Ήταν ένα απόγευμα γεμάτο ζωντανές μνήμες και συγκίνηση, μια μέρα τιμής για τον Στάθη Κωνσταντόπουλο, τον σύντροφο που μας άφησε πριν από έναν χρόνο και που εξακολουθεί, ακόμα και «απών», να γεμίζει το χώρο της εκδήλωσης, τους δρόμους και τις πλατείες όπου βάδισε, αγωνίστηκε, έζησε και πάλεψε για το δίκιο της εργατικής τάξης.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 20 Ιουνίου στις 8:00 μμ στην Πλατεία Δημαρχείου Υμηττού.
Το ΚΚΕ(μ-λ) θα διοργανώσει την Παρασκευή 20 Ιουνίου εκδήλωση για τον ένα χρόνο από τον θάνατο του συντρόφου Στάθη Κωνσταντόπουλο. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην πλατεία έξω από το δημαρχείο του Υμηττού στις 19:00.
Μπορείτε να δείτε τις ομιλίες από την πολιτική κηδεία του συντρόφου Στάθη Κωνσταντόπουλου που πραγματοποιήθηκε το Σαββάτο 8 Ιούνη στο νεκροταφείο της Δάφνης:
Το μεσημέρι του Σαββάτου 8 Ιούνη, έγινε η πολιτική κηδεία του συντρόφου μας Στάθη Κωνσταντόπουλου, στο νεκροταφείο της Δάφνης. Ήταν όλοι εκεί. Όπως τους ανέφερε ο σ. Γιάννης Βάρλας, στο άνοιγμα της εκδήλωσης Τιμής. Παλιοί και νέοι σύντροφοι από όλη την Ελλάδα. Συναγωνιστές από τις γειτονιές και τους χώρους δουλειάς. Εκπρόσωποι οργανώσεων της Αριστεράς, οι σύντροφοι Τούρκοι από το αδελφό κόμμα, το TKP/ML. Η οικογένεια, οι φίλοι.
Ο σ. Κώστας Μπεκιάρης εκφώνησε τον επικήδειο εκ μέρους του ΚΟ του ΚΚΕ(μ-λ). Μίλησε για τον Στάθη μας, τον σύντροφό μας, τον εργάτη, τον λαϊκό αγωνιστή, τον μεγάλο κομμουνιστή, μαρξιστή-λενινιστή. Για τον τόπο απ’ όπου ξεκίνησε, την αγαπημένη του Καναλουπού, για την ένταξή του στο κίνημα, για την ξενιτιά στον Καναδά. Για τη συμπόρευσή του με τον αξέχαστο αδελφό του, σύντροφό μας Γρηγόρη Κωνσταντόπουλο. Και πάνω απ’ όλα, για την τεράστια συμβολή του στην επαναστατική υπόθεση και την ανάπτυξη της Οργάνωσής μας, του ΚΚΕ(μ-λ). Για το δυσαναπλήρωτο κενό που αφήνει σε όλους τους συντρόφους, μικρούς και μεγαλύτερους, σε κάθε αγωνιστή που συνάντησε στο διάβα του και του έδωσε πνοή στη ζωή και την πάλη του.
Η σ. Μυρτώ Παπακώστα από τους Δρόμους Αντίστασης Δάφνης-Υμηττού, μίλησε για τον αγαπημένο μας σύντροφο, την αποφασιστικότητά του και την αγωνία του για την ανάπτυξη πλατιών σχημάτων στις Ανατολικές συνοικίες. Οι ΛΑΚ Υμηττού, οι Δρόμοι Αντίστασης, το Στέκι Απέναντι, στη Δάφνη. Όλα με τη σφραγίδα του συντρόφου Στάθη, με το μεράκι του και την αγωνιστική του συμβολή.
Ο σ. Αντώνης Αποστολάκης, εκ μέρους της Ταξικής Πορείας, μίλησε για τον εργάτη αγωνιστή, για τη συμβολή του συντρόφου μας και στην εργατική δουλειά, για τη σχέση που ανέπτυσσε με τον εργατόκοσμο, για την εμπλοκή του σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα.
Από το μικρόφωνο διαβάστηκε στη συνέχεια ο αποχαιρετισμός που έστειλε ο σ. Βασίλης Σαμαράς και δημοσιεύεται στο τελευταίο φύλλο της Προλεταριακής Σημαίας.
Οι Τούρκοι σύντροφοι από το TKP/ML απεύθυναν τον δικό τους αποχαιρετισμό και ακολούθησαν από τις ελληνικές οργανώσεις ο Σταύρος Τζωρτζιώτης εκ μέρους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΝΑΡ, ο Σάββας Μιχαήλ από το ΕΕΚ, ο Χρήστος Κάτσικας από το Μ-Λ ΚΚΕ και ο Σωφρώνης Παπαδόπουλος από την ΟΚΔΕ.
Τέλος, το λόγο πήρε η αδελφή του Στάθη, Μάτα, απευθυνόμενη εκ μέρους της οικογένειας στην Οργάνωση και τους συντρόφους του αγαπημένου της αδελφού.
Με υψωμένες τις γροθιές, τραγουδήσαμε την Διεθνή και πορευτήκαμε προς το σημείο της ταφής.
