Αναζωπύρωση της πανδημίας στα Βαλκάνια - Ανακοίνωση του ΚΚΕ(μ-λ)

0

Ανακοίνωση εξέδωσε το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ) με αφορμή τις ειδήσεις για την αναζωπύρωση της πανδημίας του Covid-19 στα Βαλκάνια αλλά και στην Ελλάδα. Μια εξέλιξη αναμενόμενη που προκαλεί νέες ανησυχίες στις αστικές τάξεις των χωρών αυτών και το πολιτικού τους προσωπικού όπως βέβαια  και στους λαούς. Για διαφορετικούς λόγους για την κάθε πλευρά.

Από τη μια "η ανησυχία που εκπέμπεται από το σύνολο του αστικού πολιτικού κόσμου των χωρών της περιοχής μας δεν αφορά επ’ ουδενί στην υιοθέτηση εκ νέου γενικευμένων μέτρων αλλά στον έλεγχο της εξάπλωσης του ιού σε επίπεδα που δεν θα θέτουν πολιτικά, οικονομικά και άλλα προβλήματα.."

Από την άλλη για τους λαούς "η πανδημία είναι εδώ για να μας θυμίζει με την επικίνδυνη παρουσία της τον άλλο κύριο και μεγάλο κίνδυνο που δεν είναι άλλος από το σάπιο καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα, τα συμφέροντα και τις πολιτικές του. Αλλά και η πραγματική ζωή κι όχι επιβίωση, τόσο από υγειονομικής όσο κι από οικονομικής και κοινωνικής άποψης, παραμένει ανάγκη όλων των καταπιεσμένων εργατικών και λαϊκών μαζών, στη χώρα μας, τα Βαλκάνια και τον κόσμο ολόκληρο. Αυτό είναι κάτι που τους στερούν και που μόνο με την πάλη τους μπορούν να κατακτήσουν!"

Ολόκληρη την ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ) μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ: Αναζωπύρωση της πανδημίας στα Βαλκάνια.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Στην αναμπουμπούλα και το ΝΑΤΟ … χαίρεται. Η Βόρεια Μακεδονία μέλος της δολοφονικής συμμαχίας

0

Επίσημα από την Παρασκευή 27/3 η Βόρεια Μακεδονία έγινε το τριακοστό μέλος της δολοφονικής ιμπεριαλιστικής συμμαχίας του ΝΑΤΟ.

Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός, έβαλε ακόμα ένα κομμάτι του παζλ στην επιχείρηση «σφράγισμα των Βαλκανίων» από την «ρώσικη κακόβουλη επιρροή» δηλαδή από την προσπάθεια – που εντατικοποιήθηκε τα τελευταία δέκα χρόνια- του βασικού ανταγωνιστή τους, του ρωσικού ιμπεριαλισμού, να επανακτήσει ρόλο, θέση και την επιρροή που είχε στην βαλκανική χερσόνησο. Οι ΗΠΑ ταυτόχρονα επιχειρούν, να προσθέσουν την γειτονική χώρα, στο δίκτυο χωρών που – όντας ενταγμένες στο ΝΑΤΟ - θα αποτελέσουν το εφαλτήριο για την μεγαλύτερη περίσφυξη της Ρωσίας. Στο πλαίσιο αυτό άλλωστε η Αλεξανδρούπολη, με την συμβολή των κυβερνήσεων ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, μετατρέπεται γοργά σε κρίσιμο κόμβο των αμερικανικών εππιθετικων στοχεύσεων προς τον Βορά.

Στέλνουν όμως ένα μήνυμα και στους Ευρωπαίους συμμάχους-ανταγωνιστές, πως μία ακόμα χώρα από το «μαλακό υπογάστριο» της Ε.Ε. θα τελεί υπό την αμερικανοΝΑΤΟϊκή κυριαρχία και με τους ίδιους να περιορίζονται σε δεύτερους και τρίτους ρόλους.

Ενώ αποτελεί και μια υπογράμμιση προς την Κίνα πως η προσπάθειά της να μετατρέψει τα Βαλκάνια σε πύλη εισόδου των πολιτικών «ήπιας ισχύος» προς την ευρωπαϊκή ήπειρο τελούν υπό την επίβλεψή τους και μπορούν να περιοριστούν αν και όποτε χρειαστεί.

Οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, με την σημαντική εκδούλευση που της πρόσφερε η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και η άρχουσα τάξη της χώρας, ολοκλήρωσαν μια ακόμα φιλοπόλεμη επιθετική κίνηση, ενώ η τωρινή κυβέρνηση της ΝΔ δια μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών, έχοντας καταπιεί τις αντιρρήσεις της ως αξιωματική αντιπολίτευση, έστειλε ένα θερμό συγχαρητήριο μήνυμα:

«Συγχαίρουμε τη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας για την ένταξή της στο ΝΑΤΟ ως το 30ο μέλος της Συμμαχίας. Καλωσορίζουμε τους γείτονές μας στην οικογένεια του NATO και προσβλέπουμε στην εποικοδομητική μας συνεργασία στο πλαίσιο της Συμμαχίας».

Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ, εμφανίζεται –ξεδιάντροπα- δικαιωμένος για την Συμφωνία των Πρεσπών, καλωσορίζοντας την ΝΔ στο «μέτωπο της λογικής και του πατριωτικού συμφέροντος»!

Βλέπετε η αποδοχή και η υπηρέτηση της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της χώρας είναι το πεδίο που τελικά συναντιούνται και συγχωνεύονται όλες οι εκδοχές και προσεγγίσεις, κοσμοπολίτικες ή εθνικιστικές, της ελληνικής άρχουσας τάξης και των κομμάτων της. Φυσικό επόμενο να βλέπουν ως το απαύγασμα της «λογικής» και του «πατριωτισμού» τους την επιτυχία των εκδουλεύσεων τους στους αμερικανοΝΑΤΟϊκούς φονιάδες!

Το πιο ανησυχητικό όμως για τους λαούς της περιοχής είναι οι δηλώσεις του γ.γ. του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ και του Αμερικανού ΥΠΕΞ Μάικ Πομπέο, που επισημαίνουν την «μεγαλύτερη σταθερότητα» για τα Δυτικά Βαλκάνια και την περιοχή που φέρνει η ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ. Ανησυχητικό βέβαια εάν οι δηλώσεις αυτές «διαβαστούν» … αντίστροφα. Όπως τους πρέπει δηλαδή!

30 Μαρτίου 2020

Το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Στους δρόμους οι νοσοκόμες/οι στη Βουλγαρία

0

{Στους δρόμους οι νοσοκόμες/οι στη Βουλγαρία ενώ η κατάθλιψη αγγίζει το 8% των εργαζομένων στη Βουλγαρία με κύρια αιτία τις κακές εργασιακές συνθήκες}

Για ένα αξιοπρεπές δημόσιο σύστημα υγείας αγωνίζονται εδώ και έξι μήνες οι νοσοκόμες και νοσοκόμοι στη Βουλγαρία. Πρόκειται για έναν αγώνα τον οποίο έχουν οργανώσει μόνες/οι τους με οριζόντιο συντονισμό ανάμεσα σε νοσοκομεία από διάφορες πόλεις της χώρας (Σόφια, Βάρνα, Πλέβεν). Πιο συγκεκριμένα οι εργαζόμενες/οι απαιτούν να ανέβουν οι μισθοί και να γίνουν προσλήψεις προσωπικού ώστε να σταματήσει η εντατικοποίηση της εργασίας για όσες/ους ήδη εργάζονται στο δημόσιο σύστημα υγείας. Άλλωστε η κακοπληρωμένη εργασία σε συνδυασμό με τα εξοντωτικά ωράρια σπρώχνουν τις νοσοκόμες της Βουλγαρίας να αναζητήσουν εργασία σε άλλες χώρες της ΕΕ. Έτσι, το δημόσιο σύστημα υγείας απαξιώνεται και καταρρέει ενώ η κυβέρνηση προωθεί την είσοδο ιδιωτικών εταιρειών σε διάφορες λειτουργίες των δημόσιων νοσοκομείων εξέλιξη ενάντια στην οποία επίσης μάχονται οι νοσοκόμες/οι. Αν και οι διοικήσεις των νοσοκομείων έχουν προσπαθήσει να απειλήσουν μερικές από τις πιο προβεβλημένες προσωπικότητες του κινήματος, οι ίδιες επιμένουν και συνεχίζουν.

Τον αγώνα τους έχουν αγκαλιάσει και μικρές πολιτικές οργανώσεις από τον χώρο της αυτονομίας και τον κομμουνιστικό χώρο. Πρόσφατα γυρίστηκε και ένα μικρό ντοκυμανταίρ με αγγλικούς υπότιτλους που παρουσιάζει τον αγώνα τους.

Μπορείτε να το δείτε εδώ:

The Nurses in Bulgaria are Rising Up from Arbetaren film on Vimeo.

Χθες στη Σόφια, οι νοσοκόμες/οι συγκεντρώθηκαν έξω από το βουλγαρικό κοινοβούλιο και διαδήλωσαν με συνθήματα όπως "Όχι στον φόβο", "Έξω οι εμπορικές εταιρείες από το σύστημα υγείας", "Η υγεία δεν είναι εμπόρευμα", "Θέλουμε αλλαγές και όχι φιλανθρωπία".

Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Βουλγαρίας οι ασθένειες που σχετίζονται με το στρες και την εντατικοποίηση της εργασίας έχουν παρουσιάσει επικίνδυνη άνοδο τα τελευταία χρόνια στη χώρα ενώ υπολογίζεται ότι η κατάθλιψη αγγίζει πλέον το 8% του εργατικού δυναμικού με βασική αιτία τα προβλήματα που απορρέουν από την ανεργία, τα οικονομικά προβλήματα και τις συνθήκες εργασίας. Η υπερεντατική εργασία κι η υποτίμηση στους χώρους δουλειάς από τους εργοδότες, σύμφωνα με την τοποθέτηση Βούλγαρων ψυχολόγων που παρακολουθούν το θέμα, οδηγούν ένα σημαντικό μέρος του εργατικού δυναμικού στο "κάψιμο" (burnout) και την ανικανότητα αποδοτικής εργασίας γεγονός που απασχόλησε μέχρι και την τελευταία σύνοδο του βουλγαρικού συνδέσμου βιομηχάνων...

Και πώς να μην υπάρχουν τέτοια φαινόμενα όταν όπως καταγγέλλουν οι νοσοκόμες πολλούς μήνες αναγκάζονται να κάνουν έως και 60 ώρες υπερωρίες ή να δουλεύουν 48ωρα χωρίς επιστροφή στο σπίτι τους λόγω μη πρόσληψης επαρκούς προσωπικού!

Our Balkans - Τα δικά μας Βαλκάνια 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μνήμες και σημερινές ανάγκες στο επίκεντρο της εκδήλωσης για τα 20 χρόνια από την ΝΑΤΟϊκή επέμβαση στη Γιουγκοσλαβία (Θεσσαλονίκη, 13/4)

0

Το Σάββατο 13 Απριλίου 2019, το βράδυ, ολοκληρώθηκε με επιτυχία η αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική-διεθνιστική εκδήλωση που οργάνωσε η κομματική οργάνωση Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ(μ-λ), με αφορμή την επέτειο των 20 χρόνων από την έναρξη των ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Στην εκδήλωση που έγινε στην αίθουσα Μπεναρόγια του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, μίλησαν εκ μέρους του ΚΚΕ(μ-λ) ο Τάσος Σαπουνάς και ο Στέφανος Σκοδράνης.

Στην αρχή της εκδήλωσης προβλήθηκε βίντεο μικρής διάρκειας, με εικόνες και σκηνές από τη βάρβαρη ΝΑΤΟϊκή επέμβαση και τα δεινά που προξένησε στους λαούς της πρώην Γιουγκοσλαβίας, ενώ στην είσοδο του Εργατικού Κέντρου αναρτήθηκε έκθεση φωτογραφίας.

Για την ιμπεριαλιστική επέμβαση στα Βαλκάνια, τη σημερινή κατάσταση στον κόσμο και τα καθήκοντα των κομμουνιστών μίλησαν εκπρόσωποι του ΚΚ Τουρκίας/ Μαρξιστικού –Λενινιστικού και του Κομμουνιστικού Κόμματος Μαοϊκού Ιταλίας. Επίσης στην εκδήλωση απέστειλαν χαιρετισμό οι σ. της οργάνωσης Red Front Collective (Κολεκτίβα Κόκκινο Μέτωπο) από την Αυστρία.

Ακολούθησαν ερωτήσεις και παρεμβάσεις από το ακροατήριο.

Όπως τονίστηκε από τους ομιλητές, η οργάνωση του ΚΚΕ(μ-λ) στην πόλη πήρε έγκαιρα την πρωτοβουλία να καλέσει σε σύσκεψη για τη διοργάνωση κινητοποίησης καταγγελίας των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων από τη ΝΑΤΟϊκή επέμβαση. Δυστυχώς, παρά την καταρχήν λεκτική συμφωνία, δεν υπήρξε καμία διάθεση για να συμφωνηθεί κάτι κοινό από τις περισσότερες οργανώσεις. Κατά την γνώμη μας, αυτό αποτελεί ακόμα μια σημαντική ένδειξη για το πόσο έχει υποτιμηθεί η αναγκαιότητα οικοδόμησης όρων μαζικού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος στη χώρα μας.

Σε άλλες παρεμβάσεις, επισημάνθηκε η ανάγκη μεταφοράς στη νεολαία του σήμερα όλης αυτής της ιστορικής μνήμης, για τη θηριώδη ιμπεριαλιστική επέμβαση στη γειτονική μας χώρα αλλά και των σημαντικών μαζικών αγώνων του λαού την περίοδο εκείνη, που βγήκε κατά χιλιάδες στους δρόμους πολλές φορές για να καταγγείλει τη φασιστική επιδρομή των «συμμάχων» του ΝΑΤΟ, την συνέργεια της ελληνικής κυβέρνησης αλλά και τη διευκόλυνση της διέλευσης των αμερικανικών δυνάμεων από το έδαφος της χώρας μας.

