Το απόγευμα της Τετάρτης 30/12 πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στον προαύλιο χώρο της ΦΕΠΑ. Η ανταπόκριση των φοιτητών ήταν άμεση και η μαζικότητα καλή, για τα δεδομένα της περιόδου που ζούμε, με μερικές εκατοντάδες φοιτητές. Με πανό συμμετείχαν, πέραν του Συλλόγου Οικοτρόφων ΦΕΠΑ, οι Αγωνιστικές Κινήσεις, τα ΕΑΑΚ, η ΣΣΠ, η Πορεία και χώροι της αναρχίας. Ωστόσο είναι προβληματικό το γεγονός ότι κάποιες δυνάμεις (βλ. ΕΑΑΚ) δεν είχαν διάθεση να γίνει διαδήλωση στην περιοχή. Παρόλα αυτά ήταν μια μαζική συγκέντρωση που έστειλε το μήνυμα της υπεράσπισης του Ασύλου κόντρα στην τρομοκρατία και τις εγκληματικές ενέργειες της κυβέρνησης. Όσο κι αν προσπαθούν να βάλουν το φοιτητικό κίνημα στον πάγο και να καταπατήσουν τα δικαιώματά μας, οι φοιτητές να βρεθούμε στην πρώτη γραμμή υπεράσπισης, μαζί με τον υπόλοιπο λαό. Μπροστά στα μέτρα Κεραμέως οι προσπάθειες απάντησης οφείλουν να ενταθούν στην κατεύθυνση οργανωμένης και μαζικής κινητοποίησης των φοιτητών.
31 Δεκεμβρίου 2020
ΑΘΗΝΑ| Ανταπόκριση από τη συγκέντρωση στη ΦΕΠΑ (30/12)
Το απόγευμα της Τετάρτης 30/12 πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στον προαύλιο χώρο της ΦΕΠΑ. Η ανταπόκριση των φοιτητών ήταν άμεση και η μαζικότητα καλή, για τα δεδομένα της περιόδου που ζούμε, με μερικές εκατοντάδες φοιτητές. Με πανό συμμετείχαν, πέραν του Συλλόγου Οικοτρόφων ΦΕΠΑ, οι Αγωνιστικές Κινήσεις, τα ΕΑΑΚ, η ΣΣΠ, η Πορεία και χώροι της αναρχίας. Ωστόσο είναι προβληματικό το γεγονός ότι κάποιες δυνάμεις (βλ. ΕΑΑΚ) δεν είχαν διάθεση να γίνει διαδήλωση στην περιοχή. Παρόλα αυτά ήταν μια μαζική συγκέντρωση που έστειλε το μήνυμα της υπεράσπισης του Ασύλου κόντρα στην τρομοκρατία και τις εγκληματικές ενέργειες της κυβέρνησης. Όσο κι αν προσπαθούν να βάλουν το φοιτητικό κίνημα στον πάγο και να καταπατήσουν τα δικαιώματά μας, οι φοιτητές να βρεθούμε στην πρώτη γραμμή υπεράσπισης, μαζί με τον υπόλοιπο λαό. Μπροστά στα μέτρα Κεραμέως οι προσπάθειες απάντησης οφείλουν να ενταθούν στην κατεύθυνση οργανωμένης και μαζικής κινητοποίησης των φοιτητών.
Πριν προλάβει να μπει ο καινούριος χρόνος μπήκαν τα ΜΑΤ
Και πριν προλάβει να μπει ο καινούριος χρόνος στα σπίτια μας, πρόλαβαν τα ΜΑΤ με πρόφαση έρευνα για ναρκωτικά να μπουν στα σπίτια των φοιτητών (γιατί σπίτι είναι ο χώρος που κατοικείς ή κάνω λάθος;) εισβάλλοντας μέσα στις φοιτητικές εστίες του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΦΕΠΑ) τρομοκρατώντας εστιακούς φοιτητές- χτυπώντας πόρτα πόρτα, μπουκάροντας στα δωμάτιά τους , και προχωρώντας σε βανδαλισμούς κοινόχρηστων χώρων.
Για να δούμε όμως λίγο την ιστορία αυτή από την αρχή.
Στις 26/12 ο σύλλογος οικότροφων ΦΕΠΑ τα παιδιά που κατοικούν στις φοιτητικές εστίες δηλαδή, καταγγέλλουν ότι περνούν τις γιορτινές ημέρες χωρίς θέρμανση και ζεστό νερό. Μιλούν για μια εκδικητική κίνηση της πρυτανείας του ΕΚΠΑ προς τους εστιακούς φοιτητές λόγω των κινητοποιήσεων τους, τις προηγούμενες εβδομάδες. Στις κινητοποιήσεις αυτές διεκδικούσαν έγκαιρα μέτρα προστασίας της υγείας τους , να αντιμετωπιστούν χρόνια προβλήματα που υπάρχουν στην εστία, όπως η καθαριότητα, η φύλαξη, η συντήρηση προκειμένου να συνεχίσουν να διαμένουν με αξιοπρέπεια και ασφάλεια. Η Πρυτανεία του Παν/μιου Αθηνών, αντί να σκύψει πάνω στα προβλήματα των φοιτητών/τριών που οξύνθηκαν στην περίοδο της πανδημίας άρχισε να τους απειλεί πως αν δεν τερματίσουν τις κινητοποιήσεις τους θα διακοπεί η σίτιση, η ύδρευση (!!) ακόμα και η πρόσβαση στο διαδίκτυο. Πριν μία εβδομάδα περίπου οι απειλές της Πρυτανείας πραγματοποιήθηκαν αναγκάζοντας τους φοιτητές/τριες των εστιών να καταφύγουν στο μέτρο της οργάνωσης συλλογικής κουζίνας προκειμένου να σιτιστούν.
Και σήμερα το σχέδιο ολοκληρώθηκε με την αστυνομία να εισβάλλει στις εστίες τρομοκρατώντας φοιτητές/τριες που λίγες ημέρες πριν απαιτούσαν τη λύση των χρόνιων προβλημάτων που αντιμετώπιζαν. Εξαιτίας μάλιστα του υπερβάλλοντος ζήλου των αστυνομικών προκλήθηκαν και πολλές ζημιές όπως προαναφέρθηκε. (Κοινώς τα σπάσανε)
Και βέβαια, εδώ μιλάμε για πρόβα générale τη στιγμή που το νομοσχέδιο για την πανεπιστημιακή αστυνομία στα ΑΕΙ βρίσκεται σε διαβούλευση.
Οι σαθρές και αστήριχτες δικαιολογίες περί ναρκωτικών μόνο από αφελείς μπορεί να γίνουν πιστευτές.
Αυτό είναι λοιπόν. Η αρχή έγινε.
Τολμάς να μιλήσεις; Τολμάς να αντιδράσεις;
Σου κόβουμε το φαγητό, τη θέρμανση, το νερό. Και αν συνεχίσεις να μιλάς σου στέλνουμε και τα ΜΑΤ να μπουν στον χώρο σου να στον διαλύσουν. Αφού ανήκεις στην τάξη των κοινωνικά αδύναμων χεστήκ@με για εσένα. Σε λίγο θα σε διαγράφουμε και εντελώς γιατί ποιος σου είπε να πας να δουλέψεις ενώ σπουδάζεις; Πώς θα τα βγάζεις πέρα; Και πάλι χεστήκ@με.
Και μέσα σε όλο αυτό αναρωτιέμαι. Είναι θέμα μόνο της εκπαιδευτικής κοινότητας να αντιδράσει; Ή είναι θέμα όλων μας; Γιατί πολύ φοβάμαι ότι η εισβολή και στα δικά μας σπίτια είναι δεδομένη. Αφού αφήσαμε τον φόβο και τη βολή μας να εισβάλλουν σε αυτά είναι νομίζω θέμα χρόνου να γίνει και η επόμενη εισβολή που θα ισοδυναμεί φυσικά με την ολοκληρωτική μας παράδοση.
Κ.Β.
30 Δεκεμβρίου 2020
KΙ ΩΣΠΟΥ ΝΑ ΔΡΑΣΕΙ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΣΤΟ 60-70% ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ;
Από τη στιγμή που ανακοινώθηκαν τα πρώτα θετικά αποτελέσματα κι ακόμα περισσότερο όταν αδειοδοτήθηκε το πρώτο εμβόλιο, η συζήτηση από την κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της σκόπιμα περιστρέφεται μόνο γύρω από αυτά.
Τι κι αν για 40 περίπου μέρες είχαμε 100 νεκρούς το 24ωρο...
Τι κι αν οι διασωληνωμένοι μετά από 1,5 μήνα καραντίνα είναι πάνω από 450...
Τι κι αν οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία νοσούν και πεθαίνουν με ανησυχητικούς ρυθμούς....
Τι κι αν οι συνθήκες νοσηλείας σε πολλές κλινικές και ΜΕΘ covid είναι επιεικώς κάτω του μετρίου...
Τι κι αν ξεπεράσαμε σε νεκρούς την Κίνα, μια χώρα με πληθυσμό 1,5 δις....
Για τους αρμόδιους πάμε καλά σε σχέση με τις ΗΠΑ, το Βέλγιο και την Ιταλία (με άλλες χώρες πχ. Κούβα δεν κάνει να συγκρινόμαστε).
Το εμβόλιο λοιπόν είναι η αρχή του τέλους της πανδημίας για την κυβέρνηση κι όλοι ευχόμαστε να είναι έτσι.. Όμως μέχρι να εμβολιαστεί το 60 ως 70% του πληθυσμού της χώρας θα περάσουν μήνες. Οι ανακοινώσεις των αρμόδιων για το πόσα εμβόλια θα έρθουν και πότε ποικίλουν. Μπορεί να φτάσει φθινόπωρο ώσπου να αποκτήσουμε την πολυπόθητη ανοσία της αγέλης.
ΚΙ ΩΣ ΤΟΤΕ;
Θα συνεχίσουν τα νοσοκομεία να έχουν τις ελλείψεις που έχουν;
Είδαμε το προηγούμενο διάστημα ότι σε πόσο λίγο χρόνο γεμίζουν κλινικές και ΜΕΘ.
Είδαμε ότι η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού σε τέτοιους χώρους στοιχίζει ανθρώπινες ζωές.
Είδαμε ότι τα γεμάτα ΜΜΜ, οι μαζικοί χώροι δουλειάς όπου με ευθύνη των εργοδοτών δεν τηρείται κανένα μέσο προστασίας και οι σχολικές αίθουσες των 27 μαθητών φταίνε για τη διασπορά του ιού.
Είδαμε ότι η οικονομία στα τεστ και τα μέσα προφύλαξης πληρώνεται ακριβά.