Ήταν όλες οι καρδιές σφιγμένες. Είχαν όλοι έναν κόμπο στο λαιμό. Οι φωνές έσπαγαν στο μικρόφωνο. Ο ένας σύντροφος αγκάλιαζε σφιχτά τον άλλον, μικροί και μεγάλοι, νέοι και παλιότεροι. Γιατί τέτοια επίδραση είχε ο σύντροφός μας ο Στάθης, σε όλους μας. Από τη νεολαία που υπεραγαπούσε, μέχρι τους παλιότερους συντρόφους, με τους οποίους βάδισε όλα αυτά τα χρόνια. Όλοι με τον ίδιο μεγάλο πόνο αποχαιρέτησαν τον Στάθη μας, σήμερα. Γιατί τέτοιος μεγάλος πόνος, τέτοια μεγάλη απώλεια είναι ο χαμός τέτοιων ανθρώπων, τέτοιων κομμουνιστών. Αλλά παραμένει και μεγάλη παρακαταθήκη για το μέλλον, φωτίζει τους αγώνες που θα έρθουν, εμπνέει την πάλη μας ενάντια στον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό, ενάντια στη φτώχεια, την καταπίεση και την εκμετάλλευση, για την Ανεξαρτησία και τον Σοσιαλισμό! ΑΘΑΝΑΤΟΣ!
 |
| Σταύρος Τζωρτζιώτης ΝΑΡ -ΑΝΤΑΡΣΥΑ |
 |
| Σάββας Μιχαήλ - ΕΕΚ |
 |
| Χρήστος Κάτσικας Μ-Λ ΚΚΕ |
 |
| Σωφρώνης Παπαδόπουλος ΟΚΔΕ |
«Άπαρτο κάστρο» ήταν η ζωή του συντρόφου μας Στάθη Κωνσταντόπουλου!
Με οδύνη ανακοινώνουμε ότι σήμερα, νωρίς το πρωί, έφυγε από τη ζωή ο σύντροφός μας Στάθης Κωνσταντόπουλος! Έφυγε ένας μεγάλος μαχητής των πιο σπουδαίων και αναγκαίων για την κοινωνική πλειοψηφία ιδανικών. Γι’ αυτό, μέσα στον πνιγμό της θλίψης μας, ξέρουμε πως κι αυτή την ώρα μόνο με τα συνθήματα και τα τραγούδια της ζωής και του κόκκινου αγώνα μπορούμε να μιλήσουμε γι αυτόν!
Ο Στάθης Κωνσταντόπουλος γεννήθηκε το 1950 στην Πλάτη της Μεσσηνίας, ένα από τα πέντε παιδιά μιας φτωχής αγροτικής οικογένειας. Στις αρχές του 1970 μετανάστευσε στον Καναδά όπου εντάχθηκε και αγωνίστηκε στις γραμμές του ΑΜΕΕ. Με τη μεταπολίτευση επιστρέφει στην Ελλάδα μαζί με τον αδελφό του, τον αξέχαστο και πολυαγαπημένο σύντροφό μας Γρηγόρη. Από τότε και μέχρι την τελευταία του στιγμή αφιερώνει τη ζωή του στην πάλη για τα δίκια των πολλών, για την ανασυγκρότηση του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ(μ-λ).
Από το 1974 ως το 1980 πρωτοστατεί και αναδείχνεται λαϊκός αγωνιστής πρώτης γραμμής στις μεγάλες μάχες της περιόδου, στις Ανατολικές Συνοικίες της Αθήνας, που αποτέλεσαν το κύριο πεδίο της πάλης του σε όλη τη ζωή του. Την περίοδο 1980-82 στέκεται απέναντι στον διαλυτισμό που επικρατεί στις γραμμές του ΚΚΕ(μ-λ). Από τον Ιούνη του 1982 αναδείχνεται σε βασικό στέλεχος στήριξης της ανασυγκρότησης της Οργάνωσης στην Αθήνα, ενώ εκλέγεται για δεκαετίες μέλος του Καθοδηγητικού Οργάνου του ΚΚΕ(μ-λ).
Σε όλα τα επόμενα χρόνια, αδιάλειπτα, ο Στάθης ήταν παντού η υψωμένη γροθιά της πρώτης γραμμής των απεργιακών, των αντιιμπεριαλιστικών, όλων των λαϊκών αγώνων. Ήταν σύμβολο και κινητήρια δύναμη για όλους τους συντρόφους μας, αλλά η εμβέλειά του έφτανε πολύ πιο μακριά. Είχε την εκτίμηση και τον σεβασμό αγωνιστών της Αριστεράς από όλους τους πολιτικούς χώρους. Είχε την αγάπη, ακόμα και τον θαυμασμό, εκατοντάδων λαϊκών ανθρώπων, που θεωρούσαν προνόμιο τη φιλική, πολιτική, συναγωνιστική σχέση που ο Στάθης είχε μαζί τους. Αυτό καταγραφόταν στα εκλογικά αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών. Αυτό καταγράφτηκε στις δύο δημοτικές εκλογές στις αρχές του 2000 που ο Στάθης ήταν επικεφαλής του συνδυασμού της Λαϊκής Αγωνιστικής Κίνησης στον Υμηττό και στις δημοτικές εκλογές του 2019 που ήταν επικεφαλής του συνδυασμού Δρόμοι Αντίστασης στο δήμο Δάφνης-Υμηττού.
