Για τη χτεσινή παρέμβαση στην Κόνιτσα

0

Την προηγούμενη Πέμπτη έγινε σύσκεψη οργανώσεων μετά από κάλεσμα που έκανε η ΛΑ- ΑΑΣ, για να πραγματοποιηθεί διαδήλωση στην Κόνιτσα, η οποία θα καταγγέλλει τη φασιστική επίθεση μελών της Χρυσής Αυγής σε νεαρούς πρόσφυγες που φιλοξενούνται σε δομές της Κόνιτσας.

Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκε το ΝΑΡ και η ΕΣΕ χωρίς να γίνει κατορθωτό να παρθεί κάποια κοινή απόφαση.

Η ΛΑ-ΑΑΣ προχώρησε σε πικετοφορία το Σάββατο το πρωί, με ντουντούκα, πανό, μοιράζοντας την παρακάτω προκήρυξη και μιλώντας με τους κατοίκους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σχόλιο | Τα κοράκια του συστήματος έπιασαν δουλειά: Ιστοσελίδα αξιολόγησης όλων των σχολείων

0

Σχόλιο των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών:

Τα κοράκια του συστήματος έπιασαν δουλειά
Ιστοσελίδα έχει στήσει πλατφόρμα αξιολόγησης όλων των σχολείων της χώρας
Τι θα δούμε ακόμα!

Οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δεν έχουν μόνο να αντιμετωπίσουν την κυβέρνηση και τις συνδικαλιστικές ηγεσίες των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ που τάσσονται ανοιχτά πια με τον αντίπαλο και ανακαλύπτουν πως ο ν.4547/2018 της αξιολόγησης του ΣΥΡΙΖΑ κινείται στη σωστή κατεύθυνση, κάνει πράξη τα αιτήματα του κλάδου και κεφαλαιοποιεί τους αγώνες του! Δίπλα στην κυβέρνηση στοιχίζονται όλοι οι θεσμοί (επίσημοι και μη, κρατικοί και μη κρατικοί) και τα ΜΜΕ (κυβερνητικά και αντικυβερνητικά) αφού η επιβολή της αξιολόγησης-χειραγώγησης αποτελεί βασική επιλογή του συστήματος. Επειδή όμως έως σήμερα, η συμπόρευση όλων αυτών δεν στάθηκε αρκετή για να την επιβάλουν, ανακαλύπτουν ευφάνταστους τρόπους για να τη διαφημίσουν, να την προωθήσουν και να δημιουργήσουν τετελεσμένα.

Έτσι, δίπλα στην αξιολογική περικύκλωση του κλάδου με νόμους και εγκυκλίους, εμφανίζονται πρωτοβουλίες προώθησης της αξιολόγησης που προσπαθούν να συμβάλουν στην υλοποίηση του διακηρυγμένου στόχου «να εμπεδωθεί κουλτούρα αξιολόγησης». Γινόμαστε πιο συγκεκριμένοι. Ψαρέψαμε στο διαδίκτυο μια ιστοσελίδα που έχει στήσει πλατφόρμα αξιολόγησης όλων των σχολείων της χώρας! Όμως, δε θα κάνουμε τη χάρη στους ιδιοκτήτες, που φρόντισαν να μη φαίνονται τα στοιχεία τους, να τους διαφημίσουμε. Γι’ αυτό δεν πρόκειται να αναφέρουμε το όνομά της.

Η ιστοσελίδα επιχειρηματολογώντας στο ερώτημα γιατί κάποιος πρέπει να κάνει κριτική σχολείων, γράφει χαρακτηριστικά πως, αν αξιολογείς π.χ. ένα ξενοδοχείο, τότε πρέπει να αξιολογείς το σχολείο του παιδιού σου. Τόσο απλά!

Η ιστοσελίδα απευθύνεται σε γονείς (μεμονωμένους ή συλλόγους γονέων), απόφοιτους και εκπαιδευτικούς. Όλοι αυτοί μπορούν, επώνυμα ή με ψευδώνυμο, να αξιολογήσουν. Η αξιολόγηση περιλαμβάνει 19 τομείς που βαθμολογούνται με άριστα το πέντε(5) -γενική αξιολόγηση, διοίκηση, εκπαίδευση, εκπαιδευτικοί, ενημέρωση γονέων, πειθαρχία, ασφάλεια, καθαριότητα, κτιριακές και αθλητικές εγκαταστάσεις, υποδομές και χρήση ΤΠΕ, ενδοσχολικές και εξωσχολικές δραστηριότητες, ενδιαφέρον μαθητή, επάρκεια εκπαίδευσης, διαμόρφωση προσωπικότητας, αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών, ύπαρξη ΕΒΠ. Επίσης, υπάρχει ανοιχτό πεδίο στο οποίο μπορεί να γράψει ο καθένας ό,τι άλλο θέλει. Αυτοί οι 19 τομείς περιλαμβάνονται στους νόμους της αξιολόγησης που καταθέτονται από όλες τις κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια και φυσικά στον νόμο της αξιολόγησης του Γαβρόγλου.

Η ιστοσελίδα έχει ήδη βγάλει τη λίστα των δέκα κορυφαίων σχολείων (TOP 10), παρόλο που είναι καινούργια και δεν έχει γίνει ευρύτερα γνωστή. Μια απλή ανάγνωση των αξιολογήσεων που έχουν ήδη γίνει, ειδικά τα σχόλια που καταγράφονται στο ανοιχτό πεδίο, μπορεί να μας δώσει μια εικόνα του μέλλοντος που μας επιφυλάσσει η επιβολή ή η αποδοχή της «προγραμματισμού-αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου», όπως ονομάζουν την κακόφημη αξιολόγηση. Ο κανιβαλισμός σε όλο του το μεγαλείο!

Ποιοι κρύβονται πίσω από την συγκεκριμένη ιστοσελίδα, δεν το γνωρίζουμε. Το πολιτικό-ιδεολογικό στίγμα της φαίνεται από το λεξιλόγιο και τα επιχειρήματα που επιστρατεύει για να περιγράψει το «όραμά» της αλλά και από την ίδια την κίνησή της να προωθήσει μια επιλογή του συστήματος, με την οποία έχουν συγκρουστεί όχι μόνο οι εκπαιδευτικοί αλλά όλοι οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο. Μια σειρά φράσεις που χρησιμοποιεί τις έχουμε διαβάσει αυτούσιες στα κείμενα και τις κατευθύνσεις που προωθούνται προς υλοποίηση από διάφορα «ευαγή ιδρύματα», όπως ΟΟΣΑ και Ε.Ε.. Επίσης, αναμασά μια σειρά απλοϊκά-αγοραία επιχειρήματα, που αντλούν την πειστικότητά τους όχι από την ακατανίκητη λογική τους αλλά από το γεγονός ότι η έλλειψη κινήματος, η αδράνεια και η πολιτική αποσυγκρότηση δημιουργεί κενά, τα οποία σπεύδει να καλύψει η αντιδραστική και αντιλαϊκή ιδεολογική σκουριά του συστήματος.

Είναι φανερό πως ο εφησυχασμός που έχει επιβληθεί στον κλάδο, δεν χαρακτηρίζει την κυβέρνηση και το σύστημα. Δεν αδρανούν και δεν περιμένουν να δουν τις εξελίξεις, όπως κάνουν οι «συνετές» εκπαιδευτικές ηγεσίες «μας» αλλά προετοιμάζονται και δρουν. Στρώνουν το έδαφος για να περπατήσει το επόμενο διάστημα η αξιολόγηση. Θα δούμε κι άλλα!

Αυτό που έχουμε να πούμε για πολλοστή φορά είναι ότι πρέπει να προετοιμαστεί ο κλάδος των εκπαιδευτικών για τις μεγάλες μάχες που θα έρθουν. Όταν το σύστημα αποφασίσει να επιβάλει την αξιολόγηση, που είναι διακαής του πόθος, θα χρησιμοποιήσει όλα του τα όπλα. Αυτή τη μάχη πρέπει να τη δώσουμε ενωμένοι και με τη λογική να την κερδίσουμε.

Καμία αξιολόγηση!

Κάτω ο ν. 4547/2018

agkinekp.blogspot.gr
Μάρτης 2019

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΠΟΥ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΑΝ ΤΙΣ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ του υπ. Οικονομικών - συνεχίζεται την Τετάρτη 3/4

0

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΠΟΥ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΑΝ ΤΙΣ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ

Τετάρτη 3 Απριλίου 8:45* στην αίθουσα Προκάτ των δικαστηρίων της Ευελπίδων

Την Τετάρτη 3 Απριλίου θα συνεχιστεί η δίκη των καθαριστριών που ξεκίνησε την Παρασκευή 30 Μαρτίου και θα εξετάσει την μήνυσή τους κατά του αστυνομικού Τσοκαναρίδη για τη βία άσκησε με συνέπεια τον σοβαρό τραυματισμό της καθαρίστριας Λίτσας Αλεξάκη και την αναίτια σύλληψη της καθαρίστριας Βάσως Γκόβα.

Η σύλληψη, στις 10 Ιούλη 2014, της αγωνίστριας Βάσως Γκόβα έγινε, όπως προκλητικά ο ίδιος ο αστυνομικός δήλωσε τότε, για εκδικηθεί για το συνάδελφό του που τέθηκε σε διαθεσιμότητα ύστερα από το αναίτιο και πισώπλατο χτύπημα κατά της καθαρίστριας Φωτεινή Νικηταρά με σιδερογροθιά – μια πράξη που τότε προκάλεσε σάλο!

Ο συνήγορος των αστυνομικών επιχείρησε να φυγομαχήσει, για άλλη μια φορά, με δικολαβικά επιχειρήματα στοχεύοντας στην παραγραφή (πέρασαν σχεδόν 5 χρόνια). Οι προσπάθειές του όμως έπεσαν στο κενό μετά από τις οργισμένες παρεμβάσεις των καθαριστριών που ταλαιπωρούνται εδώ και 5 χρόνια με στρεψοδικίες που επανειλημμένα αναβάλλουν τη δίκη, ενώ βρίσκονται απέναντι σε ένα συρφετό ψευδομαρτύρων που έρχονται για συμπαράσταση στον «ήρωα» που άσκησε βία στις απολυμένες γυναίκες όταν…. «απειλήθηκε» από μια καθαρίστρια.

O συνεχιστής της πολιτικής της ΝΔ/ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, εξακολουθεί να διατηρεί στο αστυνομικό σώμα ακόμη και εκείνους τους αστυνομικούς που έχουν γίνει διαβόητοι για την απροκάλυπτη βία τους και ενθαρρύνει την αστυνομική βία - που της είναι απαραίτητη για να περάσει την αντιλαϊκή πολιτική της.

Το εργατικό κίνημα και οι αγωνιστές πρέπει να δώσουν το «παρών» στη δίκη την Τετάρτη 3 Απριλίου στις 9 π.μ. πιο μαζικά και αποφασιστικά. Τυχόν απαλλαγή του αστυνομικού, ή ακόμη χειρότερα καταδίκη των αγωνιστριών που τραυματίστηκαν (εκκρεμούν μηνύσεις για αρκετές ακόμη καθαρίστριες), θα αποθρασύνει την κρατική βία και καταστολή πάνω σε κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας και θα αποτελεί σοβαρό πλήγμα κατά του εργατικού κινήματος.

Απαιτούμε:

• Να τιμωρηθεί παραδειγματικά ο αστυνομικός των ΥΜΕΤ που τραυμάτισε την Ευαγγελία Αλεξάκη και Βάσω Γκόβα.
• Να αθωωθεί η συναδέλφισσα Βάσω Γκόβα και να πάψει κάθε δίωξη κατά των αγωνιζόμενων καθαριστριών.
• Να καταργηθούν τα ειδικά σώματα καταστολής (ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, ΥΜΕΤ)

Πρωτοβουλία για τη δικαίωση των αγωνιζόμενων καθαριστριών

https://dikaiosikatharistrion.blogspot.com/ 

Aθήνα 30 Mαρτίου 2019

* H πρόεδρος του δικαστηρίου κάλεσε τους διαδίκους να είναι παρόντες την Τετάρτη 3 Απριλίου 8:45 γιατί πιθανόν να αλλάξει η αίθουσα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις μπροστά στη μάχη των φοιτητικών εκλογών

0

Πολλά δεδομένα συνθέτουν το πλαίσιο στο οποίο θα διεξαχθούν οι φετινές φοιτητικές εκλογές στις 10 Απρίλη. Αυτό διαμορφώνεται πρώτα και κύρια από την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι φοιτητικοί σύλλογοι, δηλαδή από την αποσυγκρότηση και την παραπέρα αποστοίχιση των φοιτητών από τα συλλογικά όργανα. Είναι γνωστό ότι στην πλειοψηφία των συλλόγων οι συνελεύσεις δεν βγαίνουν ή δεν καλούνται καν, ενώ σε όσους συλλόγους διεξάγονται έχουν πολύ μικρή μαζικότητα και είναι άνευρες. Επιπλέον, φέτος είναι η δεύτερη χρονιά εφαρμογής του νόμου Γαβρόγλου, που έχει βαθύνει την επίθεση στα φοιτητικά δικαιώματα, έχει βάλει «λουκέτο» σε δεκάδες τμήματα, έχει αμφισβητήσει έμπρακτα τη δωρεάν σίτιση και στέγαση και συνολικά το δικαίωμα στις σπουδές, χωρίς να έχουν υπάρξει ισχυρές αντιδράσεις από πλευράς φοιτητών.

Το πλαίσιο των φετινών φοιτητικών εκλογών διαμορφώνεται και από τη γενικότερη πολιτική κατάσταση της χώρας, από τη μακρά προεκλογική περίοδο (δημοτικές, ευρωεκλογές, βουλευτικές) που διανύουμε, η οποία καθόρισε εν μέρει και την ημερομηνία. Συνοδεύεται από την προσπάθεια στερέωσης των δύο βασικών πολιτικών κομμάτων (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ) και την επιδίωξη του καθενός να πείσει ντόπιο και ξένο κεφάλαιο ότι είναι ο καταλληλότερος για την κυβερνητική εξουσία. Ταυτόχρονα όμως, από κοινού, όλο το αστικό προσωπικό δε χάνει την ευκαιρία να πείσει το λαό και τη νεολαία ότι οι αγώνες τελείωσαν, η διαδήλωση, η συνέλευση, η κατάληψη και η απεργία δεν έχουν λόγο ύπαρξης και ότι το ζήτημα είναι ποιος θα είναι ο επόμενος διαχειριστής του συστήματος. Συνοδεύεται και επηρεάζεται τόσο από το βάθεμα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, το κλείσιμο της Συμφωνίας των Πρεσπών και τα πολιτικά δεδομένα που παρήγαγε όσο και τις εξελίξεις στον υπόλοιπο πλανήτη, από τη Γαλλία μέχρι τη Βενεζουέλα και από εκεί στη Μέση Ανατολή.