Τέλος, σε άλλη παρέμβαση τονίστηκαν οι ευθύνες της ρεφορμιστικής αριστεράς που σιγοντάρει την αστική τάξη, μιλώντας για την επιθετικότητα και αλυτρωτισμό των βόρειων γειτόνων αλλά αγνοώντας επιδεικτικά την καταπάτηση των δικαιωμάτων των σλαβόφωνων κατοίκων της χώρας μας.

Τις τοποθετήσεις-εισηγήσεις των ομιλητών της εκδήλωσης μπορείτε να τις δείτε εδώ: 20 χρόνια βομβαρδισμοί Γιουγκοσλαβίας – Θεσσαλονίκη 2019.

Κλείνουμε με ένα μικρό απόσπασμα από την ομιλία του εκπροσώπου του PCm-Italia (Κομμουνιστικό Κόμμα Μαοϊκό-Ιταλίας)

«Εμείς θυμόμαστε ότι από τις ιταλικές στρατιωτικές βάσεις του Αβιάνο ξεκινούσαν τα βομβαρδιστικά, που χτυπούσαν το Βελιγράδι, την Πρίστινα και την Ποτγκόριτσα, όπως και σήμερα ετοιμάζονται στην Ιταλία τα στρατιωτικά αποσπάσματα και τα μέσα για να επέμβουν στην Λιβύη. Θυμόμαστε ότι ο Νταλέμα, ως τότε πρωθυπουργός της Ιταλίας, έσυρε την χώρα μας σ’ αυτό που το ονόμασαν «ανθρωπιστικός πόλεμος», ήταν ο επικεφαλής μιας κυβέρνησης λεγόμενης ως «κεντρο-αριστεράς» και γραμματέας του κόμματος που διαδέχθηκε το PCI (Κόμμα Κομμουνιστικό Ιταλίας), το ρεβιζιονιστικό κόμμα.

Σήμερα αντιθέτως, έχουμε πρωθυπουργό τον ρατσιστή Σαλβίνι, αρχηγό της Λέγκας, ένα κόμμα ιδεολογικά αντιδραστικό και φασιστικό, που ήδη έχει συνάψει συμφωνίες με την κυβέρνηση της Τρίπολης, κακόφημες συμφωνίες, προκειμένου να κρατήσει τους μετανάστες στα κολαστήρια- στρατόπεδα συγκέντρωσης αυτής της χώρας και σήμερα απειλεί με άμεση επέμβαση της Ιταλίας στη Λιβύη, στο όνομα της υπεράσπισης εθνικών συμφερόντων.

Όλα αυτά πρέπει να τα θυμίζουμε, γιατί δεν έχει σημασία ποιο είναι το χρώμα της οποιασδήποτε κυβέρνησης μιας ιμπεριαλιστικής χώρας, γιατί μια τέτοια κυβέρνηση θα είναι στην υπηρεσία των συμφερόντων των κυρίαρχων τάξεων και θα διεξάγει τους πολέμους αυτής, τόσο τους κοινωνικούς όσο και τους στρατιωτικούς, τόσο μέσα στην χώρα όσο και έξω απ’ αυτήν.»

Προλεταριακή Σημαία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

THESSALONIKI | Political event: 20 years since the NATO intervention in Yugoslavia (13/4)

0

On occasion of the 20 years since the NATO bombing of Yugoslavia, that shed the blood of its peoples and considerably moved forward the American-NATO domination in the Balkan peninsula, the Communist Party of Greece (marxist-leninist) nvites you to attend its event which will take place in Thessaloniki’s Labour Union (Abraham Benaroya hall), Greece, on 13th of April 2019.

Twenty years later, the Americans expand their murderous bases in the Balkans using NATO as their vehicle, they move forward their deals in order to drive out any Russian influence (Prespes Deal, tripartite deals, etc), they attempt to stop the Chinese infiltration as well as the limiting of the European ambitions. But they also bring again on the table the Kosovo matter and the “exchange of territories”, risking the setting of new fires to the whole peninsula.

Twenty years later the Balkans still consist one of the most crucial areas of a brutal American-Russian conflict, are still deep into suspicion and bigotry among its nations, while their peoples are crushed under a policy of poverty, misery and unemployment. This dangerous background is the breeding ground of nationalism and chauvinism, that poison the peoples” consciousness and serve the “divide and conquer” policy against this bleeding peninsula. The constitution of an anti-imperialist antiwar antinationalist movement of the Balkan peoples is of utmost urgency. We ought to contribute to this contribution with all our strenght!

CPG (m-l) - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

20 χρόνια πριν: οδοιπορικό στην εμπόλεμη Γιουγκοσλαβία

0

του Αποστόλη Κυρίτση

Συμπληρώνονται αυτές τις μέρες 70 χρόνια από την ίδρυση του ΝΑΤΟ καθώς και 20 χρόνια από την ΝΑΤΟϊκή επέμβαση στη Γιουγκοσλαβία. Μια επέμβαση που είχε σαν αποτέλεσμα τεράστιες καταστροφές υποδομών, εκατόμβες νεκρών και την διάλυση-εξαφάνιση αυτής της χώρας από το χάρτη των Βαλκανίων. Τέτοιες μέρες πριν από 20 χρόνια η Αντιπολεμική Αντιιμπεριαλιστική Επιτροπή Ν. Καρδίτσας και το παράρτημα Σοφάδων του Συνδέσμου Ελληνοσερβικής Φιλίας, οργάνωσαν -εν μέσω ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών και παρά τον εμπορικό αποκλεισμό/εμπάργκο που είχε επιβληθεί από ΝΑΤΟ και ΕΕ σε βάρος της Γιουγκοσλαβίας- αποστολή βοήθειας και αλληλεγγύης στο σέρβικο λαό που βρίσκονταν στο μάτι του ιμπεριαλιστικού κυκλώνα. Μ’ αυτή την αφορμή αναδημοσιεύουμε άρθρο του Αποστόλη Κυρίτση ο οποίος συμμετείχε σ’ αυτή την αποστολή. Η αποστολή στη Γιουγκοσλαβία ήταν μέρος μόνο από μια πλούσια δράση που είχε εκείνη την περίοδο η Αντιπολεμική Αντιιμπεριαλιστική Επιτροπή Ν. Καρδίτσας και με εκδηλώσεις, προκηρύξεις, διαδηλώσεις, αφίσες, άρθρα στον τοπικό τύπο κ.α. προσπαθούσε να συμβάλει στη συνολικότερη πάλη του λαού μας ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση και στην ανάπτυξη αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Το άρθρο - οδοιπορικό στην εμπόλεμη Γιουγκοσλαβία είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό ΕΝΑΥΣΜΑ των Αγωνιστικών Κινήσεων (τεύχος 11, χειμώνας του 1999):

«Στις 28/05/99, δύο μέλη της Αντιπολεμικής Αντιιμπεριαλιστικής Επιτροπής Ν. Καρδίτσας, οι Β. Γιαννούσης και Α .Κυρίτσης, συνόδεψαν αποστολή βοήθειας με φάρμακα και τρόφιμα, που συγκέντρωσε το παράρτημα Σοφάδων του Συνδέσμου Ελληνοσερβικής Φιλίας. Το παράρτημα εκπροσωπήθηκε από τους Η. Κεφαλά, Δ. Δεληγιάννη και Δ. Σοφό. Προορισμός της αποστολής ήταν η πόλη Κράλιεβο της Σερβίας. Η απόφαση να επισκεφθούμε τον πολύπαθο γιουγκοσλάβικο λαό στη διάρκεια της αμερικανονατοϊκής επιδρομής ήταν πρόκληση για μας. Θέλαμε να μεταφέρουμε μήνυμα αλληλεγγύης του λαού μας και να αφουγκραστούμε από κοντά (δίχως τις παραμορφώσεις των ΜΜΕ) τον παλμό της ηρωικής αντίστασης του γειτονικού λαού στους ιμπεριαλιστές και την πολεμική τους μηχανή.

Έναυσμα, τεύχος 11 (χειμώνας 1999)

Για τις διατυπώσεις της αποστολής, απευθυνθήκαμε στη Συντονιστική Γραμματεία για Ανθρωπιστικά Ζητήματα του υπουργείου Εξωτερικών. Η εγκύκλιος ενεργειών που μας έστειλαν, περιλάμβανε μια παράγραφο (την παραθέτουμε στη συνέχεια) που επιδίωκε να τρομοκρατήσει τον οποιοδήποτε ενδιαφερόταν να πραγματοποιήσεις ανθρωπιστική αποστολή στη Γιουγκοσλαβία.

“ΠΡΟΣΟΧΗ: Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει η διαδρομή εντός της Ο.Δ.Γ. να πραγματοποιείται κατά τις νυχτερινές ώρες. Σημειώνεται επίσης ότι η γνωστοποίηση στοιχείων προς τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΝΑΤΟ δεν καλύπτει αποστολή λεωφορείων με επιβάτες στο έδαφος της Ο.Δ.Γ. Η γνωστοποίηση στοιχείων προς το ΝΑΤΟ αφορά μόνον τα φορτηγά που μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια”. Πράγματι, τίποτα το παράξενο, αν σκεφτεί κανείς ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει συνυπογράψει την έναρξη των βομβαρδισμών, παραχωρεί λιμάνια, αεροδρόμια, σιδηρόδρομους, για τη διέλευση των νατοϊκών στρατευμάτων και τη διευκόλυνση της ιμπεριαλιστικής επιδρομής ενάντια στη Γιουγκοσλαβία. Αυτά επιβάλει η εξάρτηση της χώρας μας και η πολιτική της υποτέλειας.

Α.Κυρίτσης, στα σύνορα

Το βράδυ της Πέμπτης 28/5, αφήναμε πίσω μας την Ελλάδα και μπαίναμε στη FYROM με κατεύθυνση στην πόλη των Σκοπίων. Κατά τη διαδρομή οι φάλαγγες των νατοϊκών φορτηγών με άρματα και στρατιώτες παρέπεμπαν σε κατεχόμενη χώρα. Οι μεγαλύτερες πόλεις, τα Σκόπια και το Κουμάνοβο, είχαν μετατραπεί σε στρατόπεδα των νατοϊκών. Τα ξενοδοχεία και τα “μπαρ” γεμάτα από Αμερικάνους, Γερμανούς, Γάλλους και Άγγλους αξιωματικούς. Μπροστά στα μάτια μας προβάλλονταν σκηνές από “ταινία προσεχώς’” για το μέλλον των Βαλκανίων, αν υλοποιηθούν τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και επιβάλλουν ένα νέο αποικισμό. Θα έχουν τη δυνατότητα να κομματιάζουν και να μοιράζουν τις χώρες σαν οικόπεδα, να ληστεύουν τον πλούτο τους, να εκμεταλλεύονται τους λαούς τους…

Λίγα χιλιόμετρα πριν τα Γιουγκοσλαβικά σύνορα, διανυκτερεύουμε σε μοτέλ κοντά στην πόλη Κουμάνοβο. Ο ξενοδόχος μας συμπεριφέρεται φιλικά και, όταν του το ζητάμε, πρόθυμα αναφέρεται στην κατάσταση που επικρατεί στη FYROM. “Δεν θέλουμε το ΝΑΤΟ. Να φύγουν όλοι τους και να μας αφήσουν να λύσουμε τις όποιες διαφορές έχουμε μόνοι μας. Θέλουμε να ζούμε ειρηνικά με όλους τους λαούς στα Βαλκάνια. Το ΝΑΤΟ μας έφερε τον πόλεμο και όχι την πρόοδο. Μέχρι και πριν 3-4 χρόνια το μοτέλ γέμιζε από Έλληνες, Γιουγκοσλάβους, Βούλγαρους… Είχα πολλούς φίλους Έλληνες. Τώρα…”. Ενώ μας μιλά με ένταση και έκδηλη την αγωνία για το πού πάνε οι εξελίξεις, ακούγεται μια βοή που όλο και δυναμώνει. Κοιταζόμαστε και προσπαθούμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει. “Είναι η ώρα τους” μας λέει, “ελάτε να δείτε”. Βγαίνουμε στο προαύλιο, μας δείχνει ψηλά τον ουρανό. Παρατηρούμε γραμμές καπνού να σχηματίζονται από δεκάδες αεροπλάνα. “Θα το ισοπεδώσουν απόψε το Κόσοβο” ακούγεται γεμάτη αγανάκτηση η φωνή του ξενοδόχου. “Έρχονται από την Ιταλία, κάνουν κύκλο πάνω από τη Μακεδονία και μπαίνουν στο Κόσοβο με κατεύθυνση ξανά τις βάσεις τους, ώστε να περιορίσουν ενδεχόμενες απώλειες από τη Γιουγκοσλαβική αεράμυνα. Πετάνε πολύ ψηλά. Δεν βλέπουμε αεροπλάνα, μόνο τ΄ ακούμε…”. Όλη τη νύχτα ο αποκρουστικός ήχος από τις ιπτάμενες δολοφονικές μηχανές, άλλοτε απόμακρος άλλοτε κοντινός, έσφιγγε την καρδιά μας, μας γέμιζε οργή…

Δ.Δεληγιάννης, Δ.Σοφός, Α.Κυρίτσης και Η.Κεφαλάς
μπροστά σε βομβαρδισμένη γέφυρα

Χαράματα περνούσαμε τα σύνορα της FYROM και φτάναμε στο συνοριακό σταθμό. Οι νταλίκες στη σειρά, περιμένουν να γίνει ο έλεγχος του φορτίου τους. Διαπιστώνουμε ότι από τις είκοσι περίπου νταλίκες με ανθρωπιστική βοήθεια που έστειλαν- όπως μας είπαν οι οδηγοί τους- φορείς από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, μόνο η δική μας συνοδευόταν. Όπως αποκαλύφθηκε στη συνέχεια, η συνοδεία των αποστολών εξασφάλιζε να φτάσει το φορτίο στον προορισμό του (και όχι στο κύκλωμα της μαύρης αγοράς). Το βασικό, όμως, ήταν ότι η άμεση επικοινωνία με το σέρβικο λαό συμβόλιζε το σπάσιμο του κλοιού της απομόνωσής του. Μάθαμε επίσης ότι οι αποστολές που γίνονταν μέσω της Βουλγαρίας ήταν αρκετά χρονοβόρες. “Mας κρατάνε 20 ώρες στα σύνορα, θέλουν να μας σπάσουν τα νεύρα” έλεγαν αγανακτισμένα κάποιοι οδηγοί. “Τελευταία μάλιστα, μας λένε ότι έχουν εντολή από το ΝΑΤΟ να μην επιτρέπουν τη διέλευση των αποστολών βοήθειας με προορισμό τη Σερβία”. Τότε αντιλαμβανόμαστε με πόσους τρόπους οι αμερικανονατοϊκοί ιμπεριαλιστές σφίγγουν ποικιλότροπα τον κλοιό για να υποτάξουν το Σέρβικο λαό.