Αλλά το πείσμα του, η ζωντάνια του, τα ατελείωτα πειράγματά του, ακόμα και οι φάρσες του, δεν μπορούν να καταγραφούν σε κανένα εκλογικό αποτέλεσμα. Αυτά αποτελούν υλικό μιας πολύ ξεχωριστής ζωής, όπως ο Στάθης ήξερε να την ζει με όλους. Με τους συντρόφους του, και ιδιαίτερα τους νέους, για τους οποίους είχε μεγάλη και μόνιμη έγνοια. Με τους αναρίθμητους συναγωνιστές και τους φίλους του, παντού. Από τη δουλειά του στου Ρέντη και τις πιάτσες των οικοδόμων τους οποίους καθοδηγούσε με απαράμιλλη ταξική διορατικότητα, μέχρι τις πλατείες της γειτονιάς του στη Δάφνη, στον Υμηττό και σε όλη την περιοχή των Ανατολικών Συνοικιών.
Ο Στάθης επέμενε πάντα να τιμούμε μαζικά και αγωνιστικά την επέτειο της μάχης στο «Κάστρο του Υμηττού». Επέμενε να προβάλλουμε την αξία της, τη σημασία που αυτή έχει στις σημερινές συνθήκες που η εργατική τάξη, ο λαός και η νεολαία χρειάζεται να συγκροτήσουν τα δικά τους «άπαρτα κάστρα». Αυτή είναι η παρακαταθήκη του Στάθη Κωνσταντόπουλου, που έκανε την ίδια του τη ζωή ένα Άπαρτο Κάστρο! Που μόλις λίγες μέρες πριν το θάνατό του έφερνε λεφτά από τα κουπόνια της 10ης Συνδιάσκεψης και συνέβαλλε στις διαδικασίες της.
Η παρακαταθήκη του Στάθη Κωνσταντόπουλου είναι χρέος και ευθύνη για την Οργάνωσή μας που οφείλουμε να την τιμήσουμε αγωνιζόμενοι μέσα στον λαό και με τον λαό, που με συνέπεια και ακατάβλητη δύναμη υπηρέτησε ο σύντροφός μας!
Τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια στη συντρόφισσα της ζωής του Άντυ, στα παιδιά του, τον Ευγένη και τον Κώστα, στις λατρεμένες του εγγονούλες και τις αδελφές του.
Ο τόπος και ο χρόνος της πολιτικής κηδείας του συντρόφου μας θα ανακοινωθούν τις επόμενες ώρες.
Στο στέκι «Απέναντι» (Μιλτιάδου 3, Δάφνη), που άνοιξε και λειτούργησε χάρη στο μεράκι και την επιμονή του συντρόφου μας Στάθη, φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι θα συγκεντρώνονται για να τιμήσουν τη μνήμη του τις επόμενες μέρες μετά τις 7:00 το απόγευμα.
Το Καθοδηγητικό Όργανο του ΚΚΕ(μ-λ)
Αθήνα 4-6-2024
ΜΕ ΤΗΝ ΓΡΟΘΙΑ ΥΨΩΜΕΝΗ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΒΑΔΙΣΕΣ!
Την Τρίτη 4 Ιουνίου ο σύντροφος μας Στάθης Κωνσταντόπουλος έφυγε από τη ζωή! Η απώλεια του συντρόφου Στάθη αποτελεί πλήγμα για κάθε αγωνιστή και αγωνίστρια του κινήματος.
Ο σύντροφος Στάθης είχε την μοναδική ικανότητα να αφήνει το στίγμα του από όπου περνούσε. Από την Πλάτη της Μεσσηνίας, στα χρόνια που πέρασε στον Καναδά, στην δουλειά του στον Ρέντη μέχρι την Δάφνη και τον Υμηττό αλλά και συνολικά την περιοχή των Ανατολικών συνοικιών δεν άφηνε ποτέ κανέναν «ήσυχο». Έχτιζε συνεχώς σχέσεις με λαϊκούς ανθρώπους και πάλευε σε αυτές, με τρομερή επιμονή, την κατεύθυνση του αγώνα και του κινήματος. Ήταν αναγνωρίσιμος όπου βρίσκονταν και μπορούμε πραγματικά να πούμε ότι ακόμα και σήμερα επηρέαζε εκατοντάδες ανθρώπους γύρω του.
Η πολιτική του διαδρομή από την ένταξη του στο ΑΜΕΕ μέχρι την οργάνωση του ΚΚΕ(μ-λ) είναι μια διαδρομή γεμάτη με αγώνες, πάλη και συνεισφορά στην υπόθεση της ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού-επαναστατικού-εργατικού κινήματος. Μπορούμε με συγκίνηση να πούμε ότι η συγκρότηση της δημοτικής κίνησης «ΔΡΟΜΟΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ – Απέναντι στο κατεστημένο τους» -της οποίας ο σύντροφος Στάθης ήταν επικεφαλής- αλλά και η συγκρότηση του σχήματος των «Δρόμων Αντίστασης στη Δάφνη και στον Υμηττό» δεν θα είχαν την φυσιογνωμία που έχουν σήμερα χωρίς την καθοριστική συνεισφορά του συντρόφου!