Η κυβέρνηση δυστυχώς δεν είδε τίποτα από όλα αυτά. Γι αυτήν στις διαδηλώσεις κολλάει κυρίως ο ιός. Γι’ αυτό και ξόδεψε εκατομμύρια για τις δυνάμεις καταστολής για να πνίγουν εν τη γενέσει του κάθε αγώνα. Γι’ αυτό και ξαναμπουκώνει με νέα ποσά τα ΜΜΕξαπάτησης για να τα βρίσκουν όλα «καλώς καμωμένα».
Δεν πρόκειται λοιπόν από μόνη της να κάνει τίποτα για να προασπίσει την υγεία μας όπως δεν έκανε μήνες τώρα. Εμείς θα πρέπει να καταλάβουμε ότι η μόνη μας ευθύνη είναι η οργάνωση αγώνων. Για να προσληφθεί προσωπικό και να μονιμοποιηθούν οι συμβασιούχοι ,να έχουμε τεστ και μέσα προστασίας, να χαρακτηριστεί ο χώρος του νοσοκομείου ανθυγιεινός και να μπούμε στα ΒΑΕ, θα πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, να ξεπεράσουμε τη συμβιβασμένη συνδικαλιστική ηγεσία και να παλέψουμε μαζικά κι οργανωμένα. Διαφορετικά η κατάσταση συνεχώς θα χειροτερεύει…
Η νέα χρονιά από μόνη της δεν πρόκειται να φέρει καμία αλλαγή προς το καλύτερο αν δεν ακολουθήσουμε το γνωστό «συν Αθηνά και χείρα κίνει».
Α.Λ. - Νοσηλεύτρια
80% των θανάτων εκτός ΜΕΘ!
Θέλουμε την μεγαλύτερη φάτνη στην Ευρώπη; Εφτασεεεέι! Θέλουμε αερόστατα και αρκουδάκια που λαμπυρίζουν στο Σύνταγμα; Εφτααααάσει; Θέλουμε να ψωνίσουμε ανενόχλητοι; Εφταααααασέι! Θέλουμε τεστ, εμβόλια και περίθαλψη για όλους; Επίθεσηηηη!
Οι πιέσεις που δέχονται τα νοσοκομεία της χώρας σε αυτό το κύμα της πανδημίας τα έχει φέρει στο όριο της κατάρρευσης. Οι υγειονομικοί αβοήθητοι, ανεμβολίαστοι, άοπλοι προσπαθούν να επιβιώσουν και να κάνουν τη δουλειά τους ακόμα και καταρρέοντας. Η εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης εξακολουθεί να προσφέρει κρούσματα, νοσούντες και νεκρούς.
Από τη αρχή της πανδημίας βέβαια είχαν φανεί οι διαθέσεις. Στις πρώτες 20 μέρες ξέραμε για ποιους είναι δικαίωμα η περίθαλψη. Από τότε μέχρι τώρα αποδεικνύεται καθημερινά οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι και η νεολαία περιττεύουν, κι ΑΝ έχουν σπίτι να μείνουν εκεί. Κι ας πεθάνουν.
Σαφείς οι οδηγίες του ‘’πολύτιμου’’ ΕΟΔΥ να μένουν σπίτι οι νοσούντες για να μην επιβαρύνουν τα νοσοκομεία. Μεγάλη η συμβολή του Υπουργείου Υγείας που για να κάνει κάποιος δωρεάν τεστ έπρεπε τουλάχιστον να είναι οριακά για νοσηλεία. Βοηθητικές οι προσλήψεις που ΔΕΝ έγιναν και οι ΜΕΘ που ΔΕΝ άνοιξαν για να μπορούν όλοι να έχουν πρόσβαση στην υγεία. Ναι, ναι, ακόμα κι αυτοί που δε μπορούν να την χρυσοπληρώσουν.
Οι δικές τους αναλύσεις είναι αυτές που αποδεικνύουν την ταξικότητα της διαχείρισης του ιού. Οι δικές τους αναλύσεις για το τελευταίο δίμηνο δείχνουν ότι το 80% των θανάτων ήταν εκτός ΜΕΘ. Στους περισσότερους από τους 4000 νεκρούς, μόλις οι 470 ήταν σε ΜΕΘ. Όλοι οι υπόλοιποι βρίσκονταν σε απλές κλίνες ή σπίτι τους. Στέλνουν τον λαό να πεθάνει σπίτι! Επιλέγουν ποιος θα ζήσει! Αδιαφορούν για το ποιος θα πεθάνει! Γι’ αυτό και ηλικιακά η θνησιμότητα αυξήθηκε στις μικρότερες ηλικίες.
Δε χωράμε όλοι στον κόσμο που χτίζουν! Οι ‘’Άριοι’’- πολιτικός και επιχειρηματικός συρφετός- αυτού του συστήματος ταξικά και εγκληματικά αποφασίζουν και διατάζουν τον θάνατό μας!
Επέλεξαν να φτάσουν την επίθεση στα δικαιώματα του λαού και της νεολαίας μέχρι το κόκκαλο.
Για μας η διεκδίκηση του δικαιώματος στην ίση πλήρη και δωρεάν διάγνωση και περίθαλψη είναι μονόδρομος.
Η διεκδίκηση άμεσων και μόνιμων προσλήψεων υγειονομικού προσωπικού είναι μονόδρομος.
Η διεκδίκηση για μέσα προστασίας σε όλους τους χώρους εργασίας είναι μονόδρομος.
Στο θάνατο που σπέρνει η επίθεση τους, να απαντήσουμε με τη ζωή που φέρνουν οι αγώνες μας!
ΑΘΗΝΑ | ΦΕΠΑ: Κάλεσμα σε συγκέντρωση στη ΦΕΠΑ (30/12)-Καταγγελία για την εισβολή της αστυνομίας στις εστίες την Τετάρτη 30/12
Καταγγέλλουμε την εισβολή της αστυνομίας στο χώρο των Φοιτητικών Εστιών Πανεπιστημίου Αθηνών (ΦΕΠΑ), το πρωί της Τετάρτης 30/12! Οι αστυνομικές δυνάμεις προφασίστηκαν καταγγελίες για κατειλημμένα γραφεία και αποθήκες και για διακίνηση ναρκωτικών. Έτσι ΕΚΑΜ, ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ, ΜΑΤ και Δίωξη Ναρκωτικών κάνανε πάλι τη δουλειά τους. Έσπασαν πόρτες και τζαμαρίες σε κοινόχρηστους χώρους, εισέβαλλαν στο χώρο των πολιτιστικών ομάδων των εστιών προκαλώντας ζημιές και κατάσχοντας υλικά των ομάδων (laptop, σκληρούς δίσκους κλπ), εισέβαλλαν σε δωμάτια και έκαναν προσαγωγές. Η επιχείρηση τρομοκράτησης των εστιακών φοιτητών δε σταματάει εδώ. Δε φτάνει που εισέβαλλαν στα σπίτια τους για ώρες, αλλά, σύμφωνα με καταγγελίες, έκαναν και περιπολίες στους διαδρόμους και με drone καλούσαν τους φοιτητές να παραμείνουν κλειδωμένοι στα δωμάτιά τους και να μην τραβάνε φωτογραφίες ή βίντεο! Ταυτόχρονα η γύρω περιοχή ήταν αστυνομοκρατούμενη για αρκετές ώρες.
Η σημερινή επιχείρηση της αστυνομίας μόνο τυχαία δεν είναι. Οι «λόγοι» που τη “δικαιολογούν” οι δυνάμεις του συστήματος είναι προσχηματικοί. Το ζήτημα της διακίνησης ναρκωτικών, ιδιαίτερα, έχει χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς για αντίστοιχου τύπου επιθέσεις (βλ. ΑΣΟΕΕ, Νομική κλπ). Όπως τότε, έτσι και τώρα, δείχνουν ότι το πραγματικό τους μέλημα δεν είναι η “πάταξη” του ναρκεμπορίου, αλλά οι φοιτητές, η δυσφήμηση των συλλογικών τους διαδικασιών και του Ασύλου. Και πως θα μπορούσε να είναι αλλιώς, αφού είναι οι ίδιοι που έσπρωξαν το ναρκεμπόριο γύρω από τις σχολές και τις εστίες για να νομιμοποιήσουν την παρουσία των δυνάμεων καταστολής σε αυτές.
Ο πραγματικός τους στόχος είναι η τρομοκράτηση των εστιακών φοιτητών που όλο αυτό το διάστημα αγωνίζονται για βασικά δικαιώματά τους (δείτε τη σχετική ανακοίνωσή μας εδώ). Για να μπορούν να έχουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης στις, παρατημένες από Κυβέρνηση, Υπουργείο και Πρυτανεία, εστίες και ιδιαίτερα εν μέσω πανδημίας. Για να μην πεταχτεί κανένας εστιακός στο δρόμο. Στο δίκαιο αυτό αγώνα η απάντηση από την αρχή ήταν απειλές από την πλευρά της Πρυτανείας του ΕΚΠΑ, η οποία προχώρησε και σε έργα κόβοντας τη σίτιση, ενώ ακόμη και μετά το πέρας της κατάληψης εξακολουθεί να μη λειτουργεί. Οι Πρυτανικές Αρχές φέρουν σοβαρές ευθύνες τόσο για την κατάσταση των εστιών όλο αυτό το διάστημα, όσο και για τα σημερινά γεγονότα. Δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο, το οποίο ήταν και είναι πάντα με το μέρος της επίθεσης στα δικαιώματα των φοιτητών. Αποδείχθηκε περίτρανα ότι οι όποιες «διαφοροποιήσεις» με την κυβέρνηση στο ζήτημα της πανεπιστημιακής αστυνομίας χρησιμοποιούνται για να κρύψουν τη συνενοχή τους.
Με την παραβίαση του χώρου Ασύλου θέλουν να στείλουν μήνυμα απέναντι στους φοιτητές: όποιος αντιδρά, διαμαρτύρεται, αγωνίζεται, αντιστέκεται, διεκδικεί θα καταστέλλεται και θα τρομοκρατείται!
Η φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής δε γνωρίζει ούτε γιορτές και διακοπές, ούτε καραντίνα! Τα σημερινά γεγονότα εντάσσονται σε αυτό το συνολικό πλαίσιο, που μας θέλει με σκυμμένο το κεφάλι απέναντι στην επίθεση στα δικαιώματά μας και τη δολοφονική πολιτική τους. Για αυτό θέλουν αστυνομία μέσα στις σχολές, για αυτό μας στοχοποιούν με κάθε ευκαιρία. Γιατί φέρνουν σκληρά ταξικά μέτρα που θα πετάξουν μεγάλο μέρος φοιτητών εκτός σπουδών. Φοβούνται τις αντιδράσεις μας. Μέσα από τους Φοιτητικούς Συλλόγους, με συλλογική οργάνωση και πάλη, να αντισταθούμε, να διεκδικήσουμε!