Σε αυτό το πλαίσιο οι Αγωνιστικές Κινήσεις συμμετέχουν στις φοιτητικές εκλογές για να αναδείξουν, κόντρα στον προεκλογικό παραλογισμό που έχει επικρατήσει, ότι η επίθεση θα συνεχιστεί όποια κι αν θα είναι η επόμενη κυβέρνηση. Γιατί η πολιτική του χτυπήματος των δικαιωμάτων των φτωχών και λαϊκών στρωμάτων και η πολιτική της εξάρτησης από ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ όχι μόνο δεν αμφισβητούνται αλλά είναι και κοινή βάση όλων όσων διεκδικούν την κυβερνητική εξουσία. Η πολιτική αυτή είναι σύμφυτη με τη λειτουργία του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος και την επιδιώκουν τόσο η αστική τάξη της χώρας όσο και οι ιμπεριαλιστές. Είναι ανάγκη σε αυτή τη διαδικασία των φοιτητικών συλλόγων να ενισχυθεί η φωνή ενάντια σε κάθε αυταπάτη για καλύτερη διαχείριση αυτού του συστήματος, για «αριστερές» κυβερνήσεις που θα υλοποιούν λαϊκά αιτήματα, για το ποιο μοντέλο συνδιοίκησης των πανεπιστημίων είναι καλύτερο. Αυτές οι αυταπάτες στην πλειοψηφία τους κατέρρευσαν περίτρανα με την εκλογή ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δυστυχώς συνεχίζουν να αναπαράγονται από την κυρίαρχη αριστερά και κατ΄ επέκταση στους φοιτητές.

Είναι επιτακτική ανάγκη η νεολαία και οι φοιτητές, ο λαός συνολικά, να θυμηθούν και να αντιληφθούν την έννοια του δικαιώματος, δηλαδή την εξασφάλιση καλύτερων όρων ζωής, σπουδών, σχέσεων και συνθηκών εργασίας, περίθαλψης, ασφάλισης κ.ά. Το δικαίωμα, σε αντιδιαστολή με τις κυβερνητικές αφηγήσεις, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την έννοια της πάλης και του αγώνα, δεν υπολογίζεται με βάση οικονομικούς δείκτες ή δημοσιονομικά πλεονάσματα, δεν εξαρτάται από «καλές» ή «κακές» κυβερνήσεις, δεν είναι τα «ψίχουλα» που μοιράζει μια κυβέρνηση προεκλογικά, αλλά είναι η ουσιαστική βελτίωση των όρων ζωής. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις συμμετέχουν στις φοιτητικές εκλογές για να δώσουν τη μάχη υπεράσπισης του δικαιώματος σε ιδεολογικό και πρακτικό επίπεδο, να αποκαλύψουν ότι το αν θα υπάρχει και πώς κατοχυρώνεται εξαρτάται από την οργάνωση και τη διεκδίκηση του λαού, της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Συμμετέχουν για να ενισχυθεί η γραμμή της Αντίστασης και της Διεκδίκησης, για να αναδείξουν ότι οι αγώνες όχι μόνο δεν τελείωσαν, αλλά είναι και μόνος δρόμος που έχουμε να ακολουθήσουμε. Αυτό άλλωστε αποδεικνύει ο λαός της Γαλλίας που με την πάλη του ανάγκασε να αποσυρθούν τα αντιλαϊκά μέτρα Μακρόν, οι εργάτες στην Ουγγαρία που με την απεργία τους πέτυχαν αύξηση στο μισθό και άλλα παραδείγματα.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις συμμετέχουν στις φοιτητικές εκλογές για να ενισχύσουν την αντιφασιστική-αντιεθνικιστική φωνή μέσα στους φοιτητικούς συλλόγους. Για να αναδείξουν ότι οι φασιστικές αντιλήψεις είναι κομμάτι του συστήματος που ζούμε, πηγάζουν από αυτό και το υπηρετούν, γι’ αυτό και η νεολαία δεν έχει κανένα συμφέρον να ταχθεί με αυτές τις απόψεις. Αντίθετα πρέπει να αντιληφθεί ότι υπάρχουν για να αποπροσανατολίζουν και να δηλητηριάζουν τις συνειδήσεις, να ενισχύουν το μίσος για τους γειτονικούς λαούς, να αναδεικνύουν ως εχθρό το συνάδερφο, τον πρόσφυγα, το μετανάστη και να αποκρύβουν εν τέλει ποιος ευθύνεται για τα προβλήματα της νεολαίας και του λαού.

Είναι κρίσιμης σημασίας η υπεράσπιση των οργάνων πάλης των φοιτητών, των συλλόγων και των διαδικασιών τους, που βάλλονται κάθε χρόνο και εντονότερα από τη χρόνια αποδιοργάνωση και τη λασπολογία του συστήματος. Γι’ αυτό, οι Αγωνιστικές Κινήσεις καλούν τους φοιτητές να συμμετέχουν μαζικά στις εκλογές των οργάνων πάλης τους και να στραφούν ξανά στις γενικές τους συνελεύσεις, εκεί που θα συναντήσουν τον συμφοιτητή τους, θα συζητήσουν τα κοινά τους προβλήματα και θα οργανώσουν την πάλη τους. Μέσα από αυτή τη διαδικασία θα νοηματοδοτηθεί ξανά και η ανάγκη υπεράσπισης του Ασύλου.

Για όλους τους παραπάνω λόγους οι Αγωνιστικές Κινήσεις συμμετέχουν στις φοιτητικές εκλογές και ζητούν τη στήριξη, τόσο στις 10 Απρίλη, όσο και την επόμενη μέρα, από κάθε φοιτητή που σπουδάζει και βιώνει καθημερινά τα αποτελέσματα της επίθεσης, που αναγκάζεται να δουλέψει για να τα βγάλει πέρα, που ασφυκτιά από την εντατικοποίηση της σχολής του, που βλέπει να πετούν τον συμφοιτητή του έξω από τις εστίες και εξοργίζεται, που δε θέλει να εργαστεί σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα, που ανησυχεί για τους πολεμικούς κινδύνους στην περιοχή. Η υπόθεση ανασυγκρότησης του φοιτητικού και σπουδαστικού κινήματος θα κριθεί από τους πολιτικούς συσχετισμούς στο εσωτερικό του, όπου η ενίσχυση της φωνής της αντίστασης και της διεκδίκησης κόντρα στις διαχειριστικές αυταπάτες αποτελεί το κρίσιμο ζητούμενο.

Προλεταριακή Σημαία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι εννέα τέχνες για τον άνθρωπο με το γαρύφαλλο

0

Ούτε οι Ναζί δεν εκτελούσαν Κυριακές", ήταν η τραγική ειρωνεία της εκτέλεσης του Νίκου Μπελογιάννη από το μετεμφυλιακό αμερικανόδουλο καθεστώς της Ελλάδας 67 τριακοστές Μάρτη πριν. Αυτός ήταν ο φόβος του ελληνικού κράτους για την αντίδραση που προκλήθηκε από την ανακοίνωση της καταδίκης του κομμουνιστή διεθνούς φήμης, που όχι μόνο ήταν συμβολική φιγούρα για το κίνημα της χώρας μας, αλλά απασχόλησε έντονα και τις τέχνες.

Πράγματι, καθεμία (σχεδόν) από τις εννέα τέχνες έχει και ένα λόγο να δώσει για τον Μπελογιάννη.

Ζωγραφική: ο Πάμπλο Πικάσσο ήταν από τους διεθνείς υποστηρικτές της υπόθεσης αθώωσης του Μπελογιάννη από το στρατιωτικό δικαστήριο. Μαθαίνοντας τα νέα την επομένη της εκτέλεσης, τη Δευτέρα 31 Μάρτη 1952 δίνει στη δημοσιότητα το παρακάτω σκίτσο του:

Λογοτεχνία: μεταξύ άλλων, για το Μπελογιάννη έγραψε ποίημα και ο Κώστας Βάρναλης κατόπιν της εκτέλεσης, που το ονόμασε "Οι Μπελογιάννηδες":

Χαραβγή κατεπάνω του θανάτου

βάδιζεν η καρδιά σου, Παληκάρι,

λες κ’ είταν άλλος: άγουρος που ορθρίζει

ν’ ανταμώσει κρυφά την πρώτη αγάπη.

Σε κάθε βήμα ψήλωνε η κορφή σου,

το ηλιοστεφάνι τ’ ουρανού να φτάσει.

Κι αν χάραζε για σένα αιώνια Νύχτα,

η προδοσιά χορέβοντας σε φτυούσε.

Με χέρι’ αλυσωμένα, που αγαπούσαν

να κρατάνε για τον οχτρό ντουφέκι

και γαρούφαλο για το μάβρο Νόμο

σε βάλανε σημάδ’ οι πλερωμένοι

οι αρματολόγοι το χεροδεμένο,

τον Έναν οι πολλοί, τον άντρα οι φούστες,

οι τρίδουλοι το λέφτερο κ’ η λάσπη

τον πρωτανθό της Αρετής, Εσένα!

Δεν έχεις τάφο, άλλ’ όπου ηλιοβολιέται

γαρούφαλο στητό κι όπου βροντάει

καριοφίλι της λεφτεριάς, ολόρθον

η Μούσα σε φιλεί κι ο Μακρυγιάννης.

Δεν έχεις κι όνομα. Οι μάβροι το μαβρίσαν.

Μα το λένε στη ρεματιά τ’ αηδόνια,

οι ανέμοι στα πλατάνια και στα ελάτια

και τα νερά σε θάλασσα και βρύσες.

Μην κλαίτε, μάνες μαβρομαντηλούσες

και συ, Μεγάλη Μάνα των μανάδων!

Όπου να ναι, θα τον νεκραναστήσει

μέγας λαός κι αφτός αναστημένος.

Κινηματογράφος: το 1980 προβάλλεται στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες η εμβληματική ταινία του Νίκου Τζίμα "Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο", με κορυφαία στιγμή υποκριτικής την ανατριχιαστική απολογία του Νίκου Μπελογιάννη δια στόματος Φοίβου Γκικόπουλου ο οποίος τον υποδύεται.

Μουσική: τη μουσική της παραπάνω ταινίας αναλαμβάνει να συνθέσει ο Μίκης Θεοδοράκης, του οποίου τα τραγούδια παραπάνω από συχνά ήταν η φωνή των λαϊκών αγώνων στη χώρα μας. Ερμηνεύτρια του κλασικού θέματος της ταινίας ήταν η Μαργαρίτα Ζορμπαλά.

Φωτογραφία: η φωτογραφία που έκανε κι αυτή το γύρο του κόσμου, όπως λίγα χρόνια αργότερα έκανε η φωτογραφία του Τσε Γκεβάρα, ήταν αυτή του Μπελογιάννη να κρατάει χαμογελαστός ένα γαρύφαλλο, χλευάζοντας το θάνατο και το αστικό κράτος της Ελλάδας που τον καταδίκασε, ήταν αυτή που επηρέασε το σκίτσο του Πικάσσο (οι ομοιότητες άλλωστε είναι εμφανείς). Μαζί με αυτήν, κυκλοφόρησαν και πολλές άλλες φωτογραφίες από την επίμαχη δίκη, που αποδεικνύουν πως ένας κομμουνιστής πραγματικά δεν έχει λόγο να μη χαμογελά, έχοντας επιτελέσει το επαναστατικό του καθήκον προς το λαό του.

Γλυπτική: στη νεοσύστατη τότε Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας, στις 21 Νοεμβρίου 1952 υπογράφηκε συμβόλαιο μεταξύ του Οικονομικού Πανεπιστημίου του Βερολίνου και του γλύπτη René Graetz, ο οποίος γνωρίζοντας για την υπόθεση Μπελογιάννη, δέχτηκε με χαρά την κατασκευή μπρούτζινου αγάλματος προς τιμή του. Τα επίσημα αποκαλυπτήρια έγιναν παραμονή Πρωτομαγιάς του 1956.

Κόμιξ, θέατρο: παρ'όλο που δεν υπάρχουν μεγάλα έργα σε αυτές τις δύο τέχνες συγκεκριμένα με θέμα τη δίκη Μπελογιάννη, έχουν κατά καιρούς ανέβει θεατρικές παραστάσεις με θέμα τον εμφύλιο και πρόσφατα, τον Ιούνιο του 2017 εκδόθηκε το κόμικ του Λευτέρη Παπαθανάση "Τέρμινους", στις σελίδες του οποίου βρίσκονται συγκρίσεις με την υπόθεση Μπελογιάννη και τις δίκες κομμουνιστών και λοιπών αγωνιστών.

Αρχιτεκτονική: Μπορεί να μην υπάρχει κανένα αρχιτεκτονικό κατασκεύασμα εμπνευσμένο από τη μνήμη του Νίκου Μπελογιάννη, ωστόσο το 2017 εγκαινιάστηκε μουσείο Νίκου Μπελογιάννη, ενώ ένα χωριό της Ουγγαρίας στο οποίο κατοικούσαν Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες, πήρε λίγες μέρες μετά την εκτέλεσή του το 1952, το όνομά του· το χωριό Beloiannisz.

https://kallitechnistis.blogspot.com/
 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο τσίφτης Αντρέας Ιωσήφ

0

Ήταν κάποτε ένας νέος και πολλά υποσχόμενος πολιτικός, μόλις 37 χρονών, που, αν και δεξιός, είχε γίνει υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ στην κεντρώα κυβέρνηση του Νικολάου Πλαστήρα το 1952. Ήταν ο Αντρέας Ιωσήφ, δημοσιογράφος στο επάγγελμα, σύζυγος της επίσης δημοσιογράφου Μαρίας Ρεζάν. Επί κατοχής συνδέθηκε με ταγματασφαλίτικες ομάδες (ο ίδιος έλεγε ότι ήταν Χίτης) και αργότερα, στον Εμφύλιο πόλεμο, δούλευε ως δημοσιογράφος σε ακροδεξιές και δεξιές εφημερίδες ("Ελληνικό Αίμα", "Ακρόπολις" και "Απογευματινή"). Στις 5 Μαρτίου 1950 εκλέχτηκε με την ΕΠΕΚ του Πλαστήρα. Τότε συγκροτήθηκε κυβέρνηση (και εκ νέου μετά τις εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου 1951) των τριών κεντρώων κομμάτων Πλαστήρα-Σοφοκλή Βενιζέλου-Γεωργίου Παπανδρέου, από την οποία ο ελληνικός λαός ανέμενε να πάρει μέτρα για τον καταλαγιασμό της τρομοκρατίας και για την ειρήνευση. Γενικά, για την ομαλοποίηση του πολιτικού κλίματος, μετά και την ήττα του λαϊκού κινήματος το 1949. Αυτή ήταν κατεύθυνση και της εξόριστης ηγεσίας του ΚΚΕ. Το ίδιο πίστευε και ο Ιωσήφ, ο οποίος άλλαξε τις εμφυλιοπολεμικές απόψεις του, μάλλον επηρεασμένος από τις φρικαλεότητες που είδε, τα εκτελεστικά αποσπάσματα και τα βάσανα χιλιάδων εκτοπισμένων και φυλακισμένων. Και τότε η Ασφάλεια συνέλαβε τον Μπελογιάννη, με όλο το παράνομο κλιμάκιο του ΚΚΕ.