Οι προσπάθειες του σχήματος μας να παίξει ρόλο στα γεγονότα της περιοχής, όπως η μετατροπή της ΠΥΡΚΑΛ σε «κυβερνητικό πάρκο», η ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού, η επιβολή προστίμων σε δημοτικά σχήματα, η εργασιακή βαρβαρότητα που χαρακτήριζε τις εργασιακές σχέσεις των υπαλλήλων των Δήμων αποτελούν μια μικρή μόνο εικόνα από την αταλάντευτη τάση του συντρόφου να παρεμβαίνουμε και να αναδεικνύουμε την κατεύθυνση του κινήματος και του αγώνα όπου «βρεθούμε και σταθούμε»!
Οι τοποθετήσεις του συντρόφου στα ανοιχτά μας σχήματα αλλά και η στάση του στις παρεμβάσεις μας και τις κινητοποιήσεις αποτελούσε «σχολείο» για κάθε έναν από εμάς! Ο σύντροφος Στάθης μας μάθαινε να εμπιστευόμαστε τις δυνάμεις που έχει τούτος εδώ ο λαός. Να αντιπαρατεθόμαστε συνεχώς με τις αντιλήψεις που θέλουν να υποβαθμίσουν τον ρόλο του αγώνα και του κινήματος. Μας έβαζε συνεχώς το «μικρόβιο» για να αναζητούμε ρόλο στις περιοχές που παρεμβαίναμε και ποτέ να μην επαναπαυόμαστε!
Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ την χαρά και την συγκίνηση που ένοιωθε ο σύντροφος μας κάθε φορά που τιμούσαμε την επέτειο της μάχης στο «Κάστρο του Υμηττού»! Ποτέ δεν την αντιμετώπιζε ως μια καθαρά «ιστορική» αναδρομή. Αλλά έβαζε πάντα τα δυνατά του ώστε εκείνη την ημέρα οι δρόμοι του Υμηττού να γεμίσουν με κόκκινες σημαίες και με συνθήματα που θα αναδεικνύουν τον δρόμο που πρέπει να βαδίζει η εργατική τάξη, ο λαός και η νεολαία για να γίνουν αφέντες στον τόπο τους.
Ο σύντροφος Στάθης βάδισε σε όλη του την ζωή έναν δρόμο με την γροθιά του συνεχώς υψωμένη! Σαν Δρόμοι Αντίστασης πιστεύουμε ότι ο μοναδικός τρόπος για να τιμήσουμε πραγματικά την μνήμη του είναι να προσπαθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις να βαδίσουμε τον δρόμο που χάραξε! Να ξεχυθούμε στους δρόμους και στις γειτονιές μας και να υπηρετήσουμε την κατεύθυνση του αγώνα!
Ευχόμαστε συλλυπητήρια στην γυναίκα του, τις αδελφές του, τα παιδιά του και τα εγγόνια του.
Οι «Δρόμοι Αντίστασης στη Δάφνη και τον Υμηττό» θα βρεθούμε στην πολιτική κηδεία του συντρόφου μας Στάθη Κωνσταντόπουλου που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 8 Ιούνη, στις 11:00 π.μ., στο Νεκροταφείο Δάφνης για να τον αποχαιρετήσουμε για τελευταία φορά.
Ο Στάθης ήταν και αδελφός του συντρόφου Γρηγόρη Κωνσταντόπουλου, που ήταν επίτιμο μέλος του κόμματός μας του TKP/ML και ένα από τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ(μ-λ) και πέρασε στην αθανασία στις 23 Γενάρη 2017. Ο σύντροφος Στάθης ήταν στην πρώτη γραμμή της πάλης για τον κομμουνισμό από νεαρή ηλικία. Το 1967, κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος, γνωστού ως η Χούντα των Συνταγματαρχών, αναγκάστηκε να ζήσει εξόριστος στον Καναδά με τον αδελφό του Γρηγόρη και το 1974 επέστρεψαν στη χώρα τους. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, ως ένας από τους μαθητές της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης, αφιερώθηκε γρήγορα στην ανάπτυξη της επαναστατικής πάλης στη νεολαία.
Είναι από αυτούς που κατέβαλαν προσπάθειες για την συγκρότηση του ΚΚΕ(μ-λ), το κόμμα που είναι ο εκπρόσωπος της πάλης για τον κομμουνισμό στην Ελλάδα. Συνέβαλε στον αγώνα για τον κομμουνισμό όντας ένα από τα ηγετικά στελέχη του κόμματός του για πολλά χρόνια. Ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή των δραστηριοτήτων του κόμματός του στην περιοχή της Ανατολικής Αθήνας και το έργο του είχε αντίκτυπο σε ένα ευρύ φάσμα του λαού. Με αυτές τις δραστηριότητες, κέρδισε μεγάλο σεβασμό όχι μόνο μέσα στο ίδιο του το κόμμα, αλλά και στα άλλα επαναστατικά κινήματα.
Ως επαναστάτης που αγαπήθηκε και ακολουθήθηκε από το λαό, είχε μια στενή σχέση με τους συντρόφους από το κόμμα μας το TKP/ML. Παρά την κατάσταση της υγείας του και την ηλικία του, ποτέ δεν έλειψε από τα πεδία του αγώνα και τους δρόμους. Συμμετείχε στην κοινή εκδήλωση της 1ης Μαΐου που διοργανώθηκε από το TKP/ML και το YKP(m-l) μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, ούτε για μια στιγμή, ακόμη και στην τελευταία περίοδο της ζωής του, δεν έχασε τον ενθουσιασμό του για την προώθηση του αγώνα για την επανάσταση και τον κομμουνισμό.