29 Δεκεμβρίου 2020
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ
χαλκά περνούνε στου λαού τη μύτη κι έχουν κέφι
που τονε βάζουν να πηδά όπως οι μαϊμούδες,
αφού δεν εκπαιδεύουνε πια συμπαθείς αρκούδες.
Τα κλαπατσίμπαλα βαρούν κι ΕΛΠΙΔΑ πάλι τάζουν,
έτσι θαρρούν πως εύκολα μπορούνε να διατάζουν,
δεν είναι πια αριστερή, οι δεξιοί τη φέρνουν,
στάχτη στα μάτια ρίχνουνε και όλα μας τα παίρνουν.
Είναι αξιοθαύμαστο το τι μπορούν να κάνουν,
εάν σωθούμε απ’ τον ιό, αυτοί θα μας ξεκάνουν.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ βάφτισαν τη μαζική απάτη,
εμάς θα ζέψουν στη δουλειά κι αυτοί θα ’ναι ραχάτι.
Για δύο κασόνια εμβόλια γίνεται η φασαρία,
φαίνεται ο εμβολιασμός θα είναι λοταρία,
σειρά προτεραιότητας πήρε η αφεντιά τους,
όλα όσα θέλουν έρχονται στα μέτρα τα δικά τους.
Όπως τον σκύλο που έχουνε κλεισμένο πεινασμένο
έτσι έχουνε και τον λαό απ’ τον λαιμό δεμένο,
κι όπως πετούν ξερό ψωμί του ζώου για να φάει,
έτσι σερβίρουν ψέματα κι ελπίδα για προσφάι.
Σε λίγο φεύγει η χρονιά. Πριν ρίξω πέτρα πίσω,
λέω στην άκρη να σταθώ να τηνε χαιρετήσω,
να κάνω τον λογαριασμό τι μου ’δωσε, τι παίρνει,
ίσως την ύστερη στιγμή κάποιο καλό να φέρνει.
Τηνέ θωρώ κουνάμενη να ’ρχεται όλο νεύρα
και να κρατά στο χέρι της και μια ρογδένια βέργα
κι εκεί που την περίμενα εξήγηση να δώσει,
θαρρώ πως είναι έτοιμη να με ξυλοφορτώσει.
Κι αρχίζει τον εξάψαλμο, ξετελεμό δεν έχει,
αν δεν τη δικαιώσουμε, θα μας σε κατατρέχει.
Μου ’πε «δεν φταίει η χρονιά που γίνατε άνω κάτω,
σας φταίει η κυβέρνηση που φτάσατε στον πάτο.
Η Γη είναι η ίδια πάντοτε, δεν άλλαξε η φύση,
η ίδια στην Ανατολή, η ίδια και στη Δύση,
ο πόλεμος καλά κρατεί, παντού υπάρχει πείνα,
δεν φταίει μόνο ο ιός που ήρθε στην Αθήνα.
Η πανδημία έφτασε τον Μάρτη απ’ άλλα μέρη
και τότε όλοι πιστέψατε πως σας κολλούν οι γέροι,
σας δείχνανε στις λαϊκές πως μάσκα δεν φορούσαν
και δεν διαμαρτυρόσασταν που σας εξαπατούσαν.
Αφού περάσατε άλαλοι την πρώτη καραντίνα
κι όλα τα μπατονιάρατε πίσω κι εννιά του μήνα
και είχατε κλειστά τ’ αυτιά και μάτια μη θωρείτε,
αυτοί σας σε καρφώνανε και ζείτε αυτά που ζείτε.
Πρώτα απαγορέψανε τις διαδηλώσεις όλες
και για τα δικαιώματα στήσανε καρμανιόλες,
μετά αύξησαν τα πρόστιμα, σας κλείσανε πιο μέσα,
κλαίτε δεν κλαίτε δεν φελά, αφού δεν έχουν μπέσα.
Αυτοί δεν έχουν πρόβλημα χούντα να επιβάλουν,
το έχουν κάνει δυο φορές, γύψο για να σας βάλουν».
Σωστά όσα λέει, μα βγήκαμε στους δρόμους τον Νοέμβρη,
γι’ αυτό μας μπαγλαρώσανε στις έξι του Δεκέμβρη.
Για ότι θέλουν ρίχνουνε λεφτά με το μουζούρι
και δακρυγόνα μας πετούν χωρίς φειδώ στη μούρη,
τις αύρες κατεβάζουνε και με νερό μας γραίνουν,
τα βραχιολάκια μας περνούν και στη ΓΑΔΑ μας παίρνουν.
Αλίμονο αν ο λαός άπραγος περιμένει
ν’ ανοίξει η τύχη να κοπεί ο κόμπος που τον δένει,
μάννα να πέσει εξ ουρανού, έτοιμη να ’ρθει λύση,
οι φόβοι του να διαλυθούν κι η ζωή ν’ ανθίσει.
Έρχομαι πάλι στο παρόν, στο τέλος του Δεκέμβρη
την Κεραμέως συναντώ, πάλι κακό θα μ’ έβρει.
Δάσκαλος, μαθητής, γονιός, ό,τι κι αν είσαι κλάψε
ή πέτα πέρα το λαπτόπ και στ’ «απ’ αυτά σου» γράψε.
Ω! μη με ανακαλέσετε στην τάξη για ένα «κόμμα»
δεν σβήνω κι ας μου βάλετε πιπέρι μες στο στόμα.
Καιρός ν’ απασφαλίσουμε, να πούμε ό,τι μας πνίγει,
μην καρτερούμε θάνατο, γιατί η ζωή είναι λίγη.
Κοιτώ το ημερολόγιο, τίποτα δεν αλλάζει,
πάντα τις ίδιες εορτές με τη σειρά τις βάζει.
Θρήσκοι και άθεοι μαζί, άστε τον Θείο Νόμο,
κοιτάξτε τα παράλογα μες στης ζωής τον δρόμο.
Μη μας φανεί παράξενο να γεννηθεί γαϊδούρι,
με δυο ποδάρια μοναχά και με ανθρώπου μούρη,
αφού στη μαύρη μας ζωή με τόσα νταβαντούρια
πολλούς ανθρώπους βλέπουμε να γίνονται γαϊδούρια.
Τη φετινή Πρωτοχρονιά αλλάζει η ιστορία,
Αη Βασίλης δεν θα ’ρθεί από την Καισαρεία,
θα έρθει άλλο στάτους κβο, άλλος θα πιάσει στέκι,
μα εμείς θα τον πληρώνουμε τον νέο τον ζεβζέκη.
Εγώ στη γη επιθυμώ, ελεύθερη να ζήσω
και για κανένα στάτους κβο δεν θα κακοφορμίσω.
Δεν θέλω να με τυραννούν, δεν θέλω να με δέρνουν,
και για χαζή κι ανόητη δεν θέλω να με παίρνουν.
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά κι αρχή κακός μας χρόνος,
αν περιμένουμε άπραγοι καλός να έρθει νόμος.
Ν’ απλώσουμε το χέρι μας πολύ ψηλά να φτάσει,
να δώσουμε όλοι μια γροθιά η σφαίρα να χαλάσει.
Να πάρει ανάποδες στροφές, να γίνει η νύχτα μέρα,
να βγει φεγγάρι την αυγή να πει το καλημέρα.
Ο ήλιος ο παντοτινός να φέξει από τη Δύση,
το κάθε άστρο να γενεί λουλούδι και ν’ ανθίσει.
Ελπίδα είναι ένα παιδί μ’ ένα άσπρο περιστέρι.
Το δίκιο δεν χαρίζεται, ο αγώνας θα το φέρει.
Β.Δ.
28 Δεκεμβρίου 2020
Μια νέα κυκλοφορία από τις εκδόσεις «Εκτός των Τειχών»: Γιάννης Χατζής, «Οδοιπορώντας με τις σκιές του Καραγκιόζη»
Με μεγάλη χαρά οι εκδόσεις «Εκτός των Τειχών» παρουσιάζουν το βιβλίο του Γιάννη Χατζή «Οδοιπορώντας με τις σκιές του Καραγκιόζη», μια σειρά μελετών και δοκιμίων για τον… ξυπόλητο ήρωα και το λαϊκό Θέατρο Σκιών.
Ερευνητής και μελετητής του Θεάτρου Σκιών, αλλά και γνωστός –και ακόμη ενεργός– καραγκιοζοπαίχτης, ο Γιάννης Χατζής συγκεντρώνει, περιγράφει και αναλύει τα πολλαπλά στοιχεία που χαρακτήρισαν το ντόπιο Θέατρο Σκιών και τους χαρακτήρες του στο πέρασμα των χρόνων. Σκιαγραφεί τις… σκιές και την εξέλιξή τους, από ιστορική, κοινωνιολογική και καλλιτεχνική σκοπιά, όχι ως απομεινάρι του παρελθόντος, αλλά ως μια υπόθεση με παρόν και μέλλον. Μέσα από την οξυδερκή ματιά του, την ευρυμάθειά του, τη μεγάλη και πολύτιμη εμπειρία του που αποκτήθηκε και μέσα από το συναπάντημά του με άλλους κορυφαίους του είδους, ο Γιάννης Χατζής μας δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουμε πτυχές του καραγκιόζη που δεν γνωρίζαμε, να ξαναθυμηθούμε στιγμές που βιώσαμε ως θεατές και να τις συγκεράσουμε με αυτά που έχει να μας πει η «άλλη πλευρά του μπερντέ», αυτή που έδινε κίνηση και φωνή στους αγαπημένους χαρακτήρες, αυτή που έστηνε τις παραστάσεις, προσπαθώντας να αφουγκραστεί όχι μόνο το κοινό της εκάστοτε παράστασης, αλλά ολάκερη την εποχή και τις αντιθέσεις της, το λαό με τα προβλήματά του αλλά και τη δυναμική του.