Ο Νίκος Μπελογιάννης πιάστηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1950, μαζί με άλλα ενενήντα δυο μέλη και στελέχη του ΚΚΕ. Στις 19 Οκτωβρίου 1951 ξεκίνησε η δίκη τους (ένας από τους στρατοδίκες ήταν ο μετέπειτα δικτάτορας Παπαδόπουλος). Ως αποτέλεσμα και της αγωνιστικής στάσης των περισσοτέρων κατά τη διάρκεια της δίκης, μετά από μόλις έναν μήνα πέσανε οι καταδίκες: Δώδεκα από τους ενενήντα τρεις καταδικάστηκαν σε θάνατο με τον αντικομμουνιστικό ΑΝ.509/1947. Ένας εξ αυτών ήταν και ο Μπελογιάννης. Ο Πλαστήρας δήλωσε ότι οι θανατικές ποινές δεν θα εκτελεστούν. Οι αμερικάνοι όμως είχαν άλλη άποψη. Δυο μέρες πριν ολοκληρωθεί η δίκη, ραδιογωνιόμετρα που χρησιμοποιούσαν στο αεροπλανοφόρο "Φρανγκλίνος Ρούζβελτ", το οποίο αγκυροβολούσε εκείνες τις μέρες στον Πειραιά, ανακάλυψαν τους ασυρμάτους του ΚΚΕ στο Φάληρο. Μέσω αυτών επικοινωνούσε το παράνομο κλιμάκιο με την εξόριστη καθοδήγηση του κόμματος στο Βουκουρέστι.

Ο Μπελογιάννης προσήχθη μαζί με άλλους είκοσι οκτώ σε νέα δίκη, στις 15 Φεβρουαρίου 1952, με την κατηγορία αυτήν τη φορά της κατασκοπίας, με βάση τις διατάξεις του (μεταξικού) Ν.375/1936. Την περίοδο εκείνη δρομολογούνταν και οι εκτελέσεις του ζεύγους Ρόζενμπεργκ, πρώην μελών του ΚΚ Αμερικής, με την ίδια κατηγορία, της κατασκοπίας (και κλοπής των μυστικών της πυρηνικής βόμβας) προς όφελος των σοβιετικών. Στις 1 Μαρτίου 1952 ο Μπελογιάννης καταδικάζεται ξανά (δις) εις θάνατο, το ίδιο και άλλοι πέντε σύντροφοί του. Ξεκίνησε αμέσως να εκδηλώνεται ένα πρωτόγνωρο παγκόσμιο κίνημα αντίδρασης για την απόφαση, με διαδηλώσεις και διαβήματα. Ο Πλαστήρας έλαβε 250.000 επιστολές διαμαρτυρίας. Εκτός από τους Πάμπλο Πικάσσο, Τσάρλυ Τσάπλιν, Αλβέρτο Αϊνστάιν, Ζαν Πωλ Σαρτρ και άλλους παγκοσμίως γνωστούς προοδευτικούς, μέχρι και ο Ντε Γκωλ ζήτησε να δοθεί χάρη. Η κυβέρνηση αυτήν την φορά χωρίστηκε σε αυτούς δεν επιθυμούσαν να πραγματοποιηθούν οι εκτελέσεις, αλλά που υπέκυπταν στις πιέσεις της Πρεσβείας, και σε αυτούς που ούτως ή άλλως ήθελαν τη συνέχιση της τρομοκρατίας, όπως ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Ιωάννης Ρέντης. Το αποτέλεσμα φυσικά και στη μια και στην άλλη περίπτωση ήταν η εκτέλεση των Μπελογιάννη-Μπάτση-Αργυριάδη-Καλούμενου. Τα χαράματα της Κυριακής 30 Μάρτη 1952. Κυριακή, ούτε οι Γερμανοί δεν εκτελούσαν.

Μέσα σε όλους αυτούς που απάρτιζαν το μίνι υπουργικό συμβούλιο που θα αποφάσιζε την τύχη των κομμουνιστών ήταν και ένας νεαρός που ύψωσε το μεγάλο του ηθικό ανάστημα και τις ηθικές του αρχές: ο Αντρέας Ιωσήφ. Ο οποίος είπε σε συνέντευξη στον Στέλιο Κούλογλου το 2002:
«Είχαμε συνεδρίαση του λεγομένου μικρού υπουργικού συμβουλίου. Εξήταζε τα κάπως μυστικά ζητήματα. Και το θέμα ήταν το αποτέλεσμα της δίκης και το τι γίνεται παραπέρα. Ηταν ένα συμβούλιο στο οποίο μετείχαν μόνο ο Σοφοκλής Βενιζέλος, φυσικά ο Πλαστήρας, ο Γιώργος Καρτάλης, ένας έκτακτος άνθρωπος, έντιμος, καλός οικονομολόγος που είχε το βάρος του υπουργείου Συντονισμού, ο υπουργός Ρέντης, απόγονος του Ζαΐμη και εγώ. Και ακούω σε κάποια στιγμή να λέει ο Ρέντης: "Πόσους να στείλουμε στο απόσπασμα; Τέσσερις ή έξι;" Και φαίνεται πετάχτηκα αυθόρμητα και είπα: Κύριε Υπουργέ μιλάμε για εκτελέσεις. Δεν απήντησε αλλά μου έστειλε ένα φονικό βλέμμα (...)»

Λίγες μέρες πριν την εκτέλεση, ο Ιωσήφ δέχτηκε τη μητέρα του Μπελογιάννη στο γραφείο του. Μετά από μια έντονη συναισθηματική κουβέντα, κρατώντας το χέρι της έδωσε την υπόσχεση:
«Άκουσε μάνα, δεν μπορώ να υποσχεθώ ότι κάποιος άλλος θα προστατεύσει εσένα και το γιο σου. Το μόνο που μπορώ να υποσχεθώ είναι ότι όσον αφορά εμέ, αν ο μη γένοιτο, γίνουν οι εκτελέσεις, εγώ θα φύγω από αυτή την καρέκλα.»

Την Κυριακή το πρωί μαθαίνει από το ραδιόφωνο ότι πριν λίγες ώρες εκτελέστηκε ο Μπελογιάννης. Σηκώνει αμέσως το τηλέφωνο, παίρνει τους δημοσιογράφους και τους ανακοινώνει ότι παραιτείται: «Παρακαλώ πολύ να μεταδώσετε στο επόμενο δελτίο ότι ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ Ιωσήφ παραιτήθηκε το πρωί. Όπως το είπα. Ούτε περισσότερα ούτε λιγότερα». Ούτε δέχτηκε να συζητήσει ανάκληση κλπ. Ο Ιωσήφ δεν ξαναπολιτεύτηκε. Εκεί τελείωσε η πολιτική καριέρα του, οριστικά και αμετάκλητα. Την «κατέστρεψε για τον εχθρό του» - έτσι χαρακτήρισε στην συνέντευξή του τον Μπελογιάννη. Του αφαιρέθηκε και η πρακτόρευση του διεθνούς ημερήσιου Τύπου που είχε ως επάγγελμα.
Κέρδισε όμως κάτι πολύ σπουδαίο: Άγνωστοι σε αυτόν που περνούσαν έξω από το σπίτι του τού φώναζαν: "ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΙΩΣΗΦ ΤΣΙΦΤΗ!" και έφευγαν.

Τσίφτης: (αλβ. ή τουρκ.) ο ικανός, ο άξιος άνθρωπος.
Γεια σου: Ευχή. (Να έχεις την υ)γειά σου.

Πηγές:
https://www.rizospastis.gr/story.do?id=5613185
https://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=26/3/2011&id=13322&pageNo=11
http://kalodia.blogspot.gr/2009/03/30-1952.html
http://www.pronews.gr/istoria/560353_i-istoria-toy-nikoy-mpelogianni-foto
https://www.youtube.com/watch?v=DC5XUN3tyuE

Δική μας πηγή: http://giati-baba.blogspot.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΙΝΔΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ | Επιστολή διαμαρτυρίας είκοσι ευρωβουλευτών στην ινδική κυβέρνηση

0

Με επιστολή τους στις 7 Φεβρουαρίου στην ινδική κυβέρνηση είκοσι ευρωβουλευτές από διαφορετικές πολιτικές ομάδες ζητούνε να παύσουν οι πολιτικές διώξεις και να αφεθούν ελεύθεροι οι κρατούμενοι που έχουν φυλακιστεί για τις πολιτικές ιδέες και την κοινωνική - πολιτική δράση τους. Η επιστολή έχει παραλήπτες τον υπουργό Δικαιοσύνης Ravi Shankar Prasad, τον υπουργό Φυλετικών Θεμάτων Jual Oram, τον υπουργό Κοινωνικής Ενίσχυσης και Δικαιοσύνης Thaawarchand Gehlot και τον αναπληρωτή γραμματέα της Εθνικής Επιτροπής Ανθρώπινων Δικαιωμάτων Srinivasa Kammath. Στην επιστολή γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στο κύμα των πρόσφατων διώξεων και φυλακίσεων ενάντια σε αγωνιστές της επαναστατικής αριστεράς με το πρόσχημα ανυπόστατων κατηγοριών για τρομοκρατική δράση. Συγκεκριμένα αναφέρεται:

«..Τους τελευταίους μήνες έχουν υπάρξει συντονισμένες συλλήψεις υπερασπιστών ανθρώπινων δικαιωμάτων σε όλη τη χώρα.

Στις 6 Ιουνίου 2018, πέντε υπερασπιστές ανθρώπινων δικαιωμάτων, οι Surendra Gadling, Rona Wilson, Sudhir Dhawale, Shoma Sen και Mahesh Raut, συνελήφθησαν σε διάφορα μέρη της Ινδίας. Αυτοί οι δικηγόροι, δημοσιογράφοι και ακτιβιστές ανθρώπινων δικαιωμάτων, κατηγορήθηκαν υπό το Νόμο Πρόληψης Παράνομων Δραστηριοτήτων ότι διαδίδουν αμφιλεγόμενες προκηρύξεις και χρησιμοποιούν ρητορική μίσους σχετιζόμενοι με τη βία στο Bhima Koregaon που ξέσπασε τον Ιανουάριο του 2018. Στις 26 Ιουλίου 2018 μια υπόθεση ανταρσίας κατατέθηκε εναντίον 20 ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένου του υπερασπιστή των δικαιωμάτων των ιθαγενών, πατέρα Stan Swamy, για την ανάρτηση επικριτικών δηλώσεων εναντίον της Κυβέρνησης του Κρατιδίου Jharkhand.

Στις 28 Αυγούστου 2018, μια άλλη ομάδα πέντε υπερασπιστών ανθρώπινων δικαιωμάτων συνελήφθησαν σε μια ακόμα συντονισμένη κατασταλτική ενέργεια από την ινδική αστυνομία. Οι Sudha Bhardwaj, Vernon Gonsalves, Varavara Rao, Gautam Navlakha και Arun Ferreira συνελήφθησαν όλοι σε διαφορετικές πόλεις σε όλη τη χώρα με σωρεία κατηγοριών, συμπεριλαμβανομένης της κατηγορίας για τρομοκρατία. Στις 26 Οκτωβρίου 2018, στις συνεδριάσεις του Pune, το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα εγγυοδοσίας. Ένας ακόμα ηγέτης της κοινότητας Dalit και υπερασπιστής ανθρώπινων δικαιωμάτων, ο Prasad Chouhan, μπλέχτηκε και κινδυνεύει να κατηγορηθεί παράνομα κι αυτός.

Δύο υπερασπιστές των περιβαλλοντικών δικαιωμάτων, οι Valarmathi Madhaiyan και Piyush Manush συνελήφθησαν στις 18 και 19 Ιουνίου 2018 στο χωριό Achankuttapatti στο κρατίδιο του Tamil Nadu για την αντίθεσή τους στο πρόγραμμα “πράσινος διάδρομος” που πρότεινε και χρηματοδότησε η κυβέρνηση για αυτοκινητόδρομο μεταξύ Salem και Chennai….»

Εκτός από αυτές τις υποθέσεις οι συγγραφείς της επιστολής επισημαίνουν τις διώξεις που υφίσταται η ινδική επιτροπή της Διεθνούς Αμνηστίας με το πάγωμα του τραπεζικού λογαριασμού της και την εισβολή στα γραφεία της στην Bangalore. Το ινδικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας έχει επανειλημμένα καταγγείλει την κρατική καταστολή και τις διώξεις αγωνιστών , ανάμεσα τους και του ανάπηρου καθηγητή Σαϊμπάμπα.

«Αυτά - καταλήγει η επιστολή - είναι παραδείγματα συλλήψεων και δικαστικών παρενοχλήσεων, συκοφάντησης και εκβιασμών μιας πλατιάς μάζας υπερασπιστών ανθρώπινων δικαιωμάτων από αυτούς που εργάζονται για τις πολιτικές ελευθερίες, για τα δικαιώματα γης και περιβάλλοντος, τα δικαιώματα ιθαγενών και μειονοτήτων στην Ινδία και στη ραχοκοκαλιά της ινδικής δημοκρατίας.

Σας παροτρύνουμε να τερματίσετε άμεσα αυτές τις πρακτικές, να απελευθερώσετε όλους αυτούς που έχουν κρατηθεί, να ανακαλέσετε όλες τις κατηγορίες εναντίων τους και να σταματήσετε όλες τις δικαστικές παρενοχλήσεις προς τους υπερασπιστές ανθρώπινων δικαιωμάτων. Οι ινδικές αρχές πρέπει να δουλέψουν σε κατεύθυνση πιο ανοιχτή στο χώρο που δίνεται για την κοινωνία των πολιτών και στη δημιουργία περιβάλλοντος που θα επιτρέπει στους υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων να συνεχίσουν τη δουλειά τους».