Παρά την αντιδραστική αντίθεση της τουρκικής και της ελληνικής άρχουσας τάξης και τις πολιτικές σοβινισμού και εχθρότητας που επέβαλαν στο λαό, είχε επίγνωση της αναγκαιότητας οικοδόμησης μιας γέφυρας μεταξύ των δύο λαών για την πάλη για τον κομμουνισμό, όπου βρίσκονται τα πραγματικά συμφέροντά τους. Αγωνίστηκε για την ενίσχυση της αδελφοσύνης μεταξύ του ΚΚΕ(μ-λ) και του κόμματός μας TKP/ML και για τη μετατροπή αυτής της αδελφότητας σε κοινό αγώνα των λαών. Με επίγνωση αυτού του διεθνούς καθήκοντος, πήρε μέρος σε όλες τις δραστηριότητες του ΚΚΕ(μ-λ), του κόμματος που είναι ο εκπρόσωπος του ελληνικού προλεταριάτου.
Το γεγονός ότι αφιέρωσε τη ζωή του σε αυτή την υπόθεση κάτω από τις συσσωρευμένες επιθέσεις στην ταξική πάλη, χωρίς να παραιτηθεί και να απελπιστεί παρ’ όλες τις δυσκολίες, είναι μια απόδειξη του βαθμού στον οποίο αφομοίωσε την πάλη του προλεταριάτου για τον κομμουνισμό.
Η αφοσίωση του συντρόφου Στάθη στην υπόθεση της επανάστασης και του κομμουνισμού, η επιμονή και ο ενθουσιασμός του στον αγώνα του μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του είναι παράδειγμα για εμάς. Αναλαμβάνουμε την υπεράσπιση της σημαίας που μετέφερε και συνεχίζουμε με τον ίδιο ενθουσιασμό τον αγώνα για τον κομμουνισμό.
Είμαστε βαθιά λυπημένοι για το θάνατο του συντρόφου Στάθη και εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στο αδελφό μας κόμμα ΚΚΕ(μ-λ), στους συντρόφους του και στην οικογένειά του.
TKP/ML
Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας/Μαρξιστικό-Λενινιστικό
Ιούνιος 2024
Με οδύνη και θλίψη πληροφορηθήκαμε το θάνατο του συντρόφου Στάθη Κωνσταντόπουλο, τα ξημερώματα της Τρίτης 4 Ιουνίου. Ο σ. Στάθης Κωνσταντόπουλος γεννήθηκε το 1950 στην Πλάτη της Μεσσηνίας, ήταν μέλος μιας φτωχής πολυμελούς αγροτικής οικογένειας, και αδελφός του αξέχαστου συντρόφου Γρηγόρη που έφυγε από κοντά μας το Γενάρη του 2017. Ο σύντροφος Στάθης όπως και ο αδελφός τους Γρηγόρης από νωρίς δέθηκαν με τις ιδέες του εργατικού κινήματος και του κομμουνισμού και πάντοτε και σε όλη τους τη ζωή τις υπηρέτησαν με πίστη και αφοσίωση μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ(μ-λ). Την περίοδο 1980-82 έπαιξε σημαντικό ρόλο ξεπέρασμα της κρίσης και στη διατήρηση του ΚΚΕ(μ-λ). Ήταν μέλος της ηγεσίας του για πολλά χρόνια.
Η ΟΚΔΕ έχει πολλούς κοινούς αγώνες με το σ. Στάθη Κωνσταντόπουλο. Ήταν ένας λαϊκός αγωνιστής, συντροφικός, αλληλέγγυος κομμουνιστής, έτοιμος πάντα να προσφέρει βοήθεια σε όποιον είχε ανάγκη, πάντα από τη πρώτη γραμμή των κοινωνικών, λαϊκών αγώνων. Η ΟΚΔΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στους συντρόφους και φίλους του και βέβαια στη πολιτική του οικογένεια το ΚΚΕ (μ-λ).
Καλό ταξίδι σύντροφε Στάθη
Για το θάνατο του Στάθη Κωνσταντόπουλου
Έφυγε από τη ζωή στις 4/6/2024 σε ηλικία 74 χρόνων ο Στάθης Κωνσταντόπουλος στέλεχος του ΚΚΕ μ-λ και επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Δρόμοι Αντίστασης» στο δήμο Δάφνης-Υμηττού.
Όταν το 1994 συγκροτήσαμε την Αριστερή Παρέμβαση Βύρωνα ήμασταν μαζί σε αυτή την προσπάθεια με το Στάθη και στα ιδρυτικά μέλη ήταν και αξέχαστος αδελφός του Γρηγόρης. Στη συνέχεια ο Στάθης, που κατοικούσε στην περιοχή του Υμηττού, συμμετείχε στην ίδρυση της Λαϊκής Αγωνιστικής Κίνησης Υμηττού και ως επικεφαλής της συμμετείχε στις δημοτικές εκλογές, όπως και στην μετεξέλιξη της ως «Δρόμοι Αντίστασης» στο δήμο Δάφνης-Υμηττού.
Μαζί με το Στάθη βρεθήκαμε στους αγώνες του εργατικού και λαϊκού κινήματος και στις πρόσφατες κινητοποιήσεις και παρεμβάσεις στο δημοτικό συμβούλιο Δάφνης-Υμηττού ενάντια στην κατασκευή Υπουργούπολης στην ΠΥΡΚΑΛ.