Οι Σέρβοι τελωνιακοί, ελέγχουν το φορτίο που μετέφερε η νταλίκα που συνοδεύαμε. Έδωσαν ιδιαίτερη προσοχή στις ημερομηνίες λήξης των τροφίμων (κονσέρβες με ψάρι, γάλα, κρέας, χυμούς) και των φαρμάκων. Όταν τέλειωσαν μας ευχαρίστησαν και μας έδωσαν την άδεια εισόδου στη χώρα τους.

εφημερίδα ΝΕΟΣ ΑΓΩΝ 6.6.1999
(αφιέρωμα στην αποστολή αλληλεγγύης στη Γιουγκοσλαβία)

Διασχίσουμε το Κοσσυφοπέδιο. Πριν από την πόλη Βράνιε συναντάμε στρατιωτικό μπλόκο και συνειδητοποιούμε ότι βρισκόμαστε σε εμπόλεμη ζώνη. Οι στρατιώτες στη θέα της φωτογραφικής μηχανής μας ρωτούν με αυστηρό ύφος, αν είμαστε δημοσιογράφοι. Χαλαρώνουν όταν διαπιστώνουν ότι είμαστε Έλληνες και συνοδεύουμε ανθρωπιστική βοήθεια. Μας εξηγούν ότι δεν συμπαθούν τους δημοσιογράφους, γιατί αποπροσανατολίζουν τη διεθνή κοινή γνώμη γι’ αυτά που συμβαίνουν στη χώρα τους. Οι λέξεις σκεπάζονται από εκρήξεις βομβών. “Αυτό γίνεται νύχτα-μέρα… προσπαθούν να καταστρέψουν στρατιωτικές εγκαταστάσεις στα γύρω βουνά. Τίποτα δεν καταφέρνουν, είναι καλά κρυμμένος ο στρατός μας”, λέει χαμογελώντας ο επικεφαλής αξιωματικός.

Συνεχίζουμε το ταξίδι διασχίζοντας καταπράσινα βουνά κατά μήκος του ποταμού Μοράβα. Περνάμε από γέφυρες οι περισσότερες από τις οποίες είναι κατεστραμμένες από τους βομβαρδισμούς. Η συγκοινωνία γίνεται από παρακαμπτήριους που, όπως διαπιστώνουμε αργότερα, διανοίγονται σε ελάχιστο χρόνο.

Φτάνουμε στο Λέσκοβατς. Στη θέα της γκρεμισμένης γέφυρας και των κατεστραμμένων βαγονιών του τρένου – απομεινάρια της δολοφονικής επίθεσης των νατοϊκών αεροπλάνων – ζωντανεύουν εικόνες και ήχοι που μας φορτίζουν έντονα. Επικρατεί σιωπή, τα πρόσωπα σκοτεινιάζουν, οι γροθιές σφίγγουν. Θυμός, λύπη και θαυμασμός για ένα λαό που δοκιμάζεται από τις θηριωδίες των ιμπεριαλιστών. Η βουή του ποταμού και το κελάηδισμα των πουλιών μας επαναφέρουν στην πραγματικότητα.

Δ.Δεληγιάννης και Ηλ.Κεφαλάς μπροστά σε βομβαρδισμένη γέφυρα

Συνεχίζουμε ταξιδεύοντας στον εθνικό δρόμο Νις-Βελιγραδίου. Αντικρίζουμε βομβαρδισμένα στρατόπεδα και εργοστάσια. Παρατηρούμε χιλιάδες πουλιά να πετούν τρομαγμένα, να κάθονται στο δρόμο αναζητώντας καινούργιες φωλιές. Στην πόλη Νις η ατμόσφαιρα μυρίζει έντονα από τα καμένα διυλιστήρια. Οι καταστροφές σε κτίρια και γέφυρες είναι πολλές από τις συνεχείς αεροπορικές επιδρομές. Ίδια εικόνα στο Αλέξινατς, στο Κρούσεβατς… Τα χωριά που περνάμε είναι γεμάτα κόσμο, οι περισσότεροι έχουν μετακινηθεί από τα μεγάλα αστικά κέντρα, γιατί έχουν μείνει χωρίς σπίτι και δουλειά. Προσπαθούν να οργανώσουν τη ζωή τους στις νέες δύσκολες συνθήκες του πολέμου. Στα χωράφια άνδρες και γυναίκες κατά ομάδες καλλιεργούν τη γη ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν στοιχειωδώς ανάγκες για την επιβίωση των οικογενειών τους. Αν και διασχίζουμε περιοχές που δέχονται αεροπορικές επιδρομές σ’ όλη τη διάρκεια του 24ώρου ο λαός δείχνει να τις αψηφά. Δεν κρύβεται σε καταφύγια, συνεχίζει τη δουλειά του, ψωνίζει στην αγορά, κάθεται στο καφενείο, κάνει βόλτα, παίρνει το καλάμι στον ώμο και πάει για ψάρεμα… Στέκεται όρθιος. Λες και θέλει να ‘ναι ορατός από τους ιπτάμενους φονιάδες, για να τους δείχνει την απόφασή του να μην υποταχθεί.

Το απόγευμα φτάνουμε στο Κράλιεβο. Μας υποδέχονται εκπρόσωποι του Δήμου, του κέντρου φροντίδας προσφύγων και του νοσοκομείου. Συνεργείο του τοπικού τηλεοπτικού σταθμού καταγράφει και παίρνει συνεντεύξεις. Γρήγορα αντιλαμβανόμαστε τη σημασία της αποστολής βοήθειας για ένα λαό που βρίσκεται στο μάτι του ιμπεριαλιστικού κυκλώνα, αντιμετωπίζοντας χίλια-μύρια προβλήματα. Η νταλίκα ξεφορτώνεται από προσφυγόπουλα που έρχονται από Βοσνία, την Κράινα, το Κοσσυφοπέδιο. Οι σκηνές που εκτυλίσσονται είναι συγκλονιστικές. Θυμίζουν πανηγύρι…

κατεστραμμένη γέφυρα από τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς

Ο ήλιος δύει και στην πόλη ισχύει συσκότιση. Σε κάποια γωνιά της πόλης Σέρβοι και Έλληνες σχηματίζουμε μια μεγάλη παρέα και κουβεντιάζουμε για αρκετές ώρες. Μας λένε ότι οι αμερικανονατοϊκοί ιμπεριαλιστές επιτίθενται στη χώρα τους όχι για να βοηθήσουν τους αλβανόφωνους του Κοσσυφοπεδίου, αλλά γιατί στο πλαίσιο της “νέας τάξης” θέλουν να κυριαρχήσουν. Ότι τα θύματα ανάμεσα στον άμαχο πληθυσμό είναι αρκετά. Μόνο στην πόλη τους τα ορφανά παιδιά είναι 100. Ότι κάθε μέρα από τους βομβαρδισμούς καταστρέφεται η βιομηχανική υποδομή και κατά συνέπεια να ‘ναι χιλιάδες οι άνεργοι και τα προβλήματα διαβίωσης του πληθυσμού, τεράστια. Ότι όσο δεν υποτάσσονται, τα αμερικανονατοϊκά αεροπλάνα επιτίθενται με μεγαλύτερη λύσσα στον άμαχο πληθυσμό, δηλητηριάζουν με τις βόμβες τους τον αέρα, τα ποτάμια, τη γη τους…

κι άλλη βομβαρδισμένη γέφυρα...

Η περιοχή γύρω από την πόλη, μας λένε, βομβαρδίζεται καθημερινά ενώ, μέχρι τώρα, η πόλη δεν έχει βομβαρδιστεί. “Ακούστε τι συμβαίνει. Στο αμερικανικό πεντάγωνο εργάζεται ως σερβιτόρος ένας Σέρβος που κατάγεται απ’ το Κράλιεβο. Όταν λοιπόν οι στρατηγοί συσκέπτονται πάνω από το χάρτη της Γιουγκοσλαβίας για το που θα βομβαρδίσουν, ο συμπολίτης μας, κάθε φορά που αλλάζει τα τασάκια, ένα το τοποθετεί στο χάρτη σκεπάζοντας το Κράλιεβο. Έτσι μόνιμα βομβαρδίζουν γύρω απ’ την πόλη…”. Το τι έγινε δεν περιγράφεται. Γελάσαμε με την καρδιά μας…

κι άλλη βομβαρδισμένη γέφυρα...

Η συζήτηση προχωρά και οι συνομιλητές μας δεν κρύβουν ότι αισθάνονται υπερήφανοι για την σημερινή τους επιλογή. “Οι ιμπεριαλιστές δεν θέλουν οι λαοί να έχουν τη δική τους ιστορία, το δικό τους πολιτισμό, να ζούνε σε χώρες ανεξάρτητες. Δε θέλουν οι λαοί να λύνουν μόνοι τους και ειρηνικά τα όποια προβλήματα έχουν μεταξύ τους”. “Μα”, τους ρωτάμε, “οι αλβανόφωνοι του Κοσσυφοπεδίου δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα καταπίεσης στα δικαιώματά τους”. “Ακόμη και λάθη να έγιναν από τη μεριά της κυβέρνησης μας” μας απαντούν “η δημιουργία του μισθοφορικού στρατού του UCK, δεν άφησε περιθώρια για την ομαλή διευθέτηση των όποιων προβλημάτων της αλβανόφωνης μειονότητας. Μην πιστεύετε την νατοϊκή προπαγάνδα. Οι πρόσφυγες είναι χιλιάδες γιατί κινδυνεύουν από τους βομβαρδισμούς και όχι από τη δήθεν εθνοκάθαρση των Σέρβων. Στην πόλη μας ήδη φιλοξενούμε αρκετές εκατοντάδες αλβανόφωνους του Κοσσυφοπεδίου”. Μιλάνε με θαυμασμό για το στρατό τους που στέκεται “όρθιος” και, παρ’ όλο που αντιμετωπίζει την τεράστια πολεμική μηχανή 19 κρατών, έχει ελάχιστες απώλειες. Εκφράζουν την απογοήτευση τους, γιατί καμία χώρα δεν τους υποστηρίζει. “Και η Ρωσία;’’ τους ρωτάμε. “Η Ρωσία του Γιέλτσιν πρώτα και κύρια κοιτάει το σπίτι της και δεν θέλει να χαλάσει τις σχέσεις της με τους Αμερικάνους” μας απαντάνε. Αναφέρονται στον ελληνικό λαό και εκδηλώνουν ευγνωμοσύνη για την συνεισφορά του στον αγώνα τους. Από την πλευρά μας νιώθουμε την ανάγκη να καταγγείλουμε την υποτακτική στάση της ελληνικής κυβέρνησης. Τους λέμε, ότι η αλληλεγγύη του λαού μας πρέπει να εκφραστεί όχι μόνο με ανθρωπιστικές αποστολές, αλλά κύρια με αντιπολεμικές-αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις, που θα εμποδίζουν να χρησιμοποιείται η χώρα μας σαν προγεφύρωμα της νατοϊκής επέμβασης ενάντια στη Γιουγκοσλαβία.

Η.Κεφαλάς, Δ.Δεληγιάννης, Δ.Σοφός, Β.Γιαννούσης και Α.Κυρίτσης
με Σέρβους εκπρόσωπους

Σ’ όλη τη διάρκεια της συζήτησης μας εκφράζουν ποικιλότροπα τη βαθιά τους πίστη ότι θα βγουν νικητές απ’ αυτόν τον άνισο αγώνα. “Πριν 60 χρόνια πολεμήσαμε ενάντια στο ναζισμό και στον φασισμό. Ο κλήρος της ιστορίας μάς έλαχε τώρα ν’ αντισταθούμε στους σύγχρονους ναζί. Και αν μείνουμε ενωμένοι, θα τους νικήσουμε” λένε με φωνή που αποπνέει σιγουριά και αποφασιστικότητα. “Τότε”, συνεχίζουν γελώντας, “εσείς οι Έλληνες θα μεταφέρετε ανθρωπιστική βοήθεια στις χώρες του ΝΑΤΟ!”
Η βραδιά κυλά, τα πρόσωπα όλων μας έχουν χαλαρώσει. Αισθανόμαστε ότι πια δεν χρειάζεται διερμηνέας για να επικοινωνήσουμε. Καταλαβαινόμαστε…

Η πόλη λούζεται στο φως της πανσελήνου. Ίσα που διακρίνονται ανθρώπινες φιγούρες που κατά παρέες κάθονται και συζητούν στις αυλές των σπιτιών, στους ακάλυπτους χώρους των πολυκατοικιών. Το μόνο που ακούγεται είναι οι μελωδικοί ήχοι της κιθάρας και οι γιουγκοσλάβικες rock μπαλάντες που τραγουδούν νεολαίοι στην πλατεία της πόλης. Στιγμές μοναδικές που αποκαλύπτουν πώς αντλεί δύναμη ένας λαός για να συνεχίσει τον αγώνα του κόντρα σε αρνητικούς – υποκειμενικούς και αντικειμενικούς- συσχετισμούς.

Οι παρέες σιγά-σιγά διαλύονται, ενώ την ησυχία της νύχτας σπάει ο θόρυβος των αεροπλάνων που πλησιάζουν, των βομβών που εκρήγνυνται μακριά και των αντιαεροπορικών που κροταλίζουν στον αέρα…

Σάββατο πρωί επισκεπτόμαστε το νοσοκομείο της πόλης όπου παραδίνονται τα φάρμακα και ένα ιατρικό μηχάνημα ορθοπεδικής χειρουργικής. Οι υπεύθυνοι μας ενημερώνουν ότι έχουν μεγάλες ανάγκες σε φαρμακευτικό υλικό και αίμα. Τονίζουν ότι το μηχάνημα θα τους φανεί ιδιαίτερα χρήσιμο επειδή έχουν πολλά περιστατικά με ακρωτηριασμούς, που προκαλούνται , οι περισσότεροι, από τις βόμβες διασποράς.