Την επιστολή υπογράφουν μεταξύ άλλων οι Martina Anderson Ιρλανδία Sinn Fein, Brando Benifei Ιταλία Ομάδα Προοδευτικών Σοσιαλιστών και Δημοκρατικών, Lynn Boylan Ιρλανδία Sinn Fein, Matt Carthy Ιρλανδία Sinn Fein, Ana Gomes Πορτογαλία Κόμμα Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, Martin Häusling Γερμανία Ομάδα των Πρασίνων/Ελεύθερη Ευρωπαϊκή Συμμαχία Φιλελευθέρων για την Ευρώπη, Ana Miranda, Ισπανία Ομάδα των Πρασίνων/Ελεύθερη Ευρωπαϊκή Συμμαχία, Liadh Ní Riada Ιρλανδία Sinn Fein, Elly Schlein Ιταλία Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, Sion Simon Ηνωμένο Βασίλειο Εργατικοί, Maria Lidia Senra Rodrigues Ισπανία Συνομοσπονδιακή Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Αριστερά των Πρασίνων των Βορείων Χωρών, Barbara Spinelli Ιταλία ανεξάρτητη, Bart Staes Βέλγιο Ομάδα των Πρασίνων/Ελεύθερη Ευρωπαϊκή Συμμαχία, Marie-Christine Vergiat Γαλλία ανεξάρτητη, Julie Ward Ηνωμένο Βασίλειο Εργατική Ομάδα για την Προοδευτική Συμμαχία Δημοκρατών και Σοσιαλιστών.

Το γεγονός πως στην επιστολή υπάρχουν αναφορές στις κοινές δημοκρατικές (!) αξίες που μοιράζονται η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ινδία, ότι η πρωτοβουλία έχει και άλλες πολιτικές στοχεύσεις και υπογράφει (!) η Ε. Καϊλή δεν μειώνει την χρησιμότητα της για την κατάσταση των πολιτικών κρατούμενων στην χώρα.

π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

9η Συνδιάσκεψη: Η εισήγηση του απερχόμενου Κ.Ο. του ΚΚΕ(μ-λ)

0

Η εισήγηση παρουσιάστηκε και αυτή στην ανοιχτή πολιτική εκδήλωση έναρξης της Συνδιάσκεψης την περασμένη Παρασκευή 22/3 στην ΑΣΟΕΕ. Από τον σ. Νίκο Παπαβασιλείου:

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ 9^Η ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ

ΑΘΗΝΑ - ΑΣΟΕΕ, 22-03-19

Αγαπητοί φίλοι και φίλες, συναγωνιστές και συναγωνίστριες, σ/φοι και σ/φες

Η οργάνωση μας, το ΚΚΕ(μ-λ), ανοίγει σήμερα την 9^η συνδιάσκεψη του μετά από μια πολύμηνη και ουσιαστική θεωρούμε διαδικασία. Μια διαδικασία έτσι κι αλλιώς ιδιαίτερα σημαντική, στο βαθμό που με αυτήν και μέσα από αυτήν με την ενεργητική συμμετοχή όλων των μελών και στελεχών της Οργάνωσης, επιχειρούμε να μελετήσουμε την κατάσταση διεθνώς και στη χώρα μας, να αξιολογήσουμε τη φάση και την κατάσταση που βρίσκονται οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις και οι αντιθέσεις τους και να διαμορφώσουμε τις κατευθύνσεις και τα καθήκοντα που θεωρούμε ότι απαιτούν οι συνθήκες σύμφωνα με τα συμφέροντα και την προοπτική της εργατικής τάξης και του λαού μας.

Ακόμα μεγαλύτερη όμως αξία, σημασία και βέβαια δυσκολίες έχει αυτή η διαδικασία στη σημερινή περίοδο που θεωρούμε ότι ολοφάνερα είναι και απαιτητική και δύσκολη. Γιατί από τη μια επικρατεί μια γενικευμένη αντιδραστική θολούρα και ρευστότητα στις εξελίξεις διεθνώς, στην περιοχή και στη χώρα και, και από την άλλη, καθώς βρίσκονται σε σημαντική υποχώρηση οι αγώνες και η πάλη του προλεταριάτου και των λαών, δεν είναι δύσκολο να ξεπέσει μια τέτοια προσπάθεια σε μονομέρειες, σε ευκολίες, σε δρόμους συμπληρωματικούς ή παράλληλους με το σύστημα, σε θορυβώδεις αναδιπλώσεις, ή άλλες «εύσχημες» παραιτήσεις.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

9η Συνδιάσκεψη ΚΚΕ(μ-λ) | Χαιρετισμοί οργανώσεων

0

Στην εναρκτήρια εκδήλωση της 9ης Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ(μ-λ) κλήθηκαν αρκετές ντόπιες οργανώσεις. Ανταποκρίθηκαν το Μ-Λ ΚΚΕ, το ΕΚΚΕ, η Παρέμβαση,  το Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο, η ΑΡΑΝ, η ΑΡΑΣ και η Ένωση των Δικαίων.

Ακολουθούν οι χαιρετισμοί των οργανώσεων που έχουν σταλεί και έχουν δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα του ΚΚΕ(μ-λ) ως τώρα:

Μ-Λ ΚΚΕ:

Σύντροφοι και συντρόφισσες,

Εκ μέρους της Κ.Ε. του Μ-Λ ΚΚΕ απευθύνουμε θερμό χαιρετισμό στις εργασίες της 9ης Συνδιάσκεψης του κόμματός σας.

Το Μ-Λ ΚΚΕ και το ΚΚΕ(μ-λ), οι δυο οργανώσεις μας, στις δύσκολες οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες της προηγούμενης περιόδου, βρέθηκαν πιο κοντά και πάλεψαν μαζί, πρώτα από όλα μέσα από τις γραμμές της Λαϊκής Αντίστασης – Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας.

Απέναντι στη βάρβαρη πολιτική των μνημονίων και της ασφυκτικής εποπτείας του λαού και της χώρας. Απέναντι στα αντιδημοκρατικά μέτρα και την καταστολή, τον κρατικό αυταρχισμό, την πολιτική της κατεδάφισης των λαϊκών κατακτήσεων και δικαιωμάτων.

Τα εφτά προηγούμενα χρόνια, η ΛΑ-ΑΑΣ συμμετείχε στους αγώνες του λαού μας ενάντια στο καθεστώς της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και υποτέλειας, ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, αλλά και τη ρεφορμιστική προσαρμογή και τις αυταπάτες, προβάλλοντας το σωστό αγωνιστικό, αντιιμπεριαλιστικό προσανατολισμό στο λαϊκό κίνημα.

Στο δρόμο που άνοιξε η ΛΑ-ΑΑΣ, οι δυο οργανώσεις μας έδωσαν από κοινού τις κρίσιμες πολιτικές μάχες με την ενιαία κάθοδό τους σε όλες τις βουλευτικές εκλογές των τελευταίων εφτά χρόνων, καθώς και τη μάχη της αποχής από το κάλπικο δημοψήφισμα του 2015. Με έναν κεντρικό πολιτικό προσανατολισμό σε όλα τα επίμαχα ζητήματα της περιόδου, που κατοχύρωνε τον ανεξάρτητο πολιτικό ρόλο και τη δράση τους κόντρα στην πολιτική της συνθηκολόγησης της “πρώτη φορά κυβέρνησης αριστεράς” και ενάντια στην πολιτική του ρεβιζιονιστικού ΚΚΕ και των διαφόρων “μεταβατικών προγραμμάτων” ρεφορμιστικής έμπνευσης και κοπής.

Εκτός από τα ζητήματα της καθημερινής πάλης και των αγώνων του λαού μας, όπου οι δυο οργανώσεις μας ανέπτυξαν μια πλούσια θετική δράση παλεύοντας για το σωστό πολιτικό προσανατολισμό τους, εξίσου σημαντικές ήταν οι πρωτοβουλίες για τη διεξαγωγή εκδηλώσεων και συζητήσεων, όπου τέθηκαν βασικά ιδεολογικοπολιτικά ζητήματα και προβλήματα που αφορούν το κομμουνιστικό μαρξιστικό – λενινιστικό κίνημα διεθνώς και στη χώρα μας. Με τις εκδηλώσεις για τα 50 χρόνια από την έκδοση της «Αναγέννησης», που συμπίπτουν με τη γέννηση του μ-λ κινήματος στη χώρα μας, με τα διήμερα για τα 60 χρόνια από την έναρξη της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης και τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση, οι οργανώσεις μας, παρά τις διαφορετικές προσεγγίσεις σε μια σειρά ζητήματα, μίλησαν από κοινού για τα θεμελιώδη προβλήματα που απασχολούν το κομμουνιστικό κίνημα, μίλησαν για τις πολύτιμες απαντήσεις του μ-λ κινήματος που αφορούν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.

Τίποτε από όλα αυτά δεν έγινε εύκολα, χωρίς εμπόδια και δυσκολίες, χωρίς αντιπαραθέσεις και διαφωνίες.

Θα ήταν περίεργο να συμβεί το αντίθετο, όταν οι δύο οργανώσεις παλεύουν χωριστά για δεκαετίες.

Αν οι δυσκολίες και τα εμπόδια που παρουσιάστηκαν είναι η μια πλευρά, αυτά που ξεπεράστηκαν είναι η άλλη. Μαζί υπογραμμίζουν τη σημασία και τη βαρύτητα που αποκτά η κοινή προσπάθεια.

Όλες οι συνθήκες που έφεραν τις δυο οργανώσεις κοντά παραμένουν και ενισχύονται.

Η πολιτική των μνημονίων, της φτώχειας, της ανεργίας, της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, παρά τα κυβερνητικά φληναφήματα, είναι εδώ και κατατρώει κάθε μέρα τον ελληνικό λαό. Το ξεπούλημα της χώρας συνεχίζεται με αμείωτη ένταση και η πολιτική της ασφυκτικής εποπτείας που επέβαλαν οι ξένοι δεν είναι προσωρινή παρένθεση. Ήρθε για να μείνει.

Στο ευρύτερο τοπίο, όξυνσης της αστάθειας και της αβεβαιότητας και έντασης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, οι ελληνικές κυβερνήσεις παίζουν πρόθυμα το ρόλο του πλασιέ των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων, εκχωρούν κυριαρχικά δικαιώματα, θέτουν στην υπηρεσία των ξένων επικυρίαρχων τα ζωτικά συμφέροντα του λαού και της χώρας.

Στις πολιτικές και εκλογικές αναμετρήσεις της χρονιάς που διανύουμε, οι αστικές δυνάμεις θα ρίξουν κάθε όπλο που διαθέτουν για τη χειραγώγηση των πλατιών λαϊκών μαζών, για την απόσπαση της συναίνεσης στα πλαίσια του ευρωμονόδρομου και της συνέχισης των ίδιων αντιλαϊκών καταστροφικών πολιτικών.

Κάτω από ένα νέο αντιδραστικό διπολισμό ξαναζεσταίνονται νέες αυταπάτες, εκβιασμοί και ψευτοδιλήμματα, για τον εγκλωβισμό και την ενσωμάτωση του λαού στις επιδιώξεις του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης.

Η αποδιοργάνωση του εργατικού και λαϊκού κινήματος, συνέπεια της υποχώρησης του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος και της πολύχρονης κυριαρχίας των ρεφορμιστικών και ρεβιζιονιστικών αντιλήψεων, παραμένει και ενισχύεται. Και απαιτεί επιτακτικά πρωτοβουλίες για το ξεπέρασμά της.

Σύντροφοι,

Η απόφαση του ΚΚΕ(μ-λ) να σταματήσει την πολιτική εκλογική μας συνεργασία και να κατέβει αυτόνομα στις επερχόμενες εκλογές θεωρούμε πως είναι μια αρνητική εξέλιξη, που οδηγεί σε οπισθοδρόμηση όλα αυτά που με δυσκολίες και επίμονες προσπάθειες κατακτήσαμε.

Αναπαράγει και τροφοδοτεί το κλίμα της απογοήτευσης και της αδράνειας, ιδιαίτερα στον κόσμο που είδε θετικά τον κοινό πολιτικό και εκλογικό μας αγώνα, τον ενίσχυσε και τον στήριξε. Από την άλλη, χαροποιεί ψεύτικους φίλους και εχθρούς.

Θεωρούμε πως οι δυνάμεις μας, παρά τις διαφορές που έχουν σε μια σειρά ζητήματα, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν, πρέπει να δουν τον θετικό απολογισμό των κοινών μας προσπαθειών, και μπροστά στις δύσκολες διεθνείς και εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις να συνεχίσουν στο δρόμο που χάραξαν, παλεύοντας για την ευρύτερη συσπείρωση αγωνιστικών δυνάμεων για τη μεγάλη υπόθεση της εργατικής τάξης, του λαού και της πραγματικής αριστεράς.

Ευχόμαστε καλή επιτυχία στις εργασίες της 9ης Συνδιάσκεψής σας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μια κομμουνιστική οργάνωση εντοπίζει διεξόδους και δυνατότητες, δρα, ενισχύεται, παίρνει μέρος στην πάλη για να βρει ο λαός τη δύναμη να: αντισταθεί - διεκδικήσει - οργανωθεί.

0

Η εισήγηση του σ. Αντρέα Βογιατζόγλου για λογαριασμό του απερχόμενου Κ.Ο. στην έναρξη - ανοιχτή πολιτική εκδήλωση της 9ης Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ(μ-λ) στην ΑΣΟΕΕ την περασμένη Παρασκευή 22 Μάρτη. Ο τίτλος της ανάρτησης είναι δικός μας.

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ 9ης Συνδιάσκεψης

Παρασκευή 22/3/2019

Φίλες/φίλοι, συναγωνίστριες/συναγωνιστές, συντρόφισσες/σύντροφοι

Πριν από 4 χρόνια, ίδια περίπου εποχή, ανοίγαμε τις διαδικασίες της 8ης Συνδιάσκεψης, και αυτό που τότε μας απασχολούσε ήταν οι προκλήσεις και οι δυσκολίες που έμπαιναν μπροστά μας μετά την εκλογή ΣΥΡΙΖΑ, τον Γενάρη του 2015.

Δυσκολίες, που στην ειδική τους έκφραση επικεντρώνονταν στη στάση που κρατάγαμε απέναντι στις τότε αυταπάτες που καλλιεργούσε η κυβέρνηση και στο κλίμα που προσπαθούσε να επιβάλλει όταν ζήταγε τη στήριξη του λαού για να πάει δήθεν κόντρα στις διαθέσεις των ιμπεριαλιστών και να ανατρέψει τα μνημόνια.

Όπως βέβαια έχουμε διαπιστώσει, διαχρονικά, εύκολες εποχές χωρίς απαιτήσεις και προκλήσεις δεν υπάρχουν, ειδικά για κομμουνιστικές οργανώσεις που εκ των πραγμάτων βαδίζουν κόντρα στο ρεύμα. Οι μορφές και οι εκφράσεις των δυσκολιών μπορεί να αλλάζουν, η ουσία τους όμως, όσο ζούμε στο έδαφος ενός άγριου καπιταλισμού που έχει περάσει ανεπίστρεπτα στο ιμπεριαλιστικό στάδιο, παραμένει η ίδια.