Ο Στάθης ήταν αγωνιστής της κομμουνιστικής αριστεράς και της εργατικής τάξης, ένας συνεπής, τίμιος και μαχητικός άνθρωπος.
Εκφράζουμε τα βαθιά μας συλλυπητήρια στους οικείους του, τα μέλη της πολιτικής του οργάνωσης και τα μέλη της δημοτικής του παράταξης.
Η κηδεία του Στάθη θα γίνει το Σάββατο 8/6 στις 11 πμ. στο Νεκροταφείο Δάφνης, 25ης Μαρτίου & Αντιοχείας, Αγ. Δημήτριος.σ
Ο Στάθης Κωνσταντόπουλος ήταν ένας αγωνιστής που δεν έλλειψε από κανέναν αγώνα. Γέννημα-θρέμμα της εργατικής τάξης, πάλευε μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ μ-λ για μια καλύτερη κοινωνία, πιστός στα κομμουνιστικά ιδεώδη μέχρι το τέλος της ζωής του, παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε. Όπως υπογραμμίζουν οι σύντροφοί του στο ΚΚΕ μ-λ, ο βαρύς κλονισμός της υγείας του τους τελευταίους μήνες δεν τον έκανε να χάσει την ψυχική δύναμη και το θάρρος του. Συμμετείχε, κουβαλώντας μαζί του τη συσκευή οξυγόνου, στις διαδικασίες της οργάνωσής του, προσφέροντας με την καθημερινή του στάση και συνέπεια γενναιόδωρη και πολύπλευρη βοήθεια στους νεότερους συντρόφους του.
Ο Στάθης Κωνσταντόπουλος διέθετε τη στόφα εκείνη των αγωνιστών που με το ήθος και τη συνέπειά τους αποτελούν παράδειγμα αγωνιστικότητας κόντρα στην παραίτηση, την απαισιοδοξία και την επιλογή του ατομικού δρόμου.
Το ΕΚΚΕ εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήριά του στην οικογένεια και στους συντρόφους του.
Πέθανε ο Στάθης Κωνσταντόπουλος, στέλεχος του ΚΚΕ (μ-λ). Ο Στάθης Κωνσταντόπουλος παιδί φτωχής αγροτικής οικογένειας, γεννήθηκε το 1950 στην Πλάτη της Μεσσηνίας. Στις αρχές του 1970 μετανάστευσε στον Καναδά όπου εντάχθηκε και αγωνίστηκε στις γραμμές του Αγωνιστικού Μετώπου Ελλήνων Εξωτερικού (ΑΜΕΕ). Με τη μεταπολίτευση επιστρέφει στην Ελλάδα μαζί με τον αδελφό του, Γρηγόρη. Από τότε και μέχρι την τελευταία του στιγμή αγωνίζεται μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ(μ-λ).
Από το 1974 ως το 1980 πρωτοστατεί στις μεγάλες μάχες της περιόδου, στις Ανατολικές Συνοικίες της Αθήνας, που αποτέλεσαν το κύριο πεδίο της πάλης του σε όλη τη ζωή του. Ενάντιος στις απόπειρες διάλυσης του ΚΚΕ(μ-λ) την περίοδο 1980-82, αποτελεί βασικό στέλεχος στήριξης της ανασυγκρότησης της Οργάνωσης στην Αθήνα, από τον Ιούνη του 1982, εκλέγεται για δεκαετίες μέλος του Καθοδηγητικού Οργάνου του ΚΚΕ(μ-λ). Σε δύο δημοτικές εκλογές στις αρχές του 2000, ήταν επικεφαλής του συνδυασμού της «Λαϊκής Αγωνιστικής Κίνησης» στον Υμηττό και στις δημοτικές εκλογές του 2019 ήταν επικεφαλής του συνδυασμού «Δρόμοι Αντίστασης» στο δήμο Δάφνης-Υμηττού.
Επέμενε πάντα να τιμάται μαζικά και αγωνιστικά η επέτειος της μάχης στο «Κάστρο του Υμηττού» προβάλλοντας την αξία της, τη σημασία που αυτή έχει στις σημερινές συνθήκες που η εργατική τάξη, ο λαός και η νεολαία χρειάζεται να συγκροτήσουν τα δικά τους «άπαρτα κάστρα».
Έχαιρε την εκτίμηση και τον σεβασμό αγωνιστών της Αριστεράς από όλους τους πολιτικούς χώρους.
Στο στέκι «Απέναντι» (Μιλτιάδου 3, Δάφνη), που άνοιξε και λειτούργησε χάρη στο μεράκι και την επιμονή του, φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι θα συγκεντρώνονται για να τιμήσουν τη μνήμη του τις επόμενες μέρες μετά τις 7 το απόγευμα.
Η πολιτική του κηδεία θα γίνει το Σάββατο 8 Ιουνίου στο Νεκροταφείο Δάφνης (25ης Μαρτίου και Αντιοχείας) στον Άγιο Δημήτριο στις 11 το πρωί.