Η παραμονή μας στο Κράλιεβο ολοκληρώνεται με επίσκεψη σε ιστορικό μοναστήρι της περιοχής. Κατά τη διάρκεια της οποίας – μετά από ένα “ήσυχο” ηλιόλουστο πρωινό – αρχίζει νέος βομβαρδισμός, αυτή τη φορά πιο σφοδρός. Την προηγούμενη μέρα ο στρατηγός Κλαρκ είχε δηλώσει κυνικά: “Τις επόμενες μέρες θα ισοπεδώσουμε τη Γιουγκοσλαβία”. Ο αντιδήμαρχος του Κράλιεβο που βρίσκεται μαζί μας, ενημερώνεται για το ποιες περιοχές έχουν πληγεί. Μία ηλικιωμένη γυναίκα, που στέκεται παράμερα, πλησιάζει και ρωτά με έκδηλη την αγωνία αν υπάρχουν θύματα. Όπως λέει, σε κάποια από τις περιοχές που βομβαρδίστηκαν, βρίσκεται το σπίτι της και ανησυχεί για την οικογένειά της. Είναι τραγικό, αλλά αυτά βιώνει καθημερινά ο λαός της Γιουγκοσλαβίας.

‘Έχει φθάσει μεσημέρι και ετοιμαζόμαστε για το ταξίδι της επιστροφής. Την ώρα του αποχαιρετισμού η συναισθηματική φόρτιση είναι έντονη. Τα χέρια αλληλοσφίγγονται, οι κουβέντες που ανταλλάσσονται είναι μετρημένες… Μας κυριεύει η επιθυμία να φτάσουμε στην Ελλάδα όσο το δυνατό πιο γρήγορα. Να μοιραστούμε με όσο το δυνατόν περισσότερους, γεγονότα, εικόνες, συναισθήματα, συμπεράσματα από την ηρωική αντίσταση του γιουγκοσλάβικου λαού.

Στα σύνορα Γιουγκοσλαβίας-ΠΓΔΜ μας ξαφνιάζει η μεγάλη “ουρά” από αυτοκίνητα που περιμένουν να περάσουν. Διαπιστώνουμε ότι στην πλειοψηφία τους, είναι ΤΑΞΙ από την πόλη των Σκοπίων. Επιστρέφουν από το Βράνιε όπου οι ιδιοκτήτες τους συμμετείχαν μαζικά σε αιμοδοσία, για τις αυξημένες ανάγκες του δοκιμαζόμενου γειτονικού λαού. Το γεγονός αυτό μας συντροφεύει στο υπόλοιπο της διαδρομής για την Ελλάδα. Μας γεμίζει αισιοδοξία γιατί δείχνει το δρόμο που πρέπει να βαδίσουν οι λαοί των Βαλκανίων. Να εκφράσουν τη μεγαλύτερη αλληλεγγύη, να οικοδομήσουν την πιο στέρεη ενότητα μεταξύ τους παραμερίζοντας εθνικές, θρησκευτικές, πολιτισμικές διαφορές ώστε να συγκροτήσουν κοινό μέτωπο ενάντια στους αμερικανονατοϊκούς ιμπεριαλιστές και τον πόλεμο. Για να γίνει σε μια πορεία η καπιταλιστική πραγματικότητα μακρινός εφιάλτης και η σοσιαλιστική κοινωνία πραγματικότητα.»

https://aristerastikarditsa.blogspot.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΔΥΤΙΚΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ | Η λαϊκή δυσαρέσκεια, οι κόντρες των αστικών κλικών και στο βάθος… ο άγριος αμερικανορωσικός ανταγωνισμός

0

Μαζικές διαδηλώσεις κατά των κυβερνήσεων σε Σερβία, Αλβανία, Μαυροβούνιο αλλά και Βοσνία πριμοδότησαν την αστάθεια στην οποία αργά αλλά σταθερά διολισθαίνει ο χώρος των Δυτικών Βαλκανίων, πυροδοτώντας επιπλέον και μια συζήτηση για το αν στο «συγχρονισμό» των αντιδράσεων ενυπάρχει και ένας υπόγειος συντονισμός τους. Η εμφάνιση μάλιστα στο Twitter (τουίτερ) του hashtag «βαλκανική Άνοιξη» επέτεινε τις συγκρίσεις και έσπρωξε ορισμένους σε αναλογίες.

Όμως η ονομασία «αραβική Άνοιξη» εκτός από ατυχής υπήρξε και εργαλείο συσκότισης, μιας και μέσω αυτής μπόρεσαν να χωρέσουν οι γνήσιες λαϊκές εξεγέρσεις του τυνησιακού και αιγυπτιακού λαού μαζί με την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη αλλά και για να σκεπαστούν τα κρίσιμα εκείνα γεγονότα που οδήγησαν από τις λαϊκές διαμαρτυρίες στη Συρία ως πεδίο της αμερικανορωσικής σύγκρουσης. Πολύ πιο παρακινδυνευμένο είναι λοιπόν να χρησιμοποιείται ο αντίστοιχος όρος για να περιγράψει τα πρόσφατα τεκταινόμενα στο δυτικό βαλκανικό χώρο.

Αυτό από την άλλη δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ένα κοινό υπόβαθρο που ευνοεί τις εξελίξεις αυτές. Και δεν είναι άλλο από την ένταση των γεωπολιτικών ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, με προεξάρχοντα τον ανταγωνισμό ΗΠΑ-Ρωσίας και με ειδικό επίδικο το ενεργειακό. Πάντα σε συνδυασμό με τα σοβαρά κοινωνικά προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί στους βαλκανικούς λαούς από τις πολιτικές των εξαρτημένων στον ιμπεριαλισμό και ταυτόχρονα μαφιόζικων και διεφθαρμένων αστικών κλικών που κυριαρχούν σ’ αυτές. Και φυσικά μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο η -ανάμεικτη με τη διογκούμενη δυσαρέσκεια μετά από χρόνια αλλεπάλληλων διαψεύσεων- προσμονή που έχει δημιουργήσει η όλη φιλοϊμπεριαλιστική φιλολογία για την «ευρωατλαντική ολοκλήρωση» που «ξαναπαίρνει μπρος» μετά και τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Η αλβανική κρίση

Έχοντας ξαναγράψει γι’ αυτήν, ας περιοριστούμε στα τελευταία επεισόδιά της. Οι κινητοποιήσεις της αλβανικής νεολαίας, κινητοποιήσεις που έφεραν πράγματι μυρωδιές Άνοιξης στο βαλκανικό χειμώνα της γειτονικής χώρας, «πλακώθηκαν» πολύ γρήγορα από τη διαδήλωση της αντιπολίτευσης του δεξιού Δημοκρατικού Κόμματος του Λουζλίμ Μπάσα (διαδόχου του Σαλί Μπερίσα) στις 16 Φεβρουαρίου και την προσπάθεια εισβολής στο κτήριο της κυβέρνησης. Αυτή την κινητοποίηση, όπως και τις επόμενες, πυροδότησε η διαρροή προς τη «Φωνή της Αμερικής» των συνομιλιών βαρώνων των ναρκωτικών με κορυφαίο στέλεχος του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού Κόμματος (του Έντι Ράμα) και με σκοπό την εξαγορά από μέρους τους ψήφων για λογαριασμό του. Συνομιλίες που βρίσκονται σε χέρια της εισαγγελίας Τιράνων στο πλαίσιο των ερευνών της για διαφθορά . Η κρίση κορυφώθηκε με την απαίτηση για διενέργεια εκλογών και την παραίτηση των βουλευτών του Δημοκρατικού Κόμματος καθώς και του κεντροαριστερού Σοσιαλιστικού Κινήματος Ολοκλήρωσης (από το οποίο προέρχεται ο πρόεδρος της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα). Οι ΗΠΑ κράτησαν, τουλάχιστον σε δημόσια θέα, μεσοβέζικη στάση, καλώντας όλες τις πλευρές «να αποφύγουν τη βία και τις λεκτικές προκλήσεις», ενώ αξιωματούχοι της ΕΕ προχώρησαν ένα βήμα παραπάνω, χαρακτηρίζοντας τις ομαδικές παραιτήσεις των βουλευτών της αντιπολίτευσης «αντιπαραγωγικές» και «εμπόδιο στη δημοκρατική λειτουργία στην Αλβανία».

Χωρίς συζήτηση, η αντιπολίτευση χρησιμοποιεί τη λαϊκή δυσαρέσκεια, όπως έκανε το 2013 ο Ράμα, στην ενδοαστική κόντρα που εξελίσσεται χρόνια τώρα στην Αλβανία και έχει τις ρίζες της στα αδιέξοδα του εξαρτημένου αλβανικού καθεστώτος και τη φτώχεια και εξαθλίωση στην οποία έχει βυθίσει τον αλβανικό λαό. Μάλιστα, οικονομικοί αναλυτές αναφέρουν πως η πρόσκαιρη και σαθρή οικονομική άνοδος που οφειλόταν στην αθρόα αγορά ακινήτων από τους εκατοντάδες χιλιάδες αλβανούς μετανάστες έχει επιβραδυνθεί σημαντικά και βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ενδεχόμενο σκασίματος της «φούσκας».

Κλειδί ο προσανατολισμός της Σερβίας

Ωστόσο, πάνω και πίσω από αυτά, η Αλβανία και το πολιτικό προσωπικό της άρχουσας τάξης δέχεται τις αναταράξεις και τους κραδασμούς που προκαλούν οι προσπάθειες των ΗΠΑ για «διευθετήσεις συνόρων» με στόχο το διώξιμο της Ρωσίας από την περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων. Προσπάθειες που δημιουργούν σοβαρές ανησυχίες στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, μιας και θεωρούν πως αυτές μπορούν να δυναμιτίσουν εκ νέου την περιοχή που αποτελεί το μαλακό υπογάστριο της Ε.Ε.

Πιο συγκεκριμένα, είναι ζήτημα προς εξέταση εάν οι ΗΠΑ σ’ αυτή τη φάση πριμοδοτούν τις μεγαλοϊδεατικές χίμαιρες του Έντι Ράμα αλλά και του Χαραντινάι του Κοσόβου. Ή αν, αντίθετα, θεωρούν πως η αλβανικές ηγεσίες σε Τίρανα και Πρίστινα πρέπει να χαμηλώσουν τις φιλοδοξίες τους για να υπηρετηθεί καλύτερα -και σαφώς πιο πειστικά προς τη σέρβικη ηγεσία- η σταδιακή ρυμούλκηση της Σερβίας στο ΝΑΤΟϊκό μαντρί ή έστω στις «ευρωπαϊκές δομές» και με στρατηγικό στόχο την αποκοπή της από τη Ρωσία. Και πως γι’ αυτό το σκοπό τα περί «Μεγάλης Αλβανίας» πρέπει –τουλάχιστον- να μαζευτούν και η κοσοβάρικη αλβανική ηγεσία να μπει στο δρόμο του «ιστορικού συμβιβασμού» με τη Σερβία, αποδεχόμενη μια «ανταλλαγή εδαφών».

Ίσως λοιπόν τα βέτο του Μέτα στην υπουργοποίηση Αλβανών από το Κόσοβο που επιχείρησε ο Ράμα την προηγούμενη περίοδο και το γενικότερο στρίμωγμα του Ράμα στην Αλβανία, η προβολή του «πραγματιστή» Θάτσι έναντι του «ακραίου» Χαραντινάι, δεν είναι παρά μέρος των τακτικών κινήσεων των ΗΠΑ για την επίτευξη των στόχων τους.

Άλλωστε οι ΗΠΑ υπολογίζουν και στην αμφισημία της σέρβικης ηγεσίας . Η οποία, παρά τις σχέσεις που εξακολουθεί να αναπτύσσει με τη Ρωσία, έχει (σαν «όλο» ή σαν σημαντικό τμήμα της) συνδέσει την τύχη της με την ένταξη στην ΕΕ, ενώ «οραματίζεται» και κάποιου είδους επανεκκίνηση των σχέσεων με τις ΗΠΑ, παρ’ όλο που αυτές πριν από είκοσι χρόνια βομβάρδιζαν τη χώρα της οποίας «ηγούνται». Οι ΗΠΑ γνωρίζουν λοιπόν πως για να ανοίξει ο δρόμος για τη ρυμούλκησή της χρειάζονται, πέρα από πιέσεις, δέλεαρ και ανταλλάγματα. Η τελευταία δήλωση του σέρβου πρόεδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς, σύμφωνα με την οποία «θα πρέπει πρώτα να βρούμε έναν συμβιβασμό, δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε το Κόσοβο χωρίς να λάβουμε τίποτα από την άλλη πλευρά», και όλα αυτά «με τη βοήθεια των ευρωπαίων φίλων μας και την υποστήριξη της Ρωσίας, των ΗΠΑ, της Κίνας» δείχνει αρκετά πράγματα τόσο για τις πιέσεις όσο και για τις φιλοδοξίες (ή αυταπάτες;) που έχει.

Σ’ αυτό το κλίμα, οι διαδηλώσεις στο Βελιγράδι και σε άλλες μεγάλες σέρβικες πόλεις, που κρατούν σχεδόν τέσσερις μήνες, ενάντια στον Βούτσιτς με αφορμή το άγριο ξυλοκόπημα του γραμματέα του κόμματος «Σέρβικη Αριστερά» Μπόρκο Στεφάνοβιτς, δεν μπορούν να χρεωθούν σε… ρώσικο δάκτυλο. Πολύ γρήγορα μάλιστα τη σκυτάλη των κινητοποιήσεων των «Ματωμένων Πουκαμίσων» (από το γεμάτο αίματα πουκάμισο του Στεφάνοβιτς) πήρε η «Ένωση για τη Σερβία», ένας ετερόκλητος συνασπισμός κομμάτων της αντιπολίτευσης, με στόχο την ανατροπή του Βούτσιτς.