Σήμερα λοιπόν, 4 χρόνια μετά, τίποτε δεν φαίνεται να έχει διαμορφωθεί ευνοϊκότερα για τον λαό, την εργατική τάξη, τη νεολαία, του εργαζόμενους, τους μετανάστες, τους άνεργους. Και πάλι μπροστά μας έχουμε το άμεσο καθήκον να παλέψουμε μέσα σε μια πολύ δυσμενή ατμόσφαιρα και να συμβάλλουμε όσο επιτρέπουν οι δυνάμεις μας στο να ανατρέψουμε ένα κλίμα απογοήτευσης, ασφυξίας, ηττοπάθειας το οποίο έχει καλλιεργηθεί μέσα από την συντριπτική κατάρρευση των αυταπατών και των ελπίδων που διαμορφώθηκαν από τη φάση της ανόδου και της επικράτησης του ΣΥΡΙΖΑ. Μια επικράτηση που συκοφάντησε και προβοκάρισε ακόμα περισσότερο τις αξίες και τα ιδανικά της Αριστεράς. Μια επικράτηση που, ακόμα χειρότερα, διόγκωσε ακόμη περισσότερο τη δυσφήμιση του κομμουνιστικού κινήματος και της σοσιαλιστικής διεξόδου, για να συμπληρώσει τις υπηρεσίες που πρόσφερε ο ρεβιζιονισμός εδώ και δεκαετίες στο σύστημα.

Μια ειδική αλλά πολύ προφανής έκφραση όλης αυτής της οργής και του θυμού που σωρεύεται στα λαϊκά στρώματα και δεν βρίσκει έκφραση και διέξοδο, είναι και η ιδιαίτερα ανησυχητική ενίσχυση ανοιχτών ή καλυμμένων φασιστικών και νεοφασιστικών αντιλήψεων, που σε εποχές, όπως είπαμε, μεγάλης δυσφήμησης του κομμουνιστικού κινήματος φαντάζουν σαν «αντισυστημικό καταφύγιο» για όσους πλήττονται από την καπιταλιστική επίθεση.

Να ‘ταν όμως μόνο αυτές οι αρνητικές συνέπειες από τον εκφυλισμό και την ενσωμάτωση της λεγόμενης Αριστεράς στο σύστημα…

Είναι πάρα πολλές και τις συναντάνε καθημερινά μπροστά τους όσοι επιμένουν στη σοσιαλιστική και την κομμουνιστική προοπτική.

Στις εισηγήσεις που δημοσιοποιήσαμε και δώσαμε στην οργάνωση για συζήτηση ενόψει της 9ης Συνδιάσκεψης, αναλύσαμε και προσπαθήσαμε να εμβαθύνουμε στα ευρύτερα κοινωνικά και πολιτικά δεδομένα στη χώρα μας, στην περιοχή και στον κόσμο. Ωστόσο, για μια κομμουνιστική οργάνωση, η ύπαρξή της, η αναγκαιότητά της δεν περιορίζεται μόνο στο να εντοπίζει τα πάσης φύσης εμπόδια που μπαίνουν μπροστά στην εργατική τάξη και το λαό, στην προσπάθειά τους να ανατρέψουν αυτό το άδικο σύστημα. Μια κομμουνιστική οργάνωση θα κριθεί (και έχοντας βέβαια πλήρη επίγνωση των δεδομένων) από τις ικανότητές της να εντοπίσει μέσα σ’ αυτό το κλίμα διεξόδους, να ανακαλύψει δυνατότητες, να δράσει, να ενισχυθεί. Κυρίως να παίρνει ενεργό μέρος στην όλη προσπάθεια να βρει ο λαός τη δύναμη να παλέψει, να αντισταθεί, να διεκδικήσει, να οργανωθεί. Αυτή η επιμονή που μας διακρίνει διαχρονικά, να μην παραιτούμαστε σε καμιά φάση από τη δράση και την κίνηση, είναι ένα συστατικό της φυσιογνωμίας μας που πασχίζουμε να το εξελίξουμε και να το προσαρμόσουμε. Αυτό το χαρακτηριστικό της φυσιογνωμίας μας, το κατακτήσαμε παρά το ότι είμαστε μια μικρή οργάνωση.

Δεν υποκύψαμε στις σεχταριστικές πιέσεις να αυτοπεριοριστούμε στην ανάγκη να υπάρχουμε κοιτώντας απλώς προς τα «μέσα» μας. Δεν επιλέξαμε να κλειστούμε σε μια «επάρκεια» και να καλούμε αφ’ υψηλού τους αγωνιστές να πλαισιώσουν τη σέχτα μας. Σ’ όλη μας τη διαδρομή σ’ όλη την μεταπολιτευτική περίοδο, και σε φάσεις που συσπειρώναμε χιλιάδες αγωνιστές, είτε δεκάδες, είτε εκατοντάδες, δεν σταματήσαμε να αναζητούμε στόχους, αιτήματα αιχμής, μορφές και τρόπους απεύθυνσης στο λαό, προκειμένου να αποκτήσουν οι καταπιεσμένοι και οι εκμεταλλευόμενοι εμπιστοσύνη στη δύναμή τους, στους αγώνες τους, στην πάλη τους. Όχι από μικρομεγαλισμό ούτε από έλλειψη συναίσθησης τού ποιοι και πόσοι είμαστε, αλλά γιατί δεν υπάρχει άλλο σχολείο απ’ αυτό της κίνησης των μαζών και της συμμετοχής στην ταξική πάλη προκειμένου και να ανδρωθούν οι κομμουνιστές, να ξεπηδήσουν οι πρωτοπόροι αγωνιστές και να διδαχτούν οι μάζες.

Φίλες/φίλοι, συναγωνίστριες/συναγωνιστές, συντρόφισσες/σύντροφοι

Και σ’ αυτή την προσυνδιασκεψιακή διαδικασία, επικεντρωθήκαμε, με βάση τις εισηγήσεις μας, σε θέματα που αφορούν το Μέτωπο, την κοινή δράση και γενικά την ενίσχυση της γραμμής και της κατεύθυνσης προκειμένου να συμβάλλουμε στους λαϊκούς αγώνες, στην ενίσχυση των εργατικών και νεολαιίστικων αντιστάσεων, στην προσπάθεια να συγκροτηθούν οι λαϊκές δυνάμεις.

Θέλουμε απ’ το βήμα της εισαγωγικής εκδήλωσής μας στην 9η Συνδιάσκεψη, να διευκρινίσουμε ορισμένα ζητήματα, όχι βέβαια για πρώτη φορά. Δεν είναι λίγοι οι αγωνιστές που παρακολουθώντας την οργάνωσή μας αναρωτιούνται καλόπιστα αν κάναμε σωστά που στη συνδιάσκεψή μας δίνουμε προτεραιότητα σε ζητήματα κινήματος, πάλης, στόχων, διεκδικήσεων, ενώ –κατ’ αυτούς- θα έπρεπε να κάνουμε άλλες ιεραρχήσεις. Πιθανόν να εννοούν ότι στη σημερινή φάση όπου το κίνημα είναι κατά βάση καθισμένο (παρά τα όποια επιμέρους αγωνιστικά σκιρτήματα) θα έπρεπε να στραφούμε στη συγκρότηση και συσπείρωση μιας κρίσιμης μάζας κομμουνιστών με ανάλογες πρωτοβουλίες και να μη διασπόμαστε σε κινήσεις που θα μας οδηγήσουν να φάμε τα μούτρα μας.

Την διαπίστωση ότι οι προσπάθειες να συγκροτηθούν αντιστάσεις και λαϊκές αντιδράσεις είναι, σ’ αυτή τη φάση, αδιέξοδες, προφανώς τη στηρίζουν σε μια εκτίμηση ότι στην περίοδο που μπαίνουμε, η άρχουσα τάξη, έχοντας τις βοήθειες από τους ξένους πάτρωνες, και βγάζοντας από πάνω της ένα μέρος των ασφυκτικών δεσμεύσεων, θα είναι πιο ενισχυμένη. Ίσως μάλιστα να πιστεύουν οι αγωνιστές αυτοί, ότι θα δοθεί μια δυνατότητα στην άρχουσα τάξη να πάρει πίσω ένα μέρος των αντιλαϊκών μέτρων και να αποπροσανατολίσει το λαό για μια ακόμη φορά. Οπότε καταλήγουν στην απαισιόδοξη εκτίμηση ότι αφού οι μάζες δεν αντέδρασαν όταν παίρνονταν τόσα και τόσα αντιλαϊκά μέτρα, θα αντιδράσουν τώρα που ίσως τα πράγματα χαλαρώσουν, ιδιαίτερα αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Εδώ βέβαια πρέπει να καταλήξουμε σε ορισμένα καθαρά συμπεράσματα, τα οποία για να εξαχθούν οφείλουμε να συζητήσουμε και να καταλήξουμε (όσο μπορούμε) στα πολιτικά και κοινωνικά δεδομένα που θα αντιμετωπίσουμε, με βάση τις διαθέσεις και τις επιλογές των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αλλά και των αστικών τάξεων στην ευρύτερη περιοχή.

Απ’ όσα συζητήσαμε και στα πλαίσια της 9ης Συνδιάσκεψης, χωρίς να θέλουμε να γίνουμε δυσάρεστοι, δεν προβλέπουμε να υπάρξει κανένα ουσιαστικό διάστημα «χαλάρωσης» της επίθεσης, ούτε βέβαια κάποιο διάστημα ανάπαυλας των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Οπότε ο πολιτικός διαχειριστής που θα προκύψει τους επόμενους μήνες θα υποχρεωθεί να κινηθεί μέσα σε βαθιά και ασφυκτικά πλαίσια δεσμεύσεων και υποχρεώσεων που θα είναι σίγουρα αντιλαϊκά και ακόμα χειρότερα. Συνεπώς, σε λάθος βάση προβληματίζονται όσοι θεωρούν ότι με την πριμοδότηση του ΣΥΡΙΖΑ ή της ΝΔ θα συμβάλλουν στη διαμόρφωση ευνοϊκότερων όρων. Μάλιστα, ακούμε τελευταία την εκτίμηση από τμήματα λαού και νεολαίας ότι με τη ΝΔ στην κυβέρνηση τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα. Δηλαδή σωστά καταλήγουν ότι η ΝΔ σαν γνήσιος εκπρόσωπος των αντιλαϊκών και αντιδραστικών συμφερόντων της άρχουσας τάξης θα κινηθεί στα πλαίσια των απαιτήσεων του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών. Για τον ΣΥΡΙΖΑ όμως τι πιστεύουν; Ότι η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα σηκώσει ανάστημα και θα κινηθεί κόντρα στις υπαγορεύσεις; Δηλαδή θα κάνει σήμερα που έχει πάρει φανερά δεξιά στροφή, αυτό που δεν έκανε το 2015; Εμείς λέμε σε καμιά περίπτωση.

Γι’ αυτό πρέπει να προετοιμαστούμε ξανά για να αντιπαρατεθούμε απέναντι σε μια νέα επιχείρηση αποπροσανατολισμού, ότι δήθεν η Ευρώπη και η χώρα μπαίνουν σε περιόδους ανακούφισης και ανάκαμψης. Σε μια απόπειρα αποπροσανατολισμού, ότι με την ευθυγράμμισή μας με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, η χώρα θα γνωρίσει μέρες ανάπτυξης και σταθερότητας αφού θα έχει δίπλα της τους ισχυρούς, έστω και αν κάνει απέναντί τους συμβιβασμούς.

Γιατί τίποτε άλλο δεν είναι η πολιτική συμμαχιών του Τσίπρα, που δήθεν λύνει εκκρεμότητες για το όφελος του λαού και της χώρας. Σε κάθε περίπτωση η άρχουσα τάξη όσο και αν θέλει να παρουσιάσει τις δικές της διαπραγματεύσεις με τους ισχυρούς, προκειμένου να διασφαλίσει ζωτικό χώρο και την εύνοιά τους, σαν κινήσεις που θα βοηθήσουν το λαό, η οδυνηρή πραγματικότητα είναι η αντίθετη. Ότι για να διαπραγματευτεί η άρχουσα τάξη (όσο της επιτρέπεται) πρέπει να θυσιάσει και άλλα συμφέροντα του λαού και της εργατικής τάξης.

Οπότε έχουμε κάθε λόγο να προετοιμαζόμαστε σαν οργάνωση, σαν πλατιά σχήματα, σαν ΛΑ-ΑΑΣ για μια ολόκληρη παρέμβαση στο λαό σε αντιιμπεριαλιστική-αντικαπιταλιστική βάση. Έχουμε κάθε λόγο να μην υποκύπτουμε στην κυρίαρχη ηττοπάθεια ότι ο λαός δεν πρόκειται να αντισταθεί και να παλέψει ή ότι οι συνθήκες θα είναι βελτιωμένες και δεν θα ευνοούν αντιστάσεις. Υπάρχει βέβαια ένα ακόμη εμπόδιο, το προεκλογικό κλίμα, που ως γνωστό θα είναι κομμένο-ραμμένο στο πνεύμα των κυρίαρχων αστικών και ρεφορμιστικών δυνάμεων.

Όλα αυτά μήπως σημαίνουν ότι παραιτούμαστε από το καθήκον της ισχυροποίησης των οργανωμένων δυνάμεών μας και της ενίσχυσης της επιρροής μέσα στον κόσμο; ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ.

Εμείς βλέπουμε την ενίσχυσή μας μέσα από αυτή την οπτική. Και για να την υπηρετήσουμε θέλουμε και επιδιώκουμε να συνεργαστούμε και να συντονιστούμε με όλους όσους είναι διατεθειμένοι να κινηθούν ανάλογα.

Φίλες/φίλοι, συναγωνίστριες/συναγωνιστές, συντρόφισσες/σύντροφοι

Αισίως συμπληρώνονται 37 χρόνια από το 1982, όταν το δυναμικό από το προηγούμενο ΚΚΕ(μ-λ) αποφάσιζε να συνεχίσει και να εξελίξει την ιστορική προσπάθεια που ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’50, και άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά ξεκόβοντας οριστικά με το ρεβιζιονιστικό ΚΚΕ στα μέσα της δεκαετίας του ’60.

Δεν είναι μικρό και αμελητέο πράγμα να μπορεί ένα ιδεολογικό-πολιτικό κίνημα για ένα διάστημα πάνω από 60 χρόνια, παρά τις μεγάλες δυσκολίες, τα εμπόδια, τις διασπάσεις, τις αποχωρήσεις που συνάντησε στη διαδρομή του, να παραμένει ζωντανό, ενεργό, να εξελίσσεται, να δυναμώνει, να έχει φιλοδοξίες και επιμονή να συμβάλει στην ανασυγκρότηση-ανασύνθεση του κομμουνιστικού κινήματος.