Όπως αναφέρει και ο συγγραφέας στον πρόλογό του: «Είναι και η αγωνία, το μεράκι και συνάμα και η κατάθεση ψυχής μιας θητείας που δεν έπαψε ποτέ να νοσταλγεί τις νυχτιές του Καραγκιόζη τις ζωγραφισμένες από του καλοκαιριού τη φεγγαράδα και των νυχτολούλουδων την ανάσα. Ενός καραγκιοζοπαίκτη που το μόνο που ζήλεψε, τόσα χρόνια τώρα, ήταν η θέση του θεατή της «μάντρας», η προσμονή για το τρίτο κουδούνι. Με τα κείμενα αυτά, τις σούστες, το κοπίδι, το χρωστήρα, προσπαθώ να συνταιριάξω την πραμάτεια της ψυχής μου με μια «τρελοπαρέα» σκιών, με έναν μπαλωμένο και ξυπόλυτο φίλο, τόσο παλιό και τόσο επίκαιρο όσο τα μπαλώματα της κοινωνίας μας. Έναν φίλο από τα παλιά που –κοίτα να δεις!– όσο κι αν προσπαθούν να τον γονατίσουν, μέσα κι έξω από τον «μπερντέ», αυτός πάντοτε σηκώνεται και με αισιόδοξη ματιά βαδίζει να πιάσει τον ήλιο. Ο Καραγκιόζης, πρόσωπο συμβολικό, έχει βιώσει τα πάθια τού χτες και ζει την αγωνία τού σήμερα, απηχώντας με όλες του τις υπερβολές και τα λάθη του ακόμα τη λαϊκή διάθεση, όπως αυτή διαμορφώνεται στους διάφορους χώρους των ανθρωπομαζώξεων της δημόσιας κοινωνικής ζωής. Ο λόγος του πολλές φορές συκοφαντήθηκε. Τα δοκίμια αυτά προσπαθούν να τον αποδώσουν εκεί όπου πάντοτε ανήκε, στο λαό. Σήμερα ο Καραγκιόζης «τεντώνει πανί» στο νέο εξελισσόμενο πρόσωπο της χώρας και αυτό πρέπει να εκφράσει σαν ένα ζωντανό, λαϊκό θέατρο μάχιμης επικαιρότητας».
Γιάννης Χατζής: «Οδοιπορώντας με τις σκιές του Καραγκιόζη»
Σελίδες 368 • ISBN: 978-618-83521-4-8
Κεντρική διάθεση -
Παραγγελίες:
Βιβλιοπωλείο «Εκτός των Τειχών»
Γραβιάς 10-12, 106 78 Αθήνα • Τηλ.: 210 3303348 • Email: ett.books@yahoo.com
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:
Ο Γιάννης Χατζής γεννήθηκε το 1945 στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε, ζει και εργάζεται. Ερευνητής και μελετητής του Θεάτρου Σκιών, δίνει εδώ και περίπου τέσσερις δεκαετίες παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Διοργάνωσε και συμμετείχε σε εκθέσεις εικαστικών του Καραγκιόζη σε Θεσσαλονίκη, Σέρρες, Ξάνθη, Δράμα, Νάουσα, Βέροια, Κατερίνη, Ναύπλιο, Λαμία, Αθήνα και στο εξωτερικό. Πλούτισε το ρεπερτόριο του Θεάτρου Σκιών με πολλά έργα, ενώ η δουλειά του σε φιγούρες, αφίσες και σκηνικά βρίσκεται σε διάφορα μουσεία. Παράλληλα, ανέπτυξε συγγραφικές και ερευνητικές δραστηριότητες στα λαϊκά αναγνώσματα και σε διάφορους τομείς της λαογραφίας.
Κατά διαστήματα, έχει συνεργαστεί σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές παραγωγές (ΕΡΤ2, ΝΕΤ, ΕΤ3, FM 102, FM 103, FM 95,8, TV 100, ΤV Μακεδονία κ.λπ.).
Έδωσε πολλές διαλέξεις, συμμετείχε σε ημερίδες, ενώ δίδαξε σε διάφορα επιμορφωτικά σεμινάρια, σε συνεργασία με ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, οργανισμούς, συλλόγους και ιδρύματα παιδιών με αναπηρίες.
Καθοδηγεί εργαστήρια για το στήσιμο παραστάσεων από παιδιά, σε προγράμματα γνωριμίας με το Θέατρο Σκιών σε παιδικές Βιβλιοθήκες και πολιτιστικά κέντρα δήμων, όπως και σε διάφορα γυμνάσια, λύκεια και δημοτικά σχολεία. Έχει εκδώσει και δημοσιεύσει θεατρικά έργα, ρεπορτάζ, χρονογραφήματα, γελοιογραφίες, μελέτες και αναλύσεις για το ντόπιο Θέατρο Σκιών.
Για το έργο και την προσφορά του τιμήθηκε με το «Αργυρό Μετάλλιο» του Α΄ Διαμερίσματος (Ιστορικό και Οικονομικό Κέντρο) του Δήμου Θεσσαλονίκης, από το Σύνδεσμο Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας, τη Μουσική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος, το Γ΄ Δημοτικό Διαμέρισμα, το Μουσείο Καραγκιόζη και το Φεστιβάλ της Προύσας και με πολλές άλλες διακρίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι μέλος του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Βόρειας Ελλάδας και του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Κεντρικής Ελλάδας.
Οι παραστάσεις του είναι ένα θέατρο μάχιμης επικαιρότητας, ώριμος καρπός της πολύχρονης και πολύτροπης θητείας του στον κόσμο του Θεάτρου Σκιών. Με ιδιαίτερη ευαισθησία επιχειρεί με τον Καραγκιόζη του να συνδυάσει τον τοπικό πολιτιστικό θησαυρό με επίκαιρο και σύγχρονο λόγο. Από την παράδοση και την ταυτότητα του χτες, στη φωνή, τα οράματα και τις ανησυχίες τού σήμερα, με πληθώρα λαογραφικών, εθνογραφικών και ηθογραφικών στοιχείων.
Εκδόσεις "Εκτός των τειχών"
Γραβιάς 10-12
10678 Αθήνα
τηλ.: 210-3303348
e-mail: ett.books@yahoo.com
Για το πανό «λάφυρο» του ΚΚΕ(μ-λ)
Η παραπάνω φωτογραφία – ανάρτηση με έναν μπάτσο που πόζαρε με λάφυρο (!) ένα πανό της τοπικής οργάνωσης του ΚΚΕ(μ-λ) στα Χανιά έχει κάνει τον γύρο του διαδικτύου.
Τα μέλη του ΚΚΕ(μ-λ) είχαν δεχτεί την «περιποίηση» από τις δυνάμεις καταστολής ανήμερα της επετείου για την δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου. Το πανό τους κατασχέθηκε από τους μπάτσους.
Για άλλη μια φορά η ελληνική κοινωνία βλέπει με τι είδους «δημοκρατικές» αντιλήψεις είναι δηλητηριασμένη η ελληνική αστυνομία. Με στυλ «χουλιγκάνου» ο μπάτσος ποζάρει αγέρωχα κρατώντας το λάφυρο. Αυτά τα «κόλπα» με τα λάφυρα μας παραπέμπουν σε εποχές που δήθεν η αστική δημοκρατία έχει «ξεπεράσει». Την ίδια μέρα στην Αθήνα ένας ΜΑΤας «τσάκιζε» λουλούδια και «αμαύρωνε» το δημοκρατικό σώμα.
Τα τελευταία χρόνια η εργατική μας τάξη έχει δεχτεί ανελέητη βία από τα σώματα ασφαλείας της αστικής δημοκρατίας. Συγκεντρώσεις και πορείες για τα δίκια του λαού έχουν μακελευτεί. Έχουμε υπάρξει όλες και όλοι τραυματίες, συλληφθέντες και έχουμε δεχτεί «περιποιήσεις» από την ελληνική αστυνομία. Οπότε γνωρίζουμε από πρώτο χέρι την «δημοκρατικότητα» αυτού του σώματος.
Το περιεχόμενο του πανό όμως ξεβρακώνει από μόνο του τον «χουλιγκάνο». Τα μέλη του ΚΚΕ(μ-λ) κατέβηκαν με ταξικό περιεχόμενο στην πορεία και δάρθηκαν, εξάλλου δεν είναι η πρώτη φορά. Ο συγκεκριμένος αστυνομικός που ποζάρει καμαρωτός και αυτός που τον φωτογραφίζει, τι δηλώνουν πέρα από τον αντικομμουνισμό τους; Δηλώνουν ότι είναι με τα αφεντικά και ότι το δικαίωμα στη δουλειά και την περίθαλψη του λαού το θεωρούν απέναντί τους. Δηλώνουν ακόμα ότι η «ομοιεπαγγελματική ηθική» επιτάσσει: δώδεκα χρόνια μετά, είμαστε με τον δολοφόνο συνάδελφο Κορκονέα.
Αυτή η φωτογραφία ας λειτουργήσει συσπειρωτικά για τα δημοκρατικά δικαιώματα στον κόσμο της δουλειάς, στους ανέργους και στους φτωχοδιάβολους. Σε όσους συνθλίβονται από την μισθωτή σκλαβιά και την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Οι εργάτες με την μαζική οργανωμένη πάλη, έχουν την πείρα και ξέρουν πώς και πότε θα απαντήσουν. Γι’ αυτό είμαστε σίγουροι. Ο δρόμος είναι μακρύς και σήμερα αυτοί που κρύβονται πίσω από «λάφυρα», αύριο μπορεί να κρύβονται στις τρύπες τους... Η ταξική πάλη όταν οι εργάτες το αποφασίσουν γίνεται απρόβλεπτη.
Ανακοίνωση της κ.ο. Χανίων του ΚΚΕ(μ-λ) για την ανάρτηση με το πανό της οργάνωσης που κυκλοφορεί στα μέσα δικτύωσης
Η παραπάνω φωτογραφία με το πανό μας στη διαδήλωση στις 6 Δεκέμβρη, που χτυπήθηκε από τα ΜΑΤ, κάνει το γύρο του διαδικτύου και ξεσηκώνει δίκαια την οργή του δημοκρατικού κόσμου των Χανίων. Το πρόβλημά μας και του λαού, δεν είναι τόσο ο προκλητικός ΜΑΤατζής που ανάρτησε το "λάφυρο" - πανό της οργάνωσης μας. Ξέρουμε άλλωστε, πως κάθε αγωνιστής του μαζικού κινήματος, που αρνείται το γύψο και συμβάλλει στην αντίσταση του λαού στη πολιτική που τον αφήνει έρμαιο στην αρρώστια, τη φτώχεια και συνολικά στη καπιταλιστική - ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα, είναι κακό παιδί για το σύστημα.
Ο προβληματισμός μας οφείλει να αφορά, το πως θα υπηρετήσουμε το σπάσιμο της κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής, μέσα από το δυνάμωμα της πάλης του λαού για τα δίκια του, όπως συμβαίνει κάθε φορά.
Στους λαϊκούς αγώνες για ψωμί - δουλειά - περίθαλψη - ειρήνη και ελευθερία αληθινή (για την οποία δεν αρκούν τα εμβόλια), εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε με όσες δυνάμεις διαθέτουμε στην πρώτη γραμμή.
