ανεξάρτητο από το κράτος συνδικαλισμό. Οι συνδικαλιστικές διώξεις, οι εκδικητικές απολύσεις, το σύρσιμο σωματείων στα δικαστήρια, αναδεικνύουν την αποφασιστικότητα των αντιπάλων μας. Για να διεκδικήσουμε καλύτερους όρους, πρέπει να συγκροτήσουμε τις δικές μας δυνάμεις με την ίδια αποφασιστικότητα και να υπερασπιστούμε τόσο τα εργασιακά όσο και τα συνδικαλιστικά, και συνολικά δημοκρατικά, μας δικαιώματα.

http://taxikiporeia.blogspot.com/ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ανάγκη του λαού μας και των λαών η Συνάντηση στις 22-23 Φλεβάρη

0

 Νίκος Παπαβασιλείου*

Η ορκωμοσία και η ομιλία Τραμπ, τα δεκάδες εκτελεστικά του διατάγματα της πρώτης ώρας της διοίκησής του, οι διακηρύξεις του για τον Παναμά, το Μεξικό, τη Γριλανδία, τον Καναδά ξεσήκωσαν δικαιολογημένα παγκόσμια αναστάτωση. Τα δημοσιογραφικά κλισέ («τέλος εποχής» κ.λπ.), οι ανήσυχες αναλύσεις, οι προβληματισμοί για τις εξελίξεις κατέκλυσαν τα ειδησεογραφικά μέσα.

Μόλις τον περασμένο Νοέμβρη, μετά την εκτόξευση των αμερικανικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς από την Ουκρανία στη Ρωσία και την απάντηση της δεύτερης με τον υπερηχητικό πύραυλο «Ορέσνικ» στην Ντνίπρο της Ουκρανίας, είχε επικρατήσει μια ανάλογη κατάσταση. Οι τίτλοι των ναυαρχίδων της παγκόσμιας -ηλεκτρονικής και έντυπης- ειδησεογραφίας μιλούσαν ευθέως όχι απλώς για «αχαρτογράφητα νερά», αλλά για τον κίνδυνο ενός επερχόμενου Γ' Παγκόσμιου Πολέμου.

Το δίμηνο ανάμεσα στον Νοέμβρη και την ορκωμοσία Τραμπ ήταν καθημερινά γεμάτο με γεγονότα και εξελίξεις. Πιο «χαμηλής» κλίμακας από την πυραυλική κρίση του Νοέμβρη και λιγότερο «κεντρικά» από τις εξαγγελίες Τραμπ, αλλά ωστόσο μεγάλου βάρους και οπωσδήποτε ενταγμένα στην ίδια τροχιά. Την τροχιά της κρίσης και των άγριων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που αναζητούν διέξοδο σε έναν «άλλο κόσμο». Σε μια άλλη μοιρασιά του κόσμου. Γιατί η «πολυπολικότητα» και η αμφισβήτηση για το αν ο «πρώτος» (ΗΠΑ) είναι αρκετά πρώτος και για το ποια θέση έχουν οι άλλοι μπλοκάρει το σύστημα του κέρδους και της εκμετάλλευσης. Γι' αυτό δυνάστες και κυρίαρχοι αναζητούν τη λύση εκεί που πάντα την αναζητούσε αυτό το σύστημα. Στον πόλεμο. Στον μεγάλο πόλεμο που θα μοιράσει ξανά ολόκληρο τον κόσμο.

Σε κάθε περίπτωση, όπως και να αντιλαμβάνεται ο καθένας τις εξελίξεις, το αίμα, η αγριότητα, η εξαθλίωση των λαών είναι τα αδιαμφισβήτητα στοιχεία τους. Και όπως και αν τα εκτιμήσει κανείς, είναι επίσης αναμφίβολο πως η κατάσταση αυτή διαρκώς φορτώνει. Το ερώτημα συνεπώς είναι «τι περιμένουμε;» Το νέο μεγάλο γεγονός που θα προκαλέσει την επόμενη πλημμυρίδα παγκόσμιων τίτλων που θα «ενημερώνουν» για την πολεμική τροχιά των εξελίξεων στον πλανήτη;

Αντιιμπεριαλιστική Αντιπολεμική Διεθνιστική Συνάντηση είναι ο τίτλος των πολιτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων που διοργανώνει το ΚΚΕ(μ-λ) στις 22-23 Φλεβάρη στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Η «Συνάντηση» είναι η πρώτη βασική ανάγκη, η πρώτη έλλειψη που χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε. Γιατί είναι αδιανόητο οι λαοί και οι εργάτες, που είναι ήδη θύματα με πολλούς τρόπους των εξελίξεων, να μη συζητούν για αυτές, να μην αποφασίζουν να παλέψουν ενάντια σε αυτές.

Ο πλανήτης δεν «ανήκει» στους δυνάστες και στους κυρίαρχους. Οι λαοί και οι εργάτες δεν είναι «ένοικοι» του πλανήτη και αναλώσιμοι στα συμφέροντα των «ιδιοκτητών» του. Δεν μπορεί να είναι θεατές στη βαρβαρότητα που προετοιμάζει τον μεγάλο όλεθρο. Δεν μπορεί να παρακολουθούν τις απαντήσεις και τις ανταπαντήσεις που κλιμακώνουν τους κινδύνους και να εύχονται τη νίκη της μιας ή της άλλης πλευράς σε ένα σφαγείο των δικαιωμάτων τους και της ζωής τους. Οι εργάτες και οι λαοί χρειάζονται και μπορούν να κερδίσουν τον δικό τους λεύτερο κόσμο!

Γι' αυτό η «Συνάντηση» δεν στοιχίζεται πίσω από κανέναν δυνάστη και εκμεταλλευτή. Είναι ενάντια σε κάθε ιμπεριαλιστή, σε κάθε «προστάτη» και ενάντια στον άδικο πόλεμο των ανταγωνισμών τους. Είναι με τους λαούς και τα δίκια τους, επιδιώκει να αναδείξει τις αστείρευτες δυνάμεις που έχει η ενότητα της κοινής πάλης τους. Γι' αυτό είναι διεθνιστική και φιλοξενεί κόμματα και οργανώσεις από την Αμερική, την Ασία και την Ευρώπη.

Να «υποδεχτούμε» λοιπόν μαζικά και αγωνιστικά αυτές τις δυνάμεις και να «συναντηθεί» ο λαός και η νεολαία της χώρας μας με τους λαούς αυτών των χωρών! Να ανταλλάξουμε εκτιμήσεις και προτάσεις πάλης, να συνδέσουμε την προοπτική μας με την αισιοδοξία και τη δύναμη του κοινού αγώνα. Να τραγουδήσουμε και να γιορτάσουμε όλοι μαζί με την πεποίθηση πως αυτό το βήμα μπορεί να είναι ένα σπουδαίο βήμα. Για τη συγκρότηση του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος στη χώρα μας που είναι προπύργιο των μεγάλων φονιάδων του πλανήτη. Για το Μέτωπο Πάλης των Λαών, που είναι ανάγκη ζωής των εργατικών-λαϊκών μαζών παντού στον κόσμο.

* Στέλεχος του ΚΚΕ(μ-λ)

από https://www.efsyn.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