Το σύντροφο Στάθη τον γνώρισα αμέσως μετά την οργάνωσή μου στο ΚΚΕ(μ-λ), στα τέλη του 1982. Ήταν εκείνα τα πολλά πρώτα χρόνια μετά την ανασυγκρότηση της Οργάνωσης, που μαζί με τα υπόλοιπα στελέχη του καθοδηγητικού απαράτ της Αθήνας, πάσχιζαν να ξαναδώσουν τη χαμένη αίγλη μιας σημαντικής επαναστατικής οργάνωσης στη χώρα μας. Σε συνθήκες ΠΑΣΟΚικής κυριαρχίας και συμπαράσυρσης της ρεφορμιστικής και όχι μόνο Αριστεράς ...
Πάντα μπροστά και πάντα πρώτος, λες και έδινε το σύνθημα στις απεργίες, τις συγκεντρώσεις, τις διαδηλώσεις. Δεν χρειαζόταν καν ντουντούκα! Η στεντόρεια φωνή του με τη χαρακτηριστική χροιά, το εργατικό περήφανο παράστημά του, τον έκαναν να ξεχωρίζει. Ίσως γι' αυτό μαγνήτιζε τους φωτογράφους, αποπνέοντας μια μοναδική μαχητικότητα και αγωνιστικότητα.
Πολιτικά διορατικός, ιδεολογικά συγκροτημένος και οργανωτικά ταγμένος έδινε το παράδειγμα του λαϊκού αγωνιστή, μα και του στρατευμένου κομμουνιστή. Χωρίς παρωπίδες αλλά με την αποφασιστικότητα που διακρίνει τους πεισμένους εργάτες βάδιζε αγέρωχος και πειστικός προς όλους τους γύρω του. Η γείωσή του με την πραγματικότητα του έδινε ένα ακόμα προτέρημα: να μιλά απλά και κατανοητά αλλά και να αντιπαρατίθεται σφοδρά με ατράνταχτα επιχειρήματα σε λαθεμένες απόψεις.
Όλες αυτές τις δεκαετίες, χωρίς να φείδεται κόπου και χρόνου, και χωρίς να τον καθορίζει το όποιο στελεχικό πόστο είχε ή δεν είχε, λειτούργησε καθοδηγητικά για το σύνολο της Οργάνωσής μας. Αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για όλους τους συντρόφους, καθώς, επίσης, όσους τον προσέγγισαν. Αποτέλεσε παράδειγμα εμπιστοσύνης στις δυνατότητες των εργατών και των κομμουνιστών. Με μεγάλη ταξησυνειδησία αλλά και πίστη στη προοπτική της επανάστασης.
Τέτοιας πάστας αγωνιστής ήταν ο σύντροφος Στάθης. Δυστυχώς, μας έφυγε νωρίς. Είχε πολλά ακόμα να προσφέρει σε τούτο το λαό. Είναι σίγουρο ότι θα μας λείψει. Αλλά έχει ήδη προσθέσει το δικό του αποτύπωμα ...
Σπύρος Παπακωνσταντίνου
Και πώς να σε αποχαιρετήσω ακριβέ μου σύντροφε;
Εσένα που κράτησες με πείσμα την ταξική – κομμουνιστική θέση σου στους καιρούς της διάλυσης και του αγνωστικισμού. Δεν σου βγάλαμε τυχαία το παρατσούκλι ο κομμουνιστής. Όλοι ξέραμε με τι πάστα ανθρώπου είχαμε να κάνουμε και καμαρώναμε που σε είχαμε σύντροφό μας. Και προσπαθούσαμε να μάθουμε πως κολυμπούσες όπως το ψάρι μέσα στο νερό με τον εργατόκοσμο και τη νεολαία.
Πώς να σε αποχαιρετήσω ακριβέ μου σύντροφε μετά από πενήντα σχεδόν χρόνια κοινής πορείας στην οργάνωσή μας, το ΚΚΕ(μ-λ) ; Ποιος θα με αγκαλιάζει σφιχτά και θα με φιλάει όπως εσύ κάθε φορά που ανταμώναμε και θα με ρωτάει «τι κάνεις συντροφάκο μου»;
Από την μια νοιώθω ότι ορφανέψαμε από την άλλη ξέρω ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Έχεις σπείρει καλό σπόρο και τίποτα από ότι έχεις προσφέρει στο κομμουνιστικό κίνημα δεν θα πάει χαμένο. Είναι πολλοί οι «Στάθηδες», είναι πολλοί οι κομμουνιστές που δεν θα σταματήσουν να υψώνουν την γροθιά τους και θα κρατάνε με πείσμα την κόκκινη σημαία μέχρι τη νίκη.
Καλό σου ταξίδι σύντροφέ μου!
Γρηγόρης «ο μαθητής»
Αποχαιρετώντας τον Στάθη
Λίγες είναι οι φορές που μια φωτογραφία αποτυπώνει με τόσο καθαρό και πειστικό τρόπο το περιεχόμενο που κουβαλάει.
Η φωτογραφία του Στάθη με τη γροθιά υψωμένη στην κορυφή της διαδήλωσης.
Ναι, αυτός ήταν ο Στάθης.
Η γροθιά των εργαζόμενων λαϊκών ανθρώπων που διεκδικούν το δίκιο τους.
Η γροθιά των αγωνιστών που διαδηλώνουν παρά και ενάντια στους μηχανισμούς καταστολής.
Η γροθιά των κομμουνιστών που κόντρα στους δύσκολους καιρούς δεν κάνουν βήμα πίσω.
Ο Στάθης μας λοιπόν.
Ένας σύντροφος που χαιρόσουν να τον έχεις δίπλα σου. Που ήξερες ότι όπως και να ‘ρθουν τα πράγματα, θα ‘ναι πάντα εκεί.