Για το σύστημα είναι ξεκάθαρο, πως αυτό που έχει να φοβηθεί, είναι η μαζική λαϊκή οργή και αυτή τη γεννά ήδη η πολιτική του. Η βαθειά κρίση του και η φανερή πρόθεσή του να την απαντήσει με ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης (βλέπε έκθεση Πισσαρίδη, και σειρά από αντιλαϊκά νομοσχέδια) εξηγούν γιατί η τρομοκρατία και η καταστολή είναι κανονική πολιτική, όπως άλλωστε συμβαίνει και διεθνώς, και όχι "βίτσιο της δεξιάς" ή κάποιων θερμόαιμων ροπαλοφόρων.
Σ’ αυτή την κανονικότητα της βαρβαρότητας, είναι ανάγκη ν’ αντισταθεί ο λαός αποφασιστικά. Όσο κι αν είναι δύσκολος αυτός ο δρόμος, άλλος πιο εύκολος απλά δεν υπάρχει.
Χανιά 28-12-2020
Ο ΑΠΑΤΗΛΟΣ ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ
Οι χρονιάρες
μέρες κυλούνε μέσα στις απειλές της κυβέρνησης πως θα εισβάλει η αστυνομία στα
σπίτια για να κάνει ελέγχους.
Στην Δυτική
Αττική ο κορωνοϊός θερίζει ανθρώπους, όπως θερίζει και στην Ανατολική. Στη Δυτική μόνο επιβλήθηκε σκληρή καραντίνα.
Τους
άστεγους τους κλωτσούν οι μπάτσοι, τους υπόλοιπους φτωχούς δεν τους βλέπουμε.
Στα
λασπόνερα του Καρά Τεπέ δεν περπατά κανένας Χριστός. Οι πρόσφυγες βουλιάζουν
ξεχασμένοι κι άμοιροι. Κανένας πόλεμος δεν έχει τελειώσει.
Μάγοι δεν
υπάρχουν για να φέρουν δώρα στα παιδιά που γεννιούνται καθημερινά μέσα σε
φάτνες.
Γεμάτη απειλές και αδικίες η ζωή μας. Όσο μένουν αναπάντητες, θα την κατατρώνε.
Οι δυσάρεστες κουβέντες χαλούν την ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων που είναι γιορτή, χαρά… ενός ανύπαρκτου θεού. Σε συνθήκες καραντίνας, όπως μπορεί ο καθένας τηρεί τα παραδοσιακά έθιμα, τα οποία εμπεδώνουν ευχάριστα τη θρησκεία. Όπως λέει χαρακτηριστικά ο Ένγκελς, «όταν διαμορφωθεί μια θρησκεία, κρατάει πάντοτε ένα υλικό από την παράδοση, που, όπως σε όλους τους ιδεολογικούς τομείς, η παράδοση είναι μεγάλη συντηρητική δύναμη».
Στο τοπίο της γενικευμένης αδικίας και αβεβαιότητας, η θρησκεία απλώνεται. Πουλάει ελπίδα, τάζει μετά τον θάνατο αιώνια ζωή και προσφέρει παρηγοριά στην άθλια επίγεια. «Η θρησκευτική αθλιότητα είναι η έκφραση της πραγματικής αθλιότητας και η διαμαρτυρία για την πραγματική αθλιότητα», γράφει ο Μαρξ.
Η αντιπαράθεση με τη θρησκεία έχει πολλές πτυχές και πρέπει να δίνεται μάχη με όλες. Όχι μόνο δεν αρκεί η διαμάχη για τη Θεία Κοινωνία, αλλά έτσι όπως εξελίσσεται, επικεντρώνεται σε μια μόνο πλευρά, στο αν μεταδίδει ή όχι τον κορωνοϊό. Το βασικό ζήτημα βρίσκεται στην άφεση αμαρτιών που τάχα δίνει. Δηλαδή, στον έλεγχο των πιστών από την Εκκλησία, στην ουσία της θρησκείας.
Πολλοί ισχυρίζονται πως η θρησκευτική διάθεση είναι καθολικό αίσθημα έμφυτο στους ανθρώπους. Ο Μαρξ επισημαίνει πως η «θρησκευτική διάθεση» είναι κοινωνικό προϊόν όπως κάθε άποψη και πράξη των ανθρώπων. Όλα τα μυστήρια που παρασύρουν στον μυστικισμό, βρίσκουν τη λογική τους λύση στην ανθρώπινη πράξη και στην κατανόηση της πράξης αυτής.
Είναι γεγονός πως η θρησκεία πηγαίνει βαθιά στον χρόνο αλλά δεν είναι αλήθεια ότι η θρησκεία δεν έλειψε σε κανέναν τόπο και σε καμιά εποχή. Είναι ένα από τα ιδεολογικά φαινόμενα της ανθρώπινης ιστορίας. Αντιπροσωπεύει ένα σύστημα από καθορισμένες ιδέες που έχουν ως βάση την πίστη στην επίδραση των πνευμάτων ή των θεών πάνω στους ανθρώπους και τις σχέσεις τους. Χωρίς τη συστηματοποίηση τέτοιων ιδεών δεν μπορούμε να μιλάμε για θρησκεία. Έπρεπε να εξελιχθεί η ανθρώπινη κοινωνία για να δημιουργηθεί η ιδέα της θρησκείας. Διαμορφώθηκε ύστερα από χιλιάδες χρόνια και αφού πέρασε από πολλά στάδια, όπως ανιμισμός, τοτεμισμός και προγονολατρεία. Όπως όλα τα ιστορικά φαινόμενα δεν είναι σταθερή και αιώνια. Η θρησκεία όπως έχει αρχή, έχει και τέλος.
Η θρησκεία είναι κομμάτι της ιδεολογίας της άρχουσας τάξης κάθε εποχής. Από το ιερατείο των πρώτων ταξικών κοινωνιών, μέχρι την αστική τάξη της σημερινής εποχής του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού, είναι εργαλείο καταπίεσης των μαζών. Ο Λένιν επισήμανε πως «η θρησκευτική καταπίεση της ανθρωπότητας είναι απλώς προϊόν και αντανάκλαση της οικονομικής καταπίεσης στους κόλπους της κοινωνίας». Γι’ αυτό κανενός είδους κήρυγμα δεν μπορεί από μόνο του να διαφωτίσει για τα θέματα της θρησκείας. Η ταξική πάλη «που διεξάγει η καταπιεζόμενη τάξη για τη δημιουργία ενός επίγειου παράδεισου, είναι σπουδαιότερη από την ενότητα γνωμών των προλετάριων για τον επουράνιο παράδεισο».
Το παραμύθι
του Χριστιανισμού που ξεκινάει με την άσπιλο σύλληψη της Παναγίας και
συνεχίζεται με τη γέννηση του Χριστού στη Βηθλεέμ, διαμορφώθηκε δια πυρός και
σιδήρου και επιβλήθηκε ως θρησκεία σε όλα τα εδάφη της Βυζαντινής
αυτοκρατορίας. Αυτή η επιβολή μεθοδεύτηκε με τρεις τρόπους.
Ο πρώτος τρόπος
ήταν η τακτοποίηση των πληροφοριών, προφορικών και γραφτών. Οι Οικουμενικές
Σύνοδοι έπαιξαν αυτό τον ρόλο. Η πρώτη οικουμενική σύνοδος στην οποία πρόεδρος
ήταν ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος, τάχτηκε με το μέρος του Αθανάσιου. Ο Άρειος που
ηττήθηκε, βρέθηκε δηλητηριασμένος από ανθρώπους του Αθανάσιου, που ανακηρύχτηκε
άγιος. Όλες οι σύνοδοι έγιναν με την
εποπτεία αυτοκρατόρων. Μετά από καθεμία, ακολουθούσε η τρομοκράτηση και το
κυνήγι των ηττημένων.
Ο δεύτερος
τρόπος ήταν η ωμή βία για την επικράτησή του. Ανελέητο κυνηγητό των «εθνικών»,
κλείσιμο των ναών τους, κάψιμο των βιβλιοθηκών τους και δολοφονίες.
Ο τρίτος
τρόπος ήταν η παρουσίαση αποδείξεων ότι ο Ιησούς ήταν πραγματικό πρόσωπο που
έζησε και έδρασε στις αρχές της χρονολογίας μας στην Ιουδαία. Αυτό έγινε με
πλαστογράφηση αρχαίων κειμένων, όπως του Ιώσηπου και την κατασκευή
ντοκουμέντων. Βρέθηκε ακόμα και η λεκάνη που ο Ιησούς είχε πλύνει τα πόδια των
μαθητών του, η πετσέτα που τα σκούπισε, το ακάνθινο στεφάνι, γάλα της Παναγίας!
Ο κατάλογος είναι ατέλειωτος.
Αργότερα, η
πυρά της Ιεράς Εξέτασης «έπεισε» τους διαφωνούντες.
Ανάλογους μύθους με ανάλογο τρόπο έχουν κατασκευάσει όλες οι θρησκείες.
Η θρησκεία
δεν είναι παρά ο απατηλός ήλιος που κινείται γύρω από τον άνθρωπο όσο καιρό
αυτός δεν κινείται γύρω από τον εαυτό του.
«Η κατάργηση της θρησκείας ως απατηλής
ευτυχίας του λαού σημαίνει απαίτηση της πραγματικής του ευτυχίας. Η απαίτηση
της εγκατάλειψης των ψευδαισθήσεων για την κατάστασή του είναι η απαίτηση της
εγκατάλειψης μιας κατάστασης που χρειάζεται τις ψευδαισθήσεις».
Β.Δ.
ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΑΣΥΝΟΔΕΥΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΩΝ ΣΤΟ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟ
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο φασιστικό δηλητήριο να λερώνει άλλο τον τόπο μας και τα μυαλά των ανθρώπων.
Το ρατσιστικό-δολοφονικό μίσος βρίσκει έδαφος στη φτώχια, την ανεργία και την απελπισία που σπέρνει το ίδιο το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα και οδηγεί τους ανθρώπους στην αποκτήνωση. Οι διεστραμμένες ιδέες του θρησκευτικού και φυλετικού φανατισμού που βλέπουν τον εχθρό στο πρόσωπο του πρόσφυγα και του μετανάστη είναι ο καλύτερος υπηρέτης της σάπιας κοινωνικής ελίτ και της κυβέρνησης που ευθύνονται πραγματικά για την ένταση των λαϊκών προβλημάτων εν μέσω κρίσης και πανδημίας.
Δεν φταίνε οι πρόσφυγες για τα προβλήματά μας. Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι αδέλφια μας, θύματα κι εκείνοι του ίδιου συστήματος που μας ρημάζει τη ζωή, που σπέρνει τη φτώχια, την ανεργία και τον πόλεμο, που ξεριζώνει ανθρώπους από τον τόπο τους.
Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που γεννούν τα καραβάνια των μεταναστών και των προσφύγων και οι άθλιες πολιτικές των ντόπιων κυβερνήσεων που τους στοιβάζουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους φέρονται σαν σκουπίδια, θρέφουν απροκάλυπτα το φασισμό και το ρατσισμό.