Έτσι, αυτές οι κινητοποιήσεις μάλλον αποτελούν ταυτόχρονα έκφραση δυσαρέσκειας για την ακολουθούμενη αντιλαϊκή πολιτική και πίεση για ακόμα μεγαλύτερο φιλοδυτικό προσανατολισμό της χώρας. Ενώ και στη Βοσνία οι διαδηλώσεις ενάντια στην πρόσφατη εκλεγμένη σερβοβοσνιακή κυβέρνηση και τις σχέσεις της με το οργανωμένο έγκλημα εκφράζουν τα χρόνια συσσωρευμένα προβλήματα και μέχρι στιγμής δεν έχουν χρησιμοποιηθεί για να «συμμαζευτεί» η σερβοβοσνιακή ηγεσία. που θέτει ξανά και ξανά το ζήτημα της ένωσης με τη Σερβία σε περίπτωση διευθετήσεων μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου.

Διαφορετικές πλευρές έχουν τα γεγονότα στο Μαυροβούνιο. Πρόσφατη είναι η ένταξή του στο ΝΑΤΟ, άλλη μια σημαντική αντιρωσική επιτυχία των ΗΠΑ, παρά την αντίθεση του μισού πληθυσμού της και αφού προηγήθηκε η καταστολή από το κυβερνών κόμμα ενός αμφίβολου πραξικοπήματος. Οργανωμένου,όπως το ίδιο κατήγγειλε, από Σέρβους και Ρώσους με τη στήριξη της αντιπολίτευσης. Οι διαδηλώσεις στο Μαυροβούνιο, διαδηλώσεις οργανωμένες αρχικά από ΜΚΟ, πανεπιστημιακούς και εν γένει στρώματα που θεωρούν ότι ο επί τριάντα χρόνια πρόεδρος Μίλο Τζουγκάνοβιτς δεν προωθεί ικανοποιητικά την «ευρωπαϊκή πορεία» της χώρας, ενώ τον κατηγορούν για μεγάλη διαφθορά, έδωσαν τη σκυτάλη στη φιλορωσική αντιπολίτευση, που βρήκε την ευκαιρία να αμφισβητήσει εκ νέου τη φιλοδυτική προεδρία. Γεγονός που καταδεικνύει ότι η Ρωσία αλλά και τμήματα των αστικών κλικών και στο Μαυροβούνιο κάθε άλλο παρά έχουν συμβιβαστεί με την ιδέα της «ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης» και ιδιαίτερα με τη ΝΑΤΟϊκή πρόσδεση της χώρας. Μάλιστα οι αλβανικοί αλυτρωτισμοί, που περιλαμβάνουν και τμήματα του Μαυροβουνίου, είναι ένα ακόμα ισχυρό χαρτί στα χέρια όσων θέλουν να υποσκάπτουν τη φιλοδυτική πορεία της.

Προλεταριακή Σημαία -  http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΘΗ | Προβολή ντοκιμαντέρ "The Weight Of Chains"

0

Η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ προβάλλει 

το ντοκιμαντέρ "The Weight Of Chains"

Πέμπτη 31/1, στις 19:00

στη Ρωγμή (Μιχαήλ Βόγδου 20, 4ος όροφος)

Το ντοκιμαντέρ εστιάζει στο ρόλο των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ στη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Με πλάνα αρχείου και συνεντεύξεις, αναδεικνύονται τα αίτια της επέμβασής τους, η πριμοδότηση από μεριάς τους του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας, η φρίκη τελικά του πολέμου. Το πως όλα αυτά συνδέονται με τις σημερινές πολύ κρίσιμες εξελίξεις στα Βαλκάνια, θα το συζητήσουμε μετά το τέλος της προβολής.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ): ΕΞΩ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

0

Μέτωπο των λαών ενάντια σε ιμπεριαλισμό - εθνικισμό - πόλεμο

Τριγμούς στο αστικό πολιτικό σύστημα προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί η επικείμενη κύρωση από το κοινοβούλιο της «συμφωνίας των Πρεσπών», η οποία επιβλήθηκε από τους Αμερικάνους και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές για να ενισχύσουν τη θέση τους στα Βαλκάνια σε βάρος των ανταγωνιστών τους Ρώσων ιμπεριαλιστών. Μία συμφωνία που φέρνει τη σφραγίδα των φονιάδων των λαών και ολοκληρώνεται κατόπιν της δικής τους απαίτησης είναι κοροϊδία να εμφανίζεται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σαν δήθεν προοδευτική που προωθεί τάχα την ειρήνη, την συνεργασία και την αλληλεγγύη των λαών.

Τα κόμματα που υπηρετούν τα συμφέροντα του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου καθώς και των ιμπεριαλιστών κυρίαρχων, όλο το προηγούμενο διάστημα και με αφορμή την «ψήφο εμπιστοσύνης» αποκάλυψαν τη σαπίλα του χαρακτηρίζει το αστικό πολιτικό σύστημα. Αποχωρήσεις από την κυβέρνηση, μετακινήσεις βουλευτών, αλλαγές θέσεων και κομμάτων, κάνουν φανερό ότι η αναστάτωση στα κόμματα του κεφαλαίου και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης -είτε είναι στην κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ) είτε στην αντιπολίτευση (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ), είτε «ενδιάμεσοι» (Ποτάμι, ΑΝΕΛ, ΕΚ), είτε «πρόθυμοι» ανεξάρτητοι βουλευτές- έχει να κάνει με την υπηρέτηση συμφερόντων ξένων και εχθρικών με αυτά του λαού. Στην ουσία, όλη η αντιπαράθεση προκαλείται από την απαίτηση των Αμερικάνων και Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών να ευθυγραμμιστεί το ντόπιο πολιτικό σύστημα στις απαιτήσεις τους και από την επιδίωξη της ντόπιας κεφαλαιοκρατίας να διεκδικήσει αναβαθμισμένη θέση και ρόλο στην περιοχή. Το ίδιο «έργο» το είδαμε και στη γειτονική χώρα με τις επισκέψεις της Μέρκελ και του γραμματέα του ΝΑΤΟ, καθώς και την παρουσία του Αμερικάνου πρέσβη στην βουλή της πΓΔΜ κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας, και τους Ρώσους ιμπεριαλιστές να καταγγέλλουν εξαγορά βουλευτών.

Η «ψήφος εμπιστοσύνης» σε Τσίπρα και κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ενισχύει τον ένα πυλώνα του αστικού πολιτικού συστήματος της εκμετάλλευσης και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης να κλιμακώσει, από τη μία, την αντεργατική-αντιλαϊκή της πολιτική και, από την άλλη, να συνεχίσει να υπηρετεί τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα στα Βαλκάνια, τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, στο Αιγαίο και την Κύπρο, και στα πλαίσια του ανταγωνισμού της ντόπιας άρχουσας τάξης με την τουρκική. Από την άλλη μεριά, ο άλλος πολιτικός πυλώνας του συστήματος, η ΝΔ και οι «κολαούζοι» της, έχοντας σαν κεντρικό στόχο την αλλαγή κυβερνητικού διαχειριστή, καμώνεται ότι λέει «όχι στους ισχυρούς» όταν είναι αυτή που για δεκαετίες έδωσε τα πάντα στους ιμπεριαλιστές φονιάδες και ξεπούλησε υποδομές και πλούτο της χώρας.

Σε μία περίοδο που στα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο οι ανταγωνισμοί, οι επεμβάσεις και οι πόλεμοι αιματοκυλούν λαούς και διαλύουν χώρες σε μία περίοδο που ο ανταγωνισμός των ιμπεριαλιστών γίνεται όλο και οξύτερος, φέρνοντας νέους κινδύνους για χώρες και λαούς σε μία περίοδο που οι αστικές τάξεις της κάθε χώρας επενδύουν στον εθνικισμό και την πατριδοκαπηλία για να προωθήσουν τα δικά τους συμφέροντα σε βάρος των ανταγωνιστών τους, οι εργαζόμενοι και η νεολαία πρέπει να συγκροτήσουν τον δικό τους δρόμο πάλης, το δικό τους μέτωπο και να μην μπουν κάτω από «ξένες σημαίες». Όσο ο λαός και η νεολαία παραμένουν θεατές των αντιδραστικών εξελίξεων τόσο περισσότερο θα δυναμώνει η επιρροή του εθνικισμού, του φασισμού και των ιμπεριαλιστών πατρόνων τους που θέλουν να μετατρέψουν τους λαούς σε «κρέας για τα κανόνια» τους.

Στην κατεύθυνση αυτή οφείλει να συμβάλει κάθε δύναμη που αναφέρεται στην Αριστερά. Για να οικοδομηθούν οι όροι ανάπτυξης ενός μαζικού, αντιιμπεριαλιστικού-αντιπολεμικού κινήματος για την ειρήνη, τη φιλία και την αλληλεγγύη ανάμεσα στους λαούς, ενάντια στις αστικές κυβερνήσεις και την αντιλαϊκή πολιτική που φέρνουν την εξαθλίωση.

Απέναντι στην προσπάθεια όλων των αντιδραστικών να αποπροσανατολίσουν το λαό με συλλαλητήρια εθνικιστικού μίσους, απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, απέναντι στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών.

18/1/2019

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τί έχουν να χωρίσουν οι μαθητές και οι νέοι των Βαλκανίων;

0

[Οι μαθητές...]

Στα μισά σχολεία της πόλης Μπίτολα οι μαθητές ξεκίνησαν τη σχολική τους χρονιά χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα αφού τα σχολεία δεν είχαν να πληρώσουν τους λογαριασμούς. Στην πόλη Γκόστιβαρ η σχολική χρονιά ξεκίνησε με ελλείψεις σε προσωπικό και μη-λειτουργία των οχημάτων που μεταφέρουν μαθητές από απομακρυσμένα χωριά. Σε δεκάδες σχολεία των ίδιων περιοχών δεν υπάρχουν εκτυπωτές, προτζέκτορες, βιβλιοθήκες και εγκαταστάσεις υγιεινής.

Στην πόλη Κίτσεβο πριν λίγα χρόνια οι μαθητές έχασαν μαθήματα ενός μήνα γιατί μες στο καταχείμωνο, ο Δήμος δήλωσε ότι δεν έχει χρήματα για πετρέλαιο.

Στην Ελλάδα, μόνο το φετινό φθινόπωρο δεκάδες ήταν οι μαθητικές καταλήψεις πανελλαδικά (Λαμία, Πτολεμαϊδα, Αθήνα, Θεσσαλονίκη) για ελλείψεις εκπαιδευτικών ακόμα και σε μαθήματα κατεύθυνσης αλλά και κτιριακά ζητήματα, το εξεταστικό σύστημα. Οι καταλήψεις αυτές δεν έτυχαν φυσικά μεγάλης προβολής αλλά ένα απλό google search φτάνει...

[Και οι φοιτητές...]

Στα Σκόπια στη φοιτητική εστία "Στιβ Ναούμοφ" τα πρώτα κρύα του Οκτώβρη βρήκαν τους φοιτητές χωρίς θέρμανση και ζεστό νερό για μπάνιο.

Ζεστό νερό δεν υπάρχει, Νοέμβρη μήνα, ούτε στη φοιτητική εστία "Γκότσε Ντέλτσεφ" των Σκοπίων.

Προβλήματα υγιεινής αλλά και έλλειψης βασικών υποδομών όπως εύκολη πρόσβαση στο διαδίκτυο αντιμετωπίζουν και οι φοιτητές που μένουν στις φοιτητικές εστίες της Σόφιας.

Ταυτόχρονα, στη Βουλγαρία, τα χρέη των φοιτητών από τα φοιτητικά δάνεια που θεσπίστηκαν το 2010 για να καλύπτουν οι φοιτητές τα δίδακτρα των σπουδών τους και το κόστος της στέγασης έχουν ήδη ανέλθει σε 1,5 εκατομμύριο ευρώ.

Στην Ελλάδα οι φοιτητές σε διάφορες πόλεις (Χανιά, Κέρκυρα) κινητοποιήθηκαν καθώς η έλλειψη φοιτητικών εστιών και τα υψηλά ενοίκια λόγω τουρισμού καθιστούν τη φοίτησή τους σχεδόν απαγορευτική.

Αλλά και όπου υπάρχουν φοιτητικές εστίες τα προβλήματα δεν είναι μικρά. Στην Β' Φοιτητική Εστία Πανεπιστημίου Αθηνών οι φοιτητές καταγγέλλουν διακοπή της θέρμανσης λόγω απλήρωτων λογαριασμών, πτώση σοβάδων και έλλειψη συντήρησης. Από το 1976 έχει να συντηρηθεί και η παλιά φοιτητική εστία του ΕΜΠ ενώ αντίστοιχη είναι κι η κατάσταση στην φοιτητική εστία του ΑΠΘ.

Στην Αλβανία, την προηγούμενη εβδομάδα, στις 22 Νοέμβρη οι φοιτητές ξεσηκώθηκαν απαιτώντας μείωση των διδάκτρων, αύξηση των κρατικών δαπανών και δωρεάν συγγράμματα για τις σπουδές τους.

Συνολικά σε όλες τις βαλκανικές χώρες οι φοιτητές σπρώχνονται στον δανεισμό από τις τράπεζες για να ανταπεξέλθουν στα βάρη των σπουδών τους.

[Η ανεργία των νέων είναι μία και είναι βαλκανική]

Σε 42,87% υπολογιζόταν η επίσημη ανεργία των νέων στην Ελλάδα για το 2017. Μια θέση κάτω από τους ακατανόμαστους γείτονές μας όπου η ανεργία των νέων για το ίδιο έτος ανήλθε στο 46,87%. Από κοντά κι η Αλβανία κι η Σερβία με 30,2% και 33,7% αντίστοιχα. Στην κορυφή των Βαλκανίων βρίσκεται το Κόσοβο με την ανεργία των νέων να αγγίζει το 60%. Δεύτερη σε ποσοστό άνεργων νέων η Βοσνία-Ερζεγοβίνη με 55%.