Δεν είναι καθόλου προσπεράσιμο το αναμφισβήτητο γεγονός ότι το κίνημα αυτό που έκφρασαν οι κομμουνιστές στην εξορία και στις ανατολικές χώρες κόντρα στη ρεβιζιονιστική στροφή, κάτω από την καθοριστική συμβολή του τότε ΚΚ Κίνας και του ΚΕ Αλβανίας συνεχίζει τον μακρύ δρόμο του και ας μη βρίσκεται εν ζωή κανένας σύντροφος από τους τότε πρωτεργάτες.

Το ότι συνεχίζει αυτό το ρεύμα και ας μη ζουν οι τότε φυσικοί φορείς, ο Πολύδωρος Δανιηλίδης και εκατοντάδες πολιτικοί πρόσφυγες, είναι μια σαφής απόδειξη ότι οι ρίζες αυτού του κινήματος είναι βαθιές, ότι οι αξίες και τα ιδανικά που εκφράζει και υπηρετεί πηγάζουν μέσα από την ανάγκη των λαών και της εργατικής τάξης να ανατρέψουν τον καπιταλισμό και να βαδίσουν στο δρόμο για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση.

Μόνο αισιοδοξία και δύναμη μας δίνει το γεγονός ότι το κίνημά μας συνεχίζει να εμπνέει και να συσπειρώνει νέα στελέχη και αγωνιστές και ας μετριούνται πλέον στα δάκτυλα του ενός χεριού οι σύντροφοι που ξεκίνησαν τη διαδρομή τους τα προδικτατορικά χρόνια και μέσα στη δικτατορία.

Μόνο εμπιστοσύνη στη δύναμη των μαζών και στην προοπτική τους μας δίνει το γεγονός ότι μπαίνουν οι βάσεις για την αναβάθμιση και συνέχιση της όλης μας προσπάθειας, ενώ στο δυναμικό της οι σύντροφοι που διαπαιδαγωγήθηκαν στις αρχές της μεταπολίτευσης (γενιά του Πολυτεχνείου), φτάνουν δε φτάνουν τα δάκτυλα των δύο χεριών. (Συγχωρέστε τις όποιες αριθμητικές ανακρίβειες).

Είναι τιμή όσων σήμερα βρίσκονται στο ΚΚΕ(μ-λ) να έχουν σαν αναφορές της πάλης τους σπουδαίους κομμουνιστές και προσωπικότητες που αφιέρωσαν και συνεχίζουν να αφιερώνουν τη ζωή τους στον αγώνα και με την όλη τους πρακτική και θεωρητική δράση αντέδρασαν στην ήττα και υποχώρηση του κινήματος και αποτέλεσαν τους σκαπανείς στη χάραξη του επαναστατικού δρόμου στις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν. Σπουδαίοι κομμουνιστές και προσωπικότητες όπως ο Πολύδωρος (ο παππούς), ο Γιάννης Χοντζέας, ο Ισαάκ Ιορδανίδης, ο Ηλίας Καμαρέτσος, ο Γρηγόρης Κωνσταντόπουλος, ο Βασίλης Γεμιστός και ο Στέφανος Καραμήτρος που μας έφυγαν, ο Βασίλης Σαμαράς και ο Στέλιος Αγκούτογλου, που συνεχίζουν από τις γραμμές του ΚΚΕ(μ-λ), διαμόρφωσαν ένα ολόκληρο πλαίσιο χειραφέτησης και συνέχισης των προσπαθειών μέσα από καινούριες φουρνιές αγωνιστών.

Το ιδεολογικό και πολιτικό κίνημα που συνεχίζει να υπηρετεί το ΚΚΕ(μ-λ) και που προετοιμάζει τους όρους για να συνεχίσει να το κάνει, διαμόρφωσε μέσα στις δεκαετίες κόντρα στη ρεβιζιονιστική σκουριά και κόντρα στις πιο καταστροφικές λειτουργίες, νοοτροπίες και πρακτικές του κομμουνιστικού κινήματος διαχρονικά, μια σωστή σχέση καθοδήγησης και οργάνωσης.

Αυτοί οι σύντροφοι κομμουνιστές μπορεί να μην απέφυγαν λάθη, μπορεί να μην κατόρθωσαν να είναι τόσο επαρκείς όσο απαιτούσαν οι δυσκολίες και τα εμπόδια. Ωστόσο διδάχτηκαν μέσα από τα λάθη, που δεν αποτελούν σε καμιά περίπτωση την κύρια πλευρά της συμβολής τους. Και αυτό που τους διακρίνει είναι ότι διαμόρφωσαν τις προϋποθέσεις ώστε το κίνημα της εργατικής τάξης, το κομμουνιστικό κίνημα, να μπορεί να συνεχίσει τη δράση του, με τη σκυτάλη να μεταφέρεται από γερά χέρια σε χέρια το ίδιο στιβαρά για τη συνέχεια. Είναι προς τιμήν τους που συνέβαλαν στο να διαμορφώνεται το πλαίσιο της συνέχισης της προσπάθειας, χωρίς η εναλλαγή της σκυτάλης να υπονομεύει ή να ακυρώνει την προσπάθεια.

Σύντροφοι,

Η σύντομη αυτή αναφορά στη μακριά διαδρομή του κινήματός μας έχει και την άλλη της πλευρά που δεν πρέπει να μας διαφεύγει. Αυτή που αναδεικνύει ότι παρά τις μεγαλειώδεις συνεχείς προσπάθειες εκατοντάδων και χιλιάδων αγωνιστών, παρά την πρωτοπόρα δράση και συμβολή σπουδαίων προσωπικοτήτων που δεν έσκυψαν το κεφάλι, δεν έχει γίνει κατορθωτό να προσεγγιστούν ακόμα με πειστικό τρόπο, οι μεγάλες προκλήσεις για το σύγχρονο κομμουνιστικό κίνημα. Δεν έχουν ακόμα διαμορφωθεί μέσα από την ταξική πάλη οι απαντήσεις για τα σοβαρά ερωτήματα που μας κληροδοτήθηκαν από την επικράτηση του ρεβιζιονισμού, από την ιστορική ρεβάνς που παίρνει ο καπιταλισμός, από την ήττα του κομμουνιστικού κινήματος.

Η πλευρά αυτή δεν πρέπει ποτέ να μας διαφεύγει, γιατί αν δεν αναμετρηθούμε μ’ αυτήν δεν θα καταφέρουμε τίποτα. Η συγκάλυψή της, η προσπάθεια να ωραιοποιηθεί, ακόμα και αν στεφθεί από προσωρινές επιτυχίες, θα οδηγήσει σε νέο ξεφούσκωμα, σε νέες απογοητεύσεις. Θεωρήματα για υποτιθέμενη υπερεπάρκεια, θεωρήματα ότι αρκεί η συνένωση ορισμένων εκατοντάδων αγωνιστών κάτω από την ίδια οργανωτική στέγη για να ανοίξει ο δρόμος, έχουν αποδειχθεί ότι δεν δίνουν καμία απάντηση.

Η πλευρά αυτή που επισημαίνουμε, μας υπογραμμίζει ότι ο δρόμος μπορεί να μην είναι ευθύγραμμος, αλλά θα είναι μακρύς. Με πολλές απαιτήσεις στο πρακτικό, στο οργανωτικό, στο πολιτικό και στο θεωρητικό επίπεδο.

Όποιος αναζητάει εύκολες και γρήγορες απαντήσεις, όποιος απλώς ασφυκτιά στις δύσκολες συνθήκες χωρίς να βρίσκει έστω μικρές διεξόδους πάλης και συλλογικής δράσης, αργά ή γρήγορα θα υποχρεωθεί –με άμεσο ή έμμεσο τρόπο– να υποκλιθεί στην υποτιθέμενη παντοδυναμία του συστήματος. Εμείς από την πλευρά μας πιστεύουμε βαθιά ότι η εικόνα της παντοδυναμίας του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος είναι προσωρινή. Όπως έχουμε ξαναπεί, αν ήταν τόσο «σίγουρο» και «ασφαλές», δε θα συνέχιζε να κραυγάζει με κάθε ευκαιρία ενάντια στο κομμουνιστικό κίνημα και τους πρωτοπόρους ηγέτες του. Αν θεωούσε τους κομμουνιστές απλώς γραφικούς και απολιθώματα του παρελθόντος, που δεν αποτελούν σοβαρό αντίπαλο για τον καπιταλισμό, τότε γιατί ακατάπαυστα προβοκάρει με τις πιο χυδαίες αντικομμουνιστικές εκφράσεις ένα κίνημα που υποτίθεται ότι έχει ξεδοντιάσει;

Για όλους εμάς που συνεχίζουμε να επιμένουμε στο δρόμο της επανάστασης, αυτή η διαπίστωση, μαζί με πολλές ακόμη, μας πείθει ότι βρισκόμαστε στη φωτεινή πλευρά του φεγγαριού.

Τελειώνοντας, θέλω να μας ευχηθώ καθαρό μυαλό και ευθυκρισία, έτσι ώστε να διευκρινίσουμε και να αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα συμπεράσματα και τις κατευθύνσεις που προκρίνουμε μέσα από μια μακριά και ουσιαστική προσυνδιασκεψιακή διαδικασία.

Επίσης, απευθυνόμενος στους εκπροσώπους των ντόπιων οργανώσεων που μας τίμησαν με τους χαιρετισμούς τους, τους καλούμε να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν, χωρίς να θυσιάζουν τις ιδιαίτερες απόψεις και θέσεις τους, για να βρίσκονται κάθε φορά τα σημεία συνάντησης και συνεργασίας ανάμεσά μας, χωρίς προαπαιτούμενα, μικροηγεμονισμούς και σεχταρισμούς.

Οι μεγάλες απαιτήσεις που βρίσκονται μπροστά μας, επιβάλλουν ώστε μέσα από την κοινή δράση και τη συνεργασία να συγκεντρώνεται στον κάθε φορά στόχο το ευρύτερο δυνατό δυναμικό.

Από βάθους καρδιάς, επίσης, ευχόμαστε στους συντρόφους του αδελφού κόμματος TKP/ML να συνεχίσουν από καλύτερους όρους να συνδέονται με την εργατική τάξη και το λαό της γειτονικής μας χώρας. Όσο το TKP/ML θα δυναμώνει και θα παίρνει μέρος στην ταξική πάλη από καλύτερες θέσεις, τόσο θα διευρύνονται οι βάσεις ώστε οι δυο λαοί μας να βαδίσουν αλληλέγγυοι και δίπλα-δίπλα για την εκπλήρωση των μεγάλων στόχων τους. Για να μπουν οι βάσεις ώστε οι δύο λαοί, μαζί με τους υπόλοιπους λαούς της περιοχής να συμπήξουν ένα σταθερό ΜΕΤΩΠΟ ενάντια στον ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΦΙΛΟΠΟΛΕΜΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ.

http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΑΡΚΟ ΤΡΙΤΣΗ | ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 30 ΜΑΡΤΗ 11.30 π.μ. ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ

0

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΤΡΙΤΣΗ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΔΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΓΡΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 30 ΜΑΡΤΗ 11.30 Π.Μ. ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ

Πέρασαν σχεδόν 4 μήνες από τα τέλη Σεπτέμβρη, που ο Φορέας Διαχείρισης του Πάρκου αποφάσισε στα κρυφά και με συνοπτικές διαδικασίες, μαζί με την ΕΥΔΑΠ, να εγκαταστήσουν στο νότιο τμήμα του Πάρκου, μονάδα επεξεργασίας υγρών αποβλήτων, μετατρέποντας το σε χαβούζα.

Μετά από χρόνια εγκατάλειψης του Πάρκου Τρίτση τώρα ετοιμάζουν και την ολοκληρωτική καταστροφή του. Η δικαιολογία τους είναι η δήθεν παραγωγή καθαρού νερού για πότισμα και τροφοδότηση της τεχνητής λίμνης, τη στιγμή που υπάρχουν άλλες φθηνότερες λύσεις για την συντήρηση των λιμνών και του πρασίνου, λιγότερο επιβαρυντικές για τον χαρακτήρα του Πάρκου. Θέλουν δηλαδή μέσα σε έναν υγροβιότοπο όπως είναι το Πάρκο, να εγκαταστήσουν μονάδα βιομηχανικής δραστηριότητας στην οποία θα φθάνουν μέσω υπόγειων αγωγών ή βυτιοφόρων τα λύματα διαφόρων περιοχών.

Αυτό ουσιαστικά σημαίνει αλλαγή χρήσης του Πάρκου και προφανώς οικολογική καταστροφή και ανατροπή της βιολογικής ισορροπίας σε υδρόβια φυτά, ψάρια και ζώα. Αυτό θα συμβεί όταν το μη πόσιμο, αλλά «καθαρό» νερό με εξαιρετικά ψηλή περιεκτικότητα σε άλατα, Βόριο, παθογόνους μικροοργανισμούς, κλπ. του βιολογικού καθαρισμού, διοχετευτεί στη λίμνη του Πάρκου ή στις ντουζιέρες των αθλητών και επισκεπτών.

Αυτό εκτός από τη δυσοσμία θα αποτελεί απειλή για τη δημόσια υγεία, ιδίως το καλοκαίρι, καθώς σμήνη κουνουπιών και μυγών θα μεταδίδουν μολυσματικές ασθένειες στους κατοίκους.

Με την ευθύνη όλων των κυβερνήσεων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και τώρα ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) αλλά και των τοπικών αρχών (δήμοι, περιφέρεια) το Πάρκο είχε εγκαταλειφθεί στην τύχη του εδώ και χρόνια. Ο χώρος και οι υποδομές του δεν συντηρούνται και δεν αξιοποιούνται και φυσικά η διαχείριση του νερού δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Η μετατροπή του Πάρκου σε χαβούζα και μάλιστα με οικολογική σφραγίδα επιβεβαιώνει με τον χειρότερο τρόπο αυτό που ο λαός ήξερε και φοβόταν. Τα διάφορα μεγάλα συμφέροντα που λυμαίνονται τα δημόσια έργα και οι πολιτικοί τους εκφραστές θέλουν αυτό το φιλέτο για λογαριασμό τους. Αποτελεί ζήτημα επιβίωσης, δημόσιας υγείας και αξιοπρέπειας για τους κατοίκους της Δυτικής Αττικής η ματαίωση του εγκληματικού αυτού σχεδίου. Να μην επιτρέψουμε την εγκατάσταση της μονάδας καθαρισμού λυμάτων στο Πάρκο Τρίτση. Να εμποδίσουμε την αλλαγή χρήσης και την οικολογική του καταστροφή.

Και κάτοικοι των περιοχών Ιλίου, Πετρούπολης και Καματερού πήραμε την πρωτοβουλία δημιουργίας της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΟΝΑΔΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΓΡΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΡΙΤΣΗ και προχωρήσαμε σε μια σειρά αγωνιστικών κινητοποιήσεων, προκειμένου να αποτρέψουμε τα σχέδια του φορέα.