Καμία ανοχή. Κινδύνευσαν ζωές ανήλικων παιδιών! Τέτοιες δολοφονικές ενέργειες πρέπει να βρουν απέναντί τους μαζική λαϊκή κατακραυγή. Ακόμη περισσότερο πρέπει να βρουν απέναντί τους ένα τείχος κοινών αγώνων ντόπιων και προσφύγων που θα διεκδικούν από κοινού το δικαίωμα στη δουλειά, την περίθαλψη, τη ζωή και τις δημοκρατικές ελευθερίες.
Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες – Οι λαοί δεν έχουν τίποτε να χωρίσουν
27 Δεκεμβρίου 2020
ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΣ | Τι μας χωρίζει, τι μας ενώνει, ποιον να στοχεύσουμε και τι να διεκδικήσουμε!
Υπάρχει κινητοποίηση στον Ασπρόπυργο ενάντια στο σκληρό lock down στην περιοχή της Γκορυτσάς. Έχω ζήσει 15 χρόνια κοντά σε αυτούς τους νέους που σήμερα αντιδρούν. Ήταν όλοι τους παιδιά μου στο 9ο Δημοτικό. Παρακολουθώ από κοντά και αγωνιώ για τις εξελίξεις. Ενοχλούμαι κι εγώ προσωπικά για τον εγκλεισμό και την καταστολή.
Αυτή η κινητοποίηση έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και σε πολλά σημεία αντιφατικά. Ένα προηγούμενο διάστημα κυκλοφορούσε ευρέως η συνωμοσιολογική συζήτηση για τον ιό που δεν υπάρχει. Χωρίς κανένα επιχείρημα χωρίς καμιά λογική σκέψη, άκουγα να επαναλαμβάνονται πανομοιότυπα οι ίδιες κουβέντες. Αρνητές του ιού και της μάσκας δεν έβλεπαν αυτό που έρχεται. Ούτε έβλεπαν ότι αυτές τις λογικές ήθελε και το σύστημα για να μην κάνει απολύτως τίποτα για να μας προστατέψει. Αυτό που φάνταζε αντισυστημικό σε κάποιους που δεν θεωρούσαν τους εαυτούς τους βλάκες, όπως εμάς τους υπόλοιπους που βλέπαμε τον υγειονομικό κίνδυνο και τη δολοφονική διαχείριση της κυβέρνησης, ήταν απόλυτα συστημικό και βολικό.
Η τωρινή αντίδραση έχει πολλές αναφορές και σε επιπλέον συνομωσίες που αφορούν και το προσφυγικό. 6000 μετανάστες «ξεφορτώνουν» στον Ασπρόπυργο και για αυτό το lock down. Ένα προηγούμενο διάστημα στην προοπτική της δημιουργίας hotspot ξεσηκώθηκαν με παρότρυνση της δημοτικής αρχής με τοποθετήσεις στο δημοτικό συμβούλιο που έφθαναν τα όρια του παραλογισμού (π.χ. θα μολύνουν οι πρόσφυγες το νερό, θα ανατινάξουν τα διυλιστήρια και το αεροδρόμιο), με συγκεντρώσεις στην περιοχή και στήριξη - υποκίνηση του Δημαρχείου και την παρουσία της Χρυσής Αυγής. Είχαν ακολουθήσει πογκρόμ ενάντια σε μετανάστες στα χωράφια. Δυστυχώς, όλα αυτά έχουν καταγραφεί. Και η εκλογική πελατεία επίσης κάπως έτσι κερδίζεται.
Όλοι εμείς οι κάτοικοι έχουμε δίκιο να εξοργιζόμαστε βλέποντας την καταστολή στις γειτονιές μας και από την άλλη μια κυβέρνηση που δεν έκανε τίποτα παρά μόνο να επιβάλει πρόστιμα και lock down. Υπεύθυνες είναι και οι τοπικές αρχές που συναίνεσαν και στόχευσαν σε ομάδες πληθυσμού. Που έμειναν σύμφωνοι με τις απειλές ότι θα μας σφραγίσουν στα σπίτια μας. Που όλο αυτό το διάστημα δεν φρόντισαν να γίνει ούτε ένα τεστ, ούτε στους χώρους δουλειάς που είχε κρούσματα.
Τώρα βλέπω την οργή να ξεχειλίζει.
Όμως δεν θα ακολουθήσω καμιά ελληνική σημαία ούτε σημαίες που διαχωρίζουν και θεωρούν κάποιους περιούσιους λαούς. Ούτε το πρόβλημά μου είναι μην πουν τη γειτονιά μου συνοικία Ρομά. Το πρόβλημα μου δεν είναι οι Ρομά. Ούτε η φυλή ούτε η εθνική ταυτότητα μας ενώνει. Ούτε η φυλή ούτε το έθνος μας προστατεύει από την επίθεση ενός συστήματος που σκοτώνει και εξαθλιώνει το λαό. Η σημαία που θα ακολουθήσω είναι αυτή που απαιτεί για το λαό. Που αντιστέκεται στη βαρβαρότητα του συστήματος. Ο λαός είναι ο σύμμαχος μου κι εγώ λαός επίσης. Δεν είναι ο δήμαρχος φίλος. Ούτε οι κυβερνήσεις που όλα αυτά τα χρόνια διέλυσαν το δικαίωμα στην υγεία και την παιδεία. Άκουσα ένα νέο παιδί να μιλάει για ταξικό διαχωρισμό. Μπορεί να δίσταζε να τα πει καλά αλλά δε δίσταζε να εκφράσει την οργή του. Με αυτόν είμαι. Όχι με το μπάρμπα που τονίζει το μεγαλείο του Πόντιου. Μεγαλείο έχουν όλοι οι λαοί όταν αποφασίζουν να διεκδικήσουν τη ζωή και την ελευθερία τους.
Ο.Σ.
Από την ιμπεριαλιστική περιφέρεια στις μητροπόλεις: χωρίς φως, χωρίς νερό, χωρίς στέγη, χωρίς ζωή
Τη νύχτα της Πέμπτης 11 Δεκεμβρίου, τρεις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και δεκαεφτά τραυματίστηκαν, κάποιοι από αυτούς βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση, από πυρκαγιά στην καταλανική Μπανταλόνα (10 χλμ από τη Βαρκελώνη). Η πυρκαγιά ξέσπασε σε αποθήκη εγκαταλειμμένου, εδώ και 15 χρόνια, εργοστασίου, όπου «στεγάζονταν» πάνω από 140 μετανάστες. Οι περισσότεροι από αυτούς έτρεξαν να σωθούν από την πυρκαγιά από την ταράτσα του κτιρίου και, καθώς δεν είχαν χαρτιά, απομακρύνθηκαν από την περιοχή δίχως να λάβουν καμία ιατρική φροντίδα.
Οι περισσότεροι, επίσης, ήταν από την υποσαχάρια Αφρική και κυρίως από την Σενεγάλη. Θα σταθούμε λίγο στον τόπο καταγωγής των τελευταίων, με μια λίγο παλιότερη είδηση, καθώς, στις 23 Οκτωβρίου του 2020, στα ανοιχτά της Σενεγάλης, από πυρκαγιά (επίσης) που ξέσπασε σε πλοιάριο γεμάτο μετανάστες, σκοτώθηκαν πάνω από 140 άνθρωποι. Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης ήταν το φονικότερο δυστύχημα αυτού του είδους το 2020.
Μεταξύ 7ης και 25ης Οκτωβρίου του 2020, το πολεμικό ναυτικό της Σενεγάλης με τη συνδρομή της ισπανικής Εθνοφρουράς παρεμπόδισε πέντε πλοιάρια που είχαν αποπλεύσει για την Ευρώπη με συνολικά περίπου τετρακόσιους μετανάστες.
Για όποιον αναρωτηθεί τι δουλειά έχει η ισπανική εθνοφρουρά στα ανοιχτά της Σενεγάλης, μιας «ανεξάρτητης Δημοκρατίας», θα άξιζε σίγουρα να αναρωτηθεί και για το πόσο επαχθείς είναι οι όροι της ευρωενωσιακής «βοήθειας» στον σενεγαλέζικο λαό. Ένα παράδειγμα μόνο είναι οι νέες συμφωνίες αλιείας μεταξύ ΕΕ και Σενεγάλης που υπογράφτηκαν στα μέσα Νοεμβρίου: ενώ οι αλιευτικές πηγές της χώρας- βασικό μέσο επιβίωσης για τον σενεγαλέζικο λαό- αρχίζουν να λιγοστεύουν, η ΕΕ εξασφαλίζει το μερίδιο του λέοντος με μια επικερδέστατη για την τελευταία πενταετή συμφωνία. Τα ξένα πλοία έχουν αποκλειστικά δικαιώματα πάνω στην αλιεία. Όπως σχολιάζουν οι επικριτές της συμφωνίας στη χώρα, «για αυτούς», την ΕΕ, «άδειες αλιείας εδώ, εμείς παράνομοι μετανάστες εκεί». Ένας πληθυσμός που αποκόπτεται βίαια από τα μέσα επιβίωσής του στη χώρα του και μετατρέπεται σε υποψήφιο ναυαγό- νεκρό ή ζωντανό- στη θάλασσα και σε υποψήφιο κολασμένο των ευρωπαϊκών μητροπόλεων. Η μακρά αλυσίδα της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας.
Το ευρω-μονοπωλιακό ενδιαφέρον για το μέλλον της χώρας είναι πολύ μεγάλο, ανάλογα με τα συμφέροντα. Η Γερμανία έχει εστιάσει (που αλλού…) στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και την ενεργειακή απόδοση, με χαρακτηριστική τη δήλωση της Μέρκελ πριν δυο χρόνια στον Πρόεδρο της Σενεγάλης: «Επενδύσεις, επενδύσεις, επενδύσεις! Μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα στην ύδρευση και με ιδιωτικές επενδύσεις». Αν κρίνουμε από το μεγαλόπνοο σχέδιο που υπέγραψαν τότε τα γερμανικά μονοπώλια για ηλεκτροδότηση 300 σενεγαλέζικων χωριών με χρήση ηλιακής ενέργειας, εμπαίζοντας μάλλον μια υποηλεκτροδοτούμενη χώρα, η ύδρευση θα αργήσει. Αυτές που προέχουν είναι οι επαχθείς για τους λαούς συμφωνίες. Τα έργα «έπονται».