Αλλά πώς εργάζονται όσοι και όσες εργάζονται στις ίδιες χώρες;

Η κατάσταση είναι παρόμοια. 10ωρα και 12ωρα, χωρίς πληρωμή υπερωριών, απλήρωτα δώρα χριστουγέννων και πάσχα, ανασφάλιστη εργασία χωρίς ένσημα, άλλοι μισθοί στα χαρτιά - άλλοι στην πραγματικότητα, πίεση και προσβολές από τα αφεντικά, εκμετάλλευση για μήνες και χρόνια από άλλους με την υπόσχεση της μελλοντικής πρόσληψης. Αυτά καταγγέλλουν οι νέοι/ες εργαζόμενοι/ες από όλες τις παραπάνω χώρες όποτε τους δίνεται ο χώρος να μιλήσουν.

Αν κοιτάξει κάποιος στα μαγειρία, τις αποθήκες και το πίσω μέρος της τουριστικής γκλαμουριάς στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες τουριστικές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Μάλτα θα δει κακοπληρωμένους και κακοπληρωμένες Βαλκάνιους και Βαλκάνιες να δουλεύουν δίπλα-δίπλα, ατελείωτες ώρες για ένα μεροκάματο.

[Και η μετανάστευση...]

Η ανεργία των νέων φυσικά θα ήταν πολύ μεγαλύτερη αν δεν είχαν αναγκαστεί να μεταναστεύσουν εκατοντάδες χιλιάδες νέοι και νέες των Βαλκανίων.

Η βαλκανική νεολαία δε γειτονεύει μόνο γεωγραφικά επειδή έτυχε να γεννηθεί σ' αυτή τη μεριά του κόσμου, γειτονεύει πλέον και στα μεγάλα αστικά κέντρα της Γερμανίας, της Αγγλίας και της Γαλλίας. Στις ίδιες πολυκατοικίες πάνω-κάτω, στα ίδια διαμερίσματα δίπλα-δίπλα, στις ίδιες γειτονιές με τα ίδια προβλήματα.

Σε περίπου 250.000 υπολογίζονται οι κάτω των 35 ετών Έλληνες και Ελληνίδες που αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό την τελευταία 8ετία ενώ 6 στους 10 δηλώνουν έτοιμοι/ες να αλλάξουν πόλη η χώρα για να βρουν δουλειά.

Κάπου 30.000 Βούλγαροι/ες εγκαταλείπουν τη χώρα τους ετησίως. Συνολικά από το 1990 πάνω από 1 εκατομμύριο έχουν μεταναστεύσει σε διάφορα σημεία του πλανήτη, το μεγαλύτερο ποσοστό των οποίων είναι νέοι και νέες.

Πάνω από τους μισούς νέους και νέες του Μαυροβουνίου δήλωσαν σε πρόσφατη έρευνα κοινωνικού ινστιτούτου ότι επιθυμούν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους ενώ μόνο πέρυσι 58.000 Σέρβοι και Σέρβες μετανάστευσαν στο εξωτερικό (και πάλι στην πλειονότητά τους νέοι και νέες).

Στη γειτονική Δημοκρατία της Μακεδονίας, πρόσφατη κοινωνική έρευνα αποκάλυψε ότι το 85% των τελειόφοιτων των πανεπιστημίων της χώρας δηλώνει ότι βλέπει το μέλλον του εκτός της χώρας του.

Το ίδιο ισχύει και για 7 στους 10 Αλβανούς/ες νέους/ες που μες στο 2018 δήλωσαν ότι θα ήθελαν να μεταναστεύσουν για κάποια χώρα της Ε.Ε.

Είναι καθαρό. Σ' αυτή τη γωνιά της γης τα κράτη κι οι κυβερνήσεις μας μας θέλουν διαιρεμένους και φτωχούς, τα αφεντικά μας μας θέλουν φθηνούς κι υπάκουους, το ΝΑΤΟ μας θέλει έτοιμους να πολεμήσουμε για τις μεγάλες ιδέες του. Για πόσο ακόμα θα τους κάνουμε τη χάρη;

Our Balkans - Τα δικά μας Βαλκάνια

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΛΒΑΝΙΑ | Για τον ξεσηκωμό των φοιτητών

0

Από τις αρχές του Δεκέμβρη χιλιάδες φοιτητών και μαθητών βρίσκονται στους δρόμους της Αλβανίας και διαδηλώνουν. Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από τα Τίρανα, όπου συγκεντρώνεται και η μεγαλύτερη δυναμική, αλλά επεκτάθηκαν και σε άλλες πόλεις, όπως η Κορυτσά, το Ελμπασάν και το Δυρράχιο. Οι κινητοποιήσεις αγκαλιάζονται και στελεχώνονται και από ευρύτερα λαϊκά στρώματα, που πλάι στους φοιτητές βγαίνουν στο δρόμο και ως αλληλέγγυοι, και για να διεκδικήσουν οι ίδιοι τη ζωή τους.

Αφορμή για την εκκίνηση των κινητοποιήσεων ήταν η Κοινή Υπουργική Απόφαση 288/2018, που προβλέπει αύξηση των διδάκτρων στους μετεξεταστέους φοιτητές. Και λέμε "με αφορμή", γιατί η εν λόγω ΚΥΑ , δεν ήταν παρά η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, όταν ήδη εφαρμόζεται οξύτατα η πολιτική των ταξικών φραγμών στη γείτονα χώρα. Ας γίνουμε όμως πιο συγκεκριμένοι. Στο δημόσιο πανεπιστήμιο στην Αλβανία είναι κανονικότητα τα δίδακτρα (τα οποία φτάνουν και τα 2.560 ευρώ, τη στιγμή που ο μέσος μισθός είναι περίπου 350 ευρώ), ενώ δεν υπάρχει δωρεάν διανομή συγγραμμάτων και οι φοιτητές καλούνται να τα πληρώνουν πανάκριβα για να τα αποκτήσουν. Επίσης, οι συνθήκες διαβίωσης στις φοιτητικές εστίες είναι δυσμενέστατες, με μεγάλες ελλείψεις και ακόμα μεγαλύτερο "στρίμωγμα" - χαρακτηριστικά: 8 άτομα διαμένουν σε ένα μικρό δωμάτιο.

Πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα εδώ; Αρκετά και καθόλου ταυτόχρονα θα λέγαμε. Γιατί μπορεί προς το παρόν να μην πληρώνουμε δίδακτρα, αλλά πλέον με νόμο καθιερώνονται στα μεταπτυχιακά, ανοίγοντας το δρόμο για τα προπτυχιακά, ενώ έχουμε και σωρεία δηλώσεων πρυτάνεων (π.χ. Πάτρα, Θεσσαλονίκη κ.α.) και δημάρχων (π.χ. Μπουτάρης) να θέτουν το ζήτημα των διδάκτρων επί τάπητος. Γιατί μπορεί προς το παρόν να έχουμε δωρεάν σύγγραμμα, αλλά πέρσι βρεθήκαμε μπροστά στη μη διανομή του. Γιατί και εδώ οι εστίες μας βρίθουν προβλημάτων και σιγά σιγά καλούμαστε να πληρώνουμε και ενοίκιο για να μείνουμε (στα Γιάννενα πληρώνουν ήδη). Η επίθεση στα δικαιώματα μας λοιπόν είναι κοινή, έχει κοινή αφετηρία και κοινή στόχευση. Αυτό που σταματάει αυτή την επίθεση είναι η αντίσταση και οι μαζικές κινητοποιήσεις, κάτι που αποδεικνύεται και από την τωρινή κατάσταση στην Αλβανία, όπου το μέτρο που εξαγγέλθηκε πάρθηκε πίσω σε μικρό χρονικό διάστημα.

Ο φοιτητικός ξεσηκωμός στην Αλβανία παρουσιάζει πολλά ελπιδοφόρα στοιχεία. Πρώτα απ’ όλα, από το γεγονός ότι σταθερά αποκρούει το ζήτημα της συνδιαλλαγής με την κυβέρνηση, αντιπαρατιθέμενος κεντρικά και μαζικότατα σε επίπεδο δρόμου, μακριά από λογικές διαλόγου σε υπουργικές αίθουσες. Δεύτερον, υπάρχει εμπλουτισμός της αιτηματολογίας, κρατώντας παράλληλα ανυποχώρητη στάση σχετικά με το κατά πόσο είναι διαπραγματεύσιμη η υλοποίηση των αιτημάτων. Τρίτον- και όπως ήδη αναφέρθηκε, αλλά καθοριστικής σημασίας- ότι ο αγώνας έχει αγκαλιαστεί και αναβαθμίζεται από μεγάλο μέρος του αλβανικού λαού.

Παρ’ όλα αυτά, διαφαίνεται όπως έχει αποτυπωθεί στην αιτηματολογία η κυριαρχία πολιτικά ρεφορμιστικών δυνάμεων. Ενδεικτικά τίθεται το ζήτημα της αξιολόγησης, της συνδιοίκησης και μια καθαρά οικονομικού τύπου προσέγγιση σχετικά με την απάντηση στα δίδακτρα, που καταλήγει σε συγκεκριμένη ποσοστιαία αύξηση του ΑΕΠ για την παιδεία. Δεν θέλουμε να αναλωθούμε στην κριτική των αιτημάτων (έχουμε τοποθετηθεί πολλές φορές στο παρελθόν, μιας που τα παραπάνω συναντώνται και εδώ), αλλά αξίζει να σημειωθεί το εξής: η επίθεση είναι πολιτική στόχευση και όχι τεχνική ή οικονομική ανορθογραφία. Η απάντηση από πλευράς φοιτητικού κινήματος είναι η μαζικότητα, η πολιτικοποίηση, η αντίσταση και η διεκδίκηση και όχι η αντιπροσώπευση στα συμβούλια διοίκησης που καταλήγει στην καταστρατήγηση των κινημάτων και την συνενοχή στην επίθεση. Όλα αυτά χωρίς διάθεση δεικτικότητας, αλλά από άποψη πολιτικής ουσίας.

Καταλήγουμε λοιπόν ότι με τον λαό και την νεολαία της Αλβανίας αντιμετωπίζουμε τα ίδια

προβλήματα, την πολιτική του ίδιου άδικου συστήματος. Μοιραζόμαστε τις ίδιες αγωνίες, όσο και αν οι ιμπεριαλιστές και οι αστικές μας τάξεις μας σπρώχνουν στο μίσος και τον εθνικισμό. Εμείς σταθερά αντιπαραβάλλουμε τη φιλία και την αλληλεγγύη των λαών. Γιατί με τον αλβανικό, και με όλους τους λαούς, πρέπει να υπερασπιστούμε και να παλέψουμε για το δικαίωμα μας στην εκπαίδευση και τη ζωή.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΛΒΑΝΙΑ | Η νεολαία πλημμυρίζει τους δρόμους της

0

Χιλιάδες φοιτητές βρίσκονται στους δρόμους των Τιράνων από τις πρώτες μέρες του Δεκέμβρη και διαδηλώνουν για τα υψηλά δίδακτρα στα πανεπιστήμια της Αλβανίας. Μαζί τους είναι και μαθητές λυκείων. Οι κινητοποιήσεις έχουν ξεκινήσει να αγκαλιάζονται κι από ευρύτερα λαϊκά στρώματα. Στις πόλεις Σκόδρα, Λέζα και Καβάγια οι κάτοικοι εξεγείρονται για την υψηλή τιμή του πετρελαίου και των τροφίμων με τον αέρα που δίνει τόσο η αποφασιστική έξοδος της νεολαίας στους δρόμους, όσο και ο παλλαϊκός ξεσηκωμός της Γαλλίας και οι νίκες που αποσπά. Ο κύριος όγκος των διαδηλώσεων βρίσκεται στην πρωτεύουσα, αλλά και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Αλβανίας, όπως η Κορυτσά στο νότο, το Ελμπασάν στο κέντρο και το Δυρράχιο στα δυτικά της χώρας.

Αφορμή κι αιτία να ξεχειλίσει το ποτήρι για την αλβανική νεολαία στάθηκε η απόφαση της κυβέρνησης Ράμα να επιβαρύνει οικονομικά τους φοιτητές προκειμένου να συμμετέχουν στη δεύτερη εξεταστική περίοδο κάθε ακαδημαϊκού έτους. Σε μια χώρα 3.000.000 ανθρώπων, όπου οι οικογένειες των 110.000 φοιτητών των δημοσίων πανεπιστημίων χρεώνεται από 160 ως 2.560 ευρώ δίδακτρα, την ίδια στιγμή που ο μέσος μισθός ενός εργαζόμενου κυμαίνεται στα 350 ευρώ, η οργή δεν ήθελε και πολύ για πυροδοτηθεί. Τα αιτήματα που φαίνεται να κυριαρχούν στις φοιτητικές κινητοποιήσεις είναι η μείωση των διδάκτρων κατά 50%, η αύξηση των δαπανών για την παιδεία, η βελτίωση της υλικοτεχνικής υποδομής και η μεγαλύτερη εκπροσώπηση στα ακαδημαϊκά συμβούλια. Όσο προφανές είναι ότι στο φοιτητικό ξεσηκωμό ηγεμονεύουν πολιτικά ρεφορμιστικές δυνάμεις, άλλο τόσο προφανές είναι ότι η ελπιδοφόρα έξοδος των νεολαιίστικων μαζών στους δρόμους της Αλβανίας έχει στον πυρήνα της την αγωνία των φτωχών λαϊκών στρωμάτων για την επιβίωση και το δικαίωμα στην εκπαίδευση.