Ο αγώνας μας ήταν μαζικός και αποτελεσματικός. Η διοίκηση του φορέα πάγωσε προσωρινά την υλοποίηση της δημιουργίας της χαβούζας.

Δεν επαναπαυόμαστε συνεχίζουμε τον αγώνα για καλούμε τον λαό της περιοχής να συσπειρωθεί στον αγώνα να αποτρέψουμε τα σχέδια τους και να απαιτήσουμε την άμεση επιδιόρθωση των εγκαταστάσεων και την φροντίδα του Πάρκου. Αυτές τις μέρες ψηφίστηκε εσωτερικός κανονισμός του Πάρκου που προβλέπει, παραχωρήσεις σε ιδιώτες και ΜΚΟ, με σκοπό να δημιουργήσει έσοδα στο ύψος του 1 εκατ. ευρώ και να απαλλάξει τον κράτος από την χρηματοδότηση, που είναι αναγκαία για την συντήρησή του. Τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα!!

ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΧΑΡΙΣΟΥΜΕ. ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ!
Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας να ζούμε σε μια ανθρώπινη πόλη.

Το μόνο μέσον που έχουμε είναι ο κοινός αγώνας, μακριά και πέρα από τις πολιτικές σκοπιμότητες, τις ψεύτικες προεκλογικές υποσχέσεις που θα ανθίσουν το επόμενο διάστημα, αλλά και τις ατέρμονες δικαστικές διαμάχες που δεν πρόκειται να λύσουν το πρόβλημα υπέρ των κατοίκων. Όπως διώξαμε τη λυματολάσπη πριν χρόνια, όπως οι κάτοικοι της Κερατέας και του Γραμματικού νίκησαν, έτσι και μείς μπορούμε να σταματήσουμε και την καταστροφή του Πάρκου. Για αυτό καλούμε κάθε εργαζόμενο, νεολαίο, κάτοικο αυτής της πόλης, κάθε συλλογικότητα, σωματείο, φορέα, να συγκροτήσουμε όλοι μαζί μια πλατιά, ανοιχτή, μαζική πρωτοβουλία ενάντια στη εγκατάσταση της μονάδας επεξεργασίας λυμάτων στο Πάρκο Τρίτση και την ευρύτερη περιοχή.

Όχι στην εγκατάσταση μονάδας καθαρισμού λυμάτων.

Όχι στην ιδιωτικοποίηση του πάρκου και τις παραχωρήσεις σε ιδιώτες και ΜΚΟ.

Το Πάρκο ελεύθερος χώρος για όλο το λαό.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΟΝΑΔΑΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΓΡΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΡΙΤΣΗ

 https://www.facebook.com/groups/587236785042392/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Απλήρωτες υπερωρίες και τσιγγούνικα “φιλοδωρήματα” στα Public [ανακοίνωση ΣΥΒΧΨΑ]

0

Στις 31 Γενάρη ο Σύλλογός μας οργάνωσε κινητοποίηση έξω από το Public Συντάγματος για την υποστήριξη συναδέλφου στον οποίο η εταιρεία αρνείτο να καταβάλει τις δεδουλευμένες υπερωρίες που του χρωστούσε.

Η υπόθεση έκτοτε, όχι μόνο δεν έχει επιλυθεί, αλλά η εταιρεία έχει προβεί σε μια σειρά από απαράδεκτες μεθοδεύσεις και πιέσεις εναντίον του συναδέλφου, προκειμένου να τον αναγκάσει να παραιτηθεί από τις δίκαιες διεκδικήσεις του.

Όπως είχε αναφερθεί σε προηγούμενη ανακοίνωση του ΣΥΒΧΨΑ:

“Στο Public του Συντάγματος ένας συνάδελφος μετά από σχεδόν 4 χρόνια δουλειάς, εξοντωμένος από τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας, την εντατικοποίηση, την παραβίαση ωραρίου παραιτείται και ζητά τα δεδουλευμένα του. Μεταξύ αυτών και 300 ώρες υπερωρίες. Του υπόσχονται να τις πληρώσουν σε χρήματα –όπως υποχρεούνται– ή σε… διατακτικές! Για όσους δεν κατάλαβαν, σε κουπόνια σουπερμάρκετ! Ο συνάδελφος φυσικά απαίτησε να πληρωθεί κανονικά τις υπερωρίες του. Το Public έκτοτε τηρεί σιγήν ιχθύος!

Ο συνάδελφος αναγκάστηκε να προχωρήσει σε καταγγελία στο Σύλλογο μας και στην επιθεώρηση εργασίας. Ο Σύλλογος, σε μια προσπάθεια να λυθεί το ζήτημα, επικοινώνησε με τον υπεύθυνο προσωπικού, ο οποίος –φυσικά– δεν γνώριζε τίποτα ούτε για τα οφειλόμενα στον εργαζόμενο ούτε και για τα κουπόνια και δεσμεύτηκε να δει το θέμα. Έκτοτε καμιά απάντηση από την πλευρά της εργοδοσίας. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες από την πλευρά του Συλλόγου, κανείς από την εταιρεία δεν εμφανίστηκε, κανείς δεν δεσμεύτηκε ότι θα πληρωθούν οι υπερωρίες του εργαζομένου! Ώσπου ήρθε η στιγμή της τριμερούς συνάντησης στην Επιθεώρηση Εργασίας, όπου η εργοδοσία έφτασε στο σημείο να μην αποδέχεται καν τις οφειλόμενες υπερωρίες.”

Στην τριμερή συνάντηση η εταιρεία ακολούθησε τη συνηθισμένη εργοδοτική τακτική «Εμείς τα κάναμε όλα νόμιμα. Το λένε και τα χαρτιά μας» και κατέθεσε βιβλίο υπερωριών, για να αποδείξει ότι δεν χρωστούσε στον συνάδελφο ούτε ένα ευρώ. Διαπιστώθηκε όμως ότι οι υπογραφές στο βιβλίο αυτό δεν ήταν του συναδέλφου. Και επειδή αυτό είναι αυτεπάγγελτο ποινικό αδίκημα, αρμόδιος για τα παραπέρα είναι ο Εισαγγελέας.

Παρ’ όλ’ αυτά η Επιθεώρηση Εργασίας επέμεινε ότι θα μπορούσε να βρεθεί μια κοινά αποδεκτή λύση, που να ικανοποιεί τον συνάδελφο, θέση την οποία υποστήριξε και ο Σύλλογός μας (ΣΥΒΧΨΑ).

Για την εργοδοσία, όμως, τα ζητούμενα ήταν δύο: πρώτον, να μην ανοίξει τον ασκό του Αιόλου κι αρχίσουν κι άλλοι συνάδελφοι να διεκδικούν απλήρωτες υπερωρίες και δεύτερον να αποφύγει τα χειρότερα με όσα διαπιστώθηκαν στο βιβλίο της. Έτσι, επιχείρησε να εκβιάσει τον συνάδελφο να αποδεχτεί μια συμφωνία με την οποία θα παραιτείτο επί της ουσίας από τις διεκδικήσεις του και θα απέσυρε την καταγγελία του στην Επιθεώρηση Εργασίας, με αντάλλαγμα …700 ευρώ. Μάλιστα, τα λεφτά αυτά -που δεν αντιστοιχούν ούτε στο ελάχιστο στα χρωστούμενα- δεν θα του τα έδινε σε εξόφληση των υπερωριών, αλλά, ούτε λίγο ούτε πολύ, επειδή ήταν… “καλό παιδί”.

Συγκεκριμένα, στο συμφωνητικό που η εταιρεία του έστειλε να υπογράψει, αναφέρεται επί λέξει: “παρά το γεγονός ότι δεν πραγματοποιήθηκαν οι φερόμενες υπερωρίες, η Εταιρεία επιθυμεί να καταβάλει εξ’ ελευθεριότητας στον Πρώην Εργαζόμενο και προς τερματισμό οποιασδήποτε ατέρμονης διένεξης μαζί του το ποσό των Επτακοσίων Ευρώ (700€) […] η Εταιρεία δεν αποδέχεται τον ισχυρισμό του πρώην Εργαζομένου σχετικά με την οφειλή δήθεν υπερωριών […] λαμβάνοντας υπόψη, την εν γένει συνολική συμπεριφορά του πρώην Εργαζομένου κατά τη διάρκεια της εργασιακής του απασχόλησής στην Εταιρεία, αναλαμβάνει να του καταβάλει καλή τη πίστη και εξ’ ελευθεριότητας το ποσό των Επτακοσίων Ευρώ (700€) ως αναγνώριση της εν γένει προσφοράς του. […] υπό την αναβλητική αίρεση ότι ο πρώην Εργαζόμενος θα παραιτηθεί από και θα αποσύρει, ευθύς αμέσως μετά την υπογραφή του παρόντος (ήτοι εντός μίας εργάσιμης ημέρας), την προαναφερθείσα υπ’ αριθμ. 749/2018 καταγγελία που έχει υποβάλει ενώπιον του Σ.Ε.Π.Ε.”

Όμως γιατί άραγε η εταιρεία, ενώ από τη μία διαβεβαιώνει ότι οι διεκδικήσεις του εργαζόμενου δεν είναι δίκαιες, δηλώνει ταυτόχρονα διατεθειμένη να του… χαρίσει 700 ευρώ (τα οποία υποστηρίζει ότι δεν δικαιούται);

Ο λόγος που η εταιρία επιχειρεί να κλείσει τη διαφορά με καταβολή του (ασήμαντου γι’ αυτήν) ποσού των 700 ευρώ ως δήθεν αναγνώριση της προσφοράς του συναδέλφου και όχι έναντι των υπερωριών του, είναι επειδή φοβάται να μην βγει στην επιφάνεια η πάγια τακτική -ιδιαίτερα στις αποθήκες- της μη καταγραφής των υπερωριών και της μη πληρωμής τους, πράγμα το οποίο γίνεται με πρακτικές γενικευμένης καταστρατήγησης της εργασιακής νομοθεσίας. Γι’ αυτές τις πρακτικές μπορεί η άμεση ευθύνη να αποδίδεται από την εταιρεία στον εκάστοτε διευθυντή καταστήματος, όμως κανένας από τους διευθυντές δεν θα μπορούσε να ενεργεί με αυτόν τον τρόπο, εάν τα ανώτερα στελέχη της εταιρείας δεν είχαν δώσει κεντρική κατεύθυνση – οδηγία για “να βγαίνει η δουλειά”.

Η αποδοχή ότι ακολουθούνται τέτοιες πρακτικές σε οποιαδήποτε κατάστημα θα αφαιρούσε το “φύλλο συκής” της “σύγχρονης λειτουργικής ελληνικής επιχείρησης”, με το οποίο η εταιρεία προσπαθεί να καλύψει την πραγματική συμπεριφορά της απέναντι στους εργαζόμενούς της (χαμηλοί μισθοί, εξαντλητική εργασία, απαράδεκτες συμβάσεις…).

Ένας άλλος όμως πολύ βασικός λόγος που εξηγεί αυτή τη στάση της εταιρείας απέναντι στον συνάδελφο, έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο συνάδελφός μας είχε το θάρρος να διεκδικήσει το δίκιο του απέναντι σε μια πολυεθνική εταιρεία, απευθυνόμενος στον Σύλλογο του. Κι αυτό είναι κάτι που φοβάται περισσότερο η εταιρεία: η συλλογική δράση των εργαζομένων, η αλληλεγγύη μεταξύ τους και ένας Σύλλογος που δεν διστάζει να σταθεί στο πλευρό όλων των συναδέλφων που θα αντιμετωπίσουν τις πιέσεις της εταιρείας. Η εταιρεία καταλαβαίνει ότι οι διεκδικήσεις του συγεκριμένου συναδέλφου, εάν ικανοποιηθούν, ανοίγουν τον δρόμο για πολλούς άλλους εργαζόμενους με το ίδιο πρόβλημα, να διεκδικήσουν κι αυτοί το δίκιο τους. Όπως ακριβώς είχε συμβεί με τη δικαίωση των συναδέλφων στα Multirama/Public σε Καλαμάτα/Πάτρα.

Ο Σύλλογος, που βρίσκεται στο πλευρό όλων συναδέλφων που υφίστανται την αδικία και την αυθαιρεσία της εργοδοσίας, βρέθηκε, όπως ήταν φυσικό, και στο πλευρό του συναδέλφου του Public Συντάγματος. Τα αιτήματά του είναι δίκαια και αφορούν όλους τους συναδέλφους. Γι’ αυτό ούτε ο συνάδελφος, ούτε και ο Σύλλογος πρόκειται να δεχτούν καμιά αναξιοπρεπή συμφωνία, με την οποία ο εργαζόμενος, έναντι πενιχρού “φιλοδωρήματος”, θα υπογράψει ότι σταματά να διεκδικεί να πληρωθεί για τον ιδρώτα και τον κόπο του.

Έστω και μια ώρα απλήρωτης υπερωρίας έχει για τον Σύλλογό μας την ίδια βαρύτητα με όλες τις άλλες διεκδικήσεις, από την Κυριακάτικη Αργία, μέχρι την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που θα σταματήσει τον εργασιακό μεσαίωνα που επιβάλλει η εργοδοσία.

Και επειδή η πίεση που δέχτηκε και συνεχίζει να δέχεται ο εργαζόμενος είναι αφόρητη, καθώς η εταιρεία χρησιμοποιεί ολόκληρο το οπλοστάσιο που διαθέτει για τέτοιες περιπτώσεις (δικηγόρους, χρήμα, δυνατότητα να πληρώνει δικαστικά έξοδα κτλ), πρέπει όλοι να σταθούμε στο πλευρό του.

Απαιτούμε την άμεση καταβολή του συνόλου των δεδουλευμένων του συναδέλφου.

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια – Αθήνα | 210-3820537 & 6980182255 | sylyp_vivliou@yahoo.gr | bookworker.wordpress.com

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πέθανε η Γαλλίδα κινηματογραφίστρια Ανιές Βαρντά

0

Η Γαλλίδα κινηματογραφίστρια της Νουβέλ Βαγκ, Ανιές Βαρντά, πέθανε χθες σε ηλικία 90 ετών, όπως ανακοίνωσαν σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο μέλη της οικογένειάς της.

«Η σκηνοθέτις και καλλιτέχνις Ανιές Βαρντά απεβίωσε στο σπίτι της, τη νύχτα της Πέμπτης 29 Μαρτίου 2019 από καρκίνο. Γύρω της είχε την οικογένειά της και τους οικείους της», ανέφεραν σε ανακοίνωση. «Πέθανε αυτή τη νύχτα», επιβεβαίωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Σεσιλιά Ροζ ντε Ταμαρίς, παραγωγός των ταινιών της εδώ και 17 χρόνια. «Επρόκειτο να εγκαινιάσει μια έκθεση στο Σομόν-σιρ-Λουάρ (κεντρική Γαλλία), η οποία θα ανοίξει τώρα χωρίς αυτήν», πρόσθεσε.