Ας επιστρέψουμε όμως από τα εγκλήματα στην ιμπεριαλιστική περιφέρεια στα εγκλήματα των- λιγότερο ή περισσότερο- ευνοημένων ευρωενωσιακών μητροπόλεων. Οι νεκροί και τραυματίες από την πυρκαγιά της Μπανταλόνα ανέδειξαν από τη μια την εγγενή κυνική τάση των αυλικών του Κεφαλαίου προς εκμηδένιση της ανθρώπινης ζωής, με τον δήμαρχο της πόλης Xabier Garcia Albiol, να μιλά για κλέφτες και για «παράνομη κατάληψη». Από την άλλη αναδείχθηκαν με τους τραγικούς αυτούς θανάτους στοιχεία γύρω από τις συνθήκες στέγασης στην Ισπανία, που αποδεικνύουν για άλλη μια φορά την συστημική αδικία και ανισότητα. Το κεφάλαιο είναι εξάλλου ταυτόχρονα προσωποποιημένο και απρόσωπο.
Σύμφωνα, λοιπόν, με έρευνα του ισπανικού ιδρύματος Foessa, ο αποκλεισμός από την κατοικία αφορά το 24% του πληθυσμού της Ισπανίας. Ο αποκλεισμός αυτός έχει δύο διαστάσεις. Η μία είναι η «ανασφαλής στέγαση»: διαμονή σε σπίτι χωρίς νόμιμο τίτλο, ακούσια ή προσωρινά με οικογένεια ή με φίλους, με νόμιμη ειδοποίηση για εγκατάλειψη του σπιτιού ή κάτω από την απειλή βίας από την οικογένεια ή τον σύζυγο. Οι κάτοικοι της Μπανταλόνα δεν είχαν βέβαια αυτόν τον νόμιμο τίτλο. Η άλλη διάσταση είναι η «ακατάλληλη στέγαση»: προσωρινές κατασκευές, πρόχειροι οικισμοί, καλύβες, σπήλαια (?), χωρίς επαρκή πρόσβαση σε δημόσιες υποδομές (νερό, ηλεκτρικό ρεύμα, φυσικό αέριο), σε χώρους υπερπληθείς ή σε σπίτια ακατάλληλα σύμφωνα με την κρατική νομοθεσία. Όπως οι 140 μετανάστες στην εγκαταλειμμένη αποθήκη.
Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, σε κατάσταση «ανασφαλούς στέγασης» βρίσκονται 800.000 νοικοκυριά και 2,1 εκατομμύρια άνθρωποι. Αναλογικά 4 στα 100 νοικοκυριά στην Ισπανία. Σε «ακατάλληλη στέγαση» βρίσκονται 1,3 εκατομμύρια νοικοκυριά και 4,6 εκατομμύρια άνθρωποι. Δηλαδή 7 στις 100 οικογένειες ζουν σε κατάσταση «έλλειψης άνεσης και κατάλληλων συνθηκών στέγασης». Από την επεξεργασία των στοιχείων η έρευνα αυτή καταλήγει ότι 150.000 νοικοκυριά και 554.000 άνθρωποι, πάνω από μισό εκατομμύριο αντιμετωπίζουν «σοβαρό αποκλεισμό κατοικίας». Οι 160.000 από αυτούς ζουν στην Καταλονία. Και τα νοίκια; Σύμφωνα με ανεπίσημα στοιχεία αυξήθηκαν κατά 10% από τον Οκτώβριο του 2019 ως τον Οκτώβριο του 2020.
«Για τους προλετάριους που δεν έχουν σπίτι, γη, κεραμίδι, που είναι το πλειοψηφικό ποσοστό μέσα στις εργαζόμενες μάζες ο εκβιασμός του ενοικίου και το άγχος της έξωσης είναι περιπλεγμένος με τη συνολική ζοφερή ζωή που κάνουν ως μισθωτοί σκλάβοι.», γράφαμε στη Βίδα 30 για το στεγαστικό ζήτημα. Οι άνεργοι, μετανάστες ή όχι, είναι η εφεδρική στρατιά που συντηρεί το κεφάλαιο για την αναπαραγωγή του. Το απόγευμα της 11ης Δεκέμβρη στο κέντρο της Μπανταλόνα πορεύτηκαν δεκάδες άτομα, ανάμεσά τους και επιζήσαντες από την πυρκαγιά, με συνθήματα «Ζωή με αξιοπρέπεια, Υγεία, Δουλειά», «Η μετανάστευση δεν είναι έγκλημα», «Black lives Matter», «όχι στο ρατσισμό και στις θεσμικές διακρίσεις».
26 Δεκεμβρίου 2020
Έκθεση Πισσαρίδη: Κείμενο ταξικού μίσους - Οδηγός για την επίθεση του συστήματος την επόμενη περίοδο
Η έκθεση Πισσαρίδη
σύμφωνα με την κυβέρνηση αποτελεί: « μια ολοκληρωμένη αναπτυξιακή μελέτη η οποία (…), θα αποτελέσει το
πλαίσιο πολιτικής για τα επόμενα χρόνια.» Ο ίδιος ο Πισσαρίδης έχει
αναφέρει πως «οι προτάσεις της έκθεσης στοχεύουν να μετατρέψουν την Ελλάδα
σε μια πιο ευέλικτη και παραγωγική οικονομία, η οποία θα προσφέρει εργασία σε
όλους τους πολίτες.» Με μια πρώτη ανάγνωση, αποτελεί ένα κείμενο ταξικού
μίσους το οποίο κηρύττει τον πόλεμο στην εργατική τάξη, στους εργαζόμενους και
την νεολαία. Ξεκινά με μια απεικόνιση της κακής κατάστασης της οικονομίας του
εξαρτημένου ελληνικού καπιταλισμού και στη συνέχεια ανοίγει όλα τα μέτωπα της
επίθεσης (εκπαίδευση, υγεία, πρόνοια, φορολογία, εργασιακά), ενώ παράλληλα
φροντίζει να κάνει προτάσεις για τον θωρακισμό του κράτους, ώστε να προωθήσει
αποτελεσματικότερα τα νέα κύματα επίθεσης.
Γενικά συμπεράσματα
Η έκθεση:
- Δεν ωραιοποιεί την κατάσταση της οικονομίας όπως συχνά κάνουν οι αστοί πολιτικοί όταν έχουν δημόσιο λόγο. Αναλυτικά, παρέχει στοιχεία που επιβεβαιώνουν τον εξαρτημένο, από τους ιμπεριαλιστές της Δύσης, χαρακτήρα του ντόπιου κεφαλαιοκρατικού συστήματος. Από το κείμενο προκύπτει ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που κατά βάση εισάγει (πχ βιομηχανικά προϊόντα και ενέργεια), με ελλειμματική οικονομία και σαθρή παραγωγική βάση που την καθιστά έρμαιο των ξένων μονοπωλίων. Σε πολλά σημεία επισημαίνονται η έλλειψη μεγάλης βιομηχανίας και η αδυναμία της γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής να εξασφαλίσει επάρκεια σε βασικά αγαθά
- Επαινεί τα μνημόνια και τις «μεταρρυθμίσεις» που αυτά έφεραν και ταυτόχρονα ομολογεί ότι το ελληνικό χρέος παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα.
- Βάζει στόχο την δημιουργία στελεχών στο δημόσιο που θα προωθήσουν αποτελεσματικότερα την επίθεση. Στελεχών που δεν θα έχουν άμεση σύνδεση με την κυβέρνηση, θα έχουν αυξημένες αρμοδιότητες, προοπτικές ανέλιξης και μπόνους για κάθε «επιτυχία» τους.
- Σε κάθε πρόβλημα που διαπιστώνει, προτείνει σαν λύση την κρατική ενίσχυση του μεγάλου κεφαλαίου με δημόσιο χρήμα μέσω φοροαπαλλαγών, προγραμμάτων τύπου SURE, ενισχύσεων για φθηνότερη ενέργεια από την ΔΕΗ κ.α., μειώσεων στην εισφορά του εργοδότη για την ασφάλιση του εργαζόμενου.
- Προωθεί την λεγόμενη «αυτονομία», όσο αφορά τα σχολεία και τα νοσοκομεία, για να μπορέσει να επιφέρει απεμπόληση οποιασδήποτε ευθύνης του κεφαλαίου προς το λαό.
- Κλιμακώνει την επίθεση στα εργασιακά, χτυπώντας περαιτέρω τα δικαιώματα σε ωράριο και μισθό, ενώ σε πολλά σημεία βάζει στο στόχαστρο τα όποια δικαιώματα έχουν απομείνει στους άνεργους.
Η έκθεση αναφέρει:
Με βάση την συζήτηση που έχει ανοίξει τους τελευταίους
μήνες, η επιτροπή προτείνει ο εργοδότης να μπορεί αντί να πληρώσει με χρήματα
τις υπερωρίες, να επιλέγει άλλους τρόπους «πληρωμής», όπως την χορήγηση
μεγαλύτερης άδειας πέραν της κανονικής ή την μείωση του εργάσιμου χρόνου τις
επόμενες ημέρες. Το ευρωπαϊκό δικαστήριο έχει ήδη αναγνωρίσει αυτό το δικαίωμα
σε εταιρεία με πρόσφατη απόφαση του.
Κατώτατος μισθός
Η έκθεση αναφέρει:
1) «Ο κατώτατος μισθός θα πρέπει να αποφασίζεται από
ένα Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων με τριετή θητεία (ώστε να μη συμπίπτει απαραίτητα
με τον πολιτικό κύκλο μιας κυβέρνησης)».
2) «Δεν θα πρέπει να υπάρχει τυπική διασύνδεση μεταξύ
του επιπέδου του κατώτατου μισθού και οποιωνδήποτε μεταβιβάσεων από το κράτος,
επιδομάτων, συντάξεων, κλπ. Με άλλα λόγια κανένα άλλο μέγεθος δεν θα πρέπει να
συνδέεται με το επίπεδο του κατώτατου μισθού».
3) «Αν όμως ο κατώτατος μισθός καθοριστεί σε πολύ
υψηλό επίπεδο, αυτό μπορεί να αυξήσει την ανεργία, αποκλείοντας από την αγορά
εργασίας άτομα με χαμηλές δεξιότητες».
Σε αυτά τα σημεία η επιτροπή στοχεύει στην καθιέρωση
χαμηλότερου κατώτατου μισθού και έμμεση ευελιξία μείωσης όλων των επιδομάτων
και συντάξεων που συνδέονται με αυτόν. Στο τρίτο σημείο αναφέρει ένα κλασικό
επιχείρημα που χρησιμοποιεί το κεφάλαιο: οι μισθοί πέφτουν για να μπορούν να
δουλεύουν περισσότεροι. Όλο το κείμενο διαπνέεται από την λογική της ισοπέδωσης
των μισθών και του εισοδήματος των εργαζομένων.