Σε πολύ σύντομο χρόνο, υπό το βάρος των μαζικών κινητοποιήσεων, ο Ε. Ράμα αναγκάστηκε να πάρει πίσω το μέτρο που εξήγγειλε αρχικά. Πρόκειται για ένα ακόμη παράδειγμα το οποίο φέρνει στο φως τη δύναμη των μαζικών αγώνων. Η αλβανική κυβέρνηση εξαπολύει μαστίγιο και καρότο, απαντώντας με καταστολή την ίδια ώρα που καλεί σε «διάλογο», ενώ οι φοιτητές δε δείχνουν προς το παρόν σημάδια υποχώρησης. «Μέχρι πού μπορούν να το φτάσουν;», είναι ένα ερώτημα που μόνο η είσοδος στην πάλη μπορεί να γεννήσει. Και σε αυτήν ελπίζουμε η νεολαία και ο λαός της γειτονικής χώρας να συνεχίσει να ψηλαφεί τις απαντήσεις.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μπόρο και Ραμίζ: η αλβανο-σερβική φιλία θεμελιωμένη πάνω στον αντιφασιστικό αγώνα

0

“Δύο σώματα με το ίδιο αίμα”


Ο εθνικά Σέρβος από το Μαυροβούνιο, Μπόρκο “Μπόρο” Βουκμίροβιτς, και ο εθνικά Αλβανός από το Κόσοβο, Ραμίζ Σαντίκου, πολέμησαν δίπλα-δίπλα εναντίον του φασισμού και εκτελέστηκαν σφιχταγκαλιασμένοι, το 1943, φωνάζοντας αντιφασιστικά συνθήματα. Οι δυο τους, μετά το 1945, έγιναν σύμβολα της φιλίας Σέρβων και Αλβανών ενώ η ανάμνησή τους επιχειρείται να εκριζωθεί μετά το 1999. Αυτή είναι η ιστορία τους.

Ο Μπόρκο Βουκμίροβιτς γεννήθηκε την 1η Αυγούστου 1912, στο χωριό Μπρατσίγκοβο της Βουλγαρίας κοντά στην πόλη Πλόβντιβ. Ο πατέρας του ήταν εθνικά Σέρβος από το Μαυροβούνιο, ο οποίος είχε πάρει μέρος στην εξέγερση του Ίλιντεν, το 1903 πράγμα που του κόστισε την εκδίωξή του από την πατρίδα του. Η οικογένεια Βουκμίροβιτς επέστρεψε, δέκα χρόνια μετά, το 1914, κι εγκαταστάθηκε στην πόλη Πέτς του Κοσόβου.

Ο “Μπόρο” τελείωσε το σχολείο στο Πετς κι εντάχθηκε στο εργατικό κίνημα. Το 1932 έγινε μέλος της κομμουνιστικής νεολαίας και τον επόμενο χρόνο του ΚΚ Γιουγκοσλαβίας. Το 1934 ήταν ήδη γραμματέας της περιοχής του Πετς. Συλλαμβάνεται, φυλακίζεται και βασανίζεται αρκετές φορές λόγω της δράσης του αλλά πάντοτε συνεχίζει σταθερά. Το 1937 εκλέγεται γραμματέας της περιφερειακής επιτροπής του ΚΚΓ και το 1940 γραμματέας της κομματικής επιτροπής Μαυροβουνίου, Σαντζάκ και Κοσόβου-Μετοχίων. Στην αυγή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου οργανώνει διαδηλώσεις και απεργίες στην περιοχή του Κοσόβου. Με το ξέσπασμα του πολέμου αναλαμβάνει την οργάνωση του ένοπλου αγώνα στην περιοχή του Κοσόβου και επιπλέον, ως γραμματέας της κομματικής επιτροπής Κοσόβου-Μετοχίων, του ανατίθεται το καθήκον να έρθει σε επαφή με τους Αλβανούς κομμουνιστές και να βοηθήσει στην οργάνωση και ανάπτυξη του αγώνα εκεί. Από τα τέλη του 1941, ως πολιτικός κομισάριος, του παρτιζάνικου τμήματος Μετοχίων εκδίδει την αντιφασιστική εφημερίδα “Φωνή του Λαού” και βοηθά στην οργάνωση του παρτιζάνικου αγώνα στην περιοχή του Κοσόβου.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

π.ΓΔΜ: Ένα σχόλιο για ένα κλασικό δημοψήφισμα

0

Συμμετείχατε δεν συμμετείχατε, ψηφίσατε δεν ψηφίσατε, όσοι κι αν ψηφίσατε, ότι κι αν ψηφίσατε, η δημοκρατία κέρδισε και ΄μεις θα κάνουμε αυτό που θέλουμε. Ιδιαιτέρως δε αυτό που θέλουν οι ηγέτες του (δυτικού) δημοκρατικού κόσμου από ΗΠΑ (που χάρηκαν) και ΕΕ μεριά (που ψιλοπάγωσαν αλλά θα συνέρθουν). Άλλωστε εμείς απλά τη γνώμη σας ζητήσαμε! Όπως έκανε και ο Τσίπρας το '15. Μη σας πούμε δε ότι το 36% είναι μεγαλύτερο από το 64%. Αν ήθελε ας ψήφιζε αυτό το τελευταίο! Εδώ κυβερνήσεις θεωρούνται πλειοψηφικές με τέτοια ποσοστά, στα δημοψηφίσματα θα κωλώσουμε;

Ένα κλασικό δημοψήφισμα, με ένα κλασικά παραπλανητικό ή εκβιαστικό ερώτημα, σε μια τυπική αστική δημοκρατία δεν θα μπορούσε να είναι κι αλλιώς! Δεν έχουμε και μεγάλη ενημέρωση για την ψυχολογία του λαού της π.ΓΔΜ και για ποιο λόγο δεν πήγε να ψηφίσει. Τα ΜΜΕ δεν θα λέγαμε ότι είναι και τόσο αξιόπιστη πηγή! Από αδιαφορία, από μπούχτισμα απέναντι σ' ένα πολιτικό προσωπικό το οποίο κατ' αρχήν στοιχίζεται με τους ιμπεριαλιστές και μετά βλέπουμε για λαό και χώρα, από εναντίωση στην συμφωνία για εθνικιστικούς ή άλλους λόγους, από κάτι άλλο; Πάντως οι περισσότεροι δεν πήγαν να ψηφίσουν. Δεν έχουμε γνώση γιατί. Σε μια πραγματική δημοκρατία -λέμε τώρα- και μόνο η μικρή συμμετοχή θα έπρεπε να βγάλει άλλο αποτέλεσμα από αυτό της νίκης του "ΝΑΙ"!

Αμ δε! Αφού δεν βολεύει!

Αποφασίζουν οι ενεργοί πολίτες! Γιατί ως γνωστόν όσοι δεν προσέρχονται στις κάλπες δεν είναι ενεργοί, είναι παθητικοί, δεν στέλνουν μηνύματα, είναι απολίτικοι και όλα τα γνωστά που μας λεν και εδώ δεξιοί και αριστεροί οπαδοί της κάλπικης ενεργητικότητας.

Πέρα από την πλάκα όλα όσα συμβαίνουν γύρω από την π.ΓΔΜ και το λεγόμενο "μακεδονικό", των οποίων μια στιγμή ήταν το δημοψήφισμα, είναι μέρος μια συνολικότερης επέμβασης των δυτικών ιμπεριαλιστών, με προεξάρχοντες τις ΗΠΑ, για διευθέτηση σε όφελός τους ανοιχτών ζητημάτων στα Βαλκάνια, στη Κύπρο, στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, είναι μέρος του ανταγωνισμού τους με τη Ρωσία. Το τι γνώμη έχουν οι λαοί μικρή σημασία έχει γι΄αυτούς και για τους ντόπιους πράκτορες των συμφερόντων τους. Αν ψηφίσουν υπέρ των επιδιώξεών τους πάει καλά, αν όχι τότε απλά χάσαν! Οι λαοί βέβαια. Έτσι κι αλλιώς!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

πΓΔΜ: Κλιμάκωση της εμπλοκής ΝΑΤΟ-ΕΕ λίγο πριν το δημοψήφισμα

0

Με την γειτονική χώρα να μπαίνει στην τελική ευθεία προς το δημοψήφισμα της 30ης του Σεπτέμβρη, υπήρξε το τελευταίο διάστημα και ειδικά τις μέρες που έκλεινε η ύλη της «ΠΣ», μια κλιμάκωση των δυτικών πιέσεων προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμετοχή του αναγκαίου 50% του εκλογικού σώματος. Μάλιστα, με εξοργιστική θρασύτητα, οι Αμερικάνοι ανακάλυψαν τη «ρωσική επεμβατικότητα», την ίδια στιγμή που στα Σκόπια έγινε κανονική παρέλαση δυτικών διπλωματών. Είναι πραγματικά δύσκολο να κάνουμε μια λίστα με όλους τους αξιωματούχους του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και κάθε άλλου οργανισμού που ένιωσαν την ανάγκη να εκφράσουν ανοιχτά τη στήριξή τους στον Ζάεφ και στο «ΝΑΙ». Μέρκελ, Στόλτενμπεργκ (γ.γ. ΝΑΤΟ), Πομπέο και Πάλμερ (Υπ. Εξ. ΗΠΑ), Χαν (υπεύθυνος διεύρυνσης ΕΕ) και τόσοι άλλοι δήλωσαν σε όλους τους τόνους την ανάγκη συμμετοχής στο δημοψήφισμα –μιας και το αποτέλεσμα το γνωρίζουμε εκ των πρότερων. Στην πΓΔΜ δεν διεξάγεται καν μια κανονική προεκλογική καμπάνια, καθώς μόνο το «ΝΑΙ» προπαγανδίζεται ανοιχτά. Η ίδια η ερώτηση του δημοψηφίσματος «Είστε υπέρ της υποψηφιότητας για ένταξη σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, αποδεχόμενοι τη συμφωνία μεταξύ της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» και της Ελληνικής Δημοκρατίας;», δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνείας: η αστική τάξη της πΓΔΜ «παίζει το κεφάλι της» και πρέπει για λόγους «σταθερότητας» να προωθήσει την ένταξη σε ΕΕ-ΝΑΤΟ, εδώ και τώρα. Φρόντισε, άλλωστε, και ο ίδιος ο Νίμιτς να ξεκαθαρίσει ότι η συμφωνία είναι η «μοναδική ευκαιρία» για την αστική τάξη της πΓΔΜ. Και επειδή το «καλοπιάσιμο» δεν αρκεί για τους ιμπεριαλιστές, η Standard and Poor’s, γνωστή για το βρώμικο ρόλο της για την ένταξη της Ελλάδας στο ΔΝΤ, φρόντισε να υπογραμμίσει ότι αν δεν περάσει το «ΝΑΙ», θα υπάρξουν προβλήματα οικονομικής σταθερότητας. Αν κοιτάξει κανείς τι συνέβη σε Ελλάδα και Τουρκία, μπορεί να καταλάβει ότι πρόκειται για έναν ανοιχτό οικονομικό εκβιασμό. Ταυτόχρονα, οι ιμπεριαλιστές δεν αρκούνται σε αυτά, αλλά έχουν φροντίσει να χρηματοδοτήσουν αδρά τον Ζάεφ ώστε να κάνει ανενόχλητος την προεκλογική καμπάνια του «ΝΑΙ», ενώ τα αλβανικά κόμματα, με την ενεργό παρέμβαση και της Αλβανικής κυβέρνησης, επίσης κοπιάζουν για την αύξηση της συμμετοχής. Σα να μην έφταναν όλα αυτά, ο ίδιος ο Μπους σηκώθηκε από τον πολιτικό του τάφο και φρόντισε να υπενθυμίσει ότι επί των ημερών του αναγνωρίστηκε η «Μακεδονία», οπότε τώρα το βήμα πρέπει να ολοκληρωθεί! Μάλιστα, γίνεται ειδική μνεία στον τότε πρόεδρο Τραϊκόφσκι, ενώ ο Γκρούεφσκι είναι λες και δεν υπάρχει. Παράλληλα, δόθηκε στον Ζάεφ το «τυράκι» της «Μακεδονικής γλώσσας», με την ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο, ώστε να οικοδομήσει το εθνικιστικό προφίλ του.

Απέναντι σε όλα αυτά, και με τον Γκρούεφσκι σε δικαστική δίωξη, τοVMRO αντέδρασε με ακροβασίες. Και αυτό γιατί ναι μεν δεν θέλει την συμφωνία, από την άλλη, όμως, δεν έχει το έρμα που απαιτείται για να δώσει ολομέτωπη κόντρα. Με δεδομένο ότι η κοινή γνώμη γενικά ήταν αρνητική προς τη συμφωνία, τουλάχιστον αρχικά, το VMRO ήλπιζε η κυβέρνηση να «γλιστρήσει και να πέσει» μόνη της, μην κατορθώνοντας να πιάσει την απαιτούμενη συμμετοχή, χωρίς όμως να κηρύξει το ίδιο ανοιχτά μποϋκοτάζ ή να αναλάβει να προπαγανδίσει το «ΟΧΙ». Ο πρόεδρος Ιβάνοφ δήλωσε διπλωματικά ότι «δεν θα ψηφίσει γιατί έχει μια ομιλία στον ΟΗΕ». Αυτό το έμμεσο κάλεσμα σε αποχή δεν άρεσε στην Δύση. Με τις πιέσεις να εντείνονται, το VMRO «ένιψε τας χείρας του» και ζήτησε από τους πολίτες να «πράξουν κατά συνείδηση», πετώντας λευκή πετσέτα. Μέσα σε αυτό το κλίμα πιέσεων, κανείς δεν μπορεί να κάνει λόγο για μια ανοιχτή δημοκρατική διαδικασία αλλά για μια επιλογή με το πιστόλι στον κρόταφο –θυμίζει τις… δημοκρατικές εκλογές όπου οι Σέρβοι καταψήφισαν το Μιλόσεβιτς για να μην σφυρίξουν ξανά οι βόμβες. Άπαντες στην πΓΔΜ γνωρίζουν ότι ο ιμπεριαλισμός έχει και άλλα στο σακούλι του, αν δεν περάσουν αυτοί οι εκβιασμοί. Αυτό, βέβαια δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και οι ανάλογες ρωσικές κινήσεις, υπόγεια φτιαγμένες, είτε μέσο του VMRO, είτε μέσω της εκκλησίας, είτε με πολιτικές παρεμβάσεις. Αυτή τη στιγμή, όμως, οι Ρώσοι δεν φαίνονται να παίζουν φόρα-παρτίδα όλα τα χαρτιά τους, γνωρίζοντας μάλιστα ότι υπάρχει και ο επόμενος γύρος: η συνταγματική αναθεώρηση, που χρειάζεται με βάση τα τωρινά δεδομένα και τη συναίνεση του VMRO.