Διεθνώς αναγνωρισμένη κινηματογραφίστρια και γεννημένη το 1928 στο Βέλγιο με καταγωγή από Γαλλία και Ελλάδα, μία από τις λίγες σκηνοθέτιδες της Νουβέλ Βαγκ, γυναίκα με πεποιθήσεις που δημιούργησε ένα πρωτότυπο έργο, συχνά πρωτοποριακό, στο σύνορο ανάμεσα στο ντοκιμαντέρ και τη μυθοπλασία, η Ανιές Βαρντά ήταν η δημιουργός ταινιών όπως οι «Κλειώ από τις 5 ως τις 7» (1962), «Δίχως στέγη, δίχως νόμο» (1985), «Les Glaneurs et la Glaneuse» (2000), «Οι παραλίες της ζωής μου» (2009) ή «Villages, villages» (2017).

Η ταινία της «Vagabond» του 1985 κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα, ενώ η ίδια είχε τιμηθεί για τη συνολική προσφορά της στον κινηματογράφο, καθώς της απονεμήθηκαν o Τιμητικός Χρυσός Φοίνικας, το Τιμητικό Βραβείο Σεζάρ, το βραβείο Επιτεύγματος στον Παγκόσμιο Κινηματογράφο από τα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και το Τιμητικό Όσκαρ.

Το τελευταίο της ντοκιμαντέρ, «Η Βαρντά από την Ανιές», είχε παρουσιαστεί τον Φεβρουάριο στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Βερολίνου και είχε μεταδοθεί πρόσφατα από το γαλλογερμανικό τηλεοπτικό κανάλι Arte.

«Χάσαμε μία από τις μεγαλύτερες καλλιτέχνιδες της εποχής μας. Ανιές Βαρντά, έχετε τον σεβασμό μου, την αναγνώρισή μου, τον θαυμασμό μου», έγραψε στο Twitter ο Γάλλος υπουργός Πολιτισμού Φρανκ Ριστέ.

Η Βαρντά σπούδασε ιστορία και φωτογραφία στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στη Γαλλία. Hταν παντρεμένη με τον Ζακ Ντεμί από το 1962 μέχρι τον θάνατό του και οι δυο τους είχαν συνεργαστεί και επαγγελματικά.

https://atexnos.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κάλεσμα της Πρωτοβουλίας για τη δικαίωση των αγωνιζόμενων καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών

0

Οι καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών πέρα από το ότι προκαλούν ακόμη ανατριχίλα σε κυβερνήσεις και αστικά κόμματα έως και συνδικαλιστές τύπου Γιαννακού της ΠΟΕΔΗΝ εξακολουθούν να έχουν δικαστικές περιπέτειες τέσσερα χρόνια μετά τον νικηφόρο αγώνα τους. Πότε ως κατηγορούμενες γιατί ...έδειραν αστυνομικούς, πότε γιατί οι δικές τους μηνύσεις κατά των αστυνομικών που "έδειραν" τραβούν σε μάκρος με στόχο την απαλλαγή λόγω παρέλευσης χρόνου των "δαρμένων" μπάτσων! Έτσι λοιπόν και σήμερα θα βρίσκονται στα δικαστήρια. Για ποιο λόγο; Διαβάστε την ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας για την δικαίωσή τους:

Κάλεσμα της Πρωτοβουλίας για τη δικαίωση των αγωνιζόμενων καθαριστριών

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ
κτήριο Προκάτ 10 πμ

Στις 29 Μαρτίου συμπληρώνονται σχεδόν 5 χρόνια από την επίθεση των δυνάμεων καταστολής μπροστά στο Υπουργείο Οικονομικών που οδήγησε στη σύλληψη της καθαρίστριας Βάσως Γκόβα και στο σοβαρό τραυματισμό της Ευαγγελίας Αλεξάκη από τον αστυνομικό των ΥΜΕΤ Τσοκαναρίδη.

Εδώ και 5 χρόνια η μήνυση των καθαριστριών κατά του αστυνομικού σέρνεται από δικαστήριο σε δικαστήριο, αναβάλλεται, ξεκινάει για να ξαναπάρει αναβολή, συγχωνεύεται με την μήνυση του αστυνομικού ώστε να συμψηφιστεί ο θύτης και το θύμα. Mε τις αλλεπάλληλες αναβολές αντί για δικαιοσύνη η δικαστική διαδικασία λειτουργεί ως ιδιότυπη τιμωρός των καθαριστριών. Ας συνυπολογιστεί ότι ορισμένες είναι υποχρεωμένες να ταξιδεύουν εκατοντάδες χιλιόμετρα σε κάθε αναβολή.

Εδώ και 5 χρόνια όχι μόνο δεν αποδίδεται δικαιοσύνη αλλά η ταξική δικαιοσύνη ολοκληρώνει το έργο της αστυνομικής καταστολής τιμωρώντας τις γυναίκες με δικαστική ομηρεία ώστε να μάθει ο κάθε εργαζόμενος που ζητά το δίκιο του πως αν σακατεύεται αναίτια από την αστυνομία πρέπει να σκύβει το κεφάλι και να μη ζητά την τιμωρία των υπευθύνων.

Σε κάθε δίκη ένας συρφετός αστυνομικών ψευδομαρτύρων δίνει το «παρών» με ειρωνείες προς τις καθαρίστριες και τους αλληλέγγυους ενώ σε ένα κρεσέντο ακροδεξιάς ρητορείας ο συνήγορος του αστυνομικού δήλωσε στο δικαστήριο ότι το να φωτογραφηθούν οι καθαρίστριες μπροστά από το «Σπίτι του Μαρξ» στις Βρυξέλλες όπου βρέθηκαν καλεσμένες από τα συνδικάτα, αποτελεί ενοχοποιητικό στοιχείο!

Άλλωστε οι συνεχιστές της πολιτικής της ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, διατηρούν στο αστυνομικό σώμα ακόμη και εκείνους τους αστυνομικούς που έχουν γίνει διαβόητοι για την απροκάλυπτη βία - δείχνοντας πώς εννοούν τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη.

Tην Παρασκευή 29 Μάρτη έχει προσδιοριστεί να συνεκδικαστεί η μήνυση των καθαριστριών που άδικα συνελήφθηκαν και κακοποιήθηκαν από την αστυνομία, με τη μήνυση που για λόγους αντιπερισπασμού υπέβαλε ο αστυνομικός που κακοποίησε και συνέλαβε τις γυναίκες που διαδήλωναν ειρηνικά κατά της τρόικας στις 10 Ιούλη 2014. Είναι παραπάνω από ορατή η πιθανότητα μέσω των συνεχών αναβολών να παραγραφεί η μήνυση κατά του αστυνομικού. Μια τέτοια εξέλιξη που θα απαλλάξει τους αστυνομικούς χωρίς δίκη θα έχει τη σφραγίδα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δίπλα σε αυτή της «ανεξάρτητης» Δικαιοσύνης.

Το εργατικό κίνημα και οι αγωνιστές πρέπει να δώσουν το «παρών» στη δίκη μαζικά και αποφασιστικά. Τυχόν απαλλαγή του αστυνομικού, ή ακόμη χειρότερα καταδίκη των αγωνιστριών που τραυματίστηκαν (εκκρεμούν μηνύσεις για αρκετές ακόμη καθαρίστριες), θα αποθρασύνει την κρατική βία και καταστολή πάνω σε κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας και θα αποτελεί σοβαρή ήττα του εργατικού κινήματος.

Απαιτούμε:
Να τιμωρηθεί παραδειγματικά ο αστυνομικός των ΥΜΕΤ που τραυμάτισε την Ευαγγελία Αλεξάκη και Βάσω Γκόβα.
Να αθωωθεί η συναδέλφισσα Βάσω Γκόβα και να πάψει κάθε δίωξη κατά των αγωνιζόμενων καθαριστριών. Να καταργηθούν τα ειδικά σώματα καταστολής (ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, ΥΜΕΤ)

Πρωτοβουλία για τη δικαίωση των αγωνιζόμενων καθαριστριών

Aθήνα 27 Mαρτίου 2019

http://dikaiosikatharistrion.blogspot.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

"Έφυγε" ο σύντροφος Ηλίας Σπυρόπουλος

0

Έφυγε από τη ζωή ένας μεγάλος αγωνιστής, ένας πολύ καλός σύντροφος, ο Ηλίας Σπυρόπουλος από την Κυπαρισσία Μεσσηνίας, σε ηλικία 70 χρόνων. Ο σ. Ηλίας από τα φοιτητικά του χρόνια ήρθε σε επαφή με τις επαναστατικές ιδέες. Σπούδασε στην Ιταλία, όπου είχε σημαντική δράση μέσα από τις γραμμές του Α.Μ.Ε.Ε. και έπαιξε σπουδαίο ρόλο στο μεγάλο αντί- δικτατορικό, αντί- φασιστικό αγώνα. Με την πτώση της χούντας έρχεται στην Ελλάδα και συνεχίζει τον αγώνα του μέσα από τις γραμμές της ΟΜΛΕ και του ΚΚΕ(μ-λ).

Ο σ. Ηλίας είχε όλα τα χαρακτηριστικά ενός γνήσιου αγωνιστή, ανυποχώρητος και ασυμβίβαστος. Πήγε κόντρα στο κατεστημένο της Κυπαρισσίας και ξεσηκώνοντας του κατοίκους, έβαλε φραγμό στα σχέδια δήμου και νομαρχίας με την εγκληματική τους αδιαφορία στο μεγάλο ρήγμα που υπήρχε στην άνω πόλη.

Ο σ. Ηλίας, όσο σκληρός ήταν με τους αντιπάλους του, τόσο καλός ήταν με τους συντρόφους και τους φίλους του. Το σπίτι του ήταν πάντα ανοιχτό για όλους μας. Πολλά καλοκαίρια φιλοξένησε σε αυτό τον Παππού Πολύδωρο Δανιηλίδη με τη σύζυγό του. Ο σ. Ηλίας ήταν πολύ τυχερός γιατί είχε στο πλάι του ένα σπουδαίο άνθρωπο, την αγαπημένη μας Άννα, η οποία όλα αυτά τα χρόνια ήταν στο πλευρό του και του έδινε μεγάλη δύναμη να αντέξει όλα τα προβλήματα που είχε, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, με την υγεία του.

Σύντροφε Ηλία θεωρώ πολύ τυχερό τον εαυτό μου που σε γνώριζα για πάνω από 40 χρόνια. Θα μου λείψουν πολύ οι πολύωρες συζητήσεις μας, θα μου λείψουν πολύ οι ωραίοι μεζέδες που έφτιαχνε η Άννα. Θα σε έχω πάντα μέσα στην καρδιά μου. Τα πιο θερμά μου συλλυπητήρια στην αγαπημένη σου σύζυγο Άννα, στα παιδιά σου Γιάννη και Μελπωμένη, στη νύφη σου Μηλένα και στη λατρεμένη εγγονούλα σου Ηλιάνα.

Καλό ταξίδι σύντροφε Ηλία, χαιρετίσματα στο φίλο και σύντροφό σου Γρηγόρη και πες του ότι αντέχουμε και συνεχίζουμε την υπόθεση που υπηρετήσατε πιστά σε όλη σας τη ζωή!

Στάθης Κωνσταντόπουλος

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

εσύ είσαι η ΕΕ;

0

Εκδήλωση για την “ενθάρρυνση των νέων ψηφοφόρων (first voters) να ψηφίσουν στις προσεχείς ευρωπαϊκές εκλογές” διοργανώνει αύριο ο Δήμος Καρδίτσας. Σαν μια αθώα “εκπαιδευτική συνάντηση” βέβαια την εμφανίζει ο Δήμος που απευθύνεται σε “μαθητές Λυκείου και φοιτητές που ψηφίζουν στις Ευρωεκλογές του Μαΐου 2019 για πρώτη φορά” αλλά στη πραγματικότητα πρόκειται για άλλη μια απροκάλυπτη προπαγάνδα υπέρ της ΕΕ και των επερχόμενων ευρωεκλογών.

Σε μια περίοδο που στην ΕΕ βαθαίνει η κρίση, πληθαίνουν τα αδιέξοδα, οξύνονται οι αντιθέσεις, αγριεύουν οι ανταγωνισμοί και με Brexit, κίτρινα γιλέκα, Λεπέν, Όρμπαν κλπ τρίζει επικίνδυνα το ευρωενωσιακό οικοδόμημα, τα επιτελεία της ΕΕ δεν θέλουν να επαναληφθεί και στις ευρωεκλογές του Μάη το τεράστιο ποσοστό ΑΠΟΧΗΣ που είχαμε στις ευρωεκλογές του 2014 (μόνο 42,6% η συμμετοχή!) που αντικειμενικά απονομιμοποιεί το αφήγημα της ΕΕ. Επιστρατεύονται έτσι διάφοροι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί όπως το δίκτυο DYPALL, ρέουν εκατομμύρια ευρώ και στήνονται πάμπολλες διαφημιστικές καμπάνιες για να φτιασιδώσουν και να ξαναπλασάρουν το αποπροσανατολιστικό αφήγημα της “Ενωμένης Ευρώπης”. Και μάλιστα σε μια περίοδο που δυναμώνουν οι αντιλαϊκές πολιτικές στην ΕΕ, που τα λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις χτυπιούνται, που οι μαύρες δυνάμεις του εθνικισμού-φασισμού ξανασηκώνουν κεφάλι και αποκαλύπτεται όλο και πιο πλατιά στους λαούς ο αντιδραστικός ρόλος και χαρακτήρας αυτού του ιμπεριαλιστικού συνασπισμού.

Όλο και περισσότερο η εργατική τάξη και οι λαοί της Ευρώπης είτε με τους αγώνες τους είτε γυρνώντας τη πλάτη στις ευρωεκλογές εκφράζουν με κάθε ευκαιρία την αντίθεσή τους στο μαύρο παρόν και στο κατάμαυρο μέλλον που τους επιφυλάσσουν οι ευρωπαϊκές ελίτ. Και οι first voters αλλά και οι παλιότεροι ψηφοφόροι κατανοούν ότι “Ευρώπη δεν είναι αυτοί”. Και δεν έχουν κανένα λόγο “να τσιμπήσουν” σ’ αυτή την αποπροσανατολιστική προπαγάνδα. Αντίθετα, έχουν πολλούς λόγους και να την αποκαλύψουν και να την καταγγείλουν!

ΣΚ

http://aristerastikarditsa.blogspot.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