Δραστικός περιορισμός των δικαιωμάτων των ανέργων
Η έκθεση αναφέρει:
1)«Επανασχεδιασμός του επιδόματος ανεργίας: Με την
προϋπόθεση ότι οι ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης θα ενισχυθούν και επομένως
όσοι χάνουν τη δουλειά τους θα υποστηρίζονται άμεσα στην αναζήτηση εργασίας,
προτείνουμε να μεταβληθεί ο τρόπος προσδιορισμού του επιδόματος ανεργίας με
τέτοιο τρόπο ώστε να οδηγεί σε ουσιαστικότερη υποστήριξη των ανέργων, να μειώνει το κοινωνικό κόστος των
απολύσεων, και να ενισχύει τα κίνητρα για δήλωση των πραγματικών αμοιβών
όταν το άτομο απασχολείται αμβλύνοντας τη φορο- και εισφορο-διαφυγή. Πιο
συγκεκριμένα, προτείνουμε το επίδομα ανεργίας να μην είναι σταθερό και συνδεδεμένο με τον κατώτατο μισθό αλλά με τις
προηγούμενες αμοιβές του ανέργου. Αυτό είναι απαραίτητο, ειδικά σε μία
αγορά εργασίας με μεγαλύτερη κινητικότητα. Το
επίδομα ανεργίας προτείνουμε όπως οριστεί στο 55% του μέσου μηνιαίου μισθού του
ανέργου στα προηγούμενα 3 έτη με ανώτατο όριο επιδόματος τα 1200 ευρώ (το
επίπεδο του μέσου μηνιαίου μισθού των πλήρως απασχολούμενων τον Ιανουάριο του
2020 σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΦΚΑ). Η
διάρκεια του αυξημένου επιδόματος να είναι στους έξι μήνες, αντί για δώδεκα
μήνες που είναι τώρα, και να πληρώνεται υπό την προϋπόθεση ότι ο άνεργος
αναζητά ενεργά εργασία ή συμμετέχει σε προγράμματα κατάρτισης. Αν ο άνεργος
μετά τους έξι μήνες παρά τις ενεργές προσπάθειες για εύρεση εργασίας δεν έχει
βρει δουλειά, θα λαμβάνει για διάστημα έως έξι μήνες ή έως ότου βρει δουλειά,
αν αυτό συμβεί νωρίτερα, το επίδομα ανεργίας στο επίπεδο που είναι σήμερα, δηλ.
στο 55% του κατώτατου μισθού. Η χρηματοδότηση του επιδόματος ανεργίας θα
μπορούσε να προέλθει από τα αποθεματικά του ΟΑΕΔ.»
Εδώ η έκθεση προτείνει οι χιλιάδες νέοι άνεργοι που έχουν
προκύψει από το βάθεμα της κρίσης, να λάβουν ένα κουτσουρεμένο επίδομα ανεργίας
το οποίο θα εξαρτάται από τον μισθό τους όταν εργάζονταν και μάλιστα δεν θα
μένει σταθερό για όλο το διάστημα της ανεργίας. Είναι φανερό ότι η επιτροπή
παρουσιάζει τους άνεργους σαν τεμπέληδες - παρείσακτους που θα πρέπει να λαμβάνουν
το επίδομα μόνο με αυστηρές προυποθέσεις.
Περικοπές στα επιδόματα
Η έκθεση αναφέρει:
1)«Η διαχείριση των επιδομάτων θα πρέπει να γίνεται με
τρόπο ενοποιημένο, μέσω μιας ενιαίας ψηφιακής πύλης πρόσβασης όπου θα τηρείται
ιστορικό για κάθε άτομο.(…)Το όριο για το Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος
υπολογίζεται με βάση την οικογενειακή δομή, και είναι 2400 ευρώ ετησίως για
μονομελή οικογένεια, και 4200 ευρώ ετησίως για ζευγάρι με ένα παιδί ή για
μονογονεϊκή οικογένεια με δυο παιδιά.»
2)«Είναι
σημαντικό εξασφαλιστεί ότι το σύστημα δεν γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από
άτομα που δεν έχουν πραγματική ανάγκη, και δεν δημιουργεί σημαντικά κίνητρα για
απόκρυψη εισοδημάτων και για άτυπη (αδήλωτη) εργασία. Τα τεκμήρια επομένως θα
είναι σημαντικό να εφαρμόζονται για όσους λαμβάνουν κάποιο επίδομα. Θα πρέπει
επίσης να λαμβάνεται υπόψη και η δυνατότητα ρευστοποίησης των περιουσιακών
στοιχείων καθώς ορισμένα περιουσιακά στοιχεία μπορεί να λειτουργούν αρνητικά ως
προς τη λήψη του επιδόματος αλλά δεν βελτιώνουν την οικονομική κατάσταση του
ατόμου καθώς δεν μπορούν να ρευστοποιηθούν. Στην περίπτωση ζευγαριού, είναι
σκόπιμο να εξαρτάται από τις αποδοχές και των δύο και επίσης να απαιτείται να
εργάζονται και οι δύο σε επίσημη δηλωμένη μισθωτή εργασία. Έτσι θα μειωθεί η
δυνατότητα εκμετάλλευσης του συστήματος.»
Σε αυτό το σημείο η έκθεση στοχεύει στη δημιουργία «κόφτη»
στα επιδόματα. Πασχίζει να θέσει τα αυστηρότερα δυνατά κριτήρια για να δίνονται
εξευτελιστικά ποσά! Οι περικοπές που προτείνει η έκθεση είναι τόσο μεγάλες που
φθάνουν σε σημείο να παρουσιάζουν ως ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα τα 200 ευρώ
τον μήνα για μια μονομελή οικογένεια! Έχει σημασία ότι τα 200 ευρώ είναι ένα ποσό
που προτάθηκε ως μισθός των μακροχρόνια ανέργων που θα εργάζονται σε
προγράμματα του ΟΑΕΔ.
1)«Το ασφαλιστικό σύστημα χρειάζεται συνολική
μεταρρύθμιση, ώστε να προσαρμοστεί στις δημογραφικές τάσεις, διασφαλίζοντας
ταυτόχρονα μεσοπρόθεσμα την επάρκεια των συντάξεων και τη δημοσιονομική
ισορροπία. Το ασφαλιστικό σύστημα πρέπει να είναι μοχλός ανάπτυξης και όχι
τροχοπέδη, και να στηρίζει τα εισοδήματα όχι μόνο των συνταξιούχων αλλά και των
εργαζομένων. Κεντρικό ρόλο σε αυτή την κατεύθυνση καλείται να παίξει η
κεφαλαιοποιητική ασφάλιση, η οποία αποτελεί βασικό μέρος της απάντησης στις
δημογραφικές πιέσεις.»
2)«Οι παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό σύστημα κατά την
τελευταία δεκαετία βελτίωσαν σημαντικά τους δείκτες μακροχρόνιας βιωσιμότητάς
του. H συνταξιοδοτική δαπάνη στην Ελλάδα παραμένει σε ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό
του ΑΕΠ (16,5% έναντι 13,2% κατά μέσο όρο στην Ευρωζώνη), με τη χώρα να
βρίσκεται στην υψηλότερη θέση στην Ευρωζώνη, παρά τις διαδοχικές περικοπές και
αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα από το 2010.»
3)«Δεδομένης της υφιστάμενης δομής του ασφαλιστικού
συστήματος, η ενίσχυση του κεφαλαιοποιητικού χαρακτήρα του συστήματος
προϋποθέτει μείωση της επιβάρυνσης από εισφορές που κατευθύνονται στον
διανεμητικό πυλώνα (κύρια και επικουρική σύνταξη).»
Σε αυτό το σημείο η επιτροπή αναφέρει κυνικά την τεράστια
περικοπή που έχει γίνει στις συντάξεις τα τελευταία χρόνια, η οποία μάλιστα δεν
είναι αρκετή και πρέπει να συνεχιστεί.
Εισάγει τον κεφαλαιοποιητικό πυλώνα ο οποίος ουσιαστικά θα χρεωθεί στον
εργαζόμενο, ενώ παράλληλα στοχεύει στη μείωση της εθνικής σύνταξης (το ελάχιστο
εγγυημένο εισόδημα από το κράτος για τον συνταξιούχο). Η έκθεση με κάθε
ευκαιρία τονίζει την ανάγκη να μειωθούν οι εργοδοτικές εισφορές στα ασφαλιστικά
ταμεία.
Όσο αφορά την υγεία η έκθεση παρέχει αποκαλυπτικά στοιχεία
που έχει δεχτεί το λαϊκό δικαίωμα στη περίθαλψη. Ενδεικτικά αναφέρει:
«Η συνολική κατά κεφαλήν δαπάνη υγείας στην Ελλάδα
διαμορφώθηκε στα 1.327 ευρώ το 2018, έναντι 2.027 ευρώ το 2009.»
«Η δημόσια κατά κεφαλήν δαπάνη υγείας στην Ελλάδα
υποχώρησε κατά 43,9% μεταξύ 2009 και 2018, όπου και διαμορφώθηκε στα 779 ευρώ.»
- Αύξηση διοικητικής και οικονομικής αυτονομίας των δημόσιων νοσοκομείων
- Ενίσχυση συστήματος παρακολούθησης και αξιολόγησης νοσοκομείων και άλλων μονάδων υγείας.
- Εξορθολογισμός της δημόσιας δαπάνης προμηθειών φαρμάκων και υλικών.
- Ανάπτυξη συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα υγείας.
Η «αυτονομία», «αξιολόγηση» και «εξορθολογισμός των δαπανών»
σημαίνουν ότι θα υπάρξουν δημόσια νοσοκομεία που θα αφεθούν στην μοίρα τους,
σημαίνουν ότι το φάρμακο και η θεραπεία θα γίνουν ακριβότερα και λιγότερο
προσβάσιμα για τον φτωχό λαό. Πρόκειται για τις ίδιες λέξεις που
χρησιμοποιήθηκαν σε όλες τις προηγούμενες φάσεις της επίθεσης και οδήγησαν στην
σημερινή άθλια κατάσταση του συστήματος υγείας.
Είναι δεδομένο ότι η
έκθεση Πισσαρίδη θα χρησιμοποιηθεί σαν εργαλείο του συστήματος για την επίθεση όλα
τα επόμενα χρόνια, καθώς συμπυκνώνει γενικούς στόχους του κεφαλαίου όπως είναι:
- Η παραπέρα διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
- Κατάργηση του δικαιώματος στο ωράριο
- Ισοπέδωσης των μισθών και επιδομάτων.
- Διάλυση του δικαιώματος στην ασφάλιση, την σύνταξη και περίθαλψη.
Το κείμενο αυτό
είναι μια απόπειρα καταγραφής μερικών βασικών σημείων της έκθεσης και όχι μια
εκτενής ανάλυση όλων όσων θέτει.
Κ.Δ.




