Φυσικά, όλα αυτά γίνονται σε επίπεδο κορυφής. Θα πρέπει να δούμε και τα αποτελέσματα, για να δούμε τους πραγματικούς συσχετισμούς που έχουν διαμορφωθεί.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κόμμα Εργασίας (Σερβία) – Η Μακεδονία* σε σταυροδρόμι

0

Οι κομμουνιστές από καιρό έχουν πάρει μια ξεκάθαρη στάση στο εθνικό ζήτημα της Μακεδονίας και στο δικαίωμα να υπερασπιστεί την ανεξαρτησία και το όνομά της. Κάθε προσπάθεια από Βούλγαρους, Έλληνες και Σέρβους εθνικιστές με σκοπό να αρνηθούν την ύπαρξη ενός μακεδονικού έθνους, καταδικάστηκε. Ακόμη και σήμερα οι κομμουνιστές καταδικάζουν όλες τις προσπάθειες των βαλκανικών καθεστώτων που προσπαθούν να πετύχουν τα μικροπρεπή σοβινιστικά τους συμφέροντα εις βάρος του μακεδονικού λαού, πολεμώντας στο πλευρό των ιμπεριαλιστών.

Το ζήτημα της επιλογής ονόματος για τη χώρα στην οποία ζει κανείς, είναι ζήτημα που μπορεί να απαντηθεί μόνο από τους πολίτες αυτής της χώρας.

Η υπάρχουσα συμφωνία στην οποία κατέληξαν οι κυβερνήσεις της Μακεδονίας και της Ελλάδας πάνω από στο όνομα προβάλλεται πως είναι προς το συμφέρον των λαών αυτών των χωρών , αλλά ουσιαστικά την επέβαλλαν οι εντολές των ιμπεριαλιστών και των συμφερόντων τους στην τρέχουσα συγκυρία. Φυσικά, αυτή η ιμπεριαλιστική δικτατορική πολιτική συνεχίζει να είναι αντίθετη στα δικαιώματα των Μακεδόνων, των Αλβανών και των υπόλοιπων λαϊκών μαζών.

Είναι τελείως απαράδεκτο να χρησιμοποιηθεί το ερχόμενο δημοψήφισμα ώστε ο λαός της Μακεδονίας να αναγνωρίσει επίσημα την κατοχή από το σύμφωνο του ΝΑΤΟ και την ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Υποστηρίζουμε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις που πολεμούν για την ελευθερία της Μακεδονίας και της Ελλάδας ενάντια στις ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις και τον ιμπεριαλισμό. Είναι καθήκον όλων να διαψεύσουν το μύθο ότι οι βαλκανικοί λαοί δεν μπορούν να αντισταθούν εναντίον αυτών των δυνάμεων. Η ενότητα των λαών της Μακεδονίας, της Ελλάδας και των άλλων Βαλκανικών λαών δεν μπορεί να χτιστεί κάτω από συγκαλυμμένο σωβινισμό, ούτε κάτω από τις εντολές των ιμπεριαλιστών ή κάτω από τη ΝΑΤΟϊκή μπότα. Μόνο ενωμένα και ισότιμα οι λαοί των Βαλκανίων μπορούν να ελευθερώσουν τους εαυτούς τους από τη δικτατορία του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού.

Για την ενότητα των βαλκανικών λαών στην αντίσταση ενάντια στον ιμπεριαλισμό!

Με το βαλκανικό κίνημα αντίστασης!

* Αναφέρεται στην Πρώην Γιουγκοσλάβικη Δημοκρατία της Μακεδονίας. Η ανακοίνωση δημοσιεύτηκε στις 18 Σεπτεμβρίου στην ηλεκτρονική σελίδα www.partijarada.org/partijarada. Η μετάφραση έγινε από το αγγλικό κείμενο. Η αναδημοσίευση δεν συνιστά απαραίτητα και συμφωνία με όλες τις απόψεις που περιέχονται.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Βαλκανική δίνη με κέντρο το Κόσοβο

0

Πυκνώνει δραματικά η αμερικάνικη επεμβατική πολιτική στα δυτικά Βαλκάνια με κύριο στόχο τον πλήρη έλεγχο της περιοχής και την ολοκληρωτική υπαγωγή της στην παγκόσμια επιθετική στρατηγική της Ουάσιγκτον. Από κοντά και η ΕΕ αν και σε δεύτερο ρόλο, προσπαθεί να μείνει μέσα στο ιμπεριαλιστικό παιχνίδι που παίζεται στην πλάτη των λαών και των εθνοτήτων. Οι βαλκανικές «ηγεσίες», κάποιες με το φόβο για τα χειρότερα, κάποιες άλλες με τα όνειρα - χίμαιρες «μεγάλων πατρίδων», όλες τους ανιστόρητες και εθελοτυφλούσες, συντάσσονται με τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς που σπέρνουν ανέμους κατακερματισμών, μίσους, καχυποψίας, εθνικισμών και αλυτρωτισμών. Για να θερίσουν κι αυτές -και προπάντων οι λαοί που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν- θύελλες πολέμων και αλληλοεξόντωσης, φτώχειας και προσφυγιάς. Οι πρωτοπόροι εργάτες, οι εργαζόμενοι, οι λαοί και η νέα γενιά των Βαλκανίων είναι οι μόνες κοινωνικές δυνάμεις που μπορούν, συγκροτούμενες κινηματικά και σε πλήρη αντίθεση με τον ιμπεριαλισμό και τους υποτακτικούς του στην περιοχή, να βάλουν φραγμό σ’ αυτή την ολέθρια προοπτική. Διαφορετικά θα υποστούν τις συνέπειές της…

Σημαντικό τμήμα του αμερικάνικου διπλωματικού μηχανισμού εργάζεται εντατικά για την οριστική εδραίωση του ρόλου των ΗΠΑ στην περιοχή, για μια ισχυρή επιδιαιτητική παρουσία και τον πλήρη έλεγχο από την Ουάσιγκτον των Βαλκανίων. Ετσι, μετά τον κατακερματισμό και τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και αφού επιχειρήθηκε -κατά το δοκούν- η δημιουργία τύποις «πολυεθνικών» κρατιδίων στα Δυτικά Βαλκάνια -με αναμμένο όμως στο εσωτερικό τους το φυτίλι του διχασμού και της αλληλοκαχυποψίας, τόσο για συμμόρφωση όσο και για κάθε είδους χρήση- τώρα "συζητούν" για αλλαγές συνόρων που θα διορθώνουν τις εθνικές αδικίες (Κόσοβο - Σερβία) χωρίς όμως να αναιρείται η καθυστέρηση και η εξαχρείωση και τα βαλκανικά κράτη να λειτουργούν σαν πλήρη υποχείρια των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων και σχεδιασμών. Έτσι  επιδιώκουν να καταστεί αυτή η σημαντική γεωπολιτική περιοχή κέντρο εξόρμησης προς Ανατολάς (από Ρωσία έως Μέση Ανατολή και παραπέρα). Σημαντικός κρίκος στην όλη εξέλιξη αναδεικνύεται η αλβανική ηγεσία που όλο και πιο καθαρά παίζει το ρόλο του ντόπιου προβοκάτορα και υπονομευτή της κατάστασης για λογαριασμό των ΗΠΑ, αλλά και συνολικά ο αλβανικός αλυτρωτισμός που, φυτεμένος στο έδαφος της καταπίεσης, πήρε μπόι και θράσος χάρη στα αμερικάνικα λιπάσματα.

Εχουν δρομολογηθεί συνομιλίες για το καθεστώς του ΝΑΤΟϊκού προτεκτοράτου του Κοσόβου με δεδομένη εδώ και χρόνια την αμερικάνικη πρόθεση της «ανεξαρτησίας» του, δηλαδή τη δημιουργία ενός κρατιδίου χωρίς πραγματική υπόσταση, μια μεγάλη αμερικάνικη βάση εξόρμησης, ένα κέντρο διοχέτευσης πίεσης, εκβιασμών προς όλες τις βαλκανικές χώρες και όχι μόνο. Με ιδεολογικό όχημα πλέον το σεβασμό των μειονοτικών δικαιωμάτων -αλά ΗΠΑ- συζητούν την ανταλλαγή εδαφών μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου. Πλέον ο σεβασμός των συνόρων που είχαν των πάλαι ποτέ ομόσπονδων δημοκρατιών και αυτόνομων περιοχών αντικαθίσταται από το σεβασμό των εθνικών μειονοτικών δικαιωμάτων και την διόρθωση των αδικιών. Φυσικά και του ...δικαιώματος του αυτοπροσδιορισμού! Το τι θα κάνει η Σερβία μένει να το δούμε. Προς το παρών φαίνεται να συζητά αυτή την εκδοχή -που ήταν πρόταση ακραίων δεξιών κύκλων της ήδη από το 2005- από την άλλη όμως διευκρινίζει και ότι δεν θα προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις χωρίς την σύμφωνη γνώμη και στήριξη της Ρωσίας, όπως και σπεύδει να διορθώσει και το ότι δεν υπάρχουν σύνορα μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου αλλά διοικητικά όρια.

Πάντως είτε "σύνορα" τα βαφτίσουν είτε "διοικητικά όρια" η αλλαγή αυτή -αν τελικά γίνει- εγκυμονεί το κίνδυνο να ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου και  να θυμηθούν οι πάντες τα αλύτρωτα αδέρφια τους σε μια περιοχή όπου δεν υπάρχει κράτος που να μην έχει στα όριά του μειονότητα του διπλανού του! Δεν είναι τυχαίο που με αφορμή τις εξελίξεις στο Κόσοβο άρχισαν και πάλι να εμφανίζονται πιο ανοιχτά οι εκτιμήσεις για το θνησιγενές κράτος της ΠΓΔΜ, όπως και για το μέλλον του επίσης πολυεθνικού προτεκτοράτου της Βοσνίας. Και στο εσωτερικό το δικό μας.

Οπως και αρχικά αναφέραμε, η ΕΕ, με σοβαρά προβλήματα προσανατολισμού και κρίσης, με αναπτυγμένες τις αντιθέσεις μεταξύ των κύριων ιμπεριαλιστικών χωρών που τη συγκροτούν και της δίνουν υπόσταση, δεν θα μείνει αμέτοχη στις βαλκανικές εξελίξεις. Είτε -και σε επιμέρους πλευρές των εξελίξεων- συντασσόμενη δίπλα στις ΗΠΑ και αποδεχόμενη έναν υποδεέστερο ρόλο είτε σε ρόλο ανταγωνιστή των ΗΠΑ και προωθώντας αυτοτελώς τα δικά της συμφέροντα, δεν πρόκειται να παραιτηθεί από την ανάγκη της να διαμορφώσει τους δικούς της όρους στην περιοχή. Άλλωστε οι συνομιλίες περί ανταλλαγής συνόρων στο Κόσοβο θεωρητικά γίνονται υπό την αιγίδα της με την στήριξη - επίβλεψη των ΗΠΑ. Η προβολή της ευρωπαϊκής προοπτικής για τα δυτικά Βαλκάνια είναι ίσως το σημαντικότερο μέρος της ταχτικής της να στεριώσει και να επεκτείνει τα ερείσματά της στην περιοχή - και έως τώρα την έχει βοηθήσει στην κατεύθυνση αυτή. Μόνο που όσο περνάει ο καιρός, και με δεδομένους τους αμερικάνικους σχεδιασμούς και κύρια τον τρόπο με τον οποίο επιλέγει η αμερικανική ιμπεριαλιστική αστική τάξη να θέτει τα ζητήματα, η «ευρωπαϊκή προοπτική» θα αποδεικνύεται «άδειο ρούχο» -για να μην πούμε βραχνάς για την ΕΕ- σε μια ελεγχόμενη πολιτικοστρατιωτικά από τις ΗΠΑ περιοχή.

Μέσα σε όλο αυτό τον ορυμαγδό των εξελίξεων ο -τρομάρα της- «στρατηγικός εταίρος» των ΗΠΑ, δηλαδή η μεγαλοαστική τάξη της χώρας μας και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχουν συνταχθεί πλήρως με τα σχέδια των ΗΠΑ, προπαγανδίζοντας ότι γίνονται μέρος της λύσης του "βαλκανικού ζητήματος" και πως θα αναβαθμίσουν τον όποιο ρόλο της χώρας επιτρέπουν οι ιμπεριαλιστές να έχει. Ελπίζοντας έτσι ότι θα πάρουν και κάποια ανταλλάγματα όταν πέσουν στο τραπέζι τα «βαριά χαρτιά» (Κύπρος, Αιγαίο, ελληνοτουρκικά), που κάθε άλλο παρά ανενεργά είναι βεβαίως. Άλλωστε φροντίζουν να το δηλώνουν με όλους τους τόνους και οι ίδιοι λέγοντας ότι η λύση των εκκρεμοτήτων στα Βαλκάνια θα τους ανοίξει το δρόμο για τη λύση των αντίστοιχων με την Τουρκία, συντασσόμενοι και εδώ πλήρως με τις επιδιώξεις των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, δρομολογώντας παράλληλα και στηρίζοντας κάθε είδους επικίνδυνες διευθετήσεις και αποστολές, μετατρέποντας ακόμη περισσότερο την Ελλάδα σε αμερικανονατοϊκή βάση επεμβάσεων, βαθαίνοντας ακόμη περισσότερο την επικίνδυνη εμπλοκή στους ανταγωνισμούς μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.

Αυτή η κατάσταση εγκυμονεί πολλούς κινδύνους για το λαό και τη χώρα και για έναν επιπλέον λόγο. Δεν είναι έξω από τη λογική των εξελίξεων που δρομολογούνται να έχουμε μια νέα έξαρση του εθνικισμού στο εσωτερικό, που θα πατάει πάνω σε υπαρκτές ανησυχίες τις οποίες όμως θα (δια)στρέφει σε επικίνδυνους δρόμους.

Αποτελεί δίχως άλλο καθήκον πρώτης γραμμής η πάλη για την ανάδειξη των πραγματικών αυτουργών των δραματικών εξελίξεων που προωθούνται στα Βαλκάνια. Αποτελεί καθήκον πρώτης γραμμής η ανασυγκρότηση και η ανάπτυξη του αντιιμπεριαλιστικού και αντιπολεμικού κινήματος της χώρας μας και των βαλκανικών λαών. Από τώρα, από χθες…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