Στο πόστο του.
Να το υπερασπίζεται με τον πιο άμεσο, τον πιο θαρραλέο, τον πιο «φυσικό» τρόπο.
Γιατί αυτό ήταν ο Στάθης.
Από «φυσικού» του λαϊκός.
Από «φυσικού» του αγωνιστής.
Από «φυσικού» του κομμουνιστής.
Εκφράζοντας τα συλλυπητήριά μου στους δικούς του, θα ‘χα να προσθέσω ένα μόνο.
Θα λείψει και σ’ εμάς ο Στάθης.
Αλλά και θα ‘ναι πάντα μαζί μας.
Αμετακίνητος στο μετερίζι του και με τη γροθιά υψωμένη.
Β. Σαμαράς
Γνωρίσαμε τον Στάθη στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες από τη μεταπολίτευση και μετά. Συμμετείχε στην μετωπική προσπάθεια της «Μαχόμενης Αριστεράς» (1993-1997) που στήριξαν το ΝΑΡ, το ΚΚΕ(μ-λ), το ΕΚΚΕ και το ΕΕΚ και κατόπιν στις πρωτοβουλίες για την κοινή δράση των αριστερών και κομμουνιστικών δυνάμεων. Βρεθήκαμε μαζί στους δρόμους του αγώνα, στις πορείες στο κέντρο της Αθήνας και ιδιαίτερα στις κινητοποιήσεις στις ανατολικές και νότιες συνοικίες της Αθήνας. Εκτιμήσαμε την μαχητικότητα και τη συνεπή του δράση. Όταν ξεκινήσαμε το 1994 τα πρώτα βήματα για τη δημιουργία των αριστερών αντιδιαχειριστικών κινήσεων πόλης ήμασταν τρεις δεκάδες άνθρωποι, μαζί και με τον αξέχαστο αδελφό του Γρηγόρη στη συγκρότηση της Αριστερής Παρέμβασης Βύρωνα. Στη συνέχεια τα μέλη του ΚΚΕ(μ-λ) συγκρότησαν τη Λαϊκή Αγωνιστική Κίνηση στον Υμηττό, που εξελίχτηκε με το όνομα Δρόμοι Αντίστασης με τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Στάθη ως επικεφαλής.
Ο Στάθης ήταν πάντα ενεργός στις πολιτικές μάχες του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος και στις πρώτες γραμμές της πάλης, παρών με τη δράση του στους οικοδόμους, αλλά και στην περιοχή του, όπως στις πρόσφατες κινητοποιήσεις και τις παρεμβάσεις στο δημοτικό συμβούλιο Δάφνης-Υμηττού ενάντια στην κατασκευή της «Υπουργούπολης» στην ΠΥΡΚΑΛ.
Συλλυπούμαστε τα μέλη του ΚΚΕ(μ-λ) και τους οικείους του σ. Στάθη. Θα τον θυμόμαστε και θα τον τιμούμε πάντα για την προσφορά του στους αγώνες της εργατικής τάξης.
ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση
Ιούνης 2024
Ο Στάθης Κωνσταντόπουλος έφυγε από τη ζωή όπως έμαθα σήμερα. Τον σύντροφο αυτόν τον γνώρισα στις δράσεις της Συνέλευσης Δράσεων για το Ελληνικό το 2013 περίπου όπου συχνά πυκνά ερχόταν.Όταν σχεδιάζαμε κάτι με την ΕΚΤΟΣ ΠΛΑΝΟΥ που αφορούσε τα νότια (με την ευρύτερη έννοια) μου τηλεφωνούσε. Σήκωνα το τηλ και άκουγα την ήρεμη αλλά γεμάτη όρεξη για αγώνα φωνή του να λέει: "Γεια σου λεβέντη μου, ο Στάθης ο Κωνσταντόπουλος από το ΚΚΕ μ-λ είμαι , τι ετοιμάζετε;"
Δεν χρειάστηκε να τον γνωρίσω καλύτερα για να "πιάσω" την έντιμη και καθαρή αγωνιστική του διάθεση.Δεν χρειάστηκε να πούμε πολλά όταν συναντιόμασταν σε κάποια διαδήλωση για να καταλάβω πως είμαστε πλούσιοι που πορευόμαστε οι πιο νέοι με τέτοιους ανθρώπους στους δρόμους πλαι πλαι.
Δεν χρειάζεται να ακούσω πολλά εκτος από την είδηση του θανάτου του για να καταλάβω πως μένουμε λιγότεροι/ες
Συλλυπητήρια στους/στις συντρόφους του και τους οικείους του
Γιώργος Μαρκόπουλος
Τρίτη πρωί στις 4 Ιούνη
Λάβαμε όλοι μήνυμα
«Έφυγε ο Στάθης , σύντροφοι, σήμερα το ξημέρωμα».
Χάθηκε τόσο γρήγορα!
Ίσως, έτσι, να αντιστάθηκε στον εγκλεισμό κατ’ οίκον
και ανασαίνει ελεύθερα ξανά στις διαδηλώσεις.
Πάντα στον δρόμο και μπροστά, λεβέντης και τόσο όμορφος,
νέος με κάτασπρα μαλλιά και το χαμόγελο κάτω από το μουστάκι,
με δυνατή φωνή και τη γροθιά υψωμένη.
Β.Δ.
